https://virgool.ir/feed/@alireza9379244760آموزگار !مدرس ! دانشجوی علوم تربیتی . رسالت یک مدرس این است که خوب بفهمدو خوب بفهماند.fa2026-11-11 18:05:47https://files.virgool.ir/upload/users/224348/avatar/cbGDDV.pnghttps://virgool.ir/@alireza9379244760https://virgool.ir/@alireza9379244760/شهر-است-وجود-ادمی-قسمت-سوم-دادگاه-وجودی-v6ldgjmblni5دادگاه !گفتیم (در قسمت دوم ) که حکم صادره از بخش اطلاعات به قسمت کنترل هیجانات می رود . باید اضافه کنم که اداره اطلاعات پس از درک وقایع انها را پیش از فرستادن به قسمت هیجانات انها را برای تشکیل پرونده و حکم به دادگاه می فرستد و از حکم صادره از دادگاه به بخش هیجانات ابلاغ می شود .در وجود ما دادگاهی است که با توجه به شواهد و مدارک موجود دائما در حال حکم کردن است . چناچه نظارت اگاهانه ایی بر ان صورت نگیرد ممکن است حکم های اشتباه و بی اساسی را صادر کند . بنابراین لازم است که وکیل خوبی را استخدام کنید تا قاضی را به چالش کشد و مانع فساد در سیستم قضایی شود .در مورد این دادگاه می خواهم ارون بک سخن بگوید، کسی که در مقابل حکم های قاضی ایستاد و به خوبی وکیل خود شد و به ما آموخت که چگونه وکیل خود باشیم .ارون بک :متاسفانه باید بگویم که قاضی دادگاه ما چندان منطق درستی ندارد و اگر اورا رها کنی حکم هایی غلط به بخش هیجان صادر می کند . بگذارید شما را دعوت کنم به مشاهده یک جلسه از دادگاه وجودی :- دادگاه رسمی است !!! متهم وارد شود .آقای ع.م بر اساس شواهدی که ما در دست داریم شما محکوم هستید به بی عرضه ترین آدم !- اعتراض دارم جناب قاضی ! ابتدا تعریف خود را از بی عرضه گی ارائه دهید !- شما بی عرضه هستید چون که حتی نمی توانید برای خود کار پیدا کنید !- اعتراض دارم . واژه بی عرضه گی بار روانی و فشار بالاتری نسبت به کار نداشتن دارد . اگر شما به بخش هیجانات فرمان بی عرضه گی موکل من را بدهید انها هیجاناتی مانند نا امیدی / و احساساتی مانند بدبختی و ناکامی ایجاد می کنند .بنابر این تقاضا دارم به جای واژه بی عرضه در حکم تان بنویسید بی کار ! تا با تشکیل هیجانات شور و انرژی و احساس آماده باش انرا به سمت پیدا کردن کار سوق بدهد نه اینکه او را منفعل تر کند .همچنین صفت تفضیلی که به بی عرضه گی اضافه کردید می تواند به میزان هیجانات نامطلوب دامن بزند . آیا واقعا موکل من بی عرضه ترین است !؟ اگر چنین است پس فلانی که شخصی معتاد و بی مسئولیت و علاف است چه می شود !ممکن است بگویید که حالا مگر چه می شود که یک ترین هم اضافه کنیم؟ در پاسخ باید بگویم که برای شما ساده است اضافه کردن یک صفت تفضیلی اما با اضافه کردن ترین به حکم مطمئنا هیجانی که تولید می شود بسیار متفاوت خواهد بود با حالت بدون ترین . اگر یک طیف تشکیل دهیم از بی عرضه گی که ان شخص معتاد بی مسئولیت و علاف یک طرف و طرف دیگر انتونی رابینز باشد انگاه موکل من حدودا در کجا قرار می گیرید !؟ لطفا واقع بین باشید .گاهی دیدن بخشی از واقعیت بزرگ ترین دروغ است .در ضمن شواهدی که شما در دست دارید توسط برخی از ویروس ها تحریف شده است . آیا هر کسی کار ندارد بی عرضه است !؟ اگر چنین است بسیاری از آقا زاده های بی کار بسیار بر بی عرضه گی سزاوار تر اند تا موکل من که در حال تلاش برای پیدا کردن کار است و در حال مهارت آموزی است.در ضمن در لحن خود انچنان این حکم را بیان کردید که گویی فاجعه ایی رخ داده است ! چه می شود مگر شخصی مدتی بی کار باشد ! بسیاری از افراد موفق تا سالها نتوانستند نتیجه کارهای خود را ببینند و به یک باره پیشرفت کردند . حالا چه می شود که موکل من مدتی بی کار باشد !لطفا تجدید نظر بفرمایید عالی جناب !- متهم تبرئه شد ! ختم جلسه رو اعلام می کنم .. !حتما شما هم تجارب زیادی را با این قاضی بی منطق داشته اید و شاید هم در مقابل حکم های او تسلیم بوده اید اما پس از روشن شدن این بخش که تا به حال در تاریکی کار خود را انجام می داد لازم است که وکیلی خود باشیم البته برای یک وکیل خوب شدن شما به روش ها و ابزارهای زیاری نیازمند هستید . همان طور که در جلسه دادگاه مشاهده کردید ابتدا وکیل از قاضی درخواست کرد که حکم را شفاف کند و از ابهام ان بکاهد ! سپس شواهد ناشی از تاثیر ویروس تونلی را با شواهدی مخالف زیر سوال برد . هدف ما این نیست که بگوییم هرچه این قاضی می گوید غلط است . بلکه می خواهیم حکم را شفاف و مطابق واقع کنیم . بله شاید یک شخص واقعا هم بی عرضه باشد اما کار وکیل اینجا این است که از قاضی در خواست کند به طور دقیق میزان و درجه بی عرضه گی را بر روی یک طیف نشان دهد . یعنی حتی میزان بی عرضه گی هم باید دقیق و شفاف باشد . آیا کسی که دزدی کرده است حق ندارد بداند که جرایم او دقیقا چیست!؟ و برای چی دارد مجازات می شود !؟ نمی شود گفت که شما دزد هستید و باید مجازات شوید !اما چرا ما حرف های این قاضی را به نقد و ارزیابی می کشیم !؟ زیرا حکم این قاضی مستقیما بر روی احوالات ما تاثیر می گذارد از این رو می توان گفت : ( مراقب باشید که به خود چه چیز هایی را به خود می گویید! )تاثیر کلام بی نظیر است . کافیه تنها به یک شخص توهین لفظی کنید تا متوجه عمق تاثیر کلام در احوالات بشوید . بنابراین نباید اجازه دهیم که قاضی هر حرفی را به ما بگویید .یکی از فیلسوفان مثال حکیمانه ایی در این زمینه دارد : شما برای انکه در خرید یک موبایل ضرر نکنید کلی تحقیق می کنید و شواهد را بررسی می کنید پس چرا باور های خود را بدون نقد می پذیرید ! آیا ضرر باور های ناصحیح کم تر از ضرر یک موبایل گران است ؟ (مصطفی ملکیان )علیرضا محمدی (دوستدار دانش)علیرضا محمدی (دوستدار دانش)Tue, 14 Jul 2020 12:12:04 +0430https://virgool.ir/@alireza9379244760/شهر-است-وجود-ادمی-قسمت-دوم-بخش-اطلاعات-و-شناخت-شهر-dv90wudviayeموضوعات :شناخت درمانی / CBT / خطا های شناختی/ خشنودی . رضایت/ کمالگرایی / نظریه البرت الیس REBT/ در این ایام که ویروس موضوع بحث همگان شده است شاید لازم باشد تا کمی هم از ویروس های شناختی صحبت کنیم. ویروس هایی که زندگی ما را مدت هاس که خراب کرده اند . بنابر نظر درمانگران شناختی پست هر اختلال روانی یک باور غلط می باشد. همیشه پای یک فکر غلط درمیان است !سازمان اطلاعات و شناخت ( واقع در خیابان کورتیزول) !می خواهم از مهم ترین و سری ترین بخش شهر شروع کنم . جایی که باور ها و شناخت های ما تشکیل می شود . آگاهی به این بخش از وجود یکی از گام های بسیار موثر در جهت خودآگاهی است .