https://virgool.ir/feed/@amir118118118777این حساب فقط برای روشنگری دینی ، سیاسی ، مذهبی ، و مطالب آموزنده هستfa2026-11-12 04:52:58https://files.virgool.ir/upload/users/1617674/avatar/tpjQj7.jpeghttps://virgool.ir/@amir118118118777https://virgool.ir/@amir118118118777/مطلبی-درباره-سرود-سلامفرمانده-xulbhnyqrd19✅ چرا سرود #سلام_فرمانده تا این حد تأثیرگذار و موفق بوده است؟? این روزها سرود سلام فرمانده با موج آفرینی در میان تمام نسلهای ایرانی بخصوص دهه نودیها، توانسته است خالق یک شگفتی بی نظیر در ایجاد #یک_حس_خوب برای یکایک ایرانیان از هر سلیقه فرهنگی و تفکر سیاسی باشد.? اما سوال اینجاست که چه عواملی باعث شده است این سرود، اینچنین فراگیر و اثرگذار گردد؟!? این سرود با بهره گیری از شعری روان و قابل فهم با عباراتی ساده در بیان مضامین مبنایی مهدویت، در کنار موسیقی جذاب و دلنشین با ضرب آهنگ حماسی، همچنین استفاده از کلید واژه های خلاقانه چون: "دهه نودی ها" ، " سلام فرمانده " ، "نسل غیور" توانسته است احساساتِ عاشقانهِ منتظرانِ قیامِ آخرین منجی را برانگیزاند و موجی از #امید را در قلوب آنان جاری کند.?یکی دیگر از گزاره های مهم در این موج آفرینی بی شک عنایت خاص به این اثر از طرف خداوند و امام زمان (عج) بوده است؛ گاهی بنا بر عللی چون خلوصِ نیتِ سازنده و پاکیِ قلبِ عوامل باعث میشود یک رخداد، بصورت فزاینده، غیر قابل پیشبینی و خارج از تمام معیارهای موفقیت، تبدیل به یک موضوع ملی و یا فراملی گردد؛ در گذشته نیز چنین رخدادهایی اتفاق افتاده مانند موج آفرینی شهید حججی◀️ در بررسی و تحلیل علل و عوامل موفقیت سرود سلام فرمانده در اثرگذاری، در کنار موارد فوق الذکر میتوان به طور کلی در دو بخش معنوی،محتوایی و شکلی و فنی دسته بندی نمود:1️⃣ علل و عوامل معنوی و محتوایی:۱-خلاقیت در اجرا و استفاده از نمادهای مهدوی۲-فطرت محوری ۳-هویت بخشی به نسل جدید بویژه دهه نودی ها۴-ایجاد احساس اثرگذاری و اهمیت داشتن برای دهه نودی ها۵-زنده کردن روحیه امید و حماسه در مخاطبان ۶-دارای بنیان معرفتی و اعتقادی با تکیه بر مبانی انقلاب۷-شکل گیری باور عمومی یا باورپذیری در محتوا۸-حال خوب و معنوی خالقان اثر۹-داشتن قهرمان در مقابل ضدقهرمان های خلق شده۱۰-جامعه پذیری ( همه سلایق و قشرها را شامل شده)۱۱-زمان سنجی ۱۲-تکیه بر الگوهای خوب و پذیرفته شده در جامعه۱۳-ارتباط معنایی بین امام زمان(عج) و حضرت آقا۱۴-مخاطب شناسی۱۵-ارتباط قوی با نیاز فطری جامعه به ظهور و انتظار۱۶-عدم استفاده از محتوای مقاومت ساز اجتماعی در برابر اثر۱۷-نگاه جامعه شناختی سازندگان 2️⃣ علل و عوامل شکلی و فنی:۱-خوش ساخت بودن۲-دارای هوش موسیقیایی۳-عدم صرف هزینه های هنگفت برای ساخت و پرهیز از تکلفات در اجرا و انتشار آن۴-اصالت و سادگی و پرهیز از تجملی بودن اثر توسط اجراکنندگان۵-صدای گرم خواننده۶-نظم کلی در اجرا و فرم۷-تکیه به کارگروهی هم در خلق اثر و هم در انتشار آن۸-استفاده از جلوه های پاک و مقدس بصری۹-بازی سازی با حرکات هماهنگ و دلنشین دست و صورت کودکان در اجرای سرود۱۰-پرهیز از فرم زدگی های رایج و توجه به محتوا۱۱- استفاده از تکنیک جمع خوانی۱۲-صورت بندی مناسب۱۳-ایجاد بسترهای تثبیت اثر ۱۴-جذابیت برای والدین و بزرگترها و در نتیجه تشویق به پیوستن فرزندان به این موج۱۵-حرکت هم افزا و صحیح رسانه ای جریان انقلاب در زمان لازمو...❇️ البته در کنار تمام محاسن غیر قابل انکاری که میتوان در این سرود ملاحظه کرد، نقدهایی نیز به آن وارد است که میبایست در تولیدات مشابه آنان را برطرف نمود مانند:? غالب بودن صدای تک خوان مربی در برخی از مقاطع سرود?سخت بودن برخی از اصطلاحات برای کودکان و دهه نودی ها?ضعف همراهی کلیپ های تولیدی صدا و سیما در هنگام تکرار سلام فرمانده بر حضرت مهدی و ایجاد نوعی شائبه سلام به رهبری✅ امیدواریم در آینده نزدیک، شاهد دهها تولیدِ رسانه ای فاخر و اثرگذار همانند این سرود در سطح جامعه باشیم تا این #حس_خوب در رگهای جامعه زنده نگهداشته شود.✍️ عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸Mon, 23 May 2022 23:47:35 +0430https://virgool.ir/@amir118118118777/احتمال-خلق-موجودات-به-صورت-تصادفی-qaholk8xobpgاحتمال خلق موجودات، به صورت تصادفی!پرسش :چه لزومی دارد که بگوییم همه موجودات را خداوند آفریده است؟ مگر نمی شود اتفاقی خلق شده باشند؟پاسخ اجمالی :احتمال نظم و هماهنگی در امور اتفاقی و تصادفی در حد صفر است. نظم و هماهنگی در پدیده های عالم، شائبه اتفاقی و تصادفی بودن آفرینش را از موضوعیت می اندازد و خبر از خالقی دانا، توانا، هوشمند و حسابگر برای آن می دهد. ما هرگز نمى ‏توانیم اندازه‏ گیرى موجودات مختلف این جهان و کمیت و کیفیت حساب شده آن را معلول تصادف بدانیم، زیرا با «حساب احتمالات» سازگار نیست. ما روی هر پدیده ای که مطالعه کنیم خواهیم دید که ساختار آن از انسجام و عملکرد آن از قوانین مشخص و ثابتی پیروی می کند. ما هر قدر مطالعات خود را دقیق تر و عمیق تر کنیم به وحدت و یگانگى خالق جهان هستی ایمان بیشترى پیدا خواهیم کرد و امکان ناپذیری پدید آمدن آن بر اساس تصادف را عمیق تر درک خواهیم نمود.پاسخ :خداپرستان همه پدیده های جهان را به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، مخلوق خدا می دانند. آیا امکان ندارد که برخی پدیده ها خود به خود به وجود آمده باشند؟پاسخ این سؤال را در قالب دو بخش ارائه می دهیم:امکان پذیر نبودن پدید آمدن ساختارهای ساده و پیچیده جهان بر اساس تصادف و اتفاقاتفاقی بودن هر چیزی به دلیل عدم وجود نظم و دقت در آن و نبود اراده هوشمندانه است. طبق «حساب احتمالات» نمی توان در امور اتفاقی توقع نظم و هماهنگی داشت، زیرا احتمال نظم و دقت در امور اتفاقی در حد صفر است، به طور مثال احتمال اینکه «ده تاس» به شکل اتفاقی انداخته شوند و همه هماهنگ عدد یک را نشان دهند در حد صفر است. از این رو نمایش اعجاز آمیز هماهنگی، نظم و دقت در صنع خالق یکتا هر گونه شائبه تصادفی بودن آفرینش را از موضوعیت ساقط می نماید. یعنی آثار وجود خداوند چنان در جبین تمامى موجودات نمایان است که هر کس مى‏ تواند به طور اجمال از هستى ذات و صفات او آگاه شود.(۱)در قرآن نیز بر این موضوع تأکید شده و مثلا از جمله آیات متعدد قرآن که عقل و اندیشه انسان را به هماهنگی و دقّت اعجاز آمیز در صنع خالق یکتا راهنمایی می کند، این آیه از سوره فرقان است که می فرماید: ([خداوند] همه چیز را آفرید و به دقّت اندازه گیرى نمود)؛ «خَلَقَ کُلَّ شَیْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِیرًا».(۲) یعنی نه تنها نظام حساب شده و متقن جهان از دلایل محکم توحید و شناسایى خداوند یکتاست، بلکه اندازه گیرى دقیق آن نیز دلیل روشن دیگرى مى‏ باشد. ما هرگز نمى ‏توانیم اندازه‏ گیرى موجودات مختلف این جهان و کمیت و کیفیت حساب شده آن را معلول تصادف بدانیم، زیرا با «حساب احتمالات» سازگار نیست.(۳)برای نمونه می توان کوچکترین ذره اتم را مثال زد. «الکترون» ذره بنیادی پایدار با بار الکتریکی منفی ۱.۶۰۲X۱۰-۱۹ کولن و جرم در حال سکون ۹.۱۰۹X۱۰-۳۱ کیلوگرم است. الکترونها در تمام اتم های جهان با همین اندازه های ثابت حضور دارند.(۴) آیا این هماهنگی و دقت در اندازه آفرینش الکترون های موجود در تمامی جهان که حتی کوچکترین بی نظمی و ناهماهنگی در اندازه های یکی از این بی نهایت الکترون ها صورت نگرفته، تصادفی یا اتفاقی است؟ آیا چنین آفرینش هماهنگ و دقیقی جز از خالق یگانه ای که علم و قدرت او، قابل تصور نیست، ممکن است؟! کاملا واضح است که این هماهنگی و دقت استوار در آفرینش تنها از علم و قدرت بی نهایت خداوند یکتا سرچشمه می گیرد. همچنان که امام علی(علیه السلام) تاکید دارند: (آنچه را آفرید با اندازه گیرى دقیقى استوار کرد و با لطف و مهربانى نظمش داد، و به خوبى تدبیر کرد.)؛ «َدَّرَ مَا خَلَقَ فَأَحْکَمَ تَقْدِیرَهُ وَ دَبَّرَهُ فَأَلْطَفَ تَدْبِیرَه»(۵).نمونه هایی از نظم و هماهنگی موجود میان اجزای جهانشایسته است در اینجا نمونه هایی از هماهنگی و نظم ناشی از تدبیر پروردگار را که با مشاهدات علم نوین نیز، قابل اثبات است مرور کنیم. ما هر قدر مطالعات خود را دقیق تر و عمیق تر کنیم به این وحدت و یگانگى خالق جهان هستی ایمان بیشترى پیدا خواهیم کرد و امکان ناپذیری پدید آمدن آن بر اساس تصادف را عمیق تر درک خواهیم نمود.