<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های آمفیتریت</title><link>https://virgool.ir/feed/@amphitrite</link><description>گیر کرده تو این دنیای عجیب! پُر از تضاد!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 14:21:22</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/10549/avatar/QkvCCk.png</url><title>آمفیتریت</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite</link></image><item><title>دل شکستگی</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite/دل-شکستگی-zyjfevoypjrf</link><description>شاید یکی از تفاوتای ما از بقیه جاندارا این باشه که ما برای رسیدن به چیزی که میخوایم، میتونیم هر کثافط کاری و هر کار بدی رو انجام بدیم. از شکوندن قلب یکی با دروغا و وعده هامون گرفته تا دزدی و قتل و خیلی کارای دیگه.اگه بخوایم یه نظرسنجی بذاریم 100% دزدی و قتل بالاترین امتیاز رو به عنوان « وحشتناک ترین کار بشریت برای رسیدن به هدفش » به خودش تعلق میده ولی من میگم شکوندن قلب و روح کسی با دروغ و وعده های الکی دقیقا مثه دزدی و قتل وحشتناکه. حداقل دزدی و قتل مجازات قانونی و قصاص داره ولی کسی که با دروغش ما رو میکشه چی؟ مجازات میشه یا مثلا قصاص براش صورت میگیره؟ نه!!!! فقط یه معذرت خواهی میکنه یا شایدم حتی همین کار رو هم انجام نده و شما هم باید فراموشش کنین و با خودتون بگید اینم یه تجربه دیگه هستش چون اگه اینکارو نکنین ،  اطرافیانتون حتی اونایی که از خودتون هم به خودتون نزدیک ترن نه تنها درکتون نمیکنن که چقدر دلتون شکسته و حتی دارین میمیرین بلکه بهتون میگن ضعیفین و آدم ضعیف رو کسی دوست نداره توی اطرافش ببینه و با حرفاشون اونا هم کمک میکنن که خفه تر شین.بعضی اوقات با خودم میگم کاش دل شکستن هم مجازات داشت مثلا اگه دل کسی رو شکوندی یه چیزی که خیلی دوس داری رو از دست میدی شاید الان دنیا یکمم که شده جای قشنگ تری بود.اگه تجربه ای از دل شکستگی یا دل شکوندن دارید خوشحال میشم باهام تقسیمش کنین. </description><category>آمفیتریت</category><author>آمفیتریت</author><pubDate>Mon, 13 May 2019 15:49:47 +0430</pubDate></item><item><title>سفید ، سیاه ، خاکستری :)</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite/سفید-سیاه-خاکستری-mgxakniptzid</link><description>من هیچوقت سفید یا سیاه مطلق نبودم ، من حتی هیچوقت همیشه خاکستری هم نبودم. از اوناییم که هر ساعت یا هر دقیقه براساس احساسشون میتونن سیاه باشن یا سفید. همیشه سعی کردم همه رو درک کنم چون احساس چیزیه که خیلی میتونه  تغییر کنه یا عوض شه و بعضی اوقات اصلا تحت کنترل خود آدم هم نیست. ممکنه الان چیزی رو بخواین ولی پنج دقیقه بعد نظرتون عوض شه و از چیزی که میخواستین متنفر بشین! تقریبا برای همه افراد همینطوره ولی  متاسفانه هرچقدر من سعی میکنم و تلاش میکنم تا این موضوع رو درک کنم ، خیلی از کسایی که دور و برم هستن این رو درک نمیکنن. فکر میکنن من باید سیاه یا سفید یا خاکستری باشم همیشه ولی منم مثه خودشونم! من تک رنگ نیستم!کاش چیزی رو که خودمونم نمیتونیم همیشه باشیم از بقیه انتظار نداشته باشیم :)</description><category>آمفیتریت</category><author>آمفیتریت</author><pubDate>Sat, 07 Jul 2018 17:38:39 +0430</pubDate></item><item><title>دل نوشته :)</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite/دل-نوشته-b2spb2fhwirl</link><description>تو این ۲۳ سال عمرم تنها درسی که باعث شد هر روز من بمیرم ولی نفس بکشم ، این بود که هیچ کس ( جز پدر و مادر ) نمیتونه شما رو از خودش بیشتر دوست داشته باشه.اگه ۴ سال پیش ازم میپرسیدین کسی هست که تو رو از خودشم بیشتر دوس داشته جز خونوادت خیلی راحت جواب میدادم آره و اسم کسی رو میاوردم که ۴ سال از بهترین دوران زندگیم رو کنارش بودم. ولی الان که برمیگردم و نگاه میکنم میبینم نه! اونجوری که من فکر میکردم نیست و نبوده.در اصل من عاشق کسی بودم و فکر میکردم کسی عاشقمه که تو ذهن و تصور خودم ساخته بودمش نه کسی که کنارم بود.ضمیر ناخودآگاه آدما وقتی خلا  زندگیشون زیاده ، جاش رو با افرادی که پیششونه پر میکنه ، کاری که من کردم. جای هر خلا تو دلم اون رو گذاشتم و بزرگش کردم. اونقدر بزرگ که مثه یه بت شده بود برام. مرکز زندگیم شده بود. جای این که براساس خواسته خودم زندگی کنم یا برنامه ریزی کنم ، براساس خوشحالی اون زندگی میکردم. کم کم خودم رو فراموش کردم.الان ولی اونقدر خودم رو یادم رفته که هر چی فکر میکنم ، خودِ ۵،۶ سال پیشم اصلا یادم نمیاد چطور بود! متاسفانه هنوزم نتونستم خودم رو کامل پیدا کنم. فکر کنم یکم تو گذشته گیر کردم.