https://virgool.ir/feed/@ambfa2026-11-12 20:37:59https://files.virgool.ir/upload/users/60861/avatar/AKmh1T.pnghttps://virgool.ir/@ambhttps://virgool.ir/@amb/آنچه-بود-آنچه-شد-آنچه-هستم-fluiesgzhhyd آنچه بودمن، بچه آخر یه خونواده ۶ نفره با اصالتی مازندرانی هستم.۴ سالم بود که به واسطه شغل پدرم (نظامی) ۲۰۰ کیلومتر از شهر و روستای مادریم فاصله گرفتیم.به واسطه فاصله زیاد و موقعیت شغلی پدرم، تنها مقصد ما در تعطیلات مازندران و روستای مادری بود. رفتن به مازندران بیشتر از اینکه تفریح باشه، رفع دلتنگی و کمبود هایی بود که با ورودمون به شهر غریبه ایجاد شده بودن.مثل اکثر خونواده ها، تفاوت بین فامیل پدری و مادری خیلی زیاد بود و هست.تا ۲۰ سالگیم، رابطه اونچنان زیادی با خونواده پدری نداشتیم و اکثرا همدیگه رو تو مراسماتی مثل اعیاد و عروسی و ختم میدیدم.اما ارتباطی قوی با خونواده مادریم داشتیم. ارتباطی که تا به امروز لکه سیاهی تو زندگی من بوده و هست.برای اینکه داستان زندگی من قابل درک باشه به نظرم بهتره چنتا نکته در خصوص خونواده مادریم گفته بشه:نوه ها در سه دوره ۶۰ تا ۶۴ ، ۶۸ تا ۷۲ و ۷۶ تا ۸۰ متولد شدند.اولویت پول و بعد ادب و شخصیت و اخلاق فرد بودن.به عنوان دومین و آخرین پسر دوره سنی دوم، اکثر زمان بازی های کودکیم با پسر های دوره سنی اول طی می شد. این مسئله باید در کنار این مورد قرار بگیره که ما بعد از کوچ کردنمون، دنیایی از اتفاقات ناگفته داشتیم که میخواستیم با اومدن به مازندران اونهارو بگیم و خودمون رو تخلیه کنیم.وقتی مازندران میرفتیم خواهرام میرفتن با دخترای هم سن و سالشون و من و داداشم با پسرا میرفتیم زمین ها و باغ های اطراف رو میگشتیم، اتیش درست میکردیم و ورق بازی میکردیم.بعضی وقتا هم پلی استیشن کرایه میکردیم و تا ۱۰ صبح، نیم ساعت قبل برگردوندنش یه سره بازی میکردیم. آنچه شد بخش اول۶ سالم بود، که با پسر خالم و پسر داییم که از دوره سنی اول بودن ( ۸ سال بزرگتر از من بودن) ، داشتم بازی میکردم.ازم خواستن که بریم سمت راهرو سرویس بهداشتی تا چیزی رو نشونم بدن.پسرداییم مراقب بود و اون یکی شلوار و لباس زیر خودم و خودشو پایین کشید ، یه چیز گرمی رو بین پاهام حس میکردم.با دستاش محکم من و دهنم رو گرفته بود و نفس سنگینش رو روی بدنم حس میکردم.نمیدونم چند دقیقه شد که دستاشو برداشت و رفت و پسرداییم جاش رو گرفت، همون کارهارو به همون نحو انجام داد اما من نمیدونستم چه اتفاقی داره میوفته که بعدش گفتن:برو دستشویی و خودت رو بشورالان میفهمم که ارضا شده بودن و من رفته بودم که اثار جرم رو بشورم.از سرویس بهداشتی اومدم بیرون و منو کشیدن یه گوشه ای، بهم گفتن:اگر به مامان یا بابات بگی اینجا چی شده تورو میکشن، حالا اینو ( ۱۰۰ تومن) بگیرتصور کشته شدنم توسط پدرم با توجه به ترس شدیدی که همیشه ازش داشتم، کاملا قابل تصور بود.