https://virgool.ir/feed/@amir.shadbahrfa2026-11-11 20:24:44https://files.virgool.ir/upload/users/736547/avatar/9nVTus.jpghttps://virgool.ir/@amir.shadbahrhttps://virgool.ir/@amir.shadbahr/توکن-غیرمثلی-یا-nft-چیست-nqxk8o166okgو چطور در زندگی روزمره ما حضور پیدا خواهد کرد؟What is NFT?ابتدا تعریف زیر را بخوانید و بعد آن را کنار بگذارید. چراکه با مفهوم NFT بیشتر کار داریم تا معنی آن.توکن‌های غیر مثلی یا Non-fungible Tokens، واحدهای اطلاعاتی رمزگذاری شده‌ (توکن) روی بستر بلاک‌چین هستند. Non-fungible یا غیر مثلی بودن این توکن ها به این معناست که قابلیت شبیه‌سازی یا کپی شدن ندارند، هر توکن با دیگری متفاوت است و ویژگی‌ها و مشخصات خاص خودش را دارد و در نتیجه یکتاست. به زبان ساده‌تر یک اسکناس اصل دارای مشخصات و ویژگی‌هایی مانند شماره سریال، چاپ برجسته، ریزنوشته و غیره است که توسط بانک مرکزی روی آن درج شده است یا سکه‌های طلای بانک مرکزی یا نقاشی تصلیب سالوادور دالی و مثال‌هایی از این دست همگی دارای مشخصاتی هستند که آن دارایی را اصل و منحصر به فرد می‌کند و به این ترتیب آن شیء ارزشمند شده و به دارایی تبدیل می‌شود.در دنیای دیجیتال اما این شرایط وجود نداشت و نمی‌شد آیتمی را اصالت سنجی کرد تا با ظهور بلاک‌چین این امکان به وجود آمد. برای اینکه در دنیای دیجیتال بتوانیم به کالا یا آیتمی دارایی بگوییم، آن آیتم می‌باید یکتا باشد، یعنی ویژگی‌هایی داشته باشد که نتوان مشابه آن را خلق کرد مانند تابلوی مونالیزا که حتی اگر نقاشی دیگر مجدد این تابلو را بکشد و دقیقا مشابه هم بکشد باز اصل تابلو نمی‌شود چون تابلو در زمانی خاص و توسط فردی خاص کشیده شده که دیگر تکرار نخواهد شد. NFT این ویژگی‌های خاص را به دارایی دیجیتال می‌دهد و نکته بعدی اینکه آن‌ها را قابل معامله می‌کند. به سند دیجیتال اثبات مالکیت دارایی NFT می‌گویند.به دلیل شفافیت و دسترسی به سوابق هر توکن (آیتم)، اصالت‌سنجی‌ آن‌‌ها به راحتی ممکن است. هیچ فرد و نهادی با هیچ عنوان و به هیچ طریقی توانایی تغییر یا حذف توکن‌ها را ندارد. این توکن‌ها برای هر دارایی دیجیتال یا فیزیکی ایجاد می‌شوند، مثل آثار هنری، آیتم‌های کلکسیونی یا هر دارایی دیگری که نیاز به احراز مالکیت داشته باشد.برای مثال در ماه مارچ سال ۲۰۲۱ اثر هنری بیپل هنرمند انگلیسی با عنوان «هرروز: ۵۰۰۰ روز نخست» به ارزش بیش از ۶۹ میلیون دلار در حراج کریستیز لندن (دومین خانه‌ی حراج معتبر دنیا) به فروش رفت. این اثر چهارمین اثر گرانقیمت خلق شده توسط هنرمندان زنده عنوان شد.با فراگیری دنیای مجازی و پیشرفت تکنولوژی، نیاز داریم که ویژگی‌های کالاهای فیزیکی را برای دارایی‌های دیجیتال ایجاد کنیم. سه ویژگی مهم این کالا‌ها در دنیای حال حاضر ما کمیابی، یکتایی و احراز مالکیت است که از طریق تکنولوژی بلاک‌چین قادر هستیم این ویژگی‌ها را برای دارایی‌های دیجیتال به وجود بیاوریم و با ثبت توکن برای هرکدام، آن دارایی را قابل معامله کنیم.