https://virgool.ir/feed/@amanian.slp68گفتاردرمانی در گرگان ـ کودکان و بزرگسالان ـ آنلاین یا حضوری ـ 09909501428fa2026-11-10 20:21:10https://files.virgool.ir/upload/users/128986/avatar/5Qi5W6.jpeghttps://virgool.ir/@amanian.slp68https://virgool.ir/@amanian.slp68/تازه-ترین-اخبار-درمورد-اوتیسم-xva5ohyi5v23تازه هایی درمورد اتیسم ـ کلینیک توانبخشی یاشا 09909501428مطالعات و اکتشافات اخیر در اوتیسم: پنچره ای به دنیای کودکان اوتیسممعرفی:اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک وضعیت پیچیده عصبی رشدی است که بر ارتباطات، تعامل اجتماعی و رفتار تأثیر می گذارد. سال های اخیر شاهد پیشرفت های قابل توجهی در درک اوتیسم و بهبود زندگی کودکان اوتیستیک بوده است. در این مقاله، ما به جدیدترین مطالعات و اکتشافات پیرامون اوتیسم، روشن کردن بینش ژنتیکی، تشخیص و تشخیص زودهنگام، مدارهای عصبی، رویکردهای درمانی شخصی، شرایط همزمان، عوامل محیطی و گذار به بزرگسالی می پردازیم.بینش ژنتیکی:اساس ژنتیکی اتیسم موضوع تحقیقات گسترده ای بوده است. مطالعات اخیر چندین گونه ژنتیکی مرتبط با ASD را شناسایی کرده اند. برای مثال، ظهور فناوری‌های توالی‌یابی نسل بعدی به محققان این امکان را داده است که جهش‌های ژنتیکی نادر در افراد مبتلا به اوتیسم را شناسایی کنند. این جهش‌ها اغلب بر ژن‌های دخیل در عملکرد سیناپسی، رشد نورون‌ها و اتصال تأثیر می‌گذارند. علاوه بر این، مطالعات ارتباط گسترده ژنومی در مقیاس بزرگ، تغییرات ژنتیکی مشترکی را نشان داده‌اند که در خطر ابتلا به اتیسم نقش دارند و بینش‌های ارزشمندی را در مورد مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنایی این اختلال ارائه می‌دهند.تشخیص زودهنگام:شناسایی زودهنگام اوتیسم برای مداخله و حمایت به موقع بسیار مهم است. تحقیقات اخیر بر توسعه ابزارهای غربالگری دقیق و کارآمد برای تشخیص زودهنگام متمرکز شده است. به عنوان مثال، مطالعات استفاده از مشاهدات رفتاری، پرسشنامه‌های والدین و فناوری ردیابی چشم را برای شناسایی نشانگرهای رفتاری و رشدی ظریف در نوزادان و کودکان نوپا بررسی کرده‌اند. علاوه بر این، محققان پتانسیل الگوریتم های یادگیری ماشین را برای تجزیه و تحلیل مجموعه داده های بزرگ و بهبود دقت تشخیص زودهنگام اوتیسم بررسی کرده اند.درک مدار عصبی:پیشرفت‌ها در تکنیک‌های تصویربرداری عصبی، بینش‌های ارزشمندی را در مورد مدارهای مغز مرتبط با اوتیسم ارائه کرده است. مطالعات تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) الگوهای غیر معمول اتصال مغز را در افراد مبتلا به ASD نشان داده است. این مطالعات ارتباط تغییر یافته بین مناطق درگیر در شناخت اجتماعی، پردازش زبان و یکپارچگی حسی را نشان داده‌اند. علاوه بر این، مطالعات تصویربرداری ساختاری تفاوت‌هایی را در ساختارهای مغزی دخیل در ارتباطات اجتماعی و پردازش عاطفی شناسایی کرده‌اند. این یافته ها درک ما را از مکانیسم های عصبی زمینه ساز اوتیسم عمیق تر می کند و راه را برای مداخلات هدفمند هموار می کند.رویکردهای درمانی شخصی:اوتیسم یک اختلال ناهمگن است و مداخلات شخصی برای رسیدگی به نیازهای فردی و به حداکثر رساندن نتایج ضروری است. مطالعات اخیر روش‌های درمانی مختلفی از جمله درمان شناختی-رفتاری (CBT)، آموزش مهارت‌های اجتماعی، و سیستم‌های ارتباطی تقویتی و جایگزین (AAC) را مورد بررسی قرار داده‌اند. علاوه بر این، فناوری‌های نوظهور، مانند واقعیت مجازی و روباتیک، در ارائه مداخلات شخصی و جذاب برای تعامل اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی نویدبخش بوده‌اند. رویکردهای شخصی سازی شده به کودکان اوتیستیک برای دستیابی به پتانسیل کامل خود با تطبیق مداخلات بر اساس نقاط قوت و چالش های منحصر به فرد آنها توانمند می شود.شرایط همزمان:بسیاری از افراد مبتلا به اتیسم شرایطی را تجربه می کنند که بر سلامت کلی و عملکرد روزانه آنها تأثیر می گذارد. تحقیقات اخیر بر درک و پرداختن به این بیماری های همراه متمرکز شده است. به عنوان مثال، مطالعات مداخلاتی را برای هدف قرار دادن اضطراب، اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) و مشکلات پردازش حسی در کودکان اوتیستیک بررسی کرده اند. علاوه بر این، محققان تأثیر اختلالات خواب، مشکلات گوارشی و صرع را بر روی افراد اوتیسم بررسی کرده اند و بر اهمیت مراقبت جامع که هم علائم خاص اوتیسم و هم شرایط مرتبط را مورد توجه قرار می دهد، تأکید کرده اند.عوامل محیطی:در حالی که عوامل ژنتیکی نقش مهمی در اتیسم دارند، مطالعات اخیر تأثیر عوامل محیطی را بر رشد آن برجسته کرده‌اند. محققان چندین عامل قبل از تولد و پری ناتال مانند فعال شدن سیستم ایمنی مادر، قرار گرفتن در معرض برخی داروها و آلودگی هوا را در رابطه با خطر اوتیسم بررسی کرده اند. علاوه بر این، مطالعات نقش بالقوه عوامل تغذیه‌ای، استرس دوران بارداری و میکروبیوم روده را در اوتیسم بررسی کرده‌اند. درک تأثیر متقابل بین عوامل ژنتیکی و محیطی می تواند بینش های مهمی را در مورد علت اتیسم ارائه دهد و راهبردهای پیشگیری و مداخله را ارائه دهد.گذار به بزرگسالی:گذار از نوجوانی به بزرگسالی چالش های منحصر به فردی را برای افراد اوتیستیک ایجاد می کند. تحقیقات اخیر بر توسعه سیستم های پشتیبانی و مداخلات برای تسهیل انتقال موفقیت آمیز متمرکز شده است. برنامه‌های آموزش حرفه‌ای، ابتکارات آموزشی فراگیر، و تلاش‌های ادغام جامعه برای افزایش فرصت‌های شغلی و مهارت‌های زندگی مستقل مورد بررسی قرار گرفته‌اند. علاوه بر این، مطالعات بر اهمیت برنامه ریزی شخص محور، آموزش دفاع از خود و استفاده از فناوری های کمکی برای ارتقای استقلال و رفاه در بزرگسالی تاکید کرده اند.مطالعات و اکتشافات اخیر در تحقیقات اتیسم به طور قابل توجهی درک ما را از این اختلال ارتقا داده و راه را برای مداخلات هدفمند و حمایت از کودکان اوتیستیک هموار کرده است. از بینش های ژنتیکی تا تشخیص زودهنگام، مدارهای عصبی، درمان های شخصی، شرایط همزمان، عوامل محیطی و گذار به بزرگسالی، محققان پیشرفت های قابل توجهی در کشف پیچیدگی های اتیسم داشته اند. با ادامه کاوش در این زمینه ها، دانشمندان و پزشکان تلاش می کنند تا زندگی افراد اوتیستیک را بهبود بخشند، ادغام اجتماعی آنها را افزایش دهند و جامعه ای را پرورش دهند که تنوع عصبی را تحسین کند.در اینجا چند نمونه از ژن‌های خاص مرتبط با اتیسم آورده شده است:SHANK3:جهش در ژن SHANK3 با سندرم Phelan-McDermid، یک بیماری ژنتیکی که با ناتوانی ذهنی و اختلال طیف اوتیسم مشخص می شود، مرتبط است. ژن SHANK3 در توسعه و عملکرد سیناپس ها، که اتصالات بین نورون های مغز هستند، نقش دارد.SCN2A:جهش در ژن SCN2A در افراد مبتلا به اوتیسم و ناتوانی ذهنی یافت شده است. ژن SCN2Aیک پروتئین کانال سدیم را کد می کند که برای سیگنال دهی الکتریکی نورون ها مهم است.NRXN1:تغییرات در ژن NRXN1 با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم مرتبط است. ژن NRXN1 در عملکرد سیناپسی نقش دارد و تصور می‌شود که در ارتباط بین نورون‌ها نقش دارد.CNTNAP2:انواع موجود در ژن CNTNAP2 با افزایش حساسیت به اوتیسم و اختلالات زبانی مرتبط است. ژن CNTNAP2 در توسعه مدارهای عصبی نقش دارد و برای زبان و ارتباطات اجتماعی مهم است.CHD8:جهش در ژن CHD8 در افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم شناسایی شده است. ژن CHD8 در بازسازی کروماتین نقش دارد که بیان ژن را در طول رشد مغز تنظیم می کند.توجه به این نکته مهم است که این نمونه‌ها تنها بخشی از ژن‌های مرتبط با اوتیسم را نشان می‌دهند و چشم‌انداز ژنتیکی اوتیسم پیچیده و ناهمگون است. تحقیقات بیشتری برای درک کامل اساس ژنتیکی اوتیسم و نحوه تعامل این ژن ها با یکدیگر و با عوامل محیطی مورد نیاز است.مطالعات تحقیقاتی در حال انجام است که بر درک اساس ژنتیکی اتیسم متمرکز است. در اینجا چند نمونه قابل توجه آورده شده است:SPARK (بنیاد سیمونز برای دانش اوتیسم تقویت می کند):SPARK یکی از بزرگترین طرح های تحقیقاتی اوتیسم است که هدف آن جذب و مشارکت 50000 فرد مبتلا به اوتیسم و خانواده های آنها در تحقیقات ژنتیکی است. این پروژه نمونه های ژنتیکی و اطلاعات بالینی را برای شناسایی تغییرات ژنتیکی مرتبط با اوتیسم جمع آوری می کند. داده‌های جمع‌آوری‌شده از شرکت‌کنندگان در SPARK برای تسریع تحقیقات اوتیسم در دسترس محققان سراسر جهان قرار می‌گیرد.MSSNG (تکه های ژنتیکی گمشده):MSSNG همکاری بین Autism Speaks و Google برای ایجاد بزرگترین پایگاه داده ژنومی جهان برای تحقیقات اتیسم است. هدف این پروژه تعیین توالی ژنوم 10000 فرد مبتلا به اوتیسم و خانواده هایشان است. با تجزیه و تحلیل داده‌های ژنتیکی، محققان امیدوارند که بینش‌های جدیدی را در مورد زمینه‌های ژنتیکی اوتیسم و شناسایی اهداف بالقوه برای مداخله و درمان شناسایی کنند.کنسرسیوم توالی یابی اتیسم (ASC):ASC یک تلاش مشترک بین مؤسسات و سازمان های تحقیقاتی متعدد برای مطالعه علل ژنتیکی اتیسم است. محققان در این کنسرسیوم مجموعه داده های بزرگی از توالی یابی کل ژنوم و اگزوم هزاران فرد مبتلا به اوتیسم را جمع آوری و تجزیه و تحلیل می کنند. هدف شناسایی ژن‌های خاص و تغییرات ژنتیکی مرتبط با اوتیسم و درک اینکه چگونه این عوامل ژنتیکی در ایجاد این اختلال نقش دارند.کنسرسیوم بین المللی ژنومیک اتیسم (IAGC):IAGC یک همکاری جهانی از محققان است که بر درک ژنتیک اتیسم متمرکز شده است. این کنسرسیوم مطالعات ژنتیکی در مقیاس بزرگ، از جمله مطالعات ارتباط گسترده ژنوم و توالی یابی کل ژنوم را برای شناسایی انواع ژنتیکی رایج و نادر مرتبط با اتیسم انجام می دهد. هدف IAGC با ترکیب داده‌های حاصل از مطالعات متعدد، افزایش قدرت آماری و استحکام یافته‌های ژنتیکی در تحقیقات اوتیسم است.این مطالعات تحقیقاتی در حال انجام، در میان دیگران، به دانش رو به رشد پیرامون اساس ژنتیکی اوتیسم کمک می کند. محققان امیدوارند با کشف زیربنای ژنتیکی اتیسم، درک ما از این اختلال را ارتقا دهند، مداخلات هدفمندتری را توسعه دهند و در نهایت زندگی افراد مبتلا به اوتیسم را بهبود بخشند.مطالعات اخیر به یافته ها و پیشرفت های قابل توجهی در درک اساس ژنتیکی اوتیسم دست یافته است. در اینجا چند کشف قابل توجه وجود دارد:امتیاز خطر چند ژنی (PRS):محققان نمرات خطر چند ژنی را ایجاد کرده اند که اطلاعات چندین گونه ژنتیکی مرتبط با اتیسم را ترکیب می کند. این نمرات راهی برای تخمین خطر ژنتیکی یک فرد برای ابتلا به اوتیسم بر اساس مشخصات ژنتیکی آنها فراهم می کند. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که PRS می‌تواند با موفقیت خطر اتیسم را در جمعیت‌های مستقل پیش‌بینی کند و بینش‌هایی را در مورد ساختار ژنتیکی این اختلال ارائه دهد.انواع غیر کدکننده:در حالی که تحقیقات ژنتیکی اولیه بر روی گونه های کدگذاری که بر ژن های کدکننده پروتئین تاثیر می گذارند متمرکز بود، مطالعات اخیر اهمیت انواع غیر کدکننده در اتیسم را برجسته کرده است. انواع غیر کد کننده می توانند بر تنظیم و بیان ژن تأثیر بگذارند و بر رشد و عملکرد مغز تأثیر بگذارند. محققان انواع غیر کدگذاری خاص مرتبط با اتیسم را شناسایی کرده اند و در حال کشف پیامدهای عملکردی آنها هستند.شبکه ها و مسیرهای ژنی:محققان به جای تمرکز صرف بر روی ژن های فردی، اکنون در حال بررسی شبکه های ژنی و مسیرهای دخیل در اوتیسم هستند. با مطالعه نحوه تعامل و عملکرد ژن ها با هم، محققان درک عمیق تری از فرآیندهای بیولوژیکی مختل شده در اوتیسم به دست می آورند. مطالعات اخیر شبکه‌های ژنی و مسیرهای مرتبط با عملکرد سیناپسی، رشد نورون‌ها، بازسازی کروماتین و تنظیم سیستم ایمنی در اوتیسم را کشف کرده‌اند.همپوشانی ژنتیکی با سایر شرایط:مطالعات همپوشانی ژنتیکی را بین اوتیسم و سایر بیماری‌های عصبی و رشدی و روانپزشکی نشان داده‌اند. به عنوان مثال، همپوشانی ژنتیکی قابل توجهی بین اوتیسم و شرایطی مانند اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)، اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی وجود دارد. این یافته‌ها عوامل خطر ژنتیکی مشترک را نشان می‌دهند و بینش‌هایی را در مورد روابط ژنتیکی پیچیده بین اختلالات عصبی روانی مختلف ارائه می‌دهند.انواع ژنتیکی نادر:انواع ژنتیکی نادر، از جمله جهش‌های de novo (آنهایی که از والدین به ارث برده نشده‌اند)، نشان داده شده است که در خطر ابتلا به اتیسم نقش دارند. مطالعات اخیر ژن‌های خاصی را شناسایی کرده‌اند که دارای جهش‌های de novo هستند که به طور قابل توجهی با اوتیسم مرتبط هستند. این یافته‌ها اهمیت گونه‌های ژنتیکی نادر و تأثیر آنها بر رشد عصبی را نشان می‌دهد.تعاملات ژن-محیط:محققان همچنین در حال بررسی تعاملات ژن-محیط در اتیسم هستند. مطالعات اخیر چگونگی تعامل انواع ژنتیکی خاص با عوامل محیطی، مانند قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص یا فعال شدن سیستم ایمنی مادر، را برای افزایش خطر ابتلا به اوتیسم بررسی کرده‌اند. این یافته ها بر تأثیر متقابل پیچیده بین عوامل ژنتیکی و محیطی در ایجاد اوتیسم تأکید دارند.به طور کلی، یافته‌ها و پیشرفت‌های اخیر در درک اساس ژنتیکی اتیسم، بینش‌های ارزشمندی را در مورد مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنایی این اختلال ارائه کرده است. هدف محققان با کشف پیچیدگی‌های ژنتیکی اوتیسم، توسعه ابزارهای تشخیصی دقیق‌تر، مداخلات شخصی و درمان‌های هدفمند برای افراد در طیف اوتیسم است.مطالب مرتبط با ” تازه های دنیای اوتیسم ” :تغذیه در اتیسمراهبرد های درمان اتیسمنشانه های اتیسمدرباره اتیسمراهبرد های درمان اتیسمموسیقی درمانی در اتیسمبا ما در ارتباط باشید :TelegramInstagramHanif AmanianHanif AmanianWed, 04 Oct 2023 11:45:49 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/نقص-توجه-همراه-با-بیش-فعالی-cctpdsf7oyl4بیشفعالی همراه با نقص توجه درمان با کلینیک یاشا 09909501428درک  ADHD: اختلال کمبود توجه و بیش فعالیاختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD) یک اختلال عصبی رشدی است که هم کودکان و هم بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهد. با الگوهای مداوم بی توجهی، تکانشگری و بیش فعالی مشخص می شود که می تواند به طور قابل توجهی بر عملکرد روزانه و کیفیت زندگی تأثیر بگذارد.علائم ADHDعلائم می توانند از نظر شدت و تظاهرات متفاوت باشند، اما به طور کلی به سه دسته اصلی تقسیم می شوند:1. بی توجهی:مشکل در حفظ توجه به کارها یا فعالیت هامشکل در سازماندهی کارها و فعالیت هااز دست دادن مکرر چیزهای ضروری برای وظایفبه راحتی حواسش پرت می شود و فراموش می کند2. بیش فعالی:بی قراری یا بی قراری مداوممشکل در نشستن یا در یک مکان ماندنصحبت زیاد یا قطع حرف دیگرانهمیشه «در حال حرکت» یا احساس بی قراری3. تکانشگری:عمل بدون فکر کردن به عواقبدشواری انتظار برای نوبتتار کردن پاسخ ها یا دخل و تصرف در دیگرانبی حوصلگی و مشکل در کنترل نفسعلل ADHDعلل دقیق به طور کامل شناخته نشده است، اما تحقیقات ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و عصبی را نشان می دهد. برخی از عوامل بالقوه ای که ممکن است به بروز بیشتر کمک کنند عبارتند از:ژنتیکADHD تمایل دارد در خانواده ها ایجاد شود که نشان دهنده یک جزء ژنتیکی است.ساختار و عملکرد مغز:در افراد مبتلا به ADHD تفاوت هایی در مناطق خاصی از مغز و فعالیت انتقال دهنده های عصبی مشاهده شده است.