https://virgool.ir/feed/@alinzmfa2026-11-12 01:01:41https://files.virgool.ir/upload/users/4889/avatar/3oqups.pnghttps://virgool.ir/@alinzmhttps://virgool.ir/@alinzm/نوشتن-d7nu9okkfu6f?اول - نوشتن یکی از زیباترین تجربه‌هایی بوده که تا به امروز تجربه کردم. وبلاگنویسی هم یکی دروازه مهم برای همین نوشتن و تمرین کردن بود. بعد از اون روزنامه‌نگاری جایی برای تامین این نیاز بود که متاسفانه/خوشبختانه راه آن هم بسته شد.در مسیر نوشتن یک چند عامل بازدارنده بودند. وقتی فکر می‌کنم خودسانسوری و ترس از قضاوت در این میان از بقیه عوامل پررنگ تر است. همین نیاز به نوشتن و خودسانسوری در یک زمان کار را به اینجا رسانده‌اند که یک رقابت عجیب شکل بگیرد. بین نیاز و بازدارنده!بعضا فکر می‌کنم وجود سوم شخص در این جدال شاید بتواند به نوشتن کمک کند اما از قضاء در پنج سال اخیر سوم شخص بیشتر طرف خودسانسوری ایستاده است.دوم - وقتی به اطلاعات فالوئرام در اینستاگرام یا وبلاگم دقیق می‌شوم بیشترتان را از دوران وبلاگنویسی در ده سال پیش می‌شناسیم و گروه دوم هم همگودری بوده‌ایم و با همین روابط مجازی روزگار گذرانده و در کنار هم بزرگ شده‌ایم. هرچند که مثل قبل با هم در ارتباط نیستیم اما اصل وجود این ارتباط یک دلگرمی است. یک دلگرمی که شما را در جایگاه سوم شخص مذکور در پاراگراف قبل قرار می‌دهد. به این امید که شما در سمت نوشتن و کلمات بایستید و نه خودسانسوری.عکس بالا را هم از دروازه طلایی گدانسک گرفته‌ام تا به عنوان تزئین برای این نوشته مورد سوءاستفاده قرار دهم.شاد باشیدیکشنبه، ادونت دوم، برلن ۲۰۱۸alinzmعلیعلیFri, 30 Oct 2020 19:53:24 +0330https://virgool.ir/@alinzm/اعداد-tjp1txtlgnuiما تسخیر شده‌ایم. فشارهای اجتماعی، جوگیری، ... و اعداد. چند روزه دارم فکر میکنم که اعداد ما رو بیشتر از هر چیزی تسخیر خودشون کرده‌اند.آدم‌ عاشق این هست که خودش رو با بقیه مقایسه کنه چون طمع کار است و این مقایسه با عدد راحت تر می‌شه، عدد وزن، قد، حقوق، تعداد دوست، تعداد لایک، محصول، فروش، دنبال کننده، و هرچیز دیگه که فکر کنی.بهش فکر کنیم، میفهمیم اعداد ما رو بندگی خودشون در آوردند.همین اعداد می‌تونند ما رو فریب بدند، تازه‌ترین نمونه این فریب همون دختربچه‌ای هست، که گمان‌برده بود با ۲ و میلیون و اندی فالوئر می‌تونه تی‌شرت خودش رو بفروشه و نونی از سفره کاپیتالیسم برداره، در نهایت هم ۳۶ تا فروخت.حالا همین رو بگیریم رد این جنون رو میشه در تاریخ، سیاست روز، زندگی و چیزی دید.علیعلیFri, 30 Oct 2020 15:14:24 +0330https://virgool.ir/@alinzm/new-normal-choov7o10zoe?به این فکر می‌کنم که وقتش رسیده یک کم سرعتش رو کمتر کنم.سرعت روزهایی که می‌آن و می‌گذرن. برای من سرعت کم سخت هست، حتی اگر خودم هم آدمی کندی باشم.حالا در عصر پاندمی، یکبار دیگر به این سرعت فکر می‌کنم، اینکه کمی از شهر و شلوغی فاصله بگیرم و به طبیعت برم. یا اینکه به وقتی از در خونه بیرون می‌آم از نبودن توریست‌ها شگفت‌زده نشم.این فضای عادی جدید است، فضایی که بالاخره پس از سال‌ها فرصت شد از سرعت زندگی اندکی کمتر بشه. حالا حتی دیگه از استوری‌ها آشپزی، کیک‌پزی، شیرین‌کاری روزهای اول همه‌گیری هم خبری نیست.دیگه راحت می‌تونم برم #آنالوگ دست بگیرم و از سرعت عکس‌هایی که می‌گیرم هم کم کنم.منتظر می‌شینم که نرمال بعدی بیاد!علیعلیFri, 30 Oct 2020 15:09:46 +0330https://virgool.ir/@alinzm/پاییز-وبلاگ-و-چند-فنجان-چایی-im15a3t8wzhtتابستان امسال که گذشت، این علاقه به وبلاگنویسی‌م پا به سال چهاردم خود گذاشت. امشب که از نظر جغرافیایی با آن نقطه آغازین فاصله‌ای چند هزار کیلومتری دارم دیگر نیازی نیست به قبض تلفن سر ماه خونه به خاطر اینترنت فکر کنم. اما کلی چیز دیگر برای فکر کردن، برایم مانده است.اول، اعتراف به اینکه، هیچ وقت وبلاگ‌نویس خوبی نبودم. البته در تعریف خودم برای وبلاگنویسی، همیشه جزء آن دسته قرار می‌گیرم که کارشان لنگ می‌زند. چرا؟ برایم استمرار در نوشتن مهم است، و وبلاگنویس خوب در کنار کیفیت به استمرار هم باید فکر کند. خب جز این دسته قرار نمی‌گیرم، چرا که امشب، حتی نمی‌توانم به خاطر بیاورم که چندین وبلاگ مختلف را شروع کرده‌ام و همه به هیچ‌جا ختم نشدند.دوم، همین وبلاگنویسی و فرآیندش به نوعی گذشته فکری و همچنان ساختار فکری‌ام را نشان می‌دهد؛ چیزی به شدت پراکنده و شاخه به شاخه. هیچ وقت نتوانستم پی یک موضوع را بگیرم. بس که موضوع برای پرداختن بود، بس که کار نشده ریخته بود/هست.سوم، از وبلاگنویسان صادق خوشم می‌آید اما همیشه می‌ترسیدم صادق باشم. ما در یک نظام سیاسی، اجتماعی و فرهنگی متولد و بزرگ شده‌ایم که به ما آموخته‌اند، صندوقچه دلمان را برای کسی باز نکنیم. و اگر هم بحث به هرچیزی به جز احساسات شخصی برسد، نوشتن مثل گشودن زبان سرخ است که سر به باد می‌دهد.این نوشته پراکنده است؟ معلوم نیست از چه می‌خواهم بگویم؟معلوم نیست از کجا می‌گویم و به کجا می‌روم؟این دقیقا همان روندی است که در سال‌های گذشته از آن گذر کرده‌ام؛ پراکندگی و کلی‌گویی! اما در یک سری جدید دوست دارم در ویرگول هم همچون تنجه از خودم و دغدغه‌ها بنویسم. برای خودم با تلاش برای بی‌اهمیت بودن لایک، کامنت، بازدید و اشتراک.پ.ن: پاییز، وبلاگ و چند فنجان چایی عنوانی است که دوست دارم درباره گذشته وبلاگنویسی و پاییزها پر وبلاگ بنویسم.علیعلیThu, 31 Oct 2019 02:34:14 +0330