https://virgool.ir/feed/@amirhussein.aپزشک و پژوهشگر در زمینه عصب‌شناسی و تصویربرداری بیماری‌های مغز و روانfa2026-11-11 03:11:13https://files.virgool.ir/upload/users/178837/avatar/uBtMYW.pnghttps://virgool.ir/@amirhussein.ahttps://virgool.ir/@amirhussein.a/مغز-جنسیت-زده-خلاصه-و-تکمیل-مقدمه-mx7e1c142sap«جینا ریپون»، استاد تصویربرداری شناختی دانشگاه استون انگلستان است که پژوهش‌های او شامل مطالعات متنوعی از اختلال اُتیسم تا تفاوت‌های منعطف به جنس در مغز می‌شود. کتاب مغز جنسیت‌زده، با عنوان کامل «مغز جنسیت‌زده: علم نوین اعصاب علیه باورهای غلط دربارهٔ مغز زنان» با ترجمهٔ رضا اسکندری آذر و توسط انتشارات «خوب» چاپ شده است. از حدود سه هفتهٔ قبل که در جمعی شروع به خوانش این کتاب کردیم به فکرم رسید که با توجه به تجربهٔ چندساله‌ام در خوانش و پژوهش در زمینهٔ عصب‌شناسی و تصویربرداری عصبی خلاصه‌ای به زبان ساده به همراه نقد و ایضاً تکمیل -همان حاشیه‌نویسی- توسط حرف‌هایی که در جلسه زده می‌شوند و یا در مقالاتِ به‌روزتر وجود دارند، در ویرگولم منتشر کنم.یادداشتی دربارهٔ جنسیت و جنسکلمات جنس و جنسیت بسیار در کتاب گفته می‌شوند. در ذهن خوانندهٔ فارسی شاید تفاوت چندان و معنی‌داری بین این دو وجود نداشته باشد، اما جنس مترادف Sex و جنسیت مترادف Gender است. در کتاب هر جا سخن از «جنسیت» است منظور همان جنس/جنسیت است مگر آنکه نویسنده خود بر واژهٔ دیگر تأکید کرده باشد. جنس بیشتر به مسائل ژنتیکی و ظاهری و عبارت جنس/جنسیت به تلفیق آنها با مسائل محیطی و اجتماعی مرتبط است. در کتاب The Disordered Mind از اریک کندل در فصلی در خصوص عصب‌شناسی مسائل جنسی یک سری واژه‌ها معرفی می‌شوند که تفاوت این دو را در ذهن خواننده بهتر مشخص می‌کنند:جنس کروموزومی (Chromosomal Sex): همهٔ انسان‌ها ۲۳ جفت کروموزوم دارند که ۲۲ جفت کروموزوم پیکری و مشترک در دو جنس هستند. جفت آخر بین افراد بین دو نوع XY و یا XX متفاوت است. به XY جنس کروموزومی مذکر و به XX جنس کروموزومی مؤنث می‌گویند.جنس گنادی (Gonadal Sex): منظور از گناد همان غدد جنسی است: تخمدان یا بیضه. افراد دارای جنس کروموزومی XY طبیعتاً دارای بیضه و افراد با جنس کروموزومی XX تخمدان خواهند داشت.جنس ساختاری (Anatomical Sex): به این معنی است که فرد از نظر ظاهری و ساختاری آیا دارای آلت تناسلی مردانه است یا زنانه؟ آیا صدای بم دارد؟ آیا ریزش مو با الگوی جلو و گیجگاهی موها را دارد؟ رشد موهای تناسلی و زیربغل چطور؟هویت جنسی (Gender Identity): فرد در هویت خود، جنسیتش را چگونه تعریف می‌کند؟ به عنوان مثال، اگر کودکی است دوست دارد بیشتر با هم‌جنس‌هایش بازی کند، رفتار آنها را تقلید کند، و پوشش آنها را اختیار کند یا با جنس مقابل؟تمایل جنسی (Sexual Orientation): فرد تمایل به برقراری ارتباط جنسی با کدام جنس دارد؟ آیا فردی هم‌جنسگراست یا دگرجنسگرا؟ یا هر دو؟