تیتر اول روزنامه هاکودکی که توسط پدرش به قتل رسیداین اتفاق سرآغاز آزارهای جنسی این دوفرد بود، هر بار به بهونه ای من رو از جمع جدا میکردند. یک بار به بهونه دیدن زمین های پدربزرگمون، یک بار به بهونه دیدن گاوهای طویله پدربزرگ پسرداییم و ... .انتهای هر آزار، همیشه این جمله "اگر به مامان یا بابات بگی اینجا شده تورو میکشن" گفته میشد.تا ۱۰ سالگی، عرق سوز/جوش شدن پاهام امری طبیعی بود و خونواده دلیلش رو اضافه وزن من میدونستن.حتی شب ادراری های رو دلیلی بر بی مسئولیتی من تلقی میکردند.رفتار این دو فرد به نقطه ای رسید که دیگه نیازی به گفتنشون نبود، به این صورت که من میدونستم هر زمان که هر کدوم از این دو نفر حضور داشته باشن، چنین اتفاقی میوفته، فقط زمان و مکانش مشخص نبود.بخش دوم۱۰ سالم بود و اونها ۱۸ ساله شده بودن. اون سال عید پسر های فامیل خونه داییم جمع شده بودیم و شب هم همونجا خوابیده بودیم.یه اتاق بیست متری با دوتا تخت که یکیش رو برادرم و یکی دیگه رو پسردایی کوچیکترم خوابیده بود.پسرخالم،من و پسرداییم به همین ترتیب روی زمین خوابیده بودیم.انتظار نداشتم وقتی دونفر دیگه هستن بخوان کاری بکنن، برای همین راحت خوابیده بودم.حدودا بعد از دوساعت خوابیدن، اروم صداشون رو شنیدم که بیدارم میکردن،دستشون روی دهنم بود.با توجه به موقعیت خوابیدن، پسرداییم من رو گرفته بود و پسرخالم از پشت بهم چسبیده بود.شلوار و لباس زیرم رو پایین کشید اما این سری انگار یه چیزی فرق داشت.درسته، این سری قرار نبود چیزی بین پاهام باشه.نمیدونم چند دقیقه بود اما روزها و ساعت ها برای من طول کشید، وقتی با دهن باز و گلوی خشک که محکم دستشون به دهنم فشار میدادن داشتم گریه میکردم، محکم پسرداییم رو بغل کرده بودم و گریه میکردم.نمیدونم کی اما پسرخالم منو از پشت بغل کرد، اروم دست میکشید روی سرم و فکر میکردم این از لطف و محبتشه!منو چرخوند به سمت خودش و محکم بغلم کرد،حالا نوبت پسرداییم بود.اون شب کذایی بالاخره تموم شد و این سرآغاز تجاوزهای جنسی این دو نفر بود.فردای اون روز،بیشتر از همه خوابیدم، چند ماهی رو دپرس بودم، از همه کس و همه چیز متنفر بودم.از پدر و مادرم که میخواستن من رو بکشن.از برادرم متنفر بودم.از همه کس متنفر بودم، اما آرامش برای من کنار پسرخالم و پسرداییم بود، که حتی اگر زخم میزدن، با من مهربون بودن.بخش سومبخش دوم اتفاقات تا ۱۴ سالگی ادامه داشت.از ۱۲ سالگی به بعد من به درک کوچیکی از کاری که میکردن رسیدم، اما ترس در من نهادینه شده بود.مهمترینش، ترس از کشته شدن توسط خونواده بود که بعد از هربار تجاوز، تکرار و تکرار میشد. ترس بعدی کم شدن ارتباطشون(حرف زدن) با من بودکه باعث میشد یک سری سوالاتی همیشه تو ذهنم باشه، مثل :نکنه به بقیه بگن و اتفاقی برای من بیوفته؟یانکنه به پدر یا مادرم بگن؟یا ... آنچه هستممن ، انسانی از گوربرخواسته که مرگ را دید و نفهمید.حال آنچه در این دنیا برایم مانده است، ذره ای عشق به شریک زندگی مهربانم است. هرچقدر از آن روز ها بگویم حرف هایم تمام نمیشود، هرچقدر بنشینم و حرف بزنم، هرچقدر تکرار و تکرار کنم تمام نمیشود، ۹ سال از زندگی من تا به امروز ، ۱/۳ زندگیَم را درگیر این اتفاقات بوده ام.