https://virgool.ir/feed/@amin.alaei.uniمدیر پروژه | متخصص در طراحی و پیاده سازی سیستم های آکوستیکی و الکتروآکوستیکی | عاشق ایده پردازی و ساختن | شخصیت مورد علاقم در زندگی ایلان ماسک مدیر تسلا و اسپیس ایکسه |fa2026-11-11 21:34:52https://files.virgool.ir/upload/users/154852/avatar/9gUt8G.pnghttps://virgool.ir/@amin.alaei.unihttps://virgool.ir/@amin.alaei.uni/مدیران-سیاه-سفید-مدیرانی-با-تصمیمات-بی-ثبات-و-گذرا-wa3nqrsvtxg3مدیریت سیاه سفید عنوانیست که به یک رفتار مدیریتی نادرست در جامعه ی ایران نسبت می دهم. در این نوشته می خواهم یک تعریف برای این رفتار ارائه کنم. پس از آن به آسیب های آن اشاره خواهم کرد و در انتها راهکارهایی برای برقراری ارتباط موثر با مدیران سیاه سفید و دور ماندن از آسیب های کار با آنان ارائه خواهم داد. مدیریت سیاه سفید نامیست که من بر رفتار دوگانه ی مدیران در ارتباط با نیروهای تحت امر خود گذاشته ام. مدیران سیاه سفید خواه برای کنترل نیروی انسانی و خواه به دلیل عدم توانایی در رسیدن به اهداف سازمانی، مدام رفتار خود را در ارتباط با کارمندان و در تصمیم گیری ها تغییر می دهند. یک لحظه به گرمی به شما سلام می گویند و ساعتی بعد پاسخ شما را به سردی می دهند. امروز شما را بهترین کارمند خود خطاب می کنند و فردا شما را تحقیر می کنند. امروز از عملکرد شما احساس رضایت دارند و فردا شما را بی ارزش و ناکارا خطاب می کنند. برای حل مسائل، شتابزده دست به تغییرات بزرگ می زنند. مداوم و سریع تصمیمات خود را عوض می کنند و خلاصه اینکه یک لحظه سفید هستند و یک لحظه سیاه. درست مثل تلوزیون های سیاه سفید برفکی و غیر شفاف. من معتقدم رهبران و مدیران بزرگ و موفق حتی در مواجهه با کارمندان سیاه سفید، صبور و ثابت قدم هستند. خیلی مهم است که یک رهبر به سرمایه ی انسانی خود فرصت دهد تا در ذهن تصویری روشن از نقش و جایگاه امروز و فردای خود در سازمان و همچنین اهداف عالی سازمان ترسیم کند. فراموش نکنید به عنوان رهبر این ما هستیم که باید خود را با واقعیت های کار با نیروی انسانی تطبیق دهیم.آسیب های مدیریت سیاه سفید بر سازمانآسیب اول : ایجاد حس عدم امنیت در نیروی انسانی احساس عدم امنیت باعث می شود کارمندان بجای صرف انرژی خود برای سازمان، انرژی خود را صرف مقابله با خطرات احتمالی کنند. ( جهت مطالعه بیشتر به مقاله ی "رهبران بزرگ چگونه به ما احساس امنیت می بخشند؟" مراجعه کنید.)آسیب دوم: از بین رفتن انگیزه ها ناپایداری و عدم قطعیت در اهداف سازمان، تصمیمات و برنامه ها، همواره باعث کمرنگ شدن انگیزه ها و سرد شدن موتور محرک نیروی انسانی می گردد.آسیب سوم : انحراف از مسیر و افتادن در دام نقاط بحرانی ( نقاط ضعف) تغییرات لحظه ای و بزرگ در ورودی های هر سیستمی ( در علم کنترل به اصطلاح به این ورودی ها ضربه می گویند) باعث تحریک نقاط ضعف سیستم ( قطب های سیستم) و انحراف از مسیر می شود. ساختن یک سیستم انسانی عاری از هرگونه نقطه ضعف با اجزایی بدون خطا غیر ممکن است. بنابراین رهبر وظیفه دارد نقاط ضعف (قطب های سیستم ) را شناسایی نماید و از تحریک آنها جلوگیری کند. تغییرات در رفتار و تصمیمات به صورت سریع، لحظه ای و پی در پی باعث افزایش احتمال افتادن سیستم در نقاط بحرانی می شود. حتی اگر خوش شانس باشیم و در دام نقاط بحرانی نیافتیم، حداقل آسیب اینگونه تغییرات دور شدن مسیر رسیدن به اهداف خواهد بود که ممکن است با وجود ارزشمند بودن اهداف و ایده های سازمان، سبب شکست کسب و کار شود. راهکار های ارتباط موثر با مدیران سیاه سفید و محافظت خود از آسیب های احتمالیاگر در محیط خود با مدیران سیاه و سفید سر و کار دارید اصلا نگران نباشید. خبر های خوبی برای شما دارم. با آگاهی از آنها متوجه خواهید شد که نه تنها شما را خطری تهدید نمی کند حتی می توانید از این موقعیت به ظاهر نا خوشایند فرصت بسازید.مطمئن شوید مقصر این رفتار سیار و سفید شما نیستید.اگر شما مدام از تغییر رفتار مدیرانتان گلایه مندید و مدام از این سازمان به آن سازمان کوچ می کنید، این احتمال را بدهید که شاید مشکل در درون شماست. نور خورشید هم نمی تواند سیاهی را از یک اتاق پوشیده شده با رنگ سیاه بگیرد. برای اینکه مطمئن شوید شما مقصر این رفتارهای سیاه و سفید نیستید، پیشنهاد می کنم شنونده ی خوبی باشید. به همکارانتان و اطرافیانتان گوش کنید. یک فرهنگ سازمانی نادرست خود را در تمامی سازمان عیان می کند. اگر حق با شما باشد، احتمالا همه ی سازمان از مدیرتان به عنوان یک فرد با رفتار سیاه و سفید یاد می کنند. اگر فقط شما هستید که گلایه مندید احتمالا باید اشکال را در خود جستجو کنید و هرچه زودتر به فکر راه حل باشید. عجله نکنید و با صبوری به جمع بندی و قضاوت منصفانه برسید.مدیران سیاه و سفید، انسانهای با احساسی هستند. مدیران سیاه و سفید معمولا احساسات پیچیده و قدرتمندی دارند. آنها قالبا بدون آگاهی از آسیب هایی که به سازمان می زنند، سیاه و سفید هستند. هدف آنها از تغییرات بهبود نتیجه است و اینکه مدام دنبال تغییر هستند نشان می دهد مسئولیت پذیر هستند. چرا که تغییر معمولا برای هر انسانی نا خوشایند است و سکون معمولا راحتی بیشتری دارد. فقط انسان های مسئولیت پذیر هستند که ریسک تغییرات مداوم را می پذیرند. کافیست این انسانهای با احساس را درک کنید و سعی کنید اعتماد آنها را جلب کنید. اگر انگیزه هایی قدرتمند برای حفظ موقعیت شغلی خود دارید نا امید نشوید و صبور باشید.با بررسی برآیند رفتار مدیران سیاه و سفید، می توانید تصمیم گیری کنید. در مواجهه با مدیران سیاه و سفید از واکنش و قضاوت های شتابزده خودداری کنید و فرصت دهید تا به یک قضاوت جامع و منصفانه برسید. خوب ببینید و خوب بشنوید. آنگاه قادر به تصویر سازی و شناسایی جایگاه خود و همچنین نیاز های خود و مدیرتان خواهید بود. درک جایگاه و نیاز های مدیر به شما این امکان را می دهد تا فارغ از تغییرات متوالی در سازمان، تصمیمات منطقی و درستی را در مسیر پیش روی خود اتخاذ نمایید.رک بودن و شفافیت در ارتباط با مدیران سیاه و سفید همیشه پاسخگوست.اگر از رفتار مدیران سیاه سفید آسیب می بینید و فکر می کنید انگیزه های شما را از بین می برند و یا سرعت حرکت شما را کند می کنند، با احترام، نظر خود را با ایشان صریح و واضح بیان کنید. به احتمال زیاد مثل همیشه با واکنش شتابزده و غیر قابل پیش بینی مواجه خواهید شد. فراموش نکنید مدیران به دنبال نتیجه های خوب هستند و همیشه به پیشنهادات سازنده فکر خواهند کرد. نیاز نیست در بیان مسائلتان خلاقیت به خرج دهید. صادقانه و شفاف یک راست بروید سر اصل مطلب. برای مثال می توانید مدیرتان را از ناراحتی خود در ارتباط با تغییر تصمیمش درباره ی جایگاه شغلی شما آگاه کنید. اگر شما مستحق جایگاهی باشید، قطعا می توانید دلایل کافی برای اثبات تواناییهایتان ارائه کنید. اگر واقعا به خود اعتماد دارید، امیدوارانه در هر شرایطی گفتگو را ادامه دهید. حتی اگر این رک گویی به از دست دادن شغلتان منجر شود ( اخراج!). مطمئن باشید با فراموش کردن انگیزه ها و اهداف خود، بهره وری خود را از دست خواهید داد و آسیب های روحی و جسمی زیادی را متحمل خواهید شد. به عقیده ی من اخراج شدن به دلیل بیان عقیده هایی که به درستی آنها ایمان دارید، خیلی بهتر از استئفا دادن پس از سالها سکوت است.