https://virgool.ir/feed/@aminizahra252fa2026-11-11 23:15:27https://files.virgool.ir/upload/users/18857/avatar/rQcpyp.pnghttps://virgool.ir/@aminizahra252https://virgool.ir/@aminizahra252/شهید-ابراهیم-هادی-rjnhvah3y5qiبه سختی ولی با عشق و احترام: برای خواندن این کتاب با خود جنگی داشتم و البته  استدلالی، جنگ برای آن که احترام و ارادت قلبی ام به شهدا قدرت ویرانی احساسی ام را دارد و تا ماه‌ها در وجودم سنگینی می‌کند. اما استدلال ها ‌یک اینکه دوست نداشتم شرایط نابه سامان زمان کنونی و چهل سال بعد از انقلاب را با احساسات شخصی نسبت به یک شهید نادیده بگیرم، دو این که از نگارش کتاب و حقیقت آن مطمئن نبودم و دوست نداشتم شخصی غیرحقیقی برایم مانند بت شود و من سرمست پرستش !اما بالاخره کتاب را خریدم به این دلیل که غریزه ام مرا وادار کرد و این صادق ترین بُعد یک انسان است.کتاب را خریدم و فقط یک شب مهمان میز من بود بعد از آن مهمان اندیشه ام. با کتاب و گردان شجاع کمیل اشک ریختم و درس ها آموختم و بالاخره بعد از  چندسال جستجوی درونی انسانی گمنام را لا به لای کتاب ها یافتم که از ته دلم بگویم خیلی مردی،! ابراهیم هادی الگوی کامل اخلاق عملی است و شایسته ی شهرتی جهانی به عنوان یک بچه ایرانی مسلمان،و ای کاش و ای کاش و ای کاش الگوی پسران این مرز و بوم میشد به جای سلبریتی ها و.... ابراهیم را خیلی ها شناختند اما هنوز هم مهجور مانده...در مورد صحت نگارش، چون شیعه هستم و شیعه باید تیزبین باشد کتاب را اینگونه توصیف میکنم : عقل من هفتاد درصد آن را پذیرفت و باقی را بزرگنمایی گروه نویسندگان. در نهایت چقدر سخت است در رثای انسانی نوشت که خداوند بر او سلام کرده....Mstnz75Mstnz75Wed, 05 Jun 2019 09:18:18 +0430https://virgool.ir/@aminizahra252/فوت-بال-qh9dlidacjpfشاید امشب هم مانند چهار سال پیش و هشت سال پیش شبی غمگین در زندگی ام باشد.وقتی فوتبال در کالبدی ملی ارائه میشود، بیشتر شبیه جنگ میان دو ملت است ولی با قوانینی معین و زمانی مشخص و تماشاگرانی مشتاق جنگ.برای دوست داشتن فوتبال شاید نتوان منطقی دست و پا کرد، لااقل برای من که از نفرت به عشق رسیده ام و این روزها و شاید اکثر روزها برای مکث زمان به مستطیل سبز خیره میشوم و دلبری هایش را با جان و دل دید میزنم.وقتی امشب به ژاپن باختیم و باز هم نتوانستیم به فینال برویم ،در آن واحد آن‌قدر خودم را بزرگ دیدم که اشک نریزم، ولی از درون سوختم ،بیشتر به حال کاپیتانی مانند اشکان دژاگه عزیز که از پشت صفحه تلویزیون هم میشد غمش را و مردانگی به زانو در آمده اش را لمس کرد، و خب ادراک غم یک ملت کار سختی نیست ،ملتی که با هشتاد میلیون جمعیتش یک قلب و یک نبض تپنده میشود برای دیدن قدرت سربازانش درون میدان و البته امشب به آخرین فرماندهی کارلوس کی‌روش و اعتقاد به اینکه الخیر فی ما وقع!خب شاید دوساعت بعد از بازی یا یک روز بعد از بازی زمان مناسبی برای تفکر و ارزیابی باشد .همیشه در ذهنم دو سوال مطرح بوده که چرا ما نمی‌توانیم یکی ازقدرت های دنیای فوتبال باشیم؟و بعد اینکه پس چرا در فوتبال ساحلی ایران یکی ازقدرت های دنیاست؟آیا تفاوت در ماسه و چمن است؟ به زعم من برنامه ریزی و نظم و داشتن یک روند منظم و نپرداختن به حاشیه‌ها رمز موفقیت است.شاید در فوتبال ساحلی داوران کمتر مورد عنایت هواداران و اعتراضات مربیان و بازیکنان قرار بگیرند، شاید در فوتبال ساحلی اعتقاد بیش از نام ها به ساق ها و تلاش در سکوت است، شاید حاشیه هایش از حاشیه های نان بربری هم کمتر باشد.و راستی فوتبال پر سر و صدا و ناکام ما چقدر شبیه دانشگاه های شلوغ و پر هیاهو و کم بازده ماست،آیا از ماست که بر ماست؟ یا از آن هاست که بازهم بر ماست؟