تبعات این اتفاقات بدین صورت بودن که از ۶ سالگی ترس ها وجود من رو فرا گرفتن و با شروع مدارس خودشون رو بیشتر از قبل نشون میدادن.افت شدید درسی هرساله ی من که بعد از عید و سفر ما به مازندران خودش رو بیشتر نشون میداد.ناتوانی در برقراری ارتباط با خانواده و اجتماع گریز شدنم ، لمس هراسی و کابوس های شبانه، عدم اعتماد به نفس و تنفر از خودم، پرخاشگری و خیلی از رفتارهایی که برای من غیرقابل کنترل شدن.به عنوان یکی از قربانیان ازار و تجاوز جنسی، پیشنهاد من به شما عزیزانی که در آینده پدر/مادر/برادر/خواهر میشید این هست که، هیچ زمان تصور نکنید خطایی از فردی سر نمیزنه در عین اینکه شکاک نباشید و مهمتر اینکه، خونه تحت هر شرایطی باید امن ترین مکان برای هر فردی با هر نوع شکل و قیافه و عقیده و ...باشه.در آخر اینکه این تنها قسمتی از زندگی من بود و مسیر طولانی تری رو در پیش دارم، من تمام تلاشم رو برای زندگی بهتر میکنم. اگر تو هم قربانی هستی، بلند شو.احمداحمدSun, 18 Apr 2021 12:36:06 +0430https://virgool.ir/@amb/کودکی-که-دیگر-کودک-نبود-۶-cy3klccazqxqدنیا محل گذر و ما میگذریم اما آنچه میماند کلماتی است که گفته ایم.کلمات در جسم و روح ما رسوخ میکند و میشود بلای جان ما.او به من گفته بود: تو خودت میخواستی که ما با تو رابطه جنسی داشته باشیم حال اما اثر کلامش حتی فراتر میرود و باعث میشود که اگر روزی فرزندی داشتم تجربیاتم را به او بگویم و او به فرزندانش و این مسیر را تا همیشه میگفتم که تکرار کنند. سوال این است که در یکی از لایه های کلامش، مسبب این شده است که آگاهی چندین نسل نسبت به مسئله تجاوز بیشتر شود. این کار عمل صالح محسوب میشود؟ https://virgool.io/@a_mobe/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF-5-dzplotwot01y احمداحمدSat, 04 Jul 2020 10:44:46 +0430https://virgool.ir/@amb/کودکی-که-دیگر-کودک-نبود-5-dzplotwot01yاتاق ۲۰ متر مساحت داشت و من بینشان خوابیده بودم. برادرم هم کمی، تنها کمی آن طرف تر خوابیده بود. چند دقیقه ای نگذشته بود که من را محکم بین دستانشان گرفتند و برای اولین بار آزار جنسی ، تجاوز جنسی شد! سرم را محکم به بدنشان فشار میدادم و درد سراسر وجودم را گرفته بود و حتی توان نفس کشیدن نداشتم، راه فراری هم نداشتم،از متجاوزی به متجاوز دیگر پناه میبردم،کار یکیشان تمام شد،نوبت دیگری بود.راه فراری هم نداشتمتمام احتمالات را در ذهنم مرور کرده ام که اگر کمک میخواستم، چه می شد؟اگر اسم برادرم را تنها لحظه ای به زبان می آوردم. مرا میکشتند؟ آنهارا میکشتند؟ یا آنکه به خاطر آبرو در سکوت روابط چند خانواده بهم میخورد؟ شاید هم من از ترس تمام اتفاقات را کتمان میکردم؟ شاید هم... کمک خواستن چه ایرادی دارد؟حتی اگر سرانجامش مرگ باشد. مرگ یک بار و شیون یک بار.