بهتر است برای اشنایی بیشتر با این بخش سراغ البرت الیس برویم؛ می خواهیم با او اولین قسمت از ناخوداگاه مان را به خوداگاه بیاوریم ، به عبارت دیگر خودمان را بشناسیم و کمی از جهل خود به این شهر بکاهیم .البرت الیس : کارمندان این اداره موظف هستند که ادراک ما را شکل دهند . اطلاعاتی که به این بخش وارد می شود تا زمانی که توسط کارمندان بررسی نشود خنثی هستند . پس از انکه کارمندان اطلاعات را ارزیابی کردند ؛ نتیجه ارزیابی انها در قالب یک پیام به بخش کنترل هیجانات می رود .نکته مهم این است که کارمندان این بخش در معرض ویروس هایی هستند که اگر به انها مبتلا شوند انگاه ارزیابی های صحیحی نخواهند داشت و در نتیجه اطلاعات درستی هم به بخش کنترل هیجانات نمی دهند . مثلا : با اینکه خطری وجود ندارد اما انها به مرکز هیجانات فرمان اماده باش و اضطراب می دهند و موجب ایجاد اختلالات اضطرابی و ... می شوند.آشنایی با این بخش موجب می شود که این ویروس هارو بشناسیم و این بخش را از آسیب های احتمالی مصون نگه داریم.با یک مثال ساده شروع می کنم تا اهمیت ارزیابی این بخش را بهتر درک کنیم :در مترو ایستاده اید و ناگهان متوجه فشاری زیاد در ناحیه پای چپ تان می شوید ، وقتی منشا این درد را پیگری می کنید ناگهان متوجه می شوید که پیر زنی ناتوان پایش را روی پای شما گذاشته است ؛در این حالت با اینکه درد دارید اما بخش اطلاعات به بخش هیجان فرمان می دهد که هیجاناتی از قبیل : مهربانی، شفقت ، دلسوزی و.. را پوشش دهد .حالا این حالت را با زمانی مقایسه کنید که باز هم همان فشار وجود دارد اما این بار با جویا شدن علت ان می بینید که شخصی در چشمان شما زل زده است و در حال فشردن پای شما می باشد؛ در این حالت ارزیابی سیستم اطلاعات این است که باید شما خشمگین شوید و عصبانی و... حادثه همان بود ، یعنی فشار در پا ولی با ارزیابی های مختلف ما شاهد هیجانات مختلفی بودیم .به نظر من ( البرت الیس) تمام حوادث ، خنثی هستند و هیچ بار هیجانی ایی برای ما ندارند و تمام داستان از جایی شروع می شود که این حوادث توسط کارمندان بخش اطلاعات ارزیابی می شوند .ممکنه به جمله من که حوادث خنثی هستند اشکال وارد کنید و بگویید که مگر می شود که مرگ عزیزی برای ما خنثی باشد !؟ در پاسخ برای شما از کسانی می گویم که به سبب شهادت فرزندشان نه تنها ناراحت نشدند بلکه خشنود هم شدند.این ارزیابی ماست که دیکته کننده خشنودی و احوالات ماست .یک روز دزد تمام خانه ی شخصی را ربوده بود؛ انگاه که اورا از ماجرا مطلع کردند ، لبخندی زد و گفت : ( اون خونه مال من نبود !) انچنان با جدیت گفت که بقیه واقعا فکر کردند که خانه ی او نبوده است شاید هم درست فکر کرده بودند ، چون براساس ارزیابی ان شخص مالک حقیقی خداست . علت خشنودی و حال خوب او پس از این واقعه همین نظام ارزیابی او بوده است .کاری با درست بودن یا غلط بودن ارزیابی ان شخص ندارم ولی نکته این است که ارزیابی متفاوت تا چه اندازه در احوالات ما تعیین کننده است.بنابراین باید متوجه شده باشید که ارزیابی مثبت و مثبت اندیشی تا چه میزان بر آباد سازی شهر وجودی تان موثر است .