<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیرحسین شریف نژاد</title><link>https://virgool.ir/feed/@amsharif</link><description>یک درمان جو که قصد دارم تجربیاتم رو از مسیر درمانم بگم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 22:04:40</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/947118/avatar/dkalsG.jpg</url><title>امیرحسین شریف نژاد</title><link>https://virgool.ir/@amsharif</link></image><item><title>فراموشی یا بازسازی: برسی دو دیدگاه  رایج در مورد شروع درمان</title><link>https://virgool.ir/@amsharif/فراموشی-یا-بازسازی-برسی-دو-دیدگه-رایج-در-مورد-شروع-درمان-jd8y9mfcwq3r</link><description>در این مقاله میخوام در مورد دو دیگاه رایج که ممکن هست با صحبت در مورد شروع درمان و یا پیدا کردن یک روانشناس مناسب با دیگران صحبت کنید بر بخورید، صحبت کنم.من با این دو دیگاه در دیگران خیلی جنگیدم ولی از یک جا به بعد که نتونستن این دو دیدگاه در افراد نزدیکم عوض کنم تصمیم گرفتم به جای مبارزه با این دیدگاه در دیگران روی مسیر درمان خودم تمرکز کنم، پس در ادامه با من همراه باش تا این دودیدگاه برسی کنیمگذشته ها گذشته، چرا هی داری به گذشته برمیگردی و حال خودت خراب تر میکنی!!!!یک دیدگاهی که من اولین بار از یکی از افراد خیلی نزدیکم شنیدم این بود: امیرحسین گذشته ها دیگه گذشتند و دیگه برنمیگردند، چرا هی تو داری سعی میکنی که به گذشته برگردی و خاطرات بدی که داشتی بیاری بالا و مثل یک آش همش بزنیشاید این حرف از نظر شما و دیگران درست به نظر بیاد و این فکر بکنید که چرا من باید برم اتاق درمان این همه رنج، غم و کلی حس های بد دیگه تجربه کنم تا این که ببینم گذشته چه ترومای والدینم به من منتقل کردند، چه اشتباهی های صورت گرفته و ....ولی بهتر به این باور برسید که گذشته ها نگذشته بلکه در یک سیکل باطل داره به نحو دیگری تکرار میشه و ما اگر درمان شروع نکنیم نمیتونیم سیکل های باطلی که ما در آن گرفتار شدیم بفهمیم.ممکن که در اول مسیر درمان، وقتی که متوجه تروماهای کودکیمان شدیم خیلی برامون دردناک باشه، که هست و نمیشه انکارش کرد و کلی حس های بد مثل خشم و غم از والدین و افرادی که به ما آسیب زدن تجربه می کنیم، ولی با ادامه دادن، تجربه اون حس های بد و آگاهی میتونیم از آسیب دیدن از طرف دیگران به ما از اون لحظه به بعد جلوگیری کنیم.درواقع اگر که گذشته رو نگردیم نمیتونیم اون سیکل های باطل که در لحظه به لحظه زندگی ما تکرار میشن پیدا کنیم و بشکنیمشون، اگر که گذشته نگردیم به خاطر این که حس های بدی رو تجربه نکنیم نمی تونیم به  آسیبی که داره به ما می‌زنند آگاه بشیم‌.پایان درمان یا پایان تروما؟ چرا برخی فکر می‌کنند تروماها به‌کلی از بین می‌روند؟دیدگاه دوم که میخوام درموردش صحبت کنم این که خیلی ها با این تفکر مسیر درمان خودشون شروع می‌کنند که بعد از تمام شدن دوره درمان تمام زخم ها و تروماهای ایجاد شده برای آن ها باید به کلی نابود شوند.من اول مسیر درمانم همین دیدگاه رو داشتم و شش ماه با یک روانشناس صحبت کردم، در اون شش ماه همه چی خوب بود، یعنی فکر میکردم دیگه دارم اصلاح میشم زخم هام داره خوب میشه ولی وقتی که پیشنهاد روانشناس نرفتم دقیقا اوضاع به همون روال قبل از شروع درمان برگشتمیخوام بگم اگر با این دیدگاه جلو برین با این که در طول مسیر درمان همه خوب ممکن که پیش بره ولی اگر آگاهی صورت نگیره تمام تلاشت بی فایده میشه، در واقع اون اوضاع خوب یک تاریخ انقضایی داره و وقتی اون تاریخ دیگه بگذر اوضاع به روال قبل برمیگردهدر واقع با شروع درمان زخم ها و تروما های ایجاد شده برایتان از بین نمیره بلکه شما آگاه تر میشین به اون زخم، آگاه تر میشین به اون آسیب و نحوه برخورد به اون تروما در زمانی که فعال میشه را یاد میگیرینامیدوارم که با خواندن این مقاله دیدگاهتون در مورد موارد که گفتم عوض شده باشه، خوشحال میشم اگر حرف و یا نظری داشتید در بخش زیر باهام درمیون بزارید</description><category>امیرحسین شریف نژاد</category><author>امیرحسین شریف نژاد</author><pubDate>Wed, 13 Nov 2024 16:47:33 +0330</pubDate></item><item><title>خودافشایی: کلید دستیابی به صمیمیت در روابط انسانی</title><link>https://virgool.ir/@amsharif/خودافشایی-کلید-دستیابی-به-صمیمیت-در-روابط-انسانی-wzger0evitbg</link><description>توی کتاب دوباره زندگی خود را بیافرینید یک جمله کوتاه هست که میگه لازمه صمیمت خودافشایی است.  