این نوشته دنباله نوشته قبلی من بود که میتونید از طریق لینک زیر نوشته قبلی رو مشاهده کنید http://vrgl.ir/Zf522 احمداحمدSun, 09 Feb 2020 01:12:47 +0330https://virgool.ir/@amb/کودکی-که-دیگر-کودک-نبود-۴-xmjlzx9lwmruهر باری که میدیدمشان میگفتند:اگر پدر مادرت بفهمن میکشنتدر نظر من ترسناکترین اتفاق ممکن تیتر روزنامه هایی بود که این چنین مینوشتن:پدری که پسرش را کشت.یا مادری غذای فرزندش را مسموم کرد. تقابل ترس و درد بود.درد را به جان بخرم یا با ترس کشته شدن روبرو شوم؟انتظاری هم نبود که درد را به جان نخرم ، آن هم زمانی که به واسطه خونی بودن شلوارم من را کتک میزدند. سوالشان هم هیچگاه خون چه کسی بود؟ یا منشا این خون چه بود؟ نبود.ترس همچنان هم با من است. ترس از آن روزی که فرزندم را نشناسم. ترس از آن روزی که انسانی فرزندم را آزار دهد و من نبینم، کنارش نباشم، دستش را نگیرم و کنارش اشک نریزم.این نوشته دنباله نوشته قبلی من بود که میتونید از طریق لینک زیر نوشته قبلی رو مشاهده کنید http://vrgl.ir/uvYt2 احمداحمدWed, 05 Feb 2020 02:33:41 +0330https://virgool.ir/@amb/جوانی-که-دیگر-جوان-نبود-d5klgt5gchqwاولین بارش را دقیقا یادم هست،خانه ی برادرم،سرم روی پاهایت بود که بوسیدی مرا و گفتی اولین بوسه ات.من غرق در چشمانت شدم و نتوانستم خودم را کنترل کنم،چشمانم اشک و شانه هایم میلرزید. تمام وجودم غم بود و لب هایم میخندید.پرسیدی:چی شده؟با خنده گفتم:تو اولین نبودیبا تعجب نگاهم کردی و فهمیدم اگر جوابم آن چیزی که میخواهی نباشد روزگارم سیاه میشود.چند سال پیش بود که مادربزرگم رو به اشتباه بوسیدم،آبدار بود،حتی هنوز هم مزه ش یادمهمشتی نثارم کردی و خندیدی.به هیچکس راستش را نگفته بودم.اولین بوسه ام نه مادربزرگم بود و نه آن دختری که صادقانه دوستش داشتم.تجربه اولین بوسه ام با پسرخاله و پسر دایی م ، در سومین نوبت از آزارجنسی شان بود. بوی تعفن دهانشان را به یاد دارم ُ، حتی تلاشی هم برای فراموش کردنش نکردم.میخواستم بدانم اگر کسی من را نخواهد و خودم را به او تحمیل کنم چه متعفن است.این نوشته دنباله نوشته قبلی من بود که میتونید از طریق لینک زیر نوشته قبلی رو مشاهده کنید http://vrgl.ir/TvnTT احمداحمدFri, 31 Jan 2020 02:55:48 +0330https://virgool.ir/@amb/کودکی-که-دیگر-کودک-نبود-۳-mo3fco5trivnکودک شهر بودم و تصورم از روستا محیطی مملو از صدای پرندگان و حیوانات بود و روستا را با مردمانی پاک طینت که گناهشان سادگی بود میشناختم.من به واسطه ریشه ای که به روستا میرسید، سادگی را از مردمانش به ارث برده بودم.سادگی که همه را همانند خودم میدیدم. "بد"ی برایم تعریفی نداشت و وجود انسان بد را تنها در فیلم و کتاب و روزنامه میدانستم. از این رو هرچه با من کردند را به خود نگرفتم، نه تنها به خود نگرفتم بلکه بعد ها گناهش را به جان خریدم و خودم را مقصر میدانستم که چه کردم که این چنین شد؟هنوز هم گاهی به خودم میگیرم که چرا تصوراتی باطل داشتم و همه را پاک طینت میدیدم؟ چرا هیچکس برایم حتی خاکستری هم نبود؟ مگر انسان به واسطه "بد" بودنش در این دنیا گرفتار نشده است؟من از شیرخوارگی در مجالس زیادی بودم و نشنیدم که بگویند: ای انسان، آنکسی که فلان شخصی را کشته است یا آنکسی که چنین اشتباهی کرده است، جنس خاک و روحش فرقی با تو نداشته، احتیاط کن احتیاط کن احتیاط کنکه ای کاش میگفتند و میگفتند و میگفتند تا به گوش من بی نوا میرسید.این نوشته دنباله نوشته قبلی من بود که میتونید از طریق لینک زیر نوشته قبلی رو مشاهده کنید http://vrgl.ir/VEAYf احمداحمدThu, 30 Jan 2020 17:29:22 +0330https://virgool.ir/@amb/کودکی-که-دیگر-کودک-نبود-۲-osdbzqte7veaاز دوره ای به بعد دیگر نمرات دوره ابتدایی پایین تر از ۱۹ نبود.همگی آقا پسر و گل دختر بودند.آرزوی شغلی همگی "پلیس" و "آتش نشان" و "دکتر" بود و در سرشان قهرمان زندگی خودشان بودند. اما من باید میجنگیدم با خودم که نمراتم پایین نیاید.آقا پسری گل میبودم و مثل دیگران آرزوی "دکتر" شدن میداشتم و هیچکس نمیدانست که چرا هرسال خنده هایم بیشتر دروغین میشد.دروغ تسکین حال بد من بود. البته این خودش هم دروغ بود. مگر چه ایرادی داشت که حداقل به خودم راستش را بگویم؟ مینشستم و یک دل سیر با خودم درد و دل میکردم که ای فلانی کجایی که ببینی چه به روزت آمده؟ دنیایت را سیاه کرده اند و تو همچنان میخندی؟ لب های دیگران زمان هجای "آقا" پس و پیش اسمشان برایت دردآورتر از دیدن خنده هایشان است، اما باز هم با آرامش میشنوی و دم نمیزنی؟ یکبار و تنها یکبار بگو،اسمشان را فریاد بزن و بگو که چه کردند تا کودکی ت را از تو نگرفتند.این نوشته دنباله نوشته قبلی من بود که میتونید از طریق لینک زیر نوشته قبلی رو مشاهده کنید http://vrgl.ir/vrWhM احمداحمدThu, 30 Jan 2020 03:18:15 +0330https://virgool.ir/@amb/نوجوانی-که-دیگر-نوجوان-نبود-h0pdewbnsbjnهوا مرطوب و باد استخوان سوزی میوزید.هیچکس نمیخواست گرمای زندان آموزشی را رها کند.تنها چند ثانیه کفایت میکرد تا فضای متفعن جنسی سلول های زندان غیر قابل تحمل شود.اکثر هم سلولی هایم نیز در مورد رابطه های جنسی-عاشقانه ای که داشتند صحبت میکردند.بعضی ها حتی بدشان نمی آمد "اغراق" کنند و این را "افتخار"ی میدانستند.در این میان من و تنها من میدانستم که قربانی هوس نوجوانانی به مثابه هم سلولی هایم شده بودم و شاید آنهایی که تجاوز کردند دیگر پیش دوستانشان اغراق نمیکردند.این نوشته دنباله نوشته قبلی من بود که میتونید از طریق لینک زیر نوشته قبلی رو مشاهده کنید http://vrgl.ir/PJLnS احمداحمدWed, 29 Jan 2020 18:23:23 +0330https://virgool.ir/@amb/کودکی-که-دیگر-کودک-نبود-iqyj1efsunuaهوا مرطوب بود و باد خنکی میوزید.به هر سمتی چشم میدوختم "سبز" تنها رنگی بود که دیده میشد.شاید همین رنگ "سبز" بود که چشمان سراسر "قرمز" شهوت آلودش را خنثی میکرد.چند سالم بود؟ نمیدانم اما میدانم اولین سالهای درک من از زندگی بود و دنیای من پر از خنده های مستانه و صادقانه بود.احمداحمدWed, 29 Jan 2020 16:21:02 +0330