۱ - مبنای اشتراک همه پدیده های عالم از اتم ها گرفته تا کهکشان ها این است که همه آنها سیستم های دقیق و هماهنگی هستند که با اراده واحد پروردگار فرآیندشان سامان می یابد. تمام مواد و کرات منظومه شمسى آنچنان با یکدیگر مربوط اند که همه یک خانواده محسوب مى شوند، و طبق نظرات دانشمندان همه در آغاز یک واحد به هم پیوسته بودند و تدریجاً از هم جدا شدند و در عین جدایى به هم مربوط اند، و باز مطالعات دانشمندان فلکى در این زمینه مى گوید: منظومه شمسى ما نیز مستقل نیست، و جزئى از یک کهکشان بزرگ است که به ضمیمه کهکشان هاى دیگر مجموعه واحدى را تشکیل مى دهند که قانون جاذبه همچون زنجیرى آنها را به هم پیوسته، و باز اعتقاد دانشمندان بر این است که تمام این کهکشان ها در آغاز یک واحد متّصل بوده و تدریجاً از هم جدا شده است.(۶)۲- «ثابت های بنیادی فیزیک» فرمول های مبنائی و یکسانی هستند که بر تمام جهان هستی حاکمند.(۷) در کتاب «پیام قرآن» در این باره می خوانیم: قوانین مختلفى بر جهان حکومت مى کند، مانند: قانون جاذبه و سرعت نور و قوانین حرکت و مانند آن، که در همه جا یکسان است، و از فرمول واحدى تبعیّت مى کند؛ و لذا دانشمندان از آزمایش روى یک یا چند نمونه در کره زمین، قانون بزرگى را کشف مى کنند که بر تمام عالم هستى حاکم است، همان گونه که نیوتن قانون معروف جاذبه عمومى را که مربوط به تمامى منظومه ها و کهکشان ها است از سقوط یک سیب از درخت کشف کرد.(۸)۳ - اجسام مختلف و کاملا متفاوت در تحلیل مبنائی ترکیبى از عناصر معیّن اند(حدود یکصد عنصر اصلی). این عناصر گوناگون على رغم اختلاف فاحش ظاهرى آنها، هنگامى که شکافته شوند و به کوچکترین اجزاى آنها یعنی اتمها برسیم، مى بینیم که همه طبق یک اندازه و مبنا، شبیه یکدیگرند؛ و تنها تفاوتشان در تعدّد الکترون ها و پروتون ها است. عجیب این که نظام مبنائی و دقیقى که حاکم بر این ذرّه ناچیز (اتم) است همان نظامى است که بر جهان بزرگ یعنى منظومه ها و کهکشان ها حکومت مى کند. سیّارات یک منظومه، و الکترون هاى یک اتم، در مدارات خاص خود و با اندازه های مشخص بر گرد مرکز اصلى به حرکت در می آیند؛ بى آن که از هم جدا شوند یا جذب یکدیگر شوند.(۹) امام علی(علیه السلام) نیز تاکید دارند: ([خداوند] هر پدیده را براى همان جهت که آفریده شد به حرکت در آورد چنانکه نه از حد و مرز خویش تجاوز نماید و نه در رسیدن به مراحل مقصد خود کوتاهى کند و این حرکت حساب شده را بدون دشوارى به سامان رساند تا بر اساس اراده او حرکت کند)؛ «وَ وَجَّهَهُ لِوِجْهَتِهِ فَلَمْ یَتَعَدَّ حُدُودَ مَنْزِلَتِهِ وَ لَمْ یَقْصُرْ دُونَ الِانْتِهَاءِ إِلَى غَایَتِهِ وَ لَمْ یَسْتَصْعِبْ إِذْ أُمِرَ بِالْمُضِیِّ عَلَى إِرَادَتِه».(۱۰)۴ - هرچند که ما موجودات روى زمین را رنگارنگ مى بینیم و رنگ هایى که با چشم ما قابل درک است بسیار مختلف مى باشد، امّا در تحلیل مبنائی به اینجا مى رسیم که تمام انواع رنگ ها به امواجى باز مى گردند که تفاوتشان در شدّت نوسان و کوتاهى و بلندى این امواج است. همچنان که ما صداهاى کاملا مختلفى مى شنویم؛ ولى دانش فیزیک امروز به ما مى گوید تمام این صداهاى زشت و زیبا، آهسته و گوش خراش، به مبدأ واحدى باز مى گردد، همه عبارت از امواج خاصّى هستند که تفاوت ارتعاش و نوسان آنها سبب این تنوّع شده است. جانوران نیز انواع بسیار زیادى دارند، تنها انواع حشرات به صدها هزار نوع بالغ مى شود، گیاهان نیز از این فراتر رفته تنوّع بیشترى دارند؛ ولى دانشمندان گیاه شناس و جانور شناس مى گویند همه آنها از یک مصالح مبنایی ساخته شده، و مرکّب از سلّول ها و یاخته هایى است که نظام واحدى بر آنها حکومت مى کند، و به همین دلیل غالباً براى شناخت تأثیر یک دارو مثلا بر روى انسان، آن را روى حیوانات دیگر آزمایش مى کنند.(۱۱)پی نوشت :(۱). پیام امام امیر المومنین(علیه السلام)، مکارم شیرازی، ناصر، دار الکتب الاسلامیه‏، تهران، ۱۳۸۶هـ.ش، چاپ اول، ج‏ ۲، ص ۵۵۴. (۲). سوره فرقان، آیه ۲. (۳). تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ناصر، دار الکتب الاسلامیه‏، تهران، ۱۳۷۴هـ.ش، چاپ سی و دوم، ج‏ ۱۵، ص ۱۱. (۴). فیزیک کوانتومی به زبان ساده، آلستیر آی. ام. رِی، مترجمان: آهنج، علی؛ پورعباس، محمد حسین، سبزان، تهران، ۱۳۹۳هـ.ش ، ص ۲۶. (۵). نهج البلاغة، شریف الرضى، محمد بن حسین‏، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، انتشارات هجرت، ۱۴۱۴هـ.ق، ص ۱۲۷. (۶). سوره فرقان، آیه ۲. (۷). اگر یک کتاب فیزیک و یا یک مقاله فیزیک را مورد مطالعه قرار دهیم، اغلب به فرمولها و روابط ریاضی برخورد می‌کنیم که در آنها کمیت هایی وجود دارند که در تمام عالم ثابت بوده و اصلا تغییر نمی کنند، مانند ثابت جهانی گرانش این ثابت بنیادی در روابط با نماد G نشان داده می شود و تعداد آن در همه جا برابر G=۶.۶۷۲x۱۰-۱۱Nm۲/Kg۲ است: کمیت ها، یکاها، نمادها و ثابتهای بنیادی فیزیک، فرخی، صمد، انتشارات ستاد انقلاب فرهنگی مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۷هـ.ش، ص ۱۷ الی ۲۵ با تلخیص. (۸). پیام قرآن‏، آیت الله العظمى ناصر مکارم شیرازى، دار الکتب الاسلامیه‏، تهران‏، ۱۳۸۶ ه. ش‏ ‏، چاپ نهم، ج ۳، ص ۱۷۵. (۹). همان. (۱۰). نهج البلاغة، همان، ص ۱۲۷. (۱۱). پیام قرآن‏، همان، ج ۳، ص ۱۷۵.عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸Mon, 23 May 2022 23:39:03 +0430https://virgool.ir/@amir118118118777/توضیحاتی-در-مورد-پروژه-آزاد-سازی-و-حذف-یارانه-نان-r50budsrk8ra? اگر دولت ماهانه ۱۵۰هزار تومان به حساب مردم واریزنماید پروژه آزاد سازی وحذف سوبسید نان عملی خواهد شد ?دولت می تواند بابت صرفه جوئی از اجرای این طرح ملی سالانه ۹۰ هزار میلیارد تومان کسب نماید ( با صرفه جویی ۶ میلیون تنی درسال وسقوط ۵۰٪ مصرف آرد) ولی اگر بخواهد ماهانه ۱۰۰ هزار تومان یارانه بپردازد این عدد فقط هزینه ۲۵۰ گرم آردی است که برای پخت ۳۳۰ گرم نان روزانه (ماهانه ۷ونیم کیلو) باید صرف شود ( هر کیلو ارد ۱۳ هزار تومان ضرب در ۷ونیم کیلو سرانه ارد هر ایرانی می شود ۹۷۵۰۰ تومان)?یعنی در صورت اجرای طرح جدید دولت به جای ۳ میلیون تن صرفه‌جویی در زمان احمدی نژاد حدود ۶ میلیون تن در زمان آقای رئیسی صرفه جویی خواهد کرد یعنی معادل کل واردات ما در یک سال از خارج ? ۶ میلیون تن( ۶ میلیارد کیلو) ‏ضرب در ۱۵ هزار تومان( نرخ هر کیلو بر اساس قیمت تمام شده با احتساب هزینه حمل و نقل کشتیرانی- افت و سایر هزینه‌های*) می‌شود 90 هزار میلیارد تومان (90,000,000,000,000 تومان) . در حالی که دولت سالانه ۱۴۰ هزار میلیارد تومان سوبسید برای آرد و نان می پردازد.و۵۰٪ آن درست مصرف نمی شود! ? با حذف یارانه ارد ونان مصرف آرد کشور ۵۰ درصد کاهش می‌یابد یعنی ۱۴ کیلوآرد ماهانه هر نفر به حدود ۷ کیلو در ماه تنزل می یابد وموفقیت بزرگی نصیب کشور می گردد. واگر به ۵۰ میلیون ایرانی ماهانه ۱۵۰هزار تومان در ماه یارانه بپردازد ضرب در ۱۲ ماه سال می شود ۹۰ هزار میلیارد تومان ! که این رقم از محل صرفه جویی بالا پرداخت می شود واین وسط دولت سالانه ۵۰هزار میلیارد تومان سود کرده واز این همه ضایعات و استخدام مامور وبازرسی وکنترل وقاچاق و پرونده های تعزیراتی وفروش ارد زیر زمینی ولغزش نانوایان و اسیابانان ومسولان اداری کشور جلوگیری کرده است که میتوان نتایج زیر را نیز به ان افزود: ◀️ مزایای حذف سوبسید نان :(اجرای طرح آزادسازی آرد ونان در سال ۱۴۰۱)1- حذف حدود ۱۰ میلیون نفر از اتباع خارجی از سفره یارانه ملی2- حذف نان ارزان و ارزشمند شدن نان3- درست پختن نان و کاهش ضایعات ۳۰ تا ۵۰ درصد آن 4- حذف سیستم عریض و طویل بازرسی5- حذف شکاف آرد دولتی و آزاد و رانت6- حذف قاچاق آرد به خارج از کشور7- آزادی نانوایان در بروز نبوغ و خلاقیت شغلی8- خروج نانوایان از تک محصولی و پخت نان های متنوع( مثل شیرینی فروشها ) برای جبران هزینه ها وسوداور سازی شغل نانوایی9- تعطیلی نانوایانی که نان خوب نمی پزند10-تعطیلی آسیاب هایی که آرد خوب تولید نمی کنند11- حذف واردات ۶ میلیون تن گندم از خارج وجلوگیری از خروج دلارومقابله با بحران کمبود گندم 12- ایجاد فضای رقابت اقتصادی بین نانوایان برای کاهش قیمت نان13- ایجاد رقابت بین نانوایان برای افزایش ارزش غذایی وخواص درمانی نان با مصرف آرد کامل و تولید نانهای سبوس دار وفراسودمند 14- رقابت بین آسیاب ها برای تولید آرد بهتر با قیمت کمتر15-رواج خود کنترلی بین نانوایان و افزایش استانداردهای علمی و فنی حین پخت۱۶- اصلاح الگوی پخت ومصرف نان که شعار سال ۱۳۷۸ مقام معظم رهبری بود ۱۷- خود کنترلی مردم وپرهیز از اصراف وتبذیر نان ۱۸- تحقق فرمایشات رهبری مبنی بر حذف ضایعات ۳۰درصدی نان◀️ بررسی سناریوهای پرداخت یارانه برای آرد ونان کشور1- اگر مبنا را سیاست جدید سازمان برنامه و بودجه در نظر بگیریم که ۳۳۰ گرم نان در روز