<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علیکو</title><link>https://virgool.ir/feed/@alikoo</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 20:33:12</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/60856/avatar/qFcAq0.png</url><title>علیکو</title><link>https://virgool.ir/@alikoo</link></image><item><title>راهنمای سفر به جزیره هرمز (هُرموز)</title><link>https://virgool.ir/@alikoo/راهنمای-سفر-به-جزیره-هرمز-fssres6ojwcd</link><description>منبع: سایت سفری علیکومعرفیهرمز… جزیره جادویی، جزیره رنگارنگ، نگین انگشتر عالم،… اینا فقط چند  قلم از توصیف‌هایی‌یِه که از قدیم تا حالا واسه هرموز گفتن و می‌گن.  جزیره‌ای که چند سالی هست بین طبیعت گردها، بک پکرها و مسافرها طرفدار پیدا  کرده و هر سال مسافرهاش بیشتر از سال قبل می‌شه.هرمز بین بک پکرا به عنوان جزیره‌ای با طبیعت مسحور کننده، بکر و محیط  کوچیک شناخته می‌شد. اما دیگه اینطور نیست. تو پنج شش سال گذشته چزیره هر  سال شلوغ‌تر از سال قبل می‌شد اما از سال ۹۶ به طور کلی وارد یه مرحله  جدیدی شده و از جنبه‌های مختلف هرمز دیگه اون هرموز سابق نیست. تنوع  مسافرها خیلی زیاد شده. قبلا اکثرا بکپکرها یا طبیعت گردها، مسافر هرموز  بودن اما دیگه اینطور نیست. در حال حاضر خانواده‌ها و لاکچری‌بازها به  علاوه گروه‌های دیگه به وفور دیده می‌شن؛ مخصوصا آخر هفته و روزهای تعطیل.توضیح: اسم جزیره طبق ادای مردم محلی جزیره و همینطور  بقیه مناطق هرمزگان، هرموز هست. همچنین تو انگلیسی هم بهش میگن هرموز و  (Hormuz) نوشته می‌شه.تاریخچه:تو مطالبی که واسه سفر می‌نویسم زیاد کاری به تاریخ ندارم مگر اون  تاریخی که هنوز تو زندگی روزمره امروزی مردم منطقه تاثیر داره. اما به دلیل  نبودن منبع معتبر و در دسترس فارسی، و تحریف تاریخ رسمی و همینطور  داستان‌های غیر مستند که از افراد مختلف در مورد تاریخ هرموز شنیده می‌شه،  برای هرموز تاریخچه رو اضافه می‌کنم چون جزیره رو دوست دارم و عاشق هر چیزی  راجع بهش باشه هستم.مطالب این بخش با استناد به کتاب (The  Persian Gulf: A Political and Economic History of Five Port Cities  1500-1730) نوشته ویلم فلور هلندی معتبرترین مورخ خلیج فارس و صحبت‌های  شخصی که باهاش داشتم نوشته شده و احتمالا خیلی‌هاتون رو متعجب می‌کنه چون  با اون چیزی که تا حالا شنیدیم فرق داره.من و ویلم فلور یهویی (گوشی رو تازه خریده بودم از فیلترهاش چیزی نمی‌دونستم)‌ هرموز حدود بندر تیاب امروزی و  جایی که رودخانه میناب به دریا می‌ریزه حدود سال ۱۰۰۰ میلادی به دروازه حمل  و نقل برای تجارت با کرمان تبدیل شده بود و از حدود ۱۱۰۰ میلادی توسط  سلسله کوچیکی که احتمالا ریشه در باطنه (منطقه‌ای در عمان) داشتن حکمرانی  می‌شد. اما تا ۱۳۲۰ میلادی این جزیره قِیس (کیش امروزی) بود و نه هرموز که  بر تجارت دریایی خلیج فارس تسلط داشت.هرموز در اون زمان پادشاهی کوچیک و  مستقلی داشته و طلب خراج حکام مستقر در فلات مرکزی ایران از پادشاه هرموز و  همینطور پیشروی سلجوقی-چاقاتای به سمت خلیج فارس باعث شد “عجاز” کفیل شاه  صغیر هرموز تصمیم بگیره تمام شهر و دارایی پادشاهی کوچیکش رو به جزیره جرون  منتقل کنه. جزیره‌ای که قبلا از اتابک فارس خریده شده بود و به عنوان  پایگاه نظامی استفاده می‌شد. این کار، پادشاهی هرموز، مردم و اموالش رو از  دست درازی حاکمان ایران و همینطور حمله مهاجمان حفظ می‌کرد. جزیره جرون  همون جزیره هرموز امروزیه.سکه‌های ضرب هرموز تو خاورمیانه، هند و حتی چین مورد قبول و معامله بودن‌سال ۱۳۲۰ میلادی “میر قطب الدین  تهمتن” پادشاه هرموز، کیش و به فاصله کمی بحرین که تحت حاکمیت آل عصفور بود  رو فتح می‌کنه. با خارج کردن رقبا، پادشاهی هرموز به مرکزیت جزیره جرون به  هاب تجاری منطقه تبدیل می‌شه. در مسیر یکی از راه‌های تجارت با هند و  همچنین جایی برای تخلیه محموله‌های بزرگتر و پخش تو مناطق مجاور خلیج فارس؛  جایگاهی که امروزه امیرنشین دبی داره. پادشاهی هرموز این تسلط رو با تامین  امنیت راه‌های تجارت دریایی و زمینی و رفع تهدید رقبا کسب می‌کنه و با این  رونق و شکوفایی، ۳۰۰ سال برای مردمش شکوه و ثروت افسانه‌ای میاره. در حدی  که به نقل از خاطرات تجار و سیاحان اروپایی کوچه‌ها سایه بون و فرش  داشته!!! معروفه “آفونسو آلبوکِرِک” پرتغالی در مورد هرموز گفته “اگه جهان  انگشتری باشه، هرموز نگینشه”. شاهان هرموز جزایر خلیج فارس از جمله بحرین،  مناطق ساحلی شامل سواحل مغستان و فارس تو سمت شمالی، و عمان (به شمول شبه  جزیره قطر و بخش‌هایی از امارت متحده امروزی) تو سمت جنوب رو زیر پرچم  خودشون درآوردن.سال ۱۵۰۷ نیروهای پرتغالی به  فرماندهی “آلبوکرک” جزیره رو تسخیر می کنن. شاه هرموز به پادشاه پرتغال  اظهار وفاداری می‌کنه و عوارضی از تجارت پر رونق جزیره و سرزمینهای تحت  حاکمیتش به پرتغالیها تعیین میشه. همون سال پرتغالی‌ها ساخت قلعه رو شروع  میکنن. سال ۱۵۰۸ یکی از فرمانده‌های یاغی پرتغالی به کمک محلی‌ها شورش  میکنه و آلبوکرک از جزیره فرار می‌کنه. آلبوکرک مدتی بعد با ۲۴ کشتی از  بندر گوآ (سرفرماندهی پرتغالی‌ها در هند) برمی‌گرده و جزیره رو یکبار دیگه  می‌گیره.  شاه هرموز رو از سلطنت خلع می‌کنه و تاج رو از طرف پادشاه پرتغال  میذاره سر ولیعهد هرموز و ساخت قلعه از سر گرفته می‌شه.