بیاید نگاهی بیاندازیم به نظام ارزیابی یکی از فیلسوفان بزرگ به نام ولیهم فردریچ نیچه :(( هر دردی که مرا نکشد ، قوی ترم می کند ))شخصی را تصور کنید که رنج را بدشناسی و بدبختی ارزیابی می کند ! این شخص چه تفاوتی دارد با نیچه که رنج و درد را عامل قوی شدن و رشد خود می داند !؟ مسلما تاب اوری نیچه بسیار بالاتر خواهد بود و به جای هیجاناتی از قبیل ناامیدی و ناراحتی و... احساس قدرت و رشد و پیشرفت می کند .اندره ژید در این باره جمله ایی دارد : (( بنگر تا عظمت در نگاه تو باشد نه انچیزی که می بینی ))ای برادر تو همه اندیشه ایی مابقی تو استخوان و ریشه اییگر گلست اندیشه تو گلشنی ور بود خاری تو هیمه گلخنیپس از انکه با اهمیت این بخش از وجود و تاثیر آن درآبادانی شهر آشنا شدید لازم است که به آسیب های احتمالی ان هم بپردازیم تا در مقابل ان کارمندان خود را واکسینه کنیم .تا به امروز من سه تا از ویروس های مخرب شناخت رو شناخته ام که به توضیح هر کدام خواهم پرداخت :ویروس شماره 1 : دید تونلی داشتن ! از علایم ابتلا به این ویروس این است که کارمندان تنها روی بخشی از واقعیت ( که معمولا منفی هست ) متمرکز می شوند و گویا در تونلی قرار دارند که تنها یک دایره کوچک از حقایق را می توانند نظاره گر باشند. به عبارت دیگر نمی توانند سایر جنبه های وضعیت و حادثه را بررسی کنند . انگار تونل فقط به انها اجازه می دهد که نیمه خالی لیوان را ببیند . البته ما نمی خواهیم بگوییم که شما باید فقط نیمه پر را ببینید ! خیر بلکه هدف این است که واقعیت را انگونه که هست بنگرید و انرا سانسور و فیلتر نکنید . هم نیمه خالی و هم نیمه پر لیوان وحتی خود لیوان هم باید به خوبی دیده شوند تا بتوانیم تصمیم های درست و صحیحی در مسائل داشته باشیم .پارانوئید ها، نامید ها، افسرده ها همه اینها کسانی هستند که به ویروس دید تونلی مبتلا اند و نمی تواند جنبه های دیگر یک واقعه را ببیند . مثلا شخص افسرده تنها دوربین خود را زوم کرده است بر روی ان واقعه ناگواری که برایش رخ داده و دائم دیدن ان را تکرار می کند. بهتر است برای یافتن عمق مساله دست به دامان یک مثال حکیمانه شوم .قارون بی خبر از عابر بانک خسرو بی خبر از تخت و مبل و قیصر بی خبر از کولر گازی زندگی شاهانه داریم اما حال فقیرانه ! امروز همه بر این متفق اند که زندگی بشر امروز بسیار فراتر از یک پادشاه قدیم است اما چرا نمی توان شاهانه زیست ؟ یکی از علت های عدم خشنودی از زندگی همین ویروس است که توجه ما را تنها به جنبه های منفی متمرکز می کند و مانع ان می شود که موهبت ها و نعمت های اطرافمان را ببینم .با این ویروس، مهربانی های مادر ، هوای خوب شهر ، طبیعت زیبا ، مهربانی یک دوست و همه و همه از نظر ما پنهان می شوند ،گویی اصلا وجود ندارند ، چون ما نمی توانیم انها را ببینم و همین دید اشتباه ما ارزیابی های ناصحیح و غلطی را به دنبال خواهد داشت . مثلا در یک میهمانی با برخورد سردی ازدوستمان مواجه می شویم ، اگر به ویروس دید تونلی مبتلا باشیم ، از انهمه اتفاقات زیبای میهمانی تنها روی این رویداد تمرکز می کنیم و دائم انرا نشخوار می کنیم.