برای فهم بهتر تعاریف بالا به یک سری مثال‌ها اشاره می‌کنم.جنین انسان به طور پیش‌فرض به سمت ساختار ظاهری و گنادی زنانه پیش می‌رود. تنها عاملِ تفاوت بخشی است روی کروموزوم Y که تحت عنوان Sex-determining Region Y (SRY) شناخته می‌شود. در موارد نادری پیش آمده که جنین حاوی کروموزوم Y بوده است (جنس کروموزومی مذکر) اما به علت نبود ناحیهٔ SRY در آن، ظاهر و غدد جنسی زنانه پیدا کرده است و در همان حالت پیش‌فرضش پیش رفته است. وارد مقولهٔ افرادی که دارای یک کروموزم X و یا Y اضافه‌تر هستند نمی‌شوم اما خواننده می‌تواند نشانگان کلاین‌فلتر (Klinefelter Syndrome) را جستجو کند که در آن فرد به جای ۴۶ کروموزوم حاوی ۴۷ کروموزوم (کروموزوم‌های جنسی به صورت XXY) است.در برخی از افراد با کروموزوم XY، بیضه ایجاد می‌شود و حتی هورمون جنسی مردانه یعنی تستوسترون را ترشح می‌کند اما ظاهر زنانه می‌شود. این افراد تا زمانی که بالغ شوند و با شکایت عدم پریود به پزشک مراجعه کنند شناسایی نمی‌شوند! در معاینه آنها بیضه‌های رشدنکردهٔ داخل شکمی دارند و ظاهر جنسی تماماً زنانه. علت عدم حساسیت گیرندهٔ تستوسترون روی سلول‌های بدن به تستوسترونِ ساخته‌شده است (Androgen insensitivity syndrome).افراد تراجنسی (Trans-sexual) دارای ساختار جنسی یک جنس ولی هویت جنسی جنس مقابل هستند. این افراد عموماً از همان دوران کودکی علاقه به بازی با افراد و اسباب‌بازی‌های جنس مقابل دارند و همواره هویت جنسی خود را از جنس مقابل می‌دانند. مریم‌خاتون مُلک‌آرا که توانست فتوای مشروعیت جراحی تغییر جنسیت را بگیرد، با نام فریدون و ظاهر جنسی مردانه متولد شد. او در خاطراتش می‌گوید که از همان کودکی از پوشش پسرانه بدش می‌آمده، خود را آرایش می‌کرده، و حتی آرزو می‌کرده تا صبح بیدار شود و آلت جنسی مردانه‌اش وجود نداشته باشد.درک تفاوت میان دو عبارت جنس و جنس/جنسیت با توجه به اینکه روی اولی مسائل زیستی (به معنی ژنتیکی و سرشتی) و روی دومی علاوه بر موارد قبلی، ویژگی‌های محیطی و کلیشه‌های اجتماعی و بعضاً رسانه‌ای اثر دارند برای فهم بهتر کتاب و دوری از کج‌فهمی مهم است. علت انتخاب واژهٔ «جنسیت» (به جای عبارت جنس/جنسیت) در طول کتاب را شاید بتوان نوعی تبعیض مثبت از جانب نویسنده نسبت به این واژه (در مقابل واژهٔ پرکاربرد جنس) دانست.امیرحسین عبدالعلی‌زادهامیرحسین عبدالعلی‌زادهTue, 10 May 2022 00:00:54 +0430https://virgool.ir/@amirhussein.a/تجربیات-چطور-کرونا-گرفتیم-p2a2ov8iiykbدو رویکرد در حال حاضر توسط جامعه در قبال کووید هست: افرادی که منکر هستند و رعایت‌های بهداشتی را جدی نمی‌گیرند، و افرادی که بالعکس، بیشتر و بیشتر رعایت می‌کنند. خوشبختانه روز به روز به افرادی که به دسته دوم ملحق می‌شوند اضافه می‌شود، اما با این حال تعداد مبتلایان نیز بالا می‌رود. کم هم نیستند کسانی که می‌گویند رعایت می‌کردیم ولی گرفتیم. متأسفانه آمار دقیقی از علت ابتلای