نقشه هرموز قدیماین رابطه تحت الحمایگی بین هرموز و  پرتغال در کنار رونق و ثروت تا ۱۶۲۲ و تسخیر جزیره توسط نیروهای  ایرانی-انگلیسی ادامه پیدا می‌کنه. نیروهای انگلیسی تو چند نبرد دریایی  پرتغالی‌ها رو شکست میدن و جزیره رو محاصره میکنن. نیروهای ایرانی به  فرماندهی امام قلی خان اوندیلادزه (گرجی الاصل؛ پسر الله وردی خان) سوار بر  کشتی‌های انگلیسی پا به جزیره میذارن. بعد از ماه‌ها مقاومت، نیروهای  مدافع هرمزی‌-پرتغالی‌ شکست می‌خورن. طبق توافق ایرانی-انگلیسی اسرای  پرتغالی به انگلیسی‌ها و هرموزی به ایرانی‌ها می‌رسه. شهر توسط نیروهای  ایرانی غارت می‌شه و ساختمون‌ها برای جستجوی گنج ویران می‌شن. حتی نیروهای  انگلیسی تو خاطراتشون از سبعیت و غارتگری سپاه صفوی ابراز انزجار و تعجب  می‌کنن. مردم محلی به جرم همکاری با کفار!!! توسط سپاه صفوی سر بریده  میشن!!! (انگلیسی‌ها دینشون با پرتغالی‌ها چه فرقی داشت که ایرانی‌ها داشتن  باهاشون همکاری می‌کردن؟!) امام قلی خان۴۰۰ سر بریده رو با خودش از طریق  بندر گامبرون؛ بندرعباس امروزی(طبق نقشه‌های پرتغالی بندر کامارائو)، که  اون زمان دهکده ماهیگیری کوچیکی بوده به خشکی میاره.پرتغالی‌ها بعد از سقوط هرموز تو  بقیه خلیج فارس و همینطور هند از انگلیسی‌ها شکست می‌خورن و امپراتوری‌شون  قدرتش رو از دست می‌ده. همچنین امام قلی خان بعدها خودش قربانی خونخواری  صفویه شده و به همراه فرزندان و تمام اعضای خانواده‌اش کشته می‌شه و فقط  برادرش داوود خان می‌تونه جان سالم بدر ببره و به گرجستان فرار می‌کنه.  امروزه متاسفانه مجسمه این فرد خونخوار و قاتل مردم منطقه تو قشم نصب شده  که نوعی دهن کجی به تاریخ منطقه و قربانی‌هاست.بخشی از قلعه هرمز و شهر۱۶۴۵ میلادی هلندی‌ها در قالب  کمپانی هند شرقی هلند تو جزیره مستقر می‌شن اما بعد از مدت بسیار کوتاهی  جزیره رو ترک می‌کنن. جزیره هرموز برای بیش از صد سال خالی از سکنه  می‌مونه  و از اونجایی که تاریخ رو فاتحان می‌نویسن تمام اون شکوه تو روایت  رسمی از تاریخ در ایران نادیده گرفته می‌شه انگار اصلا وجود نداشته. بدون  متون اروپایی‌ها (پرتغالی‌ها، انگلیسی‌ها، هلندی‌ها…) عملا چیزی از هرموز  قدیم نمی‌دونستیم. تو این سالهای متروکه بودن، هرموز بین مردم منطقه معروف  میشه به داشتن ارواح و اجنه که هنوز و حتی بین ساکنین محلی این اعتقاد  ادامه داره. سالها بعد، استخراج خاک سرخ دوباره زندگی رو گرچه در ابعاد  خیلی کوچیک به جزیره بر می‌گردونه. جالبه ساکنین امروزی جزیره هم ریشه و  اصالت مینابی دارن.‌موقعیتجزیره هرمز تو فاصله حدود ۱۰  کیلومتری جنوب/ جنوب شرقی بندرعباس، ۲۵ کیلومتری شرق/ شمال‌شرقی قشم و حدود  ۳۰ کیلومتری شمال‌شرقی جزیره لارک و مسلط به آبراه تنگه هرمز قرار گرفته.  یکی از اشتباهات رایج اینه که پهنه آبی اطراف جزیره رو خلیج فارس می‌گن در  حالی که اینجا تنگه هرمزه، راه اتصال خلیج فارس به دریای عمان و آب‌های  آزاد. آبراهی که ۲۰ درصد تجارت نفت دنیا و بخش اعظم تجارت ایران ازش عبور  می‌کنه.موقعیت هرموزکی بریم؟به دلیل نوع آب و هوا، هرمز دوتا  فصل داره از لحاظ سفر. فصل بدون مسافر و فصل سفر. فصل سفر از اواخر مهر و  اوایل آبان شروع می‌شه درحالی که هنوز هوا نسبتا گرمه و در طول روز حتما  باید سایه پیدا کنی. با خنک‌تر شدن هوا تعداد مسافرها روز به روز و هفته به  هفته بیشتر می‌شه تا به بهمن می‌رسیم که دوره پر ازدحام شروع می‌شه و تا  اواسط اسفند ادامه داره. از اواسط اسفند تا قبل از تعطیلات نوروز از شلوغی و  ازدحام کم می‌شه. سفر به جزیره در طول تعطیلات نوروز به خاطر شلوغی و  ازدحام غیرقابل تحمل، بالارفتن هزینه‌ها و معطلی برای حمل و نقل اصلا توصیه  نمی‌شه. بعد از اون تا اواسط اردیبهشت تعداد مسافرا تو شیب نزولی قرار  می‌گیره تا به فصل بدون مسافر و گرما برسیم. شخصا آذر و دی رو ترجیح می‌دم.‌حمل و نقل به جزیره هرمزچطوری برم هرمز؟برای رفتن به هرمز باید خودت رو به  بندرعباس یا قشم برسونی و از اونجا با شناورهای مسافری بری هرمز. این  شناورها تو بندرعباس از بندر مسافری شهید حقانی تو مرکز شهر و منطقه بازار  حرکت می‌کنن و تو قشم از بندر مسافری شهید ذاکری کنار بازار قدیم، همون  اسکله‌ای که شناورهای بندرعباس-قشم تردد می‌کنن.می‌تونی تو بندرعباس مسیر دسترسی به همه چیز در مورد رفتن به بندرعباس و ورود به این منطقه بیشتر بخونی.‌ ‌‌برنامه حرکت کشتی‌های هرمز‌ساعت حرکت کشتی از بندرعباس به هرمز۰۷:۰۰ – ۰۹:۰۰ – ۱۲:۰۰ – ۱۴:۰۰ – ۱۷:۰۰ – ۲۰:۳۰تلفن اطلاعات اسکله حقانی بندرعباس: ۰۷۶۳۲۲۳۷۷۸۴ساعت حرکت کشتی از هرمز به بندرعباس۰۸:۰۰ – ۱۰:۰۰ – ۱۳:۰۰ – ۱۵:۰۰ – ۱۸:۰۰توجه داشته باش که تو فصل پر سفر مخصوصا آخر هفته‌ها و روزهای تعطیل  ممکنه ظرفیت شناور زودتر تکمیل بشه و راه بیوفته. بعضی وقتا اگه تعداد  مسافرهای جامونده زیاد باشه شناور دیگه‌ای میذارن در غیر اینصورت باید تا  زمان حرکت شناور بعدی صبر کنی. این اتفاق برای شناور ساعت ۶ بعد از ظهر از  هرمز و همینطور ۱۲ و ۲ ظهر از بندرعباس زیاد میوفته. اگه عجله یا کار واجب  داری بهتره نیم ساعت زودتر اسکله باشی.اسکله حقانی بندرعباس نزدیک بازار ماهی فروش‌ها و معبد هندوهاست و  البته برای انتظار و وقت گذرونی جای جالبیه. می‌تونی رو صندلی‌های بیرونی  رستوران (با غذاهای محلی) یا کافه با صفای داخل اسکله بشینی و رفت و آمد  مسافرها رو تماشا کنی تا زمان حرکت شناور مدنظرت برسه.