عوامل محیطی:قرار گرفتن در معرض سموم، زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد و سوء مصرف مواد قبل از تولد ممکن است خطر ابتلا به ADHD را افزایش دهد.تشخیصتشخیص ADHD شامل یک ارزیابی جامع توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی است. راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) معیارهای خاصی را برای تشخیص ADHD ارائه می‌کند، از جمله وجود علائم در محیط‌ های مختلف (به عنوان مثال، خانه، مدرسه، محل کار) و شواهدی مبنی بر ظاهر شدن علائم قبل از سن 12 سالگی.گزینه های درمانیADHD یک بیماری مزمن است، اما می توان آن را به طور موثر از طریق ترکیبی از استراتژی ها مدیریت کرد، از جمله:1. دارو:داروهای محرک مانند متیل فنیدیت یا آمفتامین ها معمولا برای کمک به بهبود توجه و کاهش بیش فعالی و تکانشگری تجویز می شوند.داروهای غیر محرک مانند اتوموکستین یا گوانفاسین نیز ممکن است استفاده شود، به ویژه برای افرادی که به خوبی به داروهای محرک پاسخ نمی دهند یا نمی توانند آن ها را تحمل کنند.2. رفتار درمانی:رفتار درمانی با هدف آموزش راهبردهایی به افراد برای مدیریت علائم، بهبود مهارت های سازمانی و توسعه مکانیسم های مقابله ای است.برنامه های آموزشی والدین می تواند به والدین کمک کند تا راهبردهای مؤثری برای مدیریت رفتار فرزندشان و ایجاد محیط های حمایتی بیاموزند.3. آموزش و پشتیبانی:آموزش روانی در مورد ADHD می تواند به افراد و خانواده هایشان کمک کند تا این اختلال و تأثیر آن بر زندگی روزمره را بهتر درک کنند.گروه‌های حمایتی و مشاوره می‌توانند حمایت عاطفی و راهنمایی را برای افراد و خانواده‌های مبتلا به ADHD فراهم کنند.4. اصلاح سبک زندگی:روال های منظم، ورزش منظم، عادات خواب سالم و یک رژیم غذایی متعادل همگی می توانند به مدیریت علائم و بهبود رفاه کلی کمک کنند.زندگی با ADHDزندگی با ADHD می تواند چالش های منحصر به فردی ایجاد کند، اما با مدیریت و حمایت مناسب، افراد مبتلا می توانند زندگی رضایت بخشی داشته باشند. استراتژی های مدیریت بیماری عبارتند از:توسعه مهارت های سازمانی و مدیریت زمان موثرتقسیم وظایف به مراحل کوچکتر و قابل مدیریتاستفاده از کمک های بصری و یادآوریبه دنبال حمایت از خانواده، دوستان، و متخصصان مراقبت های بهداشتیاستراحت و انجام فعالیت بدنی برای کاهش بیقرارینتیجهADHD یک اختلال عصبی رشدی است که با بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری مشخص می شود. می تواند به طور قابل توجهی بر عملکرد روزانه و کیفیت زندگی تأثیر بگذارد. در حالی که علل دقیق ADHD به طور کامل شناخته نشده است، تصور می شود ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و عصبی در این امر نقش دارند. گزینه های درمانی ADHD شامل دارو درمانی، رفتار درمانی، آموزش و پشتیبانی و اصلاح سبک زندگی است. با مدیریت و حمایت مناسب، افراد مبتلا می توانند پیشرفت کنند و زندگی رضایت بخشی داشته باشند. اگر مشکوک هستید که شما یا کسی که می شناسید ممکن است ADHD داشته باشد، مهم است که به دنبال یک ارزیابی حرفه ای برای تشخیص دقیق و درمان مناسب باشید.مطالب مرتبط با ” اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD) “تغذیه در بیشفعالیاختلال کمبود توجه در بزرگسالیمعیار های تشخیص ADHD در DSM5رفتار درمانیبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianTue, 15 Aug 2023 11:03:17 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/درمان-لکنت-زبان-ترکمن-های-استان-گلستان-zredhbqalmv3شروع لکنت زبانلکنت زبان معمولا در سنین پایین تر از ۸ سالگی شروع می شود. و بندرت در سنین بالاتر اتفاق می افتد. پیدایش لکنت در سنین بالاتر در اثر عواملی چون صدمات مغزی و ناراحتی های روانی می باشد. راقم این سطور خود، تا بحال مورد رجوع سه نفر لکنتی بوده که در سنین سیزده و پانزده سالگی در اثر صدمات و ضربه های مغزی دچار لکنت شده بودند. اطلاعات حاصله از پرونده این افراد هیچگونه سابقه ناروانی را نشان نمی دهد و تنها دلیل موجه لكنت آنها صدمات مغزی می باشد که به گفته خودشان و والدین، بعد از آن دچار لکنت شده بودند.موارد دیگری نیز از لکنت در رزمندگان عزیز بدنبال جنگ تحمیلی عليه کشورمان مشاهده شده است. به هر حال تحقیقات انجام گرفته در رابطه با سن را الكنت، نشاندهنده شروع لکنت درسن پائین تر از هفت یا هشت سالگی است.مطالعات دیگری نیز مؤید این مطلب است که لکنت (در بیشتر مواقع) ادامه | ناروانی طبیعی است که در اثر عکس العمل های محیط و اطرافیان و برچسب | لکنت بر ناروانی طبیعی حاصل می شود. بطوری که جانسون عقيده دارد که : ” لکنت برچسبی است که بر ناروانی طبیعی زده می شود “.هوش و لکنتاز دیرباز گمان می رفت که افراد لکنت دار از نظر «بهره هوشی»  نسبت به افراد عادی در سطح پائینتری قرار دارند. و این عقیده جدای از نگرش گذشتگان به معلولیت و بیماریها، معلول طرز برخورد افراد الكن و معاشرتهای اجتماعی آنان نیز بود.افراد الكن بدلیل رفتارهای اجتنابی، انزوا و گوشه گیری و مسائلی از این دست، کمتر در فعالیتهای اجتماعی نمود دارند. که این مسائل را به اشتباه به پائین بودن بهره هوشی آنان نسبت می دادند. با پیشرفت علم در زمینه روانشناسی تحقیقات متعددی روی بهره هوشی لکنتی ها بعمل آمده. و اینکه آیا بین بهره هوشی و لکنت یک رابطه مستقیم وجود دارد یا خیر؟مطالعات صورت گرفته حاکی از این است که بین بهره هوشی افراد الكن با افراد غیرالکن اختلافی دیده نمی شود. و در صورت وجود چنین اختلافی هم، به علت ناچیز بودن، می توان از آن صرف نظر کرد.گروهی از محققین از جمله استاین (۱۹۴۲) بر این عقیده هستند که افراد الكن باهوشتر از افراد عادی می باشند. و این بالا بودن میزان هوش سبب افزایش تخیلات ذهنی افراد لکنتی شده. و در نتیجه باعث نارسائی و عدم هماهنگی بین زبان و تفکر خواهد شد. که عامل ایجاد وقفه در گفتار و مکث می باشد.مک داوله (۱۹۲۸) تحقیقی بر روی ۶۱ نفر از دانش آموزان مدارس نیویورک داشته و ضریب هوشی آنان را بر اساس تست هوشی استنفورد – بينه سنجیده است.نتایج حاصله اختلافی بین افرادلکنتی وغیرلکنتی را نشان نداده است. حتی در تستهای کلامی استنفورد – پینه نیز بین این دو گروه تفاوتی دیده نشده است.تست هایی نیز روی موارد آموزشی نظیر ریاضیات، خواندن و دیکته به عمل آمده. و لیکن نتایج حاکی از برابری توانمندی های این دو گروه است.آندروس و هاریس بر روی تعدادی از کودکان لکنتی وغیر لکنتی تحقیقاتی را بر اساس «تست هوشی و کسلر» انجام داده اند. ولی موفق به پیدا کردن اختلاف قابل توجهی به نفع غیرلکنتی ها نشده اند. تعدادی از تحقیقات حاکی از بالا بودن میزان افراد الكن در بین کودکان عقب مانده ذهنی به تعداد آنها در میان افراد عادی است.در مقابل، تراویس (۱۹۵۰) بیان کرد که متوسط هوش یک گروه ۷۳ نفري از کودکان لکنتی بهتر از میانگین بهره هوشی همین تعداد از گروه افراد غیرالکن می باشد.در رابطه با بهره هوشی و لکنت تذکر چند نکته اساسی ضروریست:اولا :چنانکه در مقدمه بحث گذشت، اکثر افراد الكن بدلیل رفتارهای اجتماعی خاصی که معلول لكنت شان هست. به نوعی از تماسهای اجتماعی گریزانند. و طبیعی است که توانمندیها و مهارتهای ارتباطی، تحصیلی و شغلی آنان فرصت کمتری نسبت به افراد عادی برای رشد و شکوفایی پیدا خواهند کرد. و این را نباید به حساب پایین بودن بهره هوشی گذاشت. چرا که این مسائل معلول پائین بودن بهره هوشی نیست. بلکه نتیجه رفتارهای حاصله از لکنت و نگرش فرد الكن به مشکل خویش است.مسئله دوم :اینکه تعدادی از تحقیقات مشکل لکنت را در بین افراد عقب بانده بیشتر از افراد عادی برآورد کرده اند. اما این تحقیقات تأییدی عمومی نیافته اند و چندان قابل استناد نیستند. و بطور قاطع نمی توان گفت که لكنت یک عقب مانده ذهنی ، صرفا ناشی از عقب ماندگی اوست. چرا که مشکل لکنت تحت تأثیر عوامل گوناگونی ( شناخته شده و ناشناخته ) بوجود می آید. و توسعه می یابد.و بالاخره اینکه برخی بهره هوشی افراد الكن را بیشتر از افراد عادی دانسته اند. و متأسفانه در برخی از نوشته هایی که منتشر می شود و مخاطبین آنها افراد لکنتی است، بر این مسئله تأکید می شود. و این هرچند، شاید کمکی برای لکنتی جهت بدست آوردن اعتماد به نفس است. و لیکن قلب یک حقیقت علمی است.نظریه قابل قبول و توجیه در زمینه رابطه هوش و لکنت این است که بهره هوشی ربطی به لکنت ندارد. و اکثر تحقیقات نیز مؤید همین مطلب است. با قطعیت تمام نمیشود این نکته را عنوان کرد چون تحقیقات اندکی که به تازگی در دنیا انجام شده که بسیار قوی در این زمینه فعالیت داشته اند که ادعای مخالف ان را داشته اند و بنظر میرسد تحقیقات در این رابطه ادامه دارد.لینک های مرتبط با ” شروع لکنت ورابطه آن با هوش ” :اختلال رفتاریتعریف عقب ماندگی ذهنیمداخله زود هنگام در لکنتویژگی های شناختی کودکان اتیستیکبا ما در ارتباط باشید :InstagramTelegramلکنت زبان در گرگان ( لکنت درمانی ) ترکمن- فارس- کرد- بلوچ- سیستانی- گیلکی در گرگان ۰۹۹۰۱۴۱۷۷۶۳Hanif AmanianHanif AmanianSun, 13 Aug 2023 09:57:33 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/درمان-یکپارچگی-حسی-در-گرگان-09909501428-biygrssdphf8درمان یکپارچگی حسی( sensory integration ) در گرگان 09909501428یکپارچگی حسی چیست؟یکپارچگی حسی فرآیندی است که در آن مغز اطلاعات را از حواس دریافت، سازماندهی و تفسیر می کند. این اطلاعات شامل لمس، چشایی، بویایی، شنوایی، بینایی و حرکت است. یکپارچگی حسی برای رشد بسیاری از مهارت های اساسی از جمله مهارت های حرکتی، زبان و تعامل اجتماعی ضروری است.یکپارچگی حسی چگونه کار می کند؟یکپارچگی حسی فرآیند پیچیده ای است که مغز و سیستم عصبی را درگیر می کند. مغز اطلاعات را از حواس دریافت می کند و این اطلاعات را برای ایجاد پاسخ های مناسب تفسیر می کند. به عنوان مثال، اگر یک اجاق گاز داغ را لمس کنید، مغز شما به سرعت این اطلاعات را پردازش می کند و سیگنالی را به ماهیچه های شما می فرستد تا دست شما را از اجاق گاز دور کند.یکپارچگی حسی همچنین شامل توانایی فیلتر کردن اطلاعات حسی نامربوط است. به عنوان مثال، هنگامی که در یک محیط پر سر و صدا هستید، مغز شما صداهای پس زمینه را فیلتر می کند تا بتوانید روی مکالمه ای که دارید تمرکز کنید.اختلالات یکپارچگی حسیاختلالات  زمانی رخ می دهد که مغز در پردازش و تفسیر اطلاعات حسی مشکل داشته باشد. این می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم شود، از جمله:حساسیت بیش از حد به ورودی های حسی، مانند صداهای بلند یا نورهای روشنحساسیت کمتر به ورودی حسی، مانند عدم توجه به درد یا لمسمشکل در مهارت های حرکتی، مانند هماهنگی یا تعادلمشکل در تعامل اجتماعی یا ارتباطاضطراب یا مسائل رفتاریدرمان یکپارچگی حسیشکلی از درمان است که برای کمک به افراد مبتلا به اختلالات حسی طراحی شده است. این درمان شامل قرار دادن افراد در معرض ورودی حسی در یک محیط ساختاریافته و کنترل شده است تا به آنها کمک کند پردازش و تفسیر موثرتر این اطلاعات را بیاموزند.درمان ممکن است شامل مجموعه ای از فعالیت ها باشد، از جمله:تاب خوردن یا پرش روی توپ درمانی برای بهبود تعادل و هماهنگیبازی با مواد لمسی، مانند ماسه یا آب، برای بهبود پردازش حسیدرگیر شدن در فعالیت های بدنی، مانند پریدن یا بالا رفتن، برای بهبود مهارت های حرکتیدرگیر شدن در فعالیت های اجتماعی، مانند بازی های گروهی، برای بهبود تعامل اجتماعیمزایای درمانبرخی از مزایای درمان حسی عبارتند از:پردازش و تفسیر حسی بهبود یافته استبهبود مهارت های حرکتی و هماهنگیتعامل و ارتباطات اجتماعی بهبود یافته استکاهش اضطراب و مشکلات رفتارینتیجهیکپارچگی حسی فرآیند پیچیده ای است که برای رشد بسیاری از مهارت های اساسی ضروری است. اختلالات حسی می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم شود، از جمله حساسیت بیش از حد یا کم حساسیت به ورودی حسی، مشکل در مهارت های حرکتی یا تعامل اجتماعی، و اضطراب یا مسائل رفتاری. درمان یکپارچگی حسی شکلی از درمان است که برای کمک به افراد مبتلا به اختلالات حسی طراحی شده است که یاد بگیرند ورودی حسی را به طور مؤثرتری پردازش و تفسیر کنند. نشان داده شده است که این درمان در بهبود پردازش حسی و تفسیر، مهارت‌های حرکتی و هماهنگی و تعامل اجتماعی و ارتباطات مؤثر است. اگر شما یا شخصی که می شناسید با اختلال حسی دست و پنجه نرم می کنید، به دنبال خدمات یک درمانگر ادغام حسی واجد شرایط باشید.مطالب مرتبط با ” یکپارچگی حسی ” :مداخلات یکپارچگی حسیاختلال یکپارچگی حسیمشکلات رفتاری همراه با اختلال یکپارچگی حسیشناسایی اختلال پردازش حسیبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSun, 13 Aug 2023 09:32:30 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/adhd-etveudjyyjbnدرمان اختلالات گفتاری و یادگیری در گرگان 09909501428یکپارچگی حسی چیست؟یکپارچگی حسی فرآیندی است که در آن مغز اطلاعات را از حواس دریافت، سازماندهی و تفسیر می کند. این اطلاعات شامل لمس، چشایی، بویایی، شنوایی، بینایی و حرکت است. یکپارچگی حسی برای رشد بسیاری از مهارت های اساسی از جمله مهارت های حرکتی، زبان و تعامل اجتماعی ضروری است.یکپارچگی حسی چگونه کار می کند؟یکپارچگی حسی فرآیند پیچیده ای است که مغز و سیستم عصبی را درگیر می کند. مغز اطلاعات را از حواس دریافت می کند و این اطلاعات را برای ایجاد پاسخ های مناسب تفسیر می کند. به عنوان مثال، اگر یک اجاق گاز داغ را لمس کنید، مغز شما به سرعت این اطلاعات را پردازش می کند و سیگنالی را به ماهیچه های شما می فرستد تا دست شما را از اجاق گاز دور کند.یکپارچگی حسی همچنین شامل توانایی فیلتر کردن اطلاعات حسی نامربوط است. به عنوان مثال، هنگامی که در یک محیط پر سر و صدا هستید، مغز شما صداهای پس زمینه را فیلتر می کند تا بتوانید روی مکالمه ای که دارید تمرکز کنید.اختلالات یکپارچگی حسیاختلالات  زمانی رخ می دهد که مغز در پردازش و تفسیر اطلاعات حسی مشکل داشته باشد. این می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم شود، از جمله:حساسیت بیش از حد به ورودی های حسی، مانند صداهای بلند یا نورهای روشنحساسیت کمتر به ورودی حسی، مانند عدم توجه به درد یا لمسمشکل در مهارت های حرکتی، مانند هماهنگی یا تعادلمشکل در تعامل اجتماعی یا ارتباطاضطراب یا مسائل رفتاریدرمان یکپارچگی حسیشکلی از درمان است که برای کمک به افراد مبتلا به اختلالات حسی طراحی شده است. این درمان شامل قرار دادن افراد در معرض ورودی حسی در یک محیط ساختاریافته و کنترل شده است تا به آنها کمک کند پردازش و تفسیر موثرتر این اطلاعات را بیاموزند.درمان ممکن است شامل مجموعه ای از فعالیت ها باشد، از جمله:تاب خوردن یا پرش روی توپ درمانی برای بهبود تعادل و هماهنگیبازی با مواد لمسی، مانند ماسه یا آب، برای بهبود پردازش حسیدرگیر شدن در فعالیت های بدنی، مانند پریدن یا بالا رفتن، برای بهبود مهارت های حرکتیدرگیر شدن در فعالیت های اجتماعی، مانند بازی های گروهی، برای بهبود تعامل اجتماعیمزایای درمانبرخی از مزایای درمان حسی عبارتند از:پردازش و تفسیر حسی بهبود یافته استبهبود مهارت های حرکتی و هماهنگیتعامل و ارتباطات اجتماعی بهبود یافته استکاهش اضطراب و مشکلات رفتارینتیجهیکپارچگی حسی فرآیند پیچیده ای است که برای رشد بسیاری از مهارت های اساسی ضروری است. اختلالات حسی می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم شود، از جمله حساسیت بیش از حد یا کم حساسیت به ورودی حسی، مشکل در مهارت های حرکتی یا تعامل اجتماعی، و اضطراب یا مسائل رفتاری. درمان یکپارچگی حسی شکلی از درمان است که برای کمک به افراد مبتلا به اختلالات حسی طراحی شده است که یاد بگیرند ورودی حسی را به طور مؤثرتری پردازش و تفسیر کنند. نشان داده شده است که این درمان در بهبود پردازش حسی و تفسیر، مهارت‌های حرکتی و هماهنگی و تعامل اجتماعی و ارتباطات مؤثر است. اگر شما یا شخصی که می شناسید با اختلال حسی دست و پنجه نرم می کنید، به دنبال خدمات یک درمانگر ادغام حسی واجد شرایط باشید.