افراد به صورت میدانی توسط وزارت بهداشت منتشر نمی‌شود و همچنین ابتلای به کرونا تبدیل به یک انگ شده است! به همین علت، توییتی کردم و پرسیدم که افرادی که مبتلا شدند خودشان بگویند، و قضاوتی هم در کار نیست. تعداد زیادی جواب دادند. افرادی که رعایت نمی‌کنند نمی‌توانند دقیقاً بگویند از کجا گرفته‌اند (از سفر، مهمانی یا عروسی، یا مجلس عزاداری)، اما کسانی که رعایت می‌کردند عموماً می‌دانند کجا گاف داده‌اند، کدام بی‌احتیاطی بوده که باعث ابتلا شده.انتقال از بی‌علامت‌ها«من و خونواده‌ام همه خیلی رعایت می‌کردیم و فکر می‌کردیم اوکیه کنار هم جمع شیم، هر جمعه پیش هم جمع می‌شدیم، یکی ازین جمعه‌ها تولد من بود، یکی‌مون ناقل بودیم و همه گرفتیم :(»«داييم اينا اصلا رعايت نميكنن رفته بود خونه دوستش مهمونی (كه كروناش مثبت شد دو روز بعدش)، ما نميدونستيم اومد پيشمون و گرفتيم ازش»«رفتم دیدن مامانم همسایه بدون ماسک اومده بود چسبیده بود به مامان درد دل پسرشو میکرد. مامان، بعد بابا، بعد من و همسر گرفتیم»«شوهرعمه م بشدت رعایت میکرد و بیرون نمیرفت بچه هاش بدون علامت رفتن دیدنش پیرمرد گرفت و فوت کرد!»وجود رفت و آمدهای خانوادگی یا حتی دوستانه، با این پیش‌فرض که همگی سالم هستیم و مبتلایی بین ما وجود ندارد اشتباه بزرگی است. این دیدگاه که میزان انتقال از افراد بی‌علامت نسبت به افراد علامت‌دار کمتر است دیدگاه درستی است اما به علت عدم رعایت ماسک و فاصله اجتماعی در جمع‌های خانوادگی، احتمال ابتلا بسیار بالاست و اگر در این جمع فردی با سن بالا یا بیماری زمینه‌ای وجود داشته باشد احتمال عارضه هم بالاست.انتقال از مبتلایان«من ده روز خونه بودم تا این که یه جلسه ۲۰ دقیقه‌ای رفتم. من ماسک داشتم ولی طرف مقابل نداشت. بعد سه روز علائم شروع شد. همسرم بیشتر بیرون می‌رفت ولی چهار روز بعد من مبتلا شد و قاعدتا از من گرفت.»«یکی از همکارهای همسرم با اینکه سرما خورده بود فکر نمیکرده کرونا داره و سر کار اومده بود. من و همسرم و چند تا از کارمندای اون شرکت هم مبتلا شدن.»همانطور که می‌بینید این نوع انتقال بیشتر در محل کار دیده می‌شود، که فردی یا همکاری بنا به تشخیص شخصی و یا حتی پزشک، مدعی می‌شود که مبتلا به کرونا نیست و رعایت نمی‌کند. در همه‌گیری کرونا، هر فرد با علامتی کروناست حتی اگر خلافش ثابت شود! تست PCR که ژنتیک ویروس را با استفاده از نمونه انتهای حلق پیدا می‌کند در بهترین حالت حساسیتی ۶۰ تا ۷۰ و ویژگی بالای ۹۰ درصد دارد؛ به فارسی زیردیپلم، یعنی جواب منفی تست در بهترین حالت ۳۰ تا ۴۰ درصد اشتباه و جواب مثبتش زیر ۱۰ درصد اشتباه است و در واقع جواب مثبت آن باارزش‌تر از جواب منفی آن است. در نتیجه، رعایت تمامی مراقبت‌ها برای همه الزامی‌ست چه برسد به کسی که علائمی مبنی بر سرماخوردگی دارد.رستوران‌ها و کافه‌ها«من همه جا ماسک زدم و با مترو و بی ار تی خیلی کم بیرون رفتم. با هیچکس دست ندادم به هیچی دست نزدم. یه جا غفلت کردم. رفتم برای انتخاب رشته و اونجا چند نفر ماسک نمیزدند منم حین غذا خوردن ماسک رو درمیاوردم.»