‌ساعت حرکت کشتی از قشم به هرمز۰۷:۰۰ – ۱۴:۰۰تلفن اطلاعات اسکله شهید ذاکری قشم: ۰۷۶۳۵۲۲۵۵۳۶ساعت حرکت کشتی از هرمز به قشم۰۸:۰۰ – ۱۵:۰۰روزهای پنجشنبه از هرمز به بندر تیاب نزدیکی میناب قایق‌های موتوری وجود  داره که برای رفتن به پنجشنبه بازار میناب به درد می‌خوره. این قایق‌ها  برنامه ریزی شده نیستن و باید تو خود جزیره از محلی‌ها پرس و جو کنی. کرایه  توفقی تعیین می‌شه.‌فاصله زمانی هرمز تا بندرعباس و قشم بسته به شناوری که سوار می‌شی ۴۵ دقیقه تا یک ساعته.باجه فروش بلیط از مبدا هرمز خارج از اسکله‌ست و حواست باشه وقتی عجله داری مستقیم نری اسکله چون باید همه راهو برگردی و بلیط بگیری.برای گرفتن بلیط، داشتن شماره ملی مسافر الزامیه.مسافر خارجی حتما باید پاسپورت داشته باشه.حمل و نقل در جزیره هرمزموتور/ موتور سه‌چرخ و ماشین: وسیله نقلیه معمول جزیره  موتور و موتور سه چرخ (معروف به سه‌پا بین محلی‌ها) هست اما سواری، ون و  وانت هم تو چند سال اخیر تعدادشون زیاد شده. یاد روزایی که تو کل جزیره  بیشتر از ۲-۳ تا ماشین نبود به خیر؛ روحش شاد و یادش گرامی باد.به محض پیاده شدن از شناور و ورود به اسکله هرموز راننده‌ها میان طرفت و  می‌پرسن کجا می‌خوای بری. بر خلاف خیلی جاهای دیگه، کرایه درخواستی  راننده‌های دم اسکله با کرایه‌ای که جای دیگه برای همون مقصد ازت می‌خوان  فرقی نمی‌کنه. کرایه‌ها برای جاهای مختلف تقریبا مشخصه مگر روزهای خیلی  شلوغ که موتور و ماشین گیر نمیاد و امکان داره مجبور باشی پول بیشتری بدی.  هرموزی‌ها اکثرا و تا اونجایی که من سالهاست باهاشون برخورد و رفت و آمد  داشتم، آدمای خوب، صاف و ساده، و صادقی هستن.اجاره موتور: چند وقیه محلی‌ها موتورشون رو به مسافرا  اجاره می‌دن که می‌تونی خودت هر جایی خواستی باهاش بری. برای پیدا کردن  موتور اجاره‌ای از محلی‌ها پرس و جو کن. فقط اگه موتور سواری بلدی موتور  اجاره کن چون رانندگی با موتور بدون مهارت هم خطرناکه و هم در صورت خسارت  به موتور باید جریمه سنگین بدی.دوچرخه: می‌شه از کافه دم اسکله یا افراد مختلفی که  شماره‌شونو روی دیوارها نوشتن ساعتی یا روزانه دوچرخه اجاره کرد. اگه  می‌خوای با دوچرخه جاده دور جزیره رو بگردی در نظر داشته باش که جنوب جزیره  سربالایی زیاد داره.برای اجاره موتور و دوچرخه باید کارت ملی گرو بذاری.اقامت در جزیره هرمزهرمز بیشتر به عنوان محلی برای کمپ تو طبیعت شناخته شده در عین حال  مخصوصا تو سالهای اخیر بعضی مسافرها تو شهر اقامت میکنن و روزها برای گردش  دور جزیره از شهر خارج می‌شن.کمپ ردن: نقطه برجسته هرمز و به نظرم تنها راه برای  تجربه اون حس جادویی معروف جزیره‌ست. این جزیره کوچیک تنوع زیادی از نظر  محل‌های کمپ و نوع طبیعتش داره. ساحل، کوه، کوه کنار ساحل، غار و…هتل: در حال حاضر یه سوئیت هتل به اسم ساحل سرخ تو جزیره وجود داره.مهمانپذیر/ اقامتگاه محلی/ هاستل: ۳-۴ تا اقامتگاه محلی و هاستل به صورت رسمی و غیر رسمی تو جزیره فعال هستن که می‌تونی از راننده موتور بخوای بهت معرفی کنه.سوئیت و خونه اجاره‌ای: مردم محلی خونه‌های بزرگ و  کوچیکی برای اجاره در اختیار مسافرها میذارن. بعضی خونه‌ها بزرگ و سه  خوابه‌ست و بعضی سوئیت‌های کوچیک. که اکثرا درِ جدا به بیرون دارن و کاملا  مستقل هستن. برای اجاره اینا باید تو جزیره پرس و جو کنی و بری از نزدیک  ببینی و با صاحبخونه سر قیمت به توافق برسی. راننده‌های سه‌پا (موتور سه  چرخ) معمولا می‌تونن در این مورد کمکت کنن.پیشنهاد مطالعه: ۱۱ نوع اقامت ارزون تو سفرچی بخورم؟انواع غذاهای دریایی که با ماهی و میگو درست می‌‌‌‌شه مثل ماهی سرخ شده و  کبابی، قلیه ماهی/میگو، دوپیازه میگو و انواع موجودات دریایی دیگه  (مِلوک،کَلَموک، کالِنگ و…)، پودینیِ کولی (کوسه)، خوراک اَنکاس (اسکوئید)،  سینگو (خرچنگ).فلافل و انواع سمبوسه گیاهی و دریایی، ساندویچ‌های دریای.نون محلی تومُشی (تی مُشی هم تلفظ می‌شه): نون نازکی که با استفاده از  خمیر خیلی شُلی روی تابه درست می‌شه و در حین پخت بهش مهیاوه یا سوراغ به  همراه روغن اضافه می‌کنن، بعضی وقتها هم تخم مرغ. البته تو نوع بازاریش چند  سالی هست پنیر مثلثی و حتی تازگی‌ها کالباس!!! هم دیده شده. اینکه چی  اضافه بشه به خودت بستگی داره.خرما ارده: دسر محبوب هرمزگانتوضیح:مهیاوه: سس ماهی متوتا (metoota) و سبزیجات معطرسوراغ: سس ماهی ممغ (momagh) و گِلَک (gelak) یا همون خاک سرخ هرمزچند روز هرمز بمونم؟تو هرمز می‌شه از یک نصف روز تا یکماه و بیشتر وقت گذروند. بعضی‌ها تو  نصف روز خیلی از جاهای معروف جزیره مثل دره رنگین کمان، دره مجسمه‌ها و… رو  می‌بینن و با آخرین شناور از جزیره خارج می‌شن ولی اینجوری اون حالت  جادویی معروفش رو تجربه نمی‌کنی. بعضی‌ها هم وقتی میان اینقدر تحت تاثیر  قرار می‌گیرن که برنامه‌شون رو عوض می‌کنن و چند هفته رو اینجا می‌گذرونن  یا حتی ساکن جزیره می‌شن.برای برنامه سفر با زمانبندی مشخص، من حداقل سه روز رو توصیه می‌کنم که  هم بتونی یکی دو جا کمپ بزنی و هرمز جادویی رو تجربه کنی و هم دیدنیهای  پراکنده شده تو جاهای مختلف جزیره رو ببینی.توصیه‌های سفر به جزیره هرمزبه تمام مقدسات‌تون (هر چی که هست) قسم‌ می‌دم لطفا زباله نریزید و  آشغال‌هاتون رو برگردونید شهر. اصلا کار سختی نیست. یکبار همه چیو وقتی  هنوز خوراکی‌هاش رو نخورده بودی با خودت آوردی؛ حالا که سبک شده و فقط جلد و  بسته‌بندیش مونده خواهشا برش گردون.