<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Alireza Ebrahimi</title><link>https://virgool.ir/feed/@alireza.vj222</link><description>🪴 هرچه آنچه که از مسیر ذهن بگذرد...🥀</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:59:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4510678/avatar/70eOdG.jpg</url><title>Alireza Ebrahimi</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222</link></image><item><title>two night&#34;Sunday&#34;2026</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/two-nightsunday2026-f29k0us2z2ak</link><description>فکر میکنم به این جهان بی‌معنی ، خیلی فکر میکنم ، ولی جوابی براش پیدا نمیکنم و این بزرگترین درد من هستش ، اصلا برای چی به اینجا اومدم ، برای چه کاری یا چه هدفی؟آیا این شرایط کسل کننده بلاخره یه روزی الگوش میشکنه یا تا آخر عمر قراره انقدر بدون جذابیت باشه!؟؟ ، چرا همیشه همیشه انقدر روند زندگی خسته کنندس!؟ ، اصلا خدایا من از خود خودت گلایه دارم ، خب چرا من رو اینجوری خلق کردی؟ ، اگه از همون اول بهمون بصیرت و آگاهی لازم رو برای حل مسائل میدادی مگه چی میشد؟ ، چرا فقط ایران باید انقدر مظلوم و پر از سختی و چیز های عجیب غریب باشه؟؟ ، چرا عالی تر و بهتر نمیشه!؟ ، چرا هیچی منو راضی نمیکنه ، احساس میکنم ما بجای کهکشان شیری توی کهکشان &#34;شیری&#34; هستیم:) ، نمیدونم ، کاشکی منم مثل این مذهبیا با یه نماز و تسبیح و صلوات و دعا واقعا حالم خوب میشد یا نمیدونم شاید بیشتر تسلیم خدا میشدم بهتر بود یا نه اصلا شبیه مجنون عاشق یه نفر بودم بخاطر دیدنش هرثانیه ذوق داشم ، یا هر زهرمار دیگه ای ، میدونی بچه تر بودم همیشه میگفتم این آدما که به سمته مواد میرن چرا اصلا اینکارو میکنن!؟ ، مگه نمیدونن دارن چیکار با خودشون میکنن؟؟ ، الان تازه فهمیدم اون بدبخت کارش به جایی رسیده که دیگه مشکلات زندگیش انقدر زیاد شده و انقدر سرش بلا آورده اند کع فقط میخواد زمان برگرده عقب! ولی خب نمیشه دیگع پس یه گزینه میمونه ، اینکه اون خاطره هارو تا میتونه فراموش کنه ، حتی برای ۱ ساعت به هر قیمتی ، البته همه کسایی که با مواد سروکار دارند نمیشه گفت همش بخاطره اینه ولی بخش اعزم و زیادیش به فشار های روحی و روانی برمیگرده ، بنظرم البته بنظر من بهترین شاعر ایرانی که دیدم اگه حواشی که داره رو در نظر نگیریم تتلو هستش ، لامصب انگار استامینوفن رو با جاش خوردی🫣😂 ، خلاصه وضعیت بده زیاد ادامه ندمراستی بنظرتون بعد جام جهانی دوباره جنگ میشه یا نه؟!</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sun, 28 Jun 2026 02:24:53 +0330</pubDate></item><item><title>!خاطرات مبهم!</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/خاطرات-مبهم-kgdz9rbpbaff</link><description>آخ دوباره شب شد و من بیدار موندمنمیدونم با این همه درد و عذابی که توی شب میکشم باز چرا ته ذهنم میگه بیدار بمون نخوابنمیدونم باید راجب چه چیزی بنویسمراجب عشق؟....نفرت...درد...رنج....سختی..!!؟راستش دلم میخواد راجب شخصیت روان پریش و درعین حال زیبای جوکر صحبت کنمخیلی زیباستاون قهقه هایی که توی فیلم میزنه از هزار تا گریه هم بدترهمخصوصا اون وقتایی که از سره عصبانیت اینکارو میکنهانگار بعد هر اتفاق که براش میفته بجای عصبانیت و یا فریاد و حتی گریه بلند میخنده که بگه من هنوز زنده ام ، من هنوز میتونم ادامه بدمالبته نه تنها جوکر بلکه هر شخصیت روان پریشی رو دوست دارم چون خیلی چیزای جالبی میشه از تو رفتارشون فهمید ، مثلا داداش خودم😄انقدر دوست دادم بدونم این چجوری از صبح تا شب فقط Reels میبینه....نه دور از شوخی میشینم روی حرکاتش فکر میکنم تا بفهمم چجوری انقدر ریلکس هستش و خسته نمیشه یا حتی نگرانی نداره یا از همه جالب تر توی نظرات بهم بگین:تا حالا راجب زندگی کسایی که به سمت گل یا مواد رفتن و در نهایت بر اثر معتادیت مردن رو خوندین؟....مثلا یک شخصی بود الان اسمش رو یادم نیست ولی این شخص توی دوران کودکی انگشت وسطش لای در بخاطر یه دعوایی سره دختری کلا قطع میشه ولی وقتی خونه میاد جوری رفتار میکنه انگار هیچی نشده!...جالب نیست؟...دلیلشم بخاطر اینه که از قدیم خانوادش جوری باهاش رفتار کرده بودن که انگار یک بار اضافه است مخصوصا مادری که تکی داشت اون رو تربیت می‌کرد چون پدرش برای بازیگر شدن به آمریکا رفته بود خودشونم توی کانادا بودناصلا یه خاطره جالب راجب خودم:من توی استخر توی راه پله یه جایی لیز بود مستقیم با صورت از جلو خوردم زمین دماغم شکست بعد که بلند شدم دوباره از پشت کلم خورد به سرامیک بعد اومدم بلند شدم یه بنده خدایی اومد من رو گرفت ، کمکم کرد ،دریاچه خون راه افتاده بود تو استخر(: ، برام سواله چجوری زنده موندم😄خلاصه حتی یه ذره اشک هم نریختم ولی یادمه توی همون حالت ناشگی که اونموقع داشتم دائم میگفتم چرا اینطوری شد؟.....چرا؟....آخه چرا؟یا مثلا خیلی جالبه ، خیلی از افراد حالم رو پرسیدن ولی پدر مادرم رو وقتی چند روز بعد اون حادثه دیدم(چون جایی بودم که پدر یا مادرم اونجا نبودن)خیلی ساده رفتار میکردن....نه نگرانی ای نه چیزی تازه اگه حرفی میزدم مسخره هم میشدمالبته فعلا از این بیایم بیرون بریم سراغ بخش جدید به نام تولد....فکر کنم مزخرف‌ترین روز زندگی آدم دقیقا این روزه ، چون چشمم رو به جهانی باز کردم که نمیخواستم وارد بازیش بشمخب رسیدم به ته دیگ مغزممرسی اگه خوندی ، شب بخیر🤚</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Wed, 03 Jun 2026 03:57:09 +0330</pubDate></item><item><title>داستان من و آینده همیشه پر از سوپرایز</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/داستان-من-و-آینده-همیشه-پر-از-سوپرایز-mqnmhay1izs3</link><description>تو چشماش نگاه میکردم ، عشق از تو اون تیله های درشت وسطه صورتش موج می‌زد ولی با این حال باز میگفت:نه!.....با عصبانیت به موهام میزدم و میمالیدمشون و میگفتم:چرا؟....چرا دروغ میگی!؟.....چشما بهترین جا برای اینه که بفهمی حقیقتو ، تو داری بیخود میگی نه!؟.....آخه چرا؟!      بهم میگفت:نه نمیتونم نه نمیشه.....دیگه داشتم خسته میشدم....یه مشت نسبتا محکم زدم به دیوار رو با اون حال اسفناکم نشستم روی سرامیک و به کابینت آشپزخونه تکیه دادم بعد اونم سریع بغض کرده از اونجا رفت:چند دقیقه بعد منم اومدم و سریع از خانواده دختره خداحافظی کردمو رفتم......داشتم به خاطراتم باهاش فکر می‌کردم......داشتم به اینکه چرا میگفت نه یا چرا جواب درستی نمی‌داد فکر می‌کردم.......راستش چند روز بعد فهمیدم به ضرب و زور باباش و حرفای خاله زنکی که پشتم گفته شده رو شنیده و لابد اونا رو باور کرده و سریع رفته دنبال خاستگاری برای دخترش ، یکی هم پیدا کرده اونم چه خاستگاری!!......نزدیک یک ماه بود که باهاش حرف نزده بودم تا اینکه یه شب وقتی داشتم توی پارک شهر قدم میزدم بلاخره از شانس خوبم دیدمش.....خیلی سری راشو عوض کرد رفت سمته دیگه.....من اسمشو صدا زدم گفتم وایسااا...‌وایساااا....فرار نکن....بهش رسیدم سریع دستشو گرفتم که اونم سریع با اون یکی دستش محکم زد به دستم منم ولش کردم....‌ازش پرسیدم چی شده؟....کسی چیزی گفته یا چیزی ناراحتت کرده؟.....وایساا...نری یا ، باید جوابمو درست بدی.....وگرنه ولت نمیکنم......بعد بلاخره جواب داد:ببین رابطمون خیلی بالا و پایین داره از اونورم یک سال بهت فرصت دادم وضعیت زندگیتو بهتر کنی ولی خب نشد ، با همه علاقه ای که بهت دارم ولی دیگه نمیتونم.....پدرم هم خیلی نسبت به تو گارد داره واسه همین خیلی سخته اگه بخوام کنارت باشم و مادرمم که میدونی وقتی پدرم رازی نباشه مطمئنن اونم نیست و نمیزاره پس کلا قضیه ازدواج رو بیخیال شو....تازه معلوم نیست کِی وضعت بهتر بشه.....کم کم من روحم به یک جای دیگه رفت ، دیگه فقط جسمم بود که اونجا بود و داشت گوش می‌داد که خیلی ناخوداگاه بدون حرفی از شدت بُهت خیلی زود برگشتم و دیگه هیچ صدایی رو نمیشنیدم.....رفتمو رفتمو رفتم ، دختر انگار از اون دور دورا داشت داد میزد و یه چیزی میگفت ولی خب انقدر بلند نبود که به گوشم برسه......رسیدم خونه در خونه رو باز کردم دیدم مامان اومده و یه سوپ مرغ روی گاز گذاشته تا ناهار بخوریم ، رفتم توی اتاق یه چرتی زدم و بلند شدم و رفتم حموم.....یه دفعه تو حموم صدایی شنیدم که میگفت:مشکل از خودتههه......تقصیر توهههه‌....حتی نتونستی کسی دوست داری رو نگه دارییی....باید بمیری بی‌خاصیبیت.....خیلی ضعیفی ، بدبخت....یکدفعه به خودم اومدم.....بجای آب گرم.....شیر آب سرد رو وا کردم و دوش گرفتم و اومدم بیرون نشستم رو به روی مادرم و شروع کردیم غذا خوردن و غذا که تموم شد ظرفارو شستم و خیلی محکم تر از همیشهرو مادرمو بغل کردم و گفتم:تنها عشقی هستی که شاکی نداری.....نشستم باهاش کلی درد و دل کردم و اونم کلی بهم حرف زد و بهم گفت باید اول اینکه پذیرفت و دوم اینکه دل بکنم کامل کامل ازش حالا که اونم کامل دل کند....بعد گفت:شاید این شرایط میخواسته تو رو به یکی بهتر معرفی کنه هرچند از نظر خودت نباشه.....شب شد مادرمم بعد اون حرفا رفته بود.....داشتم باز به خاطراتم فکر میردم......ولی با خودم گفتم اشکالی نداره این سری باید وضعمو بهتر کنم بعد با کسی ارتباط میگیرم.......گذشت و حالا ۳۸ سالم شده که هیچی غیر از یک موتور قدیمی و یه سری لباس جدید فرش جدید و یه مبل بهتر نتونستم بخرم......چشمامو میبندم به امید اینکه بلاخره فردا بهتره.....همین که بیدار میشم نوسان دلار رو میبینم که انگار با پُتک زدن تو کَلَم......