<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Alireza Sadeghizade</title><link>https://virgool.ir/feed/@alireza.sadeghizadeh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:53:01</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/463170/avatar/avatar.png</url><title>Alireza Sadeghizade</title><link>https://virgool.ir/@alireza.sadeghizadeh</link></image><item><title>در این روزها با گوشی ام چه کردم.</title><link>https://virgool.ir/@alireza.sadeghizadeh/در-این-روزها-با-گوشی-ام-چه-کردم-z9l6swz734xy</link><description>#روایتگر باشسلام.من هم احتمالا مثل خیلی ها در اولین روزهای این دوران بیشتر از گوشی و دنیای دیجیتال فاصله گرفتم و با این فکر که دوران قرنطینه کوتاه خواهد بود سعی کردم بیشتر با خانواده و کتاب هایم وقت بگذرانم. تعداد زیادی کتاب نخوانده داشتم که بیشتر آنها به پایان رسید، اما این دوران به پایان نرسید.کم کم صحبت دورکاری و ایام جدیدی از تاریخ کار و زندگی آدمها رسید. اولش نمی دانستم چطور باید با دورکاری یک تیم ۱۲ نفره رو هدایت کنم. نگران پروژه ها و مشتریان بودم و کمی از عاقبت کار می ترسیدم. اما چاره دیگری هم نبود.وقتی زیرساخت ها را به روز کردیم و با کمک واحد IT به شرایط مسلط شدیم، فکرهای مان برای بهتر شدن هماهنگی ها و کارها شروع شد. تا آن موقع متوجه نشده بودم که کار کردن از روی گوشی و داشتن اپلیکیشن های مناسب با محیط کار چقدر از استرس های کاری می تواند کم کند. اول برای خودم و بعد برای تیم یک گروه کاری درست کردیم و چون دوست داشتیم فضای کاری و زندگی روی گوشی ها جدا باشد، با کمک محیط KNOX روی گوشی ها دو فضای جداگانه درست کردیم. حالا تقویم، شماره تلفنها و از همه مهم تر پیغام های کاری در میان تبادلات شخصی گم نمی شد، چیزی قبلا با وجود کار در یک فضا بارها اتفاق می افتاد.به سمت Microsoft، بت همیشگی خودم بیشتر کشیده شدم. عاشق Microsoft Team شدم و از طریق دوستانم توانستیم اکانت شرکتی درست کنیم. یک فضای cloud share درست کردیم و پروژه ها را همزمان حتی روی یک فایل جلو می بردیم. دیگر لازم نبود حتی پشت میز بنشینیم. کم کم شروع کردم به بازی بیشتر با دخترم و در شرایط امن با او به بیرون و دوچرخه سواری می رفتم درحالیکه سر کار هم بودم. هر زمان لازم می شد به ایمیل ها، فایل های کاری، پیام رسان های امن کاری و کنفرانس های بر پایه اپلیکیشن دسترسی داشتم. کافی بود به گوشی ام نگاه کنم و با چند دقیقه توجه یک بخش کارها را هماهنگ یا مدیریت کنم.البته، در کنار بکار گیری ابزار، سعی زیادی برای ایجاد فرهنگ آن در تیم کردیم. دورکاری و استفاده از ابزارهای دیجیتال در دنیای کار، به همان اندازه که به ابزار نیاز دارد به فرهنگ هم نیاز دارد. حالا، بعد از ۶ ماه، کل فضای کاری تیم در دفتر را جمع کردیم و به این ترتیب فضای کافی داشتیم تا همکاری مانند منشی، حسابداری یا انبار که امکان دورکاری نداشتند با فاصله و در اتاق های جداگانه بنشینند تا خطر برای آنها هم کاهش پیدا کند.من حتی بعد از کرونا هم دیگر به شکل کار قبلی برنخواهم گشت. همکاران تیم من خوشحال ترند، بیشتر با خانواده هستند و روش های سنجش عملکرد بیشتر به نتایج آنها مرتبط شده تا حضور فیزیکی. می توانند بسته به شرایط خود یا خانواده برنامه ریزی کاری داشته باشند و بدون عقب افتادن برنامه، با حال بهتری کار می کنند.درضمن، این انس به گوشی ام به من کمک کرد بالاخره تعداد زیادی فیلم ببینم، کتاب صوتی گوش کنم و با دنیای ما دوست آشنا شدم.من یاد گرفتم تکنولوژی فقط خرید تجهیزات پیشرفته و عوض کردن آنها با قدیمی ها نیست، تکنولوژی فکر و برنامه می خواهد تا فرهنگ درست آن هم برای ما به درستی کار کند.ارادتمند، علیرضا صادقی زاده </description><category>Alireza Sadeghizade</category><author>Alireza Sadeghizade</author><pubDate>Sun, 13 Dec 2020 14:24:09 +0330</pubDate></item></channel></rss>