<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های NYX</title><link>https://virgool.ir/feed/@amiralisargazi1</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:36:08</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1333721/avatar/YEuhrR.jpeg</url><title>NYX</title><link>https://virgool.ir/@amiralisargazi1</link></image><item><title>این شبا..</title><link>https://virgool.ir/@amiralisargazi1/این-شبا-s2dsjd4t8ql8</link><description>ی همچین شبایی و نمیتونم فراموش کنم..این شبایی ک پر از تنهاییپر از چشم انتظاری پر از دلتنگی،ک نمیدونی دلتنگه کی؟!پر از بغضپر از لبخندای فیکپر از..گذروندن ی همچین شبایی سخته..از اونجایی ک اول شب اینجوریمخدا اخر شبمو بخیر بکنه:)بودن ی نفر میتونه عوض کنه این شباعو؟شاید نبوده ی ادم واقعیه ک شبام اینجوری شدن!اگرم بیاد..دیگه دیره!شباییو ک باید میبود،نبود!ّبغلایی ک باید میکرد،نکرد!اومدنایی ک باید میومد،نیومد!عکسایی ک باید میفرستاد،نفرستاد!جاهایی ک باید باهم میرفتیم،نرفت!دیگه الان ک اب گذشته از سرم و همه احساساتمو غرق کرد و برد با خودش،فرقیم میکنه بود و نبوده ی ادم؟ :))</description><category>NYX</category><author>NYX</author><pubDate>Fri, 19 Nov 2021 23:31:10 +0330</pubDate></item><item><title>بود و نبود..</title><link>https://virgool.ir/@amiralisargazi1/بود-و-نبود-ojpnbewmj390</link><description>چشامو باز میکنم!اولین چیزی ک هر روز میبینم و باعث میشه لبخندش مثه روز اول بچسبه،عکسیه ک قرار بود بقولت:گنگش بالا باشه اما، مثه همیشه دیوونه بازی هات باعث شد از ته دل بزنیم زیر خنده و بشه تنها تصویری ک من و تو کنارهمیم:)بود و نبودت واسم فرق داشت..مثه بهشت و جهنمروز و شبسفید و سیاهآسمون و زمینخنده و گریه!بودنت خوده خوده بهشت بود اما نبودنت‌‌..مثه آتیش زدن بهشت ک بعده ی‌ مدت کوتاه تبدیل می‌شد ب جهنم..از وقتی ک نیستی همه روزام شب شدنتموم رویاهای سفیدم لباس سیاه تنشون کردن،رفتن خودشون و دفن کردن تو قبرستون ذهنماز خونه ای ک ت آسمونا واسه خودمون درست کرده بودیم از ارتفاع ۱۰۰۰ کیلومتری با سر خوردم ب زمیندیگه بعد نبودنت همه خنده هام جاشونو دادن ب گریه هایی ک توی لبخندای فیکم ویترین شده..بعد تو دیگه لبخندمم یادم رفته،فقط روبروی آدما گوشه های لبمو میدم بالا..بعد تُ دیگه کسی نیس بغلم کنهدیگه کسی این منه جدیدو بلد نیستدیگه کسی نمیتونه ماه بشه واسه تاریکیام:)دیگه اسمونم همش ابر دارههمش بارونیهبعضی وقتام برف میاد ت ۶ متر!همش سرده..پر از بی حسیهی بی حسیه مطلق ب همه چی و ب همه کسالا تُ..مگه میشه یادم بره؟وقتایی ک بعد چن مدت همدیگرو می‌دیدیم دیوونه بازی هات باعث میشد آدمای توی خیابون عجیب نگامون کنن و واسمون سر تکون بدن:))منم هی آستین بلوزه چهار خونتو می‌کشیدم و با خنده میگفتم:نکن،ابرومون رفوایمیستادی وسط خیابون! براتم مهم نبود سدِ راهه مردمیمتو چشام نگاه میکردی و میگفتی:عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامتهمه سهل است،تحمل نکنم بار جداییمن الان تو همون خیابونم!