<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیرحسن محمدپور</title><link>https://virgool.ir/feed/@amirpour.24</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:33:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/57532/avatar/5LE3vv.jpeg</url><title>امیرحسن محمدپور</title><link>https://virgool.ir/@amirpour.24</link></image><item><title>درِ قندون آقای رسولی</title><link>https://virgool.ir/@amirpour.24/درِ-قندون-آقای-رسولی-wtznomwzbrse</link><description>مثل همه پدربزرگا که بعد از ناهار چایی می‌خورن و بعد از چایی [احتمالاً] سیگار می‌کشن و بعد از اون هم دوباره چایی می‌خورن و بعد یه چرت نیمروزیِ کوتاهِ دو سه ساعته می زنن؛ و بعد دوباره پا می‌شن و یه چاییِ دیگه می‌خورن، آقای رسولی هم همین عادت رو داشت. و البته عادت‌های دیگه‌ای که به چایی ختم می‌شد؛ چاییِ قبل از صبحانه، چاییِ بعد از صبحانه، چاییِ موقع خوندن روزنامه، چاییِ اخبار ساعت 9 شب و...اما برعکس همه پدربزرگا -و کسایی که عادت دارن وقت و بی‌وقت چایی بخورن- آقای رسولی اعتقادی به قند نداشت و هیچ‌وقت نمی‌شد جلو دستش قندون دید. بعضیا می‌گن چون آقای رسولی خونه‌اش کنار راه‌آهنه، و با هربار رد شدن قطار، خونه آقای رسولی عین درخت چناری که یه بز نوجوون سرشو بهش می‌کوبه تا جای خارش شاخ‌هاش که دارن جوونه می‌زنن خوب شه، می‌لرزه؛ موقع چایی خوردن، چایی روی فرش میریخت و حتی همه قندای قندون هم خیس می‌شدن. برای همین آقای رسولی که دید نمی‌تونه هربار در قندونو بذاره، تصمیم گرفت کلا کنار دستش قندون نذاره! چون بالاخره فرش اگه چایی هم روش بریزه بازم فرشه؛ اما قندونی که خیس خورده باشه دیگه قندون نیست!هر بار که صدای غرش هواپیما توی آسمون میاد؛ آقای رسولی همچنان که یه لیوان چایی دستشه و داره باغچه رو آب میده، بالا رو نگاه می‌کنه و بعد از کشیدن یه نفس عمیق که احتمالاً از سر حسرته، دوباره یه قلپ دیگه چایی می‌خوره. به نظر من که آقای رسولی دوست داشت خونه‌اش کنار فرودگاه باشه تا راه‌آهن. هرچی نباشه هواپیماها موقع فرود اومدن زلزله راه نمی‌ندازن!(این عکس با هوش مصنوعی تولید شده)</description><category>امیرحسن محمدپور</category><author>امیرحسن محمدپور</author><pubDate>Sat, 14 Sep 2024 10:34:57 +0330</pubDate></item><item><title>راهنمای جامع روزه خواری در سال 1402</title><link>https://virgool.ir/@amirpour.24/راهنمای-جامع-روزه-خواری-در-سال-1402-sjdke37jsgyp</link><description>اول از همه اگر فکر کرده اید خودتان بهتر بلدید چگونه روزه بخوارید و احتیاجی به آموزش های دیگران -ازجمله همین راهنمای جامع- ندارید، باید بدانید که زهی خیال باطل! شما اگر همه فن حریف بودید که نمی آمدید روی لینک این مطلب کلیک کنید! پس ساکت یک گوشه بنشینید و این مطلب را تا انتها بخوانید.دوم از همه باید بدانید برای روزه خواری راه های بسیاری نقل شده که از قدیم بین مردم رواج داشته؛ اما همگی غلط و پیش پا افتاده هستند. یا به قول سلبریتی ها، کلیشه شده اند. اصلاً اگر هنوز هم جواب می دادند، شما باز دنبال یک راه بهتر می گشتید؟ نع! پس همچنان ساکت و آرام یک گوشه بنشینید و ادامه مطلب را بخوانید.سوم از همه (که البته باید می شد اول از همه) تکلیف تان را باخودتان روشن کنید. ببینید واقعا می خواهید روزه خواری کنید؛ یا نه، هنوز معلوم نیست با خودتان چند چندید و ممکن است یهو وسط کار شیطان گولتان بزند و روزه تان را نخوارید. اگر قصد دارید روزه خواری کنید؛ یک گوشه ساکت بنشید و به خواندن ادامه بدهید. اگر هم قصد ندارید روزه خواری کنید، مهم نیست. ادامه مطلب را بخوانید بلکه روزی به دردتان بخورد. یک تکانی هم به سرانه مطالعه بدهید. ازتان که کم نمی شود!پنجم از همه باید حواستان را خوب جمع کنید و هرچه اینجا نوشتیم را سرسری رد نکنید. مثلا همین الان نوشتیم پنجم و شما حتی متوجه هم نشدید که پس چهارمش کو! عه؟ جان من متوجه شدید؟ بابا شما خیلی تیزید. چطور با اینهمه تیزی هنوز دنبال راهنمای جامع روزه خواری می گردید؟ شما دیگر کم کم باید کلاس خصوصی برگزار کنید. خب دیگر پررو نشوید. بروید یک گوشه ساکت بنشینید و ادامه مطلب را بخوانید.ششم از همه... جانم؟ بالایی پنجم نبود؟ اشکالی ندارد، خب این هم ششم نیست! سخت نگیرید بابا. بگذارید به درس مان برسیم. با این بهانه های بنی اسرائیلی راه به جایی نمی برید. اینقدر حواستان پرتِ حواشی نباشد. اصل مطلب را بچسبید. بروید یک گوشه ساکت و آرام بنشینید و به خواندن ادامه بدهید.هفتم از همه. شمسی را قمری کنید. می دانید که... نه بابا چرا بدانید؟ می دانستید که اینجا نبودید! پس باید بدانید که ماه رمضان، نهمین ماه سال قمری است. یعنی اگر معادل سازی اش کنیم، می شود همان سپتامبر خودمان. ببخشید؛ چون اصل مطلب انگلیسی بود، این مورد درست ترجمه نشده! عرض می کردیم. می شود همان آذر خودمان. بنابراین برای احترام گذاشتن به سنت پاک آریایی با تقویم هجری شمسی معادل سازی کنید و روزه هایتان را از اول آذر بگیرید. اتفاقا اینطوری عید فطرتان می افتد شب یلدا!هفتم از همه... از بالا بشمارید ببینید هفتمی می شود یا نه! اگر دلتان می خواهد تقویم قمری را با شمسی بگیرید، بگیرید. خجالت نکشید. یار ما بنده نواز است! اتفاقاً روزه گرفتن در عید حرام است و خب، تا 15 فروردین هم که عید حساب می شود. آدم هم که کار را برای خدا می کند. خدا هم که نمیخواهد از آدم فعل حرام سر بزند! پس تا اینجایش نقداً 13 روز را می خورید.هشتم از همه. چرا حواستان نیست که 17 فروردین میلاد امام حسن علیه السلام است؟ خب میلاد ائمه هم عید است و روزه گرفتن در عید هم حرام. البته ظاهرا فقط عید فطر و عید قربان را شامل می شود که مهم نیست. مهم نیت است. اصلا از قدیم گفته اند الاعمالُ بالنیات. پس تا اینجا شد 14 روز روزه خواری کاملاً شرعی!نهم از همه. ماه رمضان کلا چهار هفته است و شما دو هفته اش را پیچانده اید. اصلا حضور قلبی به آدم می ماند؟ نه والا! همینکه بقیه 30 روز روزه می گیرند و شما نصف آنها، نهایت عذاب وجدان است. آدم هم که با عذاب وجدان نمی تواند عبادت کند. اصلاً آدم هم بکند، خدا قبول نمی کند. عبادت که نباید عذاب داشته باشد. پس حال خوش معنوی چه می شود؟ تنها گزینه ادامه روزه خواری است. اینکه بعدا 30 روز پشت هم روزه بگیرید بهتر از نصف و نیمه روزه گرفتن است. پس آن دوهفته دیگر را هم روزه نگیرید که از ثواب روزه های بعدی تان کم نشود.دهم از همه. لابد با خودتان خیال می کنید این چیزها را که بلد بودید و الکی وقتتان را هدر دادید. اشکالی ندارد. آدم مشاوره هم که می رود همین خیال را می کند! تازه دو روز بعد که به این حرف ها فکر کنید، می بینید چقدر بدون درد و خونریزی کار پیش رفت. نیازی به گواهی پزشکی و مرخصی استعلاجی و بنزین سوزاندن برای خروج از حد ترخص نبود. آنوقت است که در به در دنبال لینک این مطلب می گردید تا دوباره مرورش کنید. پس همین الان آن دکمه های لایک و فیلان را بزنید. دو روز بعد می بینمتان!</description><category>امیرحسن محمدپور</category><author>امیرحسن محمدپور</author><pubDate>Mon, 13 Mar 2023 07:58:20 +0330</pubDate></item><item><title>ما بد اخلاق نیستیم!</title><link>https://virgool.ir/@amirpour.24/ما-بد-اخلاق-نیستیم-qkbtx0pctdcf</link><description>راستش ما بد اخلاق نیستیم. چون اخلاق نمیتونه خوب و بد داشته باشه. اخلاق همیشه خوبه. این نظر منه. برای همین «ما خوش اخلاق نیستیم» هم نمیتونه توصیف حال ما باشه. ما آدمای بی اخلاقی هستیم!یه کم زیادی تند شد گمونم؛ اما با اون «بی اخلاقی» که معنی منفی و بدی رو متبادر می کنه، منظورم فرق می کنه. به نظر من، ما آدمایی که با بقیه درست تا نمی کنیم و باهاشون با مهربونی و محبت رفتار نمی کنیم، اینو یاد نگرفتیم. این که بخوایم خوب باشیم رو درست بلد نشدیم.