<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ازری‌و‌روم‌نویسی‌های علیرضا درّی</title><link>https://virgool.ir/feed/@alirezadorri.ng</link><description>شاید روزی درباره خودم نوشتم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:52:31</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1721333/avatar/uRFcgf.jpeg</url><title>ازری‌و‌روم‌نویسی‌های علیرضا درّی</title><link>https://virgool.ir/@alirezadorri.ng</link></image><item><title>من و لهجه اصفهانی</title><link>https://virgool.ir/Rocket/من-و-لهجه-اصفهانی-nlhzg55pblrt</link><description>مادربزرگ و پدربزرگم اصفهان زندگی می‌کردند. پیشتر، قبل از اینکه به خاطر کهولت سن بیایند تهران، دست‌کم دو بار در سال، یکی نوروز و دیگری تابستان، به اصفهان سفر می‌کردیم. یکی از همین نوروزها برای جلوگیری از اتلاف وقت  سینمارفتن را انتخاب کردیم. شماره صندلی من دو بود. پسری آمد جلو و گفت: &#34;من و دوستم یه کاسه‌ایم. میشه شما جاتون را تغییر بدین؟&#34; گفتم: &#34;مشکلی نیست. شماره‌نان چند است؟&#34; گفت: &#34;یه کاسه‌ایم.&#34; گفتم: &#34;فهمیدم. حالا شماره‌تان چند است؟&#34; بالاخره فهمیدم که با لهجه می‌گوید: &#34;ما یک و سه هستیم.&#34; در لهجه اصفهانی *واو* بین دو کلمه به *الف* تبدیل می‌شود. ?</description><category>ازری‌و‌روم‌نویسی‌های علیرضا درّی</category><author>ازری‌و‌روم‌نویسی‌های علیرضا درّی</author><pubDate>Wed, 20 Jul 2022 02:17:54 +0430</pubDate></item></channel></rss>