پس بعد ۳۸ سال فهمیدم که همین که هنوز یه سرپناه و یک خونه ۴۰ ، ۵۰ متری دارم که میتونم توش باشم و اجارشو بدم خداروشکر.....فکر و ذکر متاهلی رو که کلا گذاشتم کنار و از اون روز به بعد فقط برای بقا میجنگیدم....ولی خب میدونی چیه؟.....حسم بهتر شد.....چون حدعقل پذیرفتم و گذشتم پس دلم به چیزایی که دارم و اون آرامش و اون خونه کوچیکی که دارم بیشتر خوش شد و با عشق و هیجان بیشتری شبا فیلم اکشن و یا وحشت نگاه میکردم و با عناوین عمو و دایی میرفتم خونه داداشام یا مادرم و کلی با بچه هاشون حرف میزدم و میگفتیم و میخندیدیم  ، هرچند غم انگیز که خیلی وقت ها به عشقی که بین اونها و بچه هاشون وجود داشت حسادتم میشد.....الان سال ۱۴۰۵ هستیم و من دیگه مُردم و طبق وصیت نامه ام روی سنگ قبرم نوشتن:بیشترین کسی که عاشقم هست قبری که توش دفت شدم چون هیچ وقت دیگه تنهام نمیزاره(عشق واقعی یعنی این یاد بگیرین).....خلاصه که منو قبرم یک ابدیت با هم زندگی کردیمو و میکنیم و هرگز تموم نمیشهAlireza.......................پایان داستان...........................نکته:این فقط داستان بود نه واقعی</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Fri, 29 May 2026 03:20:09 +0330</pubDate></item><item><title>||...رقص کلمات...||</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/رقص-کلمات-tjliv097346x</link><description>~گنج رنجی دارم که تو را مرنجاند~~وصف سوزش را سازه ای سرد میسروید~~عجیب و عیب باشد ، امان از این عقلانیت عاقلان بی علاقه به عمل~~خلق خوی خون خاری خفیفی ، خاصه ی بر من نبود~~بیهوده بوده با بی طلب بودن بر بادی که بی‌نام تو بوده~~فرق دارد فلاکت و فرصتی که تو در آن بودی~~لزوم الزامیت وجودت ، همیشه لازمه است~~محو و مبهود میکنی ، میرنجانی و میمیرانی بعد زنده میکنی من دیوانه و مبهوت را~قل میزنی و قلبم را با قلابی میقلوپانی ؛ به راستی که قاتلی~~پر میزنی پا میکوبی مانند پیله ای در قلب من پروانه سازی میکنی~~ترس وحشت تا توانی تیر جولان میدهی~~چرخ چرخان چون تو باشی چاره را تدبیر هست~~زندگی ام پس تو باشی زندگی شیرین است~~تا ثریا پس تو باشی ، سایه ای دائم تو باشی ، شبدر شبها تو باشی ، شانه ی شهرت تو باشی~~ ناله ی نرگس تو هستی ، نامه ی رنگان تو هستی ، ناشر قلبم تو هستی~~ای امان از این عمر که عمری عمرش را برای اهلی کردنت گذاشت~~کر و کور می‌شوی ، يا که بر من بیکلامی؟~~یاری ام کن بی ریا بر یاری تو راضی ام~~کس چه داند من چه مست~~تو بمانی پس بس است~~پس بمان ای بی وفا~Goodbye</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Tue, 26 May 2026 03:50:14 +0330</pubDate></item><item><title>[...امید و آزادی...]</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/امید-و-آزادی-vohijv4bcudd</link><description>امید.......ستونی است که همه به آن تکیه کردیمرنج.......چیزی است که گواه می‌دهد هنوز در مسیر رفتن به آرزوهایمان هستیمخورشیدی که هر روز پرنور تر از قبلش می‌تابد و تمام جهان را آشکار می‌سازد.......آب سردی که هرروز مهمان این صورت ترک خورده میشود و این بیابان را به سرسبزی دچار میکندفلک می‌چرخد من هم با او در چرخشمقیم عشقی هستم که در اکتشاف آن گمشده اممیخواهم بیشتر از همیشه غرق شوممیخوام پرنده آزادی را از قفس معیار انسانی بیرون بکشم تا این سیاه و سفید ها رنگ تازه ای گیرندمیخواهم هر خانه ای رنگی که می‌خواهد داشته باشدچشمانم می‌خواهد به چشمان این دنیا زل بزند و بگوید....... بچرخ ما هم می‌چرخیممیخواهم رها کنم......میخواهم شیرجه در عمق بزنم و در تاریکی روشنایی واقعی را بنگرم و بگویم ، پس این است امید........&gt;&gt;&gt;&gt;</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sun, 24 May 2026 19:00:26 +0330</pubDate></item><item><title>گذشته‌ای که دامنم را گرفت</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/گذشته-ای-که-دامنم-را-گرفت-oiw1gikjvbfz</link><description>آنا از خواب پرید ، مبهود بود آخه خواب برادرش را دیده بود ، دلش عجیب برای برادرش تنگ شده بود ، انقدر که با لباس ژولیده و صورت خمار و موهای درهم و با دم پایی که دم دستش بود سریع و با عجله و مانند جنون زده ها به قبرستان حرکت میکرد....با همه ترس اش از تاریکی ساعت ها خودش را روی قبر برادرش جان انداخته بود ، با او حرف می‌زد، درد و دل می‌کرد، جوری صحبت می‌کرد که انگار زنده است ، انگار خود روح برادرش آنجا حضور داشت ، کسی چه می‌داند شاید آنا واقعا روح برادرش را می‌دیده ، اشک می‌ریخت و فریاد دلتنگی میزد گویا انگار همین امروز صبح دفنش کرده اند روی سنگ قبر می‌زد و میگفت بیدارشووو بیدارشووو بسه خواببب بیدار شووو ،....ساعت های دو شب به بعد آنا صدایی از در قبرستان شنید انگار شخصی وارد قبرستان شده ، آنا برای همین محکم تر قبر را بغل کرد گفت: برادر جان کمکم کن ، خواهش میکنم ، بعد با عجله خودش را به سمت خرابه ای که در قبرستان بود رساند ، میدونین اون تا حالا اونجا نرفته بود ولی این سری ترسش از حضور اون شخص بیشتر از اون مکان بود بنابراین به گوشه ای از طبقه دوم خرابه رفت و خودش را در کنج آن جمع کرد.....خرابه پر از سوسک ، عنکبوت و حشرات و جغدی بود که از پنجره خرابه جسمش معلوم بود ، آنا بیشتر همه چیز از جغد می‌ترسید ، در همان حین که ترس از حیوانات و جغد ، ترشح دوپامین و جریان خون آنا رو بالا برده بود و قلب آنا عین بمب ساعتی می‌زد در همون حین صدای قدم قدم های شخصی که داشت از پله ها بالا میومد بیشتر شد ، آنا خیس عرق شده بود، سایه شخص روی دیوار افتاده بود ، هم‌زمان جغد شروع به قور قور کردن کرده بود و عنکبوتی بالای سر آنا شروع به پایین اومدن کرده بود....شخص رسید و داشت به آنا نزدیک می‌شد که آنا سينى که از لیوان پر بود رو ورداشت و به سمت شخص پرت کرد شخص ناگهان برگشت و شاتگانش رو جلوی صورتش برد تا آسیب نبینه و چون کاپشن تنش بود زیاد آسیب ندید بعد شروع کرد با سرعت شلیک کردن به اطراف طوری که جغد شروع به پرواز و آنا که دید فرصتش هست سریع از پله ها داشت پایین می‌رفت که سُر خورد و با سر به دیوار راه پله خورد ولی با اینکه خیلی آسیب دیده بود هنوز نای روی پا وایسادن داشت و شروع کرد ادامه دادن (عذرخواهم هرکاری کردم این ۲تا مزخرف پاک نشدند😡👇🏿)ولی در همون حین لحظه ای چشمش به پیرمردی با ریش زیاد بالای راه پله افتاد که گفت:هعی وایسا زنیکه میکشمت آنا هم سکوت کرد و بیشتر دویید بیرون داشت بارون میومد ، سره آنا بدجوری درد میکرد ولی با این حال از علفزار ها گذشت و از دور پیرمرد را دید که می‌خواست مغز آنا رو با تیر بپاشه رو زمین آنا گفت:لعنتی چه مرگته،مگر بچه ات رو کشتم! پیرمرد گفت:برادرت بدهکار من بود،اگه پولش را می‌داد الان مادرت مجبور نبود بدهی های ایشان رو بده آنا وایساد:صبر کن چی گفتی؟! ، گفت:همین که گفتم اگر قسم بخوری تمام بدهی را تا آخر عمرت بدهی منم در عوض تو را زنده میزارم آنا هم قبول کرد پیرمرد گفت:به مادرت بگو بیشتر کار کنه و بیشتر حواسش به دخترش باشد ، آنا با نگاهی خشمگین و دستانی مشت کرده گفت باشه حالا بزار برم و بعد پیرمرد گفت:برو از حالا کارگرهایم دوتا شدند چه خوب! بعد رفت خانه ، کلید را برده بود در را باز کرد و لباسش را عوض کرد و به اتاقش رفت ، همین که سرش را به بالشت گذاشت هزاررران فکر به سرش آمد و گریه کرد و در نهایت که تمام بالشتش خیس شد بلاخره خوابید....فردای آن روز با عصبانیت از مادرش راجب بدهکاری پرسید و مادرش گفت:چه بدهکاری ای چی میگی؟ آنا گفت:فکر کردی نمیدونم از اون شبی که دیشب گذروندم مشخص شد همه چی ، مادر ناگهان نفس لرزانی کشید و گفت: پس فهمیدی ، پس این رو هم میدونی بخاطر پول مواد داداشت ما به این حال روز افتادیم دیگه؟ میدونی؟ ، آنا گفت:چی میگی؟ موادد؟! بَه بَه ، چه چیزهایی از آدم مخفی میکنی؟ میدونی دیشب چه بلاهایی سرم اومد؟! میدونی با این نگفتنات باعث چه دردی شدی؟بگو دیگه! مادرش برگه ای رو در آورد که نشان داد قرار داد خودش با اون مرده طبق قرار داد200.000$ بود مبلغ بسیار بالایی که مادر آنا تونسته بود تا نصف پول رو در بیاره و به آنا گفت برای اینکه تو بتونی روی آینده ات بیشتر تمرکز کنی اینکارو کرده بودم....یهوووو آنا دیوونه شد انگار تو زمین ناخودآگاهش درگیر شده بود ، صدای مادر هرثانیه توی ذهن آنا کمتر می‌شد تا اینکه آنا جیغی کشید و شروع کرد همه وسایلی که جلوی راهش رو بود رو شکوندن و به اتاقش رفت و قفل درو زد و کارت و پول و وسایل و کیف خودش رو ورداش و سریع درو باز کرد تا فرار کنه ولی مادر جلوی در بود گفت وایسا آنا وایسا من بفکرت بودم من نمیخواستم تو اذیت بشی من.....آنا گفت:مامان ولممم کن ولممم کن نمیتونم ، باید یه مدت از اینجا دور شم ، حذفش سخته ، پس تمام وقت هایی که بهت میگفتم کجا میری و میگفتی خونه دوستم میرم یا وقتی جمعه ها منتظرت بودم کنار هم باشیم و نیومدی داشتی کارمیکردی؟!...یعنی منو انقدر بی عرضه فرض کرده بودی!؟....یعنی از همه خواستی الی من؟من آنقدر غریبه ام برات؟ باشه پس از این به بعدم خودت بگذرون ، خلاصه که آنا در نهایت از خانه رفت و به خونه ی بابا بزرگش پناه برد و تا ماه ها اونجا بود.....بعد گذشت یه زمان طولانی در نهایت آنا با 50.000$ دلاری که از پول بازنشستگی پدربزرگش گرفته بود دستش را بوسید و راهی خونه شد ، به خونه که رسید با دسته گلی آمده بود کم کم به پیش آشپزخانه رفت که مادر داره آشپزی میخونه ولی در نهایت کله جدا شده مادرش رو وسط ورودی آشپزخونه دید ، پیرمرد داشت اعضای بدن مادرش رو بسته بندی می‌کرد تا بفروشه ، آنا جیغ کشید واییییی پیرمرد گفت:خفه شو آشغال‌‌‌‌....