https://virgool.ir/feed/@ali.radaeiمیوه بر شاخه شدم/ سنگپاره در کف کودک ... .fa2026-11-11 14:46:59https://files.virgool.ir/upload/users/77872/avatar/QQ0IFM.pnghttps://virgool.ir/@ali.radaeihttps://virgool.ir/@ali.radaei/آمار-بازدید-مطالب-من-در-سال-۹۸-sexdv0krxlosاگر دستاوردی را نتوانم اندازه بگیرم، چیزی در دست ندارم.اشتباه نشود، این به معنای تمایل به بهترین بودن و یا میل به اثبات چیزی نیست، اما تنها چیزی که می‌تواند برای بهتر شدن به من کمک کند یک نقشه راه است، از مسیری که طی کرده‌ام، تا بدانم چه اثری از خود به جا گذاشته‌ام. یک تصویر کلی که بتواند خیلی ساده نشانم دهد تلاش من چه اثری بر جامعه‌ام گذاشته است.ویدیوی آمار مخاطبین من را ببینید: https://cdn.virgool.io/annual-report/1398/gbbuufscgquk-fU18E.mp4 دستاوردهای من در سال ۹۸در سال ۹۸، من در مجموع ۹ پست در ویرگول منتشر کردم و پست‌های من ۵۸ مرتبه لایک شدند و افراد ۷ بار نظرات خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. امسال ۱۰ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. اما چیزی که این دستاورد را ارزشمندتر می‌کند اثری است که این پست‌ها از خود به جا گذاشتند.اثر پروانه‌ای منطبق آمار ۶۵۲ بار پست‌های من خوانده شدند و زمانی حدود ۳۳,۰۴۱ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیت ۷۲٬۹۴۰٬۰۰۰ نفری که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، من توانستم حدود ۰/۰۰۰۴۵۳ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم. عددی که با تمام کوچک بودنش، اثر بزرگ و ارزشمندی است.اما این عددها فقط توضیحی است از آنچه که برای مخاطبانم به ارمغان آورده‌ام، اثر ارزشمند‌تری که با نوشتن در ویرگول از خود به جا گذاشته‌ام، تلاش پنهانی بوده که برای حفظ محیط زیست کرده‌ام. من با انتشار پست‌های خودم در فضای ویرگول توانستم در مصرف کاغذ صرفه جویی کنم؛ یعنی اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۲,۷۸۱ کاغذ مصرف می‌شد.علی‌ رداییعلی‌ رداییSun, 05 Apr 2020 15:11:48 +0430https://virgool.ir/@ali.radaei/سالی-که-گذشت-lcgb4ybrjbiyنوشته ماه‌منیرروزای آخر بهمن‌ماه می‌گفتم: امسال؛ سال مزخرفی بود و با توجه به اتفاقات اجتماعی و سیاسی که برای کشور افتاد روزگار دلپذیری پیش رومون نیست. این حرفا تحت شرایطی تو مغزم وول می‌خورد که یه شغل خوب داشتم، پدر، مادر، همسر و باقی اعضای خونواده در کمال سلامتی در کنارم بودن. مسافرتای یهویی، طبیعت‌گردی، چادر زدن زیر سقف پر ستاره آسمون، کافه‌گردی و ... ، تا اینکه سروکله یک ویروس بدجنس پیدا شد به نام کرونا.اولش خیلی دور بود و به سبب همین دوری به شوخی گرفتیمش. ازش جوک ساختیم و با تجسم یه خفاش بدجنس و مرموز با دوستا و همکارا بهش خندیدیم. تا این بلا رسید به دروازه‌های شهر. یه ترس وهم‌آلود با چاشنی عدم‌باورپذیری تو مغزم وول می‌خورد تا اینکه خانم مدیر گفت: بخاطر اینکه سلامتیتون برام خیلی مهمه برین خونه و دورکاری کنید.دورکاری جذاب بود؛ بدون دغدغه صبح از خواب پاشدن، دغدغه "چی بپوشم؟"، آرایش کردن و نکردن و ترافیک اعصاب‌خوردکن صبحگاهی. تو خونه لم دادم، لب‌تاپ تو بغلم؛ هوراشیو کنارم و شروع یه فصل پراز آسودگی کار در منزل.اما کم‌کم این فصل که قرار بود زودگذر باشه؛ طولانی‌تر شد. دلتنگی‌ برای تمام اون روزمره‌گی‌های پر دغدغه، دلتنگی برای دوستام، همکارام و خانواده‌م و تمام اون دلخوشی‌های ساده جهان‌سومی. زندگی از شوق خالی شد، خالی از صبح، از روز جدید. ناسزا گفتن صبحگاهی به کمد شال و روسری‌های رنگی که: تا کی باید اینارو سرمون کنیم. دلتنگی برای دیلی میتینگ‌های جذاب، جلسات فروش، برنامه‌ریزی‌های شتاب‌زده، لانچ‌تایم‌های شرکت، نظر دادن راجع به سروضع همکارا، بحثای فمنیستی تو کافه، بستنی خوردن تو مسیر خونه با همسر، قدم زدنا، ساندویچ‌کثیفا و آغوش مادر....جهانم دچار یک شکاف مهلک ارتباطی شد و آدم‌ها تبدیل شدن به یک اکانت. خوشبختی باوجود تمام چالش‌ها و خلا های زندگی تو ایران گاهی صورتش رو به صورتمون می‌چسبوند. تموم اون دیالوگ‌ها که هممون میگفتیم؛ " کاش یه وقت آزاد داشتم کتاب می‌خوندم و فیلم می‌دیدم" حالا اون زمان مهیا شده، اما زندگی از شوق کودکانه کتاب خوندن و فیلم دیدن خالی شده. و از همه بدتر تمام مفهوم هویت انسان شده یک عدد، که امروز nنفر مبتلا شدن و nنفر مردن و nمساوی است با یک انسان؛ با تمام عشق‌ها و آرزوها...کرونا به ما یاد داد هدف‌گذاری زندگیمون بر مبنای پارمترهای اشتباهی بوده. تازه فهمیدم که مادربزرگ درست می‌گفت: "مادرجان، یه روزی میفهمی اینایی که براشون داری حرص میخوری اصلا مهم نیست و باید فقط از زندگیت لذت ببری"الان میفهمم داشتن مهم‌ترین دارایی و هدف؛ همون آغوش‌ها، خنده‌ها و آدم‌هایی هستن که دوستمون دارن. هدف ها تو دوباره بازنویسی کن . عادت های خوبتو تقویت کن و انگیزه تو از دست نده دوست من.این نیز بگذرد....علی‌ رداییعلی‌ رداییSun, 15 Mar 2020 17:26:00 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/سقراط؛-عقلانیت-بدون-مرز-adqi0osakhxs2700 سال قبل پیرمردی 70ساله درحضور بیش از 100 نفر هیئت منصفه به جرم تشویش افکار عمومی و نشر اکاذیب به اعدام محکوم شد.این مرد سقراط نام داشت. ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻤﯽﺁﻣﺪ، "ﻣﮕﺮ ﺳﻮﺍﻝ" ! ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮﺍﻝ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﺩﺍﺩ؛ ﻣﻔﺎﻫﯿﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﯿﺪﻩﯼ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ، ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺍﺑﺪﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﺎﻟﺶ ﻭ ﻧﻘﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﺩﺍﺩ. ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺍﺯ ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ: "نقد ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺪﻭﻥ خط ﻗﺮﻣﺰ" ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﯼ ﺍﻫﻞ ﻧﻘﺪ ﻭ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻭﭼﺎﻟﺶ ﻫﺴﺘﯿﻢ، ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺧﻂ ﻗﺮﻣﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ، ﻣﺎ ﺩﭼﺎﺭ ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﻣﺤﺼﻮﺭ ﻫﺴﺘﯿﻢ؛ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﺧﺮﺩﻭﺭﺯﯼ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﺤﺖ ﺳﻠﻄﻪﯼ ﻋﻘﺎﯾﺪ "ﻋﺎﺩﺗﯽ" ﻭ "ﻋﺎﻃﻔﯽ" ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﯾﻢ. سقراط با شاگردش و دیوتیماویروس عادتﻋﻘﺎﯾﺪ ﻋﺎﺩﺗﯽ، ﻋﻘﺎﯾﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﯾﻬﯽ ﻓﺮﺽ ﮐﺮﺩﻩﺍﯾﻢ. عقاید ﻋﺎﻃﻔﯽ هم عقایدی هستند ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻘﺪ ﻗﺮﺍر ﻧﻤﯽﺩﻫﯿﻢ ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ. ﺧﻄﺎﻫﺎﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖﺷﺎﻥ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﺧﻄﺎﻫﺎﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁﻥها ﮐﯿﻨﻪ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ.ﺧﻼﺻﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﮔﺰﺍﺭﻩﻫﺎﯼ ﻋﺎﺩﺗﯽ و ﻋﺎﻃﻔﯽ ﭘﺸﺖ ﺧﻂ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﻘﺪ، "ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ" ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ. ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺑﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮﺍﻝ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻫﻤﻪ چیز ﻭ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ "ﺗﺸﻮﯾﺶ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻤﻮﻣﯽ" ﻣﯽﮐﺮﺩ.ﺍﻭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺸﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﻤﯽﮔﺬﺍﺷﺖ ﺩﺭﺧﻤﻮﺩﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ ﻭ ﻋﻘﯿﺪﺗﯽ ﺧﻮﺩ ﺗﺨﺪﯾﺮ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﻭ ﻣﺎﻧﻊ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﺍﺣﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﯽﺷﺪ. ﺑﻪ همین ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺗﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ "ﺧﺮﻣﮕﺲ" ﻣﯽﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻟﻘﺐ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺧﺮﻣﮕﺲ ﻣﺎﻧﻊ ﭼﺮﺕﺯﺩﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽﺷﻮﺩ.سقراط و افلاطونچریک فلسفهاو از راه پرخطر "یقین زدایی" منصرف نشد. ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﺎﻟﺘﯽ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮﺩ. ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﺩ ﮐﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﺴﺒﯽ ﻭ ﺧﻄﺎ ﭘﺬﯾﺮ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪﺑﺸﺮﯼ، ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺧﻄﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺍﻣﺮ ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﺴﺒﯽ ﻭ ﻣﺘﮑﺜﺮ ﺍﺳﺖ. امروزه روش سقراط را آگنوستیکی و شک گرایی(شک ورزی) یا سنت سقراطی میگویند.نقد عقلانیتبسیاری از انسانها مطابق عرف جامعه بودن(عرفی بودن) یا انباشتن اطلاعات را نشانه عقلانیت میدانند. اما سقراط نشان داد که اینطورنیست، عقلانیت با "فرآیند تفکر" سر و کار دارد. ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺳﻘﺮﺍﻁ، ﻫﺮ ﺑﺎﻭﺭی ﻛﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﻧﻜﺸﻴﻢ ﻭ ﺍز ﻏﺮﺑﺎﻝ ﻧﻘﺪ ﻧﮕﺬﺭﺍﻧﻴﻢ، ﻫﺴﺘﻪﺍی میﮔﺮﺩﺩ ﺑﺮﺍی ﺯﻧﺪگی ﺍﺑﻠﻬﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﺎنعیﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺯﻧﺪگی ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ. سرنوشت سقراط پایان غم انگیزی داشت و نخستین کسی بود که جانش را در راه عقلانیت از دست داد!سقراط با نوشیدن جام زهر شوکران اعدام شد! کسی که در جوانی سلحشوری در میدان نبرد را تجربه کرد و در انتهای قصه، سنگ‌های اولیه بنای عظیم چیزی را گذاشت که امروز به نام فلسفه می‌شناسیم.مرگ سقراط اثر ژاک لوئی داوید علی‌ رداییعلی‌ رداییSat, 09 Nov 2019 11:40:38 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/خواب-چیست-سوالی-با-قدمت-هزارسال-j54hc3tqjwk0خواب گاهی یک فرصت، یک لذت، یک چالش، یک مرض و یا یک آرامبخش محسوب می‌شودچگونه راحت بخوابیم؟این سوال برای من که به گواه شاهدان عینی مانند اسب می‌خوابم؛ سوال مسخره‌ایست. اما واقعا خواب چیست؟ خواب راحت چگونه حاصل می‌شود؟داستان جذاب خوابیدن و راحت خوابیدن از زمان باستان مورد تفکر و بررسی بوده است و خوابیدن و برخواستن از زمان تمدن های اولیه هم مورد بحث بوده است. به خواب گاهی به عنوان یک لذت رمانتیک و گاه به عنوان یک چالش نگریسته اند خواب آنقدر به ما نزدیک است که ما نسبت به اهمیت تاثیرات آن بی تفاوت هستیم و حتی نمی دانیم خواب چه زمانی به ادبیات و افسانه های ما رسوخ کرد.خوابیدن یک سرباز سرنوشت ملتی را تغییر داده و کشتن دیکتاتوری هنگام خواب ملتی را رستگار کرده. چه دیوهایی که در غفلت خواب جان سپردند و چه دلبرانی که با بوسه ای از خواب ابدی برخواسته اند.In Sleep | Smithsonian American Art Museumخوابیدن ساده انسان در تاریخ عجایبی را بوجود آورده بطور مثال قبل از اختراع زنگ، شغلى به نام درب کوب وجود داشت که وظیفش کوبیدن طولانى به پنجره خونه ها بود تا مردم را از خواب بیدار کند و افرادی در قرون وسطی مامور در خواب نگاه داشتن خون آشام ها و شیاطین بودند.قصه گویی برای خوابیدن پادشاهان از قدیم برای پادشاهان و کودکان مرسوم بوده و خوابگزاران کار تعبیر را بر عهده داشتند. شهرزاد برای شاه قصه می گفت و او را به سرزمین رویا می برد و یزدگرد در خواب به قتل رسید اما با این همه تا اینجا هنوز بطور قطع نمی‌دانیم علت اصلی خواب چیست.خواب گاهی یک فرصت، یک لذت، یک چالش، یک مرض و یا یک آرامبخش محسوب می‌شود. بیشتر ما هنگام افسردگى و ناامیدى ناخودآگاه به وضعیت جنینى مى‌خوابیم، این وضعیت خواب، محیط امن رحم مادر در ناخودآگاه تداعى مى‌کند و نوعى به قهقرا رفتن از لحاظ روحى مى‌باشد و در شادی ها نیز استراحت و رویا دیدن را یک لذت محض میبینیم.چگونه راحت بخوابیم ؟چگونه راحت بخوابیم؟