<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علیرضا چوخی زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@alireza.ch</link><description>به دنبال تجربه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:54:16</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/243098/avatar/RXbuRX.jpg</url><title>علیرضا چوخی زاده</title><link>https://virgool.ir/@alireza.ch</link></image><item><title>عاشقی یا کاسبی</title><link>https://virgool.ir/@alireza.ch/عاشقی-یا-کاسبی-yiuwohsemysq</link><description>چند سال پیش در شرکتی کار میکردم که برای توسعه نرم افزار هاشون از .net webform استفاده میکردن با وجود اینکه چند سال بود mvc روی کار اومده بود و .net core در بازار پاگرفته بود من توی اون مجموعه اصرار داشتم بر اینکه باید از تکنولوژی های بروز استفاده کنیم و بعد از هربار درخواست با این پاسخ مواجه میشدم که &#34;همینو کامل بلدیم و داره کارمونو راه میندازه چرا باید بریم سراغ چیزی که بلدش نیستیم&#34; من اون موقع قانع نشدم و معتقد بود توی دنیای نرم افزار توقف معنی نداره و باید همیشه منعطف بود و همراه تکنولوژی پیشرفت کرد من بعد از یکسال از اون مجموعه جدا شدم و شروع کردم به یادگیری تکنولوژی های جدید .چند وقت پیش که سراغی ازشون گرفتم متوجه شدم هنوز هم دارن با همون تکنولوژی کار میکنن و محصول به بازار ارائه میکنن اون موقع من عاشق بودم، عاشق یادگیری و پیشرفت من دیدگاهم عشق به برنامه نویسی بود و دوست داشتم هرچیزی رو کشف کنم و یاد بگیرم اما دیدگاه مدیر اون شرکت کاسبی بود اون میخواست پول در بیاره میخواست زندگیشو اداره کنه و شرکتشو رشد بده نمیخوام درمورد درست و غلط بودن دیدگاه ها صحبت کنم هردو دیدگاه بسته به شرایط شما میتونه درست باشه، این شمایید که باید با دیدگاهی که دارید توی مسیرتون قدم بردارید بهای انتخابی که کردید رو پرداخت کنید.این دو دیدگاه در هر زمینه ای صدق میکنه.دوره ای که دنبال انگیزه و رشد و پیدا کردن مسیر بودم همه میگفتن برو دنبال کاری که عاشقشی اما کسی نمیگفت به چه بهایی و با چه شرایطی.فک کن تو عاشق یخ فروختنی و داری تو قطب شمال زندگی میکنی ، اونجا دیگه یخ فروختن معنی نداره (الان یه سری میان میگن تو اگه مهارت فروشندگی رو بلد باشی هم به قطب نشین یخ میفروشی هم به صحرا نشین ریگ بیابون) توی اون شرایط یخ فروختن و رفتن دنبال علاقه هیچ توجیهی نداره مگر اینکه بابات یه اسکیموی پولدار باشه و خرجتو بده.ولی چیزی که هست اگر تو یخ فروشی رو ادامه ندی و بری دنبال یه کار دیگه ممکنه پشیمونی سالها بعد مثل یه کرم وجودتو بخوره که چرا کار مورد علاقمو نکردم و ممکنه بی انگیزه و بی علاقه بشی نسبت به کاری که انجام میدی .خب حالا راه حل چیه، عاشق بمونم یا عشقمو ول کنم برم کاسبی.من بهت میگم هیچکدوم تو باید یه کاسب عاشق باشی .تو اگر میخوای تو قطب یخ بفروشی مثلا باید بری مجسمه یخی بسازی و بفروشی ولی تو فقط عاشق یخ فروختنی و علاقه ای به مجسمه سازی نداریخب الان باید بری مجسمه سازی یاد بگیری؟