<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های amiwn</title><link>https://virgool.ir/feed/@amiwn</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:47:11</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/160373/avatar/DRYB5r.png</url><title>amiwn</title><link>https://virgool.ir/@amiwn</link></image><item><title>فرودگاه</title><link>https://virgool.ir/@amiwn/فرودگاه-h4sunx9uxwlq</link><description>دست راست درحال نمایش دادن به چشمان است . نمایش خاطرات گرفتار در پیکسل های آیفون فشرده شده لای انگشتان .دست چپ در حال نجات قاشق است .از گرداب فنجان قهوه خبردار ایستاده روی میز چوبی تبغید شده از جنگل به کافی شاپ تنها در فرودگاهکه اشک ها و تلخند های بسیاری را دیده از آنهایی که در حال به دست آوردن چیزی بودند  و آنهایی که در حال از دست دادن کسی .دو دستم که بیکار شد مشغول کندن دلم شدم.از این سنگهایی که که حالا خاک شدند و به اراضی زادگاهم معنا دادند که سبب رویش درختان سرو و چنار و لاله های زیر پای دماوند شدند .از وجودم که خانواده و رفقا و معشوقم آن را تشکیل دادند.بلندگو فرودگاه در گوشم جیغ میکشد.پاهای بلاتکلیف من زنده بودن در این دیار را میخواهد یا زیستن در جغرافیای دیگری را ؟زیستن را برمیگزینم...</description><category>amiwn</category><author>amiwn</author><pubDate>Mon, 30 Mar 2020 20:53:24 +0430</pubDate></item></channel></rss>