چند سالی است که پژوهشگران توانسته‌اند به راه‌ هایی برای مطالعه خواب به شیوه‌‌ای سیستماتیک و عینی دست یابند. در دوران معاصر با بکارگیری ابزار جدید مانند دستگاه نوار مغزی، دانشمندان توانستند الگوهای الکتریکی و فعالیت‌های مغز انسانِ در حال خواب را زیر نظر بگیرند. با وجودی که اکنون بررسی خواب و پدیده ‌های مرتبط به آن امکان‌پذیر است ولی همه پژوهشگران بر سر چرایی خواب اتفاق نظر ندارند. در تعریف عادی و عامیانه خواب پس از خستگی به هر دلیل عارض می‌شود و سطح هوشیاری ما را کاهش می دهد، اما از نظر علمی مطلب فراتر از یک خستگی روزانه است، تعلیق سراسری ادراک های حسی و بازسازی کامل سیستم های ایمنی، عضلانی و اسکلتی در خواب رخ می دهد جالب اینجاست که ما از این پدیده به ظاهر عادیِ دم‌دست، بسیار کم میدانیم.خواب همگانیخوابیدن پدیده ای است که در تمام موجودات اتفاق می‌افتد از گیاهان تا ریزاندام‌های درون دریا و آدمیزاد؛ همه به خواب احتیاج دارند. حال در موجوداتی مثل ذرافه روزی ۳۰ دقیقه اتفاق می‌افتد و در جانور تنبلی مانند کوالا روزی ۱۸ ساعت رخ می دهد و اگر این مقدار را نخوابد، احتمال مرگ برای او در نظرگرفته می شود.بر اساس تحقیقات پژوهشگران، یک انسان از شب تا صبح، معمولا ۷ خواب متفاوت می بیند. پنج دقیقه بعد از بیدار شدن، ۵۰ درصد و بعد از ده دقیقه ۹۰ درصد از آنچه در خواب دیده ایم، فراموش می کنیم.خواب مکانیسم و مراحلی دارد که از لحظات از دست دادن هوشیاری نسبی مغز آغاز می‌شود که به آن non-REM می گویند. خواب دیدن در خواب non-REM بسیار کم است و اگر هم خواب ببینیم آن را فراموش می‌کنیم.در این خواب ماهیچه‌‌ها بی‌حس نیستند. دانشمندان در تلاش از رمزگشایی از این ناشناخته دوست داشتنی کشف کرده‌اند که تمایل شدید انسان ها به خواب بیشتر به عوامل ژنتیکی ارتباط دارد و وجود یک ژن عجیب در آنان باعث می ‌شود تا در مقایسه با سایرین، به حدود ۳۰ دقیقه خواب بیشتر در هر ۲۴ ساعت احتیاج داشته ‌باشند و این میزان با تغییر فصول و طول شب و روز تغییری نمی‌کند البته این مورد هم شگفت انگیز است که خوابیدن در طول شب به صورت کنونی، حدود ۲۰۰ سال است که در میان مردم رایج شده. تا قبل از آن، مردم دو بار در طول شبانه روز می خوابیدند. بسیاری از مطالعات نشان می دهد که آن سبک و سایق خواب بسیار مفیدتر از الگوی کنونی بود.تمایل شدید انسان ها به خواب بیشتر به عوامل ژنتیکی ارتباط داردقصه خوابخواب فرایندی است که کیفیت آن در سنین مختلف نیز متفاوت است. در افراد ۸۰ تا ۹۰ ساله بهترین کیفیت خواب را گزارش شده است. محققان دریافتند که گلایه از بدخوابی با افزایش سن کاهش می‌‌یابد و کمترین شکایات از افراد بالای ۷۰ سال شنیده می‌شود. تنها استثنا در این روند مربوط به میانسالان بود که کیفیت خواب آنها افت می‌کرد.دانشمندان می گویند صحبت کردن قبل از خواب با فردى که برایتان مهم است، چه به صورت مجازى چه حقیقى به صورت قرص خواب عمل کرده و سبب مى شود خواب خوب و راحتى داشته باشید و این قضیه گاهی در میان میانسال تبدیل به نیاز می شود.این احتمال وجود دارد که افراد مسن تر بدتر می‌خوابند اما در حالت ایده ‌آل باید بین ۱۴ تا ۱۷ ساعت از هر شبانه‌روز را بخوابند، هرچند ممکن ‌است ۱۱ تا ۱۳ ساعت هم کافی باشد. بهتر است خواب نوزاد بیش از ۱۹ ساعت نشود و جوان ۱۸ تا ۲۵ سال می بایست۷ تا ۹ ساعت خواب در برنامه داشته باشد. حد پایینی ۶ و حد بالایی ۱۱ ساعت پیشنهاد شده است. در افراد مسن ۷ یا ۸ ساعت خواب در شبانه‌ روز مناسب است. خواب نباید از ۵ ساعت کمتر یا از ۹ ساعت بیشتر شود.ساعت بدنمهم ترین عاملی که شما را با جادویی عجیب به خواب می کشاند ساعت بدن شماست تمام موجودات زنده دارای یک سازوکار زمان‌سنجی یا ساعت هستند که دوره ‌های فعالیت و استراحت آن‌ ها را کنترل می‌ کند. این ساعت‌ ها که به نام «چرخه ‌های زیستی» خوانده می ‌شوند، به دوره فرایند های فیزیولوژیک و بیولوژیکی که در یک جدول زمانی تقریبا ۲۴ ساعته نوسان دارند، اشاره می ‌کنند. شما احتمالا خودتان نیز متوجه این تغییرات در بدن خود شده‌ اید، احساس انرژی و هوشیاری بیشتر در طول روز و خستگی و کمبود انرژی در ساعات شب. با وجودی که بسیاری از افراد به چرخه ‌های زیستی به صورت یک فرایند منفرد می نگرند، اما در واقع تعدادی ساعت مختلف در بدن وجود دارد که در طول روز نوسان می‌کنند.ما در گذر زمان تسلیم می شویم/ عکس از محمد متریدر نهایت امر خوابیدن و رویاپردازی برای همه آدم ها شیرین است. گاهی برای فرار از روزمرگی به خواب پناه میبریم و گاهی در حین فعالیت. تعریف خواب برای جامعه بشری آنقدر گسترده است که برای لذت محض و رویاگونه تعبیر خواب را اطلاق می‌کنیم و به مرگ می گوییم: خواب ابدی.علی‌ رداییعلی‌ رداییSat, 26 Oct 2019 12:56:24 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/هویت-و-معماری-sdeduouvybknگذری بر انگاره‌های هویتیِ موجود در معماری امروزنقطه زایش انسان مشخص نیست. از میان افسانه‌ها، فلسفه و مذهب به محیطی تاریک می رویم جایی که به پیشنهاد علم، زندگی از آنجا شکل می گیرد. تا اینجا تمام میلیارد ها نفری که تا همین ساعت روی کره عزیز زمین زندگی کرده‌اند همتا هستند؛ اما متخصصان بر این عقیده استوارند که انسان از زمانی که در بطن مادر اندام‌های حسی خود را می یابد و ژن‌ها، الگوهای وراثت را به کنش‌گری هدایت می کنند همه چیز را درک میکند. بوسه ها، آغوش و ضربان قلب مادر، زبان مادری، طلوع خورشید، طیف‌های نور محیط، موسیقی و شخصیت قلمرویی که استندبای آنجاست.بعدها وقتی به بیرون از رحم پا می گذارد مفهومی به نام زادبوم، زادگاه، موطن و به‌عبارتی دیگر وطن ظاهر می‌شود و در مسیر زندگی، ابزار سرنوشت و بسیاری از پارامترهای زندگی را و در مجموع هویت فرد را به معنای اجتماعی نه در ساحت فردیت رقم می زند.اگر شمایل جغرافیایی و سیاسی را کنار بگذاریم مسئله هویت ما در میان گستره ای به نام سرزمین ایران با فاکتورهایی متمایز و درخشان مورد توجه قرار می گیرد. دردانه‌ای نامرئی و حسی جمعی. این حس هم از نظر جغرافیایی و هم از نظر تاریخی تعریف می‌شود، از یک تجربه تاریخی و سنت فرهنگی مشترک بین مردمی که در ایران زمین زیسته‌اند تکامل یافته. این هویت با کشیدن مرز در ذهن های یک ملت متمایز می‌شود. این نوع هویت از سوی بزرگانی تبیین، منتقل و به طور پیوسته بازسازی شد.شناسه هویتی که قرن ها در برابر هرچیز برنده، خردکننده و ویران کننده تاب آورد تا امروز به دستان بی تفاوت، سهل انگار و کاهل ما رسید.یکی از عناصر هویت دهنده به هر ملت شناسه های معماری است. معماری هنری شماتیک است که باورها، فرهنگ، پندار مردم در قالبی منجمد نمایان می کند.