این یه راهشه! ولی خب یادگیری به چه قیمتی، به قیمت اینکه سالها وقت بزاری تا یه مجسمه ساز بشی و بتونی یختو بفروشی؟ تو این مدت چجوری میخوای زنده بمونی ؟اینجاست که میگم باید یه عاشق کاسب باشی باید یه مدت با رویای عشقی که داری تن به هرکاری که از دستت بر میاد بدی تا بتونی به حدی برسی که یه مجسمه ساز استخدام کنی و اون واست کار کنه و تو یختو بفروشی (البته اگر  همچنان بابات یه اسکیموی پولدار باشه میتونی با پولش ده تا مجسمه سازو استخدام کنی و از سن پایین بشی یه کارآفرین خود ساخته که با کاری که عاشقشه پول درمیاره و این مورد تو مملکت ما زیاده و ما هرروز داریم تو فضای مجازی میبینیمشون و موفقیتشونو میزنیم تو سرخودمون و روز به روز افسرده تر میشیم )مثالی که براتون زدم ساده ترین چیزی بود که میشد باهاش راه رو نشون داد ولی تو کشور و شرایط ما واقعا به این سادگی نیست ولی الگو و نقشه ی کلی راه به همین سادگیهاگر شما عشقتون برنامه نویسیه باید مدت های زیادی کارمند بمونید و مهارت خودتونو تقویت کنید اگر مهارت دارید باید یه مدت کاریو بکنید که پول خوب در بیارید حتی اگر ازش متنفر باشید و در کنارش روی ایده خودتون کار کنید و با پولی که پس انداز کردید محصول خودتون وارد بازار کنید و همچنان کارمندی کنید و روی ارائه محصولتون تمرکز کنید تا محصولتون روی پای خودش وایسه و شما از نتیجه عشقتون لذت ببریدیا اگر میخواید تاجر بشید مسیرتون طولانی تره و باید مدت بیشتر شاگرد و به اصطلاح پادوی تاجرای مختلف بشید کنار اعتبار اونا شما هم اعتباری کسب کنید و ارتباطات اونا استفاده کنید و چهارنفرو بشناسید که بعدا بتونید اولین معامله ی خودتون رو انجام بدید بدون تعارف بگم یادتون باشه که شما برای زندگی به پول نیاز دارید پس باید کاسب باشید و اگر با عشق کاسبی کنید رفاه و لذت کار و زندگی رو باهم دارید پس دنبال گنج نباشید، گنج خود شمایید که باید با قدم های پیوسته و هوشمندانه گنج درون خودتون رو به پول تبدیل کنید و ازش استفاده کنید و به عنوان حرف آخر اگر شما از ابتدا شروع کردید به قدم گذاشتن توی راهی که عاشقشید دلسرد نشید، شما فقط مسیری رو انتخاب کردید که طولانی تره و رنج های پیوسته و قطره چکانی بیشتری رو در پی داره ولی لذت استراحت در مقصدتون هم بیشتره اما یادتون نره در طول تاریخ انسان های بزرگی بودن که بعد از مرگشون ارزش کارشون شناخته شد و نتونستن از نتیجه رنجی که کشیدن رو استفاده کنن  این شمایید که باید طولانی بودن و رنج مسیر رو انتخاب کنید  </description><category>علیرضا چوخی زاده</category><author>علیرضا چوخی زاده</author><pubDate>Mon, 26 Aug 2024 02:34:18 +0330</pubDate></item><item><title>حذف dns های پیشفرض cloudflare</title><link>https://virgool.ir/@alireza.ch/حذف-dns-های-پیشفرض-cloudflare-sfjinfmp71f3</link><description>اگه از cloud flare برای دامنتون استفاده میکنید و بعد از اضافه کردن دامنه میبینید توی صفحه dns ها کلی ردیف اضافه شده و دلتون میخواد همشو پاک کنید از اونجا که جدول dns ها قابلیت انتخاب گروهی نداره و مجبورید همه رو دستی دونه دونه پاک کنید و کار اعصاب خورد کنیه میتونید این اسکریپت رو توی کنسول ران کنید