<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های M.ghomashi</title><link>https://virgool.ir/feed/@amirkhoshdel781</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:49:12</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4216600/avatar/avatar.png</url><title>M.ghomashi</title><link>https://virgool.ir/@amirkhoshdel781</link></image><item><title>رفیق پایه ام‌ماشین</title><link>https://virgool.ir/@amirkhoshdel781/رفیق-پایه-ام-ماشین-kfli6ee1dbkq</link><description>چند تکه آهنست با چهار لاستیک و شیشه و اسمش ماشین!اما بیشتر از همه آدمهایی که میشناسم در کنارم بوده است،خیلی از اولین‌ها را در کنارم تجربه کرده است اولین سفر اولین بدرقه فرزندم برای مدرسه رفتن و....انگار روح داردو روحش مانند من لطیف است و عاشق طبیعت و کوه و آزادی !فکر کنم عاشق باران هم باشد چون هربار که باران می‌بارد دور دور او شروع می‌شود،کنارم زیر باران میماند من صدای باران را می‌شنوم ولی اوقطره هایش را لمس میکند.بعضی روزها که از روزمرگی خسته میشوم بی‌هدف میچرخم خستگی ام را به جاده میدهد و انگار که روحم را تازه میکند انگار که هوایم را دارد ،انگار که دیگر آن چرم و شیشه و آهن نیست ،انگار همراهم است در هر شرایطی، انگار برایم مکانی است برای فرار کردن از روزمرگی ها و رسیدن به آرامش ،اوست که مرا با جاده رفیق کرده</description><category>M.ghomashi</category><author>M.ghomashi</author><pubDate>Sun, 16 Nov 2025 00:35:52 +0330</pubDate></item><item><title>نفس</title><link>https://virgool.ir/@amirkhoshdel781/نفس-tqnnqquc2tls</link><description>دلتنگ شده ام دلتنگ یک ابر سیاه،یک روز بارانی ،یک هوای پاک ،در جغرافیایی زندگی میکنیم که هرروز نفسهایمان سنگینی میکند،نه هوا هست نه نفس،اما تا دلتان بخواهد آلاینده هست غبار هست خاک هست اینجا خوزستان است،هرروز صبح به امید آسمانی پاک‌تر نفسی تازه تر چشمانم را به آسمان میدوزیم ولی هرروز بدتر از دیروز است ،هوا نیست نفس هم نیست تنها امیدما به ابر سرگردانی است که بیاید و ببارد و ببرد هرآنچه را که نفسمان را گرفته </description><category>M.ghomashi</category><author>M.ghomashi</author><pubDate>Sat, 15 Nov 2025 23:53:09 +0330</pubDate></item><item><title>خود جامانده</title><link>https://virgool.ir/@amirkhoshdel781/خود-جامانده-xonda8lctphv</link><description>باز دلم هوای قلم کرده است،انگار این روزها دلم بیشتر هوایی میشود.هوای دنیای خودم را میکند؛دنیای من و قلمم نوشتن نه وسوسه ای برای درک شدن و همراهی، که تنها تلاشی ست برای خودم،ما آدمها همنوع زیاد داریم ولی همفکر.....راستش دلم برای آدمها میسوزد؛برای کلماتی که همچون آدمها خودشان هم نمی‌دانند دقیقاچه از آنها می‌خواهند هم همینطور!نمیدانم مگر سکوت و تنهایی چه مشکلی دارندکه آدمها این چنین از آنها گریزانند؟مگر این سکوت همان سکوتی نیست که بلندترین صدای آرامش را بهمراه دارد؟این تنهایی همان نیست که فرصت اندیشیدن به بزرگترین معجزه خلقت را باخود به ارمغان می‌آورد ؟ خود ،همان خودتنهاو بی کسی که میان روزمرگی مصلحت ،تعارف و رودربایستی میان آدمهای دیگر جامانده و همچنان منتظراست که........</description><category>M.ghomashi</category><author>M.ghomashi</author><pubDate>Wed, 03 Sep 2025 13:10:35 +0330</pubDate></item><item><title>صدای بیصدای امید</title><link>https://virgool.ir/@amirkhoshdel781/صدای-بیصدای-امید-telcmooqmtxr</link><description>به زندگی دچاریم به روزمرگی،خیلی به آینده فکر نمی‌کنیم ،انگار از فکر کردن به آن می‌ترسیم .امید روشنی پیش رویمان نمی‌بینیم یا اگر میبینیم در جغرافیایی که هستیم نیست شاید درجایی دیگر شاید،مشکل از جغرافیا نیست اینجا زیباترین جغرافیایی روی زمین است .وقتی به کویرو دریا و جنگلهایش می اندیشیم وقتی به تالاب‌های خشک شده اش می‌اندیشیم درمی‌یابیم نازیبایی ها را ما با حرص و طمع وولع همه چیز برای خودمان باشد و بس بوجود آورده ایم.پرنده مهاجر هم که نیستیم که تاسرحدمرگ با تمام خطرهایش جغرافیامان را تغییر دهیم به مرزها دچاریم.نمیدانم هیچکس نمی‌داند سرنوشت مادرمان ایران چه خواهد شد ولی میراث دار خوبی نبوده ایم عاشقانه دوستش داریم ولی توانایی حفاظت از اورا نداشتیم،هنوز ناباورانه امیدواریم که آرامش و آسایش و آنچه لیاقت ایران است باز گردد،امیدواریم ایران ایران شود نه ویران!!!!</description><category>M.ghomashi</category><author>M.ghomashi</author><pubDate>Mon, 01 Sep 2025 14:34:29 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته دلتنگی</title><link>https://virgool.ir/@amirkhoshdel781/دلنوشته-دلتنگی-yxctlr1kojvj</link><description>دلتنگ کسی میشوم که روزگاری بی حضورش ،زندگیم انگار که خوب پیش نمیرفت،هرروز بودن و دیدنش از روی عادت نبود انتخاب و علاقه ام بود،مدتهاست که راهم از اوجداشده فکر میکردم می‌شودبعنوان رفیق ادامه داد می‌شود منافع و کارمان را بگذاریم یک کنار و همچنان رفیق بمانیم،اشتباه میکردم هربار که مرا میدید میترسید اختلالی در کارش ایجاد کنم چون دیگر رفیقش نبودم،همکارش شده بودم،دید ماآدمهاست دیگر همینقدر محدود همینقدر شکاک همینقدر بی رحم،هنوز هم دوستش دارم با همه چیز میتوان کنار آمد،ولی اگر کسی به خوش نیتی آدم شک کرد راهی جز کنار کشیدن باقی نمی‌ماند.</description><category>M.ghomashi</category><author>M.ghomashi</author><pubDate>Sun, 31 Aug 2025 00:05:15 +0330</pubDate></item></channel></rss>