دقیقا همونجایی واستادم، ک شعر خوندی برامدیگه نمیتونم بغضمو قورت بدم نمیره پاییناشک میشه میچکه از چشامیکیدوتاسه تاحسابشون در می‌ره اصلا بزار بریزه شاید یکم از دلتنگیام کم کنهدورمو ی نگاه میکنمتک به تک تموم چهرهایه آدمایی ک میبینمو کنکاش میکنم شاید ردی از تُ داشته باشن..اشکامو پاک میکنمی لبخند میزنم،دسته خاطراتمونو میگیرم و ب راهم ادامه میدم و شعره عراقی رو زمزمه میکنم:درِ گلسِتان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟به امید آنکه شاید تو به چشم من درآیی</description><category>NYX</category><author>NYX</author><pubDate>Fri, 19 Nov 2021 20:21:37 +0330</pubDate></item><item><title>:)</title><link>https://virgool.ir/@amiralisargazi1/بدون-عنوان-xsxqaqlqd0c9</link><description>منظره ی قشنگ روبرومو سعی میکنم با تمومه جزئیاتش ت ذهنم ذخیره کنم!غروبه خورشید،جذابه واسمته اون نور و روشنایی تاریکیه مطلقه:)شب ی ماه داره ک غرق نشه ت تاریکیشی ستارهاشو داره..من ماه داشتم ت شبای تاریکم؟ی لبخند میاد ر لبمپاتوق مون تنها جاییه ک حالمو خوب می‌کنهو مثله همیشه من زودتر رسیدم:))بقول پاتریک: وقتی نیستی منتظر میمونم تا بیای‌.بالاخره میای و مثله همیشه؛چایی با توعه، قندش با منپشمک با توعه،شکلات فندقی با منمارابو با توعه،پاستیل با منخنده با توعه،از ته دلش با من کتاب با توعه،خوندنش با منچن مین میگذرهنگاه میکنم ب نیم رختمیدونم خودت نیستی.‌‌.انگار دودستی نقاب ت نگه داشتی ت غمه چشاتو نشون ندهاما با منم؟!منی ک تو رو بیشتر از خودم میشناسمبیشتر نگات میکنم باعث میشه از ت لاکت بیای بیرون و ی لبخند بهم بزنی از اون لبخندات ک چال رو لپت میوفته-چته؟+حال من شوریده چه محتاج بیان استرنگه رخه من بین ک بیانی است موجه-ب وجود این نقاب؟!+ی بار یادمه حالم بد بودگفتم خودمو خوشحال نشون بدم شد ی روز،ی هفته،ی ماه و عادت کردم من ب این نقاب عادت کردم.-همه از این نقابا دارن اما با رفیقاشونم؟لبخند میزنی..کم کم لبخنده پاک میشه جاش اشکه ک ب لبت نرسیده پاکشون میکنی میگی و میگی و میگی..چقد دلت پرهچقد بغضه ت گلوت چقد زخم خوردی از این آدمای نامردچیکار کردن با مهربون ترین آدمه دنیامقلبه قشنگت چ‌ تاریک شدهچ سردهمیام بغلت کنم..چرا صورتم خیسه؟چرا گریه میکنم؟چراخواب بود؟!نفسم و با ی پوف میدم بیرونهمیشه میای ت خوابم و میشه ی خواب بد!اما خوابتم قشنگه..ساعت دو نصفه شبههندزفریو میزارم تو گوشمو صدات پلی میشههی میزنم عقبتا دوباره صدای خنده های از ته دل تو ک خیلی وقته سراغی ازت نمیگیرن و گوش بدمخندش با توعه اما این دفعه گریش با من..&#34;NYX&#34;</description><category>NYX</category><author>NYX</author><pubDate>Tue, 16 Nov 2021 10:59:55 +0330</pubDate></item></channel></rss>