<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علی بیاتیان</title><link>https://virgool.ir/feed/@alibayatiani</link><description>پسری که تصمیم گرفته پاشو فراتر از روزمرگی هاو ترس هاش بزاره</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:10:28</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/208092/avatar/22U1kp.jpg</url><title>علی بیاتیان</title><link>https://virgool.ir/@alibayatiani</link></image><item><title>چرا خانواده؟وقتی بهتراش بیرون ایستاده؟</title><link>https://virgool.ir/@alibayatiani/چرا-خانوادهوقتی-بهتراش-بیرون-ایستاده-akh3fxyqh5ez</link><description>هممون میدونیم که ما آدما ,  آیینه ای که واقعیت هامون رو  نشون میده و  روی زیباییامون زوم میکنه رو ترجیح میدیم به آیینه ای که تمام تمرکزش روی زشتیامونه.این حقیقت واسه خود من حداقل کلی دردسر ساز شد.ما وقتی تو خانواده ای باشیم که به هر دلیل منطقی و غیرمنطقی ای,از داشته ها و استعداد ها و زیباییامون تعریفی نمیشه و جدا از نادیده گرفتنشون تحقیرم میشیم, بایدم به یکی اون بیرون که ممکنه با هر هدفی اونا رو واسمون رو کنه و ما رو با این همه ابعاد قشنگ و جالبی که نمیدونستیم راجب خودمون آشنا و روبرو کنه وابسته بشیم.مثلا خود من بیرون از خانوادم فهمیدم چهرم زشت که نیست خیلیم زیباست فقط یه نقصایی داره درست عین همه  که اونم به چشم نمیاد.فهمیدم تنم بوی بچه هارو میده.فهمیدم صدای خنده ای که هر بار پدرم بهش گیر میداد چقدر بامزست و حس خوب میده.فهمیدم خیلی از چیزایی که بهم نسبت داده شد نبودم و بهترش بودم.و همه ی اینارو وقتی فهمیدم که دور از خانواده یه نفر مشغول وابسته کردنم بود و منو با ابعادی از خودم روبرو کرد که کسایی که سالها کنارشون زندگی کردم بهش اشاره ایم نکردن.پس چرا خانواده؟وقتی بهتراش اون بیرون هست؟چرا میگم مشغول وابسته کردنم بود؟چون فقط حرفا قشنگ بود,به خصوص توی این مجازی که میشه خیلی ادعاها کرد بی اینکه بهاشو داد.میشه ادعای مردن برای من رو کرد و حتی منو کشت.چرا وابستگی؟چون منی که این همه با خودم ناآشنام,منی که اینهمه با دوست داشتن خودم فاصله دارم رو چه به حس پاک عشق؟فقط در بهترین حالت یه طعمه ی ساده میشم برای صیادای ضعیف .سرزنش کردن کار قشنگی نیست ولی گاهی لازمه برای یه مدت کوتاهی این کارو کنیم.اما هیچ چیز مهم تر از این پرسش برای من نبوده و نیست.خب باشه اینا درست,حالا میخوای چیکارکنی؟میخوام خودم این سری از ابعادمو کشف کنم ولی اینکه چجوریش؟مثلا با سمینار یا کتاب یا این قانون دروغ جذب و پکیجای میلیونی بی فایده؟یا با حرف زدن با یه مشاور واین حرفاخب تو قضیه ی خود شناسی اکثرا میگن برو یه گوشه ی دنج و ساکت گیر بیار و یه چند هفته ای به خودت فکر کن,سمینار ببین و کتاب بخون و یه عالمه چیز دیگه.ولی من که نصف عمرمو تو این کتابا,سمینارا و خلوت گذروندم,چرا متوجه ی این ابعاد خودم نشده بودم!!!حالا  که خوب فکرشو میکنم میبینم  که اینا به تنهایی یا زیادیشون چقدر غلطن و تا الانم چند قضیه ای که راجب خودم پی بردم مثل اینکه صدام واسه گویندگی خوبه یاچقدر آدم مضطرب و وسواسیم زمانی بوده که تو موقعیتی قرارگرفتم,بین مردم بودم و قاطی کارهای عملی بیشتری شدم.یعنی شناخت از خودم وقتایی بوده که ساکن و راکد نبودم و توی موقعیت های مختلفی قرار داشتم و اون خلوت هم بعنوان بخش خیلی کوچیکی درشب به این عنوان که روی کارام و رفتارام در طول اون روز تمرکز کنم و کتابی هم کنارش بخونم خوب بوده.فکر کنم با این کشف جدیدم دیگه نیازی نداشته باشم تو این بخش منتظر کسی باشم و به خودکفایی رسیدم.(واقعا حس خیلی خوبیه که بفهمی یه موضوعی که مدتها دنبالش بودی دیگران بهت بدنش حالا خودت میتونی به راحتی یا حتی به سختی متوجش بشی و درستش همینجاست.)هووووووووفبرای بار اولی زیاد نوشتما,اولش فکر میکردم فقط سه چهار خط بشه ولی حالا که نوشتم میبینم  چقدر حرف داشتم که میتونم بعدا تو قالب موضوعات دیگه بزنم.امیدوارم جدا از اینکه نوشتن و انتقال چیزهایی که یادمیگیریم یه لذت خاص و قشنگی داره,فایده هم داشته باشه و تونسته باشم سهمی توی حال خوب روزتون داشته باشمو یه عالمه خوشحال میشم نظراتتون رو راجب این موضوع خاص بدونم.</description><category>علی بیاتیان</category><author>علی بیاتیان</author><pubDate>Fri, 15 Jan 2021 21:24:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>