پیشنهاد مطالعه: چطوری تو سفر دوستدار طبیعت باشیمملاحظات فرهنگی مردم محلی رو رعایت کن.وقتی می‌ری تو ساحل یا کوه کمپ می‌زنی درسته خیلی از محدودیت‌های معمول  تو کشور وجود نداره ولی دلیل نمی‌شه باند و اسپیکرهای قوی بیاری و با  موزیکت کمپ همسایه رو کلافه و خفه کنی. ملت میان تو طبیعت که آرامش داشته  باشن.از مردم محلی خرید کن حالا چه غذا چه سوغاتی یا اجاره خونه.برای خوندن مطالب بیشتر در مورد سفر به سایت علیکو سر بزن.http://alikoo.ir</description><category>علیکو</category><author>علیکو</author><pubDate>Sat, 21 Sep 2019 22:11:02 +0430</pubDate></item><item><title>چرا نباید به ماکو رفت؟!</title><link>https://virgool.ir/@alikoo/چرا-نباید-به-ماکو-رفت-r7vkpnavjkjf</link><description>همیشه تو بلاگم در مورد  سفر به یه مقصد خاص و جذابیت‌هاش گفتم ولی  این دفعه می‌خوام از چندتا دلیل منطقی برای سفر نکردن به ماکو براتون بگم.  اگه قصد سفر دارید حتما متن زیر رو بخون حتی اگه مقصدت مشخصه و قصد ماکو  رفتن نداری. شاید آخرش نظرت عوض شد.برای خوندن مطالب بیشتر در مورد سفر به بلاگ علیکو سر بزن. www.alikoo.irمردممردم با صفای ماکومردم محلی دیگه زیادی مهمون‌نواز و با محبتن جوری که دلت نمیاد دل بکنی و  یه گوشه‌ای از قلبت یه جایی بین لبخندهای زلال و دست‌های زمختِ سرشار از  محبت این مردم جا می‌مونه. امکان داره بعد از ترک ماکو احساس کمبود محبت  بهت دست بده و هر جایی بری فکر کنی به اندازه کافی به عنوان مهمون پذیرفته  نشدی. برای من برجسته‌ترین نکته ماکو محبت و دل فراخ مردمه. این پست رو  آخرین روز اقامتم تو ماکو می‌نویسم و از الان دلم برای دل کندن از مردم  محلی روستای محل اقامتم گرفته. آیا قراره سفر کنیم که دلمون بگیره؟!‌طبیعتکمپ کنار منشورهای بازالتیاگه با طبیعت بکر و مسحور کننده حال نمی‌کنی فکر اومدن به ماکو رو از  سرت بیرون کن. تو این زمونه که خشکسالی جای جای کشور رو تحت تاثیر قرار  داده؛ ماکو با رودخونه‌ پر آب، چشمه‌هایی که از دل کوه همچنان می‌جوشه و  دشت‌های سرسبزش از معدود مناطقی‌یِه که مادر طبیعت هنوز داره برای حفظ  شرایط مناسب زیستی ما انسان‌ها در برابر تغییرات اقلیمی مقاومت می‌کنه.  گندمزارهای دیم، مزارع وسیع گل آفتاب گردون و حاجی لک لک‌های مهاجر که برای  روستاها برکت و خوش یمنی میارن؛ دل هر دوستدار طبیعت رو امیدوار نگه  می‌داره.تاریخ و فرهنگکلیسای مریم مقدسماکو در طول تاریخ دوره‌های مختلفی رو تحت حاکمیت اقوام گوناگون  گذرونده. از اورارتوها، مادها، ارامنه آرتاز، تیمور لنگ و قره قویونلوها تا  صفویه و عثمانی‌ها برای تسلط به این منطقه با هم جنگیدن و آثاری از هر  دوره تو شهر ماکو و مناطق اطرافش وجود داره. از جمله کارا (قره) کلیسا که  بنا به روایتی اولین کلیسای جامع مسیحیت جهانه، تو همین منطقه قرار گرفته.  این کلیسا در محل دفن تادئوس قدیس از حواریون عیسی مسیح (ع) و بنیانگذار  کلیسای حواری ارمنی‌یِه که به خاطر بشارت عیسی مسیح کشته شد.‌خوراکیجزوز غذای ارزون کوچه و بازاراگه غذاهای تازه و طبیعی دوست نداری پات رو تو ماکو نذار. انواع لبنیات  تازه محلی، غذاهای گوشتیِ لذیذ، محصولات باغی و فرآورده‌های جانبی  خوشمزه‌اش مثل لواشک و خشکبار، ماکو رو تبدیل می‌کنه به پارک سرگرمی  مسافرهای شکمگرد. جیز ویز، خوراک جیگر ارزون و محبوب مردم کوچه و بازار  ماکو رو از دست نده.‌خریدمشتری اهل جمهوری نخجوان پنجشنبه بازار پلدشتاگه خرید ارزون و با کیفیت برات جذابیت نداره، ماکو رو فراموش کن.  بازارچه مرزی ماکو یکی از معدود مراکز خریدی‌یِه که توش از جنس‌های بی  کیفیت چینی خبری نیست و اکثرا برندهای اصلی و با کیفیت ترکیه با قیمت خیلی  مناسب عرضه می‌شه. شخصا با اینکه علاقه‌ زیادی به خرید و مراکزش ندارم؛ با  دیدن کیفیت و قیمت‌های بازارچه ماکو هم زمان نسبتا زیادی توش صرف کردم هم  یه مقدار خرید کردم. با توجه افزایش عوارض خروج و هزینه‌های بالای اقامت و  سفر به ترکیه (به قصد خرید) بازارچه ماکو همون کیفیت بالای اجناس رو با  هزینه کلی کمتر در اختیار مسافرهای عاشق خرید قرار می‌ده.برای خرید محصولات محلی هم می‌تونی بری پنجشنبه بازار پلدشت که فقط ۳۰  دقیقه با شهر ماکو فاصله داره. هر پنجشنبه فروشنده‌ها از شهر و روستاهای  اطراف برای عرضه محصولاتشون تو پلدشت دور هم جمع می‌شن. این بازار حتی از  حمهوری خودمختار نخجوان (جمهوری آذربایجان) هم مشتری‌ داره. خشکبار، ادویه،  پارچه، لباس و ابزار و… تو این بازار به فروش می‌رسه.اگه این مطلب رو دوست داشتی ممنون میشم لایکش کنی و اگه می‌خوای مطالب مشابه بیشتری در مورد سفر بخونی به بلاگ علیکو سر بزن. www.alikoo.ir</description><category>علیکو</category><author>علیکو</author><pubDate>Sat, 27 Jul 2019 15:51:24 +0430</pubDate></item><item><title>۱۱ نوع اقامت ارزون تو سفر</title><link>https://virgool.ir/@alikoo/۱۱-نوع-اقامت-ارزون-تو-سفر-vgbqmogpelok</link><description>محل اقامت ارزون برای مسافرها تقریبا همه جای دنیا پیدا میشه. فقط کافیه  اول اون ذهنیتی که سفر رو (مخصوصا از نوع خارجی) به اقامت تو هتل‌های  لوکس، ساحلی، تفریحی (Resort)  آل این (All inclusive) و از این قبیل محدود  می‌کنه کنار گذاشت و دوم، کمی تلاش و خلاقیت داشت تا ببینیم چطور گزینه  های ارزون ، جالب، هیجان انگیز و حتی مجانی از پشت دیوارهای ندونستن و  تنبلی بیرون میان؛ بهمون چشمک میزنن و زمینه ساز تجربیات و خاطرات به یاد  موندنی میشن.