برای هر ایرانی است:ما روزانه ۲۵۰ گرم ماهانه ۷ ونیم کیلو و سالانه ۹۰ کیلو آرد برای هر ایرانی و سالانه 7,200,000 تن برای 80 میلیون ایرانی آرد نیاز داریم.2- اگر مبنا را جیره‌بندی یک سرباز داخل پادگان در نظر بگیریم که ۳۵۰ گرم آرد است ( یک قرص نان صبح، نصف ظهر و یک قرص شب):روزانه ۳۵۰ گرم آرد ماهانه 10 ونیم کیلو و سالانه ۱۲۶ کیلو برای هر ایرانی و سالانه 10,080,000 تن برای ۸۰ میلیون ایرانی نیاز داریم.3- اگر مبنا را مصرف بی رویه موجود در نظر بگیریم که در خیلی از شهرها و استان‌ها مثل تهران –هرمزگان –لرستان –خوزستان و... رخ می‌دهد و سازمان غله به جای 7 کیلو ۱۴ کیلو آرد برای افراد تخصیص داده !! باید منتظر استمرار قاچاق و حیف ومیل نان در کشور باشیم چون فعلا سود آرد فروشی از هروئین فروشی بیشتر شده است! با این روش هر ایرانی روزانه ۴۶۶ گرم آرد ماهانه ۱۴ کیلو سالانه ۱۶۸ کیلو و ۸۰ میلیون ایرانی سالانه 13,440,000 تن آرد نیاز دارند که بعید است دولت بتواند در سال ۱۴۰۱ آن را تامین سازد در این روش هر ایرانی حدود ۴ قرص نان تافتون یا لواش می خرد ولی ۲ تا را می خورد اما در سناریوی اول ۲ قرص می خرد وهمه را می خورد واگر لازم داشت مابقی را از جیب خود می پردازدتا قدر نان را بداند وآن را به ضایعات تبدیل نسازد. #عمار۱۱۸عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸Sat, 07 May 2022 07:55:45 +0430https://virgool.ir/@amir118118118777/داستان-جو-و-گندم-xgnarfsbol18? به محض آنکه خبر قیمت آرد اعلام شد، یکی از رفقا نوشت: «خدایا شاهد باش که ما به هر طریقی توانستیم اعتراض کردیم. از مناظره، مباحثه، پژوهش، سخنرانی، بیانیه تا جلسه با وزرا و شخص رئیس جمهور.ما در زمینه ارز ترجیحی حجت را بر دولت تمام کردیم.»? عجب! چه دولت خوبی. صدای یک رفیق اقتصاد دان جوان مخالف سیاستهایش تا بالاترین ارکان شنیده شده. بعد از این طعن و تیکه پرانی به دولت توسط برخی دوستان دلیلش چه بود؟! ? قصه علم اقتصاد غربی و علوم انسانی غربی و مدیران تربیت شده در بستر این علوم و اینکه ریشه بسیاری از مشکلات امروز کشور همین دانشهای ذاتا مسموم هستند، حرف درستی است. خوب؟ ثم ماذا؟ الان این را دست گرفته اید و دولت را میزنید؟ آدم یاد جاهلانی میافتد که وسط بحران کرونا یادشان افتاده بود علم پزشکی مدرن را بی اعتبار کنند و پزشکی سنتی را جایگزین کنند در سطح کلان. ? خود دوستان اهل اقتصاد هم میدانند اگر همه با هم جمع شوند در هیچ موضوعی اتفاق نظر ندارند. این هم که یک جریان خود را اقتصاد اسلامی میداند بقیه را اقتصاد کفر از آن حرفهای خنده دار است. علم اقتصاد اسلامی که هویت اجتماعی دارد تولید شده مگر؟ این چه خامی است در نقد مخالفین.? آقایان! رفقا! عزیزان! من نه کار به «مخرج مشترک» دارم نه مضرب مشترک نه مقصد مشترک نه مبدا مشترک نه منصب مشترک نه هیچ نکته دیگری. ولی خواهشا «یک جو انصاف» داشته باشید. کدام جریان از روز اول دولت را متهم کرد به امتداد روحانی بودن؟ ? کدام جریان تیم مذاکره کننده امروز را همان امتداد عراقچی و ظریف میدانست و اتهاماتش را زد و در کشور پخش کرد. کدام جریان دستگاه مدیریت بهداشت و درمان را امتداد تیم روحانی دانست؟ گفتید یا نه؟ کدام جریان از هر التهابی استفاده میکند تا دولت را متهم کند و امروز هم معتقد است مدیریت اقتصادی کشور همان مدیریت دولت روحانی است؟ کدام جریان این جمله رهبری را هم مثل همه جملات دیگرش که این دولت نسبت به دولت قبل ، «ریل عوض کرده» نشنید و یا خودش را به نشنیدن زد.? انصاف داشته باشید. نقد کنید مطالبه کنید. بگویید فلانی بیا مثل احمدی نژاد در کانال یک سیما با مردم حرف بزن ولی نگویید دولت تا کنون هیچ توضیحی نداده. بگویید من مکتب اقتصادی را که مبنای این تصمیم است قبول ندارم اما اتهام توطئه و نفوذ چرا؟ . خیال میکنید آن که با تحریمهایش روی تصمیمات بر اساس فلان مکتب اقتصادی حساب کرده، روی تصمیمات بر اساس مکتب اقتصادی که حضرتعالی قبول دارید حساب نکرده؟ فردا اگر قحطی آرد و گندم و بحران هایی که همین الان صدایش را از سنا میشنوید شکل میگرفت، بخش عمده ای از مقابلین شما همین اتهامات را به شما نمیزدند؟ الان وقت گفتگو و مباحثه و کمک به دولت است. چرا بحثهای تخصصیتان را مبنای تهمت زدنهای کف خیابانی میکنید. ◀️ یک جو انصاف فقط. همین✍ علی ? صراط؛ مروج گفتمان اصیل عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸Sat, 07 May 2022 07:52:45 +0430https://virgool.ir/@amir118118118777/قرآن-vmonltutd9di⚜سبک زندگی قرآنی?قدر قرآن را بدانید??لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَي جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعاً مُّتَصَدِّعاً مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ.(#حشر/۲۱)?اگر اين قرآن را بر كوهى نازل كرده بوديم، بى شك آن كوه را از خشيت خداوند، خاشع و فرو پاشيده مى ديدى. ما اين مثال ها را براى مردم مى زنيم، شايد بيانديشند.✅قرآن کریم، این قابلیت را دارد که موجودی را که مانند کوه، سخت و محکم است، نرم و خاشع نماید.?پس قلب انسان نیز میتواند با بهره گیری از آیات نورانی قرآن، نرم و خاشع شود.⚡️به شرطی که در این دریای بیکران وارد شود و از آن استفاده کند.عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸Tue, 03 May 2022 18:09:35 +0430https://virgool.ir/@amir118118118777/سیر-تکوّن-عقاید-شیعه-استاد-کاشانی-قسمت-اول-ensljxoaqfxbاللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُمتبیین بحثبرای مباحث اعتقادی و باورهای ما چند شیوه برای گفتگو هست، یکی از آن‌ها شیوه‌ی مرسوم و معهود در کتب کلامی است که معمولاً در هر بخش با ادله‌ی عقلی شروع می‌شود و بعد برای تمیم و تکمیل و بعضاً برای پیش بردن بحث از روایات معتبر هم استفاده می‌شود، یعنی فضا «اثبات گزاره‌های اعتقادی» است، این یک شیوه است، مرسوم هم هست، قبلاً درسی هم اینطور بود، ولی ما این روش را به چند جهت مناسبِ جلساتِ اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین مانند جلسات ماه مبارک رمضان و امثال این نمی‌دانیم.یکی اینکه آن فضا خیلی درسی است و کتاب و دفتر و متن‌خوانی و تقریر استدلال و قلت و ان قلت می‌خواهد، یکی اینکه اثری که باید روی باور بگذارد کافی نیست؛ یعنی دانشِ ما را افزایش می‌دهد ولی باور ما را خیلی افزایش نمی‌دهد، یعنی معمولاً در سطح دانش باقی می‌ماند، ولو اینکه ما بتوانیم خوب نقد و رد کنیم و جواب بدهیم و از جواب جواب بدهیم و امثالِ این.راه دومی هم هست که ان شاء الله اگر روزی داشته باشیم بنا داریم انجام بدهیم، این است که سیرِ تکوّنِ این عقاید را با یکدیگر گفتگو کنیم.«سیر تکوّن» چند ویژگی دارد، یکی اینکه ما ببینیم مسائل اساسی و مهم و اهتمام اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین در هر دوره به چه گزاره‌های اعتقادی بوده است، نه اینکه فقط روی گزاره‌ی اعتقادی بایستیم، کدامیک از این‌ها جزو اهتمام‌های اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین بوده است و به آن اهتمام می‌ورزیدند؟ ثانیاً این را به چه شیوه‌ای آموزش می‌دادند؟در کنار این موضوع می‌شود به بعضی از استدلال‌ها هم پرداخت، این هم جنبه‌ی علمی دارد و هم باورزاییِ این روش از روش قبلی بیشتر است، معلوم است چقدر زحمت کشیده شده است که ما به یک گزاره‌ای معتقد بشویم، اهمیت دارد یا ندارد؟ بعضی اوقات صدها گزاره است.مثلاً در مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی رضوان الله تعالی علیه پر از مستحبات است، کدامیک از این‌ها مورد اهتمام امام است؟ آیا همه‌ی آن‌ها مانند مناجات شعبانیه است یا فقط این گزاره‌ها را کنار هم گذاشته است؟در این سیر تکوّن وقتی بحث می‌شود، منظور از تکوّن هم هنگامی است که مخاطبین فهمیده‌اند، وگرنه این عقاید از ابتدا بوده است، اما چطور به مردم منتقل شده است و چه اولویت‌هایی بوده است؟ این آن چیزی است که می‌خواهیم روی آن گفتگو کنیم.نکته‌ی بعدی این است که ما امروز مدام مورد هجمه و سؤال هستیم که این عقاید شما از کجا آمده است؟هم خودمان باید بدانیم که از کجا آمده است و هم اینکه دیگران این سؤال را از ما می‌پرسند، مخصوصاً در روزگار ما که هر کسی دو واحد ژئوپلیتیک و جامعه‌شناسی خوانده است به نقّادِ دین تبدیل می‌شود! یعنی می‌گوید چه چیزی مهم است و چه چیزی مهم نیست و تصمیم‌ساز هم هستند، و دیگران هم که تصمیم می‌گیرند با خزعبلات این‌ها تصمیم می‌گیرند، ما هم با کسی دعوا نداریم، نه زورمان به دعوا با بعضی‌ها می‌رسد و نه بنای بر دعوا داریم، اما اینکه خودمان بدانیم که چه چیزی مهم است و چه چیزی مهم نیست و امیرالمؤمنین صلوات الله علیه یا معصوم یا گزاره‌ای که مطرح می‌کنیم شیرِ بی یال و دُم و اشکم نباشد، باید برویم و ببینیم اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین با این موضوع چه می‌کرده‌اند و چگونه رفتار و استدلال می‌کردند و چه چیزهایی مورد اهتمام بوده است.