معماری ایرانی یک شمه قدرتمند از فرهنگ ماست این بانوی دلربا آنقدر مشخصه های زیبایی شناسانه، علمی و اثربخشی اجتماعی و روانشناسانه دارد که قرن ها خودش را از آوار هر حجمه ای حفظ کرده. این اقتدار به گونه ای بوده است که بر جوامعی که به تاراج این سرزمین آمده بودند هم اثر گذاشت و همچنین توانگر بود که عناصر شگفت انگیزی را به معماری جهان وام داد.معماری ایرانیهنوز این دلربایی و قدرت چشم نواز وجود دارد بطوری که افرادی زیادی را از سراسر دنیا به سرچشمه رازهایش می کشاند. رواق، گنبد، ارسی، آستانه، دهلیز و بسیاری از پارامترهای دیگر در معماری ایرانی وجود دارد که جهان را به حیرت وا می دارد، اما ما کمتر استفاده‌ای از آن در خانه، کاشانه و زندگی مان از آن نمی کنیم.قرن ها در ارسی‌های ما از شیشه های رنگی مشبک استفاده می شد که تحسین برانگیز ترین عنصر معماری ایرانی به لحاظ علم روانشناسی است. شاخصه ای که نور را در هر زمانی فیلتر می کرد و بهبود شرایط روحی و روانی افراد حاضر در خانه را فراهم می آورد.نقش هشتی در تعریف کردن رابطه همسایگی و تقویت آن بسیار مهم بوده است. اگر هشتی بین چند خانه مشترک بود (که معمولا هم چنین بود) اهالی آن خانه ها که یا با هم فامیل بودند و یا به هم بسیار نزدیک، از فضای هشتی برای دور هم نشینی و گپ و گعده و بازی و مشق نوشتن و ... استفاده می کردند. در حقیقت آنها که هشتی مشترک داشتند، خانواده واحدی بودند که بخاطر حفظ روابط محرم و نامحرم و رعایت حریم عمومی و خصوصی خانه های خود، در خانه های جدا از هم زندگی می کردند.ایوان نمایشگر امکانات تعیین و تحدید فضا است و فضای انتقالی بین عوالم زمینی و زمانی بود از دیدگاه فراطبیعی، در روح و فلسفه زندگی مردمان سود بخش بود.ایوان واسطه بود و این واسطه بودن از لحاظ شکلی در فرم دوگانه آن (به تمامی نمود یافته است. در دید از بیرون به درون می‌توان ایوان را از آنجایی که معمولاً ارتفاعی بلندتر از سایر نقاط در نما دارد و زودتر به چشم می‌آید همانا معرفی کننده و پیشانی نما می بود.در دید از درون به بیرون ایوان گشادگی فضای محصور و چشم خانه بود. رو به سوی باغی کوچک که خود در معنا و مفهوم پردیس است و با چهار گوش مرکز آب نمادی از کمال است.و از همه روح افزا تر باغچه ای بود حاصل از مواد و مصالح بومی که هم به صرفه جویی متریال کمک می کرد هم به عنوان یک فیلتر تهویه و بصری کارکرد داشت. غیر از آن باغچه ها در تولید مواد غذایی عم نقش داشتند و گاها سهمی از سبد غذایی خانواده را به عهده می گرفتند.حیاط ایرانیعصرجدید با نوگرایی افراطی از راه آمد و تمام این فرشته‌های کاشانه ایرانی را بلعید و تمام این پارامترهای قدیمی مدرن جایش را به چهاردیواری های بی روح و خسته کننده داد. کار تا جایی پیش رفت که ما امروز هیچ تلاشی در استفاده از این عناصر نمی کنیم. ما حتی به ندرت از رنگ های ایرانی، شناسه های شماتیک دکوراتیو مانند طرح فرش، خطاطی و سایر هنرهای ایرانی نمی کنیم.و این چنین در فضای کسالت بار شهرهای خاکستری مان روی هویت سلحشور و پیرمان خاک می ریزیم.اکنون ما شاهدیم که این هویت شریف و نژاده راهش را به شهرهای جهان باز کرده و غربی ها را به استفاده از آن در جایی دور از جغرافیای فرهنگی ایران باز کرده. آنها شاخصه هایی را که در بازدید از بافت قدیمی یزد، اصفهان، شیراز و ... می بینند با خود به آنسوی اقیانوس می برند و به کار می بندند. به هر حال معماری در آن واحد هم یک ماوا و هم یک کالای گرانبهای فرهنگی است. و اکنون ما در هزاره سوم در جایی از جهان ایستاده ایم که همقطاران ما در کنار توسعه هویت خود را چه در معماری و چه در سایر مباحث فرهنگی حفظ کرده اند آن را پاس می دارند و از آن در راستای تولید درآمد و ثروت ملی استفاده می کنند. در حالی که ما در خانه های مدرن و بی روحمان روی کاناپه ها می نشنیم و برای حایط های باصفا و حوضخانه و ایوانمان سوگواری می کنیم جهان در حال باز تولید این نوع کارکرد شماتیک از هویت و تبدیل آن به یک محصول صادراتی در جهت خلق ثروت است.جهانگردان به اقتضای حرفه وپیشه ای که دارند به جاجای دنیا سفر می کنند و داستان های معرکه ای از مردم مختلف دنیا، باورها، فرهنگ، معماری و سبک زندگی سوغاتی می آورند. یکی از این سرزمین ها که جهانگردان را شیفته خود کرده غربی ترین سرزمین امپراتوری اسلام ، مراکش است. آنها از مردمی می گویند که با تمام توان تمام المان های هویتی خود به خصوص معماری شان را نگهداری می کنند تا جایی که در وسط شهرهای‌شان مرز می‌کشند. مدرنیته و توسعه را می پذیرند شهرهایشان را به روزمی کنند اما وقتی باد سبکسر هزاره سوم به دیوار سنتی و قدیمی آبادی هایشان می رسد پنجره ها را می بنند و از این ثروت و آرایه پولساز در قلمرو گردشگری؛ پاسداری می کنند.در اکثر شهرهای توریستی مراکش بخش قدیمی از کالبد شهر جدا شده و در آن قسمت از شهر که زندگی با سرعت با ریتم هزاره سوم در جریان است المان ها و عناصر دکوراتیو سنتی و اصیل به شدت استفاده می شود. آنها هویت رنگارنگ شهرهایشان را حفظ و آنرا تبدیل به یک محصول زنده پرفروش کرده اند.در تمام خانه ها، مراکرتجاری، اداری و عمومی بخش مدرن شهر از عناصر هویتی مغربی و آماذیغی بهره می برند. آنها از نمودهایشان اعم از لباس، لگو های تجاری، ورزشگاه و ... را به رنگ های ملی مراکش می آلایند. تقریبا طاق های موریش و کاشی های خوشرنگ آماذیغی در تمام اماکن دیده می شود و مراکشی با این نمایه ها قدمتا، اصالت، هویت و وارستگی تباری شان را به رخ می کشند. آنها هویت منجمد موجود در رخسار شهرهایشان را نابود نکرده بلکه آنرا ترمیم و نوسعه می دهند. این گونه است که در مراکش به سوی تبدیل شدن به یکی قطب های گردشگری است. در دهه سوم قرن جدید زمانی که منابع نفت به پایان برسد و صنایع غول آسا قعود کنند؛ کسب و کارهای خرد منبعث از هویت و تولید ملی و نظام سازی مدنی و فروختن فرآورده بی پایان مثل کالاهای فرهنگی و گردشگری، فهرست ملت های سعادت مند آینده را خواهد نگاشت.