مطالب مرتبط با ” یکپارچگی حسی ” :مداخلات یکپارچگی حسیاختلال یکپارچگی حسیمشکلات رفتاری همراه با اختلال یکپارچگی حسیشناسایی اختلال پردازش حسیبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSun, 13 Aug 2023 09:26:28 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/رفتاردرمانی-در-گرگان-کلینیک-یاشا-همراه-شما-09909501428-w4p3jufdpiiwرفتاردرمانی یاشا 09909501428----09901417763رفتار درمانی چیست؟رفتار درمانی نوعی روان درمانی است که بر تغییر رفتارهای ناسازگار یا مضر تمرکز دارد. مبتنی بر این ایده است که رفتارها آموخته می شوند و می توان آنها را با استفاده از تکنیک ها و مداخلات مختلف فراگرفت. رفتار درمانی اغلب برای درمان طیف وسیعی از شرایط سلامت روان، از جمله اختلالات اضطرابی، افسردگی و اعتیاد استفاده می شود.رفتار درمانی چگونه کار می کند؟رفتار درمانی با شناسایی و اصلاح رفتارهایی که باعث ایجاد مشکل می شوند عمل می کند. این کار از طریق استفاده از تکنیک ها و مداخلات مختلفی انجام می شود که برای کمک به افراد در یادگیری رفتارها و مهارت های جدید طراحی شده اند.برخی از تکنیک ها و مداخلات رایج مورد استفاده در رفتار درمانی عبارتند از:تقویت مثبت:شامل پاداش دادن به رفتارهای مطلوب به منظور تشویق به ادامه آنهاست.تقویت منفی:این شامل حذف یک محرک ناخوشایند به منظور تشویق رفتارهای مطلوب است.تنبیه:شامل تحمیل پیامدهای منفی برای رفتارهای نامطلوب به منظور جلوگیری از ادامه آنهاست.مواجهه درمانی:این شامل قرار دادن تدریجی افراد در معرض موقعیت ها یا محرک هایی است که باعث اضطراب یا ترس می شود تا آنها را نسبت به این محرک ها حساسیت زدایی کند.بازسازی شناختی:این شامل شناسایی و به چالش کشیدن الگوهای فکری منفی و باورهایی است که به رفتارهای منفی کمک می کنند.رفتار درمانی چه شرایطی را می تواند درمان کند؟نشان داده شده است که رفتار درمانی در درمان طیف وسیعی از شرایط سلامت روان موثر است، از جمله:اختلالات اضطرابی، مانند فوبیا، اختلال هراس، و اختلال وسواس فکری اجباری (OCD)افسردگیاختلال استرس پس از سانحه (PTSD)اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD)اختلالات مصرف مواداختلالات خوردن، مانند بولیمیا و اختلال پرخوریفواید رفتار درمانیرفتاردرمانی مزایای متعددی دارد که عبارتند از:بر روی رفتارها و اهداف خاص متمرکز است و آن را به یک گزینه درمانی هدفمند و موثر تبدیل می کند.به طور کلی یک درمان کوتاه مدت است که می تواند نتایج سریع ایجاد کند.استفاده از دارو را شامل نمی شود، و برای افرادی که ترجیح می دهند از دارو اجتناب کنند یا در گذشته به دارو پاسخ خوبی نداده اند، گزینه خوبی است.می توان آن را در ترکیب با انواع دیگر درمان یا درمان مانند دارو درمانی یا روانکاوی استفاده کرد.ویژگی های یک رفتاردرمانگر خوب:شغل رفتاردرمانگری یک شغل حساس و پر مسئولیت است که نیازمند توجه و دقت بالا و همچنین تخصص و مهارت در زمینه رفتار شناسی و روانشناسی است. برخی از ویژگی های مهم یک فرد مناسب برای شغل رفتاردرمانگری عبارتند از:داشتن مهارت های ارتباطی بالا:رفتاردرمانگر باید بتواند با بیماران خود به خوبی ارتباط برقرار کند و به شیوه ای موثر با آنها ارتباط برقرار کند.توجه به جزئیات:رفتاردرمانگر باید به جزئیات کوچک و حساس توجه کند و بتواند به دقت تفاوت های رفتاری بین بیماران خود را تشخیص دهد.شناخت کامل از روش های رفتاردرمانی:رفتاردرمانگر باید به خوبی با روش های رفتاردرمانی آشنا باشد و بتواند از آنها به درستی استفاده کند.صبوری و تحمل فشار:رفتاردرمانگر باید صبور باشد و توانایی تحمل فشارهای مربوط به شغل را داشته باشد.توانایی تحلیل و بررسی رفتار:رفتاردرمانگر باید توانایی تحلیل و بررسی رفتار بیماران خود را داشته باشد و بتواند به دقت علت های رفتاری آنها را تشخیص دهد.توانایی همکاری با دیگران:رفتاردرمانگر باید توانایی همکاری با دیگران را داشته باشد و بتواند با سایر متخصصین روانشناسی و بهداشتی همکاری کند.برداشت صحیح و قابل اطمینان از رفتار بیمار:رفتاردرمانگر باید بتواند برداشت صحیح و قابل اطمینانی از رفتار بیماران خود داشته باشد تا بتواند به درستی آنها را درمان کند.نتیجهرفتار درمانی یک نوع روان درمانی بسیار مؤثر و هدفمند است. که می تواند به افراد کمک کند تا بر طیف گسترده ای از شرایط سلامت روان غلبه کنند. با شناسایی و اصلاح رفتارهای ناسازگار از طریق استفاده از تکنیک ها و مداخلات مختلف کار می کند. اگر شما یا شخصی که می شناسید با یک وضعیت سلامت روانی دست و پنجه نرم می کنید، به دنبال خدمات یک درمانگر رفتاری باشید تا به تسهیل تغییرات مثبت در رفتار و بهبود کیفیت کلی زندگی کمک کند.مطالبت مرتبط با ” رفتار درمانی” :رویکرد های درمانی اختلال رفتار کودکانمشکلات رفتاری همراه با اختلال یکپارچگی حسیروشهای درمان اختلال رفتارمداخلات یکپارچگی حسیمداخلات درمانی اختلال بیناییبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSat, 05 Aug 2023 10:07:48 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/درمان-صدا-و-صوت-kg8nqaq23rfuدرمان صوت و صدا در گرگان -- کلینیک یاشا 09909501428صوت درمانی و روش های آنصوت درمانی به عنوان یک روش درمانی تکمیلی، برای بهبودی بیماری‌های جسمی و روانی، از صداهای خلقی، صداهای طبیعی و مصنوعی، موسیقی و آواز به عنوان ابزار استفاده می‌کند. این روش درمانی با تأثیرات مثبتی که بر روی بدن و روح انسان دارد، شامل کاهش استرس، بهبودی در خواب، بهبودی حالت روحی، تنظیم عملکرد قلب و سیستم ایمنی و غیره، به عنوان یک راهکار جدید در حوزه پزشکی و روان‌شناسی معرفی شده است.در اینجا به بررسی روش‌های مختلف صوت درمانی، انواع صداها و موسیقی‌های استفاده شده. در این روش، تأثیرات مثبتی که صوت درمانی بر روی سیستم عصبی و انرژی بدن دارد، نکات کاربردی و همچنین بررسی برخی از بیماری‌هایی که با استفاده از صوت درمانی درمان می‌شوند، پرداخته می‌شود.راهکارهای مختلف صوت درمانیموسیقی درمانیموسیقی درمانی یکی از روش‌های متداول صوت درمانی است. که در آن از موسیقی به عنوان یک روش درمانی برای بهبودی بیماری‌های روانی و جسمی استفاده می‌شود. موسیقی به عنوان یک ابزار درمانی، بر روی سیستم عصبی و انرژی بدن تأثیر می‌گذارد. و باعث بهبودی حالت روحی و جسمی می‌شود. در این روش، به بیماران اجازه داده می‌شود تا به موسیقی گوش دهند، موسیقی را بسازند، موسیقی را بخوانند. و یا نواختن موسیقی را تجربه کنند.در یکی از تحقیقات صورت گرفته در سال 2013، اثرات مثبت موسیقی بر روی سیستم عصبی. افزایش ترشح اندروفین و سراتونین، کاهش هورمون استرس کورتیزول و کاهش فشار خون بیماران بیماران با بیماری قلبی مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، در یک مطالعه دیگر در سال 2019 مشاهده شد که گوش دادن به موسیقی کلاسیک، تأثیرات مثبتی بر روی کاهش درد و موجب بهبودی حالت روحی بیماران مبتلا به سرطان شده است.صدا درمانیدر روش صدا درمانی، از صداهای خلقی، صداهای طبیعی و مصنوعی به عنوان یک ابزار درمانی برای بهبودی بیماری‌های جسمی و روانی استفاده می‌شود. در این روش، از صداهایی مانند صدای باران، صدای دریا، صدای طبیعت، صدای گیاهان، صدای پرندگان و غیره، استفاده می‌شود. همچنین، از صداهای مصنوعی مانند صدای درمانی، صدای موجودات مجازی و غیره نیز می‌توان استفاده کرد.در یکی از تحقیقات صورت گرفته در سال 2015، به بیمارانی که از درد مزمن رنج می‌برند، صدا درمانی داده شده است. نتایج نشان داد که صدا درمانی باعث کاهش درد، کاهش اضطراب و بهبودی خواب بیماران شده است.درمان با آوازدر این روش، از آواز به عنوان یک ابزار درمانی برای بهبودی بیماری‌های جسمی و روانی استفاده می‌شود. درمان با آواز در مواردی مانند بهبودی تنفس، کاهش درد، بهبودی حالت روحی و غیره بسیار موثر است. همچنین، با خواندن آواز، احساس رضایت و خوشحالی بیماران افزایش می‌یابد.در یکی از تحقیقات صورت گرفته در سال 2018، به بیماران مبتلا به سرطان پستان، درمان با آواز داده شده است. نتایج نشان داد که با خواندن آواز، سطح استرس بیماران کاهش یافته و بهبودی حالت روحی آن‌ها را بهبود بخشیده است.تنظیم تنفستنظیم نفس، یکی دیگر از روش‌های صوت درمانی است. در این روش، بیماران به کمک تمرین‌های تنفسی و تحرکی، دست به تنظیم تنفس و کاهش استرس می‌زنند. تمرینات تنفسی می‌توانند با استفاده از صداهای ملایم و آرامش بخش همراه شوند تا تأثیر بهتری بر روی بیماران داشته باشند.فرا روان‌شناسیدر این روش، از صداهایی که بر روی مغزتأثیر می‌گذارند، برای درمان بیماری‌های روانی و جسمی استفاده می‌شود. این روش شامل استفاده از صداهای بینایی، صداهای تکراری، صداهای ریتمیک و صداهای مونوتونیک است. این صداها باعث تأثیر بر روی فعالیت‌های مغزی و تحریک سیستم عصبی می‌شوند. و باعث بهبودی در بیماری‌هایی مانند اضطراب، افسردگی و مشکلات خواب می‌شوند.نکات کاربردی در صوت درمانیقبل از انجام هر نوع صوت درمانی، بهتر است با درمانگر خود مشورت کنید.در انتخاب موسیقی و صداها، بهتر است از موسیقی آرامش‌بخش، صداهای طبیعی و صداهای خلقی استفاده کنید.همیشه به صوت درمانی با تمرکز گوش دهید و به خودتان اجازه دهید که در آرامش و آرامش ذهنی باشید.صوت درمانی را در مکانی آرام و خلوت انجام دهید.برای بهبودی حالت روحی، می‌توانید در مکان‌های طبیعی مانند پارک، جنگل و غیره، به صوت درمانی گوش دهید.با استفاده از صوت درمانی، می‌توانید به خواب بهتری دست پیدا کنید. به خصوص اگر قبل از خواب به صوت درمانی گوش دهید، می‌تواند به شما کمک کند تا بهتر و با کیفیت‌تر بخوابید.جهت بهبودی حالت روحی، می‌توانید صوت درمانی را به صورت منظم در زندگی روزمره خودتان به کار ببرید. مثلاً در زمان‌هایی که احساس استرس و ناراحتی می‌کنید، می‌توانید به صوت درمانی گوش دهید تا بهترین حالت روحی را برای خودتان ایجاد کنید.صوت درمانی می‌تواند به بهبودی بیماری‌های مختلف کمک کند. برخی از بیماری‌هایی که می‌توان با استفاده از صوت درمانی درمان کرد، شامل بیماری‌های مربوط به سیستم عصبی مانند اضطراب، افسردگی، درد مزمن، بیماری‌های قلبی، بیماری‌های عضلانی و اسکلتی و غیره می‌شوند.همچنین، صوت درمانی می‌تواند به بهبودی حالت ذهنی و جسمی در سالمندان کمک کند. با گوش دادن به صوت درمانی، سالمندان می‌توانند استرس و ناراحتی را کاهش دهند و بهبودی در خواب و کاهش درد را تجربه کنند.در نهایت، صوت درمانی به عنوان یک روش درمانی تکمیلی، می‌تواند به بهبودی حالت روحی و جسمی کمک کند. با توجه به تأثیرات مثبتی که این روش درمانی بر روی سیستم عصبی و انرژی بدن دارد، می‌توان از آن به عنوان یک راهکار جدید در حوزه پزشکی و روان‌شناسی استفاده کرد. با این حال، قبل از انجام هر نوع صوت درمانی، بهتر است با درمانگر خود مشورت کنید و از نکات کاربردی در استفاده از این روش درمانی آگاه شوید.لینک های مرتبط با ” روش های صوت درمانی “موسیقی درمانی در اتیسماختلال صوتبهداشت صوتیانتخاب صدای هدف در درمان گفتارآموزش جایگاه صحیح صداهای هدف به کودکبا ما در ارتباط باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSun, 16 Jul 2023 14:08:01 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/hearing-loss-uwt90vdjojpfگفتاردرمانی در گرگان 09909501428 کلینیک یاشاتوسعه گفتار در کودکان دچار آسیب شنواییهر فرد برای اینکه بتواند گفتار مناسب و درستی داشته باشد باید از طریق حس شنوایی گفتار خود را کنترل و تنظیم نماید .  یا به عبارت دیگر به الگوهای صوتی که خود تولید می کند توجه نماید تا از صحت آنها مطمئن گردد. از این رو اگر فردی دچار آسیب شنوایی باشد علاوه بر اینکه ممکن است در تولید گفتار مشکلاتی داشته باشد. در کنترل و تنظیم آن نیز دچار مشکل خواهد بود. توسعه گفتار و زبان یکی از اهداف ثانویه تربیت شنوایی محسوب می شود. بدین معنی که تربیت شنوایی یک کودک مقدمه ای برای توسعه گفتار او نیز هست. زیرا کودک باید در ابتدا آنچه را که می شنود درک کند و سپس آنرا تکرار نماید.چنانچه مربی در هنگام تربیت شنوایی برخی نکات را رعایت کند، گفتار کودک توسعه بیشتری خواهد یافت که هدف از این مبحث نیز ارائه همان نکات و تکنیک های آموزشی است.در تمامی بازی ها و فعالیت های آموزشی و هرجا که سخن از گفتار بیاید، گوینده باید در هنگام ادای اصوات گفتاری لبهای خود را بپوشاند. این اصل یکی از مهمترین اصول توسعه گفتار در کودکان دچار آسیب شنوایی است که حتما باید رعایت شود.تحقیقات نشان داده است که برخی از کودکان دچار آسیب شنوایی در محیط آموزشی قابلیت تولید گفتار تا حدودی دارند اما در خارج از محیط آموزش این توانایی ها کاهش می یابد.علت این است که این گونه کودکان در محیط آموزشی از مواردی همچون لب خوانی و حس کردن ارتعاشات برای درک گفتار دیگران استفاده می کنند. اگر از آنها خواسته شود که همان پیام گفتاری را تولید کنند. چون علاوه بر شنیدن صدای تولید شده آنها توانسته اند که تولید صدا را با حس لامسه و همچنیین حس بینایی خود نیز دریافت کنند. تقلید صدای تولید شده برای آنها ساده تر خواهد بود زیرا نحوه تولید را به خوبی دریافت کرده اند. اما اگر در موفقیت های خارج از محیط آموزشی از کودک بخواهیم یک صدا را تقلید کند. چون تنها می تواند از حس شنوایی خود کمک بگیرد و نتیجتا از نحوه تولید آن نمی توان اطلاعات کاملی به دست آورد. بنابراین نمی تواند به خوبی آن را تقلید کند.از این رو یکی از مهمترین نکات که باید رعایت شود پوشاندن لب ها توسط مربی در هنگام تولید اصوات گفتاری در کلاس است.زیرا باعث می شود که محیط آموزشی با محیط خارج از ان تشابه بیشتری پیدا کند. بنابراین فراموش نکنید که در طول آموزش حتی الامکان باید در تمامی موقعیت های تولید اصوات گفتاری دهان خود را بپوشانید.به طور کلی افرادی که دارای شنوایی طبیعی هستند برای تولید گفتار و تنظیم آن بر حس شنوایی خود تکیه می کنند. و بینایی و لامسه آنها یا نقش اندکی را برعهده داشته و یا از این روند حذف می شوند. حال اگر کودک دچار نقص شنوایی نیز بخواهد گفتار خود را از طریق حس شنوایی خود کنترل کند، باید اساس این عمل یعنی پس خوران و بازگشت اصوات گفتاری از طریق حس شنوایی را در خود بهبود ببخشند. ویا به عبارت دیگر کودک باید این توانایی ها را کسب کند. که به وسیله حس شنوایی، گفتار خود را به خوبی شنیده و اصطلاحات لازم را در آن اعمال کند. و این عمل تنها زمانی صورت می گیرد که تربیت شنوایی کودک تا حد زیادی پیشرفت کرده باشد.برخی خطاهای گفتاری شایع در کودکان دچار آسیب شنوایی :در درجه اول باید گفت که عامل بسیاری از خطا ها و اشتباهات تلفظی کودکان دچار نقص شنوایی عدم درک و یا درک ناقص صامت ها و مصوت ها می باشد. تجربیات نشان داده است که این دسته از کودکان معمولا در تلفظ حروفی اشکال دارند که قادر به کشف آنها نیستند. و یا قادر نیستند آنها را به صورت واضح و مشخص از یکدیگر تمایز داده، شناسایی کنند. و این امر اهمیت و نقش بالای مراحل کشف، تمارز و شناسایی را در توصعه گفتار مشخص می کند.