<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علیرضا جوکار</title><link>https://virgool.ir/feed/@alireza.tjokar</link><description>https://alireza-jokar.ir/</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:54:08</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2874017/avatar/42Yptp.jpg</url><title>علیرضا جوکار</title><link>https://virgool.ir/@alireza.tjokar</link></image><item><title>دور برگردون!!!</title><link>https://virgool.ir/@alireza.tjokar/دور-برگردون-kbz6apmviz8c</link><description>تاکسی فقط یک نفر جا داشت که با اشاره مستقیم من نگه داشت.تا سوار شدم جوانکی که عقب نشسته بود گفت: خوب! ظرفیت تکمیل شد و برای اینکه روحیه مون عوض بشه  یک چالش میگذارم تا هر کس بگه الان که سوار تاکسی شده داره کجا  و برای چه کاری میره!!! اول هم آقای راننده جواب بدهراننده که مردی حدود هفتاد ساله بود گفت: منکه راننده ام هر جا که مسافر بخوره !!! البته بلا نسبت شما خدا کنه مسافر پولدار به تورم بخوره و دربست بگیره!!!خانمی حدود چهل ساله ای که صندلی جلو کنار راننده نشسته بود با عصبانیت گفت: منکه  دارم میرم دادگاه ! ببینم بالخره میتونم طلاقم رو از اون مرتیکه نکبتی…. بگیرم یا نه!مهرمم نخواستم کوفتش بشه خرج دوا دکتر کنه!آقایی که عینک دودی زده بود گفت: دکترا میگن یک غده تو سرمه اندازه یک گردو دومین جلسه شیمی درمانیمه. کلی آدم‌ دور و برمه اما تنهام ! میینید؟حتی یک همراه هم ندارم!پسر جوانک بی اعتنا به حرف زن و مرد گفت: خوب منم که دارم میرم ماه گرد !!!دوستیمون ؛ دوست دخترم رو سوپرایز کنم این اولین دختریه که تونستیم یک ماه با هم دوست بمونیم!!!بعد رو کرد به من و گفت: هی آقا چقدر تو فکری ! شما کجا داره میری؟بدون اینکه نگاهش کنم گفتم:  جایی نمیرم من دارم برمیگردم!!!تکمله: هر آدمی قصه خودش رو داره</description><category>علیرضا جوکار</category><author>علیرضا جوکار</author><pubDate>Sat, 05 Oct 2024 13:27:27 +0330</pubDate></item><item><title>دزد گیر!</title><link>https://virgool.ir/@alireza.tjokar/دزد-گیر-fmhshdnlyund</link><description>پسرک با موهای فرفری گوله کاموا وار همراه با دختری چشم تیله ای‌و ترکه ای وارد مغازه شدند و کنجکاوانه تابلوها رو ورانداز میکردند!پسرک در حالیکه دستش رو لای موهاش برده بود سمت چپ رو نشون داد و گفت«آقا اون چنده؟» تا امدم جوابش رو بدم دخترک سمت راست رو نشون داد و با صدای جیغی گفت«وای این‌چقد خوشگله آقا این چنده؟»مونده بودم‌که جواب کدامشون رو اول بدم که دیدم درگوشی با هم حرف میزنند و انگار اصلا منتظر جوابشون نیستندیکیشون رفت سمت ویترین جلویی و اون یکی داشت اونور دخل به بالا ترین تابلو نگاه میکرد. بهشون مشکوک شدم. اندام لاغرشون نشونه ای از اعتیاد بود  خنده هاشون هم‌شاید به خاطر مصرف بی رویه بوده مخصوصا که پسره صداش تو دماغی هم بود!شک نداشتم که کاسه ای زیر نیم کاسه است. حواسم رو که جمع کردم دیدم ای دل غافل گوشی موبایلم نیست!