علی‌ رداییعلی‌ رداییTue, 22 Oct 2019 13:13:17 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/مجسمه-عشقی-ناکام-در-باتومی-jvfo2hycftlyلیلی/ بی مرز باش/ دیوار را ویران کنیکی از دوستان کُرد ماجرایی از جوانان کرد و ترک برایم تعریف کرد که چگونه احساس معصومشان قربانی شکاف اقوام و دولت‌ها در خاورمیانه شد. این قصه‌ قدیمی‌تر از ماجرای یورش ارتش اردوغان به کردهای سوریه است. این تمثیل از زمانی که مذهب، قوم و نژاد اختراع شد تا حال قربانی‌های زیادی گرفته استعلی و نینوسرزمین قفقاز تاریخ پرتلاطمی داشته است. ملتی که قرن ها دشوارترین تهاجمات و تخصمات را تاب آورده اما فرهنگ و هویت خود را از یاد نبرده؛ از تجاوزهای مکرر رومیان باستان تا یوغ فولادین امپراتوری سرد تزار، یورش آقا محمدخانی و ارتش سرخ شوروی.قفقاز علاوه بر تن زخمی از تاریخ که بیگانگان بر پیکرش زدند خود همواره درگیر نبردهای داخلی بوده و هست. از هماوردی آذری ها و گرجی تا ارامنه و مسلمانان چچن و مسیحیان قفقاز. سرچشمه این نزاع ها از افسانه های تاریخی شروع می شود تا درگیری های قومیتی امروز، حضور نژادهای کهنی که از قرن ها قبل از میلاد مسیح اینجا زندگی میکردند آبستن این حوادث است و چه افسانه ها و ترانه­ ها و عشق ­ها که زیر چکمه این دعواها له نشده است.آخرین بوسه در مسکوتجسم شکوه جاودانه یکی از این عشق‌­ها را می‌توان در سواحل دریای سیاه جستجو کرد. جایی که دو حجم فلزی 7 متری انرژی به قاعده همجوشی هسته ای ابرنواخترها در اطراف پراکنده می کنند.تامارا کِوِه سیتادزه، معمار، نقاش و مجسمه­‌ساز گرجی؛ جمود ساعتی از تاریخ را ساخته که قدرتمندین نیروهای کهکشان را به زانو در می آورد. سکانسی کوتاه از یک احساس، یک نگاه و یک لحظه لمس تا جاودانگی؛ مجسمه­‌هایی فلزی از پیکر زن و مردی قراردارد که در طی روز به افق خیره می شوند و ثانیه ها را می­شمارند در ساعتی مشخص و معین به سمت هم حرکت می کنند؛ از طریق بوسه به وحدت و یگانگی می­رسند و بعد از لحظاتی از هم عبور می­کنند. تندیس های عشق در باتومی گرجستان.مجسمه علی و نینو در باتومی گرجستانکانسبت ساخت این مجسمه جادویی داستان زندگی علی و نینو است. علی پسری مسلمان از کشور آذربایجان که دلباخته دختری مسیحی به نام نینو می­شود این عاشق و معشوق بخاطر دین‌­های متفاوت از طرف خانواده‌های خود مورد مواخذه قرار گرفته و بالاجبار از یکدیگر جدا میشوند.لحظه بوسه علی و نینو در باتومی آنقدر دیدنی است که گویی الهه عشق در مقابل توریست ها ایستاده و تمام مرزهای جغرافیایی، مذهبی، قومی و عقیدتی انسان معاصر را به سخره می­گیرد.قصه‌هااما علی و نینو پیشتر در افسانه‌ها، ترانه‌ها، کتاب‌ها و فیلم ها متبلور شده اند و از جمله عشاق معروف جهان اند.شهرت علی و نینو در جهان از یک رمان می­‌آید که در مورد عاشقانه یک پسر آذربایجانی مسلمان و دختر گرجستانی مسیحی در باکو بین سال های 1918تا 1920 میلادی است. رمان این ماجرا به بیش از 30 زبان منتشر و برای اولین بار در وین و برلین در سال 1937 عرضه شد.تفلیس در آستانه جنگ جهانی اولاین شاهکار؛ اسلام و مسیحیت، شرق و غرب و فرهنگ های معارض را به چالش می کشد و حقیقت جهان باورها را به گوشه رینگ می برد. بخش عمده ای از داستان در شهرتزاری و قدیمی باکو در آستانه انقلاب بلشویکی می گذرد و بخشی در تفلیس اروپایی.علی خان از نوادگان یک خانواده مسلمان اصیل است و در یک دبیرستان سطح بالای تزاری تحصیل کرده است. او در اصطکاکی جذاب بین سنت های شرقی خانواده و ارزش‌های اروپایی مدرسه قراردارد. در همین حال شاهزاده خانمی از گرجستان تمام باورهای علی را ویران می­کند و اینجا شروع قصه‌ه­ای رمانتیک است.شرح عشق علی برای نینو، با گشت و گذار به روستاهای کوهستانی در قفقار و ایران در حساس‌ترین بازه زمانی تاریخ جهان و در لحظه مرگ امپراتوری ها و تولد کشورها و خط کشی های جدید می گذرد.سکانسی از فیلم علی و نینو ساخته آصف کاپادیا ‌اوج قصه وقتی است که علی، نینو را به خانواده معرفی می کنند. موج مخالفت ها از حجاب آغاز و به درگیری های سیاسی دولت های نوظهور بولشویک می‌رسد. چرخش درماتیک داستان از جایی است که دو عاشق فرار به سوی جنوب را آغاز می­کنند و هیجان عشق با هیجان سفر هم­‌راستا می­شود. اما در نهایت همان مرزها این دو عاشق را از هم جدا می‌کند. علی در جنگ کشته می‌شود و نینو در گوشه‌ای رها می‌شود. آن‌ها به هم نمی‌رسند و تمام...داستان به ما یادآوری می‌­کند که اولین قربانی سیاست­‌ها و جاه­‌طلبی­‌های بشر در تاریخ، روح انسان است و دشمن اصلی؛ مرزهای احمقانه‌ای است که از فکرهای ما تا دشت­‌ها و دره­‌ها کشیده شده است.چه جهل منجمدی که بشر را حتی در هزاره سوم رها نکرده و چه عشق­‌ها و بوسه­‌هایی که هرروز در سراسر جهان با کارد مرزکشی‌­ها جنسی، عقیدتی و سیاسی سلاخی می­شود و این شب‌ها در میان کردهای گیر افتاده در میان مرزهای ایران، سوریه، عراق و ترکیه این داستان بار دیگر بازخوانی می‌شود. https://www.youtube.com/watch?v=oQea4Z6pcRc لحظه وصال علی و نینو در ساحل باتومیعلی‌ رداییعلی‌ رداییMon, 14 Oct 2019 11:16:31 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/فریدا-کالو-ju3ksbztotuaفریدا کالو مشاهیر تاریخ را اغلب مردان تشکیل می دهند. این واقعیت بخاطر مهجور ماندن تاریخی زنان در جامعه بشری و محصول قرن ها مرد سالاری است. در انبوه جمعیت های زنانه و فضا های فمنیستی معدود زنانی به عنوان قهرمان شناخته می شوند. افرادی مانند ژاندارک ، مادر ترزا ، کوکو شنل و... که ستایش مردان را هم بر می انگیزند. اما هیچگاه نماد و خواستگاهی در میان گروه مذکر نداشتند. شاید در ناخوداگاه انجمن موجودات نر؛ شِنِل ابر قهرمانان، تنها به تن مردان زیبنده است.اما در این میان زنی عجیب غریب و سختکوش به چشم می آید که گاها حسادت مردان را هم بر می انگیخت. زنی هنرمند از سرزمین مکزیک که هیچ وقت پایش را از گردن روزگار بر نداشت. بانویی که قدرت و اقتدار در چشمان سیاهش موج می زد و مردان بزرگ و تاثیر گذاری شیفته اش بوده اند. دختری با ابرو های بهم پیوسته که از نامداران هنر دنیای معاصر است.