«یکی از دوستام سر ظهر خسته و گرسنه از محل کار برمیگشته یادش اومده ناهار هم نداره رفته توی یه رستوران کروکثیف که فقط معده رو پر کنه کرونا گرفته.»«قبلش با دوستی یک ساعتی تو کافه روباز بودم با فاصله 1.5 متر.»یکی از شایع‌ترین محل‌ها برای انتقال بیماری کافه‌ها و رستوران‌ها هستند که کمترین توجهی به آنها نمی‌شود. حدود یک و نیم ماه قبل مقاله‌ای چاپ شد که در یک شعبه کافه استارباکس در کره جنوبی، بالای ۲۰ مشتری مبتلا شده بودند اما ۵-۴ نفری که در کافه کار می‌کردند چون ماسک داشتند هیچکدام مبتلا نشده بودند. دقت داشته باشید که خرید غذا از کافه یا رستوران و خوردن در منزل یا فضای پارک منعی ندارد، اما رستوران‌ها و کافه‌ها از آلوده‌ترین مکان‌ها برای انتقال هستند.بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها«من گرفتم چون کادر درمانم و مریض مبتلا ویزیت کردم هر چند ماسک داشتم و الکل زدم و دست شستم»«من برای چکاپ تیروئیدم مجبور شدم آزمایشگاه برم و آزمایش بدم، یک هفته بعد علائم کرونا ظاهر شد.»«ما توو بیمارستان کشیک زنان بودیم اواخر تیر ماه،کشیکای آخرم بود بستنی سفارش دادم، که بریم توو اتاق رِست بخوریم،حداکثر ۳ دقیقه بدون ماسک با رزیدنتمون توو اتاق بودیم، بدون اینکه سرفه کنه یا هر چیزی اونم با فاصله ۲ متری نشسته بودیم و بله منم مبتلا شدم»«متاسفانه پسرخاله‌ی مامانم برای کار دیگه‌ای درمانگاه رفته بود، خودشو و خانمش گرفتن، و متاسفانه فوت کرد»«منم نمی دونم. دندانپزشکی رفتم شاید از اون باشه.»کادر درمان، شامل پزشکان، پرستاران، داروخانه‌ها، دندانپزشکان و حتی نیروهای خدماتی و اداری مراکز درمانی در خطر بالای ابتلا هستند. گفته می‌شود علت آنکه میزان فوت در کادر درمانی مبتلا بالاتر بوده است مواجهه با میزان بالای ویروس است؛ هر چه مقدار ویروسی که وارد بدن می‌شود بیشتر باشد بیماری شدیدتر است. در نتیجه، استفاده از ماسک حتی اگر جلوی ابتلا را نگیرد، عموماً جلوی ابتلا به نوع شدید بیماری را می‌گیرد.نکته مهم دیگر مراجعات ضروری به بیمارستان است. متأسفانه میزان مرگ و میر به دلیل سایر علل، من جمله سکته‌های قلبی، در دوران همه‌گیری زیاد شده است. به نظر می‌رسد مردم به علت ترس از ابتلا به کرونا -که ترسی واقعی است- مراجعات کمتری به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی دارند. باید از مراجعات غیرضروری به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی اجتناب کرد. برای اطلاع از ضرورت مراجعه، می‌شود قبل از مراجعه به مرکز درمانی از یک پزشک مشورت گرفت. برنامه‌های بسیاری برای مشاوره تلفنی یا پیامکی از پزشک ایجاد شده‌اند که اسنپ‌دکتر، پزشکت، مشورپ و ... از آنها هستند.ناشناخته«به حدی رعایت میکردم که خانواده تا روزها باورش نمیشد تست مثبت شده !!»