https://virgool.ir/feed/@aminooکارم جابه‌جایی ایده‌ها از ذهن آدم‌ها به دنیای واقعیه. اینجا داستان‌هایی از تجربیات کاری خودم می‌نویسم.fa2026-11-11 01:55:02https://files.virgool.ir/upload/users/2857457/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@aminoohttps://virgool.ir/@aminoo/از-خیال-تا-واقعیت-پیشنهاد-می-کنم-حتما-بخونید-fva4g925sqb0می‌خوام درباره یکی از اشتباهاتی که تو زندگیم انجام می‌دادم، بنویسم. این متن شاید بیشتر یه یادآوری به خودم باشه، برای وقتایی که فراموش می‌کنم و دوباره میزنم تو جاده خاکی.زندگی کردن تو خیال یکی از عجیب‌ترین تجربیاتی بود که باهاش درگیر شدم. چرا عجیب؟ چون تو نمی‌تونی تفکیکی بین واقعیت و خیال ایجاد کنی و اینقدر ذهنت توی پردازش و ساخت خیال قدرتمند عمل می‌کنه که عملا دیگه انرژی زیادی برای تشخیص واقعیت از خیال باقی نمی‌مونه. اجازه بدید یکم بیشتر توضیح بدم.یه وقتایی ما آدما تو زندگیمون درگیر یه سری مشکلات و تروما‌هایی می‌شیم، اکثرشون رو هم نه بهش می‌پردازیم و نه حلش می‌کنیم. مثلا مرگ یک عزیز. از دست دادن یک فرد مهم تو زندگیمون، مثل جدایی از یک دوست صمیمی یا شکست تو رابطه عاطفی، مشکلات ارتباطی با خانواده و کلی موارد دیگه. ما با اکثر این موارد بدون اینکه دربارشون حرف بزنیم و با خودمون حلشون کنیم، به یک هم‌زیستی می‌رسیم و همینجوری که اطرافمون چرخ می‌زنن، باهاشون زندگی می‌کنیم. حالا این وسط چه اتفاقی میفته؟ اینکه بعد از سال‌ها زندگی وقتی اطرافمون رو نگاه می‌کنیم، چیزی جز تروما و مشکل نمی‌بینیم. انگار غرق شدیم تو همه اینها و یه مرز بزرگی با زندگی واقعیمون به‌وجود اومده. تو همین حین مغز ما هم شروع می‌کنه ساختن خیال‌های جدید، چه درباره آینده، چه درباره همین لحظه‌ای که توش زندگی می‌کنیم. نتیجه رو می‌شه تو دو بخش دید. اولی اینکه دیگه نمی‌تونیم از لحظه حالمون لذت ببریم و دومی هم چون آینده رو با خیالمون ساختیم، هرچیز واقعی که باعث می‌شه برناممون خراب بشه، باعث می‌شه حالمون بد بشه.بذارید با چندتا مثال از زندگی خودم این مسئله رو بیشتر توضیح بدم. من تو زندگی اینقدر غرق خیال شده بودم که هرچیزی در دنیای واقعی برام اتفاق میفتاد، اگر با چیزی که خیال کرده بودم یکی نبود، تصمیم می‌گرفتم اون لحظه رو خراب ‌کنم تا همچنان اون خیال برام واقعیت باشه و واقعیت یک خیال. مثل روز تولدم. من در خیالم باید یک فرد غمگین و تنها در روز تولدم باشم. حالا اگه آدم‌های اطرافم بهم اثبات بکنن که امین، تو تنها نیستی و ما هستیم، به یادتیم و شرایطی برای خوشحالی تو ایجاد می‌کنیم؛ ذهنم شروع به ایجاد نارحتی‌هایی در لحظه می‌کنه که هم اون تولدی که برام گرفتن رو با غم سپری کنم و هم در نهایت تنهاتر بشم. درباره آینده‌ هم دقیقا همینه. مثلا من یک پلن با