نمیدانم! امشب آرزو کردم که روزی رئیس فدراسیون فوتبال شوم و این قول را هم به خودم دادم که فقط لبخند نزنم کار هم بکنم، شما هم بخیل نباش بگو آمین!:)Mstnz75Mstnz75Tue, 29 Jan 2019 01:20:06 +0330https://virgool.ir/@aminizahra252/کفایت-خداوندمکافات-جهان-vbwphioclvq0ما مدت هاست رخت احساسمان را از بند زنگ زده ی آدم های دون پایه جمع کرده ایم،مابه اینجا رسیده ایم که هرگز و هیچ گاه بر آنچه خوشایند است گره ی اعتماد نبندیم،ماهمه را خوب پنداشتیم و طیب و طاهر ، مگر آنکه عکسش ثابت شود، که شد!و البته ،ما مدت هاست از کرسی قضاوت های مهربانانه که رنگ و بوی حماقت دارند به زیر افتاده ایم،و هماناماپس از تلخی ها و سختی ها,کسی را یافته ایم که کفایتمان میکند و البته که او کافی و باقی است و جز او چشم بر تمام مکافات با کیفیت جهان بسته ایم...مامدت هاستبزرگ شده ایم،به بهایی بزرگ تر...Mstnz75Mstnz75Mon, 07 Jan 2019 03:57:12 +0330https://virgool.ir/@aminizahra252/make-up-u7bclgzapbnqروی صندلی آرایشگاه نشسته بودم،البته صندلی همراهان .خانم آرایشگر در حال میکاپ چهره ی خودش بود و پسرش هم داشت مسائل ریاضی و ضرب و تقسیم را حل و بررسی میکرد که به زعم من حضورش در آرایشگاه زنانه جالب نبود، در همین لحظه خودم را نهیب زدم که لطفا دست از این عقاید عهد قجری بردار، در دورنم چشمی با دلخوری گفتم و باز هم به حرکات آرایشگر و پسرش  چشم دوختم.خانم آرایشگر که سرما هم خورده بود مدام به چهره ی خودش یک ماده ی آرایشی را اضافه میکرد و من هر بار نگاهش میکردم چهره ی برافروخته تری را می‌دیدم. شعر حافظ در ذهنم تداعی شد که جنابشان فرموده اند: ناگهان چهره برافروخته ای یعنی چه؟خنده ام گرفت.قضیه را بردم سمت مسائل جامعه‌ شناسی و روانشناسی که چرا یک زن در جامعه ی ما به این میزان نیازمند میکاپ و ایجاد چهره ی جدید است.شاید برای زیبایی، شاید برای بهتر بودن، شاید چشم و هم چشمی و شاید هم از روی عادت.بعد پیش خودم فکر کردم که شخصیت های این دوره چقدر ساختگی و میکاپ شده اند، از یک آدم شخصیت فریبنده ای میبینی و سرمست میشوی و بح بح و چح چح  می‌کنی و بعد از مدتی که زیبایی ساختگی رنگ باخت و با اصل قضیه مواجه شدی حیران می‌مانی که چرا آدم ها دوست ندارند خودشان باشند ؟شما میدانید چراMstnz75Mstnz75Sun, 23 Dec 2018 02:33:28 +0330https://virgool.ir/@aminizahra252/حال-امروزشاید-مناسب-ترین-عنوان-باشد-dvacm53bemmv ترم آخر و نهایت تحمل دانشکده ی کذایی ای که دوستش دارم، دانشکده ی معماری را میگویم.همانطور که از طبقه ی بالا بچه ها و مدل ها و رنگ ها را در طبقه ی پایین دید میزدم و در دلم از بالا رفتن هزینه ها به دولت و رعیت و غیره و ذلک نقل و نبات نثار می‌کردم، ذهنم قفل شد روی مسئله ی فرصت های از دست رفته.این بار پیکان نثار نقل و نبات را سمت خودم گرفتم که بابا جان،لامروت چرا بیشتر درس نخواندی چرا خودت را به چهارتا استاد منگنه نکردی، چرا با آدم های درس خوان ارتباط نگرفتی، چرا چهارتا مسابقه شرکت نکردی؟!و بعد یادم آمد من در سال نود و سه که یک ترم اولی بیش نبودم، وارد ماجرای عشق و عاشقی شدم که به غایت برایم خانمان سوز بود، یادم آمد گاهی از شدت گریه با چشمان پف کرده در دانشکده قدم میزدم، یادم آمد ذهنی نداشتم که بگذارم برای درس و روحی که معماری را در یابد و جسمی که توان مقاومت در برابر هجوم پروژه ها را داشته باشد.از بچگی عاشق این سکانس فیلم های سورئال بودم که در آن، زمان توقف میکرد و آدم های قصه یخ می‌زدند و شخصیت اصلی و قهرمان فیلم در میان آن ها قدم می‌زد و گویا به گذشته باز می‌گذشت،آدم های یخی ،زمان متوقف شده،بازگشت به گذشته، محال قشنگی است.