https://virgool.ir/feed/@amir.kabir8383من بیش از آن که هستی را زندگی کرده باشم، زندگی را تخیل کرده ام.»fa2026-11-12 21:47:30https://files.virgool.ir/upload/users/2709515/avatar/dmiTZi.jpghttps://virgool.ir/@amir.kabir8383https://virgool.ir/@amir.kabir8383/داستان-کوتاه-معلم-جنایتکار-ugtcuwvuv79uزنگ خورد، بچه ها همه با سرعت از کلاس به سمت خانه هایشان متواری شدند، گویی از زندان گریخته اند. معلم هنوز در کلاس بود. عاقبت از شدت خشم با کف دستش چون تبری به روی میز کوبید، میز ناله اش به آسمان ششم رسید. آری میز دیگر جراحت شدیدی برداشته بود، فقط کافی بود تا گنجشککی برای استراحت روی آن فرود بیاید تا از وسط به دو نیم شود و روحش به برزخ سفرکند. معلم با قدم هایی سنگین به گرانی گام های فیل از کلاس خارج شد. نیمکت ها همه به صدا در آمدند و درگوش هم پچ پچ می‌کردند. تخته سیاه که از همه آنها پیر تر بود ناطق شد و همه سکوت کردند. تخته به میز گفت: میز... میز... آهای میز... صدامو میشنوی رفیق؟نیمکت ها فکر کردند که دیگر تمام کرده است. اما نه میز هنوز کامل تکه هایش از هم جدا نشده بود.میز گفت: آ... آ... آه، من مرده ام یا زنده؟تخته گفت: خدا رو شکر که تو هنوز زنده ای دوست من.میز گفت: چیزی از جانم نمانده، اما این چند صباحی که نفسم در گردش است، ناگفته هایی دارم برای آدم ها که طی سالیان متمادی از دنیا پند گرفتم، و این وظیفه به دوش شماست که آنها را از وصیت من آگاه سازید... اشک در چشمان نیمکت های جوان حلقه زد.سکوتی که دیوارهای آنجا را خنجر میزد بر کلاس حاکم شد.میز گفت: به آدمها بگویید دنیا به اندازه ذره ای از پرتوهای نور ارزش ندارد، بگویید همه آنها در خوابی هستند که به زودی بیدار میشوند که این بیداری با مرگ شیرین شیرین شیرین و تلخ خودشان اتفاق می افتد، بگویید در خواب به ساختن سیلو های گندم برای تلنبار کردن اموال دنیا نپردازند و در غفلت فرو نروند که چون از این خواب خوش برخیزند و هوشیار شوند به فانی بودن این خواب بس رذیل، به باوری راسخ می رسند. به آدمها بگویید که اکنون جهل باعث نابودی آنها در این خواب شده. بگویید آنچه پس از بیدار شدن از این خواب زمستانی می ماند، نیکی هاییست که در حق یکدیگر کرده اند، فقط در این صورت هست که ارزش این خواب سر به فلک میکشد... و در آخر سلام مرا به معلم بی وفابرسانید. آه، حال موجود خوش سیمایی را میبینم که به سوی من می آید. با گفتن این جمله میز متلاشی شد. پس از گذشت ساعت ها از فوت میز، گچ سفید تمام وصیت های میز را روی تخته نوشت. فردای آن روز وقتی معلم سر کلاس آمد و متوجه شکسته شدن میز و وصیت آن رو تخته شد، گچ سفید را در دست گرفت، و روی تخته سیاه پیر نوشت: به علت مرگ نا بهنگام میز امروز درس تعطیل است.)))