https://virgool.ir/feed/@amir.sabahiسلام امیر صباحی هستم، هم بنیانگذار و مربی در karademy.ir که تلاش می کنم با استفاده از تکنولوژی‌های نرم افزاری مشکلی از این دنیا را حل کنم.fa2026-11-12 04:32:55https://files.virgool.ir/upload/users/5977/avatar/LcbP8C.pnghttps://virgool.ir/@amir.sabahihttps://virgool.ir/@amir.sabahi/نکات-ساخت-mvp-استارت-اپ-jk8dakp9whvqساخت MVP مایکل سایبل بنیانگذار justin.tv، twitch و مدیرعامل Y Combinator در ارائه startup school 2018 خود به تشریح قوانین مهمی برای توسعه محصول می پردازد.در بخش اول به دو سوال درباره مشتری و محصول پرداختیم.و اما در بخش دوم بیشتر درباره MVP یا کمینه محصول پذیرفتنی صحبت می کنیم. قبل از خواندن ادامه گفتگو سایبل اجازه دهید کوتاه درباره MVP صحبت کنیم.اریک رایز تعریف Minimum Viable Product را اینطور بیان می کند: MVP نسخه‌ای از یک محصول جدید است که به تیم اجازه می‌دهد تا حداکثر میزان یادگیری معتبر در مورد مشتریان را با کمترین تلاش به دست آورد. بدین معنی که ما به عنوان یک تیم بتوانیم با صرف کمترین منابع ممکن مانند زمان، انرژی تیم و پول پیدا کنیم که آیا واقعا مشکلی از دوش کاربر و مشتری خود برمی داریم یا فقط خیالات باطل است. از اینجا به سراغ ادامه گفتگوی مایکل می رویم:آیا MVP شما واقعا مشکلی که می خواهید حل کنید را حل می کند؟در زمان ساخت MVP همه چیز در هم به نظر میرسد. با مشتریان احتمالی حرف میزندید و شروع به ساختن می کنید. و چیزی را میسازید که در نهایت آن محصولی نیست که مشکل را حل کند. و یا چیزی که به مشتری قولش را دید نیست. بسیاری ساخت محصول را به مانند نقاشی و هنری در نظر می گیرند که باید فهمیده شده، درک و مورد توجه قرار گیرد. در تعریف هنر این است که مورد توجه یک نفر بوده و یا حتی هیچ کس به آن توجه نکند حتی خود هنرمند! این تعریف برای محصول صادق نیست. ما به دنبال محصولی نیستیم که مورد توجه قرار نگیرد. دنیای استارآپ دنیایی بیرحم است.برای ایجاد یک فرایند منسجم برای ساخت MVP، مایکل چند پیش مرحله بسیار بسیار مهم را مطرح می کند. این مراحل کمک می کند تا MVP که مشکل را حل می کند بسازیم و این کار را سریع انجام دهیم. سر آخر ساختن یک محصول در دو هفته انرژی کمتری میبرد. همچمین باید با این حقیقت کنار بیایید که بسیاری از پاسخ ها دردآور خواهند بود. راه گریزی از آن نیست.و اما سوال های سختی که باید قبل از ساخت محصول از خود بپرسید:۱- اول به دنبال چه نوع مشتریانی باشیم؟ (مشتریان آسان)بسیاری از بنیانگذاران با این سوال گیج می شوند. مثل زمانی که شما از روی غریزه به سراغ ارائه مجانی محصول برای جذب مشتری می روید، همانطور نیز فکر می کنید که اگر در اول کار به سراغ مشتریان سخت بروید بعدا کار آسان تری با مشتریان دیگر خواهید داشت. مثل یک راه اثبات برای این که اگر این آدم سرسخت را مجاب کنم، اطمینان دارم که چیز خوبی میسازم. ما در حال ساختن MVP هستیم. محصولی که خوب نیست! بهتر است بگوییم یک محصول بد است. چند نفر از مشتریان حاضر به استفاده از یک محصول بد هستند؟اما به عنوان بنیانگذار استارت آپ باید به سراغ مشتریان بسیار مشتاق بروید. کسانی که برای حل مشکل خود حاضر هستند تا با محصول بد شما کار کنند. به عنوان مثال اگر برای فروش یک محصول شش ماه با یک شرکت در حال مذاکره هستید، با یک مشتری مشتاق روبرو نیستیم. به سراغ بعدی ها بروید. باید کسانی را پیدا کرد که برای مشکل خود فریاد میزنند. انگار که راه دیگری نیست و باید مشکل خود را حل کنند. نکته بعد این که چطور باید با آنها صحبت کنیم. نه فقط صبحت کردن با دوستانی که از روی دوستی از محصول استفاده کنند. خیلی از دوستان شما مشکلی که در حال حل کردن آن هستید را ندارند. حتی اگر می خواهید از سرمایه گذاران برای این موضوع که آیا محصول مشکل را حل می کند استفاده کنید، فراموشش کنید. صد درصد این راه جواب درستی به شما نمیدهد و به براهه می روید. از آن دوری کنید.