یکی از چیزهایی که امروز جامعه‌شناس‌هایی که خیلی جامعه‌شناس هم نیستند ولی چه بسا تدیّنِ مردم را مدیریت می‌کنند و خطر ایجاد می‌کنند این است که عقاید شیعه مانند آب شناور است، هر دوره‌ای ما هر چیزی را که احساس کنیم مهم است عقیده‌ی اول درنظر می‌گیریم و مابقی عقاید را بی‌اهمیت جلوه می‌دهیم؛ در حالی که در تدیّن اینطور نیست، در تدیّن مرزهای قطعی هست که این با هیچ چیزی جابجا نمی‌شود.دو مثال می‌زنم تا توجّه کنید.در جایی با بزرگواری گفتگو می‌کردیم که می‌گفت «دیگر در این روزگار صحبت از امیرالمؤمنین صلوات الله علیه و نهج البلاغه فایده‌ای ندارد»، علّت را از او پرسیدم…البته در پرانتز عرض می‌کنم که ما اینکه نهج البلاغه را محور مفرد قرار بدهیم غلط می‌دانیم، هیچ کتاب روایی محور مفرد نیست، اینکه بگوییم «حکومت از نگاه نهج البلاغه»، در این گفتار مغالطه وجود دارد، کمااینکه ما «احکام حج از نگاه کافی» نداریم، مجموعه ادلّه‌ی روایی ما و آیات قرآن کریم و عمومات و مطلقات و قواعد کلّیه، با همدیگر تدیّن می‌سازد.اینکه بگوییم «حکومت از نگاه نهج البلاغه» غلط است، زمانی می‌خواهیم بعنوان نمونه فعلاً نهج البلاغه را مطالعه کنیم، یعنی نمی‌خواهیم حکم بدهیم، در این موضوع حرفی نیست، ولی معمولاً اینطور نیست.… آن بزرگوار گفت «دیگر گفتن از امیرالمؤمنین صلوات الله علیه و نهج البلاغه در روزگار ما مفید نیست»، علّت را از او پرسیدم و گفت: «چون امیرالمؤمنین صلوات الله علیه شکست خورده‌اند شکست به جامعه القاء می‌شود! بیاییم از مهدویت بگوییم که در آن پیروزی هست».گفتم: مهدویتی که ربطی به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه ندارد به درد نمی‌خورد.طرف به امام صادق علیه السلام عرض کرد که آیا شما در پوشش و رفتار اجتماعی مانند امیرالمؤمنین صلوات الله علیه عمل می‌کنید؟ حضرت فرمودند: نه! عرض کرد: چه کسی مانند امیرالمؤمنین صلوات الله علیه عمل می‌کند؟ حضرت فرمودند: بقیّه الله سلام الله علیه به سیره امیرالمؤمنین صلوات الله علیه عمل می‌کنند.اگر می‌خواهید امام زمان ارواحنا فداه را بشناسید راهی ندارید بجز اینکه ابتدا امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را بشناسید.پس اینطور نباید حرفی از کربلا هم بزنیم، چون در کربلا هم اصلاً کسی زنده نماند، کربلا شکست قطعی است. با آن ادبیاتی که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه شکست خورده‌اند، که این بدترین توهینی است که می‌شود به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه کرد، که یک آخوند این کار را می‌کند و صدای کسی هم درنمی‌آید، البته او در آنجا قصد نداشت توهین کند، لوازم این حرف توهین است. در این ادبیات اگر از حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه هم حرف بزنید شکست است، شکست قطعی است، ناموس حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه به اسارت رفتند و خودشان هم کشته شدند، چیزی نماند، به چه چیزی رسیدند؟چطور در کربلا پیروزی می‌بینی ولی وقتی به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه می‌رسی شکست می‌بینی؟تمام آن کسانی که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را تخریب کردند امروز کجا هستند؟ بنی امیه و بنی عباس چندصد سال تلاش کردند که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را تخریب کنند و بعضی‌های دیگر را بالا ببرند، کدام جمله‌ی حکیمانه از آن‌ها مانده است که ضرب المثل است؟امیرالمؤمنین صلوات الله علیه شکست خورد؟ آیا بهتر از این می‌شود قومی دارایی‌های خود را ببازد؟ این برای نگاه سلیقه‌ای به دین است که متأسفانه خیلی زیاد است.بنده در دانشگاهی فِرَق و مذاهب تدریس می‌کردم، چون موضوع من «اوایل المقالات شیخ مفید» بود گاهی به همین خاطر در آنجا نقد به زیدیه هم بود، طرف گفت: الآن زیدیه در یمن تحت فشار امریکایی‌هاست و برای همین شما راجع به زیدیه صحبت نکنید!اصلاً آن زیدیه‌ای که ما راجع به آن‌ها صحبت می‌کنیم با این زیدیه‌ای که هستند فرق می‌کند! بحثِ علمی است، شما نمی‌توانید باورهای جامعه را سیّالِ با حوادث روز تغییر بدهید. امروز می‌خواهیم با کسی قرارداد ببندیم، فردا هم می‌خواهیم بهم بزنیم، ما که نمی‌توانیم عقاید مردم را اینقدر سیّال کنیم، باورهای ما ثابت است، بلکه رفتارهای ما در موضوعات دیگر باید از آن باورها سرچشمه گرفته باشد.این است که می‌گویند به نظر من این مفید است یا به نظر من این آن مفید نیست… شما این نظر خودتان را از کجا آورده‌اید؟ما هم همینطور هستیم، بنده در جلسه‌ای عرض کردم که ما خیلی از چیزهایی که الآن برایمان در هیئت‌ها مهم است، به نسبت چیزهای دیگری که خیلی مهم است خیلی مهم نیست، چون مناسبتی درست کرده‌ایم فکر کرده‌ایم این مهم است، مانند تأکید بر شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها که خیلی مهم است، اصلاً ناموس عقیده‌ی تشیّع است، شهادت هیچ معصومی و هیچ غیرمعصومی، چه رخ داده باشد و چه رخ نداده باشد، اهمیّتی مانند اهمیّت شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها ندارد. لذا اگر بخواهیم به همه‌ی شهادت‌ها به یک اندازه اهمیّت بدهیم، آن چیزی که مهم و اصلی است از بین می‌رود. باید نگاه کنیم و ببینیم چه چیزی مهم است و چه چیزی مهم نیست، ما باید برای چه چیزی رگ گردن بدهیم و برای چه چیزی باید فرهنگ‌سازی کنیم تا تبیین بشود و چه چیزی هم اصلاً مهم نیست.مانند اینکه دیگر کم کم برای ما جا افتاده است که هر کسی مرجعی دارد و ممکن است امروز شب اول ماه مبارک رمضان عده‌ای باشد و برای عده‌ی دیگری نباشد، این موضوع برای ما جا افتاده است که این اختلاف اشکالی ندارد، نمی‌خواهد گردن خودت را در اینجا بگذاری، این مهم نیست. مرجع ایشان نفر الف است و مرجع دیگری نفر ب، ایشان قربه الی الله به رساله الف عمل می‌کند و دیگری هم قربه الی الله به رساله ب، مشکلی هم نیست؛ اما شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها اینطور نیست، عصمتِ امام اینطور نیست، این اصل است، آن اصل نیست، آن جای اختلاف است و اشکالی هم ندارد، چون نه ایشان دل‌بخواهی مختلف عمل می‌کند و نه دیگری، او به اجتهادِ مرجع خود عمل می‌کند و دیگری هم به اجتهاد مرجع خود، فرد دیگری هم اصلاً خودش مجتهد است و به فهم خودش عمل می‌کند.اما آنجایی که می‌گویند به نظر من الآن نوبت از امام زمان ارواحنا فداه گفتن است… بله! همیشه باید از امام زمان ارواحنا فداه گفت، ولی چرا ما کم از امام زمان ارواحنا فداه می‌گوییم؟ برای اینکه تاریخی برای حضرت رخ نداده است که بیان کنیم، می‌خواهد بشود، برای اینکه بخواهد این مقدّمه جا بیفتد به قول سیّد مرتضی رضوان الله تعالی علیه باید یک دوره محکم کلامِ بخش امامت و تاریخ بخش ائمه علیهم السلام کار کرده باشیم، لذا بحث مهدویت از نظر رتبه مقدم است اما از نظر زمانی مؤخر است، یعنی چون آن میوه‌ی همه‌ی عقاید اصلیِ ماست نمی‌شود از آن سخن گفت مگر اینکه شما تکلیف خودتان را در مقدّمات عقایدی فهمیده باشید.سال گذشته ۲۳ شب راجع به فهم عقاید صحبت کردیم و شب آخر عرض کردیم که این تمام الکلام در مقدمّه‌ی اولی در مهدویت است، یعنی تا زمانی که مسئله امامت برای شما حل نشود که امام یعنی چه، مسئله‌ی مهدویت برای شما حل نمی‌شود، چون تاریخ ندارد و رخ نداده است، چیزی به دست ما نرسیده است.دل‌بخواهی عمل می‌کنیم و الآن می‌گوییم این مهم است و فردا می‌گوییم آن مهم است، اما آن چیزی که برای اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین مهم است همیشه مهم است، اگر هم چیزی تابع شرایط تغییر می‌کند باید بفهمیم چرا و چه زمانی، چه زمانی عقب بیندازیم؟بزرگوار دیگری می‌گوید در ایران مردم به حرم امام رضا علیه السلام می‌روند و مثلاً چهار ساعت می‌ایستند، اما وقتی به عراق می‌روید می‌بینید عراقی‌ها پنج دقیقه‌ای بیرون می‌آیند! کدام بهتر است؟مغالطه‌ی این کلام اینجاست که شما زیارت عوام را ملاک قرار می‌دهید؟ کجای دنیا این کار را می‌کنند؟ مثلاً اگر بخواهند پزشکی را معیار بگیرند می‌گویند مردم این روستا اینطور عمل می‌کنند و مردم آن روستا اینطور؟ این چه ملاکی است؟آقای بهجت اعلی الله مقامه الشّریف چطور به زیارت می‌رفتند؟ امام خمینی رضوان الله تعالی علیه چطور به زیارت می‌رفتند؟ امام خمینی رضوان الله تعالی علیه که چهارده سال در نجف بودند چطور به زیارت می‌رفتند؟ این را نگاه می‌کنید که ایستاده روی پا زیارت جامعه می‌خواندند یا یک عوام را؟ ان شاء الله زیارت او هم قبول است اما وقتی شما می‌خواهید الگو قرار بدهید بر حسب چه معیاری این یا آن را ترجیح می‌دهید؟ معیار چیست؟ بجز «سلیقه‌ای سخن گفتن» نیست!آفتِ عقاید ما این است که اجازه بدهیم هر کسی از راه می‌رسد با سلیقه‌ی خودش صحبت کند.این که ما سعی می‌کنیم این شب‌ها اگر زنده باشیم سیر تاریخی تبلیغی عقاید شیعه را از منظر اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین مطرح کنیم، برای این است که شما ببینید اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین در چه شرایطی بودند و چه چیزهایی را مطرح می‌کردند، آنوقت هر کسی از راه رسید به خودش اجازه ندهد که برای مردم اولویت درست کند، یا حداقل توضیح بدهد که این چرا با آن چیزی که معهود در ذهن ماست فاصله دارد، این مهم است.ان شاء الله با یک صلوات وارد بحث می‌شویم.اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُمآیا در دوران ائمه علیهم السلام فرصت تبلیغ اینگونه بوده است؟یک موضوعی که در این بحث خیلی مهم است این است که عقاید ما چگونه در ذهن شیعیان نضج گرفته است؟ چطور تکوین شده است؟ اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین چطور به شیعیان آموزش داده‌اند؟ یک نکته‌ی مهم در آن این است که شما بدانید که آیا مانند امروز فرصت تبلیغی عادی، یعنی از قبل به شما خبر بدهند که فلان کس در ساعت فلان در فلان مجلس صحبت می‌کند و فلان موضوع را دارد… این در روزگار گذشته و زمان اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین چنین فرصتی به این شکل نبوده است و بیان هم محظورات زیادی به نسبتِ امروز داشته است، مخصوصاً در دوره‌ی حیاتِ ائمه علیهم صلوات الله، چون جانِ امام فعلی هم در خطر قرار می‌گرفته است، جان وصی او هم در خطر قرار می‌گرفته است.لذا شما می‌بینید ائمه علیهم السلتم در دوره‌ی امامت خیلی راغب نیستند که شیعیان از نظر فکری و عملی متحدالشکل باشند، خودِ ائمه علیهم السلام اختلاف ایجاد می‌کردند، برای اینکه شیعیان لو نروند.زمان پهلوی که می‌خواستند رساله مرحوم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه را بخوانند، یا در جلد رساله مرحوم آقای خوئی رضوان الله تعالی علیه است و یا در جلد رساله مرحوم آسید ابوالحسن اصفهانی رضوان الله تعالی علیه است. چرا تبلیغ نمی‌کنند؟ برای اینکه جای تبلیغ نیست، برای اینکه این شیعه به خطر می‌افتد، یا آن وکیل به خطر می‌افتد، اینجا جای تبلیغ نیست که شما بگویید شما تبلیغ کنید، بلکه اینجا جای دریغ کردن است، یعنی به کسی نگویید.روزگار ما هم همین است، ما باید بدانیم که بعضی از عقاید ما «به کسی نگویی» است، نه اینکه غلط باشد و از افتضاح بودنِ آن بترسیم و لاپوشانی کنیم، نه! اقتضای مطرح کردنِ عمومی ندارد، چون مقدّماتی لازم دارم، بدونِ آن مقدّمات یا بد برداشت می‌شود یا ممکن است خطراتی ایجاد کند.خود مسئله مهدویت از آن مسائل است، انصافاً همین الآن شما بروید و یک قومی را در اروپا ببینید که بگویند اسقف کلیسای ما از ۲۲۰ سال قبل غیبت کرده است و با ما ارتباط معنوی دارد، در این صورت شما چپ چپ نگاه می‌کنید، همینطور اگر شما بخواهید به یک نفری که مقدّمات را نمی‌داند بگویید آقایی داریم که هزار و دویست سال است اینطور است، مسلّماً او نمی‌تواند تحلیل کند.مرحوم سیّد مرتضی رضوان الله تعالی علیه می‌فرمایند باید حواس خودتان را جمع کنید، مسئله مهدویت حساس است، تا زمانی که مقدّمات آن را نگفته‌اید نباید خودش را بگویید.مانند این می‌ماند که وقتی طفل به دنیا می‌آید، معده‌ی طفل بیست روزه برای هضم عسل و ماهی که مفید هستند مناسب نیست.یک موضوع ما این است که زمان امام صادق علیه الصلاه و السلام یا زمان امام رضا علیه الصلاه و السلام اولاً نباید جان امام به خطر بیفتد، ثانیاً جان شیعه نباید به خطر بیفتد، ثالثاً باید ببینید که آیا می‌شود مقدّمات آن موضوع را گفت یا نه؟جامعه‌ای که اصلاً فهمِ وجود عصمت را ندارددر جامعه‌ای که امام هدایت وجود ندارد، یعنی ما می‌رویم و تاریخ شیعه و تفکّرات شیعه را از دوره‌ی امامت بررسی می‌کنیم، در روزگاری که اقرانِ ما، مذاهب دیگر، ائمه‌ای دارند که این‌ها چهار سال یا سه سال بعد از پدرشان به دنیا آمده‌اند! رقیبِ این‌ها امامی است که طهرِ طاهرِ مطهّر است، این‌ها اصلاً درکی از آن مقامات ندارند و این یک چیز مخفی نیست، مثلاً فکر نکنید که این یک فحشی است که یک جریان بدهد. در کتب خودشان بررسی کرده‌اند که بچه چقدر در رحم مادر می‌ماند، خودشان می‌گویند امامیه می‌گویند نُه ماه و ده ماه، در مورد خودشان می‌گویند بعضی گفته‌اند یک سال و بعضی گفته‌اند دو سال و بعضی گفته‌اند سه سال، بعضی گفته‌اند چهار سال، بعضی گفته‌اند چهل سال!!! یعنی هر کسی به استاد خود نگاه می‌کرد.الآن می‌گویند عُبیده چه زمانی به دنیا آمد؟ می‌گوید من کنیزی داشتم که وقتی فرزند او به دنیا آمد دندان داشت!بالاخره ما یک امام صادق سلام الله علیه با یک ویژگی داریم و کسان دیگری هم امامان جامعه بودند و این‌ها چیزهایی نیست که طعن باشد، برای این مثال زدم، این‌ها چیزهایی است که در مقدّمه‌های کتب خودشان نوشته‌اند، این مقارنه خیلی سخت بود.الآن قصد جسارت به ائمه مذاهب ندارم ولی در قیاس با امام معصوم، به ذهن این‌ها اصلاً خطور نمی‌کرد که امام می‌تواند این مقامات را داشته باشد.مانند اینکه شما به اینجا پای منبر کسی آمده‌اید که ان شاء الله در حرف‌های خودش دروغ و لاطائلات نگوید، اگر من به شما بگویم حضرت جبرئیل کارهای من را آماده کرده است می‌خندید، یعنی شما اصلاً با چنین نگاهی نمی‌آیید.جامعه‌ای که خلفای مسلمین کسانی هستند که اهل فحشاء هستند، مخصوصاً دوره امام صادق علیه السلام، منظورم خلفای بنی‌عباس است، راحت اهل فحشاء و گناه هستند، فقها هم شب‌ها مجلس شبانه و کنیز رقاصه دارند، حال افقه امّت کیست؟ امام صادق است یا فلانی؟ این‌ها در این سطح هستند، بیان خیلی مشکل است. در آن جامعه بخواهند از امام صادق علیه السلام حرف بزنند که اگر او نگاه کند صدره منتهی و شجره طوبی را می‌بیند، عموم جامعه به این حرف می‌خندند، اصلاً مرغ ذهنشان نمی‌تواند تا آنجا بالا برود، این‌ها مشکلات است، امام هم کنترل می‌کنند، برای اینکه نمی‌خواهند ذهن جامعه پرش پیدا کند. کلاً ائمه علیهم السلام نمی‌خواهند ذهن مردم ناگهان بپرد یا سبک زندگی مردم ناگهان تغییر کند.امیرالمؤمنین صلوات الله علیه حکومت هم که داشتند مثلاً پل الکترونیکی درست نکردند، بنای حضرت این نبود که سبک زندگی مردم را آنچنان تغییر بدهند، حال اگر حکومت حضرت مثلاً پنجاه سال طول می‌کشید آیا انجام می‌دادند یا نه را نمی‌دانم، ولی در آن چهار سال و چند ماهی که حضرت حاکم هم بودند این کار را نکردند.یعنی باید حداقل بگوییم چیزهایی برای حضرت اولویت بود که تا زمانی که آن اولویت‌ها رخ نداد نوبت به بعضی از کارهای عمرانی نرسید.بنابراین ما می‌خواهیم به دوره امامت برویم تا ببینیم عقاید شیعه کم کم چگونه نضج گرفته است، بعد بسنجیم و ببینیم که باورهای ما نسبت به این‌ها چگونه است.اهمیّتِ رده‌بندی اطلاعاتمثلاً آیا امام علم مطلق داشته است یا نه؟ شیعیان عصر ائمه علیهم السلام در دوره‌های مختلف چطور فکر می‌کردند؟ ائمه علیهم السلام کدام بخش را لازم می‌دیدند بفرمایند که ما باور کنیم و چه چیزی را لازم نمی‌دانستند تأکید کنند، این‌ها درجه‌بندی داشت.در آیات قرآن کریم هم هست که حضرت نوح علیه السلام گاهی سرّاً و گاهی جهراً و گاهی شبانه و گاهی روزها دعوت می‌کنند، یعنی معلوم است که رده‌بندی داشته‌اند، این از آن چیزهایی است که ما مخصوصاً در دوره‌ای که انفجار اطلاعات است توجه نداریم، ممکن است در فلان اپلیکیشن هرچه می‌خواهیم بگوییم.یهودی‌ها بلد هستند و این کار را نمی‌کنند، شما به این راحتی از یهودی‌ها چیزهایی که نمی‌خواهند کسی خارج از محدوده متوجه بشود در فضای مجازی نمی‌بینید، تربیت کرده‌اند و در این زمینه خیلی هم موفق هستند، اما ما اینطور نیستیم.خود تقیّه یعنی تشکیلاتی فکر کردن، تقیّه یعنی هوش اجتماعی، در تقیّه من باید بدانم چه کسی خودی است و چه کسی خودی نیست، چه کسی چقدر خودی است؟ابوبصیر به شاگرد خودش می‌گوید حدیث لوح را بجز به اهل به کسی نگو. اینطور نیست که بگوییم اسامی و فضائل ائمه است، رده‌بندی دارد، نمی‌شود هر چیزی را عمومی گفت، یک جهت این امر همان مقدّماتی است که عرض کردم، یک جهت این است که جان امام در خطر است.