دکتر فریدافریدا کالو یکی از پیشروترین زنان تاریخ هنر بود. که در نگاه غمگینش جساراتی ستودنی نهفته بود. فریدا در شهرک کوچکی به‌نام کویوآکان، در حوالی مکزیکوسیتی به‌دنیا آمد. تنها شش سال داشت که دچار فلج اطفال شد و همین ضایعه سبب شد تا پای راست او همیشه لاغرتر از پای دیگرش باشد. با این وجود، شخصیت بی‌پروا و چابکش موجب شد تا روزگار بار دیگر به جنگ این دختر پرشور برود. در سال ۱۹۲۵ عفریت مرگ ، در هیبت مهیب اتوبوسی به کمینش نشست. تصادفی سخت که فریدای دانشجوی پزشکی را مدت ها به بستر بیمارستان دوخت اما اراده قوی او برای زیستن باعث شد در مقابل تقدیر سرخم نکند ؛این حادثه ،زندگی اش را تغییر داد و او قدرتش را به رخ زندگی کشید هرچند درد پا تا آخرین روزهای زندگی همراهش بود.1950ملکه پرترهخانه نشینی حاصل از این تصادف، فریدا را بسوی نقاشی کشاند. او شاگرد دیه گو ریورای بزرگ بود. شاگردی که فاتح قلب و شهرت استادش شد و او را با پای دردآلود، پشت سرگذاشت. خیلی زود آوازه دختر سیاه چشم از مرزهای مکزیک عبور کرد و به اروپای جنگ زده رسید. آن روزها اروپا در تپ جنگ دیوانه وار بین الملل میسوخت و هنرمندان، شاعران و نویسندگان پیشگام ،پاریس را به سوی بهشت کارائیب ترک میکردند. نقاشی‌های فریدا بازتابی از تجارب و زندگی شخصی او بود. وی در نقاشی‌هایش تاکید زیادی بر رنج و همچنین زندگی خشن زنان داشت. از ۱۴۳ اثر که او کشیده‌است پنجاه و چهارتایشان سلف پرتره هستند. چهره‌نگاری‌های فریداکالو از خودش آمیخته با مفاهیم و نمادهای شخصی‌اند. با سررشته‌ای که فریدا از علم پزشکی داشت، بعضی نقاشی‌هایش با دقت بسیار در کالبدشناسی بدن انسان کشیده شده‌اند. فرهنگ مکزیکی تأثیر زیادی بر کالو داشت و این موضوع به وضوح در نقاشی‌هایش نیز مشهود است.فریدای مکزیکمکزیک و فریدا در تعامل متاقبل بودند. مکزیک گهواره چالش ها و عشق های او بود و فریدا نمایشگاه سیار فرهنگ مکزیک. او همواره در لباس هایش از عناصر باستانی مکزیک استفاده میکرد و این استفاده به نقاشی های شاهکارش نشت کرد. تاریخ ، فریدا را با دامن بلند چین چین بومیان مکزیک به یاد می آورد.ریورادیه‌گو ریورا دیگر نقاش زبردست مکزیک، از استادی فریدا به مقام همسری او رسید. در زمان ازدواج دیه‌گو ۴۲ ساله بود و فریدا ۲۲ سال داشت. خانه عشق آنها بی‌ثبات بود و پس از ۱۰ سال به یک جدایی طولانی و طلاق و ازدواج مجدد انجامید. در آن زمان انقلاب مکزیک که به رنسانس می‌مانست رخ داده بود. موج این تغییر در حالت شبحی فلسفی ؛ هنر و ادبیات مکزیک را فراگرفت. پس از انقلاب، حزبی کمونیستی تشکیل شد. احساسات ملی‌گرایانه، ضدامپریالیسمی و تمایل به بازگشت به فرهنگ آزتک نیز درمیان روشنفکران همفکر فریدا شدید بود.کالو یکی از هواداران اکتیو کمونیسم بود. و این هواداری به رابطه عشقی کوتاه با لئون تروتسکی انجامید. تروتسکی وصی رمانتیک لنین بود و پس از لنین قربانی ماشین اعدام استالین شد. مدتی بعد از مرگ تروتسکی، فریدا موضعش را تغییر داد و عدم‌حمایت خود را از شوروی استالین اعلام کرد. او به مائو رخ نشان داد و از چین به عنوان «امید جدید سوسیالیسم» نام برد.فراسبکهرچند آثار کالو بوی سورئالیسم می داد اما او خود را هنرمندی سورئال نمی دانست. شیفتگی و کشش او به مسائل زنانه و روش صریح و صادقانه‌ای که به وسیله آن، این شیفتگی را در نقاشی ‌هایش نشان می‌داد، باعث شده‌است صاحب‌نظران او را به عنوان یکی از فمینیست‌های قرن بیستم برشمردند. او هم سورئال بودن و هم فمنیست بودن را انکار میکرد اما روابط جنسی و عاشقانه او هم سورئال بود. او عشاق بسیاری داشت وغیر از شوهرش، دیه‌گوی کمونیست، با افراد مشهور دیگری نیز رابطه داشت. از آن‌ها می‌توان به لئون تروتسکی و پولت گادرد، بازیگر معروف و همسر چارلی چاپلین اشاره کرد.سلف پرتره ریشه هامرگ در می زند"امیدوارم که عزیمت دلپذیر باشد و امیدوارم که هرگز برنگردم" این توصیف فریدا از مرگ بود که سرانجام در تابستان 1954 درب خانه فریدا را زد.پیکرش سوزانده شد و خاکستر او هم‌اکنون درون کوزه‌ای در خانه قدیمی اوست که حالا تبدیل به «موزه فریدا کالو» شده‌است؛ نگهداری می‌شود.علی‌ رداییعلی‌ رداییWed, 09 Oct 2019 15:25:44 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/خطوط-بی-انتهای-تاریخ-t16y508jdt4yاين چمدان، وطن من است/هر كجا بازش كنم/ بوى لاله هاى واژگون لب مرز یادبود جنگ جهانی دوممرزها در جهان سرچشمه­ های زیادی دارند. مرزها از ذهن، جنسیت، قومیت آغاز و تا جهان سیاست، جغرافیا و طبیعت کشیده می ­شود. خطوط مرزها گاه محدویت ها را تعیین می کند. گاه آزادی بخش است و گاه دست انسان ها را از هم جدا می کند.علت اغلب جنگ ها در طول تاریخ این خطوط بوده و هست، خطوطی که جداکننده حریم کشورها، عقیده ها و قومیت‌هاست و غوغای دیوانگانی که در پی گسترش و توسعه این خطوط بوده است. تاریخ، خون ها و آتش های بسیاری را تنها به ­خاطر وجود همین خطوط انتزاعی به خود دیده است. و چه بوسه ها، چه آغوش ها، چه خانواده ها چه مادران و چه پدران که به دشنه بی رحم همین خطوط سلاخی نشده اند. این روزها یادبود جنگ جهانی دوم است که به بهانه توسعه همین خطوط انتزاعی آغاز شد و تبعات آن در سرنوشت تک ­تک ما دخیل بوده و خواهد بود.دومین جنگ، جنگی جهانی و بسیار گسترده بود که قدرت­‌طلبی دیوانه آن را آغاز کرد و جنگ سالارانی به آن ادامه دادند. جنگی که دیوانگان قدرت همچنان بر ریتم مارش آن می­‌رقصند. جنگی که هرچند ماه ها بعد در ژاپن و بر فراز دره ناکازاکی پایان گرفت، اما آخرین سکانسش در روزهای بهاری برلین کلید خورد.در بهار سال ۱۹۴۵ میلادی، آلمان نازی در میان دو نیروی سهمگین از شرق و غرب گرفتار شد. نیروهای متفقین از روزی که در ساحل نورماندی پیاده شدند، با سرعت خیره کننده ­ای به شرق ‌تاختند. نیروهای ارتش سرخ در اواخر آوریل، برلین را در محاصره گرفتند و در نهایت، نیروهای غربی و شوروی در روزهای اولیه ماه می، در قلب آلمان به یکدیگر پیوستند.رستگاری در برلینبا سقوط برلین و خودکشی دیوانه­‌ترین جنگ سالار تاریخ؛ آدولف هیتلر، جنگ جهانی دوم در اروپا پایان یافت. از این رو در هشتم می سال ۱۹۴۵ میلادی، وینستون چرچیل، نخست‌‏وزیر وقت انگلستان با توافق سه دولت متفق خود، یعنی آمریکا، شوروی و فرانسه، ضمن اعلام خبر تسلیم بدون قید و شرط آلمان نازی، این روز را عید پیروزی نام‏‌گذاری کرد. به این ترتیب، کابوس شش ساله به پایان رسید.سرباز شوروی بر فراز ساختمانی در برلینبه سوی خطوط جدیدفرجام نهایی جنگ جهانی دوم، پیروزی متفقین بود و رهبران جبهه پیروز استالین، روزولت و چرچیل به زمان اجرای رویای وحشتناک خود در کنفرانس تهران نزدیک شدند. پیامدهای این جنگ که کرت ونه‌گات ، فیلسوف آلمانی آن را "دومین تلاش بشر برای خودکشی" می‌نامید، تغییرات بسیاری در پی داشت، تغییراتی که در سرنوشت هر نوزادی که روزانه به دنیا می‌آید، تاثیر دارد و خواهد داشت.در طول این جنگ خونبار، چیزی حدود ۱۰۰میلیون انسان کشته و آواره شد، برخی از شهرها به طور کل ویران، ساختار زیربنایی و صنعتی اروپا نابود و آمریکا در قامت یک ابرقدرت جهانی ظاهر شد. از اتفاقات جالب این جنگ، تشکیل سازمان ملل متحد به دست طرف پیروز با هدف جلوگیری از مناقشات میان کشورها بود.