انقدر این ویروس شایع شده که می توان برای همه نسخه ایی واحد تجویز کرد : مثبت اندیشی ! و این خود یک مهارت است که با تمرین به دست می اید.یک تمرین ! با خود قرار بگذارید که 3 روز یا کم تر تنها به جنبه های مثبت توجه کنید . فکر نکنم که ضرر زیادی را متحمل شوید . به امتحانش می ارزد . در طول این تمرین اگر افکار منفی به ذهنتان امد با انها به مبارزه نپردازید چون خیلی قوی هستند و هرچه جلوی انها را بگیرید قوی تر می شوند بلکه نسبت به انها بی توجه باشید و مثبت ها را هم ببینید .همان طور که گفتم سرکوب کردن افکار منفی انهارا قوی تر می کند : مثلا من به شما می گویم که پس از پایان این جمله به فیل فکر نکنید !! اگر بخواهید جلوی خود را بگیرید که به فیل فکر نکنید موفق نخواهید شد اما اگر توجه خود را به موضوع دیگر پرت کنید می توانید از پس این غول پلید بر بیایید . افکار منفی مانند غولی هستند که با طناب دارند شما را می کشند به جای انکه تلاش کنید طناب را به سمت خود بکشید باید انرا رها کنید .کارمندان بخش اطلاعات خود را با مثبت اندیشی از این ویروس واکسینه کنید . همانطور که ورزش مارا از بیماری ها مصون می دارد مثبت اندیشی هم به مثابه ی ورزشی است برای کارمندان بخش اطلاعات . شاید لازم باشد باشگاه هایی تاسیس شود که در انجا تنها مثبت بیاندیشیم و با این کار گامی مهم در جهت آباد سازی شهر وجودی خود برداریم .نگران نباشید کسی برای مثبت اندیشی از شما پولی نمی گیرد پس بیاندیشید ! بنگر تا عظمت در نگاه تو باشد .ویروس شماره 2 : فاجعه انگاری ! ان خطایی که در ویروس قبل شاهدش بودیم این بود که تنها بخشی از واقعیت (که معمولا منفی) را به ما نشان می داد؛ اما کار ویروس فاجعه انگاری مانند یک ذره بین با بزرگ نمایی 10 است که همان مشکلاتی که ویروس قبلی نشان می دهد را بزرگ تر از انچه هستند نشان می دهد .یک مساله کوچک را انچنان بزرگ می کنند که گویی فاجعه ایی رخ داده است . و خود حدیث مفصل بخوان از این فاجعه آمیز کردن رخداد ها .ویروس شماره 3: تفکر صفر و صدی ! یا سیاه و سفیدی دیدن غافل از اینکه بسیاری از وقایع نه سفیدند و نه سیاه بلکه امیخته ایی از این دو هستند بنابراین اولین اسیبش این است که مانع ان می شود که حقایق را انگونه که هست ببینمو انها را تحریف می کنیم.یک آسیب مهم این ویروس ایجاد اختلالی به نام بی نقص گرایی است که طی ان شخص هیچ گاه به 99 راضی نمی شود و همیشه 100 می خواهد و منطق او این است یا همه یا هیچ ! به عبارت دیگر اگر همه چیز رو نمی توانم داشته باشم پس بهتر است که هیچی نداشته باشم.شاید در ظاهر این امر را مفید بدانید و گمان کنید که خوب است که انسان ،کامل هر چیز را بخواهد اما از ساده ترین پیامدهای این اندیشه شروع نکردن کار ها و اهمال کاری است . اما چرا !؟ چون این افراد همیشه دنبال موقعیتی کامل و ایده آل برای شروع کردن می گردند برای همین همیشه کار ها را عقب می اندازند تا بهترین شرایط برای شروع کردن مهیا شود.به موجب استناندارد های بالایی که دارند (100) افراد خشنودی نیستند و هیچ گاه قانع نمی شوند . گاهی هم در تلاش اند تا استناندارد های بالای خودشان را به دیگران تحمیل کنند و همه را نقد و سرزنش می کنند و از دیگران ایراد می گیرند توجه داشته باشید که مقصود ما این نیست که هر کسی ایراد می گیرد کمالگراست .