تو جوون تری پوست تورو میکَنما،بگو ببینم از آخرین باری که قرار بود بدهی رو بدی چقدرش رو آماده کردی؟...آنا که روی زمین افتاد بود و تمام گل هایی که (آفتاب گردان بودن و روی زمین پخش شده بودن)با وحشت گفت:اممم،واییی نه!! ، خدای مننننن! ، پیرمرد گفت:خفه شو (موهاشو کشید و گفت) بگو پولو چیکار کردی؟ آنا گفت: باشششع ، پول توی جیبمه 50.000$ تاشو تا الان آماده کردم قول میدم بقیشو هم بعدا بیارم ، لطفا منو نکش ..... پیرمرد خندید گفت: پس معلومه خوب کار کردی ، حالا بیا و برو بقیه رو جور کن و اینم یادت باشه اگه یه وقت جایی صدات در بیاد پوست تنت رو می‌کنم ، چون میدونی که انجام میدم ، آنا خیلی سریع فرار کرد و فرداش شروع کرد هرچی سرمایه داره بزاره بعد خودش از آگهی های استخدامی تا دو سال مشغول کار توی فروشگاه ، رستوران ، پارک ، باغبونی ، خدمتکار ، کار توی موسسه های آموزشی و ‌... شد تا اینکه بعد سه سال تونست با چنگ و دندون اون پول رو جور کنه و تحویل اون پیری بده ، قرار بود توی ساحل با هم قرار بزارن ، آنا تصمیم گرفته بود چاقویی توی پوکت بزاره و موقعی که داره پول رو تحویل میده توی گردن پیری فرو کنه برای همین وقتی به ساحل سانتا مونیکا میره پیری رو روی صندلی های دراز کشیده ساحلی با دوتا پسر بچه و یه دختر بچه که کنار هستند و دارند براش شعر و نقاشی و بازی می‌کنند میبینه ، از همون جا استرس آنا دوباره شروع میشه ولی میدونه این سری باید کار رو تموم کنه چون اون تنها اعضای خانواده شو ازش گرفته بود ، داداشش رو گرفته بود و حالا نباید کوتاه بیاد در نتیجه میره جلو و سلام میکنه و پیرمرد میگه:میبینم بزرگتر شدی ، آنا میگه پولی که میخواستی رو آوردم ، پیرمرد میگه بزار روی میز و بعد گورتو گم کن در نتیجه آنا یه ذره مکث میکنه و یدفعه میاد بزاره که پاکت رو محکم سمته پیرمرده میبره و با تمام قدرت ضربه میزنه و انقدر فشار میده و میچرخونه تا بمیره ، پسرها و دخترهایی که اطرافش بودن وحشت زده میشن ، آنا میگه ، ببخشید ببخشید ولی باباتون کل زندگیمو نابود کرد.....و بعد یکی از پسربچه ها شروع میکنه دامن آنا رو گرفتن ، آنا سریع میکشه و هولش میده و فرار میکنه و با ماشین تخته گاز به سمت خونه میره و سریع یه بلیط آنلاین به کانادا میگیره و لباساشو توی چمدون جمع میکنه و منتظر میشه تا تایم سفر نزدیکتر شه و ناگهان اخبار رو میبینه که جنازه اون پیرمرد رو تیتر میکنه و ترسش بیشتر میشه بنابراین سریعتر وسایلش رو جمع میکنه و به سمت فرودگاه جان اف کندی میره اونجا با وسواس و کلی استرس تمام مراحل بازرسی رو پشت سر میزاره و در نهایت پس از یک ساعت نشستن و دیدن تیتر اخبار که هر لحظه بهش استرس می‌داد در نهایت سوار هواپیما میشه و به تورنتو کانادا میره... با پولی که آورده بود مکانی رو برای یک ماه رزو میکنه تا اینکه اونجا کاری توی پوشاک معروف کانادا گوس پیدا میکنه و مشغولش میشه و در نهایت زندگی شو اونجا میسازه ، البته شانس آورده بود که نتونستن ردی ازش توی کشتن اون پیری پیدا کنن وگرنه خیلی براش دردسر میشد                              THE END STOR¥علیرضا ابراهیمیجمع می</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sat, 23 May 2026 18:30:39 +0330</pubDate></item><item><title>پیرمرد و عشق</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/پیرمرد-و-عشق-smtyqouk42nn</link><description>Story پیرمرد در دریا بود ، او با دریا سخن میگفت ، درد و دل می‌کرد ، انگار جوابش را می‌داد مهمانان او ؛دریا و ستارگان و ماه و آسمان هرشب به دیدار او می‌آمدند عکس همسرش را روی دیوار اتاقش نصب کرده بود دلتنگی ، بدون کارت دعوت همیشه سراغ او می‌آمد غذایش را با قلابش فراهم می‌کرد ، آخه دریایی که او در آن بود پر از دوزیستان متنوع بوددوری از اجتماع گاهی او را دلتنگ آدمی می‌کردولی او دیگه نمی‌خواست وارد جامعه بشهجامعه او را تا به این سِنش ترد کرده بودهمسرش را ازش گرفته بود چرا؟چون همسوی آنها نبود ، چون دلش می‌خواست خودش باشد و خودش را زندگی کند پس تنها کسی که او را پذیرفته بود را ازش گرفتنددر بچگی هنر نقاشی را آموزش دیده بود ، انبار بُرجَش را از نقاشی های متنوع پر کرده بوددوباره شب رسیده بود ، مثل همیشه حجوم افکار هم از راه رسید ، باصدای بلند مانند دیوانه ها شروع به صحبت کردن با خود کرد ، انقدر که از جایی فریاد زد.......نمی‌شووووود ، نهههههه ، سریع به خودش آمد و بلند شد و چندین قرص مسکن را خورد تا شاید آروم بگیره ، روی تختش خوابید ، خیس عرق شده بوددستمالی روی صورتش کشید و بعد روی تخت دراز کشید ، به لباس هایی که با طنابی به سقف بسته شده بود شروع به دست زدن و فشردن آنها کرد ، گاهی صورتش را در آنها فرو می‌برد و داد میزد ؛ اشک میریخت ، بعد با همون حالت به خدا میگفت: این بود؟......این بود نتیجه من؟.......تنها کسی بود که مرا درک می‌کرد.......همان را ازم گرفتی......سنم را ببین؟......دیگر چی دارم که دلم به آن خوش باشد؟بعد مدتی خوابید و فردای آن روز تصمیم گرفت تا به شهر برود ،(با تمام تنفرش از آدمای شهر)، قایق را به نگهبان ساحل تحویل داد و وارد شهر شد ، مدت ها بود که به شهر نیامده بود بنابراین اولین چیزی که به دلش افتاد پدرش بود ، خیلی زود از محلی ها راجب پدرش پرسید و آدرسش را در آورد ، خیلی زود سوار ماشینی شد و به سمت خانه ی پدرش رفت ، به خانه رسید ، زنگ در را زد ، پدر در را وا کرد با نگاهی متعجب زده و عصبانی گفت:تو!؟.....بلاخره!.....بغلش کرد و گفت خوشامدی ، پس از مدت طولانی گفتگو ، صحبت به اینجا رسید که پدر گفت:وضع واقعی ات چطوره؟گفت:خوب است ، اگر درد عشق بگذاردپدر گفت:پس هنوز هم این آتیش رنج برایت آرام نشده.......افسوس زن خوبی بود ولی باید نبود را بپذیری ، همان طوری که قبل آن به زندگیت مشغول بودی بعد آن هم با تمام خاطره هایش که برایت شیرین هستند زندگی کن ، زمان حال خودت را مایوس نکنپیرمرد گفت:سعی میکنم ، پس......تا اینجا ممنون پدر باید بروم......پدر گفت:باز هم بیا ، البته اگر زنده بودمپس پیرمرد بعد خداحافظی به قبرستانی در سکوت رفت ، به قبر همسرش رفت و شروع به صحبت کردروی قبر خوابید و دائم مانند دیوانه ها به قبر می‌زد و میگفت: بیدار شو ، بیدارشو ، حال من را بنگر ، چرا محتاجم کردی؟ ، چرا دردت با گذشت این همه سال آروم نمیگیرد؟.......پس کی دوباره تو را میبینم؟کی؟THE END STORY </description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sat, 23 May 2026 02:03:31 +0330</pubDate></item><item><title>چجوری پُستَم پیشرفت کنه؟</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/چجوری-پُستَم-پیشرفت-کنه-obsit3zrmrfn</link><description>سلامممممم سلامممممم بچهااا......بتمن دوباره اومدراستش توی این پست میخوام راجب پست های اولم صحبت کنم.......نمیدونم ارزش گفتن داره یا نه شاید بقیه هم این اشتباه رو میکننکسی نیستم که واقعا پست هام لایک بخوره یا کلی کامنت یا هرچیز دیگه‌......ولی به یه نتیجه ای رسیدمواقعا برای نوشتن باید خود خودت باشی ، یعنی اصلا ذره ای انکار یا دروغ نگی.......در واقع میخوام بگم که باید روح خودت باشه ، روحی که خودت به نوشته  دمیده میکنییه سری نکات(الان ممکنه بگین تو میخوای بگی،آره خب چون احساس میکنم مثل منم هستن)هستش که باعث میشه قالب پستی که میزارین بهتر باشه().............‌.........خوندن............‌..........‌.‌‌‌‌‌‌‌‌میدونین برای اینکه راجب هر موضوعی بخواین مطلبی بزارین چه دلنوشته و چه کسب کار و دیجیتال و مارکتینگ و رمز ارز و غیره باید اول راجبش خوند ، چون برای اینکه با صداقت تر راجب اون موضوع یا مطلب صحبت کنین نیازه که راجبش بخونین ، بفهمیم ، مثلا همون طوری که شما میخوای بیای راجب گل نیلوفرآبی چیزی بنویسین خب مصلما میرین راجب این گل تحقیق میکنین دیگه ، خلاصه بگم که راجبش میخونین بعد که آگاهی بیشتری پیدا کردین میاین این گل رو سیقل میدین به نوشته ای که میخواین این گل نیلوفر رو واردش کنین حالا میخواد نماد باشه یا خود گل نیلوفر و هر چیزه دیگه ای- ♡ -.......................ریتم.......................کلام و مطلب کُتُب شده حالت عادی قدرت و فرکانس داره ، حالا تو بیا ریتم هم بهش اضافه کن دیگه قدرت این جملات چقدر بالا میرهمثلا فرض کن همین مصرع معروف  رو: منو باد بارون ، با هم قوم و خویشیم..... خب تصور کن محسن چاوشی این بیت رو نخونده بود و تو با تُن صدای خودت میخوندی خیلی طبیعیه اون حال اون چیزی که حالا این آقا توی آهنگش میگه رو نداشته باشه چون اون هم آلت موسیقی همراهش هست هم تُن صداش  دست کاری شده ، خب حالا تو باید بیای به کلام یا نوشته یا پستی که در هر سوشال مدیایی که داری منتشر میکنی این الگوریتم موسیقی وار رو بدی ، درواقع مثل چاشنیه ......لزوما حتما نباید شعر باشه ، حتی نوشته ساده هم نیاز به الگوی درست داره که باعث میشه تا مخاطب در ناخوداگاهش این تصور الگویی شکل بگیره ، مثلا من خودم پست های اول اولم رو ببینین هوش مصنوعی هستش ، شخص خیلی سریع متوجه میشه که این نوشته هوش مصنوعیه.......چون اون هوش مصنوعی  یه الگوریتم مشخص داره همونطور که تو داری.......پس نوع حالت الگوریتم نوشتن  خیلییی مهمه!!؟.......................پُر شدن........................وقتایی که درد دارین یا پر از رنجیم خیلی هامون که اهل خوندنیم ، می‌نویسیم ، هرچیزی که ازش پُر هستیم می‌نویسیم ، تند تند......با سرعت دوست داریم که این درد رو به کاغذی ، دفتری یا ویرگولی یا هرجایی  بنویسیم تا حدعقل حال خودمون بهتر شه.....