https://virgool.ir/feed/@alimohammadazizi72ashkbosfa2026-11-12 09:58:10https://files.virgool.ir/upload/users/1276837/avatar/N6wVdX.jpeghttps://virgool.ir/@alimohammadazizi72ashkboshttps://virgool.ir/@alimohammadazizi72ashkbos/فقط-تعصب-هایمان-را-باید-چال-کنیم-wsbsxdu9pmxtوصيت نامه آلبرت انيشتينروزی فرا خواهد رسید که جسم من آنجا زیر ملحفه سفید پاکیزه ای که از چهار طرفش زیر تشک تخت بیمارستان رفته است، قرار می گیرد و آدم هایی که سخت مشغول زنده ها و مرده ها هستند از کنارم می گذرند.آن لحظه فرا خواهد رسید که دکتر بگوید مغز من از کار افتاده است و به هزار علت دانسته و ندانسته زندگیم به پایان رسیده است.در چنین روزی، تلاش نکنید به شکل مصنوعی و با استفاده از دستگاه، زندگیم را به من برگردانید و این را بستر مرگ من ندانید. بگذارید آن را بستر زندگی بنامم. بگذارید جسمم به دیگران کمک کند که به حیات خود ادامه دهند.چشمهایم را به انسانی بدهید که هرگز طلوع آفتاب، چهره یک نوزاد و شکوه عشق را در چشم های یک زن ندیده است.قلبم را به کسی هدیه بدهید که از قلب جز خاطره ی دردهایی پیاپی و آزار دهنده چیزی به یاد ندارد.خونم را به نوجوانی بدهید که او را از تصادف ماشین بیرون کشیده اند و کمکش کنید تا زنده بماند تا نوه هایش را ببیند.کلیه هایم را به کسی بدهید که زندگیش به ماشینی بستگی دارد که هر هفته خون او را تصفیه می کند.استخوان هایم، عضلاتم، تک تک سلول هایم و اعصابم را بردارید و راهی پیدا کنید که آنها را به پاهای یک کودک فلج پیوند بزنید.هر گوشه از مغز مرا بکاوید، سلول هایم را اگر لازم شد، بردارید و بگذارید به رشد خود ادامه دهند تا به کمک آنها پسرک لالی بتواند با صدای دو رگه فریاد بزند و دخترک ناشنوایی زمزمه باران را روی شیشه اتاقش بشنود.آنچه را که از من باقی می ماند بسوزانید و خاکسترم را به دست باد بسپارید، تا گلها بشکفند.اگر قرار است چیزی از وجود مرا دفن کنید بگذارید خطاهایم، ضعفهایم و تعصباتم نسبت به همنوعانم دفن شوند.گناهانم را به شیطان و روحم را به خدا بسپارید و اگر گاهی دوست داشتید یادم کنید.خیری انجام دهید، یا به کسی که نیازمند شماست، کلام محبت آمیزی بگویید.اگر آنچه را که گفتم برایم انجام دهید، همیشه زنده خواهم ماند ... @ashkbos72 کانال تلگرامم اشکبوساشکبوسSun, 24 Oct 2021 03:08:32 +0330https://virgool.ir/@alimohammadazizi72ashkbos/انفرادی-انتظار-luwdvyqrb0xpچه آرام شکستی، در آن شبانه هایی که جای خالی ات، هم بسترم بود و چه بی اعتنا از یادت رفت، تمام حجم تنهایی این دیوانه...اینجا در متن این شبهای غمناک، هنوز دیوانه ای در موسم انتظارش، قصه می بافد از سریال آمدنت ... رفتی و من خیالت را در سلول تنهایی ام به بند کشیدم و دیر سالیست که دم به دم به ملاقات این شاهزاده ی زندانی ام می روم... چندگاهیست که در ظلام شبهای یلدایی ام، مبهوت پنجره ای هستم که روزی خش خش قدم های تو را بر من مژدگانی خواهد داد...شباهنگام در بوران تنهایی ام، نقطه چین های جای خالی ات را مملو از شاعرانه هایم می کنم و باز هم بی سرانجام، پیمانه های خوابی را سر می کشم که در دنیای تهی از تو، هم تراز مرگند... دلنوشته: علی محمد عزیزی (اشکبوس) اشکبوساشکبوسSat, 23 Oct 2021 02:49:54 +0330