<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های alirezamostafavimontazeri</title><link>https://virgool.ir/feed/@alirezamostafavimontazeri</link><description>می نویسم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:36:34</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/787167/avatar/gjewlo.png</url><title>alirezamostafavimontazeri</title><link>https://virgool.ir/@alirezamostafavimontazeri</link></image><item><title>دانشگاه</title><link>https://virgool.ir/@alirezamostafavimontazeri/دانشگاه-l50dxmidovog</link><description>در این فاکولته فنی ترکید قلبمان همش دود است و افیون و مشتی بنگی و نادان و مدعی که کباده ی علم و دانش میکشند .ولی دریغا از سر سوزنی شعور ما و افکارمان را به سخره میگیرند انگار قربتی باشیم اصلا آنجور گفتیم کاغذ جوهری کنیم بگوییم اصلا این غریب آباد برای ما نیست بگوییم میلمان تحصیل آرت در فقانس بود ولی چه شد پسر سید رسول خان مصطفوی منتظری پای لنگ مانده درین خنضر پنزر آباد و آموزگارانش هم همه میل آزمودن دارند آن هم چه آزمودنی آقا سفت سفتسرت را درد نیاورم خلاصه گیر کردیم بین پلشتان و بخیلان و تنگ نظران و لامذهبان در این دارالمجانین همه غم همه و همه غم و آلودگیس خمودیم نگفتنی . نقب که بزنی به دلمان میبینی خرابه شام است نه حبیبی مانده نه طبیبی نه دلبری و نه دلداری نه شوی کسی شدیم نه معشوقه ی این دخترک های فاکولته خوش نداریم این لعبت ها و لکاته های صد تا یه غاز را که مهمان امروز و فردایند به چنگ بیاریم .عزم کردیم شال و کلاه کنیم بدون وداع بدون مراد بدون مرید برویم و برویم و برویم و برهانیم خود را از دوده ها و کسالت ها و این دل رنجور را برسانیم جایی که بشود نفسی چاق کرد و گلویمان مثل تفنگ سر پر ستارخان به ناز بالشتمان شلیک نکند خون گرفته چشم و قلبمان را سیلی هایمان را افسری تر میکنیم که شمایلمان سرخ بماند هیچ میدانی پیر و فرتوت شدیم و در ظاهر جوانک آقا سید علیرضا خان مصطفوی منتظری؟</description><category>alirezamostafavimontazeri</category><author>alirezamostafavimontazeri</author><pubDate>Wed, 05 May 2021 23:02:27 +0430</pubDate></item></channel></rss>