دسته دیگر خطا های گفتاری این کودکان ، خطاهای مربوط به عدم درک الگوهای شدتی اصوات می باشد. این گونه خطا ها بیشتر در آهنگ گفتار، محل بروز تکیه های گفتاری، تعداد سیلاب ها و مدت زمان ارائه جملات صورت می گیرد. یکی از علل این خطاها این است که کودک هنوز نتوانسته است الگوهای شدتی مربوط به گفتار را دریافت و درک کند. به طور کلی این کودکان قادر نیستند که در هنگام تولید گفتار بین بیان یک سیلاب با تکیه و بدون تکیه تفاوت بگذارند. و یا در جاهای مناسب مکس کنند و یا اینکه حالاتی نظیر حالت تعجب و یا سوال را در جملات ایجاد نمایند. البته باید یاداور شویم که برخی از این خطاهای گفتاری ناشی از عدم کنترل مناسب کودک بر روی تنفس او نیز می باشد.برای اینکه این خطاها برطرف شوند، باید مفهوم بلند بودن و ضعیف بودن اصوات را به کودک اموخت.مربی باید سعی کند که کودک مفهوم قوی بودن و ضعیف بودن اصوات را به بهترین نحو ممکن درک کند.اصول کلی توسعه گفتاربرای توسعه گفتار کودک مربی باید در آغازبا همکاری متخصصان گفتاردرمان لیستی از مشکلاتی که کودک در هنگام تولید گفتار با آنها مواجه می شود تهیه کند. علاوه برآن باید ارزیابی دقیقی نیز از میزان توانایی کودک در درک گفتار به عمل آورد.هنگامی که کودک یک عبارت و یا پیام گفتاری را به طور نامناسب تولید می کند. به منظور تصحیح آن مربی باید در آغاز دهان خود را پوشانده و چندین بار پیام گفتاری را تکرار کند. این امر به این علت است که کودک باید در درجه اول برای تصحیح گفتار تلاش خود را بنماید.  و در مراحل بعد مربی باید به کودک اجازه لب خوانی نیز بدهد. در این حالت مربی می تواند اصوات گفتاری را به صورت اقرارآمیز نیز بیان کند.مربی باید دائما کودک را تشویق کند که الگوهای گفتاری ارائه شده را تقلید کند تا در نهایت وی بیاموزد. که باید از طریق حس شنوایی خود و پس خوران شنوایی، گفتار خود را کنترل کند.اولین گام در راه رسیدن به این هدف این است که کودک تشویق شود که هرچه بیشتر صحبت کند.مربی باید در آغاز توانایی های درکی و توانایی های تولید گفتار کودک و مواردی که کودک هم در درک انها و هم در تلفظ و تولید آنها مشکل دارد را مشخص کند.به این منظور او باید از کودک بخواهد که در موقعیت های مختلف صحبت کند. سپس در گام بعدی باید حتی الامکان اشتباهات و خطا های گفتاری کودک را از طریق ارائه مجدد اصوات برطرف کند. در این حالت نباید به کودک اجازه لبخوانی داده شود. حال اگر کودک نتوانست گفتار خود را تصحیح کند ، مربی باید به وی اجازه دهد که حرکات مربوط به تولید گفتار را نیز ببیند. تا کودک الگوهای حرکتی مربوط به گفتار را نیز مشاهده کند. اگر بازهم کودک نتوانست که اشکال خود را برطرف کند مربی می تواند گفتار را به صورت اقرار آمیز بیان کند. تا کودک بتواند گفتار را راحت تر دریافت کند.در تمامی این مراحل باید سعی کرد که کودک تا حدامکان از گفتار و کلام خود استفاده کند. اگرچه که ممکن است این گفتار نامفهوم باشد.تصحیح گفتار و تلفظ صحیح اصوات گفتاری خود امر پیچیده ای است. که باید توسط فرد گفتار درمان انجام گیرد. و نکاتی که ذکر شده تنها برخی از اصول کلی این امر محسوب می شود.ضمنا متذکر می شویم که اصلاح تلفظ کودک باید با دقت فراوان انجام گیرد. زیرا بی دقتی در این امر نه تنها کمکی به کودک نمی کند. بلکه گاهی باعث می شود که کودک اندک توانایی تلفظ اصوات را که داراست نیز از دست بدهد.لینک های مرتبط با ” توسعه گفتار در کودکان دچار آسیب بینایی “:آموزش دوران کودکیبرخورد مربی با کودکتکامل ادراک بیناییمداخلات درمانی اختلال شنواییروش های انجام تربیت شنواییمراحل تربیت شنواییبا ما در ارتباط باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSun, 09 Jul 2023 13:48:44 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/آموزش-کودکان-با-نیازهای-ویژه-jqfseozsahftکلینیک یاشا همراه شما 09909501428-09901417763آموزش کودکان استثناییکم توانان ذهنی مخصوصا آنهایی که کم توانی ذهنی شدید تری دارند ممکن است در تمام طول عمر نیاز به آموزش داشته باشند. کمک به این افراد باید از بدو تولد آغاز و تا بزرگسالی ادامه پیدا کند. جنتری و السون در سال 1985 گزارش کردند که در زمینه به کار گیری مداخلات درمانی به موقع، اقدامات زیادی برای خانواده ها و کودکان انجام شده است.از جمله:توسعه برنامه های ارزیابی، تدارک برنامه های درسی مناسب و استفاده از تکنولوژی های پیشرفته آموزشی.افزایش تعداد کودکانی که کمک های مختلف دریافت می کنند.شناخت نیازها به منظور انفرادی کردن خدمات برای کودکان در موارد لزوم.مک دانل و هاردمن در 1988 در مرور نوشته های مربوط به مداخلات درمانی اعتقاد دارند.: مشخصه اقدامات یا تمرینهای ویژه این است که براساس تفاوت با دانش آموزان غیرمعمول، کامل، طبیعی، سازگار، در رابطه با خانواده و دوستان و برمبنای نتایج به دست آمده تنظیم شده باشد.تکنیک های اولیه مثل برنامه های تحریکی نوزاد بر ایجاد عملکردهای حسی، حرکتی و رشد فکری تمرکز دارند و شامل یادگیری فعالیت انعکاسی ساده و واکنشهای تعادلی می باشند.راه حل های بعدی مربوط به مراحل مختلف رشد انسان است. مراحلی که بر اساس طرح های طبیعی رشد تعیین و اغلب به صورت نمودار یا باعنوان مراحل رشد معرفی شده است. زیرا در کودک کم توان ذهنی درمان یا طتبیق مهارتهای یادگیری براساس تفاوتهای کودک از آنچه که طبیعی شناخته شده ارزیابی می شود. پیشرفت مهارتها با بالا رفتن سن ادامه می یابد. و میزان آن به عمق یا شدت وضعیت بستگی دارد. بعضی از این بچه ها در حد شدید یا متوسط به سطح عملکردی میرسند. که بعدا با دریافت سطوح مختلف نظارت و پشتیبانی اجتماعی قادر میشوند مانند بزرگترها زندگی کنند.کودک کم توان ذهنی خفیف در دوره پیش دبستانی امکان دارد. از نظر رشدی تفاوتهایی در مقایسه با همسالان خود داشته باشد. اما این تفاوتها برای والدین چندان مهم تلقی نشود. و در نتیجه درصدد اقدام هم برنیایند. حتی اگر والدین نگران باشند. و قبل از ورود به مدرسه به دنبال راه حلهایی باشند ممکن است به متخصصانی مراجعه کنند که اعتقادی به آموزش به موقع ندارند.این دسته از متخصصان معتقدند که اگر کمکها بسیار زود شروع شود امکان دارد به جای حل مشکل باعث ایجاد مشکلات دیگری هم بشود. چون ممکن است کودک به آن اندازه از رشد نرسیده باشد که بتواند خود را با فشارها و برنامه های یادگیری محیط آموزش تطبیق دهد.این فلسفه رشد در والدین و آموزشدهندگان تثبیت شده است. آنها معتقدند که باید منتظر بود تا کودک به نقطه ای از رشد برسد که برای یادگیری فعالیتهای ویژه آماده باشد.متاسفانه این فلسفه موجب شده است. که بسیاری از بچه ها در انتظار رشد باقی بمانند. و خارج از مدارس عادی نگهداری شوند.نظریه متضاد با فلسفه رشد، جلوگیری از افزایش مشکلات یادگیری و رفتاری از طریق مداخلات درمانی زودهنگام است.مثلا در پروژه Head start که یک برنامه پیشگیرانه بود. ابتدا بودجه ای توسط دولت برای کودکان نیازمند در نظر گرفته شد. و سعی بر این بود که کودکان محرومی که در ریسک یا زیان بیشتری بودند قبل از ورود به مدرسه تشخیص داده شوند.اگرچه برنامهها نتوانست به نتایج پیش بینی شده دست پیداکند. اما آغازی بود برای قبول منطق آموزش قبل از ورود به مدرسه. ، در آموزش و پرورش استثنایی که در قوانین سال 1986 زیر قانون عمومی 457-99 به تصویب رسید.آموزش کودکان سنین دبستانیبرنامه آموزشی کودکان کم توان ذهنی سنین دبستانی، کاهش وابستگی به دیگران و در عین حال آموزش تطبیق با محیط را مورد توجه قرار می دهد. در نتیجه برنامه درسی باید روی اموری متمرکز شود. که رابطه کودک را با دیگران برقرار و بر استقلال اجتماعی وی تاکید داشته باشد.این برنامه ها برای کودکان کم توان ذهنی معمولا شامل.: مهارت های حرکتی، مواظبت از خود یا خودیاری، مهارت های اجتماعی، ارتباطات و عملکرد درسی می باشد.مهارت های حرکتی:به دست آوردن مهارت های حرکتی یک بخش اساسی از روند رشد و پیش نیازی برای یادگیری موفق در قسمت های دیگری مثل خودیاری و مهارتهای اجتماعی است.مون و بانکر در 1987 می گویند. که مهارتهای حرکتی درشت و ظریف هردو تقریبا برای موفقیت در هر زمینه ای اهمیت دارند. لازم است آموزش مهارت های حرکتی درشت و ظریف به عنوان فعالیت های پایه ای به صورت قاعده ای کلی مطرح باشد.راه رفتن می تواند در فعالیتهای اجتماعی مثل یادگرفتن، خرید از فروشگاه مواد غذایی نزدیک، رفتن به مدرسه یا محل کار بدون نیاز به کمک دیگری تاثیر داشته باشد. رشد مهارتهای حرکتی درشت شامل تحرک معمولی و رابطه بدن با محیط می شود. مهارت های حرکتی بزرگ به ترتیب از حرکتهایی که تعادل را امکان پذیر می سازد. تا سطح های بالاتر، امکانات تحرکی منظم را توسعه می دهد.الگوهای تحرکی، حرکت آزاد شخص در محیط را مورد نظر دارد. حرکتهای بزرگ شامل. کنترل سر و گردن، چرخیدن، راست نگه داشتن بدن، نشستن، خزیدن، چهاردست و پا رفتن، ایستادن، قدم زدن، دویدن، پریدن و جست و خیز کردن است.رشد مهارتهای حرکتی ظریف نسبت به مهارتهای حرکتی درشت به دقت و تعادل بیشتری نیاز دارد.مهارتهای حرکتی ظریف شامل دسترسی پیدا کردن به اشیا، گرفتن و یا درست کردن اشیا از طریق تعادل است.مهارتهای خودیاری:توسعه مهارت های مواظبت از خود مفهوم دیگری است که با استقلال در رابطه می باشد. فعالیت های مراقبت از خود شامل غذا خوردن، لباس پوشیدن و کارهای شخصی در رابطه با بهداشت فردی است. مانند مهارتهای غذا خوردن، نوشیدن با لیوان و رفتارهای مناسب سر میز غذا مثل استفاده از ظروف و دستمال و رعایت آداب معاشرت.فعالیتهای مربوط به لباس پوشیدن، از بستن دکمه ها ، زیپ، سگک، بستن بند، گره زدن تا انجام امور شخصی مربوط به بهداشت یعنی عملکردهای اولیه شامل توالت رفتن، دست و رو شستن، حمام کردن، مسواک زدن دندانهاف شانه زدن و شستن مو می باشد.مهارتهای اجتماعی:آموزش فعالتهای اجتماعی با مهارتهای خودیاری مخصوصا در رابطه با مفاهیم مواظبت از خود و توسعه روابط صحیح شخصی، قرین هستند. در آموزش کارهای اجتماعی اهمیت ظاهر فیزیکی، آداب مناسب استفاده درست از اوقات فراغت و رفتار جنسی مورد تاکید قرار می گیرند. همچنین کارهای اجتماعی ممکن است به توسعه ویژگی های شخص که مبین موفقیت در جامعه می باشد، توجه خاصی داشته باشد.مهارتهای ارتباطی:سیستمهای ارتباطی کودکان کم توان ذهنی معمولا سه شکل دارد.زبانی لفظی یا گفتاریارتباط دستی مثل زبان اشاره یا زبان لوحهترکیبی از روشهای گفتاری و دستیمساله مهم این است که فرد بتواند به گونه ای با دیگران رابطه ایجاد کند.مهارتهای عملی درسی:برنامه درسی عملی سعی دارد معلومات کودک را در امور روزانه، تفریحات و مهارتهای شغلی توسعه دهد. درسهای عملی موقعی آموزش داده می شود که کودک نیاز به مهارتهای پیشین داشته باشد.لینک های مرتبط با ” آموزش کودکان استثنایی ” :تاثیر استثنایی بودن روی خانوادهمهارتهای کودک 1 تا 2 سالتوسعه گفتار در کودکان دچار آسیب شنواییعقب ماندگی ذهنی در کودکان و نوجوانانبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSat, 08 Jul 2023 11:13:10 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/cerebral-palsy-children-educations-an4h2ucvon9nکاردرمانی در گرگان کلینیک یاشا همراه شما 09901417763تسهیل آموزش به کودکان فلج مغزیمرحله چهارممرحله چهارم : رفتن از مکانی به مکان دیگر : راه رفتنبا بهتر شدن وضعیت تعادل کودک ، او را کمک کنید تا با ثبات بیشتری راه برود. او هم چنین نیازمند ان است که بالا رفتن و پایین آمدن از پله را یاد بگیرد. راه رفتن با وسایل کمکی ممکن است ضروری باشد. در بعضی از موارد استفاده از آتل برای صاف نگه داشتن مچ پا ضروری است.تمرین راه رفتن را در هنگام بازی و فعالیت های خودیاری انجام دهید.مرحله چهارم خودیاری : خوردن و نوشیدناگر کودک به تنهایی غذا خوردن به تنهایی را یاد گرفته است ، برای به عقب کشیده نشدن بازوی او لازم است دستگیره ای را که به میز متصل شده نگه دارد . او باید قادر باشد به تنهایی در وضعتی مطلوبی بر روی صندلی و یا چهارپایه بنشیند.قرار دادن حوله یا پارچه مرطوبی در زیر بشقاب کودک ، از سر خوردن آن روی میز جلوگیری می کند.استفاده از یک آتل در ناحیه آرنج باعث نگه داشتن آرنج کودک می شود.دست کودک را با نگه داشتن دستگیره ای که بر روی میز متصل شده ، می تواند در جلوی بدن او نگه داشت.استفاده از قاشق هایی که دسته ضخیم دارند برای کودک آسانتر خواهد بود. استفاده از چوب خیزران نوارهای لاستیکی و یا پارچه می تواند دسته قاشق را ضخیم تر کرد.مرحله چهارم : خودیاری : شست و شوهنگامی که کودک یاد می گیرد خودش را به تنهایی بشوید ، ممکن است برای این کار نیاز به تکیه گاه داشته باشد. او باید خود را به صورت نشسته یا ایستاده بشوید.استفاده از لیف صابونی شستشو را آسان تر می کند. این لبف شبیه دستکش بوده و از جنس حوله می باشد.مرحله چهارم : خودیاری : لباس پوشیدنهنگامی که کودک به تنهایی توانست لباس بپوشد ، ممکن است این کار را با گرفتن دست خود به وسیله ای و تکیه دادن به دیوار این کار را انجام دهد. او می تواند در وضعیت خوابیده ، نشسته و یا زانو زده لباس بپوشد. برای کودک وضعیتی را انتخاب کنید که راحتر و بهتر کار خود را انجام دهد.بهتر است به دیوار تکیه بدهد یا در گوشه دیوار بنشیند.ابتدا لباس را در طرف آسیب دیده بپوشانید و سپس در طرف سالم.مرحله چهارم : خودیاری : توالت رفتنهنگامی که تعادل کودک بهبود پیدا کرد ، میزان حمایت را کاهش دهید. کودک را تشویق کنید تا آنجا که ممکن است در آوردن و پوشیدن لباس در هنگام توالت رفتن به شما کمک کند. اگر کودک می تواند روی لگن یا سر توالت بنشیند و بلند شود ، باید او را تشویق کنید این کار را به طور مستمر انجام دهد.پاها باید جدای از یکدیگر قرار گیرند.صندلی هایی با سوراخ هایی ب شکل گلابی شکل برای پسر ها مناسب تر است.اگر وضعیت تعادل کودک ضعیف باشد با نصب چوبی که کودک بتواند آن را نگه دارد و همچنین با قرار دادن سطح شیبدار چوبی و یا دو تکه آجر به حفظ تعادل کودک در وضعیت نشسته در توالت کمک کنید.پمرحله چهارم : استفاده از دست ها و بازی کردنکودک را تشویق کنید که در وضعیت های مختلف بازی کند. او باید دست های خود را باز کند . ببندد. و نیز قادر به برداشتن اشیای کوچک باشد. او را تشویق کنید در کارهای خانه به شما کمک کند. در این مرحله کودک ممکن است باز هم به وسایل کمکی نیاز داشته باشد.لینک های مرتبط با ” مرحله چهارم آموزش به کودکان فلج مغزی ” :تسهیل آموزش به کودکان فلج مغزی: مرحله سوممرحله دوم آموزش کودکان فلج مغزی ،خودیاریآموزش کودکان فلج مغزی : مرحله اولمحدودیت های بازی کودکان فلج مغزیبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSun, 02 Jul 2023 11:47:24 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/پیشگیری-از-بروز-اختلالات-بینایی-ebwbgg3yrhq3کاردرمانی و گفتاردرمانی در گرگان - حنیف امانیان 09909501428-09901417763پیشگیری از بروز اختلالات بیناییمعاینه اول اختلالات بیناییمعاینه اول برای سنجش میزان صحت بینایی فرد و معمولا به وسیله تست اسنلن انجام می شود. این تست فاصله مرکز بینایی را به وسیله طرح هایی که روی آن حروف E به طرق و اندازه های مختلف قرار گرفته اندازه می گیرد. بعد از این تست آزمایش های دقیق تری وجود دارند که ارزیابی های عمیق تری انجام می دهند.پیشگیریپیشگیری از اختلالات بینایی یکی از اهداف اصلی اقدامات پزشکی است. و به وسیله معاینات ژنتیکی، مشاوره، مواظبت والدین و ارزیابی سریع رشد امکان پذیر می باشد. با آزمایشهای تخصصی می توان مشخص کرد. که آیا والدینی که قصد دارند بچه دار شوند دارای ترکیب ژنتیکی خاصی هستند که منجر به غیر طبیعی شدن جنین گردد یا خیر. و بعد هم از طریق مشاوره بهترین روش پیشگیری، ارزیابی و انتخاب می شود.