یا هر وقت چیزی آزارمون میده یا قبلا داده میایم و می‌نویسیم و واقعا خیلی این جور نوشته ها خیلی قشنگ میشه ، تصور کنین مولانا راجب هرچیزی که به ذهنش می‌رسید یا کشیده چشم پوشی می‌کرد و نمی نوشت یا حتی سعدی و ..... چه گنج بزرگی رو از دست می‌دادیم......چون اعتقاد دارم هر نوشته ای صدای درد مخفی از خود فرد هست که توی نوشته داره داد میزنه و ما باید این صدا رو بشنویم تا موضوع اصلی و واقعی اون نوشته رو بفهمیم ، حالا گاهی نویسندگان یا شاعران با نوع نوشتشون این صدای مخفی بلند رو سریع تر به گوش ما منتقل می‌کنن گاهی هم این صدا با تمام فریاد هایی که میزنه به مخاطب منتقل نمیشه و این میتونه اون مطلب رو غیرقابل درک کنه . . ‌........آهنگ گوش دادن یا هر چیزه دیگه........فرایند نوشتن: یا از مغز میگذره یا از قلب(بسته به موضوع و فرد داره) چه مغز و چه قلب انرژی بسیار بالایی میتونن از آهنگی که شما گوش میکنین بگیرن خصوصا قلب ، مثلا برای یک رمان نویس وقتی بزرگترین درد ها به سراغش میاد دقیقا وقت هایی هستش کع میتونه زیباترین داستان هارو خلق کنه مثلا شکسپیر که واقعا خیلی جذابه ، کسی هستش که داستان نویسی راجب یه موضوع میکنه نه توضیح ، میدونی بین این دو تا خیلی فرقه یعنی مثلا میاد داستانی راجب عشق مینویسه نه اینکه بیاد خوده عشق رو مستقیم توضیح بده و این کار رو انقدر جذاب انجام میده که مخاطب با تمام وجود اون مطلب رو میفهمه و بنظرم شکسپیر خیلی درد قلبی و روحی زیادی دیده که تونسته این طور جذاب و فلسفه وار مطالب مختلف مثل: عشق ، قدرت ، دروغ ...... و هر چیزه دیگه رو به دیده بزاره  میدونی چون مثلا برای کسی که لحظه ای حاله ای از رنج مثل نفرت اطرافش رو پر کرده بهترین زمان هست تا این نفرت رو به نمایش بزاره چون انرژی شخص نسبت به اون چیز بالا رفته و از اونجایی که انرژی از جایی به جای دیگه منتقل میشه شخص میتونه خیلی سریع این حس نفرت رو با نوشتن به کلمات منتقل کنه ، همین قدر ساده ، مهم اینه که حالا هر کار جذابی که میکنین باید نسبت به یک چیز ، یکک عالللمه پر از انرژی شین انقدر که دارین منفجر میشین و نمیتونین تحمل کنین حالا باید اون درد رو به جایی مثل کلمات انتقال بدین و با تمام احساستون راجب اون چیز بنویسین بدون ذره ای انکار تا واقعا از ریشه از اون مطلب رهایی پیدا کنین..........تمیزی و دلنشینی نوشته شما........... تمیز نوشتن هم مهمه(چیزی که من واقعا تلاش می‌کنم ولی خب.....-_-) ، وقتی یه سری فونت ها یا پررنگی ها یا کج یا قاب گرفتن یا تیتر و هر چیزه دیگه ای،،،،،باعث میشه که مخاطب حس خوبی توی ناخوداگاه پیدا کنه(حالا یکی نیست بیاد بگه مثلا خودت چقدر این موضوع رو توی همین پستات انجام دادی /:.....)()....................کلام آخر.....................‌1.آیا متن من روان هست؟2.آیا ریتم متن جالب یا کسل کنندس؟3.آیا واقعا خودمانی و با روح خودم قاطی شده؟4.آیا خیلی شلخته نوشتم و یا زیبا؟5.آیا واقعا اون صدای مخفی رو به مخاطب میرسونه؟6.آیا زیاد طولانی یا خسته کننده نیست؟ 7.آیا بیوگرافی و عکس پست باعث جذب مخاطب میشه؟و بعد اگه این نکات اوکی بود دیگع وقتشهخلاصه زیاد سرتون رو درد نیارم......شب بخیرمرسییی اگه تا اینجا خوندی(:........علیرضا ......بتمن 🥷&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;لایک</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Fri, 22 May 2026 02:30:22 +0330</pubDate></item><item><title>روح خبیس پیتزا</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/روح-خبیس-پیتزا-snsx1ddhrgry</link><description>ویلگولیا سلاممممم اینجا خنده نه ببخشید همون ویرگوله.........خب ، از اونجایی که روح پیتزا به دنبال بنده افتاده گفتم شمام باید به این روح دچار شین..........بنده الان دوست دارم یه پیتزا که ده کیلو فقط توش پنیرپیتزا هستش بخورم😋......الان تصور کنین ، بجای نون کل بالا و پایینشو پنیر گرفته....پنیر پیتزا ، پنیر گودا...... یه گاز بزنی کش بیاد....... تازه داغ داغ ، از تو فر در اومده......کوکاکولای خنک یخی هم کنارش........گرسنم شد برم یه چیزی بخورم............شب بخیییییرتنها کسی بودی که پسندیدمتپنیر پیتزا رو نگاههههه...♡_♡....تولدم با پیتزا بگیری ، چه چیزیییی👌</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Thu, 21 May 2026 01:21:08 +0330</pubDate></item><item><title>اینجانب</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/اینجانب-anv5sqy4djrl</link><description>آ ....... سلاممینویسم برای اینکه حوصله ام سر رفتهبدجوری خراب کرده امبدجوری تر زدمتوی این مدت باید درس میخوندم و نخوندم ، حالا باید بار تجدید رو به دوش بکشماصلا چرا نخوندم ، واییییی ، کی حوصله داره امسالو دوباره بخونه.....اوفففاصلا اینا رو بیخیال دیگه برای به راه راست هدایت شدن دیره ، باید زودتر از اینا اقدام میکردم(البته عذاب وجدان بنده را ول نمی‌کند)ولی آخه تا کی این شرایط حوصله سربر ادامه داره آخه!!!دلم یه الگوریتم جدید میخواد....یه کار جدید ، یه حرکت جدید ، نمیشه که همش ۲تا ۲تا جلو رفتخدایاااااا این بنده ات چرا درس نخوند......واقعا باید چیکار کنم که آروم بشم!!همش با خودم میگم ، هی علیرضا به خودت بیا ولی حالا.......آره دیگع  خیلی دیرهسال دهمم ، امسالم در واقع باید میرفتم یازدهم ولی فک نکنم..........البته هنوز امتحان ندادم ولی خب مطمئنم رد میشمآخه چرا نخوندم ، چراااااااااا.....!!از لحاظ روحی واقعا به اینجا نیاز دارم ، یه دوماه اینجا باشمواووو براوووو چه منظره بکری برای استراحت.....تازه یه نسیم خنکم کنارش چی میشه(:👌</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Wed, 20 May 2026 15:30:22 +0330</pubDate></item><item><title>درخت</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/درخت-dcmwrocwt3me</link><description>فریاد میزنم.........نجاتم دهید......!!!باد تمامم را کنده.........ریشه هایم بیرون آمدهباران هم امان نمی‌دهد.....انقدر می‌بارد تا تمام سلول های درونم را خیس می‌کند.......چقدر سَردَس!!امشب ، تازش باد مهمان طولانی مدت این جسم نحیف است.......عجب تازیانه ای!.......چه سوزشی!زمین قصدش جدایی است......گویا من را نمیخواهدنوازنده ای مینوازد......انقدر زیبا که در آن غرق میشومصدای غُرِشَش در تمام فضا حس میشودتمام تاریکی شب را به خود روشن می‌کند....رومی ها آن را زئوس صدا می‌زنند.......ولی من او را ویالون آسمان میدانم.............چقدر زیبا مینوازد.....!!شاپرک ها را ببین............چقدر زیبا در هوای معلق پخش می‌شوند.............باز هم پرواز کرده اید!چترهای بی‌صاحبِ در این نسیم بی‌پروا پرتلاطم را بیینصاحبتان کجاست؟.......چرا دستش را ول کرده اید؟چرا جدا شدید؟!.......چرا ولش کردید.........!!؟اصلا چرا تازیانه باد تمام نمیشود امشب...!!آرام ای نسیم بی‌امان..........همه جارا کبود کرده ایمراعات کن...........تمام شهر را از جا درآوردیای سرمای بی‌پایان...............شلاق را آرام بر این تن بی‌روح و بی‌جان بزن............تمامم یخ زد......!!بگذار گرمایی بر این جامه بتابد........گاهی خورشیدی نیاز است|......</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Wed, 20 May 2026 02:40:24 +0330</pubDate></item><item><title>... تیک تاک ، تیک تاک ...</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/تیک-تاک-تیک-تاک-dmza3eumikup</link><description>ساعت های تیک تاک میخورنزمان می‌گذرد و دیگر به عقب برنمیگرددزمان هر لحظه داره سریع تر میگذره و من هنوز در گوشه ی اتاقم نشستمپرنده ها درحال مهاجرت به مکان هایی هستند که باید در آنجا سکون بگیرندانسان ها درحال استفاده از وسایل نقلیه هستند و علاوه بر آلودگی هوا آلودگی صوتی نیز ایجاد میکننهر شش دقیقه شخصی به سرطان مبتلا میشهترس آینده نه چندان دور باعث میشه بعضیا همین شب ها که ما میخوابیم خواب نداشته باشنکنکوریا درحال درس خوندن هستند و دارند با تمام وجود تلاش می‌کنند ولی یک سمت از مغزشان واقعا خیلی داغ کرده پدران هر روز درحال کارکردن هستند و تا شب مشغول کارهای مختلف اندهرچند دقیقه شخصی طلاق می‌گیرد و زندگی فرزندان خراب می‌شودالبته هرچند دقیقه هم افرادی با هم ازدواج می‌کنندشاید همین الان که در حال خوندن هستین میلیون ها نفر با سرعت زیاد به جسمی تصادف می‌کنند و از دنیا میرنخیلی ها الان درحال شکنجه شدن هستند و آرزو دارند جلاد برای ده ثانیه هم که شده ولشان کندبسیاری از مردم در این ساعت متوجه حامله بودن خود میشن خیلی ها در حال مصرف مواد اعزم از گُل هستندخیلی ها دارند مردم را در بیمارستان نجات ميدند چه کسانی که در این لحظه از سل و سرطان نجات پیدا می‌کنندچه بسیار آنان که توسط خانواده آسیب دیده عفو و از زندان آزادیت پیدا میکنندبسیاری از افراد امشب آخرین جلسه آموزشی خود را تمام می‌کنند و راهی گرفتن مدرک آن فنونی که یاد گرفتن می‌شوندافراد بسیاری در این ساعات (که شما آقا و خانم عزیز که در خانه هستید) بالای تناب دار می‌روندبسیاری از نوزادان بی دفاع در این لحظه سقط می‌شونددر همین ساعات عده ی زیادی درحال خوردن گوشت انسان هستند و یا در اتاق تاریکی شیطانی را احضار می‌کنندخیلی از افراد در این لحظه مادر و پدرشان را می‌بینند که مدت هاست چشم انتظار آن ها هستند بسیاری از پسرهای جامعه ما در این ساعت از سربازی میان و در آغوش گرم والدین و خواهران و برادران یا هر شخصی دیگری قرار میگیرنبسیاری از اشخاص در این لحظات از راه پله ها بالا می‌روند و به خاطر افتادن از پله پیچ و خمی می‌خورند و بر اثر ضربه گَردن از دنیا میرنبسیاری از افراد همین لحظات در حال خودکشی هستندخیلی از مردم آخرین