<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علی شبگرد</title><link>https://virgool.ir/feed/@alishabgard95</link><description>Nyctophilia ? در من کسی به قصدِ کشت؛ مرا انکار می‌کند !</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:11:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1411898/avatar/g93vr9.jpeg</url><title>علی شبگرد</title><link>https://virgool.ir/@alishabgard95</link></image><item><title>درِ گوشی</title><link>https://virgool.ir/@alishabgard95/درِ-گوشی-o9ut7jqhm8wz</link><description>اما بیایید یک چیزی در گوش‌تان بگویم: رفتن، نبودن، نباید زیاد طول بکشد. نباید عادت شود.  نباید گذاشت دلتنگی به حد نهایت برسد. نباید گذاشت دل به دلتنگی خو کند، یادش بگیرد و با آن کنار بیاید. آدم نباید آن‌قدر برود و دور شود که از مدار جاذبه‌ی کسانی که دوستش دارند خارج شود. بگذارید در گوش‌تان بگویم: آدمی که یک بار تا پای مرگ رفته باشد و برگشته باشد، دیگر از مرگ نمی‌ترسد. آدمی که یک بار تا سر حد مرگ دلتنگ شده باشد و زنده مانده باشد، دیگر از فقدان نمی‌ترسد.</description><category>علی شبگرد</category><author>علی شبگرد</author><pubDate>Fri, 24 Dec 2021 23:52:01 +0330</pubDate></item><item><title>من...</title><link>https://virgool.ir/@alishabgard95/من-fviv1ufcigt9</link><description>من آدم فرار كردن هستم. از همه چيز. از خودم بيشتر از همه چيز.  از تمام چيزهاى دنيا بيشتر.  احساس ميكنم احتياج دارم جايى را پيدا كنم، براى نبودن.  براى يك جور خلأ محض.  قيد و بند هاى اجتماعى لزومى نداشته باشد ، اجبار نباشد براى جزئى از چيزى بودن. يك جور فرديت محض باشد فقط.  خودم باشم و خودم و تمام رهايى از همه چيز هاى دنيا...</description><category>علی شبگرد</category><author>علی شبگرد</author><pubDate>Thu, 23 Dec 2021 02:40:08 +0330</pubDate></item></channel></rss>