https://virgool.ir/feed/@alikarimzadehخودمختار ترین شهروند جهان که فلسفه را راه رهایی و شعر را داروی روان و اندیشه را مقدس ترین پدیده میداند.fa2026-11-12 04:51:37https://files.virgool.ir/upload/users/489789/avatar/hhq6Az.jpeghttps://virgool.ir/@alikarimzadehhttps://virgool.ir/@alikarimzadeh/دلنوشته-ای-درباب-زندگی-در-عصر-امروز-wtslhcwccpe3فکر میکنم جهان خالی از انسانمان را مدیون بودن رسانه ها باشیم و شاید مغز های کوچک زنگ زده؛ راستش دیگر رمقی برای ایجاد تغییر در دنیای افسارگسیخته امروز ندارم همواره تلاش کرده ام خودم باشم فردی که با وجود تمام کم و کاستی ها در تمامی شرایط تنها به یاد داشتم در کنار دوستانم باشم دوستانی از جنس غبار، کسانی که در جامعه مه آلود امروز گویی تنها به فکر حقوق از دست رفته خودشان میگردند و برایشان تفاوتی ندارد دوست و غیربه و آشنا اینان تنها بی مایگانی هستند که عصاره محبت قلب را میخشکانند تا تنها بتوانند کمی احساس قدرت کنند، برایشان تفاوتی ندارد زندگیشان چگونه میگذرد گاه گاهی از محبت دیگران آرامشی کاذب به دست می آورند و تنها پس از مدتی قربانی بعدیشان را میگرند این روز ها تعدادشان به شدت زیاد شده است جامعه بیمار ایران تنها میان یک تراژدی فرهنگی در میان مردمانی ساکن مانده است که دیگر انتقام فرصت های از دست رفته شان را از خودشان میگیرند و تنها با گذر کردن و آزار دادن دلخوش به ثانیه ای احساس قدرت کاذبی میشوند که شاید طعمه ای باشد برای ماردوشان این زمانه و رسانه تنها پوششی رنگین و خوش رنگ و آب در این عصر است که آن قدر به سمت سطحی شدن و اسطوره ساختن از افراد کم خرد پیش میرود که امروز تنها جوانان ما بی آن که خود بدانند تحت تاثیر سلبریتیسم چنان رنگ باخته و آسیب پذیر شدند که انگار چیزی از ژرفای دنیا و هستی درک نمیکنند گویی انسان عصر امروز غریزه را بر تفکر عمیق ترجیح داده و بیش از آن که درگیر کشف هستی و رمزگشایی از اتفاقات پیرامون خود باشد بیشتر محو ارضا میل جنسی و ارضای احساس قدرت طلبی خود است و سنت چنان در عمق جان برخی ریشه دوانده که به جای درمان این بلای همهگیر دست به قتل میزنند و خود نیز سهل انگارانه و بیشرمانه جان هم خونان خود رامیگیرند ! این مردمان دیگر به خود هم رحم نمیکنند و گویی جهان در حال فرو پاشی است از کرونا که گذر کنیم از این شرایط اقتصادی که چشم پوشی کنیم شرایط فرهنگی آنقدر نا امید کننده است که امیدی به انسان های هم عصر خود ندارم ِشاید این تنها یک تراژدی سیاه از وضعیت کنونی یا بهتر بگویم احساس درونی من بود و نه حقیقت زندگی....علی کریم زادهعلی کریم زادهعلی کریم زادهThu, 06 May 2021 16:49:17 +0430