«من رعايت ميكردم همه موارد لازم رو، [...] نه ايده اى دارم كجا نه ايده اى دارم از كى گرفتم.»«نمیدونم ، واقعا نمیدونم»علی‌رغم رعایت تمامی موارد، باز مواردی هستند که علت ابتلا نامشخص باقی می‌ماند. به نظرم، به احتمال زیاد این افراد در مواجهه با فرد بی‌علامتی به مدت طولانی بوده‌اند، یا یک مهمانی و دورهمی کوچک خانوادگی و یا ابتلای بی‌علامت یکی از اعضای خانواده. شاید از بسته‌بندی‌های اجناس خریداری‌شده باشند؟ به نظر نمی‌رسد. بعد از گذشت نزدیک یک سال از شروع همه‌گیری مدارکی دال بر انتقال از بسته‌بندی‌ها مشاهده نشده است. البته اخیراً تنها در یک مطالعه در چین توانستند ویروس زنده و با قابلیت آلوده‌سازی را از بسته‌بندی یک ماده غذایی که زنجیره انتقال سرد داشت جدا کنند، اما انتقال واقعی هنوز ثبت نشده است و به نظر می‌رسد انتقال تنفسی راه اصلی انتقال باشد.جمع‌بندیرعایت فاصله اجتماعی و ماسک و شرکت نکردن در تجمعات (خانوادگی و غیرخانوادگی) واقعاً نقش مراقبتی دارند. استفاده از ماسک شاید حفاظت صددرصدی ندهد اما شدت ابتلا را عموماً کاهش می‌دهد. همچنین، نشستن در کافه‌ها و رستوران‌ها و مراجعات غیرضروری به مراکز درمانی از دیگر عوامل خطرند.خودمان از خودمان و خانواده و جامعه‌امان مراقبت کنیم.امیرحسین عبدالعلی‌زادهامیرحسین عبدالعلی‌زادهSat, 24 Oct 2020 22:27:50 +0330https://virgool.ir/@amirhussein.a/دقیقاً-چه-میزان-و-چگونه-ورزشی-برایم-کافیست-pce3vfil4xrsبه عنوان یک پزشک بارها پیش آمده که به مُراجع توصیه به ورزش کرده‌ام اما دقیقاً چه میزان حداقلی ورزش و چگونه ورزشی از نظر علمی سودمند است همواره برایم سوال بوده. توصیهٔ کلی توصیه‌ای قدیمی و سینه به سینه بود: «هفته‌ای حداقل ۳ روز، هر بار حداقل ۳۰ دقیقه ضربان قلبتان بالا برود». اما دقیقاً چه مقدار بالا رفتن ضربان؟ یک پیاده‌روی سریع یا شنا کافیست یا باید تمرینات عضلانی هم انجام دهم؟ این شد که برای جواب کنجکاوی خودم، استفاده شخصی‌ام و همچنین توصیهٔ صحیح به بیماران دنبال پاسخ گشتم و به مقاله‌ای با عنوان «دستورالعمل فعالیت جسمانی برای آمریکایی‌ها» چاپ سال ۲۰۱۸ در ژورنال پزشکی به شدت معتبر JAMA رسیدم: https://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/2712935 نکته اولی که قبل از آغاز به خوانش مقاله باید در نظر داشته باشیم لفظ «آمریکایی‌ها» در عنوان مقاله‌ست. آمریکایی‌ها رژیم غذایی ناسالمی از غذاهای آماده و پرکالری دارند و در عین حال ۸۰٪اشان فاقد فعالیت کافی روزمره هستند. همچنین هر جامعه‌ای شرایط اقلیمی، نژادی و ژنتیکی‌ای دارد که توصیه‌ها را مختص آن جامعه می‌کند. مطالعه جامعی در این خصوص در مورد جامعه ایرانی وجود ندارد اما طبق مشاهدات می‌توان شباهت دوجامعه را از منظر سلامت ورزشی و غذایی تا حد زیادی یکسان پایین دانست!