خودش همه ی ردیف های اون صفحه رو پاک میکنه function sleep(ms) {  return new Promise((resolve) =&gt; setTimeout(resolve, ms));}while (document.querySelector(&#34;[data-testid=dns-table-row-edit-link]&#34;) != undefined){document.querySelector(&#34;[data-testid=dns-table-row-edit-link]&#34;).click();document.querySelector(&#34;[data-testid=dns-record-form-delete-button]&#34;).click();document.querySelector(&#34;[data-testid=dns-delete-modal-confirm-button]&#34;).click();await sleep(3000);}</description><category>علیرضا چوخی زاده</category><author>علیرضا چوخی زاده</author><pubDate>Sat, 08 Jul 2023 11:16:22 +0330</pubDate></item><item><title>برنامه نویسی بدون اینترنت</title><link>https://virgool.ir/@alireza.ch/برنامه-نویسی-بدون-اینترنت-ubmgsrjmbsho</link><description>چی داری میگی واسه خودت، اصن مگه میشه بدون اینترنت برنامه نویسی کرد این اولین واکنش هر آدم عاقل و بالغیه بعد از اینکه بهش میگم من بدون دسترسی دائم به اینترنت برنامه نویس شدم از اونجایی ادامه بدم که اصن فهمیدم برنامه نویسی چیه که میتونید از اینجا بخونیدش ما تو خونمون اینترنت نداشتیم یعنی تا 2 سال بعد از اینکه من میخواستم برنامه نویس بشم تو خونمون هیچگونه مودم و بسته اینترنتی نبود با این فلفسه که خونواده معتقد بودن اینترنت چیز خوبی نیست و اگر بهش دسترسی داشته باشی به فساد کشیده میشی بله خلاصه صیانت میشدم وقتی اصن حرفی از صیانت نبود من اونشب بعد از خوابیدن همه گوشی مامانمو دزدیدم و قاچاقی نت خطو روشن کردم و شروع کردم به سرچ کردن اینکه زبون برنامه چیه و بقیه عناوین مرتبط (البته بماند آخر ماه چه ماجرایی داشتیم سر اینکه مامانم میگفت چرا قبض موبایل من اینقدر زیاد میاد و من هی انکار میکردم که کار منه و میگفتم حتما زیاد تلفن حرف میزنی) خلاصه بلاخره اونشب رسیدم به اینکه برنامه نویسی شاخه های مختلف داره و چون اون موقع بازار اپ اندروید داغ بود منم تصمیم گرفتم اسم خودمو به عنوان یه برنامه نویس اندروید در تاریخ ثبت کنم اونشب خوابیدم و بی صبرانه منتظر جمعه شدم که به اینترنت وصل بشم حالا چرا جمعه چون تنها فرصت درسترسی من به اینترنت پرسرعت این بود که جمعه کیس و مانیتور و بندازم صندوق عقب ماشین و به همراه پدر گرامی راهی شرکش بشیم و اونجا بتونم به اینترنت وصل بشم و این ماجرای وصل شدن آخر هفته من به اینترنت حدود دوسال ادامه داشت البته این وسطاش هم یه حرکتایی میزدم مثل اینکه با تبلت قدیمی که تو خونمون بود با استفاده از یه سری نرم افزار کد wps وای فای همسایه رو پیدا کردم و بهش وصل میشدم و با سیم و دانگل بلوتوث نت تبلت رو به سیستمم وصل میکردم D:بلاخره بعد از رفت و آمد های زیاد و نصب اندروید استودیو و تحمل صبر ایوب برای بالا اومدنش روی سیستمم و نفهمیدن جاوا با یه چیز باحال آشنا شدم به اسم b4a که میشد با زبان ویژوال بیسیک برنامه اندروید نوشتهیچوقت اون لحظه ای که اولین اجرا رو از برنامه گرفتم که یه صفحه سفید بود با یه &#39;hello world&#39; وسطش رو یادم نمیره تقریبا ساعت 2 