https://virgool.ir/feed/@amireskandari1998fa2026-11-12 02:38:58https://files.virgool.ir/upload/users/175104/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@amireskandari1998https://virgool.ir/@amireskandari1998/سندروم-کریس-رونالدو-u05si94jv9cmخیلی موقع ها پیش میاد بین دوستان یا افراد مختلف که در حال بالا و پایین کردن اینستاگرام هستن در مواجهه با عکس ها یا استوری های به اصطلاح لاکچری افراد معروف غبطه بخورن، در این مواقع اکثرا دیالوگم اینه که خب تو هم تلاش کن و برنامه بریز به اون جایگاه برسی.اما متاسفانه اغلب جواب هایی که میگیرم به این مضمونه که ای بابا مگه میشه به این جا رسید یا دلت خوشه ها و ... تا یه حدی قبول دارم که انقدری اقتصاد ما پویا نیست که بتونیم از صفر به صد توی حوزه های مالی برسیم یا تو سن جوونی وفور مادی رو تجربه کنیم، اما این اصل رو نباید فراموش کنیم که وقتی تو مسیر تلاش، برنامه ریزی و رشد می افتیم موفقیتمون فقط با تعداد صفر های حساب بانکیمون اندازه گیری نمیشه چه بسا که اصلا دیدمون نسبت به موفق تغییر کنه و توی این مسیر و کریس رونالدو برای ما دیگه اون غول موفقیت به حساب نیومد، پس بهتره فقط شروع کنیم شکست بخوریم نا امید بشیم و بازم ادامه بدیم. استخون بندی رشد در کف دره های شکست و نا امیدی ما تشکیل میشه، هیچ ادم موفق ای رو نمیشه پیدا کرد که گذشته یا حداقل یه دوره ی سختی رو تجربه نکرده باشه.وقتی بعد مدتی که در مسیر رشد هستیم به عقب نگاه کنیم و حتی شروع مسیر متوجه میشیم که خواسته ها و ارزش هامون هم تغییر کرده دیگه اون چیزایی سطحی راضیمون نمیکنه، اینجاست که دقیقا ما طعم رشد رو کشیدیم، به نظرم رشد معنایی زندگیه و هرکسی که دیروز و امروزش با هم یکیه دیر یا زود دچار افسردگی میشه یا خودش رو به بیخیالی میزنه و سطحی زندگی میکنه.حتی خود کریس رونالدو هم با این همه پول و موفقیت و شهرت هر روز محاصبه می کنه و از اهداف و برنامه های آیندش میگه، حتی بیل گیتس حتی ایلان ماسک و حتی ...Amir EskandariAmir EskandariSat, 18 Apr 2020 01:42:00 +0430