نکتهٔ دوم در مورد فواید ورزش است؛ این فایده‌ها فارغ از جنس و نژاد و سن و حتی اندازهٔ بدن هستند. از فواید کوتاه‌مدتِ ثابت‌شدهٔ آن می‌توان به کاهش اضطراب، کاهش فشارخون، بهبود کیفیت خواب، و بهبود اعمال مغزی اشاره کرد. از فواید بلندمدت نیز بهبود عملکرد قلبی-ریوی، کاهش علایم افسردگی، کاهش درازمدت و پایدار فشارخون، و کاهش خطر حملات قلبی-عروقی مهم هستند.تعاریففعالیت هوازی (قلبی [Cardio]): در این نوع فعالیت، عضلات بزرگ با یک الگوی ریتمی برای مدتی فعالیت می‌کنند. این فعالیت‌ها ضربان قلب و تنفس را بالا می‌برند.فعالیت تقویت عضلانی: در این نوع فعالیت عضلات بدن باید در برابر نیرو یا وزن اعمال‌شده کاری انجام داده یا مقاومت کنند (مانند وزنه‌برداری). در فعالیت تقویت‌کنندهٔ عضلانی می‌توان از وزن خود بدن یا کش‌های ارتجاعی به عنوان نیرویی که باید در برابرش مقاومت صورت گیرد استفاده کرد.فعالیت تقویت‌کننده استخوانی: این نوع حرکات بیشتر برای افراد کهنسال به کار می‌آید. به علت کهولت سن و یا پوکی استخوان، بدن آنها توان حمایت از وزن را نداشته و ممکن است با یک پریدن یا زمین خوردن ساده دچار آسیب استخوانی شوند. البته فعالیت‌های هوازی و یا تقویت‌کننده عضلانی هم می‌توانند تقویت‌کنندهٔ استخوانی باشند.فعالیت تعادلی: برای تقویت حفظ وضعیت تعادلی، که باز برای سنین بالاتر یا بیماری‌های خاص مهم‌تر هستند.فعالیت جسمانی چندجزئی: این نوع فعالیت‌ها شامل موارد متنوعی از دسته فعالیت‌های بالا هستند. فعالیت‌های تفریحی مانند رقص، یوگا، باغبانی، و یا حتی ورزش‌های حرفه‌ای را می‌توان از دسته فعالیت‌های جسمانی چندجزئی به شمار آورد.شدت فعالیت جسمانیشدت مطلق: مبتنی بر میزان انرژی مصرف‌شده در زمان ورزش، بدون درنظر گرفتن توان جسمی فرد است. آن را به صورت واحدهای معادل متابولیک فعالیت (Metabolic Equivalent of Task; MET) گزارش می‌کنند. یک مِت برابر با نرخ متابولیک حالت استراحت (فرد بیدار و ساکت نشسته) است. با این مقیاس، شدت متوسط دارای مِت بین ۳ تا ۵.۹ و شدت زیاد مِت ۶ و بالاتر دارد. مثال‌های فعالیت شدت متوسط (بر اساس شدت مطلق) پیاده‌روی سریع با سرعت ۲.۵ تا ۴ مایل بر ساعت ( = ۴ تا ۶.۵ کیلومتر بر ساعت) و والیبال هستند. مثال‌های فعالیت شدید شامل دویدن (سریع یا آهسته)، حمل بارهای سنگین خرید، یا انجام تناسب اندام سنگین است. بعضی فعالیت‌ها مانند دوچرخه‌سواری و یا شنا بسته به میزان تلاش فرد می‌توانند شدت متوسط یا سنگین حساب شوند. فعالیت جسمانی با شدت کم (مانند پیاده‌روی آهسته با سرعت ۲ مایل بر ساعت ( = ۳.۲ کیلومتر بر ساعت) یا کمتر یا حتی انجام کارهای منزل) می‌تواند از نظر سلامت سودمند باشد، مخصوصاً اگر فرد سابقاً هیچ فعالیتی نداشته و می‌خواهد با چنین فعالیتی شروع کند. صدالبته بیشترین سود زمانی‌ست که فردِ بدون سابقهٔ فعالیت مبادرت به فعالیت با شدت متوسط تا شدید کند.