متاورس (Metaverse) یا فرادنیا، همان جهان مجازی است که مشابه دنیای فعلی ماست، همه ما شخصیت‌های خودمان را در آن داریم، برای خرید به فروشگاه‌های برند محبوب‌مان می‌رویم، خواننده‌ مورد علاقه‌مان در آنجا کنسرت می‌گذارد، میهمانی می‌گیریم و همه دوستان‌مان از سراسر جهان در آن حاضر می‌شوند و اتفاقاتی را می‌سازیم که شاید با گسترش بالای اینترنت در زندگی روزمره‌مان، حالا بتوانیم آن‌ها را تصور کنیم. ‌فاصله ما با فرادنیا هر روز کمتر می‌شود. تغییراتی که در دهه گذشته به واسطه گسترش اینترنت به‌وجود آمد را نگاه کنید. کار کردن از کارخانه و اداره به لپ‌تاپ و از جلسات حضوری به آنلاین آورده شد.دوستان ما از همسایه و مدرسه به فالورها تبدیل شدند. جایی که شما کسانی را پیدا می‌کنید که بیشتر از لحاظ فکری به آن‌ها نزدیک هستید مانند: اینستاگرام و توییتر و ...بازی‌ها از فوتبال و قایم موشک به فورت‌نایت و ماین‌کرفت تبدیل شد.هویت‌ها تغییر کرد. فیلتر اینستاگرام از آرایش چهره مهم‌تر شد. استوری‌ها تبدیل به رسانه جمعی برای‌مان شدند و تعیین می‌کنند که ما که هستیم. و واقعا چه چیزی الان مهم هست؟ اینکه ما در واقعیت چه شکلی هستیم یا عکس با کیفیت‌مان در پست دیشب!همه چیز به سمت دیجیتالی شدن پیش می‌رود. کار، دوستان، بازی، هویت. و حالا به واسطه NFT دارایی‌های‌مان نیز دیجیتالی می‌شوند.در این ۲۰-۱۰ سال گذشته همه این‌ها اتفاق افتاد و در ۲۰-۱۰ سال آینده نیز توجه و انرژی ما بیشتر در دنیای دیجیتال صرف خواهدشد.توجه ما بیش از ۹۹٪ بر زندگی فیزیکی مان بوده است.تلویزیون‌ها آن را به ۸۵٪،کامپیوترها به ۷۰٪،و تلفن‌های هوشمند به ۵۰٪ کاهش دادند.به‌زودی عینک‌های هوشمندی تولید خواهدشد که در تمام طول روز به چشما‌نمان خواهدبود و توجه به دنیای مجازی در زندگی‌مان به بالای ۹۰٪ افزایش پیدا خواهدکرد و آن لحظه‌ای است که فرادنیا آغاز می‌شود چراکه جهان دیجیتال از زندگی فیزیکی‌مان مهم‌تر می‌شود. و هر جا توجه ما بیشتر صرف شود، زمان و انرژی بیشتری آن‌جا خواهیم‌گذاشت. مطلب بالا الهامی از این رشته‌توییت بود. https://twitter.com/shaanvp/status/1454151237650112512?s=21در نتیجه امروزه، هنرمندان می‌توانند آثار دیجیتال خود را به فروش برسانند، کلکسیونرها آیتم‌های کم‌نظیری را از سراسر دنیا جمع آوری کنند، گیمرها آیتم‌های خاص و کمیابی که در اختیار همه بازیکنان نیست را در بازی خریداری کنند و بسیاری کاربرد دیگر در همه‌ی زمینه‌ها که به زودی فراگیر خواهند شد.