جزئیات تمام می‌ریزم و هیچ خطایی در نظر نمی‌گیرم، خب خیاله دیگه، همه چی قراره طبق برنامه پیش بره. حالا اگه یک اشتباه و خطایی رخ بده، آنچنان بهم می‌ریزم که تهش می‌شم یک امین با سردرد میگرنی و بدون توان ادامه دادن، مغزم در کسری از ثانیه آنچنان شلوغ می‌شه که دیگه هیچ تصمیمی نمی‌تونم بگیرم. یا مثلا یه آدمی رو تو زندگیم از دست دادم و به جای اینکه نبودنش رو بپذیرم، انتخاب کردم سال‌ها با خیالش زندگی کنم، در انتها هم چیزی جز درد دلتنگی و تنهایی برام نموند.با خیال زندگی کردن بد نیست به شرطی که بتونیم تشخیص بدیم چی خیاله و چی واقعیت. وقتی واقعیت رو با خیال اشتباه بگیریم، زدیم تو جاده خاکی. حرکت می‌کنیم ولی همراه با آسیب. مادر پدر عزیزم، خواهر یکی یدونه من، ممنونم که همیشه هستید و دلم به بودنتون در دنیای واقعی زندگیم گرمه. دم دوستان و همکارانی هم که برای تولدم زحمت کشیدن گرم، تو واقعیت می‌دونم تنها نیستم.پ.ن: تولدم یک ماه پیش بود ولی الان نوشتنم اومد :)امین قطبی‌فرامین قطبی‌فرMon, 19 Feb 2024 12:17:50 +0330https://virgool.ir/@aminoo/خلاقیت-ii7xdxhpujl4طراحی سیستم آب‌رسان شهری توسط اینجانبخلاقیت همیشه از اون دست موضوعاتی برام بود که از بچگی باهاش درگیرم و همیشه سعی‌ کردم تو خودم تقویتش کنم. ولی هیچ وقت به عنوان یه تیکه جدا از خودم بهش نگاه نکرده بودم. تو یکی از جلساتی که برای هماهنگی برنامه‌های یک ورک‌شاپ مخصوص کودکان داشتیم، رسیدیم به سرفصل خلاقیت و یکی از همکارام پرسید:+به نظرت برای تقویت خلاقیت باید چیکار کرد؟ اصلا چجوری آدم باید خلاق باشه؟هفته قبل از این جلسه، هفته‌ای بود پر از جلسات انتخاب اسم برای برند‌های مختلف تو حوزه آموزش. روال جلسات انتخاب اسم ما اینجوریه که چندتایی آدم خوش فکر دور هم جمع می‌شیم، برای شروع یه صبحونه مشتی می‌زنیم و یک ساعت اول رو به گفتن چرت و پرت‌ترین مسائل می‌گذرونیم. از اینکه کچل‌ها نسبت به ما مودارها زودتر بارون اومدن رو حس‌ می‌کنن تا اینکه چرا سر بعضی‌هاشون براقه و بعضی مات.خب راستش بیشتر به بررسی زیست کچل‌ها در جامعه می‌پردازیم چون دوتا از اون آدمای خوش فکر جلسمون کچلن و به شدت با جنبه.بعد از اینکه موتور ذهنمون گرم شد، شروع می‌کنیم پیشنهاد دادن به طرق مختلف. از باز کردن حافظ بگیر تا ترکیب کلمات، گیر دادن به سرواژه‌ها، تو گوگل مپ گشتن و …اکثرا خروجی جلساتمون با کیفیت بوده و همه خوشحال و راضی برمی‌گردن.حالا بریم سراغ سوال همکارم. اصلا چجوری آدم باید خلاق باشه؟واقعیت اینه که به خودی خود این تکنیک‌ها رو انجام دادن قرار نیست آدما رو خلاق کنه. درواقع این تکنیک‌ها همه و همه فقط مثل کاتالیزور عمل می‌کنن و تا وقتی یه چیزی تو وجود آدم نباشه، کاتالیزور هرچقدرم زور بزنه نتیجه‌ای نداره.