مواظبت و نگهداری مناسب مانند تغذیه صحیح استفاده درست از داروها و در معرض اشعه قرار نگرفتن در هنگام بارداری می تواند در جلوگیری از اختلالات موثر واقع شود.یکی از راه های پیشگیری از بین بردن عفونت ها توسط آنتی بیوتیک یا داورهای مناسب است. اگر بررسی مشکلات رشدی به موقع صورت گیرد اختلال زودتر مشخص می شود. خانواده و پزشک قادر خواهند بود راه های درمانی مختلف را تجزیه و تحلیل کنند. و درصورت نیاز کودک را به متخصص دیگری نشان دهند تا اگر ارزیابی عمیق تری نیاز است از او کمک بگیرند.در معاینات بینایی توانایی های شنوایی، گفتاری، حرکتی و روانی هم مورد ارزیابی قرار می گیرند. این معاینه در چند مرحله در سنین مختلف باید انجام گیرد.درمان برای کسانی که قسمتی از بینایی خود را از دست داده اند به وسیله استفاده از عینک یا لنز انجام می گیرد. جراحی و دارو درمانی هم نقش مهمی در درمان دارند. از نظر کمک های اجتماعی می توان هرچه سریع تر خدماتی در جهت بهداشت روانی برای این افراد فراهم کرد. زیرا آنها از مشکلات اجتماعی مانند تصور ضعیف از خود و احساس حقارت رنج می برند.خدماتخدمات ممکن است با برنامه های انگیزشی برای نوزادان و مشاوره برای خانواده آغاز شود. به تدریج که کودکان بزرگتر می شوند. مشاوره گروهی می تواند آنها را در سازگاری و تطبیق با احساسات مربوط به نابینایی کمک کند. مشاوره برای موارد مختلفی مانند ازدواج، روابط بزرگسالان و خانواده نیز می تواند انجام گیرد.سایر خدمات عبارت اند از: ایجاد کتابخانه، نشر روزنامه ها و کتابهایی که با خط بریل یا با کلمات بزرگ نوشته می شود و یا روی نوار ضبط میگردد.در خدمات آموزشی و تحصیلی ارزیابی تحصیلی یا آموزشی شخص اهمیت زیادی دارد. تیم ارزیابی دانش آموز را از نظر توانایی درکی، پیشرفت درسی، مهارت زبانی، عملکرد حرکتی و عملکرد رفتار اجتماعی ارزیابی می کند. همچنین ارزیابی بر چگونگی استفاده از باقیمانده بینایی در کنار سایر حواس، متمرکز می شود. شدت اختلال ابزار ارزیابی مورد استفاده را معین می کند. بعضی از این ابزارها برای افراد نابینا ساخته شده و برخی دیگر برای افرادی که قسمتی از بینایی خود را از دست داده اند.در کنار ارزیابی تحصیلی باید ارزیابی پزشکی و روانی هم انجام گیرد تا امکان تشخیص و کسب اطلاعات لازم برای آموزش فراهم گردد. تا چند سال قبل کودکان در مراکز شبانه روزی تحصیل می کردند. و همین مساله موجب می شد که آنها از دنیای اطراف خود جدا شوند. در حال حاظر بعضی از مدارس سیستم باز را دنبال می کنند. چون معتقدند نابینا باید موقعیت هایی برای کسب تجربیات داشته باشد. برنامه های آموزشی برای برای دانش آموزان دارای اختلال بینایی بر اساس اصل انعطاف شرایط مکانی است.خدمات مختلفی برای این کودکان هم در مدارس ویژه وجود دارد. و این افراد می توانند نیازهای خود را از طریق آموزش عمومی یا خصوصی برطرف کنند. دانش آموز در هر مکانی که باشد باید به یک متخصص بینایی هم دسترسی داشته باشد. تا معلمین و مدرسه را در ارئه برنامه های آموزشی درسیف راه های مختلف آموزشی، تکنیک های گوناگون ارزیابی و استفاده از وسایل ارتباطی کمک کند.آموزشهای مخصوصآموزشهای مخصوص این افراد شامل تغییر یا اصلاح برنامه درسی و یادگیری مفاهمیمی است که بچه های بینا می آموزند. مانند رفتن به خیابان، رفتن از یک کلاس به کلاس دیگر، صرف غذا در رستوران و استفاده از وسایل نقلیه عمومی.فراگیرسازیدر فراگیرسازی آموزشی دانش آموزان دارای نقص دیداری که به مدارس عادی می روند انتظار می رود برنامه درسی را دنبال کرده و پیشرفتی همچون همکلاسان خود داشته باشند.این دانش آموزان در سیستم فراگیرسازی موفق خواهند بود اگر از نظر محیط مدرسه، تکنیک های آ»وزشی و یادگیری و برنامه درسی حمایت شوند.این دانش آموزان نیازهای بخصوص خود را دارند که باید به آنها توجه کرد. و اطمینان حاصل کرد که به اهداف آموزشی در نظر گرفته شده برسند. در این خصوص باید به فاکتورهای ویژه در برنامه درسی چون وسایل آموزشی مناسب، امکانات، منابع و سنجش های مورد لزوم. مانند در نظر گرفتن زمان بیشترف واقعی بودن انتظارات از این دانش آموزان و تغییراتی در تکنیکهای یادگیری مطالب و وسایل مورد نیاز یادگیریمثل رسانه، مدیریت کلاسی و تکنیک های تدریس، یا محیط از نظر معماری یا چیدمان و موانع فیزیکی توجه داشت.لینک های مرتبط با ” پیشگیری از بروز اختلالات بینایی “:آموزش دوران کودکیرویکرد های درمانی اختلال رفتار کودکانویژگی های اختلال بیناییتکامل ادراک بیناییشناسایی مشکلات مبتلایان به فلج مغزیبا ما در ارتباط باشید :TelegramInstagramHanif AmanianHanif AmanianMon, 19 Jun 2023 11:10:55 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/کاردرمانی-خوب-در-گرگان-09901417763-کلینیک-یاشا-r58eycvgnpgzکاردرمانی در گرگان- تقویت هوش هیجانی- کلینیک یاشا ۰۹۹۰۱۴۱۷۷۶۳کاردرمانی و درمان عصبی رشدی ( NDT )ارتباط بین NDT و کاردرمانی بسیار عمیق است. این دو دارای اصول و فلسفه های مشترک هستند. و هردو قصد دارند که بازده انسان را در اجرای اکوپیشن ها بالا ببرند. NDT مهارت کاردرمانگران را به منظور ارتقا سطح مداخلات بالا برده است.کاردرمانگران اولین بار در دهه 1960 با کارهای خانم و آقای بوبت آشنا شدند. خانم و آقای بوبت در همان مراحل اولیه تئوری خود اهمیت روش بین رشته ای را درک کرده بودند.Schleickkorn بیان می کند. که به نظر من جدای از درمان های آنها یکی از کمک های بزرگ خانم و آقای بوبت اقدامشان در شکستن موانعی بود. که برای مدت بسیار طولانی بین رشته های فیزیوتراپی ، کاردرمانی و گفتاردرمانی وجود داشتند بود.ایگرز بیان می کند :این مفهوم که برای فیزیوتراپیست ها شکل گرفته بود در کاردرمانی هم دارای اهمیت می باشد. زیرا تسهیل مراحل حرکتی نرمال برای تمام فعالیت های روزمره زندگی لازم می باشد.یک کاردرمانگر آمریکایی به نام Judy Murray که با خانم و آقای بوبت مکاتباتی را داشت. ، مفاهیم IADL و ADL ، بازی ، بینایی ، حسی ، درکی و وسایل کمکی و تطبیقی را با روش های درمانی NDT ادغام کرد.یک مدرس کاردرمانی دارای گواهی NDT به نام Mechtild Rast اهمیت عملکرد اندام فوقانی و بازی در کودک را وارد رشته کرد. و یک تئوری اصلی و پایه ای را شکل داد. این اصول اولیه کاردرمانی ، آموزش NDT را تحت تاثیر قرار داد. و روش کل نگر کار تیمی را در مداخلات NDT برجسته کرد.درمانگران در حیطه کودکان ، آکوپیشن های بازی ، آموزش ، استراحت و خواب ، ADL ، IADL و مشارکت اجتماعی را ارزیابی می کنند. هر یک از این آکوپیشن ها در چارچوب NDT با تاکید بر روی مفاهیم پوسچر و حرکت در هر عملکرد می توانند ارزیابی و تسهیل شوند.NDT یک مدل پویا و مراجع محور است. که درمانگران را در سراسر دنیا برای ارزیابی و مداخله کودکان و بزرگسالان با مشکلات مغز و اعصاب راهنمایی می کند. این مدل یک چارچوب استدلال بالینی و آنالیز برای مدیریت آسیب های معین ارائه می دهد.یک کاردرمانگر که از روش درمانی NDT استفاده می کند ساختارها و عملکرد های بدن و دامنه فعالیت و مشارکت را ارزیابی می کند. و مشخص می کند چه تکلیفی را فرد هنوز یاد نگرفته یا دیگر قادر به انجام آن نیست.سپس با ارزیابی های عمیق تر آسیب های خاص در حرکت و ساختار بدن که می تواند شامل. آسیب های عصبی – عضلانی ، شناختی ، درکی و حسی باشد مشخص می شوند.تاکید بر روی حرکت نرمال در مدل NDT به این دلیل است که حرکت نرمال محتمل ترین نوع برای رسیدن به الگوهای پیچیده حرکتی می باشد. NDT انتظار ندارد که مراجعان تمام حرکات نرمال را کسب کنند. بلکه به دنبال این است که بسته به توانایی های فرد مهارت های حرکتی موثرتری را ایجاد کند. که نقص های سیستم بدن را هم به حداقل برساند.مدل درمانی NDT به دانش کاردرمانگران از الگوهای حرکتی جبرانی و غیر معمول ناشی از آسیب های اولیه و ثانویه هم بستگی دارد. به گونه ای که هم در حیطه کودکان و هم در حیطه بزرگسالان لازم است که درمانگران متوجه شوند الگوهای حرکتی غیرمعمول چرا و چگونه بدنبال بیماری ایجاد می شوند.کاردرمانگری که از روش درمانی NDT استفاده می کند. باید موثرترین الگوهای حرکتی و الگوهای غیرمعمول احتمالی حرکت را بشناسد. زیرا با استفاده از این دانش استراتژی های درمانی را شکل می دهد. درمانگر ممکن است از هندلینگ برای اصلاح راستای بدن فرد و برای تسهیل یک الگوی موثرتر حرکتی در حین مراحل حرکت استفاده کند.استراتژی هندلینگ برای کاهش استفاده از نیروی بیش از حد که برای ثابت نگه داشتن قسمت های مختلف بدن و الگوهای جبرانی که برای حفظ فرد برخلاف نیروی جاذبه استفاده می شوند. به کار گرفته می شوند.تسهیل تدریجی زمانی اتفاق می افتد که فرد کنترل داخلی روی حرکات خود را بالا می برد. و نیروی عضلاتش را خودش فعال و تنظیم می کند.کاردرمانگر همچنین ممکن است محیط و یا ملزومات تکلیف را برای اینکه  انتخاب های حرکت و پوسچر را تحت تاثیر قرار دهد اصلاح کند. برای مثال استفاده از سطح بلند تر برای بلند شدن از حالت نشسته می تواند نیازهای کنترل حرکتی را کاهش و امکان موفقیت در حرکت را افزایش دهد.در هنگام ارزیابی آکوپیشن، درمانگر از طریق ترکیب مشاهده ی حرکت و لمس عضله و تون وضعیتی در هنگام فعالیت و استراحت ، روی آنالیز پوسچر و حرکت فرد تاکید می کند. هنگام مشاهده عملکرد فرد، درمانگر هم توانایی حرکت و هم نقص های تک سیستمی و چند سیستمی را ارزیابی می کند. توجه ویژه روی راستای وضعیتی و تعامل سیستم های بدن معطوف است.دامنه حرکتی مفاصل ، کنترل پوسچر روی سطح اتکا و سینرژی های حرکتی ، مثال پوسچر و حرکت هستند. که در طی اجرای تکلیف ارزیابی می شوند. مداخله از طریق NDT برای بیماران فرصت هایی برای تجربه حرکت موثر در اجاری عملکرد را ایجاد می کند.هنر استفاده از مهارت هندلینگ یک ابزار قدرتمند و منحصر به فرد در فرآیند درمان می باشد. درمانگران با قرار دادن دست خود روی بدن فرد الگوهای جبرانی و پاسخ های بدنی به تغییرات پوسچر و حرکت را حس می کنند. استراتژی های حرکتی و کنترل پوسچر فرد را تسهیل می کند. چرکاتی که با اجرای تکلیف تداخل دارند را مهار می کنند. و از حرکاتی که در طول زمان ممکن است به آسیب های ثانویه منجر شوند جلوگیری می کنند.بازخورد حسی لحظه به لحظه بین مراجع و درمانگر پروسه استدلال بالینی را شکل داده. و درمانگر را در درجه بندی هندلینگ ، تغییر مکان دست ، کمک دادن و تغییر شدت ورودی حسی اعمال شده راهنمایی می کند.ارزیابی و مداخله به عنوان بخشی از دیدگاه کل نگر NDT کاملا در هم تنیده و یکپارچه هستند. هنگامی که فرد توانایی حرکت را کسب می کند ، هندلینگ کمرنگ شده و نهایتا حذف می شود. و وابستگی به درمانگر کاهش می یابد.لینک های مرتبط با ” کاردرمانی و درمان عصبی رشدی ( NDT ) “اختلال فروپاشی دوران کودکیرویکرد درمانی دیزآرتریرشد حرکت کودکاختلالات حرکتیبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianWed, 14 Jun 2023 10:07:50 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/کاردرمانی-خوب-در-گرگان-09909501428-کلینیک-یاشا-izwvyr6jh68tکاردرمانی در گرگان کلینیک یاشا 09909501428حس عمقیحس عمقی به اطلاعات حسی باز می گردد که در مورد حرکت و یا وضعیت بدنی مان اطلاعات می دهد. این حس اطلاعاتی را فراهم می سازد که در یکپارچه کردن حس های تعادل و لامسه کمک بسیار می نماید. گیرنده های حس عمقی در عضلات ، مفاصل ، لیگامان ها ، تاندون ها و بافت های ارتباطی دیگر حضور دارند. محرک این گیرنده ها گرانش زمین و حرکت است.حس عمقی یا حس وضعیت ، پیام هایی درمورد اینکه کدام عضلات در حال انقباض یا انبساط هستند. و اینکه چطور مفاصل باز و بسته می شوند ارائه می دهند. حتی زمانی که ما در حالت بی حرکت قرار داریم گرانش زمین این گیرنده ها را تحریک می کند تا پیام های حس عمقی را به مغز ما انتقال دهد. همه این موارد در حالت ناخودآگاه اتفاق می افتد.حس مفاصل و عضلاتی که از طریق این سیستم انتقال می یابد بسیار به حواس دریافت شده از سیستم های تعادلی و لامسه مرتبط و وابسته است.از آنجایی که این حواس بسیار در هم پیچیده و مرتبط اند ، متخصصان گاهی از اصطلاحاتی مانند ” حس لامسه _ عمقی ” یا ” حس تعادل _ عمقی ” نام می برند.حس لامسه _ عمقی یا به عبارت دیگر ” سوماتوسنسوری ” به ادراک حواس لامسه و وضعیت بدن می پردازند. این ادراک برای پرتاب یک توپ یا بالا رفتن از پله ها ضرورت دارد. در واقع عملکرد حس عمقی ، باعث افزایش آگاهی از بدن می شود. و به شدت با کنترل حرکتی و برنامه ریزی حرکتی مرتبط است.حس عمقی به ما کمک می کند که بیان بدنی مناسبی داشته باشیم. یعنی بتوانیم اعضای بدن خود را به شکل موثر و با صرف انرژی اندک به حرکت در آوریم. این قابلیت به ما اجازه می دهد به نرمی قدم برداریم . به سرعت بدویم ، از پله ها بالا رویم . چمدان خود را حمل کنیم ، بنشینیم ، بایستیم ، اندام های خود را کشش دهیم و دراز بکشیم.این توانایی به ما امنیت احساسی و عاطفی می دهد. زیرا اکنون به بدن خود اطمینان داریم و احساس امنیت و آرامش می کنیم.حس عمقی حس ناهشیار حرکت بدن است. مانند زمانی که به شکل ناخودآگاه در حالت نشسته روی صندلی ، بدن خود را در حالت قائم نگه می داریم.اختلال در حس عمقیاختلال عملکرد در حس عمقی ، پردازش ناکارآمد از احساسات به دست آمده از طریق عضلات ، مفاصل ، تاندون و بافت همبند است.اختلال عملکرد حس عمقی معمولا با مشکلات سیستم های لمسی یا وستیبولار همراه است. در حالی که برای یک فرد ممکن است فقط مشکلات تعادلی و یا لمسی وجود داشته باشد. اما وجود تنها اختلال در عملکرد حس عمقی به تنهایی متداول نیست.برای فرد مبتلا به حس عمقی ضعیف ، تفسیر احساسات در مورد موقعیت و حرکت سر و اندام خود دشوار است. اسن شخص فاقد دانش غریزی از این احساسات ناخودآگاه است.این فرد درک اشتباهی از وضعیت و موقعیت بدن خود دارد. از آنجایی که او نمی تواند کنترل و نظارت بر حرکات درشت و حرکات ظریف خود را انجام دهد. برنامه ریزی حرکتی ، بسیار چالش برانگیز است. او ممکن است ناامید و دست و پا چلفتی به نظر برسد. او ممکن است به همه چیز دست بزند یا هنگام راه رفتن در خیابان ، ورود به داخل یا خارج از وان و غیره سردرگم به نظر برسد.دست کاری اشیاء ممکن است برایش دشوار باشد. او ممکن است بر روی اشیاء فشار بیش از حد زیاد و یا بیش از حد کمی اعمال کند. این تلاش در نوشتن و مرتب کردن وسایل و باز و بسته کردن انواع درب ها و … به چشم می آید.او ممکن است در زمان مصرف مایعات آنها را بریزد و یا دست کم در حمل و جابه جایی اشیاء سنگین مانند سطل آب یا در اشیاء سبک وزن مانند چنگال و کمربند دچار مشکل گردد. او همچنین ممکن است با بلند کردن و نگه داشتن اشیاء در وزن های مختلف مشکل داشته باشد.به علت آگاهی ضعیف بدن ، فرد باید از چشمانش استفاده کند تا ببیند فعالیت های حرکتی او چگونه انجام می شود. وظایف عادی مانند حرکت کردن بدن خود جهت لباس پوشیدن ، پوشیدن یک ژاکت ، بستن دکمه پیراهن یا خارج شدن از تخت در تاریکی ، بدون کمک چشم ، دشوار می شود.مگر اینکه فرد بتواند هر حرکت را تماشا کند. همچنین ممکن است نتواند حرکت یک طرفه بدن خود را با حرکت مشابه در طرف دیگر مطابقت دهد.در هنگام حرکت در فضا ممکن است فرد دچار ترسی شدید شود.زیرا او دارای ثبات وضعیتی مناسبی نیست. از انجا که هر جنبش جدید و هر موقعیت جدید او را دچار وحشت می کند. وی از لحاظ احساسی ناایمن است.