https://virgool.ir/feed/@alimamadنوجوانی که می نویسد تا ذهنش قدری آرام گیرد. چیزی که ارزش خواندن داشته باید اینجا نیست؛ نگید نگفتم!!fa2026-11-12 03:38:47https://files.virgool.ir/upload/users/925013/avatar/ffz8tB.jpghttps://virgool.ir/@alimamadhttps://virgool.ir/@alimamad/اصلن-بدون-های-bdbszvoanomfهاااااییییی=)(نوجوونیه و مودی بودنش و به قول یه آشنا بهم ریختن هورمون ها دیگه ببخشید)!بعد از کلی وقت کاملا اتفاقی تصمیم گرفتم بیام بنویسم که به نظرم نیازی نیس به کسی توضیح بدم به چه علت!(هه نه که الان فالووَرهایم می‌ریزند سرم واسه همین)گزاف گویی کافیستنمیدونم چرا واقعا ولی اگه ما نسل جوون یخورده صبورتر بودیم خیلی باحال بود خدایی، بد میگم یه کاسه تف بریز تو صورتم(حالتون بهم نخوره خواهشاً)RoghayeRoghayeSat, 13 Apr 2024 21:42:02 +0330https://virgool.ir/@alimamad/گوودهای-wjqqbw5bltk3تابستانم دارد تمام می شود. به قول پری نه حسابی خوش گذروندیم، نه درست درس خوندیم. البته نمی دونم چجوری میشه هرکدومش رو درست حسابی انجام دادحرف زیاد دارم از تابستونی که گذشت و فراموش کردم بیام اینجا و اندر احوالات خودم و محیطم بنویسم و بگم چه گذشت.. از افکار تو سرم و مدل نگاه کردنم به آدمها گرفته تا آشنایی با بچه های کلاس تئاتر و دیدن اولین تئاترمراستی پیانو رو باز شروع کردم:)) RoghayeRoghayeTue, 19 Sep 2023 14:26:21 +0330https://virgool.ir/@alimamad/ساری-بیب-بات-آی-میسد-یو-اگین-sprvldpqjwakباز دلم برای بودنش سخت تنگ است؛ برای نگاه هایش که گویا چیزی به جز چشمانم ارزش چشم دوختن ندارد. مثل زمانیکه برگه آزمونش را تحویل داد و وقتی خواست برود نگاهش به من بود ( البته ناگفته نماند حس رضایت پس از آزمون نیز آرامش و سرخوشی را بیشتر می کرد و این کم مساله ای نبود)می گفت می رود، می گفت خسته است و دیگر توانی برای تحمل ندارد؛ باور نکردم، فکر می کردم می خواهد امتحانم کند تا ببیند چقدر عاشقم و پای حرف هایم می مانم. وقتی رفت تازه فهمیدم چقدر تنها بوده است، چقدر نیاز داشته تا درکش کنم و مرحمی باشم برایش؛ خدا می داند هرچه در توان داشتم گذاشتم تا بتوانم اندکی از چیزهایی که آزارش می داد بکاهم و بتوانم با او به مدلی که دوست دارد بازی کنم. شاید غرور بود که چشم هایم را کور کرده بود و ذهنم را خاموش.. . او اعتقاد داشت اگر در رابطه خودت آن کسی باشی که کنار می کشد و می رود، دردش خیلی کمتر می شود و بعد ها این باورش تحقیر ها و بحث های مداوم و زخم زبان هایش را برایم توجیه می کرد. همیشه خدا هر موقع بحثمان می شد اولین مکانیزم دفاعی اش بی توجهی بود. گویا مرا نمی بیند. این روزها هم طبق عادت وجود مرا پشکلی هم به حساب نمی آورد. باز دلیلش را نمی فهمم. اینکه به او گفته بودم حداقل تا آخر امسال همه چی تمام شده است و چیزی بین من و او مثل قبل نمی شود غرورش را جریحه دار کرده بود؟اشک هایم باز در گوشم از بی خوابی ها و عربده ها و لحظات بی او بودن نجوا می کنند که قرار است بعد از او باز هم تنها شوم، دیگر کسی را پیدا نخواهم کرد که با او در خیالم سفر کنم و حاضر باشم هر کاری کنم تا بتوانم لحظه ای توجهش را جلب کنم. طفلکی ها کجا خبر از عشق و کارش داشتند؟ نمی دانستند همان اندازه که زیبایی ها و کمالات را در خود جای داده است، نبودش هم قرار است نابودت کند!هر دومان میگذاریم بگذرد. اجازه می دهیم روز به روز بیشتر کنکور ما را در خودش فرو ببرد و دغدغه هایی که وجودشان به اصطلاح تاثیر مثبتی در سرنوشتمان ندارند، کمرنگ شوند..RoghayeRoghayeMon, 26 Jun 2023 15:11:45 +0330