قسمت سریال مورد علاقه شان را تمام می‌کنندبسیاری از مردم در سردخانه درحال شستن جسم پدر و مادر یا شخصی از دیارشان هستندخیلی از اشخاص در این ساعات در جنگل گم میشن و نیاز به کمک دارندخیلی از افراد در این لحظات بچه کوچکشان در جمعیتی گم می‌شود و به دنبال آن هستند خیلی از افراد در این لحظه سکته میکنن و از دنیا میرنخیلی از افراد الان کنار عابرپیاده ای هستند که کنار بیمارستانی هستش که می‌خواهند متوجه شوند حال عزیزشان چطوره ، و در همان سرما میخوابنبسیاری از اشخاص در این لحظات قطع نخاع می‌شوند و دیگر نمی‌توانند تکان ساده ای بخورندخیلی از افراد در این ساعات کور میشن و خیلی از افراد کَر بسیاری از مردم در این لحظات در خیابان گیر ارازلی افتاده اند و در حال دعوا با آن هستند ، انقدر همدیگر را می‌زنند تا دیگری جان بده چه بسیار آنان که در این لحظات با آنکه نمیخواهند به اجبار وصیت می‌کنند چه کسانی که در همین زمان روز هاست که نخوابیدن و با آن همه بی‌حالی در حال جارو کشیدن خیابان هستندچه بسیار کسانی همین لحظات در خیابان در حال تفکیک زباله هستند و این کارشان تا صبح و روز بعد و همین طوری دائم ادامه دارد و خواهد داشت تا بمیرنچه بسیار کسانی که در همین لحظات بر اثر برق گرفتگی خشک می‌شوند افرادی هم در همین زمان در گوشه ای از این جهان که بلاخره تونستن این فرصت رو بدست بیارند درحال انجام گناه هستندچه بسیار آنان که یتیم می‌شوند و چه کسانی که داغ مادر می‌بینندچه کسانی که پدربزرگ و مادربزرگ و یا خواهرعزیز دور دونه یا برادر عزیزشان از جهان میرهبچه هایی همین ساعت در همین سختی ها در بهزیستی به سرپرستی خانواده ای در می‌آیند و از شوق به آسمان می‌پرند در همین حین نوزادانی چشمشان را بدنیا باز می‌کنند و یا اشخاصی چشم انتظار فرد جدید خانواده شان هستندخیلی از افراد در این ثانیه ها درد دل میخورند، درد معشوق ، درد بحث های بی پایان با خانواده ، همسرشان ، شوهرشان ، رفیقشان و یا هر شخص دیگربسیاری از افراد در همین ساعات خواب بسیار وحشتناکی می‌بینند و چشمانشان را با نگاهی لرزان وا می‌کنندخیلی از افراد در این لحظات زودگذر چیز داغی بدنشان را می‌سوزاند ، سوختنی که دیگر با هیچ پماد یا دارویی درست نمی‌شود بسیاری از مردم در جاهای مختلف جهان پشت خط مقدم اند و در تلاش اند تا دشمن از خاک آنها عقب نشینی کندبسیاری از افراد در این لحظه کنار دریا در حال خواندن نماز هستندبسیاری از مادران کنار سجاده در حال دعا برای عاقبت بچه هایشان هستند بسیاری از پدر و مادر ها و یا هراشخاص دیگری که در آن عالم است در اطراف شما حضور دارند و دوست دارند داد بزنن حواسم بهت هستش ، نگران نباش ، به مسیرت ادامه بدهبسیاری از افراد در آن دنیا درحال کشیدن عذاب های تاقت فرسا طولانی مدت هستند در همین هزارمین ثانیه ها که میگذره ، در همین لحظه که تو با دفترهای پراکنده ات در اتاق نشستی یا کامپیوتر و لپ تاب یا حتی گوشی ات که در دستانت هست و داری این را می‌خوانی  خیلی از نوزادان و کودکان و افراد بالغ در تنور گرمی گذاشته میشن و از حرارت زیاد پوست تن‌شان مورمور میشه و در حال فریاد و داد و جیق و گریه از دنیا میرن ، میتونی درد وحشتناک این لحظه رو تصور کنی؟خیلی ها در همین لحظه که تو مشغول خوندن کتاب های درسی یا هر چیز دیگری هستی به اشتباه در قبری چاه می‌شوند و فریاد میزنند: کجا رفتید؟ زنده ام! زنده ام! نجاتم بدین دارم خفه میشم!خیلی ها در این لحظه برای اولین بار گُل می‌کشند و برای سال ها اعتیاد پیدا می‌کنندخیلی ها در رختخواب در آغوش گرم همسر یا شوهرشان هستند و خیلی ها با شخص عزیزشان در بستر خواب به سر می‌برند و خیلی محکم در بغل هم هستندخیلی ها قهر کرده اند و دائم دنبال آن اند تا دیگری کوتاه بیاید ولی هیچ معلوم نیست کی یا چه زمانیخیلی ها از کُما چشمانشان را باز می‌کنند و عزیزمنتظر آنها با دیدن چشمان باز آنها بسیار خوشحال می‌شودخیلی از افراد در این لحظات واقعا عاشق میشنخیلی از افراد واقعا در این لحظات از رابطه شان بیرون میانخیلی ها خونه ندارند و در ماشینی که به لطف خدا دارند می‌خوابند خیلی ها هم هیچ سرپناهی ندارند و در همان خیابان یا علفزارها و یا نیمکت های چوبی یا سبز رنگ و سرد آهنی پارک ها با لباس های پاره شان سعی می‌کنند بخوابندخیلی ها دستگاه اکسیژن بهشون وصله تا بتونن یه نفس راحتی بکشنخیلی ها در همین ثانیه ها مورد ضربه شوهر بیشعورشان قرار می‌گیرند و یا پسر یا دختری که(خدا هیچ وقت اون روز رو نیاره) شاهد ضربه خوردن مادرشان توسط پدر بی همه چیزشان هستند خیلی از بچه ها یا جوونا یا نوجوونا توی این ثانیه ها توسط خانوادشون ترد میشن و التماس می‌کنند تا توسط والدینشان بخاطر کاری که کردن بخشیده شنبسیاری از افراد در همین ثانیه ها که تو توی خونه مشغول کار یا خوندن و درست کردن یا درد کشیدن هستی بیرون از خانه شخصی از دندون درد داره به خودش میپیچه شخصی کاسه برای نشستن نداره و آرزویش این است بتونه مثل آدم بخوابه یا دستشویی کنه یا یکی بخاطر سردرد سنگینی که دارد همه جارا مبهم میبینه ، دیگر از درد گوش درحال منفجر شدن هست ، یکی دماغش شکسته و آرزو دارد هرچه زودتر خوب شود یکی دیگر هم تمام این درد هارا با هم داردخیلی ها توسط شخصی که باید بهش پول بدن و ندادن (درواقع یعنی پول اون روز رو نتونستن جور کنن) در حال کتک خوردن از اون شخص با میله ، ملاغه ، زنجیر ، شلاق ، چوب ، کمربند ، و یا هرچیز دیگه ای هستندخیلی ها بلاخره با ماشینشان به مقصدشان می‌رسند و خدا را شکر می‌کنندخیلی از خانواده ها یا افراد در همون مسیر رسیدن به مقصد تصادف می‌کنند و از دنیا میرنخیلی ها درحال جراحی هستند و خاندانی و یا شخصی هم در حال دعا کردن برای موفق بودن آن جراحی استخیلی ها در همین لحظات مورد حمله سگ های ولگرد قرار میگیرن و بسیار زخمی می‌شوندخیلی ها اجسام سنگینی ناخودآگاه که بخواهند رویشان برمی‌گردد و به شدت آسیب می‌بینند و خیلی ها ......خب حالا رسیدیم به تو ، چی؟! ، من؟ ، منو میگی؟ ، آره تو بفهممم تو رو میگم ، میتونم تا صبح برات دیالوگ و حالت‌های مختلف دیگه آسیب دیدن و ضربه خوردن بنویسم ، پاشو ، نبینم از این سالم بودنت یا تنومند بودنت بد استفاده کنی! ، اینجوری خیلییی بدی ، خیلییی ناحقی کردی ، نامرد میدونی چند نفر دلشون میخواد همین حالا احوال نسبتا اَسَفناکِ تورو داسته باشن ، هااا!؟ ، نمیدونی واقعا؟! ، پس تورو خدا پاشو وقتت رو هدر نده ، بلندشو و هرجوری شده پرواز کن ، آآ باریکلا! آفرین ، چه عجب! ، این تشویق برای اولین قدمت👏 ، پاشونو پاشوو تو میتونی ادامه بده ، آفرین! نباید وقتت رو هدر بدی بهونه ممنوع🫸علیرضا ابراهیمی امیدوارم کمی حالتون بهتر شده باشه(:</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Tue, 19 May 2026 01:30:30 +0330</pubDate></item><item><title>الو؟! : یک ، دو ، سه</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/الو-یک-دو-سه-wmzo6zn9hrdp</link><description>ساعت ۲:۱۷ دقیقه شبههیچ کوفتی نمیتونه حالمو خوب کنهحالم از نور کله ی صبح به هم میخورهآخه تصورش رو می‌کنم فردا دوباره اون همه کار هستش ، کمرم میخواد خم شهآخه این همه گند شانسی مگه میشه!!يا به قول انگلیسی ها مگه میشه بدتر از این!؟اصلا جای خوابم ندارم الاناسباب کشی کردیم بابای نسبتا محترمم با داداش کاملا نامحترمم روی مبل خوابیدن و مامانمم با بقیه داداشام روی تختجالبه اول بابام میگفت روی مبل نخوابین شلواراتون کثیفه ولی حالا منو نذاشتن بخوابم خودشون گرفتن خوابیدنهعی ؛ مُردیم از این همه خوشی...البته یه تخت کثیف هست که میتونم رو اون بخوابممشکلی نیست ، همه چیز خوبه ، من چقدر خوشحالمععععه ، انقدر بدم میاد از این حرفااا!!ملت توی این فصل بیرون میرن تفریح و شمال و ... ما یک ماه داریم خونه رو درست می‌کنیمماشالله خیلی داداشامو دوست دارم باید باهاشون به کارای خونم رسید ...وایییی امتحانات!!!امتحاناتی که نخوندمو چیکار کنم!آخه لامصب امتحان چی میگه این وسط!پولم نیستش دوتا سفر رفت روحم شارژشهحالا ملت توی سن ما موتور و همه چی دارن ما باید آرزو کنیم یکبار مثل آدم با خانواده بیرون بریمالبته به ملت نگاه نمیکنمااا ، نه ، دارم میگم کاشکی روابطم حدعقل مثل آدم با خانوادم بودمرابطه هایی که با بقیه دارم همه شُلِسشِن هستن یکی از یکی دیگه بهتر ، مخصوصا خانوادم....حالا به بُعد غیر از خانوادم نگاه کنیم :تا حالا چیزی به اسم &#34;عدم اعتماد به فرد&#34; شنیدی؟میدونی چیه؟نه!؟شایدم بدونی ولی باز محض اطلاع: &#34;یعنی اینکه به هیچ کسی نمیتونی اعتماد کنی حتی با اینکه طرف صدش رو بزاره&#34;چرا؟ به خاطر خاطره های خوبی که از بقیه دارمیادمه آخرین بار که قلبم رو دست یه نفر دادم بدجور چنگ و پاره پورش کرد ، دائم ناخوناشو توی قلبم فرو می‌کرد ، هعی با سوهانی که ناخونش رو تیز می‌کرد می‌زد روی قلبم ، با پاش میپرید روش براش مهم نبود قلبه ، قلب ، بفهمممم قلبمههه ، خلاصه که کلا اثری از قلب باقی نموندالان بجای اون یه تیکه سنگ بزرگ هستدلم به حال روابط احساسی که الان دارم میسوزهخیلی خَشِنَم اصلا برام مهم نیست شخص مورد نظرم چه واکنشی نشون میده فقط میخوام دور شم ، حالا هرقدر که طرفم منو بخواد باز من احساس میکنم نمیخواد منو پس به درد نمیخوره ، حالا طرفو ول کن برو آفرین ، ..... &#34;ریتم حال حاضر بنده&#34;تازه یه مشکل دیگم دارم خیلی مضخرفه:چرت پرت ترین اتفاقات منو خیلییی ناراحت میکنه ...بعد فکر کن حالا این وسط اتفاقات بزرگم بیفته!خلاصه دوست دارم دادددد بزنمگریههههه کنمجایگاه گِلایییه داشته باشم بگم :این چه وضعیه!آخه کی من خواستم مُرده ی متحرک باشم!