حالا شاید بگید نه، اتفاقا من با دوستام خوبم، اما مثلا با داداشم یا خواهرم یه وقتایی دعوام میشه... یا مثلا، من دلم نمی خواد به بعضیا رو بدم... یا حتی اینکه ممکنه بگید بعضیا حقشونه باهاشون بد رفتاری بشه... منمن میگم بله! اینایی که شما میگید درسته! اصلا واسه همینه که میگم ما یاد نگرفتیم با آدما مهربون باشیم. چون اگه بلدش بودیم، اون موقع با همه اخلاق مدارانه رفتار می کردیم. همون جوری که باید باشه. مهربون و با محبتالبته اینو قبول دارم خود خدا هم داره میگه من هم رحیمم، هم جبارم! اونو با این، یکی نکنیم! :) من می خوام به این برسم که ما اگه بلد باشیم با همه خوب و صمیمی رفتار کنیم، توی موقعیت های مختلف خودمونو بذاریم جای اونا و درکشون کنیم، اون وقته که می تونیم بگیم ما آدمای با اخلاقی هستیم.حالا این «اخلاق» می تونه کم و زیاد باشه. مثلا یکی بلده با همه خوب رفتار کنه؛ یکی دیگه فقط می تونه با بعضیا مهربون باشه. اما «اخلاق» نمی تونه بد و خوب باشه. به نظرم باید روی مهارت های ارتباطی مون بیشتر کار کنیم. روی قدرت حل مسئله توی شرایط سخت. روی هوش هیجانی. چون ما آدمای بد اخلاقی نیستیم؛ فقط یاد نگرفتیم چطور با بقیه مهربون باشیم.</description><category>امیرحسن محمدپور</category><author>امیرحسن محمدپور</author><pubDate>Sun, 28 Feb 2021 18:43:42 +0330</pubDate></item><item><title>مرثیه ای برای میهن بلاگ</title><link>https://virgool.ir/@amirpour.24/مرثیه-ای-برای-میهن-بلاگ-pkzifhmntw6z</link><description>ما نسل رسانه هایی هستیم که به ظاهر مخاطبی ندارد. نسل پیامک؛ نسل تله تکست؛ نسل رادیو؛ نسل بلاگ...از سال 88 بلاگ داشتم. بلاگ های مختلف با موضوعات متفاوت. صاحب رسانه ای بودم برای خودم! البته هیچوقت دنبال جذب مخاطب حداکثری نبودم. دایره مخاطبانم شعاع کمی داشت، اما با همان ها ارتباطات خوب و صمیمی داشتیم. دوستانی که متاسفانه الان از هیچ کدامشان خبری ندارم...من در میهن بلاگ بودم و بیشتر دوستانم در پرشین بلاگ. شاید یکی دوتایی هم در بلاگفا، یا بقیه سرویس هایی که آنچنان آشنا نبودند (اما بعضی هایشان امکانات خوبی داشتند). میهن بلاگ برای من، نه فقط ار بابت اینکه سرویس دهنده بلاگم بود، اهمیت داشت. بیشتر دلیل جذابیت میهن بلاگ برای من، این بود که کمتر کسی در این سرویس بود! در واقع همه بلاگرهای زمان ما در بلاگفا بودند. درصد کمی هم در پرشین بلاگ و مابقی که در آمارها، داخل دسته بندی «غیره» یا «دیگر» می آیند، در سرویس هایی مثل همین میهن بلاگ، یا بلاگ اسکای، یا بلاگ‌آی‌آر.تصویر کنونی سایت میهن بلاگامروز، بعد از مدت ها، برای انجام کاری خواستم سری به بلاگم بزنم که با صفحه بالا مواجه شدم. میهن بلاگ تعطیل شد! به همین راحتی؟ من که تمام دوران نوجوانی و جوانی ام را پای تک تک پست ها گذاشته بودم و با کامنت های دوستانم اشک و ها و لبخندهای زیادی را از سر گذرانده بودم، امروز و با دیدن این صحنه، خاطرات تلخ و شیرین و گاه بی مزه دوران بلاگری از جلوی چشمانم گذر کرد.میهن بلاگ 12 سال عمر کرد و من هم تقریبا از همان اوایل فعالیتش، با او همراه بودم، تا همین چند ماه اخیر. شاید همین بی وفایی امثال ما باعث شد مدیران میهن بلاگ بی انگیزه شوند و رغبتی به ادامه نداشته باشند. بله! یکی از دلایل غیر فنی اش باید همین باشد.یاد باد آن روزگاری که بلاگر بودیم. هرچند وقتی ویرگول را برای نوشتن انتخاب کرده ام، یعنی هنوز هم خودم را بلاگر می دانم و میل به نوشتن همچنان در من هست! اما جدای این موضوع، باید قدر داشته هایم را بیشتر بدانم و پیش از آنکه از دستشان بدهم، به آنها توجه کنم. یکی از همین داشته ها که شاید امروز مخاطب بالایی هم نسبت به رقبایش نداشته باشد، رادیو است. بماند برایمان.</description><category>امیرحسن محمدپور</category><author>امیرحسن محمدپور</author><pubDate>Mon, 15 Feb 2021 15:00:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>