تاکنون صدها هزار نفر در این صنعت چند میلیارد دلاری که یک جریان آینده‌ساز است فعال هستند. آینده‌ای که در آن گالری‌ها با آثار دیجیتال به صورت مجازی برگزار می‌شوند، خانه‌های حراج به مزایده گذاشتن دارایی‌های دیجیتال کمیاب مشغول هستند، در بازی‌ها تبادل آیتم‌های خاص بین بازیکنان امکان‌پذیر می‌شود، بلیط‌های مسابقات ورزشی، کنسرت‌ها و ... در کیف پول الکترونیکی نگه‌داری می‌شوند و تغییرات بسیاری که شاید امروز فقط به آن‌ها فکر می‌کنیم.تا امروز ...با اینکه عمر کوتاهی از NFT می‌گذرد اما از چهره‌هایی چون کو‌ئنتین تارانتینو، الن دیجنرس، جک دورسی، امینم و ورزشکاران محبوبی مانند محمدعلی کلی، پله، لیونل مسی، لبرون جیمز و شرکت‌هایی مانند تایم، نایکی و مک‌دونالد و استودیوهای بازی‌سازی مانند EA sport و Ubisoft و بسیاری دیگر به این حوزه وارد شدند.همچنین تاکنون بیش از ۲۰۰۰ هنرمند و کالکتور ایرانی به ثبت و خرید و فروش NFT اقدام کرده‌‌اند و بسیاری نیز مشغول به بازی و کسب درآمد از بازی‌های این حوزه هستند.در سال ۲۰۲۰ ارزش معاملات NFT با رشد ۱۳۸ درصدی به عدد ۳۳۸ میلیون دلار و در نه ماه نخست سال ۲۰۲۱ به عدد تقریبی ۱۰,۷ میلیارد دلار رسید و پیش‌بینی می‌شود این رشد کماکان ادامه داشته باشد.و اما...با توجه به ظرفیت‌هایی که در این صنعت نوظهور و همچنین در هنرمندان، کالکتورها و اهالی دنیای بازی در کشور وجود دارد، به همراه دوستانم پس از چند ماه تحقیق و مذاکره با افراد و شرکت‌های فعال در ایران و خارج از کشور اقدام به ساخت و توسعه پلتفرمی به نام ENFTIES برای خرید و فروش NFT با استانداردها و متدهای بهترین نمونه‌های موفق کردیم. در این مسیر جدید ما هم در ابتدای راه هستیم و برآنیم تا با تلاش و نوآوری در لبه تکنولوژی پیش برویم و توسعه پیدا کنیم.می‌توانید اینجا در مورد ‌NFT بیشتر بخوانید. امیرحسین شادبهرامیرحسین شادبهرSat, 06 Nov 2021 21:23:42 +0330https://virgool.ir/@amir.shadbahr/درباره-کتاب-کمونیسم-رفت-ما-ماندیم-و-حتی-خندیدیم-w0qgvmnuwoq2کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم│How we survived communism and even laughed│1993نویسنده اسلاونکا دراکولیچ خانمی اهل کشور کرواسی است که هنگام نگارش کتاب در بهار 1991، 42 سال سن دارد. ابتدا از کشور کرواسی باید گفت که یکی از کشورهای پادشاهی یوگسلاوی تا پیش از آغاز حمله نیروهای متحدین در آپریل 1941 بود که تا پایان جنگ تحت سلطه دولت مستقل کرواسی درآمد که از دست‌نشاندگان فاشیست‌ها بود. پس از پایان جنگ در 25 می 1945 مجددا کرواسی بخشی از جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی گردید.در این گوشه دنیا آدم را همین جور بار می‌آورند. جوری که خیال کنی تغییر غیرممکن است. جوری بارت می‌آورند که از تغییر بترسی، که وقتی عاقبت اولین نشانه‌های تغییر آشکار شد به آنها بدگمان باشی، از آنها بترسی، چون همیشه دیده‌ای که هر تغییری فقط وضع را بدتر کرده. صفحه 19سپس از نویسنده بگوییم که او متولد 1949 است و درآن سالها - و اکنون- به حرفه خبرنگاری بیشتر در حوزه فمنسیم- اگر بشود فعالیتی تحت چنین عنوان غربی در کشوری کمونیستی انجام داد- مشغول است. علاوه بر کرواسی تابعیت کشور سوئد را نیز دارد. حاصل ازدواجش یک دختر است که هنگام نگارش کتاب در سنین جوانی است.