کی من خواستم این همه آدم سم رو تحمل کنم!چرا با هرکی حال نمیکنم بیشتر میبینمش با هرکی حال کنم کلا محوش میکنی!؟چرا باید به روابط احساسی بقیه با اشگ و درد نگاه کنم!؟ مگه من انقدر بدم؟ مگه من چیکار کردم؟ مگه من کم صبوری کردم؟ مگهههههه ...چرا یکی از فرشته هاتو برای من نازل نمیکنی یکم آرومم کنه؟ ، راه رو نشونم بده ، میدونی آخرین باری که یه نفر منو بغل کرد کی بود؟ میدونی آخرین باری که از یه نفر واقعا خوشم اومد کی بود؟ چرا هیچ کی برام معنی &#34;انسان&#34; نمیده؟ چرا تمایل به زندگی به ارتباط گیری ندارم؟ خب چرا ؟ بگوووو خباین همه سالهههه دارم اینو ازت میپرسمچرا یک فامیل سالم نداریم همه از دم خنگچرا من هرچی میخوام بدتر میشه؟ چرا کمکم نمیکنی دارم غرق میشم.مگه قرار نبود هرکاری کردم کنارم باشی پس چرا ولم کردی؟ چرا جز خودم با خودم کسی باهام نبود ، چرا؟از تنهایی خستممم ،  بدجوری اصلا ، یه مورفینی چیزی نیاز دارمم خب بسه دیگه تا ما توسط این زندگی شیاف نشدیم بخوابیم شب بخیر👋‌‌○علیرضا ابراهیمی○~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sun, 17 May 2026 03:20:09 +0330</pubDate></item><item><title>سروده آقای X</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/سروده-آقای-x-sotwfuarhzvt</link><description>به صورتت نگاه که میکنم همه غمام میرهاگه همین الآن بری میشم من هم همین الآن تیرهسیاه میشه کل زمین وقتی که نیستی دور منوقتی هستی خوبم انگار میشه رفرش کل تناین بدنِ مال توئه چشمام فقط زومه روو توهر جا که باشی میبینی پر میکنن رو به روت روتوو قاب چشم هات هم میبینی که من هر جایی میرمولی تو توو دید من نیستی هر از گاهی بی رحمچطوری میتونی اصلا من رو بی خبر بذاریچطوری میشه تو که خودت یه پا خبرنگاریزندگی بالا پایین داره با تو بالام بی تو پایینبا تو بالام بی تو پایین، با تو رنگی تره بی تو همش زخمهولی تو میشی روو زخمام لیدوکائینآره تو میشی روو زخمام لیدوکائینزندگی بالا پایین داره با تو بالام بی تو پایینبا تو بالام بی تو پایین، با تو رنگی تره بی تو همش زخمهولی تو میشی روو زخمام لیدوکائینآره تو میشی روو زخمام لیدوکائینمن رو بی حس میکنی از درد و پرحس میکنی از عشقبی تو میخم روو این مبل و با تو همش ورزشهمش نرمش، همش گردشدل من اصلا این شکلی نبودهدل تو اینطوری کردش، کرده عشقشدی خانوم این خونه و مجبورم کردیمن هم بشم مردش، بشم یه ارتش، بشم یه ارتشچقدر خوبه من هر جایی میرم ببینم حواس تو به من هستشچقدر خوبه بدیم از جون و از رگ ما بهم ارزشچقدر سمه بشم مار و بشی زهرشچقدر قشنگه من ول کنم این بار روتو به خواست خودت من رو بشی جلدشزندگی بالا پایین داره با تو بالام بی تو پایینبا تو بالام بی تو پایین، با تو رنگی تره بی تو همش زخمهولی تو میشی روو زخمام لیدوکائینآره تو میشی روو زخمام لیدوکائینزندگی بالا پایین داره با تو بالام بی تو پایینبا تو بالام بی تو پایین، با تو رنگی تره بی تو همش زخمهولی تو میشی روو زخمام لیدوکائینآره تو میشی روو زخمام لیدوکائینآدم ها برای این که همدیگه رو داشته باشنباید پر بشن از هم و اگه میخوای پر از یه چیز درست و حسابی بشیباید خودت رو درست و حسابی خالی کنی از همهچیز درست و حسابی رو اول باید لیاقتش رو داشته باشی وبعد باید جاش رو خالی کنی تا بیادمثال بزنم، مثلا، شما میخواییه پیانو رویال خوشگل بذاری وسط حال خونتخب باید اول جاش رو داشته باشی وباید از سالنت رو از میز صندلی اضافه و چیزهای مزخرف خالی کنی یا نهبله، آدم ها برای پر شدن از چیزهای خوب و احساسات درستباید خودشون رو از آدم های پوچ و حس های کثیف خالی کننباید لیاقتشون رو ببرن بالاشاعر:!علیرضا ابراهیمیتوی کامنتا اگه میدونستین این چه آهنگی هستش بنویسن ببینم چند نفر می‌شناسن.</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sun, 10 May 2026 22:01:10 +0330</pubDate></item><item><title>خاطرات شبهای قشنگم</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/خاطرات-شبهای-قشنگم-nj85w5dclptw</link><description>مریض شده ام ، مدت ها بود که بیماری سراغم نیامده بود ، این یکی انگار آمده بود انتقام تمام اون روزهایی که باید بیمار میشدم و نشدم را بگیرد ، از عصر دیشب تا الان دائم بالا میارم ، انقدر این اتفاق افتاد که تعدادش از دستم در رفته ، البته التهاب و سرگیجه و تن درد و بیخوابی و سردرد بماند ، جالب تر از همه این ها این است که تا قبل عصر دیروز خیلی اوکی بودم و خیلی ناگهانی این درد به سراغم آمد ، و اما اصل ماجرا ، مادرم همون عصر دیشب به خانه یکی از دوست هایش رفت و پدرم و داداشام در خانه بودیم ، جلوی آنها داشتم جان میدادم ، هربار که دکمه تخلیه زده می‌شد کم انرژی تر میشدم و بزور روی پاهایم ایستاده بودم ، از جایی به بعد احساس کردم دارم اسید معده پس می‌دهم ، گفته بودم که داریم اسباب کشی می‌کنیم بنابراین همه وسایل جمع بود و هیچ قرصی وجود نداشت که حالم را بهتر کند به خاطر همین هم رفتم سراغ پدرم را گرفتم که در اتاق پذیرایی مشغول فیلم دیدن بود ، التماسش کردم تا چیزی بده تا شاید بهتر شوم و در جواب می‌گفت ضر نزن هیچی نداریم ، برای همین مجبور بودم توی همون حالت سرگیجه و ضعف که خیلی سخت روی پاهایم ایستاده بودم به آشپزخونه برم و ببینم چی داریم ، اونجا هم چیزی پیدا نکردم بنابراین کتری را پر کردم تا آب‌جوش بخورم، بعد از اینکه آب جوش را خوردم ، رفتم اتاقم تا بخوابم ، پدرم بهم گفت:تا ۱۰ دقیقه دیگر تخلیه میشی و متاسفانه این شد و این سری همه جارا تار میدیدم ، پس به یکی از داداشام گفتم میشه برین از همسایه بالایی فلان قرص را بگیرین تا شاید حالم بهتر شود! و بعد جواب داد:نخیر الان شب هستش خودت برو بگیر ، بنابراین قرصمان هم جور نشد(: از قضا ساعتای ۱۱ تا ۱۲ مادرم خونه آمد و باید بگم که قبل داداشم به مادرم زنگ زده بودم تا کاری کند ولی اون بهم گفت:چند بار به تو گفتم آدم شی؟چند بار به تو گفتم هواکش حمام را خاموش کنی؟ و همینجوری شروع کرد نصیحت تا اینکه آخر بهم گفتش که برو دوتا قرص فلان و فلان از بیرون بخر و در جواب گفتم که نمیتونم چون تب داشتم و انقدر سردم بود که پتو رو روی خودم انداخته بودم و اینور و آنور می‌بردم تا بیشتر سردم نشه پس بهش گفتم خودن بخر و اون گفت من دیر میاما گفته باشم در نتیجه من تو رخته خوابم با تب سردرد بی‌حالی که هیچ کسی برام هیچ کاری نمی‌کرد ماندم و دائم منتظر  بودم یوسف گم شده به کنعان بیاد ، ولی خب یوسف خیلی دیر رسید تقریبا ساعت ۱ یا ۱۲ شب بود که اومد و التماس کردم توروخدا یه کاری کن و بعد دد تا قرصی که یکیش زد تهوه و دیگری ژنوفن بود خوردم که از شانس خوبم ۵دقیقه بعدم همه آنها دکمه اخراجشون از بدنم زده شد(: ، در نتیجه مادرم که در رختخواب با بچه نوزادش بود را صدا زدم تا کاری کند ولی بهم گفت:چیزی ندارم که تا صبح وایسا تا  جایی باز شود چون هیچی که نمیتونی بخوری ، من هم دیگه دیدم پافشاری کار اشتباهیه رفتم تو اتاقم و حدعقل ۱۰ با تا خود صبح بالا آوردم تا اونجایی که چشام داشت از حدقه می‌زد بیرون ولی با همه ی اینا تقریبا دن دمای ساعت ۵ صبح به لطف صحبت های مادرم با پدرم که بچه تو ببر دکتر تا بهتر شود پدرم بالای سرم آمد و گفت پاشو ما هم رفتیم دکتر ، توی بیمارستان ۲تا آمپول خوردم و بعد دوباره آمدم خانه ، بعد اون احساس کردم یکمی حالم بهتره ولی بعد یه چرت ۱ ساعته کع زدم بلند شدم و یک ماده زرد رنگ بسیار بسیار تلخ که نمیدونم چیا موقع آب خوردنم بالا آوردم ، چقدر هم زیاد بود بعد اون باز هم به بستر رفتم تا بخوابم ولی خوابم نمی‌برد چون تن درد داشتم و سردم بود پدرمم تقریبا ساعتای ۸ صبح سرکارش رفت و من قبلش گفتم بیا بابا منو یه جا دیگه ببر اون آمپولا جواب نداده بعد از همه جاااالب تر میدونی چی بود؟این بود که بهم گفت خدا نکنه شما مریض شین خیلی لوسین/: ، من هم دیگه از ناچاری رفتم توی رختخواب و منتظرم بودم مادرم بیدار شه ساعت۹ نه بیدار نشد ساعت ۱۰ که همیشه بیدار بود اون روز نشد تا اینکه ساعتای ۱۱ اینا بلند شد و گفتش که باید صبر کنی تا خوب شی دیگه منم کل اون روز تا الان خداروشکر وایسادم و یکم حالم بهتر شده و البته دلپیچه و گردن دردم اضافه شد(: خلاصه که وضعیت خرابه! امیدوارم یه روزی تک تک این کاراشونو جواب بدن که منو اینجوری عذاب دادن و کاری نکردن🔪به امید دیدار ، البته اگه زنده بودیم😷علیرضا ابراهیمی </description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sun, 10 May 2026 21:01:28 +0330</pubDate></item><item><title>داستان ملکه و پسرک</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/داستان-ملکه-و-پسرک-sabgsgyq3xqr</link><description>ملکه در بالاترین طبقه کاخش بود ابرهای بینهایت از کنار پنجره های بزرگ اتاق ملکه رد می‌شدند کم کم داشت صبح می‌شد خورشید با قدرت میتابید و فضای ابرها را از نورهای گرمش و رنگ های ملایم آرام بخش پر می‌کردملکه از تخت شاهی اش بیدار شد و با عجله به تراس بزرگی که از گلدان های زیبا پر شده بود رفت و دستهایش را میان ابرهای اطرافش گذاشتنفسی تازه کرد و با پیانو ای که در تراس بود ساعت ها نواختبعد مدتی آماده شد و قدم قدم از پله های قصر پایین رفت تا به اتاق جلسات برههمه دور میز جمع شدند و شروع کردن از موضوعات مختلف جامعه سخن گفتنپس از ساعت ها بگو و شنید مصوبات جدید تصویب شد و قرار بود هریک از سران مجلس به دنبال قسمتی از آن مسئولیتی که با خودشان مربوطه بروندملکه تصمیم داشت بعد این همه گفتگو هوایی تازه کند ، بنابراین طبق معمول لباس های ساده ای پوشید و به خارج از قصر رفت.