۲- از دست کدام مشتریان باید فرار کرد؟(سرسخت ها)این یک تمرین خوب است که مشتریان سخت را از همان اول شناسایی کرده و از آن ها دوری کنید. مثل مشتریانی که پشتیبانی شما را به خاک و خون می کشند. مشتریانی که بی وقفه شکایت می کنند. کسانی که انتظارات مبهم و دور از دسترس دارند. کسانی که هدفی جز تخریب ندارد و... این مشتریان را اخراج کنید!۳- آیا باید تخفیف دهید و یا با قیمت بسیار پایین شروع کنید؟ (هرگز!)به طور کل از تخفیف و پایین آوردن قیمت دوری کنید. اما ارائه تخفیف می تواند به صورت ساختارمند اجرا شود. یعنی این که با تخفیفی که داده می شود چه ارزشی به ما برمی گرداند. به عنوان مثال استارت آپ Zenefits برای فروش محصولات سلامت خود به یک شرکت از یک ارائه تخفیف ساختارمند استفاده کرد. این شرکت به این گونه عمل کرد که چون ما تخفیفی را از یک شرکت دیگر گرفته ایم (مثلا شرکت AWS به هر دلیلی!)، می خواهیم شما به عنوان خریدار را نیز از این مزیا بهرمند کنیم. اما فقط به مدت ۳۰ روز مهلت خرید از ما را دارید تا این تخفیف را دریافت کنید. بدین ترتیب شرکت Zenefits ارزش محصول خود را پایین نیاروده و یا قیمت را نیز بالا نبرده تا تخفیف دهد. در عین حال مشتری را نیز در یک بازه زمانی تعیین شده کوتاه برای تصمیم گیری قرار می دهد. این تخفیف ویژه را نیز از سمت شرکت ثالث دیگری دریافت کرده (نه از سمت خود Zenefits) بنابراین زمان ارائه تخفیف محدود است. این مثالی کامل از ارائه تخفیف ساختارمند است.در پست بعد به ایجاد سازکار اندازه گیری یا Metrics از زبان مایکل سایبل می پردازیم. ایجاد سازکار اندازه گیری بسیار مهم است که در ابتدای کار انجام شود چرا که به شما نشان می دهد آیا محصول واقعا استفاده می شود یا نه. امیر صباحیامیر صباحیFri, 15 Apr 2022 17:24:00 +0430https://virgool.ir/@amir.sabahi/توسعه-محصول-استارتاپی-s3aj7s8xonmu مایکل سایبلمایکل سایبل بنیانگذار justin.tv، twitch و مدیرعامل Y Combinator در ارائه startup school 2018 خود به تشریح قوانین مهمی برای توسعه محصول می پردازد. سه چیزی که باعث شد در ابتدای راه نجات بخش شرکت تازه تاسیس مایل و دوستانش بشه این ها هستند: اول وجود یک تیم کاملا فنی (جاستین، امت و کایل) که ترسی از چالش های فنی نداره. دومی خرج نکردن زیاد پول و سه این که هیچ راه دیگری وجود نداره. یا موفق میشی یا به فنا میری!مایکل میگه اگر هر کدام از این سه تای بالا نبودن شرکت زمین میخورد و ادامه راه ممکن نمیشد. در ادامه سوال ها و درس هایی رو با ما به اشتراک میگذارد که به ترتیب میخوانیم:سوال اول: چه مشکلی رو حل می کنی؟برای شروع میریم سراغ این که چه مشکلی رو حل میکنی؟ خیلی از بنیانگذاران درباره این حرف میزنن که محصولشون چه جوری کار میکنه و یا ایدشون چیه. خیلی وقت ها اون ها درباره چرایی نمیدونن و این که چه مشکلی سر آخر دارن حل می کنن.در justin.tv مشکل سرگرمی بود و راه حل ایجاد نمایش های تلویزیونی. Justin از هر روز و هر ساعت زندگیش یک برنامه زنده درست کرد و خیلی ساده می شد دید که آیا تماشاچی داره یا نه که خوب کسی تماشا نکرد! این یعنی راه حل مشکلی رو حل نمی کرد. پس بعد به با یک چرخش (pivot) رفتن سراغ یک Open Platform که مشکل این بود که آیا میتونیم اجازه بدیم هر کسی بیاد و زنده یک برنامه اجرا کنه که روی روی اینترنت پخش بشه؟ این رو هم میشد خیلی ساده فهمید و ارزیابی کرد. ایده های مبهم راه حل های مبهم راه به جایی نمیبره پس باید مشکل رو خوب تعریف کنی. - آیا میتونی مشکل رو واضح و شفاف بیان کنی؟ اگر کسی ازت پرسید و دیدی داری براش قصه تعریف می کنی پس یعنی مشکل رو نمیدونی.- آیا این مشکل رو خودت هم داشتی و تجربه کردی؟ گرچه این همیشه لازم نیست ولی میتونه خیلی کمک کنه که آیا درک درستی از مشکل داری یا نه- آیا میتونی مشکل رو به صورت عمیق تر و دقیق تری تعریف کنی؟ مثلا در justin.tv خیلی ها نمی تونستن از این سرویس استفاده کنن چون نیاز به دوربین و کامپیوتر و... بود. پس باید بریم سراغ مخاطبانی که این امکانات را دارد.- آیا مشکل رو میشه حل کرد؟ یک مثال از شرکت Poppy رو ببینیم . این شرکت کمک میکرد که شما به راحتی پرستار بچه پیدا کنی. یک اوبر برای والدین و پرستاران بچه. پاپی با انواع مختلف نیاز روبرو بود. والدینی که پنج روز هفته نیاز به پرستار بچه دارن. بعضی ها در شرایط اضطراری. برخی هم بخاطر اشتباه در برنامه ریزی مثلا فکر می کردم شوهرم تا این ساعت میرسه خونه ولی اینطور نشد پس من پرستار بچه می خوان. برخی هم نیاز به مهارت های خاص دارن مثل این که نوجوان ۱۵ سالم در خونه بمونه و بیرون نره. اگر شرکت با تعریف مشکل والدین نیاز به پرستار دارن میرفت جلو خوب این اصلا خوب نبود چرا که درک درستی از این که کدام یک از چالش های ذکر شده قرار هست پاسخ داده بشه بدست نیامده. پس اگر درک عمیق تری از مشکل داشته باشیم مثلا ما میخواهیم مشکل والدینی که نوزاد دارند رو حل کنیم، پس حالا می تونیم بگیم یا مشکل قابل حل هست یا نه.Poppy فهمید که پرستار با مهارت نگهداری از نوزاد خیلی سخت پیدا میشه و از طرفی والدین هم اعتماد نمیکنن که هر روز یک پرستار بیاد و از نوزاد نگهداری کنه. از طرفی والدینی که که کار می کنن با مشکل بزرگ پرستاری از بچه ها روبرو هستن و حاضر هستن پول خوبی هم برای حل مشکل پرداخت کنن. پس باید ببینیم آیا مشکل قابل حل هست یا نه. سوال دوم: مشتری شما کیه؟اگر جواب خوبی برای این سوال نداری یعنی مشکل رو خوب نمیدونی .- آیا قرار است مشکل همه رو حل کنی؟ قطعا نه! شما نمیدونی با کی حرف بزنی یا این محصول برای کی ساخته میشه. - یک سوال دیگه اینجا این است که مشتری این مشکل رو هر چند وقت یکبار داره. مثلا سایت فروش ماشین. مشتری شما یک ماشین میخره و بطور میانگین ۷ سال بعد برای ماشین بعدی میاد سراغ شما. پس سایت فروش ماشین برای حل مشکل خریدار نیست بلکه برای حل مشکل فروشندگان ماشین هست که به وجود آمده.پس مشتری واقعی فروشندگان ماشین هستن نه خریدار ها.- سوال بعدی این هست که چقدر این مشکل عمیقه؟ مثلا شما از اوبر استفاده میکنی چون نیاز داری بری به مکان های مختلف و خرید یک ماشین خیلی هزینه داره.- سوال بعد این که آیا مشتری ها حاضر به پرداخت پول هستن؟ یکی از اشتباهات رایج استارت آپ هایی که وارد شتاب دهنده Y Combinator میشن این هست که سرویس رو مجانی بدیم که کاربر بگیریم! کاملا اشتباه. مایکل میگه من معمولا به این استارت آپها پیشنهاد می کنم برای این که بفهمیم آیا محصول خوبی داریم یا نه این است که برای کاربرها دسترسی به محصول رو کمی سختش کن و ببین آیا باز هم ازش استفاده می کنن؟ اینجوری اگر مشکل واقعی و عمیقی وجود داشته باشد مشتری حاضر به پرداخت است. گرفتن یک پول حداقلی خیلی خیلی بهتر از این هست که محصول رو مجانی بدی و یکسری کاربری که مشکل رو عمیقا ندارن رو جذب کنی.- سوال آخر در بخش مشتریان این است که چقدر مشتریان شما در دسترس هستن؟ اگر پیدا کردن مشتری بسیار بسیار دشوار باشد باید در اول کار یک راه حل برای آن سنجیده شود. شما نمی توانید همه چیز را بسازید و انتظار داشته باشید که شما را پیدا کنند. قالب وقت ها بنیانگذارهای استارت آپ برای یک مشتری فرضی محصولی می سازند و یا مشتری که امید چندانی نیست از محصول استفاده کند. مثلا من می خواهم به آدم در میان کویر لوت آب بفروشم. پس کافیه اپ من رو دانلود و نصب کنن. آنلاین بشوند و موقعیتشون رو بفرستن و ما با آب میاییم! این کار نمیکنه! و متعجب میشوید وقتی میبینید تعداد زیادی از تیم ها روی این مراحل منطقی وقت نمی گذارند. در پست بعدی به بررسی MVP از زبان مایکل سایبل خواهیم پرداخت.امیر صباحیامیر صباحیSat, 15 Jan 2022 14:49:36 +0330https://virgool.ir/@amir.sabahi/نکاتی-در-باب-کارآموزی-برای-مدیران-و-کارآموزان-fmuppam7a3btکارآموزی در شرکت ها و کارخانه ها از مدت‌ها پیش مرسوم و معمول بوده است و یکی از بهتری راه‌ها برای ورود حرفه ای به بازار کار است. در کارآموزی رزومه ساخته می شود علایق شناسایی می شود نقاط قوت و ضعف پیدا می شود. کارآموزی سن و سال هم ندارد (گرچه در ایران تا حدودی دارد!). به عنوان فعال در حوزه نرم افزار، یک مهندس و یک مدیر، کار با کارآموز برای من همیشه جذاب بوده. کارآموزها در ابتدای جاده‌های پر پیچ خمی قرار گرفته اند و بیم‌ها و امیدها آنها مردد می کند. جذب کارآموز را از مدت ها پیش در شرکت توانا رسانه نوین آغاز کردیم و اکنون شاهد آن هستم که شرکت های دیگری نیز مشغول به جذب و پرورش کارآموزان با رویکرد مثبت و جدید هستند.حال می خواهم از تجربه ای که در این سال ها از مربیگری و کار با کارآموزان به دست آورده ام را با شما درمیان بگذارم.۱. کارآموزی واقعی: کارآموزی واقعی یعنی شیرجه زدن در کار واقعی و نه دوره ای برای مرور تئوری ها و یا سرپردن کارهای خسته کننده ای که کسی حاضر به انجام آنها نیست. اگر مدیر هستید و کارآموزی را جذب کرده اید باید او را در کار غوطه‌ور کنید. کار واقعی روی محصول. درگیر کردن کارآموز با مشتری و ایجاد حس مفید بودن. کار در کنار تیم. این کار نیاز به برنامه دارد. از روز اول تا آخرین روز کارآموزی برنامه نیاز است. بله این نیاز به ریسک کردن هم دارد.اگر کارآموز هستید و واقعا برای کارآموزی آمده اید باید در کار شیرجه بزنید. در کارآموزی شما هستید که باید تشنه باشید. شما هستید که باید برای آموختن چشم باز کنید و گوش تیز کنید. کارآموزی مدرسه و دانشگاه و خانه خاله نخواهد بود. ۲. صبر پیشه کنید:مدیر جان، اگر کارآموز آورده اید صبر نیاز است. کارآموز در حال یافتن راه است. اشتباه می کند، گند می زند و کارهای شگفت انگیز نیز انجام می دهد. رفتار شما اعتماد به نفس کارآموزان را تقویت می کند و یا از بین می برد. صبوری، جدیت و در عین حال حمایت لازم است. اگر ندارید کارآموز نگیرید.کارآموز عزیز دلم، صبر داشته باش. قرار نیست در کارآموزی در چشم به هم زدنی بشوی اوستای کار و همه فن حریف. آرامش و ثبات قدم نیاز است. زحمت نیاز است. شب بیداری نیاز است. کار چند برابر نیاز است. همت نیاز است. الکی نیست.۳. اول حرفه ای شدن. فن و دانش خواهد آمد:اگر مدیر هستید این نکته را گوش زد می کنم که اصل کار تمرکز بر مهارت های نرم است. مهارت هایی شامل:ارتباط و مشارکتکار تیمیمسئولیت پذیری حل مسئلهمدیریت زمانایجاد انگیزهاگر کارآموز هستید حرفه‌ای شدن در موضوعات ذکر شده را در اولویت خود قرار دهید. یادگیری دانش فنی در کنار موارد بالا قرار دارد و هدف اول و آخر شما نیست بلکه مهارت های بالا است که شما را از بقیه متمایز می سازد.۵. شفاف و صادق باشید:به عنوان یک یک مدیر که قرار است کارآموزی را در تیم خود پرورش دهد نیاز است تا با او صادق و شفاف باشید. این صداقت و شفافیت باعث می شود تا کارآموزان شما طولانی مدت در کنار شما باقی بمانند و به محصول و خدمات شما کمک کنند.