آنچه کمونیسم به ما القا کرده بود، دقیقا همان سکون و بی‌حرکتی بود، این بی‌آیندگی، بی رویایی، ناتوانی از تصور زندگی به شکلی دیگر... یاد گرفته بودیم فکر کنیم هرکاری هم بکنیم وضع همیشه همان‌جور می‌ماند و نمی‌توانیم تغییرش بدهیم. ص 31روایت این کتاب، روایت چهل واندی سال حکومت کمونیستی بر این کشورها و نهایتا زوال و فروپاشی آن است. اسلاونکا از این می‌گوید که کمونیسم با مردم کشورش چه کرده؟ از تفاوتهای ویژه‌اش با دنیای غرب می‌گوید، از تفاوتهایی که شاید کسی در آن سوی دیوار برلین، کسی در سوئد و یا کسی در آمریکا حتی تصورش را هم نمی‌تواند بکند. این را از سوال‌های خبرنگاران به خصوص آمریکایی‌ها می‌توان متوجه شد.چیزی که به یاد می‌آورم دوران فقر و محرومیت بود، دورانی که در آن فقر به نظر وحشتناک نمی‌آمد، فقط به این دلیل که تقریبا همگانی بود. صفحه 101از حکومتی که فقر را عادلانه توزیع کرده بود، مردمی که توت‌فرنگی یا پرتقال نه اینکه نتوانند بخرند بلکه حتی ندیده بودند، از کشوری که یک روز می‌دیدی موی همه خانم‌ها قرمز شده است، نه به خاطر مد شدن رنگ قرمز بلکه به خاطر اینکه تمام رنگ‌های دیگر در بازار نایاب شده و فقط رنگ قرمز موجود است، از دولتی که در آن هر روز یک کالا نایاب می‌شود، یک روز شیر راکوپنی می‌کند یک روز قهوه در بازار ندارد یک روز شکر نیست و یک روز دستمال و مردم باید با روزنامه‌هایی که احتمالا به درد همین کار می‌خورد خودشان را تمیزکنند. از حکومتی که مردمش به سکوت عادت کرده‌اند و هر سردبیری خود سانسورچی ست و صحبت از هر مفهومی - چه محیط‌‌ زیست، چه حقوق زنان، یا صلح و ...- تهدیدی برای حکومت تلقی می‌شود.حکومت می‌توانست نسل‌های قدیمی‌تر را که پیش از جنگ یا درست بعد از آن به دنیا آمده‌اند را هرطور بخواهد بچرخاند ...ولی این نسل جدید بود که دشمن حکومت شد. صفحه 109کشوری که ماشین‌لباسشویی در آن کالایی کمیاب و لوکس است و مردم همچنان با دست لباسها و کهنه‌های خودشان را می‌شورند. پیتزا و کوکا بیشتر شبیه نماد آزادی و غرب هستند تا غذا و نوشیدنی و آنقدر گران و دور از دسترس همانند استعاره‌هایشان. برای خرید کیک و شیرینی کار سختی پیش‌رو داری، چون خیلی کم پیدا می‌شود و اگر بشود آنچه می‌خواهی نیست و البته بسیار گران است. پالتوها و لباس‌ها غالبا تولید یک کارخانه در رنگ‌های محدود، طوری که از دور همه را یکی ببینی حتی زن و مرد را. لباس و آرایش و بهداشت جزو دغدغه‌های دولتمردان نیست و اگر کسی بخواهد لباسی متفاوت داشته باشد باید دست به کار شود و از میان