<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های معمولی</title><link>https://virgool.ir/feed/@amir.mu</link><description>یه ادم معمولی یا افکار و نوشته های معمولی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 00:23:28</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>معمولی</title><link>https://virgool.ir/@amir.mu</link></image><item><title>تاریکی</title><link>https://virgool.ir/atighefroshi/تاریکی-pti8jyrk9woa</link><description>شب ها تاریکی را بیشتر احساس میکنم.تاریکی اسمان,تاریکی در عمق رنگ آسفالت کوچه ها و خیابان ها,حتی چراغ های کوچه هم با خرابیشان تاریکی  شب را بیشتر به رخ میکشند.اثار این تاریکی ها در ذهنم نقش میبندنگاه به سقفسیگارتلاش برای خوابیدندوباره شب شدتلاش برای خوابیدن تا خلق مسکنی برای فراموشی.فرهنگ لغت باید اصلاح شودفراموشی مترادف فرار استشاید این دو به اهستگی در کنار هم قدم برمیدارندمن این روزها از خودم فرار میکنم,اما بخش از وجودم را نمیتوانم فراموش کنم.ارمغان تاریکی ندیدن زیبایی هاستحتی تابلوی روی دیوار اتاق هم در تاریکی نقش و نگاری ندارد شاید روشنایی صبح به تمام نقش و نگار های دنیا زیبایی میبخشددرون من منتظر روشنایی صبح است.تاریکی پیچیده استچون سکوت را تحمیل میکند و سکوت همیشه مرموز بودهسکوت مجوزی برای شنیدن است,شاید برای شنیدن صدای درون.تاریکی وحشتناک است چون چیز های کوچک در ان دیده نمیشوند فقط چیز هایی را میبینی که انقدر بزرگ هستند که در تاریکی هم لمس میشودبزگترین ترس هابزگترین مشکلاتبزرگترین ضعفو اینگونه جنون در تاریکی رقم میخورد.بودن در زندان های تاریک درونم مرا به نور حساس میکنندحتی بعد از دیدن روشنایی  چشمانم میل به تاریکی دارند.تضاد بین خواستن رهایی از تاریکی و حساسیت به روشنایی مرا در تنگنایی قرار دادکه چاره ی آن را در خودم جستجو میکنم.شاید چاره همه مشکات ما درون خودمان است :)</description><category>معمولی</category><author>معمولی</author><pubDate>Tue, 03 May 2022 20:57:29 +0430</pubDate></item><item><title>هزار تا طناب در هر روز</title><link>https://virgool.ir/@amir.mu/هزار-تا-طناب-در-هر-روز-qf9r9lz7v0x7</link><description>یادمه یه زمانی به خاطر عادات بد غذایی و زندگی دانشجویی که همش فست فود بود اضافه وزن داشتم و یه روز تصمیم گرفتم یه تکونی به خودم بدم و وزنم رو کم کنم.از اونجایی که ادم صبوری نیستم و دوست دارم همیشه کارهام رو زود انجام بدم و کوتاه ترین مسیر ها رو طی کنم شروع کردم به تحقیق کردن , ولی در حین تحقیق کردن متوجه شدم خیلی از این روش ها کاذب و فقط تبلیغات. در حال خوندن مطالب مختلف بودم که یه ویدئو نظرم رو جلب کرد یه چالش بود که اگه روزی هزارتا طناب بزنی طی یک ما تغییرات بدنی خوبی میتونی داشته باشی , منم با خودم گفتم همین روش خوبه بدون معطلی رفتم یه طناب خریدم ,  اماده شدم و گفتم خب شروع میکنم.ولی خیلی خوب پیش نرفت چون به نصف نرسیده کم اوردم طناب رو پرت کردم یه گوشه و گفتم بیخیال میرم سراغ یه روش دیگ.اما یه مشکل وجود داشت!!! یه چیزی منو اذیت میکرد اونم این که نتونستم این کارو انجام بدم و پیش خودم فکر میکردم یه ادم تنبل با اراده ضعیفم واسه همین دوباره تلاش کردم......