لینک های مرتبط با ” اختلال حس عمقی “یکپارچگی و اختلال یکپارچگی حسیاختلالات ماهیچه ای و استخوانیاختلالات فیزیکی: فلج مغزیدرک گفتار در تربیت شنواییبا ما در ارتباط باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianWed, 24 May 2023 11:00:01 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/کاردرمانی-در-گرگان-کلینیک-یاشا-09909501428-yamxalu8o5owتسهیل رشد کودکان فلج مغزیمرحله سوممرحله سوم : نشستن : برخاستن از روی صندلیبعد از این که کودک توانست با کمک بایستد آموزش ایستادن به تنهایی را آغاز کنید. ایستادن از روی صندلی نسبت به ایستادن از روی زمین برای کودکان مبتلا به فلج مغزی آسان تر است. به کودک کمک کنید حرکات صحیح را بیاموزد.انتقال صحیح از وضعیت نشسته به وضعیت ایستاده:کف پای کودک را به طور صاف بر روی زمنی قرار دهید به طوری که ساق پا در وضعیت قائم و صاف قرار گیرد.کودک را به سمت جلو خم کنید به صورتی که باسن کودک از روی صندلی بلند شود. کودک را از ناحیه زیر بازو ها نگه دارید.بلند شدن و نشستن بر روی باسن را تمرین کنید.وقتی کودک توانست باسنش را از روی صندلی بلند کند آماده یادگیری ایستادن است.در حالی که کودک ایستاده است آرام آرام دست هایتان را به سمت پایین آرنج کودک بیاورید و بدن کودک را به سمت جلو متمایل کنید.کودک را با باسن صاف بایستانید.سپس به کودک اجازه دهید خودش را بالا بکشد.اگر در این حرکت نیاز به کمک داشت زانو های کودک به سمت پایین فشار دهید. به طوری که برای ایستادن به سمت جلو متمایل شود.اکون سعی کنید کودک بدون کمک بایستد.اگر بازوهای کودک به سمت عثب کشیده شود او می تواند با نگه داشتن یک چوب ، بازوهایش را جلو بدن نگه دارد.کودک را با باسن صاف بایستانید.این تمرینات در هنگام استحمام ، لباس پوشیدن و در آوردن لباس در توالت و بازی کردن انجام دهید.مرحله سوم : حرکت کردن از جایی به جای دیگر : چمباتمه زدن و ایستادنبر روی زانو ها وضعیت چمباتمه ، وضعیت مناسبی جهت ایجاد کشش بر عضلات سفت پاشنه پا است. بسیاری از کودکان در وضعیت چمباتمه نیاز به حمایت زیادی دارند. این وضعیت برای توالت رفتن و بازی حائز اهمیت است.آموزش برای وضعیت چمباتمهبه کودک کمک کنید تا بر روی دست ها و پاهایش تعادل داشته باشد.زانو هایش را نگه دارید.او را به جهات مختلف به آرامی حرکت دهید.کودک را تشویق کنید از وضعیت چمباتمه بایستد.زانوهای او را وقتی به جلو دست دراز میکند به سمت پایین فشار بدهید.پاهای او را صاف روی زمین قرار دهید.به آرامی او را در جهات مختلف تکان دهید.او را تشویق کنید از حالت چمباتمه بایستد.تعادل خوب در وضعیت ایستاده بر روی زانوها ایستادن را آسان تر می کند.جهت بهبود تعادل در وضعیت ایستاده بر روی زانو ها:ابتدا با وضعیت نشسته روی پاشنه پاها شروع کنید.کودک را از ناحیه شانه نگاه دارید.به کودک کمک کنید تا به سمت جلو خم شود . و در حالی که باسنش صاف است بر روی زانوهایش بایستد.سپس کمک کنید تا بر روی پاشنه پاهایش بنشیند.این عمل را مجددا به آهستگی انجام دهید.وقتی کودک توانست بر روی زانوهای خود بایستد به آرامی او را به طرفین هل دهید.این تمرینات را در هنگام استحمام ، لباس پوشیدن ، بلند شدن از توالت و بازی کردن انجام دهید.مرحله سوم : حرکت کردن از جایی به جای دیگر : راه رفتنکودک برای گام برداشتن لازم است حین این که یک پایش را جابه جا می کند بتواند وزنش را بر روی پای تکیه گاه قرار دهد.بسیاری از کودکان مدتها طول می کشد تا راه رفتن به تنهایی را یاد بگیرد. و برای راه رفتن ممکن است به وسایل کمکی ویا آتل نیاز داشته باشند.ابتدا کودک را تشویق کنید تا به پهلو راه برود.سپس کودک را تشویق کنید به سمت جلو راه برود.کودک را مقابل پاهایتان قرار دهید و به او کمک کنید تا وزنش را از یک پا به پای دیگر منتقل کند.هنگامی که کودک پیشرفت کرد :کودک را از ناحیه باسن و یا آرنجش نگه دارید.به او کمک کنید تا وزنش را بر روی پاهایش منتقل کند.به تدریج از میزان کمک خود به کودک بکاهید.برای ثبات بیشتر یک فرد بزرگسال بر روی یکی از صندلی ها بنشینید.راه رفتن را در هنگام بازی و انجام فعالیت های خودیاری تمرین کنید.مرحله سوم : خودیاری : خوردن و نوشیدنضمن حفظ وضعیت مناسب کودک در هنگام نشستن ، میزان کمک را در حین خوردن و آشامیدن کاهش دهید. به کودک بیاموزید که به تنهایی غذا بخورد. و خودش فنجان را نگه دارد. کودک ممکن است برای بسته نگه داشتن فک خود نیاز به کمک داشته باشد.همیشه غذا و نوشیدنی را به طور مستقیم در جلوی کودک قرار دهید تا کودک بتواند سرش را جلو نگه دارد.در هنگام غذا خوردن:با نگه داشتن پشت مچ کودک به او کمک کنید تا قاشق را نگه دارد.به او کمک کنید تا دست دیگرش را کاملا صاف بر روی میز قرار دهد.از قاشقی استفاده کنید که گودی کمی داشته باشد و به راحتی خم نشود.دره نگام غذا خرودن به کودک کمک کنید تا هر دو دستش را به طور کاملا صاف روی میز قرار دهد.کف پاها باید به طور صاف بر روی میز قرار گیرد.در هنگام نوشیدن:بازوی کودک را جلوی میز قرار دهیدکودک با هردو دستش لیوان را نگه می دارد و آرنجهایش را خم میکند.دست های او را به جلو بیاورید.اگر عضلات کودک خیلی شل باشد و بجلو خم شود از میزی که بلندتر است استفاده کنید . تا کودک بهتر بتواند خودش را صاف نگه دارد.مرحله سوم : خودیاری : شست و شوبه کودک بیاموزید خودش را بشوید برای کودک وضعیت هایی را انخاب کنید که تشویق شود تمرین نشستن و ایستادن را انجام دهد. اگر کودک در وضعیت مناسب بنشیند که ثبات بهتری دارد ، بادگیری استحمام در این حالت برایش راحت تر است.اگر کودک نتواند زانوهایش را صاف کند او را بر روی یک چهارپایه و یک صندلی کوتاه بنشانید.اگر کودک در حال یادگیری ایستادن است او را در وضعیت ایستاده بشویید.مرحله سوم : خودیاری : لباس پوشیدنبه کودک بیاموزید تا در هنگام لباس پوشیدن به شما کمک کند. کودک را تشویق کنید تا دست ها و پاهای خود را بلند کرده و لباس بپوشد و در آورد.وضعیتی را برای کودک انتخاب کنید که او را به تمرین نشستن ، زانو زدن و ایستادن تشویق کنید. پوشیدن لباس را از سمتی که مشکل بیشتری دارد آغاز کنید. و هنگام کندن لباس از سمتی که مشکل کمتر دارد آغاز کنید.ابتدا لباس را در طرف آسیب دیده بپوشانید و سپس در طرف سالم.مرحله سوم : خودیاری : توالت رفتنآموزش توالت رفتن را قبل از 18 ماهگی آغاز نکنید.قبل از شروع آموزش کودک برای توالت رفتن ، توجه به زمان ادرار و مدفوع کودک در طول روز بسیار حائز اهمیت است. زمان انجام این عمل را در طول روز یادداشت کنید.وقتی که شما زمان انجام این عمل را در طول روز مشخص کردید ، می توانید روزانه او را در همان ساعات روی لگن بنشانید. زمانی که کودک در لگن ادرار و مدفوع می کند او را تشویق کنید و در صورت عدم انجام دفع او را سرزنش نکنید. اما او را مورد تشویق نیز قرار ندهید. با این عمل به او نشان خواهید داد که از او می خواهید در لگن ادرار و مدفوع کند.کودک را نباید بیشتر از ده دقیقه روی لگن نگه داشت. در ابتدا ممکن است مجبور شوید در کنار او باقی بمانید. آنچه را که میخواهید انجام دهید برای او توضیح دهید.سرانجام کودک روش هاییی را برای رفتن به توالت فرا می گیرد. او برای در آوردن لباس و تمیز کردن خود نیاز به کمک خواهد داشت. او ممکن است برای حفظ تعادل خود نیاز به کمک داشته باشد. او ممکن است برای این که بتواند در وضعیت صحیحی بر روی توالت بنشیند از صندلی مخصوصی استفاده کند.بعضی از کودکان ممکن است نیاز به یادگیری استفاده از لگن نداشته باشند.ابتدا بین پاهایتان کودک را مورد حمایت قرار دهید.وقتی که تعادل کودک بهبود پیدا کرد میزان حمایت را کاهش دهید .لگن را در یک جعبه یا چهارپایه قرار دهید. کودک می تواند به کمک یک چوب مطابق شکل خود را نگه دارد.کودک را تشویق کنید تا از وضعیت چمباتمه از روی لگن توالت بلند شود.لینک های مرتبط با ” تسهیل آموزش به کودکان فلج مغزی : مرحله سه “تسهیل رشد در کودکان فلج مغزیمرحله دوم آموزش کودکان فلج مغزی ،خودیاریآموزش کودکان فلج مغزی : مرحله اولبازی با کودک مبتلا به فلج مغزیبا ما همراه باشید در :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianTue, 23 May 2023 10:00:27 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/کاراگاه-گفتار-شویم-e7znidm0hnyuگفتاردرمانی کودکان در گرگان 09909501428کارآگاه گفتار شویم !به همان اندازه ای که کودک بداند در هنگام روان صحبت کردن چه اتفاقی می افتد ، بررسی اینکه در لحظه لکنت چه اتفاقی می افتد نیز از اهمیت برخوردار است. به دلیل اینکه ممکن است فکر کردن به لکنت کودک را ناراحت کند ممکن است در ابتدا نسبت به بررسی حس بدنی و حرکات همراه با لحظه لکنت بی میل باشد. می توان به کودک کمک کرد که در قالب تمرینی که ” کارآگاه گفتار شویم ” نامیده می شود به این تجربه نزدیک شویم.کدام یک از عضلات سفت می شوند ؟اغلب می توانیم این تمرین را با افزایش مقداری تنس در گفتارمان و سپس اظهار نظر در مورد محلی که تنس را احساس کردیم انجام دهیم. می توانیم این تمرین را به صورت بازی با افزایش تنس در بخش های مختلف ماشین گفتار ( یا در دیگر بخش های بدن ) و سپس خواستن از کودک که به ما بگوید به نظر او کدام یک از عضلات ما سفت هستند، تغییر دهیم.بعد از اینکه او با انجام این فعالیت راحت تر شد می توانیم جایمان را در بازی عوض کرده و تنس موجود در بدن یکدیگر را تشخیص دهیم.نمونه مکالمه :می خواهم مقداری فشار در گفتارم ایجاد کنم. خوب نگاه کن ! میخواهیم با هم تشخیص بدهیم که من کجا را سفت کرده ام . آماده ای ؟م م میز.ببین من لب هایم رو سفت کردم اینجا …….. م م میز.حالا دوباره من سعی می کنم آن را انجام بدم و تو به من بگو فکر می کنی کجا را سفت کرده ام ؟.ب ب بچه.{ کودک اشاره می کند یا می گوید ” لبها ” }.درسته !! فشار روی لبهای من وجود داره…. تو خیلی بچه باهوشی هستیا !!!.می توانیم بعد از چند دفعه از کودک بخواهیم که جایش را با ما عوض کرده و فشار عمدی را در گفتارش قرار دهد. و ببیند که آیا ما می توانیم به او بگوییم که کجت را سفت کرده است؟.سفت کردن و شل کردن عضلاتیک جنبه از تولید گفتار که فهم آن برای کودک مهم است نقش تنس بدنی است. در طول لحظه لکنت یا حتی در طول گفتار ظاهرا روان ، عضلات درگیر در تولید گفتار سفت می شوند. نتیجه این کار این است که فرد احساس گرفتگی می کند. به طوری که نمی تواند دهان یا زبانش را در طول لکنت حرکت دهد.همانطور که گفته شد ، تنس می تواند در طول گفتار به نظر روان نیز اتفاق بیوفتد. برای کودک این طور به نظر می رسد که حرف زدن سخت و سفت است.در نهایت هدف ما این است که به کودکان آموزش دهیم تنس اظافی را در عضلات خاصی که در لکنت درگیر هستند کاهش دهند.این کار نقش مهمی در توسعه راهکارهایی برای تغییر لکنت می باشد.در مراحل ابتدایی درمان باید تفاوت حس عمقی بین عضلات سفت شده و ریلکس شده را به کودک بیاموزیم . اگرچه این تفاوت ممکن است برای ما واضح به نظر برسد. اما لزوما برای او اینطور نیست. آنها باید متوجه شوند که مقداری از تنس برای تولید گفتار ضروری است.سفت شدن عضلات و ریلکس شدن آنها به خودی خود چیز بدی نیست. تنس بیش از اندازه باعث مشکل در تولید روان گفتار می شود. از سویی تنس بسیار کم هم مشکل زا خواهد بود.لینک های مرتبط با ” کارآگاه گفتار شویم ! ” :نشانگان سفتی(بازی کودک)نمونه هایی از بازی های حسی برای کودکانتحریک تکاملی کودکبازخورد های کلامی در جلسات تمرینگفتاردرمانی چیست؟ وچه کسانی به گفتاردرمانی نیازمند هستند؟با ما همراه باشید در :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianThu, 18 May 2023 10:24:42 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/kardarmanigorgan-i3lzsdlaxr4vکاردرمانی در گرگان کلینیک یاشا 09909501428-09901417763پیشنهادات آموزشی برای آموزش کودکان فلج مغزیپیشنهادات این قسمت برای آموزش کودکان فلج مغزی بکار می رود. این پیشنهادات در چهارمرحله تنظیم گردیده که مشابه مراحلی است که قبلا در جدول رشد نشان داده شد. با استفاده از جدول رشد ببینید کودک شما در چه مرحله ای قرار دارد. سپس فعالیت های آن مرحله و مرحله بعد از آن را برای آموزش کودک خود بکار بگیرید.ممکن است در یک زمان چند مهارت را به کودک خود یاد دهید. مثلا کودکی که نشستن را یاد می گیرد. لازم باشد با استفاده از تکیه گاه بایستد. برخی از فعالیت های خود یاری را برای تمرین کودک باید به مراحل کوچکتر تقسیم نمود. به کودک یاد دهید تا هر مرحله از فعالیت را در زمان خودش انجام دهد. و پس از یادگیری آن مهارت به سراغ مرحله بعدی برود.بهترین روش برای پیشرفت بهتر کودک اسن است که انجام فعالیت های آموزشی را برای عنوان بخشی از زندگی روزمره کودک درآوریم. این کار از اهمیت زیادی برخوردار است. کاری را که می خواهید انجام دهید و آنچه را که می خواهید کودک انجام دهد برایش توضح دهید. خانواده را تشویق به انجام همان کارها نمایید. کودک را تشویق کنید که به شما کمک نموئه با شما صحبت کند و ارتباط برقرار نماید.برای آنکه انجام این فعالیت ها برای کودک به صورت به صورت سرگرمی درآمده و تمایل به انجام آنها داشته باشد. هنگام انجام آنها با کودک حرف بزنید. برایش آواز بخوانید. داستان تعریف کنید و با وی بازی کنید.در صورت امکان تمام اعضای خانواده را درگیر انجام این فعالیت ها نمایید. نحوه انجام صحیح این فعالیت ها را به آنها نشان دهید. تمام اعضای خانواده باید از نحوه جا به جا کردن و جلوگیری از بروز تغییر شکل اندام های کودک آگاهی داشته باشند. مسیولیت آموزش کودک را میان اعضای خانواده تقسیم نمایید. به این ترتیب آموزش برای کودک سرگرم کننده تر شده وبار زحمت بر دوش یکی از اعضای خانواده نمی افتد.در صوزتی که رسیدن به هدف برای کودک مشکل باشد بررسی کنید مبادا انجام این فعالیت ها برای کودک دشوار باشد. پس از آن سعی کنید با انجام فعالیت های دیگر به این هدف برسید. مثلا کودکی که در بالا آوردن سر خود در حالت خوابیده مشکل دارد ممکن است این کار را در حالت نشسته یا ایستاده راحت تر انجام دهد. کودکی که در یادگیری حفظ تعادل بدن خود هنگام نشستن با مشکل روبروست ممکن است به هنگام ایستادن با استفاده از تکیه گاه بدنش تعادل بیشتری داشته باشد.کودکی که دچار فلج مغزی شدید می باشد ممکن است نتواند از مرحله ای به مرحله بعد پیشرفت کند. حتی بعد از مدتها تمرین ممکن است پیش رفت کمی داشته باشد. در مورد این کودکان ، تشویق به برقراری ارتباط ، نحوه جابه جایی و وضعیت دهی مناسب و جلوگیری از تغییرشکل یافتن اندام ها کارهای بسیار مهمی می باشند.ممکن است برای نگه داری این کودکان در وضعیت مناسب و جلوگیری از تغییر شکل یافتن اندام ها ، وسایلی لازم باشد. استفاده از وسایل کمک توانبخشی ، مراقبت از کودک را برای خانواده اش آسانتر خواهد کرد.قطعا اینها فقط پیشنهاد هستند. خانواده را تشویق به فکر کردن درباره سایر کارهایی نمایید که می توانند برای فرزندانشان انجام دهند.مرحله دوممرحله دوم : نشستن : آماده سازی کودک برای نشستن بدون کمککودک را به سمت جلو و طرفین به طور متناوب هل دهید. این تمرین سبب خواهد شد که کودک خودش را به تنهایی در وضعیت نشسته نگه دارد. به تدریج که تعادل کودک در این وضعیت بهبود پیدا کرد ، او قادر خواهد بود دست هایش را از زمین بلند کند. در این زمان به کودک بیاموزید که بدنش را در تمامی جهات بچرخاند. بدین ترتیب قادر خواهد بود به هر چیزی دسترسی پیدا کند.باسن کودک را نگه دارید.به طوری که کودک بتواند خودش را نگه دارد به آرامی او را به یک سمت کج کنید.سپس همین حرکت را در سمت مقابل انجام دهید.کودک را در حالی که دو زانو و به پهلو نشسته و با یک دست تعادل خود را نگه داشته ، بنشانید او را تشویق کنید تا دست دیگرش را به سایر جهات حرکت دهد.بازوی دیگر او را صاف کنید تا کودک بتواند خودش را نگه دارد.