شاید با خوندن این جمله اول فکر کنید که من در همان ابتدایی که با یکی رابطه صمیمی ایجاد کردم تمام راز ها و پیچ و خم های زندگیمو باید بهش بگم ولی در واقع این جوری نیست.به نظر من ما باید در روابط صمیمانمون سطح بندی  داشته باشیم، یعنی این که اطلاعات به جایی این که کامل و جامع به طرف مقابل بگیم بیا و طبقه بندیش کن، اگر من اطلاعاتی رو گفتم و طرف مقابلم هم اون اطلاعات من میتونم برم سطح بعدی.شاید مثل من باز هم این جمله درک نکرده باشین پس در ادامه با من همراه بشید تا با تعریف دیگه ای از صمیمیت آشناتون کنم.بعد ها که کتاب تکه هایی از کل منسجم خودم یک تعریف درست تر و واضحتر از احساس صمیمت خوندم که من رو ناخودآگاه به جمله کتاب زندگی خود را دوباره بیافرینید وصل کرد و اون جمله برام کامل واضح کرد میگفت همیشه وقتی که یک رابطه صمیمی رو شروع میکنیم، حس ترس در دوطرف ایحاد می شه.ترس از سواستفاده قرار گرفتن، ترس از ضربه خودن، واقعا هم ترس داره. در من هم این ترس بود و باعث شد که نسبت به تمام آدم های زندگیم بی اعتماد بشم، حس هامو سرکوب کنم و با کسی به اشتراک نزارم و این موضوع باعث شده بود که تنها تر بشم، حس هامو به رسمیت نشناسم و سرکوبشون کنم ولی میدونی اگر همش این ترس داشته باشیم و به کسی اعتماد نکنیم، نمیتونیم درک بشیم، نمیتونیم درک کنیم و این یک نیاز هست و حق همه ماست که درک بشیم و متقابلا این حس انتقال بدیم درواقع ما با اعتماد کردن و همدیگه و ایجاد حس صمیمیت باهم داریم به جریان رابطمون اعتماد میکنیم، درسته که از آینده اون ارتباط چیزی نمیدونم ولی این ایجاد این حس باعث ارضا نیاز های دیگه مثل درک شدن و پذیرفته شدن میشه که به نظر من این دو نیاز بسیار مهمند.</description><category>امیرحسین شریف نژاد</category><author>امیرحسین شریف نژاد</author><pubDate>Sat, 07 Sep 2024 16:45:54 +0330</pubDate></item><item><title>هیچ کس کامل نیست، حتی من!</title><link>https://virgool.ir/@amsharif/هیچ-کس-کامل-نیست-حتی-من-qradjmeacfre</link><description>من فقط یک درمان جو هستم که تصمیم گرفتم بعضی چیز هایی که در مسیر درمان به اون رسیدم به کسانی که حداقل اول مسیرشون هستند و شک دارند که مسیر درمانی که پیش گرفتند درسته یا نه  و یا اصلا شروع نکردند برسونه.هیچ کس کامل نیست، حتی من!شاید شما با خواندن این عنوان شوکه بشید و به فکر فورو برید، این جمله رو من هم وقتی برای اولین بار از درمانگرم شنیدم برام خیلی سنگین بود و تو فکر فورو رفتممیدونی وقتی که باور اینو داشته باشی که تو باید کامل باشی، تو نباید نقصی داشته باشی، تو نباید اشتباه کنی، ممکن که یک قدرتی اولش بهت بده که کاری رو شروع کنی که توش نسبت به بقیه موفق تری، بقیه از موفقیت های تو تعریف میکنند، نزدیکانت از دیدن موفقیت هات خوش حال میشنولی بعد ها به یک جایی میرسی که وقتی به دوربرت نگاه میکنی میبینی که تنهایی، هیچ دوستی نداری و بله به کارت اعتیاد پیدا کردیبه خاطر چی؟ به خاطر این که نتونستی نقص هاتو بپذیری، نتونستی از نقصات برای افراد قابل اعتمادت بگی، نتونستی احساسی که از اون نقص داری به کسی بگو و کسی هم مسلما نبوده که درکت کنه و همدلی کنهراهکار چیه؟راهکارش فقط پذیرشش، اره درست شنیدی، پذیرش؛ خیلی دردناک میتونه باشه ولی پذیرش اینه که کامل نیستی نقص هات برات به یک موهبت تبدیل میشهیک جمله از کتاب وابی سابی هست که به نظر من در این موضوع خیلی خوبه، اون جمله به صورت زیر هست:نقص های ما هستد که مارا یگانه می‌کند و یگانگی ماست هر یک از مارا زیبا می‌کنند.وقتی بپذیری، دیگه وقتی اون باور که میگه تو نباید نقص داشته باشی میاد بالا و حسی شبیه به ناتوانی و ناکافی بودن بهت میده میتونی با شخصیت من بالغ جلوش بایستی و بگی هیچ کس کامل نیست حتی من!</description><category>امیرحسین شریف نژاد</category><author>امیرحسین شریف نژاد</author><pubDate>Sat, 31 Aug 2024 20:42:56 +0330</pubDate></item></channel></rss>