این موضوع برای کارآموز نیز صادق است. با مدیر و شرکت خود در نهایت شفافیت باشید. شما در ابتدای راه حرفه ای خود هستید و پایه گذاری اعتماد و اطمینان برای آینده حرفه ای شما لازم است.۶. نازک نارجی نباش:این برای کارآموز عزیزم است. برای حرفه ای شدن راه سختی در پیش است. پس با سختی ها و ناملایمت ها کنار بیایید. با اولین سختی جا نزنید و گارد نداشته باشید. اجازه دهید تا چمدان تجربه‌های شما پر از الماس های درخشان شود.۷. بیان انتظارها:مدیر باید انتظارات خود را شفاف برای کارآموز بازگو کند. کارآموزان ممکن است از لحاظ فنی پیشرفت کرده باشند اما هنوز راه زیادی در پیش دارند و خیلی چیزها که بنظر شما بدیهیست باید برای کارآموزان مشخص شده باشد.به عنوان کارآموز نیز باید انتظارهای خود را بدانید. ممکن است کارفرمای شما قادر به تامین تمام این انتظارها نباشد اما حداقل آنها را با کارفرمای خود مطرح کنید. به عنوان مثال انتظار شما در دوره کارآموزی این است که در یک چالش مهندسی محصول، فرصتی برای اظهار نظر داشته باشید. نترسید و آن را مطرح کنید.۸. ارزیابی:این نکته ای مهم برای مدیران است. ارزیابی کارآموزان. در دوره های مختلف ارایه ارزیابی از نحوه عملکرد کارآموزان می تواند در هدایت آنها نقشی مهم داشته باشد.البته اگر کارآموز هستید نیز خود باید از مدیر خود درخواست بازخورد داشته باشید. این بازخورد ها برای شما نشان دهنده راه هستند که روی چه قابلیت هایی کار کنید و در کدام قابلیت ها پیشرفت داشته اید. این کار به شما امید می دهد و باعث می شود تا درک بهتری از مسیر حرکت خود داشته باشید۹- طول دوره کارآموزی:نکته مهم برای مدیرها: کارآموزی کمتر از ۳ ماه مفید نخواهد بود هر چقدر هم که کارآموز شما از نظر فنی کار بلد باشد، مهارت های نرم است که نیاز به زمان کافی برای پرورش دارد. حتی بعد از ۳ ماه کارآموزی هم بسیاری از کارآموزان در مهارت های نرم ضعیف هستند.در انتها، کارآموزی برای شرکت ها و کارآموزان فرصتی است پر از تجربه های ناب یادگیری و پیشرفت که نتایج آن می تواند برای کل یک صنعت مفید باشد. پس اگر برای آن جدی هستید برنامه ریزی را آغاز کنید و زمان را از دست ندهید.لطفا نظرات و تجربیات خود را در بخش کامنت ها برای من و خوانندگان بنویسید.نوشته ها بیشتری در وبلاگ کارادمی در ویرگول هست که از شما دعوت می‌کنم آنها را نیز مطالعه نمایید.امیر صباحیامیر صباحیSat, 28 Jul 2018 22:18:07 +0430https://virgool.ir/@amir.sabahi/تب-مدیر-عاملی-png4encjqe89چندی پیش در لینکداین پستی را دیدم که از تعداد بالای پروفایل های با عنوان مدیر عامل  این شرکت و آن شرکت شکوه داشت. قبل تر نیز مطالبی از این دست دیده بودم. در توئیتر نیز دوستی نوشته بود که با این همه مدیر عامل پس چه کسی کار ها را انجام می دهد. این سوالی بود که برای من هم پیش آمده و بر آن شدم تا کمی از این تب مدیر عملی برای شما بگویم از خوانده هایم و از آنچه که دیده و فهمیده ام.اعتراف می کنماجازه دهید اعترافی کنم. من هم دچار این تب شده بودم . بیست و اندی ساله بودم که با چندی از دوستان شرکتی در حوزه پزشکی و تجارت الکترونیک تاسیس کردیم. من مدیر عامل بودم! و دوستم رئیس هیئت مدیره شده بود. خب یک از جاهایی که باید به روز می شد، قسمت پروفایل های شبکه اجتماعی با عنوان “مدیر عامل” بود. اما واقعیت گویای چیز دیگری بود. من همه کار می کردم جز مدیر عاملی و اساسا تعریف درستی از موقعیت مدیر اجرایی در ذهن نداشتم. تنها می دانستم این عنوانی شیک است و اگر استارت آپی راه انداخته ایم چه اشکالی دارد من مدیر عامل باشم و البته در ثبت شرکت هم هیمن نوشته شده بود.مدیر عامل دقیقا کیست؟