پارچه‌های محدود در بازار و از روی مدل‌های مجله وُگ برای خودش لباسی بدوزد. حتی بچه‌ها هم باید برای خودشان عروسک درست می‌کردند با کاغذ و مقوا و چسب کاربن که بوی بادام می‌داد، چون عروسک در بازار نبود و البته کسی هم به فکرش نبود. حکومتی که در آن هر تماسی شنود می‌شود، هر بسته پستی باز می‌شود و محتویاتش اگر صلاح باشد به مقصد می‌رسد و هر مطلبی قبل از انتشار توسط افرادی ذی‌صلاح بررسی می‌شود و هر مدیری زیر نظر یک دوربین کار می‌کند و در این حکومت حق انتخاب، حق آزادی بیان، حق فردیت، حق امنیت، و هر حق دیگری ذیل ارزش والاتری تحت عنوان "مصلحت" از بین می‌رود.اینجا کوکا، مثل هر چیز آمریکایی دیگر، بیشتر یک نماد است تا یک نوشیدنی. صفحه 37و در نهایت: انقلاب می‌شود. نه با مبارزه، نه با کودتا و یا هر جنبش مردمی. کمونیسم مانند شاخه‌ای تنومند و سبز از درختی بود که در طول سالیان دچار فرسودگی شد، خشک و تکیده شد و در نهایت خودش افتاد. "زمان" ذات تهی این شاخه سبز و فریبا را نشان داد.و هر حرکت خودانگیخته‌‍ای را( فرقی نمی‌کند در حمایت از صلح باشد، یا محیط‌زیست، یا فقط در طلب شغل) تهدیدی برای حکومت تلقی می‌کند، معترضان را "اوباش" می‌خواند و به مجازاتی در خور همان اوباش می‌رساند. صفحه 124ولی با مردمی که چهل واندی سال تحت آموزه‌های این حکومت زندگی کرده‌اند چه می‌توان کرد؟ واقعیت این است که کمونیسم هنوز به جای خود باقی ست، کمونیسم هنوز در رفتار مردم و حالت چهره‌هایشان و طرز تفکرشان باقی ست. با اینکه انقلاب شده، حالا که قرار است دولت دموکراتیک بر سر کار بیاید، الان که بعد از چهل و پنج سال مردم برای اولین بار در یک انتخابات آزاد شرکت می‌کنند، خبری از جشن نیست، خبری از آذین‌بندی خیابان‌ها نیست، کسی کسی را در آغوش نمی‌گیرد و از تبریک خبری نیست. انگار هیچ چیز بهای عمر بر باد رفته‌شان را نمی‌دهد، انگار بی‌تفاوتی در خونشان رخنه کرده‌، انگار با این مملکت نسبتی ندارند.تا وقتی تلقی‌مان این است که وضعیت‌مان "غیرعادی" است، فرقی نمی‌کند منظورمان چه باشد. شاید آن وقت کشف می‌کردیم که موکول کردن همه‌چیز به زمانی که زندگی عادی شود، تنها بهانه‌ای است برای لاپوشانیِ ناکارآمدی و ناتوانی خودمان در برخورد با مشکلات. صفحه 147وقتی مادربزرگ اسلاونکا فوت کرد کمدش را باز کردند، به جز لباس‌ها و چند جفت کفش انباری بود از پودر رخت‌شویی که مثل سنگ سفت شده بود، بطری‌های روغن بوگرفته، شکر، قهوه، لوبیا، ماکارونی. در طبقه بالاتر رنگ مو، کرم دست، و البته دستمال توالت. و مقدار زیادی کیسه که بسیار مرتب و با سلیقه چیده شده بودند. محتویات کمد مادربزرگ نشان داد چرا کمونیسم شکست خورد: به خاطر بی‌اعتمادی شکست خورد، به خاطر ترس از آینده. درست است، مردم از سر فقر بود که چیزی را دور نمی‌ریختند، اما از سر فقری خاص، فقری که در آن تمام