نتیجه گیری : در یک سازمان سیاه و سفید بمانیم یا برویم!برای حرکت در جاده ی موفقیت، ابتدا باید آن را پیدا کنیم.سازمان های سیاه و سفید معمولا در کارشان موفق نیستند و اگر مطمئن هستید در یک سازمان سیاه و سفید کار می کنید حداقل تمام تخم مرغ هایتان را درون آن نگذارید و برای یک تغییر برنامه ریزی کنید.به عقیده ی من بیشترین آسیب های اجتماعی که در کشورمان با آنها روبرو می شویم ناشی از این واقعیت است که وقتی با حق روبرو می شویم و آگاه هستیم که حق و حقیقت چیست، باز ساده از کنار آن عبور و درباره ی آن سهل انگاری می کنیم. این رفتار فرصت ها را از ما می گیرد و باعث زیان های بزرگ بعدی می شود. به نظر من جواب سوال فوق به شما و شخصیت شما بستگی دارد. اگر شخصی فعال، پر انرژی و با انگیزه هستید، به سادگی از کنار انگیزه های بزرگ عبور نکنید و به خود اطمینان کنید. اگر آنقدر اعتماد به نفس دارید که می توانید از پس یک تغییر بزرگ برآیید، سعی کنید بر ترس از شکست قلبه کنید و برای رسیدن به جایگاهی که دوست دارید بدست بیاورید، تمام تلاشتان را بکنید. راز یک تغییر موفق، یافتن یک هدف شفاف و روشن، برنامه ریزی، تمرکز و حرکت است. پیشنهاد می کنم تمام تلاشتان را برای تغییر درونی سازمانتان، حداقل در حوزه ی کاری خود انجام دهید و بعد دست به تغییرات گسترده برای خروج بزنید. این چالش را یک فرصت برای تمرین و اقدام در موقعیت های مشابه تلقی کنید. برای شروع تغییر، مسیر گام به گام زیر را پیشنهاد می کنم.گام اول : 1- آسیب های سازمان را بشناسید و در مقابل آن از خود محافظت کنید. تلاش کنید جایگاه و وظایف خود را برای خود و سازمان مشخص کنید. از مدیرتان بخواهید شرح وظایف شما را بنویسد و درباره آن گفتگو کنید و به توافق کتبی برسید.گام دوم: توانمندی های واقعی خود را کشف کنید و آنها را یادداشت کنید. این آگاهی به شما کمک می کند در میان هرج و مرج موجود و عدم شفافیت ها از اعتماد به نفس خود و دارایی های معنوی خود محافظت کنید.گام سوم: مطمئن شوید که سازمان آنقدر سیاه و سفید است که جلوی رشد شما را می گیرد. برای این منظور شنونده ی خوبی باشید. تا می توانید، قبل از خروج در سازمانتان رشد کنید. چالش پیش رو را به عنوان یک فرصت برای تمرین در نظر بگیرید و سعی کنید اثر تغییرات محیطی را بر عملکردتان به حداقل برسانید.گام چهارم: برای تغییر نیاز به هدف و برنامه دارید. انگیزه ها و توانمندی های واقعی خود را در نظر بگیرید و یک مسیر روشن برای حرکت به سمت آن ترسیم کنید. برای مثال برای استخدام در یک شرکت بهتر شروع به جستجو کنید و هر روز آگهی ها را تا رسیدن به نتیجه ی مطلوب بررسی نمایید. از تجربه ی قبلی خود، در مصاحبه ها استفاده کنید و سعی کنید شفافیت در اهداف سازمانی و شرح وظایف را به عنوان یک معیار برای انتخاب در نظر بگیرید.گام پنجم: تا رسیدن به نتیجه ی مطلوب و شرایط پایدار به تلاشتان ادامه دهید. انگیزه های قدرتمند راهنمای شما خواهند بود. هرچقدر اهدافتان را روشن تر ترسیم کنید و برنامه ی خود را دقیق تر نمایید، ترس ها کمرنگتر خواهند شد. سرعت تغییرات را متناسب با درکتان از جایی که به آن رهسپارید تنظیم نمایید.پایان !امین علائی | Amin Alaeiامین علائی | Amin AlaeiFri, 12 May 2023 23:02:54 +0330https://virgool.ir/@amin.alaei.uni/ایلان-ماسک-چگونه-ثروتمند-ترین-فرد-روی-زمین-شد-igpygc7b99fhاین روز ها، همه ی ما به لطف رسانه ها، اینترنت و شبکه های اجتماعی، در انبوهی از اخبار خوب و بد غرق شده ایم. بعضی از این خبرها بدجوری روی احساسات ما تاثیر می گذارد. یکی از همین خبر ها بهانه ای شد که من دست به قلم شوم و چند خطی راجع به یکی از تاثیر گذارترین انسان های زندگیم بنویسم. چند ساعت پیش رسانه ها خبر دادند که با افزایش ارزش سهام شرکت تسلا، آقای ایلان ماسک ( Elon Reeve Musk) مدیر عامل شرکت های تسلا، اسپیس ایکس ( SpaceX)، سولار سیتی، استار لینک و ... ، با عبور دارایی شخصیش از مرز 185 میلیارد دلار آمریکا، بالا تر از جف بزوس، به مقام ثروتمند ترین فرد دنیا دست یافت.به نظر من، برای آدمهایی مثل آقای ماسک، ثروتمند ترین بودن یک ارزش محسوب نمی شود و گمان نمی کنم هیچ کجای دفترچه ی اهدافشان نوشته باشند، روزی ثروتمند ترین فرد جهان خواهم شد! به نظر من این آدم ها پول را تنها یک ابزار برای رسیدن به آرزوهایشان می بینند. در این نوشته قصد دارم نظرم را درباره ی دلایل موفقیت آقای ماسک با شما در میان بگذارم. اینکه چه ویژگی هایی او را به ثروتمند ترین مرد دنیا تبدیل کرده است؟ویژگی اول: سخت کوشی اگر تا به حال سخنرانی های آقای ماسک را دنبال کرده باشید، قطعا داستان تاسیس اولین شرکتش را با همراهی برادرش شنیده اید. ایشان در کشور آفریقای جنوبی متولد شده و دوران کودکی سختی را گذرانده است. به دلیل علاقه اش به کامپیوتر و بازی های کامپیوتری در سن 17 سالگی برای تحصیل به آمریکا می رود. ایلان با پول اندکی که داشته، یک دفتر کار را بجای خانه اجاره می کند و شبها را روی یک نیمکت چوبی می خوابد. در همین زمان، به همراه برادرش همزمان با تحصیل در دانشگاه، کمپانی zip2 را تاسیس می کنند و با اندک باقیمانده پولشان یک کامپیوتر می خرند. این کامپیوتر روزها وظیفه اش ارائه ی سرویس های اینترنتیست. بنابراین چاره ای جز کد نویسی در طول شب برایشان باقی نمی ماند. بلاخره این سخت کوشی نتیجه می دهد و ایلان با فروش این کمپانی، صاحب 22 میلیون دلار پول می شود که 1 میلیون دلار آن را برای خرید یک خودروی مکلارن F1 هزینه می کند. بعد ها در برنامه ی میلیونر های خود ساخته در شبکه Cnn به طنز به مجری می گوید، دلیل خرید این خودرو این بود که سر هیچ قرار کاری دیر نرسم! سخت کوشی آقای ماسک او را از شخصی که مجبور بوده روی زمین بخوابد، به یک میلیونر خود ساخته تبدیل می کند و این تازه شروع داستان است.ویژگی دوم: مهندس بودنخیلی از ما مهندس بودن را صرفا در فارغ التحصیل شدن از یک دانشگاه، در یکی از رشته های مهندسی خلاصه می کنیم. اما به نظر من، مهندس بودن یک استعداد و توانایی منحصر به فرد است که به اشخاص این امکان را می دهد که ایده هایشان را به واقعیت تبدیل کنند. مهندسین قدرت تحلیل بالایی دارند و می توانند با استفاده از قوانین حاکم بر جهان، تئوریات مفهومی را به ساختارهای عملی تبدیل نمایند. حالا چرا مهندس بودن، به موفقیت ایلان ماسک کمک می کند؟ در پاسخ به این سوال می خواهم به دو دلیل اشاره کنم که یکی از این دلایل یک دلیل کلیست که همیشه صادق است و دیگری به پیچیدگی های عصر حاضر مربوط می شود. دلیل اول کاملا مشخص است. قطعا وقتی شخصی توانایی زیادی در تبدیل ایده ها به یک محصول عملی داشته باشد می تواند با ایده های خود ارزش افزوده خلق نماید. برای مثال ایده ی تبدیل بانکداری سنتی به بانکداری الکترونیکی توسط ایلان ماسک به خلق Paypal انجامید که امروزه نیز یکی از قول های بزرگ بانکداری الکترونیکی محسوب می شود.