نمره 19 برای انها راضی کننده نیست و باید کامل باشند تا راضی باشند .در مورد اختلال بی نقص گرایی در سایر بخش های شهر نیز صحبت خواهیم کرد زیرا این پدیده بسیار پیچیده است و ویروس صفر و صدی به تنهایی از پس تبیین و توصیف آن بر نمی آید از اینرو در ادامه از دیدگاه های دیگری هم به این اختلال فراگیر نگاهی خواهیم داشت .داستان این ویروس در انجا اوج می یابد که تاثیر اش از حوادث بر روی آدم ها هم تعمیم می یابد . یعنی به جایی می رسد که آدم ها را هم یا خوب می بینیم و یا بد .سوال : گور خر سیاه است با خط های سفید یا سفید است با خط های سیاه ؟! در مورد ادمی هم نمی توانیم بگوییم که بد است با رفتار های خوب و یا خوب است با رفتار های بد بلکه وجودی گورخری دارد و متاسفانه ما نمی توانیم گورخری نگاه کنیم و با اولین رفتاری که از یک شخص می بینیم او را قضاوت می کنیم و برچسبی از صفت ها را روی پیشانی اش می چسبانیم . ادم ها در شرایط مختلف رفتار های گوناگونی دارند و چنین موجود پیچیده ایی را نمی توان صفر و صدی دید بلکه دارای یک طیف است یا به اصطلاح طنز امیز برخی روانشناسان گورخری است .همانطور که متوجه شدید این ویروس ها گاهی به کمک یک دیگر می آیند و یک دیگر را تکمیل می کنند . مثلا در ابتدا ویروس تونلی روی یک موضوع منفی متمکز می شود و سپس ویروس فاجعه آنرا چندین برابر بزرگ تر می کند و بعد ویروس صفر و صدی باعث می شود که اداره اطلاعات نتیجه ایی مطلق بگیرد و دستوراتی مطلق بدهد به عبارت دیگر این ویروس مانع انعطاف پذیری کارمندان می شود. مثلا : در شروع یک کار جدید شما عملکرد تان مختل می شود و چند خطا انجام می دهید . در ابتدا ویروس تونلی دید کارمندان را محدود به این خطا ها می کند ، سپس ویروس فاجعه این خطا ها را بسیار بزرگ نشان می دهد و در آخر تفکر صفر و صدی موجب می شود که کارمندان این خطا به تعمیم بدهند و مطلق کنند و حاصل اش این می شود که شخص با خود می گوید : دیگه فایده نداره ، همش خراب می کنم ، همیشه اینطوری می مونه و من نمی تونم تو این کار موفق بشم ، هیچ وقت نتونستم درست انجامش بدم ! و این ارزیابی های غلط اداره موجب صادر شدن دستور های غلط به بخش کنترل هیجانات می شود مثلا در این مثال پس از ارزیابی، اداره نامه ایی به بخش کنترل هیجانات می فرستد که در ان دستور به عزای عمومی شهر و ایجاد هیجان حزن و اندوه است و همان گونه که ویروس های واقعی منجر به حال بد می شدند در نهایت این ویروس ها هم با عملکرد خود موجب می شوند که حال مردم شهر بد شودو همه ناراحت شوند . البته تاثیر انها همیشه ناراحتی نیست گاهی هم در تلاش اند که واقعیت را برای اهالی شهر خطر ناک جلوه بدهند و موجب ایجاد اضطراب و تشویش در شهر می شوند . و مردم بیچاره شهر ما چون از واقعیت خبر ندارند فکر می کنند که واقعا فاجعه ایی رخ داده است و حالشان بد می شود .همانگونه که متوجه شدید فرمان بخش اطلاعات بر روی تمامی مردم اثر گذار است ! چنانچه در تهیه خبر از منابع معتبری استفاده نشود اخباری بی اساس و غلط به دست مردم می رسد و نتیجه این اخبار چندان خوش آیند نیست.