بدون اینکه حالت چهره ام عوض بشه رفتم جلوی در که اکر خواستن فرار کنند در رو ببندم.معلوم بود که فهمیدند من متوجه سرقتشون شدم! از شانس خوبم صدای زنگ موبایلم بلند شد با نگاه پیروزمندانه ری اکشن چهره هاشون رو تحلیل میکردم. اما زرنگتر از اونی بودند که تغییری روی چهرشون مشخص بشه. صدای زنگ گوشی قطع نمیشد داشتم دنبال منبع صدای زنگ میگشتم! یعنی تو جیب یا کیف کدامشون میتونست باشه؟ قیافه پسره بیشتر به دزدا میخورد .جلوتر رفتم اما صدا از توی کمد پشت سرم میامد. همون جایی که گوشی رو برای شارژ زده بودم توی برق و درش هم محکم بسته بودم!!!سو تفاهم شده بود! وقتی خیالم راحت شد دیدم دختر و پسر چقدر بهم میان! هیکلی مانکنی و چهره ای نمکی داشتند به قیافشون میخورد اهل فرهنگ و هنر باشندچقدر زود نظرم نسبت بهشون عوض شد</description><category>علیرضا جوکار</category><author>علیرضا جوکار</author><pubDate>Sat, 13 Jan 2024 22:13:39 +0330</pubDate></item><item><title>گندِ کاری!</title><link>https://virgool.ir/@alireza.tjokar/گندِ-کاری-ppcux8x7qfsl</link><description>گند کارییِ زخم کاری بالاخره تمام شد تا این ایده که سریالهای موفق باید در اوج تمام شوند و سری دو و سه نداشته باشند قوت بگیردزخم کاری گند زد چون صرفا شهری را نشان میداد که لوکیشن اصلی اش قبرستان یا دفتر کار آدمهای پولدار است. شهری که در آن پلیس و دادگاهی وجود ندارد. شهری که در آن قشر متوسط یا فقیر جامعه حضور ندارند! شهری که در آن همه ادم پولدارها مشغول نقشه کشیدن برای سهام و زمین یکدیگرند! شهری که در آن فقط خشونت و قتل آدمها یک به یک رقم میخورد و افراد به نوبت با زخم چاقو جون میدهند و اگر کمی داستان ادامه پیدا میکرد شاید نوبت به کارگردان سریال هم میرسید! شهری که در آن ساختمانهای شیک و برجهای سر به فلکی را میبینیم که حتی یک شخصیت مثبت یا به عبارتی یک ادم خوبه هم در آن پیدا نمیشه!این نوشته نقد سینمایی نیست که بخواهیم از بازیهای قوی سوپر استارهایی قسمت اول تا بازیهای بسیار تصنعی و ضعیف بازیگران نا بلد قسمت دوم بگوییم از نداشتن داستان (به غیر از بهانه برای کشتن آدمها ) و از سرهم بندی کارگردانی و… بگوییم بلکه اعتراضیه به فیلمساز ارزشی ست که نمایش اینگونه داستانها و صحنه ها سیاه نمایی تشخیص داده نمیشود و مجوز پخش میگیرد چرا که پیام این سریال این است که همه ادم پولدارها از راه  کلاهبرداری و قتل به ثروت رسیده اند و همچنان در پی پول بیشتر هستند حتی به قیمت اینکه موسسات خیریه (شاید برای زدن موسسه خیریه  امام علی) را هم محلی برای پولشویی نشان دهند و اعتماد مردم را از این موسسات سلب کنند. خلاصه کلام اینکه در این شهر فقری وجود ندارد و پولدارهایش همه ادم بده هستند!کارگردان سریال امار دیده شدن سریال را دلیلی بر استقبال مردم دانسته است غافل از اینکه بسیاری به خاطر پیگیری قسمت اول سریال که تقریبا موفق بود انرا دنبال کرده اند و دوم انکه مردم  اخبار جنگ اخیر  خاور میانه را هم دنبال میکنند آیا این نشان از علاقه مردم به جنگ و خونریزیست!؟!