از روی پلی که برای گذشت از رودخانه نزدیک قصر بنا شده بود گذشت  و به مسیری که هر سال این موقع پر از برگ های نارنجی رنگ بود رسیدکنار نیمکتی که در گوشه ای از خیابان بود نشست و شروع به خواندن کتاب مورد علاقه اش کردآدم های مختلفی از آنجا می‌گذشتند کالسکه های زیادی به سرعت از آنجا رد می‌شدند و ملکه صدای تمام این هارا میشنیدصدای پچ پچ آدم ها صدای چرخ کالسکه ها یا حتی صدای بلبلی که بر میان شاخه های درختان بود و  یا صدای دارکوبی که نوک منقارش را به درختی فرو می‌کرد با همه ی اینها به خواندن ادامه داد ساعت شهر به صدا در آمد بنابراین ملکه بلند شد و به کلیسای شهر رفت ، در آنجا مدتی بود و در دم دمای عصر به بازار رضای شهر رفتدر بازار رضا ، رضا را دید کسی که مسلمان بود و مدتی بود پیش حرم امام رضا رفته بودرضا تنها کسی بود که ملکه را می‌شناخت با او احوال پرسی کرد و بعد از او پرسید:می‌خواهم کمی میوه خوب و تازه بخرم بکجا بروم ، راه نشانم بدهبنابراین رضاخان ملکه را به بهترین تربار فروشی بازار برددر آنجا ملکه کل میوه های مغازه را خرید و در نتیجه صاحب بچه فروشنده جلوی چشمانش آمد( و باید بگم که آن همه میوه را با کالسکه باری قصر به سمت کاخش برد )فروشنده پرسید کیستی؟ملکه هم گفت شخصی از همین دیار بعد فروشنده ادامه داد این همه میوه می‌خواهی چکار؟ملکه هم گفت:این همه پرسش چه دردی از شما دوا می‌کندفروشنده خنده ای زد و بعد آمد که ادامه بده رضا خودش را وسط انداخت و گفت:عجله داریم سوالهایتان برای بعدبعد آن  ملکه و رضا بیرون آمدند و چندی در خیابان شهر که باد تند و سوزناک می‌تازید با صدای خشخش درختان به قدم زدن مشغول شدند نزدیک های قصر که می‌شدند رضا گفت:خواهرجان وقت اذان است باید بروم ، ملکه هم با لبخندی از او خداحافظی کرد و هر کدام راه خود را رفتندرضا درحال تکبیر و ملکه در حال دیویدن به قصر در آن هوای بارانیبه قصر که رسید سریع لباس های دیگرش را برداشت و به سمته حمام قصر رفتدوشی گرفت و حالی تازه کرد و بعد لباس هایش را پوشید و به سمت سالن غذا خوری رفت و روی صندلی اش نشست چندی منتظر وایساد و بعد افراد دیگر هم آمدند و شروع به خوردن شام کردنسر شام با هر کدام از افراد صحبتی کرد و مروری از کارهایی که هرکدام از آنها در طول این ساعات امروز انجام داده بودند.پس از آنکه سخنان آنها و خوردن آنها تمام شد هر که از افراد به سمت اتاق هایشان روانه شدند ملکه هم مانند همیشه لباس خوابش را پوشید و به سمت اتاق رویایی اش رفت به اتاقش کاغذ تابلویی آورد و در تراس شروع به کشیدن نقاشی روی آن از ماه آبی و ابرهای هموار در هوا کردبعد آن هم مدتی به پیانو زدن مشغول شد بعد به تختش رفت و در نهایت چند صفحه ای کتاب خواند تا در نهایت خوابش برودهمان شب ها ملکه سکته ی قلبی کرد و از دنیا رفت و سوگواری ای تمام شهر را گرفتفردای آن روز کم کم همه به لطف نگهبانان قصر متوجه مرگ ملکه میشوند و آن را از قصر به کنار قبر پدر و مادرش و همچنین برادرش که در جنگ کشته شده بود در قبرستان دفن کردندمردم از هر کجای شهر جمع شدندو دعا و هرچه را که در ذهنشان بود برای ملکه در قبرستان می‌خواندندسپس سربازان قصر ؛ شیپور شاعرانه ای به پاس مرگ ملکه نواختند و مراسم به پایان رسیدرضا عین مادر مرده ها گریه میکرد و میگفت:ای کاش  به او گفته بودم چقدر دوستش دارم! ای کاش ، ای کاش نمیترسیدم و میگفتم چقدر برایم باارزش است        ای کاش؟ولی خب دیگر فایده ای ندارد            بعد زیر لب میگه:در آرامش بخوابی                                 آمین...      رضا بعد آن ماجرا تا مدت ها شهر را ترک می‌کند و           هیچ کسی نمی‌داند که در کجا به سر می‌برد                           and the end of story...   علیرضا ابراهیمیسافت های </description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Sat, 09 May 2026 16:00:48 +0330</pubDate></item><item><title>... آرزو نامه ...</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/آرزو-نامه-fd0cb6da7rm8</link><description>ساعت ۱۵:۴۱ بعد از ظهرهداریم توی این ول وشو مملکت اسباب کشی می‌کنیمراستش اصلا انتظار نداشتم اگر قرار باشه از این خونه پاشیم الان و این موقع از سال جدیدی که اومده اسباب کشی کنیم ، ولی خب میدونین دیگه کارای دنیا غیرقابل پیش بینی هستشتقریبا توی این مدت زمان که جنگ هستش یک عالمه کتاب های مختلف یا پادکست رو که دوست داشتم خوندم یا گوش دادم واقعا چقدر کیف داد...🥰راستی راستی ؛ سلامتی تمام کسایی که امسال قراره بیفتن😁✌️نمیدونم گفتنش به چه درد میخوره ولی من تا سال نهم همیشه ۱۹ یا ۲۰ بودم ولی امسال به لطف رشته آشغال ریاضی چنان افول کردم که فقط دلم میخواد قبول بشم برم سال بعدچقدر توی دلم از اول شک داشتم که نرم این رشته ولی به لطف اصرار های مادرم متاسفانه رفتمحالا باید تلاش کنم حدعقل پاس بشم برم سال دیگه واقعا عجب تصمیم غلطی گرفتماااچقدر این موضوع رو اعصابه😩😤کلا احساس میکنم باید میرفتم یا فنی یا اینکه کامپیوتر ، چون از اونجایی که معتقدم جهان امروز ما رو به همین مغز کامپیوتر و اینجور ابعاد حرکت میدهکاشکی فیلم و سریال سازی تو ایران جذاب تر بود کاشکیتصور کنین یک شرکت هالیوود یا دیزنی توی ایران بود چقدر داوطلب زیاد می‌شد میرفتم فیلم های اکشن یا وحشت بازی می‌کردم واقعا چه کیفیییی می‌داد نه؟🙃هنر ، آره هنرم خیلییی قشنگه پیانو یاد میگرفتمسنتورگیتار برقیکاشکی پول باشگاه بدن سازی داشتم میرفتمالبته نه خیلیی عضله ای یااا نه! یه جوری که بدن فرم خوب خودش رو داشته باشهیا حتی یه موتور یا ماشین اگه بود هر روز دست دوستامو میگرفتم میرفتیم کل تهرانو می‌گشتیم بعد که ساعت ۱۲ شب می‌شد برمیگشتیم خونهآخ که چقدر خوب میشد،آخ به هرحالهمه ی اینا آرزو بودآره آرزولطفا شمام آرزو های خودتون رو هرچند که دیرم شده باشه لاعقل بنویسینهمین نوشتنم لذت بخشههمین تصورشباز برای شما ، امیدوارم شبیه من نباشیندنبال هر چیز آموزشی که احساس میکنین روحتون به اون مسیر میره برین ، واقعا خیلی لذت بخشهآرزو موفقیت برای همهعلیرضا ابراهیمی</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Thu, 07 May 2026 16:42:20 +0330</pubDate></item><item><title>دسر امشب شما:مغز در رفته</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/دسر-امشب-شمامغز-در-رفته-tcvk0u2pjqlv</link><description>اعصابم داغوناز نظر روانی به آخر رسیدماعصابم از دسته اتفاقاتی که داره میوفته و نمیدونم جلوشون بگیرم خیلی خوردهخیلی چیز ها هستن که دلم میخواد عوضشون کنم ولی نمیتونمخیلی رو اعصابه ؛ حتی دوست دارم آدمای اطرافم رو با تریلی زیرشون کنم ، آخ که چه کیفی میده (: 🔪کاشکی حد عقل یه خورده آدم اطرافم بود واقعا درده بدی هستش وقتی میخوای به آرامش برسی ولی همین که میای ریلکس کنی یه سری آدما حتی حضورشون گند میزنه به کل فرکانسی که از قبل داشتیدوست داشتم یه کلبه داشتم توی کوه های برفی بعد میرفتم حد عقل ۲ماه اونجا بودم تنهای تنها ، واقعا تصورشونم خیلی لذت بخشه کاشکی کشتن ایرادی نداشت به نظرم یه سری آدما هستن فقط باید به رگبار بیندیشون چون هرکاری میکنی خفه نمیشن ، مغز آدم رو تو گوشت چرخ کرده میندازن😒میدونی تو روان‌شناسی این مد هستش که تنهایی چیزه خیلی بدیه و ما باید بیشتر ارتباط بگیریم و در اجتماع حضور داشته باشیم ولی من کاملا مخالفمبنظرم ویروس اجتماع اولین و شاید خطرناک ترین ویروسی هستش که همه مون باید تحمل کنیممخصوصا اولین جامعه ای که باهاش روبرو میشیم میفهمی منظورم جامعه خانواده ستوی جبهه جنگ رفتن هزارررر بار بهتر از گذروندن با این آدمای روانیهحتی با ضد گلوله هم بری وارد اینا بشی باز از یه سوراخی کیلت میکننو اینکه تنها قدرت من قلمم هستش حدعقل خالیم میکنه ،  آروم میکنه آدمو ، انگار ۴ مسکن با دز ۵۰۰ رو با هم خوردی _ریلکس….. میدونین توی روسیه توی سرزمین های شمالیش ومناطق سیبری در سال ممکنه تعداد گرگ ها زیاد بشه به همین خاطر سازمان محیط زیستش موظفه افرادی رو بفرسته اینا رو شکار کننواقعا چه کار راحت تری نسبت به صحبت با یه مشت آدم نفهم که هر چی بگی باز نمیفهمنو اما مجرم اصلی به اسم ¡ دوپامین ¡چیزی که خطرناک ترین فرد این جامع جهانی هستشمیپرسی چرا ؟1.عامل فساد های شهواتی2.عامل عاشق شدن های الکی3.عامل قتل های بر اثر اعصبانیت4.عامل اعتیاد به مواد5.عامل ایجاد ارتباط های غلط ★6.عامل علاقه به گل 7.عامل علاقه پیدا کردنمون به یه ورزش8.عامل اشتیاق به خودکشی9.عامل علاقه به شهرتو …..اعتقاد دارم عشق همون دوپامینه؛یعنی مثلا دنبال یه جنس مخالف هستی که بیشترین ترشح از این دوپامین رو تو درونتون ایجاد میکنهواقعا مغزم رد داده از این اتفاقایی که توی این مدت کوتاه که تو زمین بودم برام اتفاق افتاده ، دوست دارم مثل کسی که حوصله ادامه بازی شطرنج رو نداره کل بازی رو با مهره هاش بپاشم رو زمین گرمالان خیلیی هاتون میگین روانیمخب آره روانی شدم دیگه هیچ چیز درست نیستهیچ چیز سرجاش نیستجایگاه ها درست نیستاونی که مثلا قرار بود وزیر بازی باشه داره سربازانه حرکت میکنه ، بجاش سرباز داره عین وزیر میره اینور  اونور اصلا عدالت معنی ندارهحتی پدر مادرمم درکم نمیکنننمیدونم دیگه باید چیکار کنم که به چشمشون بیامورزش میکنم،زبان یاد میگیرم،کتاب میخونم،موقعیت های مختلف آموزشی رایگان توی بیرون پیدا میکنم ولی دنبالشو نمیگیرنپول باشگاه رفتنمو خودشون قطع میکنن بعد میگن تو نمیریداداشای کوچیک ترم دعوا میکنم مقصر منم چرا؟ نمیدونموضعیت به فنا رفتس نمیتونم درس بخونم بهم میگن آینده نداری هعععتوی جنگیم ، تمام روانم انقدر گاهی اوقات فکر میکنم شبا تا ۲ شب بهم ریخته س ، خییلی بدهحتی کوچیک ترین اتفاقات منو هیچ شبی تنها نمیزارن دائم موقع خواب میاد تو ذهنم چرا اینجوری شد؟