دلیل دوم، زیاد آشکار نیست و به ویژگی های ذاتی مهندسین مربوط است. اگر به لیست اولویت های مهارتی شخصی در سالهای اخیر دقت کنید به مهارت های حل مسائل پیچیده و فکر کردن در شرایط بحرانی، قدرت یادگیری پیوسته و مداوم و دارا بودن هوش عاطفی بالا بر خواهید خورد. بسیاری از بزرگان مدیریت کسب و کارها و بیزینس من های سنتی، همواره به دنبال کارمندانی با ذهن‎های به ظاهر منظم و ماشین های متحرک می گردند. خیلی از این افراد از تغییرات بزرگ بیزارند و معمولا به ایده پردازان توجه زیادی نمی کنند. آنها برای حل مسائل پیچیده به دنبال راه حل های ساده هستند و در مدیریت به تئوری های رفتار گرایانه و کنترل محور پایبندند. شیوه های مدیریت سنتی، در جهان پیچیده ی امروز، کارآمدی خود را از دست داده است. ری دالیو که او را به عنوان یکی از بهترین اقتصاددانان دنیا معرفی می کنند، در کتاب Priciples، مهندسین را به عنوان بهترین رهبران معرفی می کند. مهندسین قادرند در جهان به ظاهر بی نظم و پیچیده ی امروز، با استفاده از توانایی هایی که در ایجاد نظم و تحقق ایده ها دارند، نظم ایجاد کنند. اگرچه مهندسین از دید افرادی که هوش عاطفی پایینی دارند خیلی بی نظم به نظر می آیند اما این بی نظمی ظاهری، ناشی از نگاه متفاوت مهندسین به مسائل پیچیده است. چرا که مسائل خیلی پیچیده، راه حل هایی پیچیده خواهند داشت که خیلی منظم و طبقه بندی شده به نظر نمی آیند. همچنین مهندسین معمولا دارای هوش عاطفی بالایی هستند و خیلی به احساسات خود و دیگران توجه می کنند. بنابراین در رهبری سیستم های پیچیده ی انسانی، بجای تمرکز بر کنترل افراد بر مبنای رفتارشان، آنها را آزادانه رهبری می کنند. مهندسین خیلی خوب با افراد تیمشان ارتباط برقرار می کنند و می توانند افراد با انگیزه، با هوش و توانمند را به خوبی رهبری نمایند و از انگیزه های افراد در جهت پیشبرد اهداف تیمی استفاده نمایند. چرا که در نگاه به کارمندان خود، به آنها به چشم یک انسان با همه ی خصوصیات و احساسات انسانی، نگاه می کنند و نه یک ماشین قابل برنامه ریزی!ویژگی سوم: مبارزه با ترس از شکستایلان ماسک یک وجه تشابه تاریخی با استیو جابز دارد. همه ی شما احتمالا داستان اخراج شدن استیو جابز از شرکتی که خود تاسیس کرده بود (Apple) را شنیده اید. قطعا خیلی دردناک است. اینکه مدیران بی خرد، پس از تسلط بر شرکت ها، خالقان شرکت را کنار بگذارند، قطعا رنج آور است. ایلان ماسک پس از تاسیس Paypal به موفقیت های بزرگی می رسد. اما پس از تسلط Ebay بر سهام Paypal، مدیرعامل جدید Paypal، ایلان ماسک را به دلیل اصرارش بر انتقال زیرساخت های Paypal از یونیکس به مایکروسافت ویندوز، از شرکتی که خود خلق کرده، اخراج می کند. (شکست اول)ایلان ماسک بلافاصله پس از این شکست، اسپس ایکس ( SpaceX) را تاسیس می کند. ایده اولیه، ایجاد بستری جهت مهاجرت انسان ها از زمین به مریخ است. آقای ماسک متوجه می شود که به دلیل انحصاری بودن صنعت ساخت موشک، هزینه تمام شده قطعات موشک، 2 درصد قیمت آن در ایالات متحده است و او تصمیم می گیرد با ساخت موشک، هزینه های سفر فضایی را تا یک دهم آن کاهش دهد. ساخت هر موشک برای اسپس ایکس صدها میلیون دلار هزینه داشت. متاسفانه سه بار تلاش برای پرتاب موشک های فالکون 1 توسط اسپس ایکس با شکست مواجه شد. این یعنی دود شدن حدود 300 میلیون دلار از ثروت شخصی ایلان! (شکست دوم، سوم و چهارم)شکست در پرتاب موشک فالکون 1 پس از 4 سال تلاش برای طراحی آناما ایلان سر سخت تر از آن بود که از ترس شکست دوباره، رویاهای خود را نادیده بگیرد. بلاخره چهارمین تلاش ایلان نتیجه داد و فالون 1 با موفقیت به فضا پرتاب شد. پس از آن ناسا برای اعزام فضانوردان به فضا با اسپیس ایکس چندین قرارداد امضا نمود که نقطه عطفی در فعالیت شرکت اسپس ایکس محسوب می شد.در سال 2015 موشک فالکون 9 برای تحقق ایده ی پرواز و فرود موشک های عمود پرواز طراحی گردید. آزمایش این موشک نیز بارها با شکست همراه بود. اما ایلان قوی تر از آن بود که دست از دنبال نمودن اهداف خود بردارد و سرانجام این ایده را نیز عملی کرد. در آخرین ماه سال 2020 میلادی، آزمایش سفینه Starship Sn9 (سفینه ای که جهت مسافرت انسان ها به مریخ طراحی شده است ) به دلیل انفجار در یکی از موتور ها، در هنگام فرود با شکست و انفجار مواجه شد اما تلاشهای ایلان همچنان ادامه خواهد داشت. شسکت ها همیشه ترسناک و دلهره آور هستند. اما آقای ماسک همواره یک مبارز در مقابله با ترس از شکست هاست. چرا که ترس از شکست یکی از مهم ترین عوامل بازدارنده در مسیر رسیدن به اهداف خواهد بود.جمع بندی در این نوشته، سه ویژگی ایلان ماسک را که به نظرم باعث شد او به مقام ثروتمندترین فرد دنیا دست یابد، مطرح نمودم: سخت کوشی، مهندس بودن و مبارزه با ترس از شکست.قطعا یک میلیاردر خود ساخته، ویژگی های شخصیتی جالب و متنوعی دارد. این نکته نیز قابل توجه است که این افراد به پول نگاه ابزاری دارند و قطعا پول را یک هدف در زندگی خود تعریف نمی کنند. در واقع ثروت، تنها یکی از نتایج تلاش های مداوم آنها در مسیر زندگیست. امیدوارم مطالعه ی این نوشته، انگیزه ای باشد در مسیر تحقق ایده ها.وبسایت شخصی نویسنده : www.aminalaei.comامین علائی | Amin Alaeiامین علائی | Amin AlaeiSat, 09 Jan 2021 00:22:11 +0330https://virgool.ir/@amin.alaei.uni/رهبران-بزرگ-چگونه-به-ما-احساس-امنیت-می-بخشند-sbyowskiyf7sتغییری باش که دوست داری در جهان ببینی! (گاندی)امنیت یکی از اساسی ترین نیاز های انسان است. مثال هایی مانند ساختن لباس جهت حفاظت بدن از بلایای طبیعی و یا پناه بردن به غارها از شر درندگان، نشان می دهند انسان ها پیش از اینکه تمدنی وجود داشته باشد به امنیت فکر می کرده اند و خیلی پیش تر از آنکه انسانها واژه ی امنیت را بشناسند، به دنبال آن بوده اند. امنیت در واقع نقطه ی مقابل خطر است. احساس خطر، ذهنمان را پراکنده می کند، پریشانمان می سازد و ما را از تمرکز روی اهدافمان باز می دارد. قطعا راه حل هایی وجود دارد که ما را از ترس ناشی از احساس خطر رها می کند. احساس امنیت می تواند از میزان اعتماد به نفس اشخاص سرچشمه بگیرد. در این نوشته نمی خواهم با شما راجع به چگونگی بهبود اعتماد به نفس صحبت کنم. بیشتر می خواهم درباره ی انتظاراتم از مدیران و رهبران سخن بگویم. چرا که اعتقاد دارم این مدیران و رهبران هستند که در نسل های پس از خود اعتماد و خود باوری و احساس امنیت را بوجود می آورند. به نظر من نقش رهبری در جوامع جهت ایجاد حس امنیت و آرامش از هر نقشی پر رنگتر است. حتی پر رنگ تر از اراده ی شخصی اعضای جامعه.خطر نقطه مقابل امنیت است.