#محمدحسین#اسحاقی#داستان_کوتاه#معلم_جنایتکار#کلاس #معلم #نیمکت #کلاسمحمدحسین اسحاقیمحمدحسین اسحاقیThu, 14 Mar 2024 18:57:47 +0330https://virgool.ir/@amir.kabir8383/شهرغریب-oax6myzfeoc5«صبح شده بود«صبح شده بود با مرد تماس 📞گرفتن، پس از پایان مکالمه مرد وسایلش را جمع کرد و از خانه بیرون زد انگار برای انجام کاری مهم او را به شهر دور و غریبی خواسته بودند، مرد سوار قطار شد🚆و پس از دو روز به این شهر رسید🌆. آخر شب بود و مرد تصمیم گرفت برای خواب به هتلی🏨 برود. 📞گرفتن، پس از پایان مکالمه مرد وسایلش را جمع کرد و از خانه بیرون زد انگار برای انجام کاری مهم او را به شهر دور و غریبی خواسته بودند، مرد سوار قطار شد🚆و پس از دو روز به این شهر رسید🌆. آخر شب بود و مرد تصمیم گرفت برای خواب به هتلی🏨 برود.ساعت ده ⏱️صبح بود که مرد کم کم چشم هایش را از خواب سنگین دیشب💤 باز کرد. بلند شد و از اتاقش آرام آرم بیرون آمد که ناگهان با دیدن صحنه ای متعجب شد، انگار هیچ کس در هتل نبود، درب اتاق ها همه باز بود و وقتی به داخل اتاق ها نگاهی می انداختی انگار همین چند دقیقه ی پیش همه ی مسافران آنجا از هتل🏨 گریخته اند، وسط راهرو پتو ها و بالش ها پخش و پلا شده بود. کم کم داشت میترسید😖، سریع لباس هایش را پوشید و از پله ها پایین آمد، خواست که از مدیریت علت این اوضاع را جویا شود اما حتی مدیر هتل هم آنجا نبود، تلویزیون 📺روشن بود اما ثابت مانده بود انگار که یخ زده است. از آنجا بیرون آمد اما همین که وارد خیابان🏙️ شد دید که هیچ کس در شهر نیست، به راه افتاد و یکی یکی به مغازه ها که همه بدون فروشنده رها شده بودند، نگاه میکرد، گرسنه بود، وارد مغازه کله پزی شد، کله پاچه ها و سیرابی ها همه آماده خوردن بودند مرد رفت و به مقدار نیازش کمی کله پاچه درون ظرفی ریخت و شروع کرد به خوردن😋 بعد از این که غذایش را تمام کرد از آنجا بیرون آمد و به راه افتاد تا به چهار راهی رسید و دید که ماشین های مختلف🚘 پشت چراغ قرمز 🚦روشن و بدون راننده رها شده بودند. سرش را به آسمان بلند کرد و دید که کلاغ ها و هواپیمایی 🛩که در آسمان معلق مانده بودند. مرد دیگر داشت از شدت نادانی به جنون می رسید که ناگهان پیر مردی کهن سال از دور به مرد نزدیک شد، سراسیمه از جایش برخاست و علت این وضع نامعلوم را از پیر مرد جویا شد، پیر مرد در جواب او گفت: که حدود ساعت نه و چهل و پنج دقیقه ی صبح سفینه ی بزرگی🛸 بر زمین این شهر فرود آمد درب سفینه باز شد و مردی بسیار زیبا و مهربان در آنجا بود و به مردم گفت که در ورای کهکشان 🌌منطقه ای جدید بعد از مدتها کشف شده که آدمی را به حیرت وا میدارد، منطقه ای با زندگی بی دغدغه و خانه هایی بسیار مجلل مردم هم باشنیدن این خبر بی معطلی وارد سفینه شدند و رفتند، مرد پرسید پس تو خود چرا ماندی؟ پیر مرد گفت من مسئول این شهر هستم و هر هفت سال این اتفاق در این شهر می افتد، تو نیز بمان در سفر بعدی تو را هم خواهم فرستاد🛸.مرد پرسید نام این شهر چیست؟پیر مرد گفت نام این شهر برزخ است و آن شخصی که تورا به این شهر دعوت کرد عزرائیل بود.»