احتمالا انتظار دارین مثل فیلما پیش بره و بگم اره شد ولی متاسفانه نه نشد :(برای همین تصمیم گرفتم از تعداد کمتری شروع کنم و طی دوره های زمانی مختلف تعداد رو افزایش بدم تا به عدد هزار برسم.همین کارو کردم و بعد مدتی تونستم هزار تا طناب بزنم.بعدا تصمیم گرفتم راه های اصولی تری برم و موفق شدم اضافه وزنم رو برطرف کنم اما نکته اصلی ورزش کردن یا کاهش وزن نبود!!!نکته اصلی این  تجربه برای من این بود که بدن و ذهن ادم در مواجه با یه چیز بزرگ که یک دفعه مقابلش قرار میگیره دچار ناسازگاری میشه.این تجربه باعث درک این نکته شد که تو قرار نیست در انجام هر کاری یک دفعه به عدد هزار برسی , میتونی اونا رو به قسمت های کوچیک تبدیل کنی و کم کم  ارتقاشون بدیاگه این نکته رو تو زندگی رعایت کنیم شاید انجام خیلی از کارا اونقدارم ک فکر میکنیم سخت نباشه.(هدفم از نوشتن این متن ارائه راهکار برای کاهش وزن نبود. برای تناسب اندام بهتره با ادمای متخصص این حوزه مشورت کنید) </description><category>معمولی</category><author>معمولی</author><pubDate>Mon, 07 Dec 2020 23:49:11 +0330</pubDate></item><item><title>4 اصل برای حرفه ای شدن در برنامه نویسی</title><link>https://virgool.ir/@amir.mu/4-اصل-برای-حرفه-ای-شدن-در-برنامه-نویسی-bzurf4q6tpfc</link><description>راستش من مدتی هست که به برنامه نویسی علاقه مندم و دارم توی این حوزه فعالیت میکنم , طی این مدت بر اساس تجربیاتی که داشتم به چند تا اصل رسیدم که بنظرم اگه کسی اونا رو رعایت کنه میتونه برنامه نویس خوبی باشه البته این نظر منه.خب بریم سراغ قوانین پیشنهادی من :)1-انتخاب قاشق یا چنگال؟یادمه یه زمانی توی هر گروه برنامه نویسی میرفتم بعضی بحث ها خیلی داغ بود مثلا php یا asp و چیزایی مثل این دو طرف بحثای طولانی میکردن  که خیلی از این بحث ها هم بخاطر تعصب روی زبانی بود که کار کردن, خلاصه ته این بحث های بی نتیجه هیچ چیز نبود و هیچ کدوم از طرفین قانع نمیشدن.اما واقعا این بحث درست بود و پاسخی داشت؟؟؟بزارین یه مثال بزنم , تصور کنین به یه رستوران رفتین و سوپ + ماکارونی سفارش دادین روی میز شما  قاشق و چنگال هست منطقیه که شما برای خوردن سوپ قاشق و برای خوردن ماکارونی چنگال رو انتخاب میکنین البته میتونید برعکس انتخاب کنید ولی بنظرتون درسته؟انتخاب زبان برنامه نویسی هم دقیقا مشابه همین مثال :) شما  بر اساس نیازها و شرایط  باید زبان و ابزار رو انتخاب کنید  و بهرته که هیچ وقت روی اونا تعصبی نداشته باشین. این که بگیم python بهتره یا c# درست نیست, بهتره که بگیم زبان python برای چه کارهایی بهتره و زبان c# برای چه کار هایی. مقایسه کردن دوتا زبان دقیقا مثل مقایسه کردن قاشق و چنگال برای خوردن غذاییه که نمیدونیم چیه!!!2-برای خریدن نان به گندم زار نروتا حالا به این پروسه دقت کردین که صبح ها برای خریدن نون به نانوایی میرین نه جایی دیگهاما چرا؟؟؟