ارزش سفر ربطی به مقدار پولی که براش میدیم نداره. بلکه بستگی به تجربه  ای که تو مقصد به دست می‌آریم داره و این که چقدر اشتیاق دونستن و شهامت  تجربه ناشناخته‌ها رو داشته باشیم. تو دنیای امروز، ما به طور مداوم زیر  بمباران تبلیغات هتلهای پر ستاره و آژانسهای گردشگردی طرف قراردادشون هستیم  به طوریکه در اثر این تداوم، ذهنمون گرایش داره تنها محل اقامت مناسب تو  سفر رو فقط هتل اونهم از نوع لوکس و آل این بدونه. واقعیت اما چیز دیگه‌ایه  (اینبار استثنا” شیرین).انواع اقامت ارزون  که در ادامه اومده از عوامل ساختن “سفر با هزینه  پایین و ارزش بالا” هستن. به طوریکه قبل از آشنایی با این گزینه‌ها با  اینکه جاهای مختلفی رفته بودم (همیشه میرفتم هتل)، و هزینه سفرهام چندین  برابر امروزه بود، احساس میکنم هبچ کدوم از اون مقاصد رو واقعا ندیده و  تجربه نمی‌کردم.۱- هاستل (Hostel)اتاق هاستلهزینه تقریبی یک شب: ۲ تا ۳۵ دلار خارج از ایران. ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان تو ایرانمناسب برای: مسافرهای تنها و دو نفره، زوجهای ماجراجو، حتی خانواده ها وقتی کل اتاق رو اجاره می‌کنن. و کسایی که دلشون یه کم معاشرت می خواد.قابل استفاده در: داخل و خارج از ایران. تو خارج از  ایران هاستل اقامتگاه پیشفرض همه کوله گردها و مسافرهای ارزون حساب میشه.  تو ایران هم مدتیه تو چندتا شهر مثل تهران، یزد، اصفهان و هرموز هاستل‌هایی راه‌اندازی شده. من هم قصد دارم برای فصل سفر سال ۹۷، هاستل خودمو تو جزیره رنگارنگ هرموز راه بندازم.توصیف هاستل با توجه به سابقه ذهنی که ما ایرانی ها داریم یه کم سخته  چرا که از لحاظ تعریف ما رو یاد مسافرخونه‌های پایین شهر با محیط خلاف و  ناجور میندازه. اگر بخوایم ساده و سر راست بگیم، هاستل اجاره کردن یک تخت  یا رختخواب اختصاصی تو یک اتاق اشتراکیه. این تخت میتونه بسته به هاستل یک  یا (اکثرا) دو طبقه باشه و اتاق مشترک هم میتونه از اتاق چهار نفره تا سالن  بزرگ بالای بیست نفره باشه.معمولا همراه با پذیرش، کلید کمد کوچکی هم برای نگهداری وسایل با  ارزشتون به شما داده میشه که ممکنه تو اتاق یا محیط عمومی باشه. صبحانه  سبکی تو خیلی از هاستل ها سرو میشه که توی قیمت تخت گنجونده شده. بعضی  هاستل‌ها فراتر میرن و چای و قهوه مجانی هم برای مهمونهاشون دارن. آب جوش  مجانی تقریبا تو تمام هاستلها پیدا می‌شه که میتونید باهاش نودل یا سوپ  فوری درست کنید. بعضی هاستلها آشپزخونه مشترک با وسایل ابتدایی آشپزی رو هم  فراهم می‌کنن. این مورد مخصوصا تو شهرهایی که هزینه خورد و خوراک بالاست  می‌تونه مزیت باشه. می‌تونید یکی از وعده ها رو با خرید از بقالی محل،  خودتون آماده کنید. فقط همه باید نظافت رو رعایت کنن و مهمتر از همه برای  مراعات حال بقیه زیاد معطل نکنن.کمدهای هاستل‌امنیت هاستلها معمولا قابل قبوله، اما هیچ وقت، حتی تو هتل پنج ستاره  احتیاطهای معقول رو کنار نذار. بعضی هاستلها اتاقهای مخصوص خانومها دارند  که برای بعضی‌ها می‌تونه کمی خیالشون رو راحت تر کنه. البته بیشتر هاستل‌ها  اتاق‌های شخصی هم دارند که مثل هتل می‌مونه اما از امکانات اضافه و به نظر  من غیر ضروری خبری نیست و مناسب کسانیه که می‌خوان فضای شخصی‌شون رو داشته  باشن و در عین حال از جو هاستلها و همچنین قیمت‌های ارزون اونها استفاده  کنن. مثلا زوجهایی که خوابیدن تو اتاقهای اشتراکی براشون سخته. دستشویی و  حمام برای بعضی اتاقها داخل اتاق هست و  برای بعضی مشترک و توی راهرو که  تخت‌های این اتاق‌ها قیمت پایین‌تری دارنمهمترین محل هاستل‌ها البته محوطه یا اتاق عمومی یا معاشرته، جایی شبیه  لابی (اگر بشه بهش گفت لابی). اونجا محل ملاقات با بقیه مسافرهای هاستل شما  و بعضی وقتها مسافرهای دیگه‌ست. همینجاست که در مورد جاهای باحالی که نمی  دونستی و بلد نبودی از بقیه مسافرها و بک پکرها طلاعات کسب می‌کنی. شاید  واسه فرداش با یک یا چند نفر از بقیه مهمانها گروهی تشکیل بدید و برید یکی  از جاهای دیدنی، با هم فعالیتی رو دونگی انجام بدید که تنهایی هیچوقت نمی  رفتی و البته هزینه‌ات رو هم کم می‌کنی یا… که مخصوصا برای مسافرهای تنها  واقعا غنیمته. شاید هم دوستی ماندگاری بین شما شکل گرفت.شاید اول کمی برات عجیب یا غیرقابل قبول باشه که با چندتا غریبه تو یه  اتاق بخوابی. خودم همینطور بودم. ولی الان دیگه سال‌هاست به عنوان مسافر  تنها بیشتر مواقع اولین گزینه ام هاستله، هم هزینه کمی داره هم محل معاشرت  خوبیه.نحوه پیدا کردن: عبارت …hostels in (به جای سه نقطه  شهر مورد نظر) رو تو گوگل سرچ کنید. گزینه های اول سایتهای رزرو خواهند  بود. مثل booking.com یا hostelworld.com من از booking.com  استفاده  میکنم. می‌تونی از اونها برای پیدا کردن هاستل تو شهر مورد نظر و همینطور  آگاهی از نظر مهمانهای قبلی، استفاده و هاستل مورد نظرت رزرو کنی.توصیه‌ها:اگر خوابت سبکه با خودت چشم بند و گوش بند ببر.اگر هاستلی که انتخاب کردی بار (Bar) داره، حواست باشه اتاق بالا، پایین  یا پشت بار رو انتخاب نکنی. تا قبل از تعطیل شدن بار (معمولا ساعت سه صبح)  نمی‌شه حتی با گوش بند خوابید.