دو چهره شاخص پیروز، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان ابرقدرت‌های نوظهور، پس از جنگ به صف بندی جدیدی روی آوردند و خطوط نامرئی را از خاک اروپا به کل زمین و درنهایت، تا مرزهای آسمان و ماه ادامه دادند. آنها با تقسیم غنایم و کشیدن دیوار برلین، جنگی ۵۰ ساله را آغاز کردند که تبعات آن کمتر از جنگ­های آتشین نبود.متفقین پیروزآمریکا و شوروی تمام جهان را در مناقشات بلوک غرب و شرق درگیر کردند. بارزترین تراژدی این مرزبندی هنوز در مدار ۳۳ درجه شبه جزیره کره مشهود است. پس از جنگ، مرزهای جدیدی شکل گرفت و این مرزها در گستره جغرافیا، سیاست، ذهن ها و اقوام رشد کرد و امروز در قامت جنگ های کوچک منطقه ای نمود یافته است.در آستانه سومین دهه هزاره سوم، تقریبا کمتر جایی از جهان است که در صلح مطلق به سر برد. هنوز نطفه عقده­‌های فروخورده از نزاع‌های گذشته آماده تولد است؛ در مرز دو کره، در دره های برفی تبت، در دشت‌های سبز بدخشان، در کوچه‌­های نجیب حلب، در سواحل سفید یمن، در جنگل‌های راش کریمه، در ساوان‌های شاخ آفریقا و در کرانه طلایی کارائیب و ... .علی‌ رداییعلی‌ رداییWed, 09 Oct 2019 14:44:54 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/گام-معلق-یک-افسانه-dqtrduppnofiفورد 1936در عصرهای دلپذیر تابستان سال ۱۸۷۸ ، باد، گندم های مزرعه کوچک گرینفیلد تاونشیپ را نوازش می کرد. میشیگان در این فصل هوایی رازآلود داشت و تمام بچه های شهر با شادی افراط­ آمیزی مشغول گذران تعطیلات و آبتنی در دریاچه های بزرگ بودند. در این میان جوانی لاغر با چشمانی نافذ به جای شیطنت ­های مرسوم، مشغول زیر رو کردن وسایل میکانیکی گاراژ مزرعه بود تا ساعت شماطه‌دار آقای اسمیت را تعمیر کند. هنری رویاهای خود را در این ابزار ساده دنبال میکرد.شروع فوردسال بعد او مزرعه را رها کرد و برای کار با شگفتی های دنیای به دیترویت پایتخت ماشین های آن روز دنیا رفت. هنری بعدا خبره­کار با موتورهای بخار وستینگهاوس شد. و بعد از مدتی وستینگهاوس هنری فورد با استعداد را برای تعمیر موتورها استخدام کرد.هنری فوردهنری فورد یک مخترع به معنای کلاسیک آن نبود؛ او یک مدیرخلاق و یک تکمیل کننده قهار بود. کسی که تکه آخر پازل را در دست داشت و فوت کوزه­ گری می­دانست. هنری فورد کسی نبود که اتومبیل‌های موتوری را اختراع کرده باشد. در حقیقت او بازیگر نقش­ اول قدرتمندی بود که دیرتر به این صحنه وارد شد. با وجود اینکه او تولید اتومبیل را از سال ۱۹۰۳ شروع کرده بود تا قبل از ارائه فورد مدل T تقریبا یک شکست خورده محض بود.فورد مدل Tفورد مدل T، آهن­ پاره دلربایی که تبدیل به یک افسانه جهانی شد، تمام مرزهای آن روزگار را فتح کرد و هنوز در ذهن مردم دنیا می ­درخشد. فورد با کنارهم قرار دادن تکه های چند ایده خام و پرداخت هنرمندانه آن دست به ابداعی زد که زندگی خودش و صنعت اتومبیل­ سازی را دگرگون کرد. اگر بگوییم ایده خط تولید هنری فورد سبک زندگی نسل های زیادی در تاریخ معاصر را تحت تاثیر قرارداد حرفی گزاف نگفتیم.اولین مدل T در سپتامبر سال ۱۹۰۸، در دیترویت تولید شد. فورد نابغه، چایلد، هرولد، ویلز و دو مهاجر مجار به نام‌های گالام و فارکاس مختصات مدل T فورد را طراحی کردند. شروع کار یک انقلاب بود؛ نقطه‌ عطفی که باعث شد که فورد بازار را زیر یوغ بکشد. صد سال پیش، ساخت اتوموبیل فرآیندی کند و وقت‌گیر بود، چرا که کارگران پس از کار روی یک ماشین سراغ ماشین بعدی می‌رفتند و به این ترتیب ساخت هر دستگاه خودرو ۱۲ نفر-ساعت طول می‌کشید که باعث می­شد اتوموبیل کالایی لوکس و گران محسوب شود و تنها ثروتمندان از آن بهره ببرند. اما مدل T اولین اتومبیلی بود که زیرپای افراد معمولی جامعه رفت و طبقه متوسط جهان اولین بار با این خودرو به مسافرت رفتند.پرفروش برای همیشهفروش اعجاب آور مدل T که از سال ۱۹۰۸ آغاز شده بود، هنری به فکر یافتن راهی بود تا ماشین‌ها را با شتابی بیش‌تر تولید و روانه‌ بازار کند. در آن سال‌ها نوار نقاله‌ی مونتاژ برای ساخت با آشغال ­هایی مثل قوطی کنسرو استفاده می‌شد؛ اما مشکل این‌جا بود که هر قوطی کنسرو از سه قطعه تشکیل می‌شد و یک فورد مدل تی از هزاران قطعه. ذهن دقیق فورد باز به کار آمد؛ قطعه های پازل ایده دیگران را با فن مخصوصش کنارهم قرارداد و در سال ۱۹۱۳ کارخانه‌ را به نوار نقاله‌های خط مونتاژ مجهز کنند. این خط مونتاژ، روند ساخت خودروها را به ۸۴ قدم کوچک و پی‌درپی تجزیه می‌کرد.فورد مدل Tبه این ترتیب، فورد مدل تی به اتوموبیلی به‌صرفه تبدیل شد و هنوز در کنار ۱۰ خودرو پرفروش تاریخ قرار دارد. خودرویی که در صبح بهاری 27 می ۱۹۲۷ به تولید خود پایان داد و به تاریخ پیوست. اما کار به اینجا ختم نشد؛ فرهنگی که تولید این خودرو افسانه ای به بارآورد چیزی جز مصرف­گرایی ماشینی برای جهان نبود. تسمه نقاله‌ها کاری می‌کردند که هر کارگر سر جای خود بایستد و در تمام ساعات حضورش صرفا یک کار تکراری و یکنواخت را پشت سر هم تکرار کند. هر چند که کارگران خرسند فورد بیش‌ترین دستمزد را در جهان آن روز می‌گرفتند، اما چیزی که فورد از آنها می‌خواست این بود که پشت خط تولید، (که احتمالا ایده‌ آن را از کشتارگاه شیکاگو گرفته بود) بایستند و بدون هیچ تفکری صرفا همان کار تکراری‌ را که برای آن استخدام شده‌اند انجام دهند. نمایش هجوآمیزی از این وضعیت رقت­ انگیز را چاپلین بزرگ در شاهکار "عصر جدید" تصویر کرده است. ساختاری منبعث از صنعت ضدبشری و ضدطبیعی. کارگرانی که خودشان به‌تدریج به بخش و مهره‌ای از غول عظیم صنعت تبدیل می‌شوند. فورد مهربان که می­خواست تمام انسان­ها از هرطبقه اجتماعی از لذت مسافرت با اتومبیل لذت ببرند ناخواسته بنیان جریانی را گذاشت که به فوردیسم مشهور شد بنایی که از محیط کار انسانیت زدایی کرد.علی‌ رداییعلی‌ رداییMon, 07 Oct 2019 10:40:53 +0330https://virgool.ir/@ali.radaei/چه-گوارا؛-بوطیغای-مسری-یک-افسانه-mseqafl19bcvاسمش مترادف با عصیان است. پرتره مشهورش که آلبرتو کوردا در هاوانا از او گرفت افراشته ترین پرچم در تمام دنیاست. تی شرت جوانان موزیسین زیر زمینی، دیوار اتاق دانشجوها، تتوی ورزشکاران متعصب، چمدان مهاجران و تقریبا در هرجای دنیا اعتراض به هر چیزی وجود دارد پرتره مصمم دکتر ارنستو چه گوارا وجود دارد.