شب بود که بعد از چند هفته نصب sdk و برنامه ها و شبیه ساز های مختلف تونسته بودم خروجی بگیرم و اون لحظه انگار کل دنیا رو بهم داده بودن و هیچوقت قرار نبود ازم پسش بگیرن ،اون حسو همه برنامه نویسا بعد از اولین اجرای برنامه داشتن و میتونن این حرفو تایید کنن که اون حس با هیچ کلمه ای قابل توصیف نیست و نخواهد بود از اینم که بگذریم وقتی برسید توی فرایند کد زدن به انواع و اقسام خطاها برمیخورید که برنامه نویسای عادی با یه سرچ ساده حلش میکنن ولی من باید اونقدر با این خطا ور میرفتم که یا حل بشه یا آخر هفته برسه و من بتونم با سرچ حلش کنم ?‍♂️دیگه از نحوه کد زذنخلاصه که میتونم بگم هیچکدوم از اون اتفاقات باعث نشد من بیخیال این مسیر بشم، درسته که اسمم توی تاریخ به عنوان برنامه نویس اندروید ثبت نشد و بعدش اومدم سمت وب ولی اینارو نوشتم که بگم اگه یه چیزیو دیوونه وار دوست داشته باشید هیچی باعث نمیشه ازش دست بکشید و میتونید بهش برسید و همین مشکلات بهتون توانایی هایی میده که بعدا میتونه به نقطه قوت شما تبدیل بشه </description><category>علیرضا چوخی زاده</category><author>علیرضا چوخی زاده</author><pubDate>Mon, 13 Feb 2023 12:52:09 +0330</pubDate></item><item><title>چی شد که برنامه نویس شدم</title><link>https://virgool.ir/@alireza.ch/چی-شد-که-برنامه-نویس-شدم-tioierz0jmko</link><description>به عنوان اولین پست میخوام از اینکه چی شد اومدم سمت برنامه نویسی بگم من اولین باری که پشت یه کامپیوتر نشستم رو و موس رو دست گرفتم و از تکون خوردن اون فلش سفید روی صفحه دسکتاپ به وجد اومدمو یادم نمیاد اما قدیمی ترین تصویری که تو ذهنمه برمیگرده به خونه مادربزرگم که نشسته بودم رو پاهای داییم و موسو داد دستم ?از اون که بگذریم صحنه ی بعدی که یادم میاد کیس قدیمی خونه خودمون بود که باهاش تا دلتون بخواد خرابکاری کردم و یه چشمه کوچیک از شیرین کاریام این بود که یه روز در حال تلاش برای عوض کردن بک گراند بودم که ویندوز پرید و طبق معمول قهرمانمون که همون داییم باشه در کوتاه ترین زمان خودشو رسوند و گند کاری منو درست کرد ? و اینجانب با همین مدل خرابکاریا روی همون کیس قدیمی نقره ای بزرگ شدم و علاقم به کامپیوتر بیشتر شد و اون زمان از نظرم خفن ترین کار ممکن تعمیر کامپیوتر بود و برعکس همه که میخواستن خلبان و پلیس بشن من دوست داشتم کسی بشم که کامپیوترای خراب مردمو درست میکنه?‍♂️ . روز ها با همین افکار یکی پس از دیگری گذشت تا یه روز بعد از یکی دیگه از خرابکاریام یه نفر بجز داییم اومد خونمون که سیستمو درست کنه و بعد از دیدن علاقه من به کامپیوتر که تا اون موقع اوج هنرم ساختن نیوفولدر بود ازم پرسید نرم افزارو بیشتر دوست داری یا سخت افزار و اونجا بود که ذهن من با اولین خطای 404 مواجه شد ولی خداروشکر سریع باگ رفع شد و گزینه سخت افزار به اون شخص تعمیرکار که در اون دوران برای من اسطوره بود اعلام شد و بلافاصله با سوال بعدی اون شخص که پرسید &#34;چرا سخت افزار ؟