کودک را بر روی یک بالش استوانه ای یا چیری شبیه به آن روی شکم بخوابایند در این حال لگن او را نگه دارید.به آرامی او را به سمت جلو حرکت دهید تا او یاد بگیرد خودش را نگه دارد.کودک را روی زانو هایتان مطابق شکل مقابل بغل کنید.در حالی که بدن کودک را نگه داشته اید با استفاده از زانو هایتان کودک را به یک طرف خم کنید و در همین وضعیت او را تشویق کنید خودش را نگه دارد.فشار بر بالای باسن کودک به او کمک کنید به وضعیت نشسته باز گردد.کودک را مطابق وضعیت گشدته به سمت دیگر خم کنید.کودکانی که دیر می نشینند برای کمک نیاز به صندلی دارند.تمرینات مربوط به نشستن را در هنگام غذا خوردن ، نوشیدن ، استحمام ، لباس پوشیدن و بازی کردن انجام دهید.مرحله دوم نشستن : حرکت از وضعیت دمر به وضعیت نشستهوقتی که کودک توانست به تنهایی بنشیند به او بیاموزید که از وضعیت دمر به وضعیت نشسته درآید.جلوی سینه کودک را نگه دارید.باسن کودک را به سمت خودتان بچرخانید.باسن کودک را به سمت پایین و عقب حرکت دهید.همزمان که کودک با فشار بر روی بازویش سعی در بلند شدن دارد، با دستتان بدن کودک را نگه دارید.زمانی که کودک به کمک کمتری نیاز داشت در هنگام نشستن کودک دستش را نگه دارید.هر زمانی که کودک برای خوردن ، نوشیدن ، استحمام و بازی نیاز به نشستن داشت این تمرین را انجام دهید.حرکت کردن به اطراف : حرکت کردن به کمک دست ها و زانو هازمانی که کودک توانست به تنهایی بنشیند به او بیاموزید خودش را بر روی دست ها و پاهایش نگه دارد. اگر مفاصل پاهای کودک هنگام سینه خیز بیش از حد خم بمانند امکان افزایش کوتاهی های عضلانی و تغییر شکل مفصل وجود خواهد داشت. به جای این تمرین کودک را تشویق به نشستن و ایستادن به نحوی نمایید که مفاصل پاها و ران صاف باشند.به کودک بیاموزید که تعادل خود را بر روی دست ها و زانو هایش حفظ کند. این تمرین به او کمک می کند تا بتواند بر روی زانو ها و پاهایش بایستد.باسن یک طرف را بلند کرده و زانوی او را به سمت جلو خم کنید.وزنش را روی زانوی جلویی بیاندازید و سپس پای دیگرش را به همین ترتیب خم کنید.سپسبر روی هردو مفصل ران کودک ( در ناحیه باسن ) به سمت پایین فشار وارد سازید تا او تشویق شود سرش را بلند کند و از دست هایش برای حفظ وضعیتش استفاده نماید.به منظور آموزش تعادل ، کودک را به آرامی به طرفین و عقب تکان دهید.اگر برای بلند کردن او از زمین به کمک دارید. اجازه بدهید قبل از بلند کردن دست ها و پاهایش را جمع کند.این تمرین را در هنگام استحمام ، لباس پوشیدن و بازی کردن انجام دهید.مرحله دوم : نشستن به تنهاییبرای این که کودک به خوبی بتواند بر روی صندلی بنشیند ، می بایست کف پاهایش را به طور صاف بر روی زمین قرار دهد. و در هنگام خم شدن به سمت جلو خودش را به کمک دست هایش نگاه دارد. در صورتی که کودک به طرز صحیحی نشست او را تشویق کنید.بازی هایی را انتخاب کنید که کودک را در وضعیت مناسبی قرار دهد. و در هنگام بازی تمرینات تعادل را انجام دهید. او را تشویق کنید که تعادلش را با آرنج های صاف حفظ کند. اگر کودک در این تمرین مشکل داشت از یک آتل نگه دارنده آرنج استفاده کنید.وقتی که تعادل کودک بهبود یافت او را تشویق کنید که در ابتدا یک دست و سپس هردو دستش را رها کند.وقتی که کودک نیازی به حفظ تعادلش با دست هایش نداشت به او کمک کنید دست هایش را در تمامی جهات حرکت دهد. او را بر روی یک چهارپایه بنشانید. و در حین آواز خواندن حرکات را انجام دهید. و از او بخواهید حرکات را مانند شما انجام دهد. به او کمک کنید تا پاهایش را به زمنی بکوبد. و نوک انگشتان پاهایش را با دست هایش لمس کند. در اطراف چهارپایه تشک هایی جهت محافظت از کودک در هنگام افتادن قرار دهید.این تمرینات را در هنگام غذا خوردن ، استحمام ، لباس پوشیدن و بازی انجام دهید.لینک های مرتبط با ” آموزش کودکان فلج مغزی : مرحله 2  نشستن ”  :آموزش کودکان فلج مغزی : مرحله اولتسهیل رشد در کودکان فلج مغزیمشکلات کودکان فلج مغزیمحدودیت های بازی کودکان فلج مغزیرژیم حسی برای کودکان مبتلا به فلج مغزیالگو های راه رفتن در کودکان مبتلا به فلج مغزیبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSun, 14 May 2023 10:25:02 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/درمان-جامع-لکنت-زبان-کلینیک-یاشا-mm8qbpwxcp9jگفتاردرمانی در گرگان ۰۹۹۰۹۵۰۱۴۲۸-۰۹۹۰۱۴۱۷۷۶۳ارزیابی در درمان جامع لکنتیک رویکرد جامع برای درمان نیاز به یک رویکرد جامع برای ارزیابی دارد. چرا که لکنت شامل ویژگی هایی است که به راحتی بیشتری اندازه گیری می شوند. مثل ناروانی ظاهری. و ویژگی هایی که با راحتی کمتری اندازه گیری می شوند. مثل واکنش ها به لکنت. بکارگیری انواع شیوه های ارزیابی ضروری است.علاوه بر این به خاطر اینکه درمان بر اساس چارچوب ICF قرار می گیرد در نتیجه ارزیابی هم باید بر اساس ICF باشد. ارزیابی می تواند به صورت غیر رسمی و یا رسمی صورت گیرند.ارزیابی بخش آسیببرای اندازه گیری ناروانی ظاهری  ” آسیب” شیوه های گوناگونی برای شمارش ناروانی می تواند مورد استفاده قرار گیرد.لکنت متغیر است بنابراین :ما نیاز به جمع آوری داده ها از موقعیت های گوناگون داریم.ما نیاز به داده های کافی از گفتار مراجع داریم تا تصویر کاملی از رفتار گفتاری فرد را نشان دهد.ارزیابی های غیر رسمی با استفاده از برگه ثبت ناروانیتعداد ناروانی ها، نوع ناروانی ها ، ادراک ما از تنش و رفتار های ثانویهثبت سایر ویژگی های گفتاری و ارتباطی مانند سبک ارتباطی، سرعت گفتار و غیره .ارزیابی های رسمی به ما کمک می کنند تا رفتار های ظاهری لکنت را ثبت کنیم.ارزیابی فراوانی لکنت بر اساس SS%ارزیابی شدت لکنت بر اساس مقیاس SRابزار اندازه گیری شدت لکنت SSI_4 : ارزیابی شدت لکنت بر اساس فراوانی، دیرش و رفتارهای همراه لکنت.ارزیابی لکنت کودکی TOCS برای سنین 4 تا 12 سال : ارزیابی 4 موقعیت گفتاری مختلف.به یاد داشته باشیم که شدت لکنت برابر با تاثیر لکنت نیست. بعضی از افراد لکنت زیادی می کنند ولی تاثیر کمی را تجربه می کنند.ارزیابی واکنش هابا مراجع خود در مورد افکار و احساساتی که در مورد لکنت دارد صحبت کنیم.اگرچه از قدیم گفتاردرمانگران زیاد تمایل به صحبت کردن در مورد لکنت با کودک / نوجوان ندارند. اما این تنها راهی است که ما می توانیم تجربه آنها را درک کنیم. مراجعان در وهله اول با این قضیه راحت نیستند. اما حمایت و تایید این کار به آنها کمک می کند تا درک کنند ما برای کمک کردن به آنها حضور داریم. در واقع درمان با این ارزیابی آغاز می شود.ارزیابی بر اساس ایجاد یک پوشه برای هر مراجع اطلاعات ارزشمندی را ایجاد می کند.یادداشت برداری های مختلف در جلسه در هنگام صحبت با مراجعپرسشنامه ، فرم ها و چک لیست های غیر رسمیثبت رفتارهای مشاهده شده توسط درمانگر، معلمان ، خانواده و همسالانارزیابی های رسمی در ارزشیابی واکنش های عاطفی ، رفتاری و شناختی مراجع کمک می کند.ارزیابی رفتاری برای کودک / نوجوانان سن مدرسه دارای لکنت یا BAB ، شامل تست نگرش های کودکان به صحبت کردن (CAT).ارزیابی جامع تجارب گویندگان از لکنت که واکنش های عاطفی، رفتاری و شناختی و موارد دیگر را برای سن 6 تا 12 سال و 13 تا 17 سال مورد سنجش قرار می دهد.تاثیر منفی لکنتبا مراجع خود در مورد تاثیری که لکنت بر روی زندگی او گذاشته است صحبت کنیم.. آیا لکنت توانایی او را در این موضوعات تحت تاثیر قرار داده است ؟گفتن آنچه می خواهد بگوید.انجام دادن آنچه می خواهد انجام دهد.کسی باشند که می خواهد باشد.تعامل داشتن با همسالان ، اعضای خانواده و معلمان.آیا نگران تاثیر لکنت در زندگی آینده خود است ؟ارزیابی OASES ، تاثیر منفی لکنت را بر زندگی افراد به طور مستقیم از طریق دو بخش ارتباط کاربردی در موقعیت های اصلی ( منزل، مدرسه ، موقعیت های اجتماعی ) و کیفیت زندگی مورد سنجش قرار می دهد.ارزیابی باید در طول فرایند تشخیص و درمان صورت گیرد. اندازه گیری های مکرر نه تنها اطلاعاتی را در مورد وجود و شدت اختلال فراهم می کنند. بلکه اطلاعاتی را نیز فراهم می نماید . که می توانند در این موارد کمک کنند. در نوشتن اهداف و طراحی درمان ، ثبت تغییرات در طول زمان در تعیین زمانی مهارت های ارتباطی کودک / نوجوان به اندازه کافی برای تضمین ترخیص از درمان و برای پی گیری کودک / نوجوان بعد از ترخیص برای اطمینان بخشیدن در اینکه پیشرفت های ارتباطی تثبیت شده اند.در نهایت یک ارزشیابی کامل فقط به اختلال لکنت اختصاص ندارد و نیاز است تا جنبه های دیگر رشد گفتار و زبان را نیز در نظر گرفته و در صورت لزوم ارزیابی صورت گیرد.یک ارزشیابی جامع منجر به یک درمان جامع می شود.لینک های مرتبط با ” ارزیابی در درمان جامع لکنت ” :اصول درمان جامع لکنتایجاد گفتار بدون لکنت در کلینیکفاکتور های زمینه ای فردی و محیطی لکنتماهیت لکنتبا ما در شبکه های اجتماعی در ارتباط باشید .InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianWed, 03 May 2023 12:41:44 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/cerebral-palsy-educations-diajzfax8rtlکاردرمانی در گرگان کلینیک یاشا 09901417763- 09909501428-01732326671--01732323907پیشنهادات آموزشی برای آموزش کودکان فلج مغزیپیشنهادات این قسمت برای آموزش کودکان فلج مغزی بکار می رود. این پیشنهادات در چهارمرحله تنظیم گردیده که مشابه مراحلی است که قبلا در جدول رشد نشان داده شد. با استفاده از جدول رشد ببینید کودک شما در چه مرحله ای قرار دارد. سپس فعالیت های آن مرحله و مرحله بعد از آن را برای آموزش کودک خود بکار بگیرید.ممکن است در یک زمان چند مهارت را به کودک خود یاد دهید. مثلا کودکی که نشستن را یاد می گیرد. لازم باشد با استفاده از تکیه گاه بایستد. برخی از فعالیت های خود یاری را برای تمرین کودک باید به مراحل کوچکتر تقسیم نمود. به کودک یاد دهید تا هر مرحله از فعالیت را در زمان خودش انجام دهد. و پس از یادگیری آن مهارت به سراغ مرحله بعدی برود.بهترین روش برای پیشرفت بهتر کودک است است که انجام فعالیت های آموزشی را برای عنوان بخشی از زندگی روزمره کودک درآوریم. این کار از اهمیت زیادی برخوردار است. کاری را که می خواهید انجام دهید و آنچه را که می خواهید کودک انجام دهد برایش توضح دهید. خانواده را تشویق به انجام همان کارها نمایید. کودک را تشویق کنید که به شما کمک نموئه با شما صحبت کند و ارتباط برقرار نماید.برای آنکه انجام این فعالیت ها برای کودک به صورت به صورت سرگرمی درآمده و تمایل به انجام آنها داشته باشد. هنگام انجام آنها با کودک حرف بزنید. برایش آواز بخوانید. داستان تعریف کنید و با وی بازی کنید.در صورت امکان تمام اعضای خانواده را درگیر انجام این فعالیت ها نمایید. نحوه انجام صحیح این فعالیت ها را به آنها نشان دهید. تمام اعضای خانواده باید از نحوه جا به جا کردن و جلوگیری از بروز تغییر شکل اندام های کودک آگاهی داشته باشند. مسیولیت آموزش کودک را میان اعضای خانواده تقسیم نمایید. به این ترتیب آموزش برای کودک سرگرم کننده تر شده وبار زحمت بر دوش یکی از اعضای خانواده نمی افتد.در صورتی که رسیدن به هدف برای کودک مشکل باشد بررسی کنید مبادا انجام این فعالیت ها برای کودک دشوار باشد. پس از آن سعی کنید با انجام فعالیت های دیگر به این هدف برسید. مثلا کودکی که در بالا آوردن سر خود در حالت خوابیده مشکل دارد ممکن است این کار را در حالت نشسته یا ایستاده راحت تر انجام دهد. کودکی که در یادگیری حفظ تعادل بدن خود هنگام نشستن با مشکل روبروست ممکن است به هنگام ایستادن با استفاده از تکیه گاه بدنش تعادل بیشتری داشته باشد.کودکی که دچار فلج مغزی شدید می باشد ممکن است نتواند از مرحله ای به مرحله بعد پیشرفت کند. حتی بعد از مدتها تمرین ممکن است پیش رفت کمی داشته باشد. در مورد این کودکان ، تشویق به برقراری ارتباط ، نحوه جابه جایی و وضعیت دهی مناسب و جلوگیری از تغییرشکل یافتن اندام ها کارهای بسیار مهمی می باشند.ممکن است برای نگه داری این کودکان در وضعیت مناسب و جلوگیری از تغییر شکل یافتن اندام ها ، وسایلی لازم باشد. استفاده از وسایل کمک توانبخشی ، مراقبت از کودک را برای خانواده اش آسانتر خواهد کرد.قطعا اینها فقط پیشنهاد هستند. خانواده را تشویق به فکر کردن درباره سایر کارهایی نمایید که می توانند برای فرزندانشان انجام دهند.مرحله اولمرحله یک : کنترل سر و بدن : نگه داشتن سراگر کودک یادنگیرد که چگونه سر خود را بلند کند ، رشد سایر توانایی ها از قبیل نشستن برایش مشکل خواهد بود. خوابیدن کودک به پشت باعث فشار آردن او به سمت عقب می شود. و با این کار خشکی بدنش بیشتر می شود. قرار گرفتن در وضعیت های عمودی به کودک کمک می کند تا سرش را بالا بگیرد. و به اطراف نگاه کند. و یاد بگیرد.ابتدا نشستن را با استفاده از تکیه گاه شروع کنید. زیرا در این حالت حفظ تعادل سر برای کودک ساده تر است.شانه های کودک را به آرامی به طرف پایین فشار دهید.برای این که به کودک یاد بدهید سرش را جلو نگا ادرد او را کم کم به سمت عقب خم کنید.همچنان که نگه داشتن سر در کودک بهبود پیدا می کند ، او را بیشتر خم کنید.خم کردن کودک به طرفین را نیز تمرین کنید.ضمن یادگیری نگه داشتن سر به طرف جلو ، کمک به او را کمتر کنید.برای خم کردن او به طرفین زانوهای خود را به آرامی حرکت دهید.حالا به کودک یاد بدهید وقتی به جلو خم می شود سرش را بالا نگه دارددرحالی که کودک را در مقابل خود نگه داشته اید او را به جلو خم کنید.کودک را به آرامی به طرفین حرکت دهیددر آخر او را تشویق کنید هنگام دمر خوابیدن سرش را بالا بگیرد.کودک را روی سینه تان بگذارید.به آرامی او را به طرفین حرکت دهید.هنگام غذا خوردن، بغل گرفتن و بازی کردن ، کودک را صاف گه دارید.مرحله یک : کنترل سر و بد : غلتیدنچرخش بدن ما بین بخش بالایی و پاییی بخشی از عمل غلتید طبیعی است که بعدا برای شست و راه رفتن لازم است. در هنگام راه غلتیدن ، سر به یک طرف می چرخد. و به دنبال آن شانه ها و سپس پاها از این چرخش تبعیت می کند.بدن کودک را قبل از آموزش غلتیدن آرام کنید.باسن کودک را از زمین بلند کنید.او را مثل یک توپ به داخل خم کنید.کودک را به طرفین غلت دهید.آموزش غلتیدن به طرفی را شروع کنید.به کودک کمک کنید تا به سمت جلو و عقب غلت بزند.با نگه داشتن و حرکت دادن پای کودک به او کمک کنید.بازوی زیرین را بی حرکت نگه دارید.برای چرخاندن بدن کودک از پاهای او استفاده کنید.او را تشویق کنید و منتظر بمانید که سرش را بچرخاند و دستش را به طرف دیگر بیاورد.کودک را تشویق کنید که از پشت به جلو و از جلو به پشت غلت بزند. غلتیدن به هردو طرف را با وی تمرین کنید.او را تشویق کنید برای دنبال کردن  رسیدن به اسباب بازی ، بدون کمک غلت بزند.غلتیدن را هنگام شستشو ،لباس پوشیدن ، بازی و خواباندن کودک انجام دهید.مرحله یک : نشستن با کمک دست هابه کودک یاد بدهید وقتی او را به اطراف حرکت می دهید بدنش را محکم نگه دارد. و از دست هایش به عنوان تکیه گاه استفاده کند.هر دو دست کودک را در جلو نگه دارید.کودک را به طرفین خم کنید تا پاهایش را لمس کند.زانوی خود را برای کج کردن بدن کودک بالا بیاورید و او را تشویق کنید تا تعادلش را حفظ کند.ضمن تکان دادن کودک با او حرف بزنید. بگویید ” چپ ، راست “.برای صاف کردن پشت کودک ضمن چرخاندن وی به طرفین دستش را به جلو آورده و آن را به بالا ببرید.دست ها و پاهای کودک را نگه دارید.او را به آرامی به عقب و جلو و طرفین خم کنید. در این حالت او را تشویق کنید تا تعادل سر و بدن خود را حفظ کند.ضمن حرکت دادن خود با کودک حرف بزنید. بگویید ” بالا ، پایین ” ، ” عقب ، جلو ” ، استفاده از کلمات شعرگونه حرکات را لذت بخش خواهد کرد.