چرا اینو نگفتی؟چرا اون کارو نکردی؟ و …امان از کمال گرایی ،امانواقعا از شب میترسم مخصوصا ۱ شب به بعدمامانم بهم میگه:مثل عموت آینده نداریمعتاد میشیبیچاره میشیازدواجم نمیکنیمیدونی عادت کردم دیگه😄نمیدونم چیکار کردم که این حرفارو می‌شنوماصلا ولم نیستم تو خیابونیا هیچ کوفتی نمیکشمفقط آهنگ  رپ گوش می‌کنم اصلا نمیدونم چرا دارم توضیح میدم/:پدرم ، آره پدرمم دائم توی سرم میزنه واسه هر کلاسی که توی فضای مجازی پیدا میکنم و میگم برو ببین هعی بهونه میاره یا می‌پیچونه یا میگه یاد گرفتنش به دردت نمیخوره کلا گیر دادن روی اون رشته ریاضی کوفتی مضخرف😮‍💨کاشکی بتونم موفق شم همه انگشت به دهن بموننکاشکی یکی بود که عاشقش بودم تا لاقعل به خاطر اون به زندگی ادامه میدادمبغلش میکردملمسش میکردم دستاشو میگرفتمصورتشو کنار قلبم میذاشتملاقعل احساس میکنم شاید با این حس ، دوپامینی که واسه زندگی نیاز دارم فراهم شهمیدونی ما انسان ها بیشتر از اکسیژن به دوپامین نیاز داریم اصلا یه فکت جالب:بدون اکسیژن میمیری ولی بدون دوپامین مرده ی زنده ای  به نظرم اگه دومیه نباشه خطرناکترهبه هر حال حرف زیاد دارم ولی تا اینجا بسه اگه شمام حال هواتون مثل منه بزنین روی قلب اعلام حضور کنین ببینم چندتاییمعلیرضا ابراهیمی</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Wed, 06 May 2026 23:37:52 +0330</pubDate></item><item><title>ترانه درد خاورماینه</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/ترانه-درد-خاورماینه-cthletg9t2nr</link><description>میدانم که نمی‌دانم با این حال می‌مانم چون ماندن عیب نیستنماندن و فرار کردن عیب استمیروم و میگردم و می‌شنوم رنج های سخت جهان را و می‌گذرم و می‌سپارم به رهگذر زمان و میگذرانم این سختی های دشوار راشب است و بیکار در کنج اتاقی در تاریکی سکون هستمنمی‌دانم چه کنم که این بدن حالش خوب و کمی سرگرم شودبرای همین هم شروع به نوشتن کردم به هر چه در سر می‌گذرددنبال مسئله ای هستم تا راجبش چیزی بنویسمآم بزار فکر کنم …. آها!گذشتنآره مسئله را راجب گذشتن می‌گذارم………………………..‌…‌.‌‌..‌.‌‌……‌………..‌‌.‌‌‌بسم ربخیلی از ما ها دوست داریم که نباشیم و در آن دنیا به سر ببریم و خیلی از ما ها هم ممکنه از ترس مرگ و گناهان زیادی که مرتکب شدیم مثل مورچه ای که از انسان ها میترسه از مرگ بترسیمخب مسئله ولی چیز دیگر هست چرا این ها را گفتم:خب می‌دانی برای اینکه این وضعیتی که حال در این دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم را راحت تر بگذرانیم راحت تر این است که این شرایط را قبول کنیم و بپذیریم با هر حال با تزریق افسردگی از خودمان فقط ادامه مسیر را سخت تر و تنگ تر میکنیم تا جایی که دیگه ساده ترین چیزها هم بسیار سخت میشهمسئله گذشتن هستاگر ما بتونیم این مشکلات را بپذیریم و از خوردن مشروبات و مواد و هر کوفت دیگه ای که باعث میشه از واقعیت اینکه زنده ایم و داریم نفس می‌کشیم فرار کنیم خیلی زودتر با واقعیت کنار میایمباید گاهی پذیرفتهیچ کدام از ما ها نمی‌خواستیم که در خاورمیانه باشیمهیچ کدام دنبال این همه فشار و سختی نبودیم و نیستیمهمه ما دنبال زندگی هستیم که سایر عموم جهان دارندولی با این حال اسیر این بند رنج دائم هستیم که خیلی از ما ها از بچه گی با ما بوده و حال با توجه به شرایط بیشتر شده…ولی یک فکتما که راهی جز پذیرفتن نداریم ، به نظرتون راهی دیگه ای هست؟ اگر برای شما هستش که خوش به حالتان برای من بلیط فراری وجود نداردالبته این بلیط فرار برای نه تنها من بلکه برای خیلی از ماه ها وجود نداردحالا چیکار کنیم که این مصیبت و رنج و دردی که داریم تحمل میکنیم را راحت تر بگذرانیمبنظرم چاره ای جز گذشتن نیستپذیرفتن همیشه خوب نیست ولی گاهی باعث پیشرفت میشهمانند کسی که کارتون خواب هستش و در خیابان ها زندگی میکنه و حالا مو به مو و و وجب به وجب شهر را میشناسه و میدونه در فلان شرایط باید چیکار کنهیا حتی مثل سربازی که در ماموریتی بسیار سخت در کوهستانی هستش و باید برای به تکمیل رساندن ماموریت بپذیرد که با ۲ بسته غذایی که دارد کل ۷ روزش را با آن بگذراندیا حتی شخصی که ظاهر نه چندان خوبی ندارد ولی با پذیرفتن این موضوع دست خودش برای ارتباط راحت تر و بدون خود خوری با دیگران بیشتر باز کردهیا حتی پذیرفتن مادری که شاید نمی‌خواسته باز بچه به دنیا بیاره ولی با پذیرفتن و گذشتن از این موضوع بچه ی درون شکمش را سقط نمی کند و مانع مرگ یک طفل می‌شودو خیلی مثال های دیگر ….بنظرم این موضوع با ما هم صدق میکنهما مدت ها و سالیان سال هستش که داریم با این شرایط کنار میایم و ادامه میدیم پس بعد این هم ادامه میدیممدت هاست دنبال راحتی هستیم و دنبال آینده خوبی هستیم که بتواینم برای بچه های خودمون یا دادن مبلغ پولی برای بهبود وضعیت مادرمون که در بستر بیماری به سر میبره هستیمفقط خواستم با نوشتن این نوشته بگم که ما ایرانی ها مقاومت پذیریم ، قوی ایم ، ادامه میدیمگاهی اوقات به شهدا و خانواده های بچه های پر پر شده‌ی میناب فکر میکنمچه صبری خدا به شما دادهروحتان شاد و زندگی و آخرتتان پر از طلا و سعادتواقعا تصور کنین بچه تان را از زیر آوار بیرون بیارن و از آن فقط شکمی که نه دست دارد و نه پا و نه سری که بر آن برجای باشد ، واقعا بده خیلییی بداینها برای زمان حال هستنگاهی که به تاریخ می اندازم درست که پیروز بوده ایمولی تا چه مقدار آسیب دیده ایم؟ واقعا وقتی به این فکر میکنم در حیرتمهشت سال با هیچی جلوی صدام وایسادیمالبته: دوره قاجار و قتل امیرکبیر ، طاحونی که زمانی در کشور اوج گرفته بود ، وبا ، هاری ، جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم که ما هیچ طرف قضیه نبودیم ولی آسیب دیدیم ، حمله مغول و …..واقعا تنها چیزی که می‌توان گفت اینه:&#34;ما ایرانی ها بسیار بسیار استوار تر از کوه و مقاومت پذیر تر از فولادیم&#34;چقدر دلم برای ژنرال بزرگ مان سردار سلیمانی تنگ شدهچقدر دلهایمان برای رئیسی و شهدای جنگ ۱۲ روزه تنگ استبرای عزیزانی که از دست دادیم و پر پر شدنچه کسانی که یتیم شدن و چه کسانی که بی مادر و چه کسانی که طعم بسیار بسیار طلخ هر۲ را کشیدنخداوند جامع بهشتی بر تن همه تان در هر۲ عالم بپوشاندآمین…خب پس تا اینجا تنها به بخشی از بساطی که بر سفره مان پهن است پرداختیمپس به نظرم خیلی از ما ها که داریم نفس میکشیم و کنار فرزندانمان والدینمان و یا پدربزرگ و مادربزرگمان هستیم قدر این را بدانیمیا حتی خیلی از ما ها که تنهاییم هم دلیل این تنهایی را بدانیمشک نداشته باشید بر دلیلی زنده اید و هنوز با گذشت این اتفاقات زنده هستید و به راحتی نفس میکشیدخواهش میکنم وقتتان را هدر ندین ، پیشرفت کنین ، رشد کنین تا هم خودما ها وضعیت مان بهتر شود و حتی نسل های بعد از ما رنج و تورم دوران ما را نکشنآ داشت یاد می‌رفت کرونا هم که دیگه میدونین دیگه ….خلاصه راه داشت یه پنجاه خط دیگم می‌نوشتمدوای درد همه ما آذوقه صبر هستمخصوصا کسایی که دارن ازدواج میکننیا حامله هستنیا ‌کنکور یا حتی امتحان سراسری دارنیا توی سن کم میرین سرکاردرگیر اعتیاد هستیندر اتاق عمل به سر می برینآسیب دیدگان ۱۸ و ۱۹دی ماه سال ۱۴۰۴شهادت رهبرو ….خدا همه شما ایرانی های خوب را در هر کجای این خاک صبر بده و هر چرا کی میخواهید بدهدبه امید روزی که این آبادی به خوشبختی میرسه هر چند با تمام تمام این بدبختی ها که شاید هیچ کدام از ما نمیخواستیم….✊️~_+🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Wed, 06 May 2026 01:10:18 +0330</pubDate></item><item><title>سیب قرمز و کرم گریبان گیر</title><link>https://virgool.ir/@alireza.vj222/سیب-قرمز-و-کرم-گریبان-گیر-t8qial7d9xaq</link><description>سیب قرمزی روی شاخه‌ای تنومند آویزان بود.درخشنده و وسوسه‌انگیز.هر رهگذری را به خود جذب می‌کرد.اما درونش کرمی بود، کوچک و خاموش.بی‌صدا، آرام، وفادار به طبیعت خود:هر چیزی که کامل به نظر می‌رسد، جایگاهی دارد برای نفوذ، برای تغییر دادن از درون.روزها گذشتند و سیب همچنان می‌درخشید.اما کرم آرام و پیوسته، پوست را سوراخ می‌کرد، بافتش را می‌خورد، تاریکی و پوسیدگی را به قلبش وارد می‌کرد.قرمزی سیب دیگر همان وسوسه‌ی اول نبود.سطحش لکه‌دار شد، نقطه‌های تیره رویش ظاهر شد، بوی خاموش و سنگینی از عمقش بلند شد.پوست صاف و درخشان کم‌کم شکسته شد، و چیزی که زیر آن پنهان بود آشکار شد: پوسیدگی و فساد خاموش، که هیچ کس در ابتدا نمی‌دید.شاخه‌ای که او را نگه می‌داشت تاب نیاورد.سیب با تمام سنگینی فسادش، آرام و بی‌صدا روی زمین افتاد.با ضربه‌ای نرم، اما نهایی.سطحش کپک زده بود، بافتش نرم و آویزان، رنگش تاریک و بی‌روح.دیگر خبری از قرمزی وسوسه‌انگیز نبود؛ همه‌چیز به مایعی نیمه‌کدر و بافتی فرو رفته تبدیل شده بود، اثری از زیبایی که روزی چشم‌ها را خیره می‌کرد، باقی نمانده بود.کرم کوچک، آرام و بی‌صدا، حالا در قلب سیب سلطنت می‌کرد.نه خشونت‌آمیز، نه پرهیاهو.فقط حقیقت بی‌رحم و خام: هیچ چیزی پایدار نیست، هیچ ظاهری ابدی نیست، و هیچ زیبایی‌ای بدون زوال نیست.سیب قرمز، با تمام غرورش، به خاک افتاده بود.و آموزگار کوچک درونش، به همه یادآوری کرد:ظاهر تنها برای لحظه‌ای وسوسه‌انگیز است.باطن، حتی کوچک‌ترین ضعف، همه چیز را دگرگون می‌کند.  علیرضا ابراهیمی✍️🏼alirezaebra793@gmail.com خوشحال میشم با مجموعه ای همکاری کنم. می‌کند.</description><category>Alireza Ebrahimi</category><author>Alireza Ebrahimi</author><pubDate>Tue, 03 Feb 2026 23:53:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>