من خلاقیت رو به دونه یه گیاه تشبیه می‌کنم. همه ما آدما وقتی به دنیا اومدیم این دونه رو درون خودمون داشتیم. حالا اتفاقی که میفته اینه یه عده از همون کودکی از دونشون مراقبت کردن، بهش آب، نور و خاک مناسب دادن و الان اون دونه تبدیل شده به یه درخت تنومند.به نظرم تو موضوع خلاقیت اتفاقی که تو کودکی توسط خانواده‌ها رقم می‌خوره خیلی مهم‌تر از تکنیک‌هاییه که قراره تو بزرگسالی انجام بدیم.برای همین من یه خلاصه‌ای از تجربیاتی که تا به امروز تو بحث خلاقیت خیلی بهم کمک کرده رو می‌نویسم.نقاشی: مامان من نقاش بود و زندگی من از همون بدو تولد درگیر شد با نقاشی کشیدن. نقاشی باعث می‌شد خیال‌‌پردازی‌های خودم تو بچگی رو بیارم روی کاغذ. آدمم تو دنیای خیال هیچ محدودیتی نداره.کاردستی: علاقه به ساختن چیزای جدید توسط مادربزرگم برای مادرم و توسط مادرم برای من پرورش پیدا کرد. همین باعث شد از همون دوران ابتدایی ماکت‌های دانشگاهی خالم رو درست کنم. لِگو یکی از بهترین اسباب‌بازی‌هاییه که می‌تونید برای بچه‌هاتون بگیرید. من همچنان دیوانه‌وار لِگو دوست دارم.توجه به جزئیات: یکی از عادت‌هایی که مامانم از کلاس اول با هدف تقویت مهارت خوندنم ایجاد کرد این بود تو خیابون هر تابلویی دیدم رو بلند بخونم. همین عادت باعث شد به کلمات، طراحی‌ها، رنگ‌ها، المان‌ها و … خیلی دقت کنم.انتخاب راه‌های متفاوت: یکی از کارهای همیشه زندگیم اینه که تو یک هفته هیچ وقت از یک مسیر ثابت نمی‌رم خونه. تو حل مسئله‌ها و چالش‌های زندگی و کاریمم مشهوده. همیشه سعی‌ می‌کنم راه‌‌حل‌های مختلفی رو پیدا کنم. این دوباره یکی از اون کارهاییه که از بچگی همیشه تمرینش می‌کردم.خودتون رو محدود نکنید: تو جامعه ما تفاوت‌های فرهنگی و سیاسی داره روز به روز بیشتر می‌شه. خودتون رو به یه دسته خاص محدود نکنید. این حرفم به معنی این نیست که چهارچوب و قاعده‌ای تو زندگیتون نداشته باشید، اتفاقا با وجود یک چهارچوب درست برای خودتون، با تفکر‌های متفاوت ارتباط بگیرید. این باعث می‌شه ابعاد مختلفی از یک موضوع رو درک کنید. این نوع نگرش دوباره برمی‌گرده به مدل تربیتی خانواده در کودکی.تجربیات مختلف کسب کنید: از تجربه کردن کارهای مختلف نترسید. البته اینم مثل مورد قبلی با داشتن یک چهارچوب قاعده‌مند منظورمه. برید و چیز‌های مختلف یادبگیرید. از نقاشی و موسیقی بگیر تا سفالگری و آشپزی. تجربه‌های جدید خیلی ذهنتون رو باز می‌کنه.خلاصه که اگه پدر و مادر هستید یا قراره در آینده بشید، خیلی حواستون به دوران کودکی فرزندتون باشه.البته اون جلسه‌ای که همکارم این سوال رو پرسید خیلی وقته تموم شده و من هیچ وقت جوابش رو ندادم.پ.ن: این عکس مربوط به سیستم آب و فاضلابیه که نمی‌دونم چرا درست کردم و خالم لطف کرده و عکس گرفته.کانال تلگرام منامین قطبی‌فرامین قطبی‌فرWed, 30 Aug 2023 23:06:40 +0330