کلام آخر آنکه وقتی کار بلدهای سینما خانه نشین شده باشند و یا دل و دماغ کار کردن نداشته باشند و به عبارتی آب سربالا برود نباید نتیجه ای غیر از این را توقع داشت!</description><category>علیرضا جوکار</category><author>علیرضا جوکار</author><pubDate>Tue, 19 Dec 2023 01:02:43 +0330</pubDate></item><item><title>لیلا</title><link>https://virgool.ir/@alireza.tjokar/لیلا-qmosbctcwko4</link><description>ساعت ۳ بعد ازظهر یک روز تابستونی بود که به لواسون رسیدیم و پدرم زنگ خونه  آقای جعفری دوست و همکار صمیمیش رو زد . صدای دخترونه ای پرسید «کیه؟»و… . صاحب صدا دختری بود با موهای لخت مشکی، گندمگون، چشمانی صمیمی و لبخندی گرم  که ببینده اش حق داشت یکمرتبه هوری دلش بریزه! اون زمان حواسم به حساب و کتاب نبود که بدونم چند روز خونه آقای جعفری  بودیم! اما این رو فهمیده بودم که تا اون روز انقدر خوشحالی رو یکجا تجربه  نکرده بودم. . تو اون چند روز مردها مدام مشغول تخته نرد و حکم و شاهنامه خونی و بساط  کباب و جوجه کباب بودند!!!خانمها هم مشغول پختن رب و پاک کردن سبزی و آموزش  شگردهای آشپزی و …! .ما بچه ها هم پا به پای بزرگترها تا دو و سه نصفه شب  مشغول خنده و شادی ، از بازی منچ و گل یا پوچ و اسم و فامیل گرفته تا قایم  با شک و لی لی و بالا بلندی!!! . یک شب رو پشت بوم وقتی همه خواب بودند بهش گفتم: «لیلا! -اسمش لیلا بود-  گفتم لیلا ! تو چه کسی رو از همه بیشتر دوست داری؟ » لیلا لپم رو کشید و با  خنده گفت:«تو رو شیطون!!!» . لیلا ندونست که با اون شوخی چه کرد با من ! تا اون موقع که یک شب پدرم گفت «  زحمت دیگه کافیه! چمدونها رو ببندید که فردا بر میگردیم تهران» همین جمله  برای از حال رفتن من کافی بود . وقتی آب به صورتم زدند و صدای لیلا رو  شنیدم که میگفت« الهی من بمیرم فکر کنم من چشمش کردم من میرم اسفند دود  کنم!!»به هوش آمدم  البته گمون کنم نه به خاطر آبی که به صورتم زدند بلکه  به خاطر شنیدن صدای لیلا!!! . فرداش وقتی اتوبوس به سمت تهران حرکت میکرد با قیافه ماتم زده سر به شیشه  اتوبوس گذاشته بودم و با خودم فکر میکردم؛ یعنی میشه یک دختر ۱۶ ساله عاشق  یک پسر بچه ۹ ساله شده باشه!!!؟؟؟ . ۱۶ سالم هنوز نشده بود که  شنیدم خدا به لیلا که زن یک طلا فروش شده بود یک  دو قلو داده که اسم یکی از قلهاش هم نام من بود!!!و من دلخوش از اینکه  شاید انتخاب اسم از سمت لیلا به خاطر دوست داشتن من بوده !!!  . از سربازی برگشته بودم که در یک مهمونی ،پدرم خانم جوانی رو ، رو به روم  کرد و بهم گفت«میدونی کیه ؟ لیلا دختر آقای جعفری» اون خانم هم لبخندی زد و  گفت«وای کوچولوی شیطون من ! تو چقدر بزرگ شدی! راستی اسمت چی بود؟!!!» . تکمله: ۱۰ تا ۱۲ سال طول کشید تا من فهمیدم لیلا صرفا من رو‌ یک کوچولوی  شیطون میدیده!</description><category>علیرضا جوکار</category><author>علیرضا جوکار</author><pubDate>Sat, 16 Dec 2023 20:48:28 +0330</pubDate></item></channel></rss>