مملکت محرومیت می‌کشید، همه فقیر بودند، فقر و محرومیت وضعیتی بود که بعید بود هرگز تغییر کند، چون با حرف، اعلامیه و وعده و وعیدِ سیاستمداران نمی‌شد آن را تغییر داد. و مسئله مهم‌تر اینکه نگه داشتن و دور نریختن، یک ضرورت بود، چون هیچ‌کس واقعا به آن سیستم اعتماد و اعتقادی نداشت، به سیستمی که چهل سال تمام، بلکه هم بیشتر، توانایی تامین نیازهای اولیه شهروندانش را پیدا نکرد. وقتی رهبران داشتند درباره آینده‌ای درخشان حرف روی حرف می‌انباشتند، مردم مشغول ذخیره کردن آرد و شکر، شیشه دردار، و کیسه پلاستیکی بودند. فقط اگر سیاستمداران این بخت را می‌داشتند که به گنجه‌ها، کمدها و کشوهای آنها سرکی بکشند -البته نه در پی یافتن کتاب‌ها و چیزهای ضد دولتی- می‌دیدند که چه آینده‌ای در انتظار طرح‌های بی‌نظیری است که برای کمونیسم ریخته‌اند. اما نگاه نکردند.آنجایی کمونیسم واقعا شکست خورد، در حیطه اداره امور پیش‌پاافتاده زندگی روزمره بود، نه در حیطه ایدئولوژیک. ص 43و برخی دیگر از متن کتاب:کارها در اروپای شرقی پیش از انقلاب راحت‌تر بود. چرا که می‌توانستیم تقصیر همه‌چیز –تمامیِ رنج‌ها و دردهای شخصی و اجتماعی‌مان- را به گردن حزب بیاندازیم. صفحه 24همیشه این نگاه آزارم می‌داد، نگاهِ پر از سوءظن افسران پلیس در مرز کشورهای کمونیستی. صفحه 67خیلی طول کشید تا فهمیدم محدود کردن خود در دایره هر نوع جهان‌بینی می‌تواند ما را گرفتار فقر و رنج کند. صفحه 97درخواست حق برخورداری از حریم خصوصی به این معنا بود که چیزی داری که می‌خواهی پنهانش کنی و پنهان کردن چیزی به این معنا بود که آن‌چیز ممنوع است و اگر آن‌چیز ممنوع بود پس حتما علیه حکومت بود. و دست آخر اگر علیه حکومت بود، پس تو حتما دشمن بودی. صفحه 134اینجا گفتگوهایی از این دست همیشه به نظامی ختم می‌شود که زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده. گاهی این نظام به نظر هیولایی می‌آید که فقط برای اینکه زنده بمانیم باید چیزهایی را در پایش قربانی کنیم. صفحه 149شاید آن‌وقتها انتخابات تاثیری نداشت، اما برای خودش آدابی داشت. خیابانی که با پرچم تزیین شده بود،... تمام روز رادیو مارش‌های نظامی پخش می‌کرد. صفحه 189به نظر من بدترین چیز ذهنیتی بود که این "مصلحت عالی‌تر" از آن نشات گرفته بود، نگاهی چنین اهانت‌بار به زاگرب و جهان...چیزی که اذیتم می‌کرد فاصله‌گذاری میان "جهان" بود و خودمان... چه چیزی باعث می‌شود دائما این احساس را داشته باشیم که جهان ما را پایین‌تر از خود می‌بیند؟ صفحه 206اما مشکل اینجاست که در ذهن ما "عمومی" به معنای دولت است و دولت به معنای دشمن. صفحه 212 از روایت کتاب غربی‌ها فقط شنیده‌اند، مردم کشورهای کمونیستی آن‌را سال‌ها پیش چشیده‌اند و ما اکنون داریم آن‌را زندگی می‌کنیم.امیرحسین شادبهرامیرحسین شادبهرWed, 07 Apr 2021 14:53:12 +0430