اجازه دهید تا از بن هوروویتز یک از سرمایه گذاران برتر دره سیلیکون و کتاب فوق العاده او به نام  “سخت ترین نکات درباره سخت ترین چیز ها” یاد کنم. او مدیر عاملی را تنها ترین شغل دنیا می داند. مدیریت عامل یک عنوان شیک و مجلسی نیست که بتوان به راحتی آن را قبول کرد و انجام داد. بن هوروویتز در کتاب خود تجربه اش از مدیر عامل بودن را بسیار دقیق بیان می کند.او توصیه‌‌‌‌‌‌ ی مهمی برای کار آفرینان بلقوه دارد: اگر دوست ندارید میان گزینه های وحشتناک مجبور به انتخاب باشید، مدیر عامل نشوید…. مدیر عاملی یک کار غیر ذاتی و غیر طبیعی استخود من به عنوان شریک مؤسس بارها با شرکیم در شرایط سخت صحبت کرده و راهکارهایی را پیشنهاد داده ام و یا به تصمیمات او به عنوان مدیر عامل غر زده ام. اما او باید تنها تصمیم نهایی را می گرفت. این کار شهامت و اراده بالایی را نیاز دارد و من همیشه این قابلیت شهامت و اراده او را می ستایم.اما اجازه دهید خلاصه ای از آنچه بن هوروویتز در کتاب خود برای شغل مدیر عاملی می نویسد را برای شما در اینجا کوتاه بیان کنم:۱- مدیریت بر روح روان و کنترل ذهن خود به عنوان مدیر عامل۲- توانایی تعریف یک تصویر و توانایی رسیدن به آن تصویر۳- بلند پروازی درست۴- طرح سازمان برای ایجاد ارتباطات مؤثر۵- طراحی فرآیندها برای ایجاد ارتباط رسمی و ساختارمند۶- جذب، استخدام، ترفیع۷- برنامه ریزی آموزش ( خصوصا در شرکت های نوپا) و آموزش دادن به مدیران۸- مدیریت عملکرد و ارایه بازخورد روشن و یکدست به کارمندان که مهارتی غیر عادی و سخت مدیریتی است۹- برنامه ریزی و خلق فرهنگ سازمانی برای رضایت کارمندان، مشتریان و خلق محصول عالی۱۰- آماده کردن شرکت برای گسترش و مقیاس پذیری۱۱- همراه کردن افراد حتی در شرایطی که همه چیز در حال فرو ریختن است۱۲- جانشین پروریمدیر عامل بودن نیازمند گرفتن تصمیماتی است که احتمالا افرادی را ناراحت می کند یا شاید فرد را در جایگاه مدیر عام در شرایطی قرار می دهد که هزار بار آرزوی تمام شدن همه چیز را می کند. و اگر شما مدیر عامل و مؤسس شرکت نوپایی باشید این کار ها با تجربه های کم یا ناقص سخت و شاید طاقت فرسا می شود. در کار خودم نیز بارها دیده ام که مدیر عامل خصوصا در یک استارت آپ با چه چالش هایی روبرو شده که اراده و شهامت بالایی برای حل آنها نیاز بوده است.آنچه گفته شد را جیم کالینز در کتاب از خوب به عالی خود در قسمت رهبری سطح پنجم بیان می کند:تواضع فردی بی حد + اراده پروشور حرفه ای = رهبری سطح پنج که اراده تزلزل ناپزیر داشته و تواضعی تاثیر گذار دارندچرا پروفایل ها پر از مدیر عامل است؟داشتن عنوان چیزیست که برای بسیاری از افراد شیرین است و آن ها را از نظر جایگاه اجتماعی بالا می برد و روزگار امروز نیز رسیدن به این جایگاه را بنظر آسان تر کرده است. اگر فلان شخص مدیر عامل و مؤسس شده، چرا من نه. البته این ممکن است بد هم نباشد اگر واقعا بدانیم چه جایگاه و مسؤولیتی بر عهده گرفته می شود. به هر صورت می توان مطمئن بود که از یک عنوان تا جایگاه واقعی، راه سخت و پر فراز و نشیبی را می توان متصور بود.یک نکته این که بن هوروویتز اشاره می کند که مدیر عامل ها مدیر عامل بدنیا نیامده اند و اینکار اکتسابی است. پس اگر در پروفایل شما عنوان مدیر عامل آمده است شما کار سختی را در پیش گرفته اید و البته باید مدیر عامل بودن را بیاموزید.لطفا من را از نظرات خود بی بهره مگذارید.امیر صباحیامیر صباحیMon, 04 Jun 2018 16:21:02 +0430https://virgool.ir/@amir.sabahi/آواز-بخوان-yjviwq01cggyباستر مونآخرین باری که یک کارتون تماشا کرده اید کی بوده است؟ دیروز، تعطیلات نوروز و یا سال ها قبل؟ خب وقت تماشای یک انیمیشن ناب رسیده. انیمیشنی  که  نکات جذابی برای کسب و کار، مدیریت و زندگی دارد. برویم سر اصل مطلب. انیمیشن آواز بخوان یا Sing را تماشا کرده اید؟ اگر نه همین حالا آن را در برنامه خود قرار داده ، تماشا کنید و بعد، از شما می خواهم این نوشته را بخوانید. اگر هم تماشا کرده اید که خب با من همراه باشید تا برایتان نکاتی جالب از این فیلم انیمیشنی راه که بنظرم رسیده تعریف کنم.داشته ها و سقف آرزو ها:آقا باستر مون قصد دارد تا تئاتر فکسنی خود را از مخمصه نجات دهد. برای اینکار تصمیم می گیرد تا مسابقه آوازخوانی راه بیندازد و یک جایزه  برای آن در نظر می گیرد، جایزه ۱۰۰۰ دلاری. او هر چیز با ارزشی را در صندقچه ای قرار می دهد، حتی ساعت مچیش را. ۱۰۰۰ دلار نهایت چیزیست که باستر مون برای خود متصور است. او بینهایت به داشته های کنونی خود تکیه می کند و در این راه مصمم بنظر می رسد. تنها آرزوی او نجات تئاتری است که پدرش برای  او باقی گذاشته. او با تعیین  جایزه ۱۰۰۰ دلاری یک مانع ذهنی بزرگ را خلق می کند که در نهایت، داستان طوری دیگر رقم می خورد و دست روزگار به او نشان می دهد که داشته های کنونی او با توانایی های او برابر نیست و او باید فرای این مانع سفر کند. بسیاری از ما این نوع موانع را در ذهن می سازییم و بسیار به آن پایبندیم طوری که فکر می کنیم مگر می شود آرزو های بزرگ داشت. باستر مون اهل عمل است حتی زمانی که میفهمد جایزه بر اثر اشتباه منشی پیر او نه ۱۰۰۰ دلار بلکه ۱۰۰,۰۰۰ دلار است، جا نمی زند. گرچه دست روزگار او را در بوته آزمایش می گذارد.منابعی که فکر می کنیم داریم:باستر مون، بسیار در پی آن است که تئاتری که در اختیار دارد را نجات دهد. او تنها ساختمان تئاتر  را می بیند که روزی صحنه بهترین نمایش ها بوده و حالا در حال فرو ریختن است. او صندقی پر از خرت و پرت دارد که به عنوان جایزه جمع کرده. او چیز زیادی برای خروج از این وضعیت ندارد. پولی در جیبش نیست و مجبور است در دفتر کارش شب را سپری کند. شاید افراد زیادی همین رفتار را داشته باشند. آنها به داشته های کنونی خود دل می بندند و وقتی آن داشته ها را از دست می دهند اوضاع  دشوار به نظر می رسد. باستر قصه در آخرین تلاشش برای جلب سرمایه بیشتر همه چیز را از دست می دهد، تئاتر  فرو میریزد و  سرمایه گذار او با سردی  صحنه را ترک می کند.  اینجاست که و باید تصمیم بگیرد و همینجاست که نه منابع بلکه سرمایه ها رخ نشان می دهند.سرمایه واقعی:سرمایه های واقعی رخ نشان می دهند. گروهی از خوانندگان که قرار بود جایزه را برای خود کنند،  حالا با از دست رفتن ساختمان تئاتر سعی دارند تا باستر غمگین را به کار برگردانند. حتی تنها دوست او نیز به کمک می آید۔ باستر سرمایه های واقعی را در میان خرابه های تئاتر خود می یابد.  گروهی از خواننده های باهوش و خلاق که چیزی برای از دست دادن ندارند. آنها سرمایه های واقعی باستر هستند. این خوانندگان با رویایی فرای رویای باستر همراه می شوند. رویای خواندن. این همان چیزیست که در سازمان های ما اتفاق می افتد.  صاحب کسب وکاری که صبح تا غروب در حال اندازه گیری منابع، درآمد ها و نجات کسب و کار  است، غافل از این که افراد خلاق و باهوش تنها راه نجات کسب و کار، تغییر زندگی ها بسوی بهتر شدن و تغییر دنیا خواهند بود.تراژدی پایان کار نیست:اگر تئاتر فرو نمی ریخت، اگر سرمایه گذار منبع مالی را در اختیار باستر می گذاشت، اگر جایزه هزار دلاری می ماند و همه چیز عالی پیش میرفت، خب فکر می کنم باستر، گروه خواننده و دنیای شهر کوچک باستر تغییر  نمی کرد و متحول نمی شد و شاید که آرزو ها و استعداد های همه گروه از بین می رفت. با تمام سختی ها باز هم عالیست که تراژدی اتفاق بی افتد. البته ما آن را تراژدی می دانیم در حالی که این حوادث سکوی پرتاب برای ما هستند. دنیای تصویر شده آقای باستر مون نمایی کوتاه و مختصری از زندگی های ما است که یادآور می شود که از تراژدی ها و ظاهر ترسناکشان نباید ترسید.