بلااستثنا وقتی در سازمان های موفق، به دنبال علت موفقیتشان می گردم به رهبرانی می رسم که عاشق و قدردان آدم ها هستند. انگار این فرشتگان بی مزد و مواجب فقط به یک چیز می اندیشند. چطور به رشد و پیشرفت دیگران کمک کنیم؟ در واقع آنها به افرادی پاداش خواهند داد که افتخارشان کمک کردن به رشد تک تک اعضای سازمان است. در مقابل مدیران سازمان‎های شکست خورده به افرادی پاداش می دهند که افتخارشان بهره کشی از اعضای سازمان در جهت رشد مدیریت است. دقیقا بر عکس یکدیگر ! یکی برای همه، در مقابل همه برای یکی!شاید بگویید این تفکر که از آن سخن می گویی چه ربطی به مدیریت دارد؟ خیلی ها معتقدند که میزان تلاش انسان ها برای رشد دیگران، کاملا به شخصیت خودشان بستگی دارد. ولی واقعیت این است که این محیط است که انسانها را برای اهمیت دادن به رشد دیگران ترغیب می کند و شرایط محیطی یک سازمان برخواسته از نگرش رهبران سازمان است.وقتی از رهبران قهرمان سوال می کنید که چرا اینقدر قدردان افراد سازمانتان هستید مستقیم یا غیر مستقیم به شما پاسخ خواهند داد چو این آدم ها دارند زندگیشان را برای ما می گذارند و هرچه انجام می دهند برای ماست. این نحوه ی پاسخگویی نشان از حس اعتماد و همکاری عمیقشان دارد. در مقابل مدیران شکست خورده که دائما فیگور آدم های قدر دان را می گیرند خیلی مغرورانه جواب خواهند داد ما اینیم دیگر! چون برای ما خوب کار می کنند!مشکل حس اعتماد و همکاری این است که، اینها احساس هستند و در احساسات قطعیت وجود ندارد. شما نمی توانید به دیگران امر کنید که از امروز باید به من اعتماد داشته باشید چون من خیلی قابل اعتمادم و همان لحظه اعتماد به وجود بیاید! یا اینکه به کارمندتان بگویید از فردا باید با فلانی همکاری کنی و از فردا این همکاری به سرعت شکل بگیرد. احساس اعتماد و همکاری در یک فرآیند به وجود می آید و قبل از اینکه در وجود اشخاص با تمام وجودشان حس نشود، متبلور نخواهند شد.برای اینکه ریشه ی این احساس ها را دقیق تر بشناسیم بگذارید سری به عصر پارینه سنگی بزنیم. دوران پارینه سنگی، یعنی حدود 10 هزار سال قبل از میلاد مسیح، یکی از طولانی ترین دوره های تاریخی تمدن بشریست. در این دوران انسان ها در گروه هایی گرد هم آمدند. مشخصه اصلی این دوران ساخت ابزار های سنگی برای شکار، فعالیت های روزانه و همچنین زندگی غار نشینیست. در آن روزها احساس خطر با آنچه ما امروز می شناسیم بسیار متفاوت بود. جهان پیرامون انسانها پر از خطر هایی بود که حیات انسان را به مخاطره می انداخت، خطر هایی مانند طوفان ها، کمبود منابع غذایی و حمله ی حیوانات وحشی. در این دوران انسان ها فهمیدند با در کنار هم جمع شدن می توانند بر بسیاری از این خطرات غلبه کنند. در واقع با جمع شدن در کنار یکدیگر احساسی به نام امنیت را تجربه کردند. در واقع این احساس امنیت از احساس اعتماد و همکاری زاده شده بود. می توان اینگونه تعریف کرد که احساس امنیت، ذاتا از احساس اعتماد و همکاری برخواسته است. آنها آموختند که وقتی در خواب هستند می توانند با اعتماد به یک نفر از اعضای گروه به عنوان نگهبان شب از خطر ها آگاه شوند. بدون احساس اعتماد به نگهبانان شب، یقینا این همکاری و احساس امنیت و در نیتجه امکان یک خواب شیرین و راحت محقق نمی شد. بدون حس اعتماد و همکاری در واقع امکان بقا وجود نداشت.زندگی در عصر امروز چیزی شبیه به زندگی در عصر پارینه سنگیست. پیرامونمان پر از خطر هایی است که فرصت خوب زیستن، موفقیت و متاسفانه حتی بقای ما را تهدید می کند و هر چقدر هم که خوش بین باشیم نمی توانیم این حقایق و خطر ها را کتمان کنیم. عدم ثبات اقتصادی، اشباع بازار از کالاها و خدمات، رقابت های تنگاتنگ و در نتیجه عدم اطمینان شغلی و حتی مشکل در تامین نیاز های اساسی زندگی مثل تغذیه سالم، مسکن و خیلی از نیاز های اساسی دیگر زنگ خطر را در ذهن ما روشن می کند. حقیقت این است که ما نمی توانیم به تنهایی هیچ کنترلی روی این خطر ها داشته باشیم. تنها متغیر برای کنترل این خطر ها، شرایط درونی سازمان ماست. یک گروه از انسان ها که دور هم جمع می شوند تا با همکاری و اعتماد، از خطر ها در امان باشند و احساس امنیت کنند و اینجاست که نقش مدیریت پر رنگ می شود. زیرا که شرایط درونی یک سازمان به شدت وابسته به نحوه ی رهبریست. این رهبر است که باید با در اولویت قرار دادن اعتماد و امنیت اعضای سازمان، آنها را قانع کند که در امنیت هستند و آنها را قانع کند که به یکدیگر اعتماد داشته باشند و پس از آن همکاری و کلی اتفاق های خوب خود به خود به وجود خواهد آمد. وقتی درون یک سازمان، رهبر با مواجه شدن با اولین مشکلات، کارمندان را از عدم قطعیت در ادامه ی همکاری آگاه می کند و یا کارمندان را با تهدید به از دست دادن کارشان مانند ماشین ها مجبور به عمل بر اساس دستور العمل هایی از پیش تعیین شده می کند، در واقع احساس امنیت را در اعضای سازمانش از بین برده است. و وقتی احساس امنیت کم می شود اعضای سازمان به شما خواهند گفت که به مدیرشان اعتماد ندارند. اگر شما مشتری ثابت یک شرکت فروشگاه اینترنتی به خاطر خدماتشان هستید، این خدمات خوب نشان از کارمندان ایده آن سازمان نیست، در واقع این خدمات خوب، نشان از اعتماد کارمندان به مدیر است.وقتی شرایط درون یک سازمان خوب نیست، اعضای سازمان بیشتر انرژی و زمانشان را صرف حفاظت از خودشان در مقابل خطرات و دیگر اعضا درون سازمان می کنند و این مساله باعث تحلیل سازمان می شود. در مقابل وقتی درون سازمان امنیت و اطمینان وجود دارد، تمام اعضا نیرو و استعدادشان را وقف مواجهه با خطرات بیرونی سازمان و استفاده از فرصت ها خواهند کرد.در سازمان هایی که اعضا به مدیران خود اعتماد دارند، بدون ترس از شکست با تمام وجود بر اهداف سازمان و فرصت ها تمرکز می کنند و به خوبی می دانند در صورت مواجهه با شکست رهبر حامی و راهنمای آنها خواهد بود. در مقابل در سازمان های شکست خورده، افراد از ترس مواجهه با توبیخ ها و تحقیر های ناشی از شکست، کاملا انگیزه و خلاقیت را از دست می دهند و ترجیح می دهند فقط از اصول پیروی کنند. مدیران خوب، کارمندانشان را تشویق می کنند تا به دنبال علایق، اهداف و انگیزه های شخصی خود حرکت کنند و در مقابل مدیران شکست خورده، از دیگران انتظار دارند علایق خود را کاملا نادیده بگیرند و فقط علایق مدیریت را دنبال کنند. ساده بگویم، مدیران خوب رفتاری مشابه به رفتار والدین نسبت به فرزندان دارند که بدون هیچ چشم داشتی، فرزندان را به پیگیری اهداف و علایقشان تشویق می کنند.