شدت نسبی: میزان فعالیت فرد بسته به توانی که می‌تواند انجام دهد. آن را می‌توان در مقیاس‌های ۰ تا ۱۰ دسته‌بندی کرد: ۰ = نشستن؛ ۱۰ = بیشترین میزان فعالیت ممکن برای فرد. در نتیجه شدت متوسط ۵ یا ۶ و شدت سنگین بیشتر از ۷ هستند. «آزمون حرف زدن» معیار خوبی برای سنجش میزان شدت نسبی یک فعالیت است: در شدت متوسط فرد می‌تواند حرف بزند اما نمی‌تواند آواز بخواند، در حالی که در فعالیت با شدت سنگین فرد نمی‌تواند بدون آنکه نفس بگیرد حتی جمله‌ها را ادا کند. این شدت برای شروع به فعالیت جسمانی در کودکان، افراد مسن، و یا افراد بدون سابقهٔ فعالیت مناسب هستند.می‌توان هر یک دقیقه فعالیت جسمانی شدید را معادل با دو دقیقه فعالیت جسمانی متوسط دانست.توصیه‌های فعالیت جسمانی برای گروه‌های سنیکودکان و نوجوانان (۶ تا ۱۷ سال): فعالیت جسمانی متوسط ۶۰ دقیقه یا بیشتر در روز؛ عمدتاً به صورت فعالیت هوازی.بزرگسالان: حداقل ۲:۳۰ ساعت فعالیت هوازی متوسط یا ۱:۱۵ ساعت فعالیت شدید در هفته برای فواید سلامتی پایه؛ همچنین فعالیت تقویت‌کنندهٔ عضلانی با شدت متوسط یا بیشتر دو روز یا بیشتر در هفته که تمامی گروه‌های عضلانی اصلی را در برگیرد برای فواید بیشتر از نظر سلامتی.کهنسالان (بالای ۶۵ سال): بهتر است شدت فعالیت به صورت شدت نسبی تعریف شود؛ دستورالعمل‌های فعالیت جسمانی برای آنان همانند بزرگسالان است؛ بهتر است از فعالیت‌های جسمانی چندجزئی (شامل تعادلی و تقویت‌کنندهٔ استخوانی) استفاده شود؛ اگر به علت مشکل جسمی توان انجام فعالیت فیزیکی ندارند باید با مشورت پزشک و تا حدی که می‌توانند فعالیت‌های روزمره‌اشان را انجام دهند.بارداری و دوران پس از زایمان: حداقل ۲:۳۰ ساعت فعالیت هوازی متوسط در طول هفته؛ زنانی که عادت به فعالیت جسمانی سنگین -چه ورزش و چه شغلی- داشتند می‌توانند بی‌هیچ نگرانی در دوران بارداری و پس از آن این فعالیت را ادامه دهند؛ مشورت با پزشک قبل از انجام فعالیت جسمانی سنگین توصیه می‌شود.جمع‌بندیهرگونه افزایش فعالیت جسمانی از حالت پایه و نشستهٔ پشتِ میز با سودمندی از نظر سلامت همراه است. این سودمندی با فعالیت‌های هوازی با شدت متوسط و سنگین بیشتر است. هر ردهٔ سنی نیز نیازهای فعالیتی خاص خود را دارد که رعایت آنها با فواید کوتاه‌مدت و درازمدت همراه هستند. در صورتی که مایل به کسب اطلاعات بیشتر هستید می‌توانید مقالهٔ اصلی را - لینک در بالاتر - بخوانید. مثالدر ابتدای متن استفادهٔ شخصی را به عنوان یک انگیزه از خوانش این مقاله گفتم. پس من برای شروع سه روز در هفته روی تردمیل پیاده‌روی می‌کنم: پنج دقیقه اول و پایانی برای گرم و سرد کردن، ۳۰ دقیقه پیاده‌روی با سرعت مابین ۴ تا ۶.۵ کیلومتر بر ساعت و ۱۰ دقیقه هم دویدن با سرعت‌های بالاتر ( = ۲۰ دقیقه فعالیت متوسط) که در مجموع می‌شود ۴۵ دقیقه ورزش (۵۰ دقیقه فعالیت جسمانی متوسط) در مجموع روی تردمیل؛ پس وقت چندانی از من نمی‌گیرد. اگر این کار را برای ۳ روز در هفته انجام بدهم می‌شود ۲:۳۰ ساعت فعالیت متوسط در هفته و حداقلِ فعالیت را رعایت کرده‌ام.امیرحسین عبدالعلی‌زادهامیرحسین عبدالعلی‌زادهThu, 18 Jun 2020 02:30:16 +0430