همان طور که دیدید کلماتی که بر اثر این ویروس در کلام جاری می شود همیشه و هیچگاه است . مثلا: هیچ وقت نشد که من موفق بشم . تو رفتارت با من همیشه بد بوده ! تو هیچ وقت به من توجه نکردی ! همیشه من این کارو اشتباه انجام می دهم . اینها همه نمونه هایی از خطای اداره اطلاعات به هنگام ابتلا به ویروس صفر و صدی است .یکی از راه های مقابله با این ویروس این است که قید های همیشه و هیچگاه را با منطق به چالش بکشیم ، مثلا : آیا واقعا همیشه من شکست خوردم !؟ و سعی کنید که مثال های نقضی بیاورید.چرا اینقدر شراب خواری مذموم است ؟! احتمالا می گویید چون خرد انسان را می گیرد و نمی گذارد که درست وقایع را بنگرد و تصمیم بگیرد . حالا می خواهم بگویم که این ویروس ها هم دست کمی از نوشیدنی های الکی ندارند . بنابراین درمان انها و واکسینه کردن کارمندان اطلاعات،می تواند از ضروری ترین کارها باشد؛ زیرا اینها نمی گذارند که ما واقعیت را درست و انگونه که هست ببینیم . در نتیجه ارزیابی هایی ناصحیح انجام می دهیم و با ارزیابی های نا صحیح فرمان های غلطی به بخش هیجانات می رود و حال ما بد می شود .کم کم داریم به انتهای بازدید از این بخش می رسیم . البته اینها ویروس هایی بود که تا به امروز شناخته شده است و ممکنه هزاران ویروس دیگر همچنان در قسمت تاریک وجود ما مشغول به فعالیت باشند .اما چرا نام ویروس را برای این خطا ها انتخاب کردم !؟زیرا ویروس ها موجوداتی هستند که سلول را فریب می دهند . به عبارت دیگر کار ویروس این است که وارد سلول می شود در حالی که سلول نمی داند ویروس برای او مضر است و با اختیار خودش انرا به داخل سلول راه می دهد . پس از انکه وارد شد به هسته سلول می رود و از امکانات سلول برای تکثیر خود بهره می گیرد . و در نهایت سلول را نابود می کنند .از اینرو برای تبیین عوامل مخرب روان ادمی واژه ویروس را از علوم زیست شناسی وام گرفتم .امید وارم در توضیح این بخش به خوبی عمل کرده باشم . ( البرت الیس )خب تشکر می کنیم از آقا البرت الیس، کسی گام مهمی را برای شناخت شهر ادمی برداشت و اثر باور ها و اندیشه ها و قضاوت و ارزیابی های مارا در احوالات مان نشان داد.علیرضا محمدی (دوستدار دانش)علیرضا محمدی (دوستدار دانش)Sun, 12 Jul 2020 13:04:51 +0430https://virgool.ir/@alireza9379244760/شهر-است-وجود-ادمی-قسمت-اول-نوشتار-در-باب-روانشناسی-و-خودشناسی-tjo4nfhukdksبسم الله الرحمن الرحیم مقدمه :در این دنیای مجهول و پر رمز و راز ، گویا ما در داخل اتاقی تاریکی هستیم که تلاش می کنیم با ایجاد شکافی بر روی دیوار این اتاق ، بتوانیم قسمتی از واقعیت جهان را نظاره گر باشیم . هر دانشمند اعم از فیلسوف و روانشناس و جامعه شناس و..از یک زاویه و از یک شکاف قسمتی از واقعیت را برای ما شرح می دهد و روز به روز شکاف های بیشتری روی دیوار ایجاد می شود . شاید روزی این دیوار های جهالت و نادانی بشر برداشته شود اما تا به ان روز باید سعی کرد از این یافته ها به خوبی استفاده کرد .