تشیّع بر سرِ نگاه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم شروع شدعقاید ما شیعیان چگونه تبلور پیدا کرد؟ بر سر چه مسئله‌ای شروع شد؟با یک دعوای توحیدی شروع نشد، این «مَنْ أَرَادَ اللَّهَ بَدَأَ بِکُمْ»[۴] ریشه‌ی تاریخی هم دارد، نه اینکه امامت از توحید مهم‌تر است، اصلاً امام آمده است که توحید را در جامعه تبیین کند، اما اگر غیر از این مسیر بیایی به توحید نمی‌رسی، اگر شما بخواهید به آن مقصد برسید باید از این راه بروید.پس عقاید شیعه با یک مسئله توحیدی شروع نشد، با دعواهای کلامی شروع نشد که قرآن مخلوق است یا مخلوق نیست؟ کلام خدا چگونه است؟ دعواهای اعتقادی در کتب کلامی از اینجاها شروع شده است، مثلاً با خلق قرآن و اسماء و صفات خدای متعال، اصلاً علم کلام از صفت خدا شروع شد، اما عقاید شیعه از اینجا شروع نشده است.چون در آن روزگار اولیه هنوز تفصیل مطرح نیست، هنوز جزئیات مطرح نیست، مانند اینکه اگر من در این جمع «حافظ» را نام ببرم، شما همه حافظ را می‌شناسید، ولی اگر بگویم یک غزل کامل از حافظ بخوانید نود درصد نمی‌توانید بخوانید، بعد اگر یک نکته‌ی فنی از همان غزل که می‌خوانید سؤال کنم شاید پنج درصد هم نتوانند پاسخ بدهند، همه حافظ را می‌شناسند اما همه یکطور حافظ را نمی‌شناسند.آن ایام هنوز عقاید تفصیلی نشده بود، توحید بود، آیات قرآن هم بود، همین آیاتی که بعدها سر مفسّران از عمق مبانی آن سوت کشیده است، آن زمان مردم می‌خواندند و حفظ هم بودند، چیزهایی هم می‌فهمیدند، می‌فهمیدند که مثلاً واحد است و احد است و قهار است و فرد است و ظاهر است و باطن است، اما شاید به اندازه‌ی فلان مفسر قرن چهاردهم نمی‌فهمیدند.اختلاف از کجا شروع شد؟چون من این قسمت را چندین جلسه در مشهد عرض کرده‌ام و ضبط شده است سریع عرض می‌کنم که به آنجا حواله بدهم.اختلاف از آنجایی شروع شد که آیا این پیغمبر معصوم است و چیزی از جانب غیرخدا نمی‌گوید؟ یا اینطور نیست و ممکن است خطا و اشتباه کند؟اولین اختلاف بین مسلمین در اینجا شروع شد، و این خیلی اشتباه است که کسی خیال کند مسئله‌ی تشیع بر سرِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه شروع شده است. تشیّع بر سرِ نگاه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم شروع شده است.یک نگاه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم این بود که او رئیس الأنبیاء است، اصلاً معصوم است یعنی چه؟ عصمت زیر سایه‌ی اوست، «ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌»[۵] است، «وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَکَلِّفِینَ»[۶] است، اصلاً چیزی از خودش نمی‌گوید. برای دل و هوس و محبّتش حرف نمی‌زند.یک نگاه این بود، رئیس آن کسانی که این نگاه را داشتند امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بود.اگر شما نگاه کنید می‌بینید که در تاریخ نوشته‌اند همسران پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم دو حزب بودند، عایشه و حفصه و زینب بنت جحش یک گروه بودند، سوده بنت زمعه و ام سلمه و مَیمونه و… هم یک حزب بودند. البته شایان ذکر است که حضرت خدیجه سلام الله علیها هم از دنیا رفته‌اند.این‌ها بر سرِ چه چیزی حزب بودند؟ آیا بر سر سمیع و علیم بودن خدا اختلاف داشتند؟ بر سر چه چیزی اختلاف داشتند که دو حزب بودند؟ دعوا بر سر چه چیزی بود؟ویژگی و تمایز این شیوه بحث این است که تاریخ عقیده است، تاریخ عقیده یعنی چگونه یک چیزی مسئله شد، معصوم چگونه این مسئله را حل کرد.همسران پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم دو حزب بودند، پس معلوم است زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم دعوا بر سر توحید نبوده است، محل اختلاف چه بود؟ محل اختلاف این بود که قول پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم مطلقا حجّت است یا نه.حال من کاری به این موضوع ندارم که آیا این‌ها واقعاً شبهه پیدا می‌کردند یا نفاق داشتند، من نمی‌خواهم ریشه‌یابی کنم.در میان همسران یک نفر بود که اگر ایشان با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بحث می‌کرد می‌گفت «به خدای ابراهیم فلان…»، یعنی نمی‌گفت «به خدای تو»، می‌گفت: تو فکر می‌کنی پیامبر هستی!بیهوده دعوا را روی جمل نبرید، امروز هم اختلاف جامعه اسلامی بر سرِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم است، مسئله «کدام پیغمبر؟» است، نه «کدام علی؟»، اگر با امیرالمؤمنین صلوات الله علیه هم اختلاف وجود دارد برای این است که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه «کدام پیغمبر» را نشان می‌دهند، اصلاً دعوا بر سرِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم است!آن همسر پیامبر به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم می‌گفت: تو همان کسی هستی که ادّعای نبوّت کردی!منابع را ببینید، نه منابع ما را، منابع خودشان هم مشخص است، دعوا می‌کرد و داد می‌زد و صدای او در کوچه می‌آمد که می‌گفت: من می‌دانم تو علی و فاطمه را از من و پدرم بیشتر دوست داری!الآن محل بحث من این نیست که «أحبّ الناس الی رسول الله» چه کسی است، بحث این است که اگر شما با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم مواجه بشوی، اگر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بفرمایند من این سنگ را از همه‌ی عالم بیشتر دوست دارم، برای کسی که نگاه او به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم نگاه یک معصوم مطلق است این است که من هم این سنگ را از همه‌ی عالم بیشتر دوست دارم. اگر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بفرمایند من نماز را از همه‌ی عالم بیشتر دوست دارم، می‌گویم پس من هم نماز را از همه‌ی عالم بیشتر دوست دارم، اگر بفرمایند من علی را از همه‌ی عالم بیشتر دوست دارم من هم می‌گویم من هم امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را از همه‌ی عالم بیشتر دوست دارم، نه اینکه بگویم چرا این را بیشتر از آن دوست داری، «چرا» یعنی من عصمت تو را قبول ندارم.وگرنه به یک پزشک حاذقی که درمان می‌کند و اگر به نسخه‌ی او عمل کنی به اذن الله شفاء پیدا می‌کنی که اعتراض نمی‌کنی. اگر کسی عاقل باشد اعتراض نمی‌کند. می‌گوید بخاطر درمان این داروها را تحمّل می‌کنم.آن کسی که می‌گوید «تو مدّعی نبوّت هستی» «بخدای ابراهیم»، روایات این‌ها فقط در منابع ما نیست…آنجایی هم که یک فضیلت به نفع آن شخص می‌سازند (ما این را از اساس دروغ می‌دانیم و برداشت می‌کنیم احتمالاً بنی امیه درست کرده‌اند) می‌گوید یک تهمتی به من زدند و پیغمبر و علی باور کردند (نعوذبالله)، وقتی آیه به نفع من نازل شد و پیغمبر آمد بشارت بدهد که خدا با آیه ۱۱ سوره نور طهارت تو را ثابت کرد گفتم: من از تو تشکر نمی‌کنم، من از خدا تشکر می‌کنم!!!نگاه او به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم مانند یک شوهر است، اما آیا نگاه امیرالمؤمنین صلوات الله علیه هم اینطور ساده است؟وقتی فضائل امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را می‌دیدند مبهوت می‌شدند و می‌گفتند: آیا تو نبی هستی؟ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه می‌فرمودند: دهان تو بشکند! من عبدی از عبید محمد صلی الله علیه و آله و سلّم هستم.اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُممسئله بر سرِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم است، کدام پیغمبر؟پیغمبری که آدم عادی است و در غضب و خوشحالی منفعل از حالت نفسانی خودش می‌شود ممکن است بخاطر جگرگوشه‌ی نوه‌اش یک روایت هم بگوید، ولی پیغمبری که معصوم است و می‌فرماید من شیطان نفس خودم را کشته‌ام، اگر او بفرماید «اِنَّ الْحُسین مِصباحُ الْهُدی وَ سَفینَهُ الْنِّجاه» درواقع از یک حقیقتی برای مردم می‌گوید، یعنی دو نگاه است.احزاب زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم در میان مسلمین، کاری به این موضوع ندارم که آیا منافق بودند یا نبودند، یا اینکه علتِ اینکه این تفکّر را پیدا کردند چه بود، برای نگاه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بود، کدام پیغمبر؟ قرآن کریم هم می‌فرماید.چون پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم خیلی خوش‌برخورد بودند…دیده‌اید مثلاً یک بچه‌ی کوچکی می‌آید و یک ماجرایی را برای مرتبه‌ی صدم برای شما تعریف می‌کند، اخلاق این است که تعجب کنی و در آن میان سوالی هم از او بپرسی که او با آب و تاب تعریف کند.