۲- مهمانخانه (Guesthouse)مهمونخونه امکان داره تو یه ساختمون یا تو یه محوطه باشهمهمانخانه‌ها تقریبا همون هتلهای کوچک و بی ستاره اند. خیلی‌هاشون  خانوادگی اداره می‌شن و قیمتها هر جایی متفاوته. تو بعضی مناطق  مهمونخونه‌های خیلی خوبی همراه صبحانه با قیمت خیلی کم می‌شه پیدا کرد. تو  شهرهایی که هاستل وجود نداره یا تمایل به داشتن کمی فضای شخصی داری،  مهمونخونه می‌تونه یکی از گزینه ها باشه.توصیه: قبل از پذیرش و پرداخت پول، اتاق رو ببین.۳- اقامتگاه بومی و محلیاقامتگاه بومگردیمحل اقامتی که عموما توسط محلی‌ها و تو مناطق روستایی و طبیعی و با  رعایت الزامات گردشگری پایدار تاسیس و بهره‌برداری میشه. البته همه  اقامتگاه‌های محلی ارزون حساب نمیشن تا حدی که بعضی‌هاشون که امکانات زیادی  دارن و فقط شکل ظاهری‌شون قدیمی طوره، هم قیمت هتل‌های گرون هستن. تو  بیشتر اقامتگاه‌های بومی و محلی علاوه بر اقامت می‌تونی با فرهنگ، صنایع  دستی و غذاهای محلی آشنا بشی. در کل تو مناطق کمتر توسعه یافته که ارزون‌تر  هستن و مخصوصا به صورت خانوادگی توسط محلی‌ها اداره میشن توصیه می‌کنم  حتما تو این اقامتگاه‌ها بمونی و تجربه دسته اول محلی به دست بیاری.۴- خانه اجاره ای (ویلایی، آپارتمان، سوئیت…)خونه اجاره‌ای‌هزینه تقریبی یک شب: ۱۰ تا ۱۰۰ دلار (و بالاتر) در خارج از ایران. ۲۰ تا ۳۰۰ هزار تومان در ایران.این گزینه تقریبا تو تمام شهرهای ایران و دنیا با قیمت‌های خیلی خیلی  متفاوت پیدا می‌شه. اگر می‌خوای مدت بیشتری جایی بمونی، یه کم حس زندگی تو  اون شهر/روستا رو تجربه کنی و با محلی‌ها ارتباط بگیری هیچ گزینه‌ای بهتر  از اجاره خونه نیست. به خاطر داشتن آشپزخونه، هزینه خورد و خوراک رو هم  پایین نگه می‌داری. یا اگه تعدادتون زیاده اجاره خونه میتونه گزینه خیلی  خوبی هم از نظر هزینه و هم راحتی باشه. به اضافه اینکه آشپزخونه دارید و  میتونید بعضی وعده‌ها رو خودتون بپزید.نحوه پیدا کردن: در ایران می‌شه از اینترنت و سایتی که  سازمان میراث فرهنگی و گردشگری تحت عنوان خانه مسافر برای این کار راه  انداخته استفاده کرد. البته خونه های این سایت خیلی محدودن. گزینه های دیگه  رو میشه با سرچ عبارت “منزل مبله اجاره در …” (شهر مورد نظر به جای سه  نقطه) در گوگل و ارجاع اون به سایتهای دیگه مخصوصا سایتهایی که تبلیغات  مختلف رو می‌گذارند پیدا کرد. البته اکثرا با قیمتهای بالا. به صرفه ترین  راه، رفتن به شهر مورد نظر و پرس و جو از مردم و کسبه و مشاورهای املاکه.در خارج از ایران عبارت “short term rent in…” یا “vacation rentals  in…” رو تو گوگل سرچ کنید. شما رو به سایتهای معرفی این خونه ها تو شهر  مورد نظر هدایت خواهند کرد. همچنین میتونی سایت airbnb.com رو چک کنی (با  وی پی ان چون به آی پی ایران خدمات نمیده)  و اگر به کارتهای بین المللی  دسترسی داری رزرو کنی. همینطور بوکینگ چند وقتیه خونه اجاره‌ای هم به بانک  اطلاعاتش اضافه کرده. ارزون ترین راه البته رفتن به شهر مورد نظر، اقامت  برای یک روز تو هاستل و پیدا کردن خونه با گشتن تو خود محله. خیلی از  صاحبخونه‌ها عضو هیچ سایتی نیستن اما خونه‌هاشون واقعا جواهره. خیلی  خونه‌هایی که تو این سایت‌ها هستند هم قیمت شون برای مستاجر حضوری کمتر از  قیمتاشون تو سایت‌هاست چون به سایت‌ها کمیسیونی نمی‌دن از اون معامله.توصیه ها:قبل از اینکه تو محله خاصی جا بگیری پرس و جو کن از لحاظ امنیت چطوره مخصوصا برای تو که غریبه هستی.موارد امنیتی رو رعایت کنی. مطمئن شو درها و پنجره‌ها محکم بسته و قفل می‌شن.شرایط وسایل رو چک کن و تو قرارداد بیار. مطمئنا دوست نداری بابت  وسیله‌ای که از قبل خراب بوده جریمه بدی. از جاهایی که فکر می کنی مشکل  داره در حضور صاحبخونه عکس بگیر.۵- شبکه‌های مهمان نوازیمهمون کوچ سرفینگی از فرانسهاگر پارانویا نداری و همینطور در حال حاضر عضو کوچ سرفینگ  couchsurfing.org نیستی همین حالا و قبل از خوندن بقیه این مطلب برو و توی  این سایت ثبت نام کن و عضو شو. من منتظر می مونم….ثبت نام کردی؟ ای ولحالا راجع به کوچ سرفینگ، شبکه ای بین المللی متشکل از افرادی که خونه  شون رو به روی مسافرین (دیگر اعضا شبکه) باز میکنن. اگر وقت و تمایل داشته  باشن با آدمهای جالب آشنا میشن، فرهنگ و رسوم و شهر خودشون رو معرفی میکنن و  ممکنه با هم فعالیتی هم انجام بدن. حداقل انتظار از میزبان، همون جای  خوابه و بیشتر از اون حالیه که میزبان به مهمانش می ده و  بستگی به برنامه  ای داره که طرفین هماهنگ می کنن. بعضی جاها مهمان یک اتاق جداگانه داره و  بعضی جاها هم فقط یک تشک یا کاناپه تو اتاق نشیمن. بعضی افراد محلی امکان  میزبانی ندارن اما پایه همصحبتی و چایی هستن.مهمون تو خونه کسی می خوابه که شاید هیچوقت دیگه اونو نبینه اما اینکار  باعث میشه این دو نفر وارد شبکه و جامعه ای از افراد بشن که حاضرن جا و  وقتشون رو به یه غریبه بدن.به روز رسانی: چند وقتیه کاچ سرفینگ فیلتر شده و بعضی از بچه‌هایی که از  طریق این سایت/ اپلیکیشن مهمون خارجی براشون میومد دچار مشکل شدن یا حداقل  از طرف مقامات تذکر جدی گرفتن. ولی هنوز می‌شه ازش برای سفرهای داخلی بدون  مشکل استفاده کرد.سایتهای دیگه‌ای هم تو این زمینه فعالن مثل warmshowers.org که بیشتر مورد استفاده دوچرخه سوارا و سایکل توریست‌هاست.