جواب کاملا واضح چون شما فقط به خریدن نون نیاز داریناین پروسه در برنامه نویسی هم وجود داره تصور کنین در حال درست کردن یه سیستم حسابداری هستین و نیاز دارین قسمتی از برنامه فقط یک ایمیل ارسال کنه ترجیح میدین کلی مطالعه در مورد smtp انجام بدین و خودتون یه کتابخونه برای اینکار ایجاد کنید یا نه خیلی ساده با استفاده از یه کتابخونه که از قبل ساخته شده این کار رو انجام بدین؟صد درصد مورد دوم رو انتخاب میکنین چون نیاز نیست شما همه چیز رو از اول ایجاد کنید. استفاده از فریم ورک ها و Api ها و کتابخونه ها میتونه مثالی باشه برای این بخش که چقدر کار شما رو اسون تر میکنه. دقیقا مثل وقتی که برای داشتن نون نیاز نیست برید گندم زار و خودتون تمام مراحل رو طی کنید میتونید برین نانوایی و نون بخرید.3-پرستو باش!!!اگه نگاهی به اطرافمون بندازیم متوجه میشیم که خیلی از افراد برای پیاده سازی ایده هاشون از طبیعت الهام گرفتن و خب برنامه نویسا هم از این قاعده مستثنی نیستن!!!تقریبا همه ما این رو میدونیم ک پرستو ها مهاجرت میکنن دقیقا کاری که یک برنامه نویس باید کنه!!! ثابت بودن در برنامه نویسی به معنای مرگ تدریجی شما در این زمینه هست.هر روز این زمینه دستخوش تغییرات و بروز رسانی هایی هست که شما رو مجبور میکنه بین اونا مهاجرت کنینو تجربه های مختلف رو کسب کنین , در این صورته که شما دارین مسیر حرفه ای شدن رو طی میکنید.4-دفترچه راهنماخیلی از محصولاتی که میخریم داخل جعبش یه دفترچه راهنما داره که در مورد اون وسیله توضیح میده و نحوه کار کردن و..... اونو توضیح میدهبرنامه نویسا هم باید برای کد هاشون یه دفترچه راهنما داشته باشن !!!البته این دفترچه راهنما همون کامنت هایی هستن که هنگام کد نویسی خیلی هامون باید بنویسیم ولی فراموشش میکنیم , حتی خود من که دارم این مقاله رو مینویسم.ولی همین کامنت نذاشتن ساده باعث میشه بعضی وقتا درک کد هاتون برای بقیه مشکل بشه و اوضاع وقتی بد تر میشه که اگه به پروژه چند وقت پیشتون که کامنت هم نداره یه نگاهی بندازین شاید خودتون هم متوجه نشین چیکار کردین!!! همین به همین سادگی :) تموم شد</description><category>معمولی</category><author>معمولی</author><pubDate>Wed, 02 Dec 2020 23:21:31 +0330</pubDate></item><item><title>خاطرات یک دیوار</title><link>https://virgool.ir/@amir.mu/خاطرات-یک-دیوار-w4ztbfd5flaz</link><description>همه ما رفقایی داریم که خاطره تعریف میکنن , از دو سال دوران خدمت سربازی چهار سال خاطره میگن و بعضی وقتا هم تمومی نداره.ادم های سن و سال دار هم همیشه خاطراتی از دوران جوونی دارن.بعضی ها هم خاطرات بقیه رو  سرقت میکنن!!!من خودم شخصا مواردی رو دیدم که طرف خاطرات مرحوم بروسلی رو به نام خودش ثبت میکنه.بچه که بودم خاطرات بقیه رو میشنیدم و نگران میشدم که چرا من هیچ خاطره ای ندارم! بزرگتر که شدم فهمیدم خیلی از خاطراتی که شنیدم اصلا وجود نداشته و فقط ساخته یک ذهن زیبا بوده :|بگذریم...............اما بنظرم دیوار های هر شهری بیشترین خاطرات رو دارند روز های تکراری زیادی دیدند اتفاقات عجیبی رو دیدند که اگه توانایی تعریف کردن اونا رو داشتن شاید هیچکدوم از ما باور نمیکرد.</description><category>معمولی</category><author>معمولی</author><pubDate>Wed, 11 Nov 2020 23:25:48 +0330</pubDate></item></channel></rss>