در واقع مدیران شکست خورده، قوانین و قرارداد های عمیق انسانی را که ریشه در تاریخ بشریت دارد، نقض می کنند. در این قرارداد ها صحبتی از اعداد و ارقام و حقوق و دستمزد نشده است. این قرارداد ها برای بقای نوع بشر بوجود امده اند و ریشه در احساسات و نیاز هایی دارند که از روزهای آغازین پیدایش انسان روی کره ی خاکی همراه او بوده اند. چه کسی می پذیرد که گاندی با 100 ها میلیون دلار حاضر به خدمت به مردمش شده. گاندی برای رسیدن مردمش به آنچه می خواستند تمام زندگیش را فدا کرد و این مساله یک اعتماد عمیق نسبت به او در ذهن مردمش ایجاد کرد. وقتی به عنوان یک مدیر موفق شوید احساس امنیت را در سازمانتان بوجود بیاورید، احساس اعتماد و همکاری خود به خود شکل خواهد گرفت و خواهید دید که افراد شروع به همکاری با یکدیگر می کنند. رهبر بودن یک انتخاب است و نه یک جایگاه. حتما با مدیران زیادی ملاقات داشته ایم که فقط در جایگاه مدیر نشسته اند. آنها فقط و فقط اولویت های از پیش تعیین شده هستند و نه رهبران ... . ما کاری که می گویند انجام می دهیم فقط و فقط چون آنها نسبت به ما اولویت دارند و نه اینکه بخواهیم از آنها پیروی کنیم. در مقابل با افرادی روبرو شده ام که از هیچ جایگاه مدیریتی برخوردار نبوده اند اما مدیران بزرگی بوده اند. چرا که آنها همیشه به دنبال رشد اطرافیانشان هستند و همیشه اولویت را به رشد دیگران می دهند. آنها پر تلاش و موفق هستند اما با این وجود ترجیج می دهند پس از افراد هم رتبه ی خود دیده شوند. در واقع وقتی رهبران امنیت ، آرامش و علایق اعضای سازمانشان را در اولویت قرار می دهند و قبل از دیگران ریسک ها و خطر ها را به جان می خرند، واکنش طبیعی افراد سازمانشان این خواهد بود که با گوشت و پوست و استخوانشان به او کمک خواهند کرد که به اهداف و علایقش برسد. وقتی از افرادشان سوال می کنید که چرا خودتان را وقف سازمانتان کرده اید فقط یک جواب دارند. جوابشان این است که ما به رهبرانمان مدیونیم...امین علائی | Amin Alaeiامین علائی | Amin AlaeiFri, 20 Nov 2020 05:10:03 +0330https://virgool.ir/@amin.alaei.uni/کلید-رسیدن-به-اهداف-و-آرزو-ها-در-آغوش-کشیدن-واقعیتها-m3t7slaafbgdاین جهانی نیست که من در ذهن انتظار داشتم...فقر، بی نظمی و تبعیض جهان را در بر گرفته است...محیط زیست رو به نابودیست...بیماری ها سلامت عزیزانمان را تهدید می کند و شاید همین الان سوگوار فقدان عزیزی هستیم...این جهانی نیست که من آرزو داشتم...مشکلات هیچگاه اجازه دست‎یابی به آرزو هایم را به من نمی دهند...این افکار زاییده‎ی قضاوت های بی پایان ضمیر نا خداگاه ماست که می کوشد ما را به سوی نیاز‎ها و اهدافمان هدایت کند. مشکل از آنجایی شروع می شود که ما در مواجهه با واقعیت ها، شکست ها، ضعف های وجودی و مشکلات ناشی از آن، بجای پذیرش واقعیت‎ها و انتخاب رویکرد مناسب جهت ادامه‎ی مسیر به سمت اهداف، پس از احساس درد ناشی از اولین شکست شروع به قضاوت و نکوهش طبیعت و جهان اطرافمان می کنیم و آنقدر این قضاوت ها را ادامه می دهیم تا به کلی از مسیر رسیدن به اهدافمان خارج شویم و آرزوهایمان را از یاد ببریم!.در این نوشته قصد دارم یک راه حل شفاف و دقیق جهت انتخاب رویکرد مناسب در برخورد با واقعیت ها ارائه دهم تا شما را در رسیدن به هر هدفی، هرچقدر بزرگ و درست نیافتنی، یاری کند.واقعیت ها آن رویداد هایی هستند که جهان هستی را شکل داده اند. انسان تنها با پذیرش حقیقت و استفاده از آن است که می تواند آرزوهای خود را به واقعیت پیوند زند. برای مثال برای اینکه پرواز به واقعیت تبدیل شود باید درک صحیحی از حقیقت جاذبه و فیزیک مربوط نیروهای حاکم بر ماده وجود داشته باشد. با اندازه گیری این حقایق می توان شرایطی را ایجاد کرد که پرواز یک هواپیما واقعیت یابد. با پذیرش حقایق و قوانین حاکم بر طبیعت ما انتظار نخواهیم داشت جهان به شیوه ای غیر واقع عمل کند. حقایق نشات گرفته از ذات هستی است. در مسیر زندگی، طبیعت بزرگترین معلم ما خواهد بود. ما انسانها نمی توانیم خالق حقایق باشیم اما می توانیم از آنها در جهت رسیدن به واقعیتی که انتظارش را می کشیم و در واقع در مسیر رسیدن به آرزوهایمان بهره ببریم. دقیق تر بگویم، فهم، در آغوش کشیدن و کار با حقایق همانطور که هست و نه آنطوری که ما انتظار داریم و یا آرزو داریم، کلید رسیدن به موفقیت های بزرگ است. پذیرش حقیقت به معنای فراموش کردن آرزوها نیست.شاید اینطور برداشت شود که پذیرش حقایق به معنای فراموش کردن آرزو‎ها و عدم دنبال کردن آنهاست. به نظر من بدون داشتن آرزوها، در روزمرگی زندگی غرق خواهیم شد و زندگی ملال آور و بی معنا خواهد بود.پذیرش حقایق و بدست آوردن درک صحیح از آن، در واقع بهترین راه برای انتخاب اهدافی روشن از بین آرزوهایمان و یافتن بهترین مسیر برای رسیدن به آنهاست. درک نادرست ما از حقایق، واقعیت های نا مطلوب و شکست ها را رقم می زنند.وقتی با واقعیتی غیر از آنچه در سر داشتیم مواجه می شویم، درد شکست را تجربه می کنیم. دردی ارجمند! در مواجهه با این واقعیت ها که ناشی از محاسبات نادرست ما و درک اشتباه از حقایق حاکم بر جهان پیرامون ماست، بهتر است آنها را در آغوش بگیریم و به جای سرزنش خود و جهان پیرامونمان، با حفظ آرامش، به فکر یک راهبرد برای عبور از مشکل باشیم. وقتی این نگرش را در خود تقویت کنیم، در مواجهه با هر شکست، به درک عمیق تری از حقایق خواهیم رسید و پس از عبور از مشکل قدرتمند تر از گذشته مسیر را به سمت اهدافمان ادامه خواهیم داد. به خاطر داشته باشید که همیشه حقیقت در ابتدای راه واضح و در دسترس نیست. بدون شکست ها، رسیدن به درک عمیق از حقایق امکان پذیر نخواهد بود. پس از هر شکست با حفظ آرامش، ابتدا راهبردی برای عبور از مشکل بیابید. سعی کنید علت شکست را روشن و واضح پیدا کنید. باید به درک عمیقی از حقیقتی که موجب شکست شده دست یابید و آن را یادداشت نمایید. سپس به بازطراحی مسیر خود بپردازید تا هیچگاه در رسیدن به مقصد نهایی دچار اشتباه مشابه نشوید. به یاد داشته باشید در مسیر رسیدن به آرزوهای بزرگ، جایی برای تکرار دوباره‎ی اشتباهات نیست.واقعیت ها را در آغوش بگیرید و بجای سرزنش خود و هستی، سعی کنید با درک حقیقت هستی، راه حل‎هایی برای عبور از مشکلات و واقعیت های نامطلوب بیابید. از هر شکست درسی بگیرید و بر اساس آن مسیرتان را باز طراحی کنید. سپس با پشتکار راهتان را ادامه دهید.در پایان به خاطر داشته باشید دردهایی که با هر شکست تجربه می کنید، فقط ریشه‎ی روانی دارند و واقعی نیستند. این دردها ساخته و پرداخته‎ی ذهن هستند و با کمی توجه می توانید مهارت کنترل آنها را بدست آورید. فقط با انگیزه و پشتکار حرکت کنید و از مسیرتان لذت ببرید و اجازه ندهید هیچ مانعی شما را از مسیر رسیدن به اهدافتان دور کند!امین علائی | Amin Alaeiامین علائی | Amin AlaeiFri, 30 Oct 2020 00:00:40 +0330https://virgool.ir/@amin.alaei.uni/انگیزه-واقعا-به-آن-نیاز-داریم-pca9cqx0q2lmتا به حال برای شما پیش آمده که به عنوان رهبر یک تیم در رسیدن به نتایج مطلوب شکست بخورید؟ یا در مسیر رسیدن به اهدافتان نا امید و از ادامه دادن مسیر منصرف شوید؟ و یا به عنوان عضو یک جامعه ی کوچک مثل خانواده در همراه کردن دیگران برای رسیدن به چیزهای خوب نظیر نشاط، سلامت و آرامش پایدار با مشکل عدم همکاری دیگران مواجه گردید؟ در این متن می خواهم کمی راجع به یک واژه ی بسیار آشنا و فراموش شده و ابزار یافتن آن صحبت کنم. انگیزه!