توصیه ها:تنها به عنوان جای خواب و تور مجانی نباید بهش نگاه کرد. چیزی که میتونه  برای هر دو طرف میزبان و مهمان ایده آل باشه، ساختن تجربه مشترکه. اقامتت  تو خونه میزبان فقط در مورد سفر تو به اون شهر و اقامتگاه مجانی نیست، در  مورد میزبانت هم هست، در مورد آشنایی شخصی، آشنایی با فرهنگ و جامعه محلی  هم هست، باید متناسب با اون رفتار کرد.برای هر کسی که تو شهر مورد نظر پیدا کردی درخواست اقامت نفرست.  پروفایل‌ها رو کامل بخون، اگر زمینه، علایق و ویژگیهای مشترک داشتید  درخواست بفرست.خوندن نظرات مهمان‌های قبلی یا میزبان‌ها در مورد شخص و خونه‌اش و تجربه‌ای که باهاش داشتن خیلی مهمه.بردن کادو یا سوغاتی ساده و کوچکی از شهرت میتونه حرکت جالبی باشه اما اجباری نیست.فقط مهمون نباش، اگر امکان و جاش رو داری از مسافرهایی که به شهرت میان  میزبانی کن. اتفاقا بهتره اول میزبانی کنی تا وارد جامعه CS بشی و بعد بری  مهمونی. یادت باشه این میزبانه که مهمون- یک غریبه – رو به خونه اش راه  میده. پس بهتره چندتا نظر از مهمون‌های قبلی تو پروفایلت داشته باشی تا  دیگران راحت‌تر برای اقامت تو خونه‌شون بهت اعتماد کنن.بعضی از بنگاه‌های اقتصادی گردشگری مثل هتل‌ها شدیدن با کاچ سرفینگ  مخالفن. چون می‌گن گردشگر مخصوصا خارجی باید بیاد و خرج کنه تا پول وارد  اقتصاد کشور بشه و همه اونایی که تو این بخش کار می‌کنن از کارگر هتل تا  صاحبش منتفع بشن.تو مهمونوازی زیاده روی نکنیم. بعضی‌ها سوءاستفاده می‌کنن؛ در صورتی که  از اول هیچ توقعی هم نداشتن؛ ولی با پهن کردن هر روزه سفره رنگین و ایفا  کردن نقش تور لیدر اختصاصی از طرف میزبان فکر می‌کنن خبریه. اینو بر اساس  تجربه برخورد هموطنا با خیلی از مخصوصا اروپایی‌ها می‌گم.۶- داوطلب شدنهزینه تقریبی یک شب: ۰ تا ۱۰ دلار خارج از ایران. معمولا مجانی تو ایران.داستان تقریبا اینه که به جای پرداخت همه یا بخشی از پول اقامت، روزانه  چند ساعت کار کنی. میتونه تو یه پروژه خیریه باشه یا محل کسب یا کمپ خصوصی  یا حتی یه هاستل. اکثر میزبانها یک حداقل مدت اقامت معین دارند. معمولا یک  هفته. در بعضی موارد اقامت شامل همه یا بعضی وعده های غذایی هست و بعضی  موارد نه. تو بعضیاشون، کار داوطلب (معمولا چهار تا پنج ساعت در روز، پنج  روز در هفته- بعضی کمتر) برای پوشش هزینه اقامت کافیه اما بعضیای دیگه  مبلغی کمی می گیرن. نوع کار هم از کارهای یدی مثل نظافت تا کارهای تخصصی‌تر  مثل نجاری، مدیریت هاستل، کارهای مرتبط با کامپیوتر یا حتی رقص و  پرفورمنس، ساز زدن یا انواع کارهای هنری دیگه متغیره. قبل از تصمیم گیری  باهاشون تماس بگیر و هماهنگ کن برای چه کاری بهت نیاز دارن و آیا تو  توانایی و رغبت اون کار رو داری یا نه. تعداد مزرعه های ارگانیک و  پرماکالچر (کشاورزی پایدار) در این زمینه چشمگیره که می شه با ایده های  جالب و جدید آشنا شد.با هنرت (اینجا آتیش بازی) می‌تونی تو بعضی اقامتگاه‌ها مجانی بمونی‌نحوه پیدا کردن: دیتابیس سایت wwoofing.com شامل مزارع  ارگانیک در هر کشوره. البته برای دیدن مشخصات تماس باید عضو بشی که دارای  حق عضویت هست. اما میتونی با خوندن پروفایلها مکان تقریبی یا حتی اگر دقت  کنی آدرس وب سایت یا ایمیل‌ها رو به دست بیاری و مستقیم تماس بگیری. یا اگر  گذرت به اون منطقه افتاد سری بزنی. سایت helpx.net هم تقریبا همین کارآیی  رو داره اما فقط به مزارع ارگانیک خلاصه نمیشه و انتخابها از تدریس انگلیسی  تو مدارس تا کار تو یتیم خونه و هاستل و… تنوع دارن. به غیر از اینها  میتونی وقتی تو محل هستی به جاهایی که احتمال میدی نیاز به کمک دارن،  پیشنهاد کار در برابر جا و غذا بدی و شانس خودت رو امتحان کنی. نترس،  حداکثر اتفاقی که می افته شنیدن جواب منفیه. چیزی رو از دست نمی دی. تو  ایران بعضی رستورانها تو مقاصد گردشگری مثل قشم و کیش این کار رو انجام  میدن البته داوطلب هاشون خارجی‌ان و نمی دونم بچه های ایرانی رو هم قبول می  کنن یا نه. من برای هاستلی که تو جزیره هرموز می‌خوام راه‌اندازی کنم حتما  از کمک داوطلب‌ها استفاده می‌کنم. خبرش رو به وقتش اعلام می‌کنم.توصیه ها:قبلا در مورد هزینه، ساعت و روزهای کار، نوع کار، محل اقامت و داشتن یا نداشتن غذا هماهنگ و توافق کن.باید مسئول و وظیفه شناس بود. برای خودمون هم مفیده. ایده ها و مهارتهای  جدید و کار گروهی که ماها بلد نیستیم رو میشه اینجاها یاد گرفت.۷- کمپ زدنکمپ تو طبیعت از بهترین و روحبخش‌ترین کارهاست‌مطمئنا از کمپ، منظورم چادر زدن گوشه کنار خیابونهای شهر مقصد نیست. محض  رضای خدا این کار رو نکنید. مردم شهر مقصد تو اون شهر زندگی میکنن و این  کار ما زندگی و رفت و آمدشون رو مختل و چهره شهرشون رو زشت می‌کنه. به  علاوه چادر زدن کنار خیابون، وسط شهر صفایی نداره. تو پارکهای تعیین شده  چادر بزنید. یا وقتی میخواید از جای با صفایی خارج از شهر بازدید کنید. به  جای اینکه صبح بدو بدو برید و شب خسته و کوفته برگردید. اقامتگاهتون رو  تحویل بدید و شب رو تو همون محل با صفا بگذرونید. اگر چادر ندارید، یک زیر  انداز هم تو خیلی جاها کفایت میکند. می تونید چادر رو قرض یا اجاره بگیرید.  