برای کمک به کودک زانوهایش را نگه دارید.کودک را به جلو خم کنید به طوری که بتواند خودش را نگه دارد. و از دست هایش به عنوان تکیه گاه استفاده کند.نشستن روی صندلی را نیز تمرین کنید.هنگام شستشو ، لباس پوشیدن و بازی با کودک نشستن با کمک دست ها را تمرین کنید.مرحله یک : خودیاری : غذاخوردنکمک به کودک برای خب غذا خوردن از اقدامات اولیه و مهم برای آموزش صحبت کردن است.وضعیت غلط:کودک صاف خوابیده است.سر کودک به عقب فشار می آورد.این عمل مکیدن و بلعیدن را دشوارتر میکند.وضعیت صحیح:تا جایی که می توانید بدن کودک را به طرف خود بچرخانید.کودک را کمی صاف نگه دارید.هردو دست کودک را به جلو بیاورید.برای خم کردن سر کودک به جلو به قفسه سینه اش فشار بیاورید.باسن کودک را روی زانوهایش به حالت خمیده نگه دارید.در صورت نیاز کودک به کمک بیشتر:اگر کودک قادر به بستن دهان نیست ، با بالا آوردن فک کودک و کشیدن چانه او به سمت جلو ، به او کمک کنید.اگر کودک بدن خود را به سمت عقب سفت می کند قفسه سینه او را با پشت مچ دست خود فشار دهید تا سرش را به جلو خم کند.این عمل مکیدن و بلعیدن را برای کودک آسان تر می کند.اگر کودک نمی تواند از سینه یا بطری شیر بخورد با یک قاشق کوچک به او شیر بدهید.مرحله اول : خودیاری : استحماموضعیتی که بهترین کنترل را بر روی کودک دارید انتخاب کنید.باسن کودک را صاف کنید. سر کودک را با بالا آوردن زانوهایتان بالاتر از سطح باسن قرار دهید. این وضعیت سبب خواهد شد کودک سرش را آسان تر بالا نگه دارد.با خم کردن زانوهایتان باسن کودک را خم کنید. در این وضعیت کودک احساس راحتی بیشتری خواهد کرد.مرحله اول : خودیاری : لباس پوشیدنوضعیتی که بهترین کنترل را بر روی کودک دارید انتخاب کنید.باسن های کودک را صاف کنید. با بالا آوردن زانوی تان سرش را بالاتر از باسن قرار دهید. این عمل بالا آوردن سر را برای او راحت تر می کند. ابتدا لباس را در طرف آسیب دیده بپوشانید و سپس طرف سالم.لباس و وسایل استحمام می بایست در جایی باشد که کودک بتواند آنها را ببیند. در هنگام استحمام با کودک در مورد کاری که انجام می دهید. صحبت کنید. هنچنین موقعیت و وضعیت بدنش را برایش توضیح دهید.مرحله اول : نحوه استفاده از دست ها و بازی کردنکودک را تشویق کنید که دست هایش را جلوی بدنش نگه دارد. و به آنها توجه کند.انجام این تمرینات در موثعیت های صحیح و متنوع به کودک کمک خواهد کرد که تمرینات مربوط به غلتیدن و نشستن را به خوبی انجام دهد.لینک های مرتبط با ” آموزش کودکان فلج مغزی : مرحله اول ” :مشکلات کودکان فلج مغزیتحریک تکاملی کودکتمرین های آموزش مفاهیم به کودکانتسهیل رشد در کودکان فلج مغزیاختلالات فیزیکی: فلج مغزیبا ما همراه باشید :InstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianSat, 29 Apr 2023 17:49:55 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/درمان-اختلال-بلع-با-تغییر-وضعیت-سر-و-گردن-kcunokekf9gtمرکز اختلال بلع تبسم ـ کلینیک یاشا ـ گرگان 09909501428روش های جبرانی درمان اختلال بلعاین روش ها به منظور جبران نقائصی هستند. که باعث اختلال بلع در بیمار شده اند. و با استفاده از این روش ها بدون این که فیزیولوژی بلع تغییر کند علائم اختلال بلع مانند آسپیراسیون و یا باقی ماندن مواد غذایی در مسیر بلع حذف می شوند. از این رو به این روش ها ، روش های ” علامت درمانی ” هم گفته می شود.بهتر است در هنگام اجرای برنامه درمانی ابتدا این روش ها برای بیمار به کار روند. زیرا اولا یادگیری آنها برای بیمار آسان است.ثانیا تا حد زیادی تحت کنترل درمانگر یا مراقب بیمار که تمرینات را انجام می دهند هستند.ثالثا برای همه سنین و با هر سطح شناختی قابلیت اجرا دارند.این روش ها عبارت اند از:روش های تغییر وضعیت و موقعیت سر و گردن. که این تغییر وضعیت موجب تغییر ابعاد حلق می شود. و در نتیجه مسسیر عبور غذا بدون اینکه به بیمار فشار بیاید. در طول بلع تغییر می کند.روش های  افزایش و بهبود حس های داخل دهانیتغییر حجم و سرعت ارائه مواد غذایی به بیمارتغییر غلظت مواد غذاییاستفاده از پروتز های داخل دهانیتغییر در نوع روش یا وسیله غذا دادن به بیمارکه روش های سوم و چهارم به عنوان یک روش تحت عنوان روش تغییر رژیم غذایی استفاده می شوند.روش های وضعیتیاز آنجا که اندام های درگیر در فرآیند بلع ، مانند دهان ، حلق ، حنجره و قسمت گردنی مری در ناحیه سر و گردن قرار دارند.بنابراین وضعیت قرارگیری این اندام ها و راستای قرار گرفتن آنها نسبت به تنه در وضعیت غذا خوردن و بلعیدن فرد تاثیرگذار خواهد بود. انسان در هر وضعیتی مانند نشسته یا خوابیده قادر به خوردن و بلعیدن است. اما وضعیت مناسب برای خوردن و بلعیدن در افراد طبیعی بدین صورت است که در وضعیت نشسته ، لگن و تنه در یک راستا قرار بگیرند. و مفاصل لگن ( هیپ ) و همچنین زانو در وضعیت خم شدن و 90 درجه ای قرار بگیرند و سر و گردن نیز نسبت به شانه طوری قرار بگیرند که گردن کاملا کشیده باشد و سر کمی در وضعیت خم شدن به جلو ، طوری باشد که چانه به جناغ نزدیک شود.اما همانطور که گفته شد این وضعیت برای افراد طبیعی مناسب است. ولی اگر فرد به هر دلیلی مبتلا به اختلال بلع باشد. با تغییر در این وضعیت می توان نقصی که باعث مشکل او شده است را جبران نمود. و علائم اختلال بلع مانند آسپیراسیون یا باقی ماندن غذا در حفره های دهان و حلق را بر طرف نمود.همانطور که تحقیقات گوناگون نشان داده اند با تغییر در وضعیت سر یا بدن هنگام بلعیدن می توان 75 تا 80 درصد مشکل آسپیراسیون ناشی از ورود مواد غذایی به مسیر هوایی را برطرف نمود.لانگمن ( 1995 ) هم مطرح نموده است که به دلیل یادگیری آسان روش های وضعیتی ، بهتر است این روش ها در هنگام طراحی برنامه درمانی به عنوان اولین روش مورد استفاده قرار گیرند. این روش ها برای کودکان و بیماران دارای مشکلات شناختی و زبانی قابل استفاده هستند.اما برای بیماران دارای مشکلات شدید در حرکات سر و گردن  کاربردی ندارند. روش های وضعیتی از طریق تغییر در مسیر جریان غذا ، تغییر ابعاد حلق به صورت سیستماتیک و تغییر درون داده های حسی نواحی دهان و حلق باعث حذف آسپیراسیون و همچنین حذف باقی ماندن غذا در حفره های دهان و حلق بعد از بلع می شوند.هفت روش وضعیتی وجود دارد که در زیر به هر یک از آنها و اصول اجرای آنها اشاره خواهد شد.درمانگر باید برای هر بیمار با توجه به شرایط فیزیولوژیک و آناتومیک او یک یا دو روش را به صورت آزمایشی به کار ببرد. و نتیجه آن را به طور مستقیم ، از طریق کاهش آسپیراسیون و یا غیر مستقیم توسط ویدیوفلوروسکوپی مشاهده کند. و اگر روش مناسب بود آن را برای بیمار به کار ببرد.روش های وضعیتی معمولا در اکثر بیماران به صورت موقتی به کار می روند. ولی برای برخی بیماران. مانند بیماری های نورولوژیک شدید به صورت دائمی به کار می روند. تا بتوانند به راحتی عمل بلع را انجام دهند.تکنیک به پایین آوردن سر یا به پایین آوردن چانهاین تکنیک به طور اختصاصی برای سه گروه از بیماران کاربرد دارد.بیمارانی که در آغاز مرحله حلقی بلع تاخیر دارند.بیمارانی که حرکات قاعده زبان در آنها ضعیف است.بیمارانی که بعد از بلع غذا در فضای والکولای آنها باقی می ماند.در این تکنیک از بیمار خواسته می شود هنگام بلع لقمه غذا، سر خود را به سمت پایین بیاورد به طوری که چانه نیز به پایین بیاید. و به سینه نزدیک شود. با این کار زبان به جلو می آید. و اپیگلوت نیز کمی به عقب فشرده می شود. و بنابراین فضای والکولا بازتر می شود. و اپیگلوت نیز که در حالت معلق تری نسبت به دهانه راه هوایی قرار گرفته. این دهانه را تنگ تر میکند. و احتمال ورود غذا به مسیر هوایی کمتر می شود.در بعضی متون نیز ذکر شده چون فضای والکولا بازتر و حجم غذایی بیشتری به آن وارد می شود. بنابراین حجم بیشتر غذا قدرت تحریکی بیشتری دارد. و تاخیر رفلکس بلعی را از طریق درون داده های حسی به مراکز بلعی جبران می کند.تکنیک به عقب بردن سراین تکنیک به طور اختصاصی برای بیمارانی به کار می رود که در انتقال لقمه غذا به عقب دهان و ناحیه حلق دهانی به علت ضعف عضلات زبان یا برداشتن قسمتی از زبان به علت سرطان زبان مشکل دارند. درذ این تکنیک همانطور که از نام آن بر می آید از بیمار خواسته می شود وقتی لقمه غذا در دهانش قرار گرفت و خواست آن را ببلعد سرش را به عقب ببرد. که در اثر به عقب رفتن سر لقمه نیز در اثر نیروی جاذبه به سمت عقب زبان کشیده می شود. و سپس مراحل بعدی بلع به طور طبیعی انجام می شود.تکنیک چرخاندن سر به سمت ضایعهمعمولا وقتی سر به یک سمت می چرخد سینوس پریفورم در همان سمت بسته می شود. بنابراین در بیمارانی که ضعف یا فلج یک طرفه حلق دارند. و یا بیمارانی که فلج یک طرفه حنجره دارند. و یا نیمی از حنجره آنها برداشته شده است.و غذا هنگام بلع در سمتی که دچار ضایعه است باقی می ماند. از بیمار خواسته می شود هنگام بلع مواد غذایی سر خود را به سمت ضایعه بچرخاند. و به این ترتیب غذا به علت فشار خارجی ایجاد شده به سمت سالم هدایت می شود و به پایین می رود.همچنین با این روش به چین های صوتی همان طرف که بیمار سرش را چرخانده یک فشار خارجی وارد می شود. و بنابراین تارهای صوتی سمتی که ضایعه دیده به خط وسط نزدیک می شود. و خطر آسپیراسیون نیز کمتر می شود.تکنیک کج کردن سر به سمت قوی تر و سالماین تکنیک به طور اختصاصی برای بیمارانی به کار می رود که دچار ضعف در یک طرف حلق و دهان هستند. و بنابراین غذا در طرف ضعیف باقی می ماند. در این تکنیک از بیمار خواسته می شود. در هنگام بلع سر خود را به سمت سالم و قوی تر کج کند. به طوری که گوش همان سمت قوی به شانه همان سمت نزدیک شود. و بنابراین با این کار غذایی که در سمت ضعیق باقی مانده بود در اثر جاذبه به سمت قوی تر کشیده می شود. و بیمار عمل بلع را انجام می دهد.تکنیک خوابیدن یا دراز کشیدن به پشت یا یک طرف بدندر گروهی از بیماران بعد از عمل بلع معمولا مقداری از مواد غذایی بلعیده شده در دیواره های حلقشان باقی می ماند. و بنابراین وقتی بعد از بلع عمل دم انجام می دهند. این مواد غذایی باقی مانده به علت نیروی جاذبه زمین همراه هوا وارد مسیر هوایی شده و دچار آسپیراسیون می شوند. علت این مشکل معمولا ضعف عضلات حلق و کاهش انقباضات ایت عضلات برای راندن مواد غذایی به پایین است.وقتی از بیمار خواسته می شود. که هنگام بلع مواد غذایی به پشت دراز بکشد و یا به یک سمت دراز بکشد و غذا بخورد اثر این نیروی جاذبه که باعث می شود مواد غذایی باقی مانده در دیواره های حلق بعد از بلع وارد راه هوایی شوند. حذف شده و بیمار با چند بلع متوالی و موفق می تواند این مواد غذایی باقی مانده را بعد از غذا خوردن از دیواره های حلق پاک کند. و ببلعد.و بنابراین خطر آسپیراسیون کمتر می شود. و با قوی شدن عضلات حلق به تدریج می توان بیمار را به حالت عمودی و طبیعی تر نزدیک کرد.تکنیک چرخاندن سردر برخی بیماران مبتلا به اختلال بلع ، به علت اختلال در عملکرد دریچه انگشتری حلقی ، بیمار نمی تواند عمل بلع را به راحتی انجام دهد. و بنابراین مواد غذایی در سینوس پریفورم باقی مانده و بیمار دچار آسپیراسیون می شود. با استفاده از تکنیک چرخاندن سر به یک طرف هنگام بلع غضروف انگشتری از دیواره خلفی حلق دور شده و فشار کمتری به اسفنگتر انگشتری – حلقی وارد شده. و بیمار عمل بلع را به راحتی انجام می دهد.این شش تکنیک تغییر وضعیت به عنوان تکنیک های اصلی برای بیماران مبتلا به اختلال بلع به کار می روند. اما در بعضی مواقع می توان این تکنیک ها را با هم نیز به کار برد و یک تکنیک جدید ایجاد کرد که در زیر به یکی از آنها اشاره شده است.تکنیک پایین آوردن چانه همراه با چرخاندن سر به سمت ضایعهاین تکنیک برای بیمارانی به کار می رود که در بستن ورودی مسیر هوایی توسط اپیگلوت مشکل دارند. و همچنین تارهای صوتی آنها نیز به خوبی نمی تواند مسیر هوایی شان را ببندد. و بنابراین هنگام بلع مواد غذایی دچار آسپیراسیون می شوند.در این تکنیک از بیمار خواسته می شود هنگام بلعیدن ابتدا سرش را به پایین بیاورد . که با انجام این کار اپیگلوت به عقب می رود. و در وضعیت حمایتی بیشتری قرار می گیرد . و سپس با چرخاندن سر به سمت ضایعه و ایجاد فشار خارجی به تارها و آمدن آنها به خط وسط تا حدودی این مشکل آنها یعنی بسته شدن حنجره نیز جبران می شود.لینک های مرتبط با ” درمان اختلال بلع با تغییر وضعیت سرو گردن “درمان و توانبخشی اختلال بلعنکات تغذيه بلع آسان (قسمت 3)ارزیابی تغذیه ای کودک ، بلعیدنتکنیک هایAVT در سال اول درمانبا ما همراه باشید عزیزان دلInstagramTelegramHanif AmanianHanif AmanianWed, 15 Feb 2023 17:23:02 +0330https://virgool.ir/@amanian.slp68/specific-language-impairment-or2xdkmaeyqrاختلال ويژه زبانی(SLI):توصيف: اختلال ويژه زبانی بنا به تعريف عبارت است از اختلالات زبانی غير منتظره و غير قابل توجيه ،در شرايطی که مهارت های شناختی،حرکتی،حسی و غير کلامی طبيعی است.بيمار مبتلا ،حتی بدون مشکلات عاطفی ،عصبی ،حرکتی،حسی،يا هوشی دچار اختلالات شديد در زبان شفاهی است.دردسته کلی اختلال ويژه زبانی ،زير گروه هايي نيز وجود دارند که شامل اختلال ويژه زبانی معنایی،کاربردی و اختلال ويژه زبانی دستوری می باشد .گفتاردرمانی کودکان و بزرگسالان 09909501428 - حنیف امانیان-اين بيماری در مردان شايع تر است.علت شناسی در اختلال ویژه زبانی:در حال حاضر علت ايجاد اين بيماری ناشناخته است.البته شواهدی از نقش ناهنجاری های رشدی در قشر مغز و شواهدی از نقش       ويژگیهای خاص خانوادگی(ارثی)نيز در اين اختلال وجود دارد.اختلال های گفتاری و زبانی:يادگيری زبان با سرعت کمتر و در طول مدت زمان بيش تری انجام می شود.به کارگيری قواعد دستور زبان ،کمتر از حدی است که برای سن تقويمی بيمار انتظار می رود.مشکلاتی که در زمينه برخی قواعد دستور زبان وجود دارند،ممکن است تا دوران بزرگسالی نيز ادامه يابد.حجم گنجينه واژگانی ،واجگان و تکواژهای بيماری کم تر از کودکان هم سن و سال ان هاست.اگرچه کودکان دچار اختلال ويژه (زبان) قواعد دستور زبان رابه همان ترتيب ساير کودکان فرا می گيرند ،ولی سرعت فراگيری در انها کند است.با افزايش طول متوسط گفته ها،قواعد دستور زبان پيچيده تر شده و سبب بروز الگوهای غير طبيعی در جمله ها می شود.مشکلاتی در زمينه استفاده از زمان گذشته افعال و نشانگر های نفر سوم شخص مفرد.مشکلاتی در زمينه استفاده از افعال کمکی.مشکلاتی در زمينه فراگيری واژه ها و به ويژه افعال .اختلال در پردازش شنيداری.اختلال در حافظه کوتاه مدت.ممکن است کودکان بزرگ تر اختلال هايي را در درک استعاره ها و مفاهيم انتزاعی نشان دهند.مشکلاتی در زمينه پردازش شناختي .به رويکرد های ديگران برای برقراری ارتباط،يا پاسخ نمی دهند يا پاسخ نامناسب می دهند.مشکلاتی در زمينه مهارت های کاربردی.ممکن است دچار اختلالات چشمگيری در توليد صدا باشند.اختلال های همراه با بيماری و ساير مشکلات :افزايش احتمال بروز مشکلاتی درمهارت های خواندن و يا ساير مهارت های تحصيلی.اختلالات شناختی غير کلامی نيز ممکن است وجود داشته باشد.مشکلاتی در زمينه برقراری کنش متقابل اجتماعی باهم سن وسالان.شيوه های مداخله در اختلال ویژه زبانی :مداخله را در اولين فرصت اغاز کنيد.برای کمک به يادگيری ،از تجهيزات کمک اموزشی ديداری استفاده کنيد.در مداخله های مورد نظرهدف بايد مهارت های کاربردی و مهارت های دستور زبان باشد.اموزش نوشتاری رابرای ارتباط های اجتماعی مکرر به کار بگيرند.کودکان را ياری دهيد تا مشارکت بيشتری در پاسخگويي و گفتگو با پاسخ های بهتری را نسبت به تلاش ديگران با او ،ارايه دهد.Hanif AmanianHanif AmanianTue, 07 Feb 2023 19:59:51 +0330