شاید اگر در همان لحظه که دچار حسرت شده بودم و غول چراغ جادو می آمد ،دو آرزو را بیان میکردم ، اولی بازگشت به چهار سال گذشته و دومی هم شاید رسیدن به جایگاهی که آرزویش را دارم.ولی خب غولی در کار نیست .وقتی بیشتر فکر کردم متوجه شدم انتخاب درستی نداشتم از مسیر زندگی ای که در پیش رو دارم، و البته آگاهی نداشتم و به زعم من خیلی چیزها آموختنی است مانند آگاهی، مانند انتخاب و دریافت فرصت ها.به نظرم شاید اگر آن چهار سال را با ایده ی امروزم از سر می‌گرفتم ، در معماری بالنده تر بودم.مسیری که انتخاب کردم، راهی بود که رفتم و برای رفتنش تعجیل کردم بی آنکه به قول پدرم اهم و فالاهم (که اگر درست نوشته باشم) کرده باشم.مسئله این است که فرصت ها همیشگی نیست و انسان های بدون آگاهی، غالبا آن را از دست میدهند.چیزی که در زندگی به عنوان چالشی مطرح می‌شود این است که بتوانی امیدوار باشی در حالی که حسرت میخوری.حسرت ها گاهی تلنگر اند و گاهی سوهان روح. بعد از این سیر سرسام‌آور با خط واحد راهی منزل بودم و در میان همه ی سختی های زندگی و دردی که به خاطر از دست دادن زمان و فرصت ها بر جانم بود یادم آمد چقدر خدا را دوست دارم و این حال مرا دگرگونه کرد .و شاید چالش اصلی زندگی دیالوگ فیلم lostباشد، زندگی جنگی است بین انکار و ایمان. و نکته جالب این بود که وقتی ماجرا را برای دوستم تعریف کردم گفت تو حتی اگر واقعا به گذشته برگردی باز هم همین راه را میروی شک نکن. نپذیرفتم ولی رد هم نکردم.Mstnz75Mstnz75Wed, 05 Dec 2018 02:26:12 +0330https://virgool.ir/@aminizahra252/کنعان-px4bqyntebpbدر کتابی خواندم هرکس باید مختصات کنعانش را بیابد. و اما کنعان کجاست؟کنعان نقطه ای است میان هجوم جهانت,وسعتی است که سرشار میشوی از تهی,جزرومدِ همه و هیچ، ایمان و انکار، ترس و عشق.کنعان لاهوتی است  که از آن آمده ای و به آن بازخواهی گشت،دل دادن و‌ دگرشدن است،مختصات ایجاد گلستانی است، میان آشوب کلبه احزان،ماه آرزوهاست کنعان، چهل سالگی است‌.مجموع آتش ابراهیم و گمگشتگیِ یوسف است.تو کنعانت را یافته‌ای؟Mstnz75Mstnz75Sat, 17 Nov 2018 01:25:27 +0330https://virgool.ir/@aminizahra252/نکن-دیگهعه-mj1eezec0bi9دچار نشویدبه رفته ها و به رفتنی هاعادت کنید،عادت نکنید به عادت ها،به آدم هالطفا شورِ زندگیتان را در نیاورید تنها به این دلیل که آه دوستش داشتم‌،نشد و ‌نخواست و نگذاشتند...لطفا قشنگْ گندْ نزنید به دنیای پیش رویتان،صرفا به این دلیل که یک آدمِ به اصطلاح خاص قدم های مبارکش را از دنیای لیلی و مجنونیِ تان بیرون گذاشته و رفته...لطفا عاشق نشوید وقتی ظرفیت خودتان و معشوقه تان را نمی شناسید...لطفا عشق و دوست داشتن را متمایز بدانید...لطفا با احتیاط عاشق شوید...لطفا غمگین نباشید و بخندید....لطفا آینده ی خود را صرف افراد گنگ نکنید...لطفا به خودتان،به خدایتان،به روحتان،به وجودتان ،به ادکلنتان،به موهای سرتان،به کفش های خاکیتان...و تمام تان های زندگیتان احترام بگذارید..‌.Mstnz75Mstnz75Thu, 11 Oct 2018 01:57:09 +0330https://virgool.ir/@aminizahra252/ببین-و-رها-کن-z78643wmniz9دیده ای؟!اصلا گاهی بنا بر این است که نشود،حالا هی تو بیا و چنگ بزن به هر احتمالی،حالا هی تو بیا و خودت را گره بزن به شاید ها،حالا هی به تمام حالا های خیالت بها بده تا کابوس شب های دیر انتظارت شوند...امااین بار،فقط همین یک بار،بیا و رها کن، بگذار بگذرد هر آن چه از آن تو نیستبگذار دلت به تمام دنیایت آتش بس بدهد،و ایمان بیاوردبه آن که به اندازه ی دانه ی خردلی از ایمانت ،کوه ها را جا به جا میکند....این بار همتو بگذر و برو....شنیده امخدا آدم هایی را که رها میکنند و صبوری میکننددوست دارد....این بار،بگذار خدا دوستت داشته باشدبیشتر از گذشته.....Mstnz75Mstnz75Tue, 09 Oct 2018 01:29:56 +0330