هدف های متعالی:هدف آقای باستر کوچک بود. نجات تئاتری که پدرش با کار بسیار برای پسرش خریده بود. اما او در میان راه هدفی بسیار بزرگتر را یافت. ایجاد تحول در زندگی ها به سمت تعالی. شاید هدف های امروز ما کوچک باشند اما اگر اهل کار و پویش باشیم حتما آن را خواهیم یافت. هدف هایی که نه تنها زندگی ما را بلکه دنیای اطراف ما را نیز تحت تاثیر قرار می دهد.امیر صباحیامیر صباحیWed, 21 Mar 2018 16:42:18 +0330https://virgool.ir/@amir.sabahi/a-year-review-jrkmp6j52g4nسالی ۹۶ برای من  سالی پر از تجربه های غنی و پر چالش بود. کار برروی دو محصول کار آسانی نیست. چالش های فنی و چالش های انسانی یکی پس از دیگری ظاهر می شد. در نقشی که در آن قرار دارم ، بعنوان بخشی از فرآیند تصمیم گیری و بخش اجرایی (طراحی و توسعه نرم افزار) نیاز به مهارت خاصی داشتم. مهارت حرکت از اجرا به مدیریت و بلعکس. این کاری است که نیاز به کسب مهارت در آن داشته ام و دارم. انسان ها و کامپیوتر ها، احساسات و کد های کامپیوتری، همه و همه دنیایی سراسر متفاوت را در پیش روی شما قرار می دهد. کار در شرکت نوپا نیازمند تمرین قابلیتی است که بتوان به سرعت در میان انبوهی از نیاز ها، خواسته ها و ابری از ابهام پیش رفت. بسیاری از مواقع در حین کار عصبی و کم حوصله می شدم و خبری از تمرکز نبود. اما راهکار هایی برای مدیریت این شرایط به مرور برایم آشکار شد. بعنوان مثال زمانی را باید با تیم بود و پا به پا جلو رفت و زمانی را باید به کارهای خود تمرکز کرد. جلسات را باید با  هدف و زمان پیش برد. جلسات طولانی دشمن کارایی است و جلسات کم و ناقص دشمن ارتباط مستمر. اگر خیلی فنی باشید این بسیار آسان است که غرق کار فنی شده و تیم و نیاز هایش را فراموش کنید. برای من این اتفاق افتاد و چالش هایی را به همراه آورد. در ادامه آنچه امسال تجربه کردم شنیدن دقیق و گفتگوی موثر بوده است. البته که راه زیادی در پیش دارم. اما شنیدن را بیشتر ترجیح می دهم. تیم نیاز به شنیده شدن دارد و این تمرینی است که باید انجام داد. خیلی وقت ها این شنیدن برایم سخت بوده است اما نتایج فوق العاده ای به همراه دارد.در این سال ها خوش اقبالی که داشته ام کار با هم بنیاگذار و دوستی قدیمی است که خوب به زبان مشترکی رسیده ایم و همچین کار در کنار سرمایه گذارانی که دانش مدیریتی و رهبری را وارد تیم می کند و همیشه چراغ راه هستند و نه مانع. در سال گذشته برروی دو محصول کار کردیم. یکی پلتفرم اسنت وی، ابزار تحلیل و تبلیغ در شبکه ها اجتماعی و دیگری تضمین اپ، پلتفرم خرید در شبکه های اجتماعی. خوشحالم که با تمام سختی ها، این دو محصول خلق شده و هر دو محصول راه طولانی برای بهترین شدن در پیش خواهند داشت.از قدیم ها گفته اند سالی که نکوست از بهارش پیداست. برای سال آینده تمرکز بر توانمندسازی تیم از نظر فرهنگ حرفه ای کار، از بعد دانش فنی و ایجاد ساز و کار برای رسیدن به تیمی چابک در توسعه را در برنامه دارم. در چابک سازی تیم و روند های توسعه گام های خوبی را برداشته ایم اما در سال جدید باید با تمرکز و نظمی بیشتر پیش برویم. هدف خلق محصولی است که به درد آدم ها بخورد و باری از دوش بردارد.با آرزوی موفقیت برای همه، نوروزتان پیروز، شاد باشید.پی نوشت: نوشته های قبلی من یعنی قبل از ویرگول، در بلاگ شخصی ام قرار دارد که به مرور در اینجا قرار خواهد گرفت.امیر صباحیامیر صباحیTue, 20 Mar 2018 00:00:14 +0330