<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیر</title><link>https://virgool.ir/feed/@amir.h.hadavand</link><description>سعی میکنیم خودمو بهتر بشناسم .</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:38:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/264959/avatar/wXKxby.jpeg</url><title>امیر</title><link>https://virgool.ir/@amir.h.hadavand</link></image><item><title>فرهاد صدایی از جنس عشق</title><link>https://virgool.ir/@amir.h.hadavand/فرهاد-صدایی-از-جنس-عشق-c2vdxczzvwl2</link><description>موسیقی ایران  خیلی گسترده است .آنقدری که هیچ کس نمیتواند به حق ادعا کند همه موسیقی دانان این خطه را شناخته است .آنقدری سبک محلی و مدرن و تلفیقی و کلاسیک و ...دارد  که این چند روز ایام آدمی کفاف شنیدن هنر و شناختن هنرمندان آن را نمیدهد . در این کهکشان بی سر و ته اما نام عده ای همیشه ستاره است . استار نه ها ستاره اند . نه که فلان استدیو پول پایشان ریخته یا بهمان آهنگساز برایشان نواخته باشد . استعداد ذاتی شان و زحتمی که کشیدند تا این دُر گرانبها در پای خوکان ریخته نشود آنها را ستاره کرده . دیدن مردم در دوره ای که همه برای پر شدن جیب ادای کور ها را در می اورند . فرهاد مهراد از این عزیزان دل است . از تواضعش در عین تسلط و قدرت جادویی اجرا که بگذریم و دلسوزی و انسان دوستی که خانه نشینش کرد را که بگذاریم کنار . فرهاد را باید شنید . باید کلمات و اصواتش را بگذاریم کنار و عمق نیتش را با همان آرامشی که مخاطب را هم آرام میکند بفهمیم . باید معنی فریاد های این مرد آرام را بفهمیم .</description><category>امیر</category><author>امیر</author><pubDate>Thu, 20 Jan 2022 03:42:33 +0330</pubDate></item><item><title>چرا می خواهم بنویسم</title><link>https://virgool.ir/@amir.h.hadavand/چرا-می-خواهم-بنویسم-vjnolbblayus</link><description>هر چی دوس داری بنویس . امروز کاملا خوب به نظر می رسد اما فردا پس فردا جلوی آیینه خودم را تف و لعنت می کنم که این چه کاری بود کردی . تو که خیره سرت زیر و بَمِشو بررسی کرده بودی . و همین موقع هاست  که انگار یه لشگر آدم،  تو سرم ریختن رو سرم . و منِ بی دفاع افتادم ، وسط میدون جنگ و دوباره له میشم .   این یکی از اولین دلایل گرایش عاقلانه من به نوشتن اهداف و برنامه ها و برسی اون هاست . که بدونم چرا . که مطمئن شم چرا .  اسمشو میزارم : &#34; مقابله با فشارهای  روانی در داخل و خارج &#34; و خارج &#34;چون : فشار اطرافیان همیشه روی کارای ما سایه میندازه . سوالات چالشی که بقیه راجب کارام  ازم میپرسن تکراریه چون خودم قبلا پرسیدمشون و بهشون جواب دادم . مسئله این نیست که من میترسم نتونم بقیه رو قانع کنم  . من از این میترسم که انرژی و وقتم توی مسیر اشتباهی هدر بره و زندگیم هرز بره تا شاید کسی پیدا بشه و عصامو بگیره . نوشتنی که با یه فکر و نگاه عمیق همراهه  و تو این مورد به من کمک میکنه که بهترین راه ممکن و تو زمان خودش انتخاب کنم و واردش بشم .  .بنویس تا انجامش بدی   نوشتن شکل جدی تری از عملگرایی رو توی آدم بیدار میکنه و آدم مصصم تر میشه که اون کارو انجام بده . و یه  قول و قرار بین من و خودم ایجاد میکنه.منظور از نوشتن ، نوشتن کتابی که سرنوشت میلیون ها آدمو تغییر بده و شمارو در تاریخ ماندگار کنه نیست  .  حداقل الان نیست نوشتن خالی شدنه از هر چیزی که آزارمون میده . هر برگه دفتر مثل یه رفیق حرفامونو میشنوه و سعی میکنه بجای قضاوت فقط شنونده خوبی باشه . رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم                  با دوست بگوییم که او محرم راز است.نیازی نیست که روزی پونصد صفحه  سیاه بشه . حال دل شماست که شاید با چند خط به مطلوبتون برسید ‌ .نوشتن هیچ چارچوب و قائده ای نداره . بزار روح پاکت جوهر خشک شده خودکارو رو ورق زنده کنه .          . </description><category>امیر</category><author>امیر</author><pubDate>Sat, 28 Nov 2020 05:23:10 +0330</pubDate></item></channel></rss>