یکی از این مجهول ها ، خود وجود آدمی است که هر روانشناس یا فیلسوفی توانسته کمی از این جهالت بکاهد . اما انچه در این نوشتار قصد کرده ام، نظریه پردازی و نقد و کار علمی نیست ؛ بلکه تلاش من بر این بوده که منتخب نظریات انسان شناسی را به گونه ایی صلح آمیز در کنار هم به تصویر بکشم . برای فهم بیشتر وجود انسان را به شهری تاریک تشبیه کرده ام که هر نظریه پردازی توانسته قسمتی از این شهر را برای ما روشن کند و ما را بدان اگاه کند .بعدها وقتی این ایده را برای دیگران مطرح کردم یکی از دوستان گفت : (( عجب ! جناب عطار هم در این باب شعری دارند: شهری است وجود آدمی زاد بر باد نهاده شهر بنیاد / دل خسرو شهر و عقل دستور شهوت چو عوام و خشم جلاد))سعی ام بر این بوده که نظریات آکادمیک و علمی را به وسیله تصویر به زنجیر بکشم تا فهم ان برای همگان آسان شود .امروزه مهارت خوداگاهی و خودشناسی از مهم ترین مهارت های قرن 21 ام است ، که امید وارم این نوشته گام کوچکی باشد برای مسیر طولانیه خودآگاهی ! نمی دانم که در کجای مسیر قرار دارید ، شاید هم اصلا شروع نکردید ولی راهی است که دیر یا زود باید طی شود.شهر است وجود آدمی !می خواهیم سفری داشته باشیم به خود ! سفری که برخی به ان خود شناسی می گویند و برخی هم سیرو سلوک اما کاری ندارم که نام این حرکت چیست ولی می دانم که باید رفت !در این سفر ما نیاز به راهنما داریم ! همان کسانی که عمر خود را گذاشتند تا کمی از تاریکی این شهر را برای ما روشن کننداز یونان باستان تا به امروز در مورد این شهر قصه ها گفته شده است اما می خواهم داستان این شهر عظیم رو از فروید آغاز کنم . کسی که گفت این شهر دارای دو بخش خودآگاه و ناخودآگاه است؛ او بر این باور بود که این شهر مانند یک کوه یخی است که ما فقط بخش کوچکی را از ان می بینیم و بخش عظیمی از ان پنهان و زیر آب است که همان تشکیل دهنده بخش تاریک وجودی یا همان ناخوآگاه می باشد .فروید یک روانشناس بود! اما قصه کشف و شناخت این شهر از روانشناسان آغاز نمی شود . بیایید کمی هم به عقب باز گردیم انجا که افلاطون در آتن 300 سال پیش از میلاد مسیح درباره ی این شهر می اندیشید و به این فکر بود که چگونه این شهر را آباد کند و انرا تبدیل به مدینه فاضله کند !؟ او با خود گفت همان گونه که دنیای بیرونی را با برقراری عدالت می توان آباد کرد برای شهر درون هم باید عدالت حاکم شود تا انسان سعادت مند بشود ، انچه می خواهم بگویم این است که قدمت بحث درباره ی آبادی این شهر به قدمت ادمی باز می گردد .بیایید سفری داشته باشیم به مقصدی آشنا با راهنماهایی به قدمت تاریخ بشریت ! می توان گفت که راهنما های ما در این سفر : فیلسوفان روانشناسان جامعه شناسان تاریخ دانان انسانشناسان و عارفان و... هستند .مطمئنا ما نمی توانیم که تمام بخش تاریک را روشن کنیم اما با کمک این راهنمایان بزرگوار می خواهم کمی از ناخواگاهی خود را تبدیل به خوداگاهی کنیم که به بیانی می شود خود شناسی ! یعنی به بخش های تاریک این شهر اگاه شویم .پیوست : ایده این بحث مربوط به خود حقیر است ولی بنده نه نظریه پرداز هستم و نه پژوهشگر . من یک مدرس هستم و کار ام این است که خوب بفهمم و خوب بفهمانم . امید وارم این مجموعه برای شما جذاب باشد و بتوانید گام مهمی در جهت خود اگاهی و خودشناسی بردارید . علیرضا محمدی (دوستدار دانش)علیرضا محمدی (دوستدار دانش)Sat, 11 Jul 2020 13:08:05 +0430