https://virgool.ir/feed/@anahita.azarپژوهشگر تاریخ،نویسنده،شاعرfa2026-11-12 05:55:24https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@anahita.azarhttps://virgool.ir/@anahita.azar/رفیق-روزهای-کرونا-jq5lir6ru67aدیر شد و من بی تابانه،یک چشم به قاب گوشی دوختم،و هراسان،چشمِ دیگرم به دَر بود!تِک تکِ ساعت و دردِ زمانو پیامکِ وصالِ تو!برخاستم، تا برای دیدنت در بگشایمگوشی از دستم افتادگِلَس تَرَک برداشت،تو نیامدی و به جای توویروس آمد و دیدنت ممنوع شد!کرونا،مهمان ناخواندهِ گستاخ!با قدم های سنگین،جای تمام آرزوها را گرفتو من در چند قدمیِ تواز دیدار، بازماندم!خیابان را سکوتِ مرگ فراگرفتو ترس در جادهِ زندگیطنین انداخت!مسیرِ دل،چشمان منتظرم رابه بن بست صفحهِسامسونگ رساند!خانه تنها مامن بود،کفش هایم آرشیو شدندو با پای برهنهدر زمان، گم شدم!سکونِ قدم هایِ من،مردابیدر دلِ رخوتِ بی پایانِ زمان شد!روزها رفت و کرونای ناخوانده،هر روز بساطش پهن تر شد!جوری ماند، که گویا باید من می رفتم!طاقتم نماند...شب هنگام، از رکود زمانگریختم و از پشت قاب گوشیبه دنیای دیجیتالیِ نتهجرت کردم وبرای عقب نماندن از زمان،در سرزمین مجازهافرود آمدم!از آن روزبرای عبور از لحظه هایِ بی تو،خیابانهای شهربایکوت شد و تنها یک مسیربه نام جاده سامسونگ،مرا به خود فرا خواند!جادهِ رویاییِ سپید!در عبور از جاده،گاهی مهمان یک لایوو پرسشی دلنشین،از برگهای تاریخ می شدم...و ساعتی دیگر، از موزه ایدر آن سوی دنیابازدید می کردم...دقایقی چند، از کوچهِ استوریِ دوستمی گذشتم،و گاه، چندین ثانیه،تیتر یک خبر مرا به خود وامی داشت!و چه لذتی داشتخرید یک کتابیا یک هودی، از فروشگاه های آنلاین!روزی که کرونا معابر شهررا می بست،سامسونگ، یارِ باوفاجاده هایش راپیشکش چشمهایِ من کرد.همان روزها، قصهِ ای از عشقرا بر صفحه سفید وبلاگ کتاب،حک می کردم وشبانهدر طاقچه، کتاب می خواندم وقلم در پارکِ نوتِ سامسونگ قدم می زدو شعر می نوشت.در سیاهیِ کروناکوچه هایِ رویاییِ سامسونگ،مرا تا انتهایِ دنیا می کشاندو برای منِ دور از جمع،گِلَسِ تَرَک خورده گوشیاز خیابانهایِ تاریکِ شهرجذابتر بود.سامسونگ،رفیقِ روزهایِ قرنطینه،هم چشمِ خواندن شد و قلمِ نوشتن،و هم، پایِ گشت و گذار!قاب دوربینِ اوو لذت تماشایِچهرهِ باراداز راه دور،زیباترین هدیه ای بود که دلتنگی رافراری می داد!لذت همراهیِ سامسونگرفیق روزهای کرونا،روشنیِ روزهایِ تاریکِ سردمرا واداشتتا به پاسِ رفاقت،نامش را در ویرگولبه یادگار بنشانم.ZahraZahraWed, 23 Dec 2020 23:21:02 +0330