&#34; ذهن من دوباره دچار یک چالش شد و تمام نورون های مغزی و سلول های خاکستری به تکاپو افتادن که جواب این سوالو پیدا کنن و چون هیچ داده خاصی و تصویر ذهنی مشخصی از این دو کلمه در مغز من وجود نداشت سریعا به مقایسه دو کلمه نرم و سخت پرداختم و از اونجایی که از همون دوران طفولیت دنبال چالش و کارای سخت بودم دلیلم رو &#34; چون سخت افزار سخت تره &#34; اعلام کردم و در اوج غرور که با خودم میگفتم ایول چه جوابی دادم با خنده ی ملیح جناب اسطوره به همراه یک توضیح مختصر چند کلمه ای درباره نرم افزار و سخت افزار مواجه شدم.اون سالهای درخشان با کلاس رباتیک و خوندن یکی دوتا کتاب درباره ساخت ویروس و چندین بار فنا دادن سیستم گذشت تا سن 13 14 سالگی که یه کیس نو خریدم و توی یه مهمونی متوجه شدم یکی از آشنا هامون برنامه نویسی میکنه و نرم افزار میسازه و همون لحظه بود که اسطوره من از اون تعمیرکار تبدیل شد به این فامیل عزیزمون.توی اون سن و سال و دانش محدود و یه ذره سرچ در حد هفته ای یکی دو ساعت (الان براتون سوال پیش اومده چرا هفته ای یکی ساعت مگه تو چند سالته که تو 14 سالگیت خونتون مودم و نداشتید و از این حرفا بعدا براتون مفصل مینویسم چرا )و شنیده ها از دورو بر فقط اینو میدونستم که کامپیوتر با صفرو یک کار میکنه و همه نرم افزار ها از اجرای یه سری 0 و 1 بوجود اومدن و تصورم از برنامه نویس یه شخص خیلی خفن بود که صفحه command رو باز میکنه و با فشار دادن کلید های جادویی 0 و 1 و enter و space کیبورد با یه ترتیب خاص برنامه هارو بوجود میاره و اون موقع از نظر خودم کسی که اینکارو بلد بود باید جلوش تعظیم کرد ولی زهی خیال باطل ...کل دانش و اطلاعاتم از برنامه نویسی با یه سوال از اون فامیلمون تباه شد و این تباهی با این سوال شروع شد + برنامه نویسی چجوریه _ از یه سری کد استفاده میکنیم و برنامه هارو میسازیم+ منظورتون از کد همون صفر و یکه دیگه ؟!_ نه ، یه سری دستوراته هرکدوم یه کاری انجام میده و هرکدومو هرجا کارش داشتی مینویسی و کاری که میخوای رو برات انجام میده+ من باید بهش بگم چیکار کنه یا خود اون دستور میفهمه باید چیکار کنه _ خودش میفهمه تو فقط باید بنویسیش بعد از این سوال جواب بود که خونه ی آرزوهایی که با تفکراتم ساخته بودم نابود شد و کلنگ ساخت یه خونه ی آرزوی جدید به زمین خورد، بعد از اون گفتگو دلم میخواست هرچه زودتر برمو این کدای جادویی که خودش میفهمه باید چیکار کنه رو یاد بگیرم و ازشون استفاده کنم و سوالاتی که ذهنمو مشغول کرده بود این بود که این کدا رو از کجا باید پیدا کنم ؟اصن به فرض پیدا کردم، حالا کجا باید بنویسمشون ؟ و هزار و یه چرا و چجوری دیگه که هیچ جوابی براشون نداشتم ولی خب آدمی هم نبودم که بیخیال جواب سوالام بشم همون شب به هر زحمتی بود یه اینترنت پیدا کردمو(اگه بازم براتون سواله چرا به زحمت تو پست بعد براتون مینویسم) شروع کردم به پیدا کردن جواب سوالام و اونجا بود که من اولین قدمامو تو مسیر برنامه نویسی برداشتم و اصن فهمیدم داستان این دستورات جادویی که خودش میفهمه باید چیکار کنه چیه و چجوری کار میکنه</description><category>علیرضا چوخی زاده</category><author>علیرضا چوخی زاده</author><pubDate>Thu, 26 Jan 2023 05:43:51 +0330</pubDate></item></channel></rss>