انگیزه یعنی : سبب و باعث چیزها...! این تعریفیست که در لغت نامه ی دهخدا در مقابل واژه‎ی انگیزه یافتم. چقدر مختصر، مفید و البته ظریف! می شود اینگونه برداشت کرد که برای رسیدن به هر چیزی که فکرش را بکنید، هر هدفی، هر ساخته ای، و هر اتفاقی باید قبلش انگیزه‎ای بوجود آورد.چه به عنوان یک انسان نیاز به خود انگیزشی و حرکت به سمت اهدافتان دارید و چه تصمیم دارید به عنوان رهبر، تیمتان را برای حرکت به سوی اهداف مشترکتان سرشار از انگیزه کنید، این متن می تواند با ارائه ی چند گام عملی کمک حالتان باشد.گام اول: شناخت نیازشناخت نیاز ها و پاسخ به آنها، مهمترین عامل ایجاد انگیزه است.فرض کنید در سال جدید تصمیم دارید درآمد خود را 10 درصد افزایش دهید، این هدف را خیلی واضح و روشن روی کاغذ یادداشت کنید. قطعا برای رسیدن به این هدف استراتژی و رویکردی خواهید داشت. هدف من در این متن ارائه استراتژی برای دنبال کردن اهداف نیست. بلکه می خواهم توضیح دهم که پشت هر هدف و احساسی که دارید، نیازی وجود دارد و شناخت این نیازها چقدر در ایجاد انگیزه برای تلاش بیشتر در راه رسیدن به هدف اهمیت دارد. قطعا برای رسیدن به هدف، چه برای یافتن مسیر و چه برای پیمودن مسیر نیاز به آمادگی ذهنی خواهید داشت. یک ذهن آماده در انتخاب مسیر درست، کمتر اشتباه می کند و در طول مسیر نیز کمتر دچار خستگی خواهد شد. حالا لطفا به سوال زیر پاسخ دهید.چرا تصمیم دارید 10 درصد افزایش درآمد داشته باشید؟ خیلی مهم است که یاد بگیرید نیاز خود را درست تشخیص دهید. برایان تریسی در کتاب 7 قدم تا آزادی مالی، نیاز های انسان را در 5 نیاز اساسی خلاصه کرده است.1- نیاز به اطمینان و آرامش2- نیاز به تفاوت3-نیاز به اهمیت4- نیاز به عشق و رابطه5- نیاز به کمک به دیگران حالا لطفا به سوالی که در بالا مطرح شد خیلی روشن و واضح پاسخ دهید. شاید این 10 درصد افزایش درآمد به شما کمک کند تا در زمینه مالی به اطمینان و آرامش درونی برسید. یا شاید با وجود استقلال مالی نیاز دارید تفاوت و بهبودی در وضع درآمدی داشته باشید و از اینکه درآمدتان ثابت باشد احساس رضایت ندارید.حالا اجازه دهید مثال دیگری بزنم. چطور است شما را رهبر یک تیم در نظر بگیریم که قرار است در سال جدید به کارمندانش انگیزه‎ای برای کارکرد بهتر در جهت رشد سازمان و رسیدن به اهداف بدهد. نیاز است که به عنوان یک رهبر توانایی لازم را در زمینه ی درک نیازهای کارمندانتان کسب کنید. قطعا اطمینان و آرامش اساسی‎ترین نیاز هر انسانیست. باید مطمئن شوید کارمندانتان تا حد امکان در محیط کارشان احساس اطمینان و آرامش دارند. قرار نیست شما به عنوان رهبر، تمام مشکلات کارمندانتان را حل کنید. اول مطمئن شوید، خودتان عاملی برای کاهش حس اطمینان و آرامش کارمندانتان نیستید. می توانید در جلسات دو نفره و یا نظر سنجی ها، موانع موجود بر سر راه اطمینان و آرامش را شناسایی کنید و جوری عمل کنید که کارمندانتان بدانند به عنوان یک رهبر شما آخر غذا می خورید! ( برای یادگیری این مهارت به کتاب «رهبران آخر غذا می خورند» نوشته‎ی سایمون سینک مراجعه کنید).یکی دیگر از نیازهایی که به عنوان رهبر و لیدر تیم خیلی باید به آن توجه کنید، نیاز به اهمیت است. در سیستم مدیریت سنتی کشور ایران، خیلی به این مساله بر می خوریم که مدیران سنتی به اندازه کافی به نیاز اهمیت نیروی انسانی توجه نمی کنند. آنها با غرور بر صندلی خود تکیه می زنند و برای حفظ مقام خود سعی می کنند تلاش‎های کارمندان خود را کم اهمیت جلوه دهند، سر آنها داد بزنند و به قول معروف گربه را دم حجله بکشند. خیلی از این مدیرها واقعا انسانهای بزرگ و با استعدادی هستند ولی از این واقعیت قافلند که در جهان امروز هیج نوآوری و ارزش جدیدی جز با کار تیمی منسجم حاصل نمی شود. اگر شما از آن دسته مدیرانی هستید که اعتقاد دارید با اهمیت دادن به کارمندانتان، آنها پر رو می شوند و ممکن است اعتماد به نفس کاذب پیدا کنند، بهتر است در جهان امروز با رشد مداوم کسب و کارتان خداحافظی کنید. شما نمی توانید با انتقاد مداوم از عملکرد کارمندانتان آنها را وادار به بهبود عملکردشان کنید. کارمندان شما ماشین نیستند. آنها نیازهای بسیار با ارزشی دارند که تنها دلیلشان برای زندگی کردن است. اگر نگاه سنتی خود را تغییر ندهید خیلی زود افراد با استعداد و توانمند تیمتان را از دست خواهید داد. به نیازهای اساسی هر انسانی توجه کنید. به قدر ارزش واقعیشان به آنها حقوق بدهید. همین امروز از کارمندان سخت کوشتان قدر دانی کنید و حتی به آنها پاداش بدهید. اجازه دهید در سازمان شما این انگیزه وجود داشته باشد که آنهایی که کار بیشتر و هوشمندانه‎تری انجام می دهند، اهمیت بیشتری دارند. وقتی به عنوان یک رهبر موفق شدید نیازهای کارمندانتان را بشناسید و در حد توانتان قدمی برای تامین این نیازها بردارید، کارمندانتان نیز انگیزه خواهند داشت تا به سازمان شما در جهت بهبود عملکردش کمک کنند. باید این حقیقت را قبول کنید که آنها برای نیازهای خودشان کار می کنند و نه برای اهداف سازمان شما! سعی کنید نیازهای مشترکتان را پیدا کنید. نیاز های مشترک، انگیزه های مشترک را خواهند ساخت!با شناسایی هر یک از نیازهای اساسی فوق می توانید راهی برای ایجاد انگیزه در خودتان و آدم های اطرافتان پیدا کنید. فقط باید کمی دقیق تر به اطرافتان نگاه کنید و این نیازها را با چشم دل و احساستان ببینید. این مهارت قطعا نیاز به تمرین دارد. برای این کار همین حالا کاغذ و قلم بیاورید و نیاز های اساسی خود را یادداشت کنید. هر روز به یادداشتتان نگاهی بیاندازید و سعی کنید باز هم با توجه به اهدافتان نیازهای پشت هر هدف را خیلی روشن و واضح پیدا کنید. این تمرین به شما کمک می کند ذهنتان را در شناسایی این نیازها آماده تر کنید.گام دوم: نیاز ها را تبدیل به انگیزه کنید.نیاز ها، انگیزه ها را می سازند.حالا که نیازها را شناختید، باید آستین ها را بالا بزنید و انگیزه‎هایتان را جهت تامین این نیازها پیدا کنید. هیچ کس در موتور ماشینش نفت خام نمی ریزد. باید نفت را پالایش کنید و از بخشی از آن به عنوان بنزین و سوخت ماشین استفاده کنید. ذهن شما پالایشگاه نیاز هایتان است. در یکی از کلاس‎های تونی رابینز دیدم که معتقد است 80 درصد موفقیت را ذهن و روان انسان می سازد و مهارت تنها 20 درصد در رسیدن به موفقیت به ما کمک می کند. همه ی ما انسانها بسیاری از نیاز های خود را میشناسیم ولی به آنها اهمیت نمی دهیم و نتیجه این می شود که یک عمر در بیهوگی و سرخوردگی طی می شود. در مثال هدف افزایش 10 درصدی درآمد، اگر نیازمان حس اطمینان و آرامش است، بهتر است در جایی که نیازتان را یادداشت کرده اید ادامه دهید که چقدر برای رسیدن به این اطمینان و آرامش نیاز به آن افزایش حقوق دارید. خود را در شرایطی تصور کنید که به هدف افزایش 10 درصد درآمد رسیده‎اید. چقدر از اینکه به نیاز خود پاسخ داده اید خوشحال هستید؟ باور کنید این پیروزی‎های کوچک، خود مقدمه ایست تا با نیاز به تفاوت، با انگیزه هایی بالا تر به سمت اهداف بالاتر حرکت کنیم. باید ساعت‎ها و ساعت‎ها به نیازتان و اهمیت آن فکر کنید. بهتر است در تنهایی این کار را انجام دهید و می توانید هرچه در ذهن دارید یادداشت کنید. با این کار ذهن شما دارد نیازها را به انگیزه، یعنی بنزین حرکتتان به سمت هدف درآمد بیشتر، تبدیل می کند. باز هم تاکید می کنم در این متن به دنبال یافتن استراتژی نباشید. استراتژی را قرار است یک ذهن با انگیزه و آماده بسازد. فقط به عنوان مثال اگر کارمند یک شرکت هستید می توانید با بهبود عملکردتان، مدیرتان را قانع کنید که باید به شما حقوق بیشتری بدهد. اگر یک کارآفرین و یا رهبر تیم هستید می توانید با شناسایی نیازهای هر یک از اعضای تیمتان، برای آنها شرایط کاری بهتر و انگیزه برای کار مفیدتر ایجاد کنید. استراتژی را ذهن با انگیزه شما می سازد. شما فقط باید این دستگاه منحصر به فرد را برای یافتن انگیزه روشن کنید.همین حالا دست به کار شوید. قبل از رفتن به گام بعدی لیست نیازهایتان را در مقابل خود قرار دهید. باید به اهدافتان فکر کنید و نیاز های پشت هر یک را بیابید و بعد از آن در ذهنتان انگیزه ای بسازید که شما و یا تیمتان را برای حرکت به سمت هدف آماده کند. گام سوم: حالا که انگیزه را ساختید، سریعا حرکت را آغاز کنید.انگیزه هایی که در ذهن می مانند می پوسند و فکر را خسته و درمانده می کنند.وقتی در قرنطینه‎ی خانگی بیماری کرونا، تصمیم به نوشتن این متن کردم، انگیزه‎ی زیادی برای برآورده شدن نیازهای عشق و رابطه و کمک به دیگران در خود ساخته بودم. ذهنم آماده بود و دوست داشتم بنویسم. می دانستم که تجربیات زیادی در سال 98 کسب کرده ام که می‎توانم با خیلی‎ها در میان بگذارم. شاید این متن سرآغاز آشنایی با دوستانی باشد و شاید خیلی‎ها را مثل خود من, که از قرنطینه در خانه آن هم به دلیل یک بیماری عجیب بیزار هستند، وادار به حرکت کردن کند. ما انسانها، عجیب ترین مخلوقات عالم هستیم، پر از ایده و نوآوری، ارزشمند و خیلی خیلی منعطف. هر کداممان یک کتاب ناطقیم که در دل روزگار در حال نوشته شدن است. باید تا می توانیم در هر شرایطی چه در دوران شکوفایی اقتصادی و اجتماعی و چه در دوران رکود، انگیزه بسازیم. دیل کارنگی جمله ای معروف دارد که می گوید اکثر موفقیت‎های مهم در جهان توسط افرادی بدست آمده که در زمانی که به نظر می رسید هیچ امیدی وجود ندارد، به تلاش کردن ادامه دادند. حرکت کردن خیلی ساده است. لازم نیست با انگیزه‎ای که ساخته اید به فکر یک گام بلند باشید. می توانید با خواندن یک کتاب شروع کنید که هم به ذهنتان در یافتن انگیزه های بهتر و بالاتر کمک کند و هم مهارت هایتان را در دنبال کردن اهدافتان ارتقا بخشد. همین امروز به کارمندانتان نشان دهید که چقدر برای شما اهمیت دارند. من مدیری را می شناسم که خیلی سنتی فکر می کند ولی بارها و بارها با یک اقدام به موقع در ارزش گذاشتن به کارمندانش و یک تماس تلفنی خیلی کوتاه، تصمیم کارمندان خوبش را برای ترک محل کارشان تغییر داده است. شاید اسم آقای ری دالیو به گوشتان خورده باشد. ایشان به سبب توانایی هایش در حوزه اقتصاد خیلی خیلی شناخته شده است. شاید بتوان گفت بزرگترین اقتصاد دان امریکاییست. در یک ویدئو از ایشان من اقتصاد را خیلی خلاصه فهمیدم. فهمیدم که شکل رشد اقتصاد دنیا این شکلیست.پر از بالا پایین و گودال و تپه! امکان ندارد اقتصاد همواره رشد کند و رکود و شکست نداشته باشد. زندگی و تمام سیستم های انسانی هم دقیقا همین رفتار را دارند. فرهنگ، افکار، شاخص بورس، میزان خوشحالی آدم ها و بهداشت و سلامتی در جامعه و ... همه و همه مثل شکل بالاست. چرا که سیستم های انسانی خیلی پیچیدگی دارند و خروجی هر سیستم پیچیده ای، چیزیست شبیه منحنی فوق! هرگز از آن انتظار رفتار خطی و یا حداقل نرم و مسطح نداشته باشید. اگر در اوج هستید انتظار شکست را داشته باشید و اگر در قعر هستید مطمئن باشید اگر حرکتتان را با انگیزه ادامه دهید دوباره رشد می کنید. درست فهمیدید من برای رشد و نجات از چاله ها یک شرط گذاشتم. حتی در نظام اقتصادی دنیا هم اگر بانک‎های مرکزی در زمان شروع رکود با تنظیم سرمایه در گردش با استفاده از کنترل نرخ بهره و نقدینگی حرکتی نکنند، اقتصاد با کله به زمین خواهد خورد. می خواهم تاکید کنم که با شناخت نیازهایتان، هر روز انگیزه هایتان را گسترش دهید و با هر انگیزه ی ارزشمند سعی کنید حرکتی را آغاز کنید. نمودار فوق را در ذهن ثبت کنید و یادتان باشد پس از هر شکست امکان رشد تنها با حرکت کردن وجود دارد و اگر در اوج هستید و حرکت را متوقف کرده اید مطمئن باشید که رکود به شما، اجتماعتان و سازمانتان از رگ گردن نزدیک تر است. ( این را برای آن دسته از دوستانی گفتم که در قرنطینه کار کردن را کنار گذاشته اند! لطفا به جای تعطیلی و نپرداختن حقوق به بهترین کارمندانتان، به فکر ارتقاء سیستم فناوری اطلاعات سازمانتان و انتقال کار به منزلتان باشید.) پس همین حالا انگیزه هایتان را تبدیل به کار و حرکت کنید و مطمئن باشید در دل این کار و فعالیت با نیاز های جدیدی آشنا خواهید شد که خود نفت خام انگیزه های جدیدتان خواهند بود. به یاد داشته باشید که مهم نیست چقدر آهسته می روید، مهم حرکت کردن است.گام آخر: انگیزه را جایگزین رقابت به عنوان نیرو محرکه کنید.رقابت ها خود عاملی برای بی انگیزگی و فساد سازمان ها و اشخاص هستند.هر کس باید راه زندگی خودش را پیدا کند و از راه زندگی خودش برود نه از راه زندگی دیگری. (آندره ژید)حتما بارها و بارها شنیده اید که روانشناسان پدر و مادران را از ایجاد حس رقابت در فرزندانشان منع می کنند. اینکه موفقیت فرزند دیگری را به رخ فرزندمان بکشیم تا برای او انگیزه بوجود بیاوریم باعث می شود ذهن کودک را شرطی و سقف انگیزه و آرزوهایش را محدود به موفقیت کودک دیگری کنیم!بارها و بارها با مدیرانی مواجه شده ام که برای انگیزه دادن به من، از کارمندان قدیمی سازمان در مقابل من تعریف کرده اند. آنها به صورت مستقیم و غیر مستقیم به مقایسه نتایج کار من با همکارانم و حتی با خودشان در جایگاه مدیر پرداخته اند. آیا مقایسه ی نتایج کار شما با همکارنتان باعث ایجاد انگیزه در شما می شود؟پاسخ روشن است و قطعا منفی است. شاید این مقایسه در کوتاه مدت اثرات مثبت کوچکی هم داشته باشد اما در دراز مدت قطعا نتایج منفی خواهد داشت. اول اینکه همه قرار نیست قادر به رقابت با استیو جابز باشند! فراموش نکنید که استعداد آدم‎ها موهبتیست که طبیعت به آنها ارزانی داشته و ما حق نداریم با مقایسه نتایج کار آدم‎های با استعداد با انسانهایی که از آن بی بهره اند زمینه‎ی سرخوردگی آنها را فراهم کنیم. این مقایسه دقیقا مثل این است که شما مدام در حضور یک شخص روشن دل (نابینا) از مزایای بینایی صحبت کنید. لطفا از ایجاد انگیزه در خودتان با مقایسه خودتان با دیگران نیز دست بکشید! این مقایسه که دوستتان، حسن ،ماشینش پورشه است و ماشین شما پراید است و بنابراین شما نیز باید یک پورشه داشته باشید، یک انگیزه نیست. اگر هدفتان داشتن یک پروشه است بهتر است نیاز پشت آن را پیدا کنید، اگر پرایدتان مشکل فنی دارد و برای سفر به آن اطمینان ندارید فعلا با داشتن یک پراید نو می توانید به نیاز احساس ارامش و اطمینانتان پاسخ دهید و اگر با داشتن پورشه به دنبال ارضای نیاز تفاوت خود هستید بهتر است واقع بینانه تر، هدفی برای افزایش درآمد خود تعیین کنید و در پایان امسال خود را با خرید یک 206 صندوق دار سورپرایز کنید. وقتی به 206 رسیدید، انگیزه های جدیدتان به شما کمک خواهند کرد که هر سال خود را با ماشین بهتری خوشحال‎تر کنید.