https://virgool.ir/feed/@alikhکی حال داره ۲۰۰ کاراکتر بنویسه برای بیو؟fa2026-11-12 15:37:09https://files.virgool.ir/upload/users/9376/avatar/8yV0pG.pnghttps://virgool.ir/@alikhhttps://virgool.ir/@alikh/نمیدونم-شاید-ویرگول-این-نوشته-رو-پاک-کنه-hyklzfza1oqjالان در بی‌حوصله‌ترین وضعیت ممکن هستم.خیلی حال ندارم و می‌خوام فقط یه سری مزخرفات بنویسم برای بیکار نبودن.پیشنهاد می‌کنم به خوندن ادامه ندین!نمی‌دونم چرا دوست دارم مزخرفاتم رو یه نفر دیگه هم بخونه.فک کنم همه اینطوری باشن.اولش به ذهنم رسید که توی بلاگفا یه وبلاگ بزنم و یکم مزخرف بنویسم.ولی بعدش یاد ویرگول افتادم.گفتم این‌جا نوشتن راحت‌تر و دوست‌داشتنی‌تره.برای چند ساعتی هست که از تلاش کردن خسته شدم.از این‌که دنبال یه سری هدف هستم کلافه شدم.خوشبختانه یا متاسفانه می‌دونم که این حالت حداکثر تا فردا صبح باقی می‌مونه، بعدش میام سر کار.نه، من از اونایی نیستم که کارشون رو دوست نداشته باشن، من عاشق کارم هستم، زندگی خوبی دارم، همه چی ردیفه، ولی این احساس گند هر چند وقت یک بار به سراغ آدم میاد.این دفعه توی زمان نامناسب اومد سراغم،‌ و این دفعه می‌خوام یکم بیشتر باهاش باشم.دلم برای این حال گند تنگ شده، دلم برای بی‌هدف بودن و ناراحت بودن و مزخرف دیدن و مزخرف گفتن و بی‌هدف بودن تنگ شده.چند سال پیش همیشه اینطوری بودم،ولی خیلی وقته که بهتر شده‌ام، الان پسر خوبی هستم. ولی الان حال ندارم خوب باشم.یه سری چیزها هم هست که این‌جا نمی‌تونم بنویسم چون اون موقع حتما ویرگول پستم رو پاک می‌کنه. حق هم داره. این‌جا جای فرهیخته و تمیز و مرتبی هست، آدم که وسط یه مهمونی رسمی لباساشو در نمیاره!شاید یه پیج اینستا بزنم و مزخرفاتم رو اون‌جا بنویسم.کانال تلگرام هم می‌شه، ولی کانال تلگرام نیاز به تبلیغات داره و همین‌جوری پیدا نمی‌شه، پیج اینستا همین‌جوری پیدا می‌شه و می‌تونم چندتا آدم گند دیگه مثل الانم پیدا کنم که حرفام براشون جالب باشه.اصلا چرا باید چند نفر دیگه رو پیدا کنم؟ که دوباره توی اون پیج یه هدف پیدا کنم؟ این که تعداد لایکم زیاد بشه؟ فالوئرام برن بالا؟ اینفلوئنسر بشم؟ نماد گند بودن بشم؟از هر چی هدف و افزایش و اینفلوئنس و مفید بودن و نماد بودنه متنفرم.یاد اون یارو سیاه‌پوسته توی بلک‌میرور افتادم.نمی‌دونم این نوشته کی تموم می‌شه، اگه کسی یا چیزی مزاحمممم نشه می‌تونم برای مدت زیادی این بی‌هدف نوشتن رو ادامه بدم.این کار رو معمولا توی فکرم انجام می‌دم،‌ اون‌جا فقط خودم رو عذاب می‌ده و نزدیکانم رو،‌ شاید اگه این دیوانگی رو به طور منظم روی کیبرد بیارم بتونم دیگران رو هم عذاب بدم!البته همون طور که گفتم این حال موقتیه و به همین خاطر نمی‌تونم به طور منظم آدما رو عذاب بدم، ولی همین یه دونه پست هم می‌تونه کافی باشه.ببین! باز یه هدف پیدا کردم: عذاب دادن آدما!تا حالا اونقدر جدی به بی‌هدف بودن فکر نکرده‌ام، بی‌هدف بودن خیلی کار سختیه.مسخرگی قضیه اینجاست که کسی که به دنبال بی‌هدفی هست هم هدفی داره!شت!دوست داشتم که می‌شد توی یه سیستم مرتب نوشته‌های با ارزش بنویسم،‌ نوشته‌هایی که به درد خودم بخوره حداقل، ولی هیچ وقت نتونستم این کارو بکنم، با توجه به این که اخیرا پسر خوبی شده‌ام شاید بتونم به همین زودی چنین کاری انجام بدم،‌ بتونم محتوای به درد بخوری تولید کنم که دو نفر رو دور خودش جمع کنه، دو نفر که مثل خودم باشن، دو نفر که باهاشون راحت راحت باشم.هیچ وقت نتونستم راحت راحت باشم.راحت هستم، ولی راحت راحت نه.هر تیکه از وجودم که سعی می‌کنه راحت باشه یه تیکه دیگه ناراحت می‌شه. این خیلی وضعیت ناجوریه توی وجود آدم. نمی‌شه تمام وجودت یکجا راحت باشه.مگه این‌که طرف یه بخش از وجود رو بگیری، و فقط راحتی اون تیکه برات مهم باشه،مشکل بزرگ این‌جاست که من هنوز اونقدر شجاع نشدم که طرف یه تیکه رو بگیرم و بقیه‌ی تیکه‌ها رو نابود کنم. دردم می‌گیره. و ناراحت می‌شم.نمی‌دونم،‌ شاید زمان این مشکل رو حل کنه،‌ البته زمان که حتما حل می‌کنه، وقتی پودر بشم همه‌ی مشکلا حل می‌شن.از نوشتن خسته شدم، شاید اگه دوباره خواستم بنویسم یه نوشته‌ی دیگه باز کنم توی همین ویرگول ادامه بدم.البته اگه ویرگول این نوشته رو پاک نکنه. بعدا انتخاب می‌کنم حالا!بعدا انتخاب می‌کنم حالا!Tue, 22 May 2018 19:37:54 +0430