#محمدحسین_اسحاقی#شهرغریب#داستان_کوتاه#نویسنده#هنر#کتاب#رمان#آگاهی#علم#تفکر#محمد#حسینمحمدحسین اسحاقیمحمدحسین اسحاقیThu, 07 Mar 2024 17:09:18 +0330https://virgool.ir/@amir.kabir8383/داستان-کوتاه-باطن-کاهگلی-ryoshxnwv57cداستان کوتاه: «باطن کاهگلی»نویسنده: محمدحسین اسحاقیدر زمین در حال نهار خوردن بود که شخصی از اهالی روستا سراسیمه پیش او آمد، و از ماجرا مطلعش کرد. پیر مرد پابرهنه به سمت خانه اش دوید. با ازدحامی که اهالی روستا به وجود آورد بودند جا برای سوزن انداختن نبود. عرق سرد از پیشانی اش سرازیر شد اما برای آتشی که با ولع داشت خانه پیرمرد را می بلعید نبود. مردم روستا گفتند که آتش نشانی به زودی میرسد. همسایه دیوار به دیوارش جلوی او را گرفت و گفت: آتش در اوج شعله ور شدنش هست خاموش کردنش در این لحظه احمقانه است، پیرمرد از این حرف برافروخته شد، و لمس احساسی که هیچکس نمیتواند ازدست رفتن سرمایه اش را درک کند. از بشکه ی جای خانه اش با سطلی که کنار آن بود شروع کرد به پر کردن و خاموش کردن آتش، مردم با دیدن آن صحنه بعد از آب ریختن پیرمرد از تعجب لال شده بودند، پیرمرد متوجه نبود ... آتش نشانی رسید ولی نتوانستند خانه را نجات دهند پیرمرد در میان خاکسترها از حال رفت... بیست سال از آن آتش سوزی کذایی گذشت، پیرمرد زمین کشاورزی اش را که بزرگترین زمین کشاورزی روستا بود فروخته بود و زمین نقلی خریده بود و باقی پول آن را در حاشیه روستا خانه کاهگلی علم کرده بود.پیرمرد هر روز پس از کار زیر درختی که اکنون بیست سال داشت و سطلی که دائم به شاخه هایش آویزان بود می نشست و به همان جایی که روزگاری خانه اش تبدیل به ذغال شد خیره میشد. روزی درخت جوان که قدی مرتفع داشت به پیر مرد تلنگر زد و گفت: دود آتشی در افق میبینم، اوه برخیز که دود از خانه کاهگلی خودت است. نوجوانی از دور به پیرمرد رسید، پیرمرد گفت میدانم فقط بگو آتش نشانی کی میرسد؟ نوجوان گفت: نمیدانم ، پیرمرد به افق خیره شد، بچه حیرت زده گفت: چه بی خیال نشسته ای؟ فقط غرق سکوت بود پیرمرد، درخت گفت: آتش نشانی چیست؟ نوجوان گفت: ماشین بزرگ قرمز رنگی است، درخت گفت: در گردنه هاست میبینمش نوجوان کنار پیرمرد نشست، درخت گفت: تا ماشین قرمز رنگ برسد برو کمی سطل آب بریز بلکه فروکش کند، پیر مرد گفت: در روزگاری این اتفاق برای مردی کهن سالی افتاد، و خواست با سطل آب خانه را نجات دهد، اما...خاکستر شد. درخت گفت: این یک افسانه است؟ بچه گفت: من این داستان را شنیده ام، درخت گفت: رسید، و... خاموش، راستی چطور میشود آب اتش را بارور کند؟ نوجوان گفت گروه تحقیقات آتش نشانی بعد از سه ماه متوجه شدند سطلی که پیرمرد به روی آتش میریخته نفت بود نه آب.خرداد ۱۴۰۲تهران#mohamad #Eshaghi #محمد اسحاقی #داستان # داستان کوتاه # روان نویسی #پیرمرد #آتش سوزی #درخت #روستا #نفت #بچه # محمد حسین #محمد حسین اسحاقی #پسرک مهربون #پسر خوش اخلاق محمدحسین اسحاقیمحمدحسین اسحاقیSat, 02 Mar 2024 15:06:02 +0330