بین مسافرین و بک پکرها بحث بی پایانی در مورد لزوم بردن یا نبردن چادر یا  کیسه خواب تو سفرهای شهری و بین چند کشور جریان داره که جوابش بسته به سفر  و خود شخص تغییر میکنه. اما اگه تو سفر مسیرها و پیاده روی چند روزه تو  برنامه تون دارید چادر و کیسه خواب ضروری میشه. ولی اگه بخش کوچیکی از  سفره، میشه چادر نبرد و به فکر قرض گرفتن یا اجاره کردنش تو شهر مقصد  باشیم. مثلا میشه برای کمپ تو جزیره خالی از سکنه پارک “مو کو آنگ تونگ”  تایلند ، چادر رو قبل از رفتن و از خود محیط بانی اجاره کرد. کمپینگ همیشه  یکی از گزینه های عالی و روح بخشهتوصیه ها:از داشتن یا در دسترسی بودن آب مطمئن باشید.آشغالهاتون رو برگردونید شهر و جای مناسبی دفع کنید. گذاشتنشون تو کیسه و  پشت سنگ یا توی دره اونها رو غیب نمی کنه و کار خیلی غلطیه. حتی اگر بقیه  همین کار رو میکنند!! توجیهی که برای خیلی کارهای غلط‌مون به کار می بریم.   آلودگی محیط زیست و تغییرات اقلیمی حتی همین حالا هم تاثیرات شدیدی رو کره  زمین و مخصوصا ایران گذاشته و زندگی روزمره و آینده همه‌مون رو جمیعن  تهدید می کنه.۸- اجاره اتاق تو خونه صاحبخونه (Homestay)اقامت تو اتاق مستقل تو خونه صاحبخونههزینه تقریبی یک شب: ۵ تا ۶۰ دلار خارج از ایران. تو ایران ۳۰ تا 100 هزار تومانشبیه شبکه های مهمان نوازیه اما برای جای خواب و غذا به صاحبخونه پول  پرداخت می کنی. معمولا یک اتاق مجزا و صبحانه و بعضی وقتها شام یا ناهار به  همراه خانواده میزبان. ارتباط با میزبان و گرفتن توصیه و راهنمایی های  محلی همچنین غذاهای خونگی منطقه در عین داشتن محیط خصوصی و استقلال نسبی از  ویژگیهای این نوع اقامته.نحوه پیدا کردن: عبارت “homestay in …” (اسم شهر مورد  نظر به جای سه نقطه) رو تو گوگل سرچ و نتایج متعدد رو بررسی کن. کمی وقت و  حوصله بذاری به نتیجه خوبی میرسی. سایت homestay.com دیتابیس تقریبا وسیعی  داره که می شه از اون برای بررسی و رزرو (در صورت داشتن کارتهای بانکی بین  المللی) استفاده کرد. ثبت نام تو سایت هزینه ای برای شما نداره، اما موقع  رزرو  سایت ۱۵% هزینه اقامت رو به عنوان پیش پرداخت ازت می‌گیره که به  عنوان کمیسیون هست و شما ۸۵% مابقی رو در محل به صاحبخونه پرداخت می‌کنی.  تو سایت booking.com تو قسمت other accommodations هر کشور، زیر گروه Home  stays وجود داره که می شه گزینه های موجود رو بررسی و رزرو کرد. سایت  airbnb.com هم همچین خدماتی داره که البته از داخل ایران بدون استفاده از  وی پـی ن نمیشه ازش استفاده کرد و برای رزرو به کارت‌های بانکی بین‌المللی  نیازه.تو ایران تا حالا سایت یا اپلیکیشنی که همچین خدماتی بده استفاده نکردم و  بیخبرم. شما اگر اطلاعاتی دارید ممنون میشم کامنت بگذاربد و من رو از  ناآگاهی در بیارید. من برای پیدا کردن اتاق اجاره‌ای تو ایران از محلی‌ها و  بچه‌هایی که قبلا رفتن پرس و جو می‌کنم.۹- استفاده از وسایل نقلیه شب روحمل و نقل و جای خواب با یه تیرهزینه تقریبی: فقط پول بلیطراهی بسیار عالی برای صرفه جویی یک شب هزینه اقامت. معمولا زمان تخلیه  اکثر محل‌های اقامت ظهره. اتاق یا خونه رو تو آخرین فرصت تخلیه کن. اگر سبک  سفر نمی‌کنی، وسایلت زیاده یا می‌خوای راحت و آزاد باشی، کوله پشتی و  وسایل سنگین رو جای مطمئنی امانت بذار. اکثر هتل ها و هاستل ها و حتی صاحب  خونه های شخصی وسایل رو برات نگه میدارن. یادت باشه وسایل با ارزشت رو با  خودت ببری. تا زمان حرکت وسیله نقلیه به مقصد بعدی آخرین گردشهات رو بکن.  وسایل رو پس بگیر و برو ترمینال، ایستگاه یا فرودگاه. شب تو مسیر می شه  استرحت کرد. چون روز خسته شدی احتمالا راحت تر می خوابی. فردا تو مقصد جدید  برای روز جدید به محل اقامتت میری. اینجوری هزینه یک شب رو صرفه جویی می  کنی.توصیه‌ها:تو هواپیما صندلی با جای پای بیشتر بگیر یا از مسئول مربوطه خواهش کن  صندلی کنار خروجی اضطراری رو بهت بده. اگر خط هوایی شما چک این آنلاین یا  سلف چک این داشته باشه می‌تونی صندلی رو خودت انتخاب کنی، اما بیشتر وقت‌ها  صندلی های خوب در دسترس نیستن.تو اتوبوس مراقب وسایلت باش.راحتترین وسیله شب رو قطاره. تخت، توالت، رستوران و امکان قدم زدن… بهتر از اتوبوس و هواپیما.‌۱۰- خوابیدن تو ترمینال/فرودگاهخوابیدن تو ترمینال فرودگاههزینه تقریبی: صفراگه بلیط اول صبح داری، مثل وقتی که می‌خوای از وسایل نقلیه شب رو  استفاده کنی، محل اقامتت رو ظهر تخلیه کن، تا شب گردش کن و شب برو  فرودگاه/ترمینال/ ایستگاه. اگه  مسافر به نظر بیای (که البته هستی) مامورها  کاری باهات ندارن. جایی تو گوشه کنار پیدا کن و بخواب. مخصوصا فرودگاه‌ها  اکثرا امن، تمیز، با دستشویی، دسترسی به غذا و حتی اینترنت هستن! بعضی  فرودگاه‌ها حتی صندلی‌های خوابیده مخصوص استراحت و چرت زدن هم دارن.توصیه‌ها:چشم بند وگوش بند می تونه مفید باشه.مراقب وسایلت باش.‌۱۱- خوابیدن توی ماشینهزینه تقریبی: صفراین راه به درد وقتی می خوره که تو سفر جاده‌ای هستی. تو مسیر برای  رسیدن به مقصد برای استراحت توقف می‌کنی ولی نمی‌خوای یا نمی‌تونی بری هتل  یا هر اقامتگاه پولیِ دیگه‌ای و به هر دلیلی امکان چادر زدن هم وجود نداره.  این مواقع ماشین می‌تونه جای امنی باشه.توصیه‌ها:جایی پارک کن که پرت و خلوت نباشه. بهترین محل نزدیک پلیس راه یا توقفگاه‌های بین راهی و پمپ بنزین‌هاست.اگه این مطلب رو دوست داشتی و می‌خوای بیشتر در مورد سفر بخونی به بلاگ علیکو سر بزن. www.alikoo.ir</description><category>علیکو</category><author>علیکو</author><pubDate>Sat, 27 Jul 2019 14:48:32 +0430</pubDate></item></channel></rss>