یکی رو خیلی دوست داشته باشین حتی از خودتون بیشتر اما بتش نکنین!</description><category>آمفیتریت</category><author>آمفیتریت</author><pubDate>Sat, 23 Jun 2018 13:40:36 +0430</pubDate></item><item><title>بافرهنگ!</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite/بافرهنگ-sf8ss0cwqhjg</link><description>امروز دیدم یکی توی توییتر نوشته بود فرهنگ یعنی اگه کسی نرفته پارتی یا دوست پسر/دختر نداره ، بهش نگیم ضعیف و اُمُل! ولی به نظر من فرهنگ یکم پیچیده تره.از نظرم  اگه انسان رو در دو بخش بخوایم در نظر بگیریم ، یه بخش میتونه انتخاب های فرد باشه که به ما ربطی نداره و بخش دیگه چیزهایی که انتخاب خودش نیست و به طور طبیعی بهش داده شده که نباید مسخرشون کرد.اگه بتونیم این دو مورد رو درک کنیم و سعی کنیم که رعایتش کنیم به نظرم بافرهنگ میتونیم باشیم! </description><category>آمفیتریت</category><author>آمفیتریت</author><pubDate>Fri, 15 Jun 2018 16:28:37 +0430</pubDate></item><item><title>افسردگی!</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite/افسردگی-nbevmkduqngs</link><description>وقتی میخندید ، چشاش برق میزد. صدای خنده‌هاش همیشه تو خونه میپیچید. شادترین کسی بود که میتونستین ببینین. همیشه یه عالمه حرف داشت برای گفتن و شاد کردن بقیه ولی یه روز پاشد و دیگه مثه قبل نبود.دیگ چشاش برق نمیزد. میخندید ولی صداش توی خونه نمیپیچید. دیگه حرفی نداشت ولی حرف میزد. رفیق داشت بازم ولی نداشت انگار. از بیرون خودش بود ولی انگار دیگه خودش نبود. “افسردگی” دقیقا همینطوره! ظاهرتون شاید مثه قبل باشه ، هنوزم حرف بزنین و بخندین ولی دیگه اون آدم قبل نیستین و اول از همه هم خودتون متوجه این موضوع میشین!”افسردگی” مختص گروه سنی خاصی یا افراد خاصی نیستش! ممکنه یه بچه ۸ سال هم افسردگی بگیره و با حتی یه پیرزن ۷۰ ساله. ممکنه کسی که خیلی پرحرفه افسردگی داشته باشه یا کسی که کم حرف و درونگراست! ممکنه کسی که خیلی میخنده افسردگی داشته باشه ! نباید حتما  افسردگی رو به گروه خاصی نسبت بدیم.مهمتر از اینا ، این مسئله هستش که نباید کسی رو که افسردگی داره ، با جمله هایی مثه “ چقدر زار میزنی افسردگی که چیزی نیست” بیشتر به سمت بدتر شدن وضعش هل بدیم! یا بگیم افسردگی چیزی نیستش که بزرگش میکنی ، مردم دردای مهمتری دارن!افسردگی درسته مثل سرطان ، بیماری قلبی یا کلیوی نیستش اما این دلیل نمیشه این بیماری رو دست کم بگیریم!</description><category>آمفیتریت</category><author>آمفیتریت</author><pubDate>Tue, 12 Jun 2018 19:47:26 +0430</pubDate></item><item><title>دوست داشتن یا نداشتن؟!</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite/دوست-داشتن-یا-نداشتن-afknwzggpfz6</link><description>میگن آدم اول باید خودش رو دوست داشته باشه تا بتونه بقیه رو هم دوست داشته باشه، چون معتقدن کسی که خودش رو دوست نداره  این حس رو نمیتونه منتقل کنه.من مخالفم با این حرف. من خودم رو دوست ندارم. اصلاً هم دوست ندارم. حتی گاهاً از خودم و کسی که تو آینه میبینم هم متنفرم ولی خونواده و دوستام رو دوست دارم ، خیلیم دوست دارم.فکر کنم این حرف غلطه! به نظرم کسی که خودش رو دوست نداره ، در اصل زندگی خودش رو دوست نداره وگرنه دوست داشتن بقیه به نظرم خیلی راحت تر از دوست داشتن خودِ آدمه!</description><category>آمفیتریت</category><author>آمفیتریت</author><pubDate>Tue, 12 Jun 2018 11:26:13 +0430</pubDate></item><item><title>خود سانسوری!</title><link>https://virgool.ir/@amphitrite/خود-سانسوری-i8ceue6jp3cp</link><description>از همون بچگی همیشه درگیر سانسور کردن احساسات و خواسته ها و تفکراتم بودم. یه جور عادت شده بود و هست برام انگار. خیلیا مثل من هستن و این رو هم میدونم.این که چرا دقیقا خودمون رو سانسور میکنیم بیشتر به دور و اطرافمون و شرایط مربوط میشه فکر کنم. از ترس حرف بقیه و نگاهاشون کار ها و حرفایی که دوست داریم بزنیم رو نمیزنیم و تو دلمون میریزیم.کار به جایی میرسه که وقتی میخوای یه کلمه ساده مثه بله و نه هم بگی ۵۰۰۰ هزار بار تو ذهنت فکر میکنی که مبادا باعث بشه بقیه فکر بدی راجع بهت بکنن. خیلی دوس دارم از این حال در بیارم و خودم رو ، احساساتم رو سانسور نکنم.اگه کسی تجربه ای داره باهام در میون بزاره خیلی خوشحال میشم❤️</description><category>آمفیتریت</category><author>آمفیتریت</author><pubDate>Sat, 09 Jun 2018 16:53:26 +0430</pubDate></item></channel></rss>