فراموش نکنید که هر گل یک بویی دارد و قطعا به اندازه ی همه آدمها، راه برای رسیدن به خدا هست! ( دیالوگ ماندگار فیلم مارمولک !)با مقایسه ی خودتان با دیگری و رقابت با آنها، سقف آرزوهایتان را محدود به دنیای دیگری خواهید کرد. با این کار، موتور ساخت انگیزه ذهنتان را خاموش خواهید کرد و نیازهای خودتان را فراموش می کنید. در واقع شما دارید با مقایسه ی خودتان با دیگری و رقابت با او انگیزه های او و نیاز های او را دنبال می کنید. حتی اگر پیش از او به موفقیتی که او مد نظر دارد برسید، شما به هدفی رسیده اید که پاسخ گوی نیاز شما نیست! تصور کنید شما استعداد این را دارید که یک مخترع باشید و اتفاقا در زمان تحصیل دریافته اید که خیلی خوب مدار های الکتریکی می سازید. چون سرمایه لازم برای دنبال کردن ایده هایتان را ندارید، تصمیم می گیرید برای رسیدن به اهدافتان و استقلال مالی برای مدتی کارمند باشید. به عنوان یک کارشناس کاربلد وارد سازمانی می شوید که هدف آن صرفا فروش است. شروع به رقابت با مدیر فروش سازمانتان می کنید. اگر در رقابت برنده باشید خوب شما یکی دیگر از استعداد های خود را یافته اید و به شما تبریک می گویم! شما خوش شانس بوده اید! ولی اگر بازنده باشید که احتمالش خیلی زیاد است قطعا دیگر آن کارشناس کاربلد هم نخواهید بود.با دلی از دور گرفتار او *** رفت به شاگردی رفتار اوباز کشید از روش خویش پای *** وز پی او کرد به تقلید جایبر قدم او قدمی می کشید *** وز قلم پا رقمی می کشیددر پیش القصه در آن مرغزار *** رفت بر این قاعده روزی سه چارعاقبت از خامی خود سوخته *** ره روی کبک نیاموختهکرد فرامش ره و رفتار خویش *** ماند غرامت زده از وار خویش* داستان زاغ و کبک، هفت اورنگ - جامی می خواهم به شما بگویم که شما اگر بدون رقابت با توجه به اهدافتان، نیازهایتان را می شناختید، و آهسته در جهت تامین نیازهایتان حرکت می کردید دیر یا زود متوجه استعدادتان در زمینه فروش می شدید. حالا که در یک رقابت به این استعدادتان پی برده‎اید می خواهم به شما گوشزد کنم که شما شانس ارتباط، دوستی و همکاری با مدیر فروشتان را از دست داده اید! او می توانست کمک خوبی برای شما در سازمانتان باشد. فراموش نکنید که نیاز شما به عشق و ارتباط و کمک به دیگران یک نیاز اساسی انسانی بود.با بیان داستان فوق می خواستم به شما ثابت کنم که مقایسه و رقابت یک بازی دو سر باخت است. درست است گاهی با یک محرک و انگیزه اشتباه گرفته می شود، اما هیچ وقت نمی توان با آن انگیزه‎ای ماندگار ساخت. فراموش نکنیم که در تعریف دهخدا انگیزه یعنی باعث و علت چیزها ! انگیزه باید همیشه جاری و پویا باشد و شما نباید خود را با انگیزه‎ی اشتباهی،به نیاز های دیگری محدود کنید!. ممکن است خوش شانس باشید و قبل از افتادن در بازی رقابت در کتابی راجع به اینکه شما فقط باید با خودتان رقابت کنید، مطلبی خوانده باشید. بهتر است بجای استفاده از عبارت رقابت با خود، از توجه به نیاز متفاوت بودن استفاده کنید. اینکه هر روز دوست دارید بهتر از دیروز باشد ریشه در نیاز شما به تفاوت و تنوع دارد و اگر به این نیازتان توجه کنید بدون نیاز به کمک دیگران و رقابت با دیگران قادر خواهید بود انگیزه‎ و قدرت لازم را برای بهتر شدن در تمام زمینه‏‎هایی که علاقه مندید بدست آورید.چرا من جایگزین کردن ایجاد انگیزه به جای رقابت را یک گام معرفی کردم؟ چون متاسفانه اکثر سازمان ها و اجتماع هایی که میشناسم، درگیر نابودی خود با استفاده از ابزار رقابت به جای ایجاد انگیزه‎های واقعی هستند. سازمان هایی را می شناسم که چشم اندازهای بسیار روشن و واضحی پیش پایشان دارند اما افراد در آن فقط و فقط کار می کنند تا گوی سبقت و صندلی ریاست را از هم بربایند. این اتفاق سبب می شود حتی آنهایی که به دنبال رقابت نیستند و دارند به درستی حرکت می کنند، آسیب ببینند و از رسیدن به اهدافشان ناکام بمانند. پیشنهاد می کنم اگر در خودتان استعداد رهبری می بینید همین حالا تلاش کنید صندلی ریاست خودتان را بسازید. برای دیگرانی که با زحمت به جایگاهی رسیده‎اند احترام قائل شوید و به جای رقابت با آنها، از دوستیشان لذت ببرید. ممکن است در ابتدا پاسختان این باشد که مگر با مدیران می توان دوستی کرد؟! قطعا خیلی بستگی به مدیرتان و شما دارد! شاید سخت بنظر برسد اما با تلاش، صبر و اثبات صداقتتان او خودش به دوستی با شما تمایل نشان خواهد داد. اگر اینگونه رفتار کردید و پاسخی نگرفتید بهتر است موقعیت های کاری بهتری را نیز امتحان کنید.بگذارید یادآوری کنم که در جهان امروز ساختن ارزش‎های نو ، نیازمند همکاری و کار تیمیست. رقابت‎ها فقط استعدادها، انگیزه‎ها و نیازهای مشروع انسانی را زیر هزاران خروار خاک دفن خواهند کرد و فقط و فقط شعار بخور تا خورده نشی را ترویج خواهند داد. آدم‎هایی که با رقابت به دنبال برتری و کسب قدرت هستند، به دلیل ساختار ذهنی که دارند هیچ وقت قادر نخواهند بود رهبران خوبی باشند و بنابراین پس از اینکه در استفاده از توانمندی هایشان به اشباع برسند، خیلی زود در مسیر رکود و افول قرار خواهد گرفت. چون هیچ کس دوست ندارد با آنها همکاری کند!اما وقتی شما نیازهای پشت اهداف و احساساتتان را به درستی بشناسید، ذهنتان را برای ساختن انگیزه و برآورده ساختن نیازهایتان به کار اندازید و آرام آرام با سوخت انگیزه به سمت اهدافتان حرکت کنید، مطمئن باشید آینده از آن شماست. نه تنها خودتان انسان سعادتمندی خواهید بود، بلکه خیلی زود با عبور از نیازهای اولیه به فکر کمک به دیگران خواهید افتاد و جامعه‎ی انسانی را نیز در مسیر نیل به اهدافش یاری خواهید نمود.در پایان می خواهم به شما بگویم که تقریبا در تمام مکاتب فلسفی و دینی، شناخت خویشتن مقدمه‎ای برای رسیدن به کمال معرفی شده است. اگر کمی جستجو کنید در هر مکتبی، سخنی در این باب خواهید یافت. حضرت علی می فرمایند: خداوند رحمت کند کسی را که بداند از کجا آمده و در کجاست و به کجا خواهد رفت. ریچارد باخ نویسنده‎ی به نام آمریکایی می گوید: تو نیاز داری به شناختن خود ادامه دهی، هر روز کمی بیشتر از روز پیش. انیشتنین می گوید: علم حقیقی و پایدار جز از طریق خود شناسی ممکن نمی شود و...امیدوارم همه ما نیاز پشت اهداف و احساساتمان را به درستی درک کنیم، انگیزه هایی بزرگ و ارزش آفرین بیابیم و با کمک آنها به سمت اهدافمان حرکت کنیم. به نظرم درک درست نیازهایمان آغازیست برای خودشناسی و ساختن ذهنی زیبا، با انگیزه و پویا...امین علائی | Amin Alaeiامین علائی | Amin AlaeiMon, 30 Mar 2020 21:01:34 +0430