<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیر سیدزاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@amir.seyedzade</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:35:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/69962/avatar/ixN3xX.png</url><title>امیر سیدزاده</title><link>https://virgool.ir/@amir.seyedzade</link></image><item><title>با حرف مردم زندگی نکن!</title><link>https://virgool.ir/@amir.seyedzade/با-حرف-مردم-رنگ-زندگی-نکن-evpe2e2wsqph</link><description>این روزا خبرهای ضدونقیض ویروس کرونا از دهن هرکی شنیده میشه! هرکسی دنیارو اونطوری که میخواد و درکش میرسه میبینه و توصیف میکنه, پس حرف کسی سند نیست! لطفا به عقل خودتون رجوع کنین و با فکر و حرف مردم رنگ عوض نکنین! استوری</description><category>امیر سیدزاده</category><author>امیر سیدزاده</author><pubDate>Mon, 02 Mar 2020 14:09:53 +0330</pubDate></item><item><title>کتاب بخون! آگاه شو! زندگی و باورهاتو عوض کن!</title><link>https://virgool.ir/@amir.seyedzade/کتاب-بخون-آگاه-شو-زندگی-و-باورهاتو-عوض-کن-bozcjbl4no9d</link><description>بنظرم همه ی مشکلات امروز ایران در نبود فرهنگ خلاصه میشه! فرهنگی که بیس و پایه ی اون مطالعه است! کتاب نخوندن بزرگترین ضربه رو در طول تاریخ به ما ایرانی ها زده  پس.. خوشبختی شاید توی صفحه بعدیه, نبند کتابو...صد دلیل برای کتاب خوندن</description><category>امیر سیدزاده</category><author>امیر سیدزاده</author><pubDate>Sun, 08 Sep 2019 16:39:08 +0430</pubDate></item><item><title>دلنوشته</title><link>https://virgool.ir/@amir.seyedzade/دلنوشته-j8mra4lwaoek</link><description>درِ کلاس های دانشگاه شیشه داشت ، آنقدری بود که بتوانی دوسوم کلاس را ببینیکلاس ١٠٦ دانشگاه جای خیلی دنجی بود ، انتهای راهرو بود ، کوچک و نُقلیکلاسش همیشه خودمانی بود ، انگار که دوستانت را دعوت کرده ای به اتاق خودتمن کمتر آنجا کلاس به پستم میخورد ، اما قضیه برای او کمی متفاوت بود و بیشتر کلاس هایش آنجا تشکیل میشد ، اصلا شاید برای همین بود که آن کلاس برایم اینقدر خواستنی جلوه میدادآنروز یادم است که امتحان داشتند ، از آن سخت هایش !غُرغُر درس نخواندن و سخت بودن امتحان را از روزها قبل برایم شروع کرده بود !وقتی رسیدم امتحان شروع شده بود ، رفتم پشت در و درون کلاس را نگاه کردم ، استایل خراب کردن امتحانش مثل خودم بود ، خودکار را میگذاشت روی میز ، دو دستش را میزد روی پیشانی و فقط زمین را نگاه میکرد:??‍♂️?‍♀️نمیدانم چرا اما دلم میخواست آن لحظه بغلش کنم و بگویم ، ببین ، این امتحان که هیچ ، تو اگر از دنیا هم بیوفتی من با توام ، دلم میخواست تا جایی که حراست ما را از هم جدا میکرد بغلش میکردمدلم میخواست یقه ی استادش را بگیرم و بگویم آخر مرتیکه یلاقبا تو دلت میاید که اینقدر فلانی جانم را ناراحت کنی ؟دلم میخواست ساعت برنارد را داشتم و زمان را نگه میداشتم و تمام برگه اش را از روی دست این و آن برایش پُر میکردم ..رفتم به سمت بوفه ، دو عدد چایی ، دو عدد هاي-باي و یک کاغذ آچهار گرفتم ، روی کاغذ با ماژیک نوشتم :&#34; ولش کن امتحان رو ، بیا چایی با هاي-باي &#34;رفتم پشت در ، به بغل دستی اش گفتم صدایش کندکاغذ را نگه داشتم لبه شیشه برای چند ثانیه و بعد نگاهش کردم ،همه ی آن عصبانیت در یک لحظه رفته بود و داشت میخندیداز آن خنده هایی که فقط خودم میدانم چقدر معرکه بودرفتم روی پله ها نشستم ، چند لحظه بعد آمد بیرون و بغل دستم نشستچایی و هاي-بايش اش را گرفت و بعد بدون آنکه به من نگاه کندگفت : من تورو نداشتم چی میکردم ؟میدانی ، خیلی دلم میخواهد بدانم همه ی این سالهایی که مرا نداری چه میکنی ..همین</description><category>امیر سیدزاده</category><author>امیر سیدزاده</author><pubDate>Sun, 08 Sep 2019 10:46:14 +0430</pubDate></item></channel></rss>