https://virgool.ir/feed/@amirhoseinzr77یه پسری که عمران خونده ولی عاشق نوشتن و بازاریابیه! اینجا واسه‌تون از روزمرگی‌هام می‌نویسم.fa2026-11-11 16:56:35https://files.virgool.ir/upload/users/257852/avatar/PneLDZ.jpeghttps://virgool.ir/@amirhoseinzr77https://virgool.ir/@amirhoseinzr77/اگه-امیدی-به-زندگی-نداری-این-کتابو-بخون-d2zd52kgp9u0هیچ وقت امیدت رو از دست نده! شاید همون لحظه که امیدتو از دست دادی، دو ثانیه قبل از خوشبختی باشه.همین یه جمله کافیه تا دیوونه کتاب"کمی قبل از خوشبختی" بشی!کتابی که خط به خط اون از امید و آرزو میگه، اما نه امید واهی و آرزوی فیک. این کتاب بهت یاد می‌ده اگه توی ناراحتی زندگی رو رها کنی، اون دیگه در قبال تو هیچ مسئولیتی نداره. آره همینه!چقد قشنگ راجع‌به خوشبختی و اتفاقات بد توضیح می‌ده!وقتى اتفاق بدى تو زندگى‌‌ پیش میاد، احساس مى‌کنی نگاه دیگران به تو این اجازه رو نمى‌ده که شاد باشی. در حالى که توی خودت این حسو داری که فقط این طورى مى‌تونی زنده بمونی. یه ضرب المثل ژاپنیه که مى‌گه”خوشبختى سراغ کسانى مى‌رود که بلدند بخندند.”اما این کار راحتی نیست! باید با سختی‌های دخترک این داستان همراه بشی تا طعم شیرین خوشبختی بعد از تموم سختی‌ها، غصه خوردنا و تلاشا رو بچشی.درد اونجاست که اگر یه پاتو از دست بدی، دیده مى‌شه و دوستای تو به دادت مى‌رسن. البته نه همه. اما اگه تیکه‌اى از قلبت کنده بشه، از بیرون دیده نمى‌شه، البته که همون قدر هم درد داره.این یعنی اوج درد برای دخترک دلشکسته تنهای کتاب! دخترکی که تنها با دختر کوچولوش زندگی خودش رو می‌چرخونه و با تموم مشکلات و سختی‌هایی که رئیسش براش به وجود آورده، بازم مجبور به ادامه دادن و تلاش کردنه!تو این داستان درست جایی که فک می‌کنی همه چی تموم شده و توی روزمرگی خودت غرق شدی، همون نقطه‌ای که فکر می‌کنی همه درها به روت بسته شدن، یه نور به قامت یه ‌انسان وارد زندگی تو می‌شه و می‌خواد دست تو رو بگیره!"پیرمرد وارد فروشگاه مى‌شود. دخترک صندوقدار را گریان مى‌بیند، با او سر صحبت را باز مى‌کند. دختر نمى‌داند این صمیمیت مرد از روى دیوصفتى اوست یا واقعا در این زمانه هم هستند فرشتگانى که در صورت انسانى به ما لبخند می‌زنند؟!‌‌"آره وجود دارن، همیشه جایی برای امید و تلاش وجود داره! اخه واقعا این جمله درستیه: آدمی به امید و آرزو زنده‌س، وگرنه که آدمی که امید نداره، روح نداره و تلاشی واسه زندگیش نمی‌کنه، دیگه چه فرقی داره با یه مرده؟ همه چی به دل آدماست. اگه دلت امید نداشته باشه و دل‌مرده باشی، دیگه فرقی نداره که جسمت زنده باشه یا نه! ‌تصمیم گیرنده تویی! می‌تونی ریسک کنی و قبول بکنی تا مثل داستان "کمی قبل از خوشبختی" تهش خوشبختی رو لمس کنی یا می‌تونی به روزمرگی خودت ادامه بدی و زندگی کنی، یه زندگی معمولی.ژولی قصه انتخابش رو کرده بود، خودش رو به دست نور می‌ده! همراهش می‌شه و سعی می‌کنه از این وضع رها بشه.این نور برای اون اینطوری بود، یه مردی که با وجود مخالفت‌هایی که از طرف پسرش داشت، بازم تصمیم خودش رو گرفته بود!