وقتی مردم می‌آمدند صحبت کنند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم نیمه‌ی بالای بدن مبارک خود را به سمت گوینده برمی‌گرداندند، چنان با ولع می‌شنیدند که گوینده خیال می‌کرد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم این مسئله را نمی‌داند. این از اوج ادبِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بود.من خودم را جزو بدبوهای از گناه درنظر می‌گیرم، شما تصور کنید به جایی می‌روید که مردم آنجا پنج سال است به حمام نرفته‌اند، نمی‌توانید بوی بد را تحمل کنید و آن‌ها را در آغوش بکشید.ان شاء الله فدای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بشوم که طهر طاهر مطهّر بودند و این‌ها مانند من بودند، غرق گناه بودند، کثیف بودند، برخی منافق بودند، کینه‌توز بودند، در سینه‌ها کینه از اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین می‌جوشید، ولی بنای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بر افشاء نبود و اگر این‌ها برای حرف زدن می‌آمدند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم نیم‌تنه‌ی خود را برمی‌گرداندند و با ولع گوش می‌دادند.اصلاً کرامت اخلاقی این است، این معجزه است نه راه رفتن روی آب و پرواز در هوا.ما اولیای خدا از علماء را که دیده‌ایم، وقتی ذره‌ای به آن‌ها گفته‌اند، آدم‌های خوبی بودند ولی چون این سعه به اندازه‌ی سعه‌ی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم نیست، آن‌ها از مردم فرار می‌کردند، اصلاً شما یک نفر را پیدا کنید که میان مردم باشد و در اوج معرفت و عرفان باشد، نداریم، ان شاء الله خدای متعال مرجوم آیت الله بهجت اعلی الله مقامه الشّریف را رحمت کند، ایشان را دیده بودید، تازه ایشان برای نماز جماعت می‌آمدند، نمی‌توانستند بین مردم باشند، انسان نمی‌تواند، اگر شما خواستید علّت را بدانید به همان مثال بنده توجه کنید، بین عده‌ای جزامیِ بدبو مانند من که گناه وجود مرا گرفته است و از خدا می‌خواهم ماه رمضان ماهِ توبه‌ی من هم باشد، نمی‌توانید تحمل کنید، ولی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بین مردم بودند، «فَبِمَا رَحْمَهٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ»،[۷] برای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم سخت بود، اما شما هیچ وقت نمی‌بینید، نه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم و نه هیچ امامی…ما گاهی چون نمی‌دانیم می‌گوییم که حضرت زین العابدین صلوات الله علیه جزامی‌ها را هم برای نهار دعوت کردند، من این را نمی‌دانم وقتی کسی مانند من هم می‌رفت از جزامی بدبوتر بود، جزامی که خودش خطا نکرده بود، عارضه‌ی یک چیز دیگری باعث شده بود، اما تعفن گناه با هیچ چیزی قابل قیاس نیست.اینکه ما کمی متوجه شده‌ایم اگر بگویند حضرت حجّت ارواحنا فداه می‌خواهند تشریف بیاورند می‌ترسیم و می‌خواهیم فرار کنیم، چرا؟ چون به بدبویی و تعفّن و گنهکار بودن خودم کمی واقف هستم نمی‌توانم مقابل طهر طاهر قرار بگیرم.حزب اولین مرتبه میان مسلمین بر سرِ «کدام پیغمبر؟» شروع شد.امیرالمؤمنین صلوات الله علیه یک نگاه داشتند و دیگران یک نگاه دیگر داشتند.آن روزی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: «أئْتُونِی بِکِتَابٍ أَکْتُبْ لَکُمْ کِتَابًا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَدًا»،[۸] چیزی بیارید که چیزی بنویسم که هرگز گمراه نشوید.در بخاری هم آمده است که می‌گوید دو دسته بودند، عده‌ای گفتند درد غلبه کرده است و نعوذبالله هذیان است و… عدّه‌ای دیگر هم… که برخی اخبار اشاره کرده‌اند که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه و حضرت امّ سلمه سلام الله علیها از این‌ها بودند فرمودند: ایشان پیغمبر خاتم هستند…دو دسته بودند، مسئله هم این بود: کدام پیغمبر؟اولین مسئله‌ی اعتقادی در میان مسلمین که مسئله شد و جامعه را دو شق کرد این «کدام پیغمبر؟» بود.لذا در زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم «شیعه علی» داشتیم، همان زمان شیعه‌ی دیگران هم داشتیم. امیرالمؤمنین صلوات الله علیه که یک مسئله‌ی جدید نبودند.یک گروه نبوّت را موهبتِ الهی می‌دیدند که غیر اکتسابی است، یک گروه نبوّت را یک منسبِ اجتماعیِ قبیله‌ای می‌دید.مثلاً الآن در حال کارت‌بازی هستند، این یک چیزی رو می‌کند.در منطق آن گروهی که «أَلْهَاکُمُ التَّکَاثُرُ» بودند اینطور بود که مثلاً می‌گفت ما سخاوت رو می‌کردیم و آن‌ها می‌گفتند ما پانزده فارِس داریم که کسی نمی‌تواند این‌ها را زمین بزند، دیگری می‌‌گفت ما فلان چاه را داریم… ناگهان بنی‌هاشم گفت که ما نبی داریم!در این منطق… دیگر در این کارت‌بازی اجازه نمی‌دهد که شما در کارت بعدی خلافت را هم رو کنی، ابن عباس گفت: قریش اجازه نمی‌دهد که بنی هاشم جمع کند بین نبوت و وصایت و خلافت را.مثلاً مگر قریش می‌گوید که حضرت عیسی علیه السلام پیغمبر هستند یا نه؟ یا اینکه حضرت موسی سلام الله علیه پیغمبر هستند یا نه؟ یا حضرت یعقوب سلام الله علیه پیغمبر هستند یا نه؟ اصلاً کاری به این کارها ندارد، چرا؟ چون با این‌ها رقابت ندارد، اما حالا که نبوّتِ این نبی را یک شرایط انسانی می‌بیند که این پیغمبر اگر خشمگین بشود، اگر خیلی خوشحال بشود، در بیان او اثر می‌گذارد، در حرف‌های او اثر می‌گذارد، در تصمیمات او اثر می‌گذارد، حبّ و بغض او در تعیینِ اینکه چه چیزی دین است و چه چیزی دین نیست اثر می‌گذارد، در واکنش‌های او اثر می‌گذارد… بلکه جلوتر فلانی می‌گوید پیغمبر گفته است که اگر من پیغمبر نمی‌شدم فلانی پیغمبر می‌شد، بعد می‌گوید چون این نشد من خلیفه شدم!نگاه این است که «کدام پیغمبر؟».در همان مثالی که عرض کردم پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم خوب گوش می‌دادند، قرآن کریم می‌فرماید که این‌ها می‌گویند خیلی خوب گوش می‌دهد.اگر نگاه شخص مانند نگاه شاگردان امیرالمؤمنین صلوات الله علیه باشد، یعنی حزب امیرالمؤمنین صلوات الله علیه، پایین‌تر حضرت امّ سلمه سلام الله علیها، حضرت مَیمونه سلام الله علیها…طرف نزد حضرت مَیمونه سلام الله علیها رسید و عرض کرد: مسلمین به دعوا افتاده‌اند، عده‌ای با یکی از همسران پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم و چند نفر از اصحاب به بصره رفته‌اند و اصحاب جمل شده‌اند، عده‌ای هم اصحاب علی شده‌اند. من آمده‌ام از شما سؤال کنم که چه کنم؟حضرت مَیمونه سلام الله علیها فرمودند: آیا با علی بیعت کرده‌ای یا نه؟ عرض کرد: بله! فرمودند: پس برو، والله اگر کسی به دامان امیرالمؤمنین صلوات الله علیه برود نه گمراه می‌شود و نه کسی را گمراه می‌کند.چیز دیگری نپرسیدند، مثلاً نپرسیدند برای نماز چه می‌کنید؟ عقاید توحیدی‌تان چطور می‌شود؟ فرمودند مابقی امور درست می‌شود.زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم و بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم این دو نگاه و حزب و تفکر بودند.یک نگاه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم را طوری می‌دید که ممکن است خطا کند و اگر خیلی خوب گوش می‌دهد برای این است که علم ندارد و خوش‌باور است، پیغمبر را پُر می‌کنند، برویم و پیغمبر را بسازیم!!!این زمانِ خودِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم هم بود، این‌ها ظاهراً مسلمان هم بودند، حال به اینکه آیا منافق بودند یا نه هم کاری ندارم، اما ظاهراً در جامعه اسلامی بودند و در نماز به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم اقتدا می‌کردند و روزه می‌گرفتند و حج می‌رفتند و زکات می‌دادند و ریش داشتند و همسرانشان محجبه بودند، یعنی ظاهراً همه این تدیّن را داشتند، اما نگاه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم این بود که حواستان باشد او را پُر نکرده باشند!آیا امیرالمؤمنین صلوات الله علیه هم اینطور می‌دیدند؟ شما نمی‌توانید یک مشورت از امیرالمؤمنین صلوات الله علیه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم پیدا کنید.بدین ترتیب جامعه اسلامی به دو شقه تبدیل شد، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه با یک تفکّر و آن‌ها هم با یک تفکّر.اولین اختلاف این بود که پیغمبر کیست؟تا ان شاء الله مابقی را بعداً خدمت شما عرض کنم.اگر کسی با این نگاه برود و نهج البلاغه را بخواند می‌بیند یکی از اهتمام‌های امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در زمان حکومتشان این بود که تلقّیِ جامعه را نسبت به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم اصلاح کند.پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم آن کسی که شما خیال می‌کردید یا دستگاه حکومتی برای شما باور ایجاد کرده است نیست.«قیاسِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه با دیگران» از نگاه امام خمینی رضوان الله تعالی علیهدوست دارم برای افتتاح کلام این چند جمله مرحوم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه با خوانم، که اصلاً نسبت بین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم یا امیرالمؤمنین صلوات الله علیه با دیگران از سنخ قیاساتِ عادی نیست.مرحوم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه در این کتاب چهل حدیث که کتاب بسیار مهمّی است، حدیث سوم راجع به «عُجْبْ» است، که بیداد می‌کند، رفتار دینی هر کسی بیشتر بشود خطر عُجْبْ او هم بیشتر می‌شود، در بعضی از روایات هست که اگر نبود که عُجْبْ باعث می‌شود انسان‌ها گناه نکنند و عُجْبْ آن‌ها را بگیرد، خدای متعال فرموده است من اجازه نمی‌دادم بنده‌ی من به گناه آلوده بشود ولی اگر به گناه آلوده بشود و سرشکسته بشود و توبه کند برای او بهتر است تا اینکه دچارِ عُجْبْ بشود.عُجْبْ خیلی خطرناک است، شما کسی را پیدا نمی‌کند که مُعجِب نفسِ خودش نباشد، اگر پیدا کردید او خودِ امام زمان ارواحنا فداه است.همه فرار می‌کنند که قدری این عُجْبْ را کم کنند. معجب در خودش حسن می‌بیند.مرحوم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه در این فضا عباراتی دارند که من این را عرض می‌کنم که فضیلتی از امیرالمؤمنین صلوات الله علیه شنیده باشید و با آن روضه بخوانم.مرحوم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه می‌فرمایند: «‏ای برادر، در مکاید نفس و شیطان دقیق شو. بدان که نمی‌گذارند تو بیچاره یک عمل خالصی بکنی، و همین اعمال غیر خالصه را که خداوند به فضلش از تو قبول کرده نمی گذارند به سر منزل برسانی».یک روزه‌ی شکسته بسته می‌گیرد و چقدر هم روی آن حساب می‌کند، چند مرتبه هم با خدای متعال…«کاری می کنند که به واسطه این عجب و تدلّل بیجا همه اعمالت به باد فنا برود، این نفع هم از جیبت برود. از خدا و رضای او که دوری، به بهشت و حور العین هم نمی رسی، سهل است، مخلّد در عذاب و معذب در آتش قهر هم می شوی»…اگر کسی خودش را در وسط جهنّم نمی‌بیند بدانید که دچار عُجب است، ان شاء الله خدای متعال روزی کند که ما به فقر و بیچارگی خودمان پی ببریم، تا زمانی که ما به بیماری خودمان پی نبریم به دنبال درمان هم نمی‌رویم…«تو گمان کردی به واسطه این اعمال پوسیده گندیده سر و دست شکسته مخلوط به ریا و سمعه و هزار مصیبت دیگر، که هر یک مانع از قبولی اعمال است، استحقاق بر حق تعالی پیدا کردی؟! یا از محبین و محبوبین شدی ای بیچاره بیخبر از حال محبّین، ای بدبخت بی اطلاع از دل محبّین و آتش قلب آنها، ای بی نوای غافل از سوز مخلصین و نور اعمال آنها، تو گمان کردی آنها هم اعمالشان مثل من و توست! تو خیال می کنی که امتیاز نماز حضرت امیر المؤمنین، علیه السلام، با ما این است که «مدّ»‏‏ «و لا الضّالین»‏‏ را طولانی تر می کند؟ یا قرائتش صحیحتر است؟ یا طول سجود و رکوع و اذکار و اورادش بیشتر است؟ یا امتیاز آن بزرگوار به این است که شبی چند صد رکعت نماز می خواند؟ یا‏ ‏‏مناجات سید الساجدین، علیه السلام، هم مثل مناجات من و تو است؟ او هم برای حور العین و گلابی و انار این قدر ناله و سوز و گداز داشت؟ به خودشان قسم است- و إنَّهُ لَقَسمٌ عظیم – ‏‎که اگر بشر پشت به پشت یکدیگر دهند و بخواهند یک لا إلهَ إلَّا الله امیر المؤمنین را بگویند نمی توانند! خاک بر فرق من با این معرفت به مقام ولایت علی، علیه السلام! به مقام علی بن ابی طالب قسم که اگر ملائکه مقرّبین و انبیاء مرسلین- غیر از رسول خاتم که مولای علی و غیر اوست- بخواهند یک تکبیر او را بگویند نتوانند. حال قلب آنها را جز خود آنها نمی داند کسی».عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸Tue, 03 May 2022 17:58:29 +0430https://virgool.ir/@amir118118118777/داستان-از-بحارالانوار-wmvthsn2sdnbبسم الله الرحمن الرحیمحُرِّه دختر حلیمه سعدیه، خواهر رضاعى نبى ‌اکرم (ص) روزى به کاخ حکومتى حجّاج بن یوسف ثقفى وارد شد.حجاج از طرز برخورد او که خیلى وزین و بى‌اعتنا بود فهمید که یک زن معمولى نیست.بعد از اینکه او را شناخت از او سؤال کرد:تو حُرّه دختر حلیمه سعدیه اى؟گفت: بلىحجاج گفت:مدتى در انتظار دیدار تو بودم زیرا به من خبر رسیده که تو على را برتر از صحابه ٔ‌پیامبر(ص) میدانى و او را بر ابوبکر ، عمر ، عثمان ، ترجیح مى دهى؟حرّه گفت: نه تنها از صحابه، بلکه از تمام افرادى که از صحابه بهترند ، بالاتر و بهتر میدانم !حجاج گفت:مقصود خویش را روشنتر بیان کن. کیست که بالاتر از اصحاب پیغمبر باشد؟حرّه گفت: بهتر از اصحاب پیغمبر بسیارند از جمله آدم ، نوح ، لوط ، ابراهیم ، موسى ، سلیمان و ...حجّاج ناراحت شده و گفت:واى برتو ، چقدر ادّعاى بزرگى کردى که على (ع) را از بعضى انبیاء بالاتر و برتر شمردى اگر در این باره دلیل و برهانِ قوى اقامه نکنى تو را خواهم کشت.حرّه با کمال شهامت، به قرآن شریف تمسک کرد و براى هر یک از ادّعاهاى خود دلیل قاطع از کلام خدا ، اقامه کرد و چنین گفت: اى حجّاجقرآن درباره حضرت آدم میفرماید:(وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى،آدم عصیان کرد)ولى درباره حضرت على(ع) و خانواده‌اش میفرماید :(وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً)سعى وکار شما موردتقدیر و ستایش است.بعلاوه، خداوند متعال حضرت آدم را در بهشت آزاد گذاشت و فقط او را از گندم ممنوع کرد و فرمود:(وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَه)نزدیک این درخت نروید ولى او با همسرش، به نزدیک آن درخت رفتند و از آن خوردند.امّا على(ع) در عین حالیکه تمام نعمتها بر او حلال بود اما از نان گندم هم نخورد.حجاج با صداى بلند گفت:اَحْسَنْتِ... اَحْسَنْتِبعد از او تقاضا کرد که برترى على (ع) را بر نوح و لوط بیان کند.حرّه گفت: خداوند به عنوان مثال براى کافران زنهاى لوط و نوح پیامبر را نامبردهکه به آن دو بزرگوار، خیانت کردند گر چه همسر دو پیغمبرند، امّا این باعثرفع عذاب آنها نخواهد شد.روز قیامت به هر دو خطاب میشود: داخل شوید، به همراهى آنانکه داخل آتش‌اندامّا حضرت على(ع) را همسرى است که خشنودى او خشنودى خداستو خشم او خشم خداست.حجاج گفت:اَحْسنتِ یا حرّه! قبول کردم امّا دلیل برترى على را بر ابراهیم بیان کنحُرّه گفت: خداوند درباره حضرت ابراهیم (ع) در قرآن می‌فرماید:(وَاِذْقالَ اِبْراهیمُ رَبِّ اَرِنى کَیْفَ تُحْىِ الْمُوْتى قالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَ لکِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبى)خدایا به من بنمایان که چگونهمردگان را زنده مى کنىخطاب رسید:مگر تو ایمان نیاورده اى؟عرض کرد، بلى ایمان آورده ام ولى می‌خواهم که مطمئن شوم خدا هم به او نمایاند.امّا على(ع) جمله‌اى را فرمود که دوست و دشمن آنرا نقل کرده‌اندحضرت در جواب صعصعة بن صوحان که وقتى پرسید:یا امیرالمؤمنین تو بالاترى یا حضرت ابراهیم؟فرمود: ابراهیم(ع) براى اطمینان قلبى خودشبه خداوند عرضه داشت:(رَبِّ أرِنى کَیْفَ تُحْىِ الْمُوتى)امّا من آنچنان اطمینان دارمکه اگر پرده‌هاى غیبى از مقابل من برداشته شود بر یقین من افزوده نخواهد شد.حجاج گفت: آفرین بر تو اى حرّه، استدلال بسیار خوبى کردى، حالا بگو برترى على بر موسى(ع) چیست؟حرّه گفت: حضرت موسى(ع) وقتیکه در دفاع ازمظلوم یکى از یاران فرعون را کشت و به‌ او خبردادند که طرفداران فرعون میخواهند تو را به قتل برسانند.(فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً یَتَرَقَّبُ)او در حالیکه میترسید،از مصرخارج شدو به سوى مدین رفت.امّا حضرت على(ع) در لیلة المبیتبه‌جاى پیامبر(ص) خوابید و جان خود را بدون واهمه فداى پیامبر کرد، این درحالى بود که خطر قتل او حتمى بود این عمل آن حضرت مورد تقدیر خداوندى قرار گرفت که میفرمایند:(وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّه)ِبعضى از مردم جان خود را براى رضاى خدا مى‌فروشند.حجاج گفت: احسنتِ، حالا دلیل خویش را بر فضلیتعلى نسبت به حضرت سلیمان (ع) بیان نماحرّه گفت:حضرت سلیمان به خداوند عرضه داشت:(رَبِّ اغْفِرْلى و هَبْ لى مُلْکاً لایَنْبَغىِ لاَِحَدٍ مِنْ بَعْدى)پروردگارا! مرا ببخش و ملک و سلطنتى به من کرامت فرما که سزاوار احدى بعد از من نباشد.امّا على(ع) درباره دنیا و بیزارى از ریاست آن فرمود:(هَیْهاتَ ! غُرّى غَیْرى لاحاجَةَ لى فیک قَدْ طَلَّقْتُک ثَلاثاً لارَجْعَةَ)اى دنیا ! از من دور شو و غیر مرا فریب ده من نیازى به تو ندارم من تو را سه طلاقه نموده‌ام و رجوعى در آن نیست.بحار الانوار.ج۴۶. ص ۱۳۴و۱۳۵و۱۳۶عمار ۱۱۸عمار ۱۱۸Tue, 03 May 2022 17:47:31 +0430