مثل تمام افسانه های انقلابی یک بچه پولدار مرفه از پشت دیوارهای کاپیتالیسم ، عاشق دردهای مردم می شود. اما اینجا افسانه نیست و حقیقت دارد "ارنستو گوارا اولین فرزند از پنج فرزند ارنستو گورا لینچ و سلیا ده لاسرنا، که هر دو از طبقه ممتاز و اشراف آرژانتینی بودند در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸در روزاریو آرژانتین چشم به جهان گشود" این سرآغاز تمام بیوگرافی ها پیرامون "ال چه" است. مردی که پیروزی حریصش بود.ارنستو، جوانک مرفه، در کرانه های رود پارانا در روزاریو زندگی می کرد و کسی نمی دانست این چهره جذاب و مصمم چند دهه بعد از سوی مجله تایمز جز تاثیرگذارترین افراد قرن بیستم معرفی می شود.موتور سیکلت همه چیز پیرامون یک سفر صورت گرفت سفری که شیشه سرنوشت ارنستو را در قلب سرزمین های لاتین آمریکا پنهان کرده بود. در سال ۱۹۵۳ از دانشکده پزشکی بوینس آیرس فارغ التحصیل شد و در تلفنی به خانواده اش خود را دکتر ارنستو معرفی کرد و با اشتیاق به آنان گفت که به سوی شمال خواهد رفت تا دریافت بهتری از جهان داشته باشد. جاده ها از دامنه های آند به سوی میعادگاهی میرفت که قرار بود ارنستوی شاعرمسلک کنجکاو و کتاب خوان را ببلعد و رهبری جسور و انقلابی را قی کند. همسفرانش آلبرتو گراندو بود و یک موتور سیکلت که خاطراتی جادویی را برای همه مردم دنیا رقم زدند.گوارای جوان سراسر آمریکای جنوبی را سفر کرد و پس از مشاهده فقر، گرسنگی و بیماری روحیه مبارزه در وی پدیدار گشت در حالی که تمایل او برای کمک به سرنگون کردن آنچه او استثمار سرمایه‌های آمریکای لاتین توسط ایالات متحده آمریکا می‌دانست، رو به فزونی بود سفرش را نه از مسیرهای توریستی بلکه از قلب توده ها ادامه داد. می‌توانست همچون بسیاری از فارغ التحصیلان رشته پزشکی در گوشه‌ای از دنیا برای خود مطبی دایرکند، اما روح عصیانگرش او را واداشت تا به یاری همنوعانش درمناطق استبداد زده بشتابد. زمانی که آن دو با موتورسیکلت از رده خارج توترون ۵۰۰ مدل ۱۹۳۹، که تنها به بهای چند پزوی ناچیز خریداری شده بود، قصد سفر به دور آمریکای لاتین را جهت درمان بیماران جزامی کردند آمریکای سرخ لاتین در زیر چکمه‌های سنگین امپریالیسم جان می‌داد، اما نه «چه» و نه «آلبرتو» هیچ کدام از این حقیقت تلخ آگاهی نداشتند.آن‌ها تنها می‌خواستند مناظر بکر قاره پهناورشان را از نزدیک ببینند و به کمک بیماران جزامی بشتابند، سفری که پایانش به گونه‌ای دیگر بود و باعث تولد انسان‌هایی شدکه اکنون نام آنها را مترادف با انقلاب به کار می‌برند. او تصمیم داشت دنیاها و آدم ها را کشف کند اما در سفری بی بازگشت مردی را کشف کرد که با ریش تنک، سیگار برگ و کلاه کج چریکی منبع الهام تمام اعتراض های جهان شد.ارنستو و آلبرتو در کنار آمازونچریک خستگی ناپذیردر گواتمالا بود که با جریان های انقلابی سوسیالیستی همراه شد. گواتمالا در حال رشد و تحت انجام اصلاحات اجتماعی و سیاسی بود اما این جریانات با منافع آن روز ایالات متحده در تضاد بود؛ از این رو طی یک کودتا که با برنامه ریزی سازمان سیا پیگیری شد رئیس جمهور اصلاح طلب گواتمالا، خاکوبو آربنز سوئیسی تبار از کار برکنار شد و ارنستو را تبدیل به آن چیزی کرد که می شناسیم. در مکزیک با رفیق همسنگرش فیدل کاسترو همداستان شد و به جنبش 26جولای پیوست. در این گروه بود که چه گوارای رمانتیک و سختکوش تبدیل به چریکی خستگی ناپذیر شد. ارنستو تبدیل به "چه" شد، او خیلی زود به چهره‌ای مشهور و کاریزماتیک در میان انقلابی ‌ها تبدیل شد و مبارزات سلحشورانه اش را در جنگل های سیراماسترا جاودانه کرد. قبل از فیدل مزارع نیشکر را فتح می کرد و بابتیستای دیکتاتور را به سوی پرتگاه می برد. ال چه با هنگ تحت رهبری اش سانتاکلارا را در شب سال نو 1958 فتح کرد، پیروزی قاطع انقلابیون رقم خورد ودکتر ارنستو همسنگر چریکش فیدل را به تختگاه حکومت کوبا نشاند.جاودانگیچه‌گوارا یکی از رهبران جذاب و مصمم حکومت دهقانان کوبا بود و پست‌های دولتی متعددی چون ریاست بانک مرکزی کوبا و وزارت صنایع به او واگذار شد. چه‌گوارا بارها به نمایندگی از کوبا درمجامع مختلف چون سازمان ملل متحد شرکت کرد و بنیان جنبش شگفت انگیز سوادآموزی در کوبا را گذاشت. پس از ساماندهی ساختار دولتی کوبا، در اوایل ۱۹۶۵ از همه مسئولیت‌ ها و پست‌ های دولتی کناره‌گیری کرد. او مرد مبارزه و انقلاب بود و لباس سبز و کلاه کج را به میزهای مدیریت ترجیح می داد. به منظور کمک به پیشبرد آرمان های ضدامپریالیستی، کوبا را ترک کرد و همراه با یک جوخه به کنگو رفت، همراهان سست عنصر تجربه ناموفقی در کنگو برایش رقم زدند. دست سرنوشت چه را به بولیوی کشاند جایی که عفریت مرگ در مدرسه متروکه دهکده لا ایگرا برایش آغوش بازکرده بود.وسط دره های تنگ کوه های آند در سانتاکروز، چه‌گوارا و رفیقان چریکش به محاصره ارتش بولیوی که به وسیله ماموران سیا سازماندهی می شدند، درآمد. بعد از چند روز نبرد، مردی که ژان پل سارتر او را انسان کامل عصر می نامید دستگیر شد و میتولوژی عظیم دکتر ارنستو بعد از چند روز شکنجه توسط جلادانی بی خرد به پایان رسید. جسدش را معدوم و تا ابد لاایگرا را زیارتگاه چریک های آرمان کردند.بقایای جسد سوخته چه را مدت ها بعد در کنار فرودگاهی یافتند و به سانتاکلارای کوبا؛ جایی که شاهد درخشش قدرت رهبری و پیروزی چه گوارا بود بردند.دیوار مدرسه ای در کوبانلسون ماندلای بزرگ از او به عنوان یک ابرقهرمان نام می ‌برد و او را الهام ‌دهنده آزادی برای تمامی کسانی می ‌داند که آزادی را دوست دارند،سیمون دوبوار وی را روشنفکر می‌دانست. چه‌گوارا یک قهرمان ملی دوست ‌داشتنی برای کوبایی ها باقی ‌ماند و تصاویر وی روی سکه‌های فلزی کوبایی را زینت داد و دانش‌آموزان هر روز را در مدرسه با این حرف، آغاز کردند که: ما نیز مثل «چه» خواهیم شد.ترانه آستا سیمپره که به یاد او ساخته شده از ترانه‌های محبوب است و به چند زبان اجرا شده‌است. در سرزمین مادری وی آرژانتین جایی که در دبیرستان ها وکتاب های تاریخ نام وی را به‌خاطر می ‌سپارند.موزه‌ های بی‌ شماری از چه کشورهای لاتین را پر کرد و یک مجسمه برنزی از او در شهر تولدش نصب گردید. علاوه بر این چه‌گوارا برای بعضی از بولیویایی‌ها به حضرت ارنست معروف است و او را فرد مقدسی دانسته و می‌پرستند. مردم جمله هایش را از بر می کنند و مهم تر ازهمه، هرجا و به هربهانه صدای اعتراض یا ندای آزادی بر می خیزد تصویری از او وجود دارد.علی‌ رداییعلی‌ رداییMon, 07 Oct 2019 10:31:11 +0330