وقتی پسر مرد ازش می‌پرسه چرا به این دختر محبت می‌کنی، مرد اینطوری جواب میده:محبت کردن حس زیباییه؛ باید سعی کنی امتحانش کنی!عجب جوابی! (کاش همه اینجوری توی روابط‌شون مصمم باشن!)بنظرم بزرگترین درس این کتاب اینه که بهت یاد می‌ده هیچ وقت نباید دنبال خوشبختی کامل باشی، چون غیر ممکنه!"خوشبختى سراغ کسانى می‌رود که بلدند بخندند. این زندگى نیست که زیباست. این ما هستیم که زندگى را زیبا یا زشت مى‌بینیم. دنبال رسیدن به یک خوشبختى بى‌نقص نباشید. از چیزهاى کوچک زندگى لذت ببرید. اگر آن‌ها را کنار هم بگذارید، مى‌توانید کل مسیر را با خوشحالى طى کنید."باید به زیبایی‌های کوچیک بسنده کنی.اینجوری دنیا قشنگ‌تره!خلاصه بگم که شاهکار "کمی قبل از خوشبختی" که نوشته انیس لودیگه کتاب قشنگیه که درد و رنج و حتی امید به زندگی رو می‌تونی با گوشت و پوست و استخون احساسش کنی!اگر اهل مطالعه و کتاب هستی که فک نمی‌کنم این کتابو از دست بدی.اگه حتی اهل کتاب خوندن هم نیستی این کتاب به شدت پیشنهاد می‌شه! چون می‌تونه تو رو کتابخون کنه.تو هم اگه کتابی خوندی که خیلی دوسش داشتی، تو قسمت نظرات برام بنویسش!امیرحسین زارعامیرحسین زارعThu, 14 Jul 2022 07:23:41 +0430https://virgool.ir/@amirhoseinzr77/من-و-پدرم-srxhsjpyuj20پدرم مرد خوبي است،مذهبي است و اهل دين،از آهنگُ موزيك خوشش نمي‌آيد و گوش نم‌يكند مگر در مواردي كه من در ماشين آن را پلي كنم كه آنهم با كمي غر و لند و بعد از گذشتن چند دقيقه هم مي‌گويد: اينها چيست كه گوش ميكني،داد ورش مي‌دارد كه عوض كن ماتم مانده راراستش نمي‌دانم چرا به آهنگ ها مي‌گويد ماتم ماندهاما،ديروز پدرم را همراهي ميكردم،كار داشت و نمي‌توانست رانندگي كند.آخر ميداني طفلكي چند وقتي مي‌شود كه پايش شكسته استُ نمي‌تواند رانندگي كند و من كه پسرش هستم و بزرگتر نيز را همراه مي‌كند تا در كارهايش كمك حالش باشم،ميداني اگر بودي و در اين شب هاي دلتنگي همراهيم مي‌كردي هر شب داستان روزمره را برايت مي‌نوشتم و مي‌گفتم برايت كه بايد چند هفته‌اي در گچ باشد تا مثل سابق راه برود،بگذريمديروز اتفاقي عجيب افتاد،آهنگي پلي شد كه خيلي آن را گوش نداده بودم اما بر حسبِ عادت آن را حفظ بودم،نگاهش كردم،ديدم زير لب دارد با آهنگ هم‌خواني مي‌كند و غر و لندي نمي‌كند،'حالا كه اميدِ بودن تو در كنارم داره مي‌ميره'تمام كه شد گفت دوباره همان را بگذار،داشتم از تعجب شاخ در مي‌آوردم،تا حالا اينطور چيزي نديده بودمگذاشتم‌ش،با دقت بيشتري گوش دادم'عذابم ميده اين جاي خالي'انگار جاي خالي چيزي اذيتش ميكرد كه چندين بار گوش كرده بود و حفظش كرده بودفكر ميكنم داشتن عذاب هاي جاي خالي رسم ديرينه خانوادگي‌مان است،فكر ميكنم الان مي‌فهمم چرا به آهنگ ميگفت ماتم مانده،ماتمي در قلبش مانده بود پدرم.....'منمُ اين جاي خالي كه بي تو هيچ وقت پر نميشهمنمُ اين عكسِ كهنه كه از گريم دلخور نميشه'?❤️٠١:٢٣امیرحسین زارعامیرحسین زارعFri, 04 Sep 2020 18:39:43 +0430