https://virgool.ir/feed/@ali.khaleghianبگذار و بگذر ...fa2026-11-11 15:23:13https://files.virgool.ir/upload/users/3788/avatar/xc4YMj.pnghttps://virgool.ir/@ali.khaleghianhttps://virgool.ir/@ali.khaleghian/پرواز-jamqfleediraسلام‌سالهاست که اغلب به مینیمال نویسی عادت کردیم و از فضای وبلاگی با مطالب عمیقتر فاصله گرفتیم. این میتونه مزایا و معایبی داشته باشه. ولی اکثرا تبدیل شدیم به اقیانوسهایی با عمق چند سانتیمتر. اطلاعات زیاد اما سطحی که اغلب در بزنگاه های تصمیم گیری به کارمون نخواهند آمد!حالا گذشته از همه این صحبتها و نوستالوژی زنده شده از خاطرات بلاگفای سالهای 83 به بعد و کلی مجال گپ و گفت در مورد اون روزها، میخوام در پاسخ به فراخوان یکی از دوستان، از آخرین دست نوشته‌های مربوط به بهمن پارسال اینجا بزارم. همینجوری محض خالی نبودن عریضه!پرواز بادبادکمکرر موقعیت های مختلفی برای رشد پیش می آید. موقعیت هایی که شاید هریک برای موفقیت یک نفر کافی باشند. ولی کدام رشد؟ رشد حساب بانکی، قبراق شدن عناوین و سمت ها یا چرب‌تر شدن سفره‌ها؟ و کدام موفقیت؟ موفقیت هایی که در بهترین حالت تا کی وفا میکنند؟ نفسم تنگ است و قلبم تند تند میزند. حرارتی در درون مدام مرا از ریسمانهای زیبا و خوش سیما دور میکند و هر دم شور و اشتیاق پرواز را بیشتر حس میکنم. هرلحظه نجوایی چشمانم را به موفقیت های به بزرگای کهکشانها میخواند و مرا از درگیر شدن در بازیهای بچه گانه اهل زمین منصرف میکند. همین که میروم تا حواسم را به جزئیات برخی از این مثلا شانس های موفقیت پرت کنم، صدایی مرا به آسمان میخواند و با من میگوید: کجا میروی که آشنایت منم ... . مانده ام سخت عجب. گاهی در تنهایی خود سخت میگریم. به راهی که آمده ام مینگرم و مسافتی که مانده. توشه ام خالیست و وحشت هلاکت در گردنه ها رهایم نمیکند. اما درخشش قله امیدوارم میکند. از کنار بسیاری مثلا فرصتها به سردی عبور کرده ام. در برخی از آنها با اندکی تحرک یا ارسال پیام و سیگنالی آن فرصت در آغوشم بوده است اما اعتنایی نکرده ام. به همین خاطر برخی بی عرضه‌ام میخوانند. اما رفیق! هنوز حتی عکس رخ یار در پیاله ندیده‌ام. شبحی و سایه ای از عکس رخ یار چنین شیدایم کرده. گاهی با خود می اندیشم که جنون چیست؟ به قصه های مشاهیری فکر میکنم که ناگاه خسته از اسارت ها سر به بیابان نهاده اند. اغلب درگیر آسمان و کیهان نامتناهی هستم. جدال میان لذت پرواز و هوس‌های کم ارتفاع مدام درونم را گرد  و خاک میکند. خسته نیستم، اما طرف کدام را بگیرم؟ هریک برای خود مدعی‌ای هستند برای پیروزی بر من! حس بادبادکی که تا می‌آید اوج بگیرد و طعم رهایی در هوا را بچشد با صورت به زمین میخورد را، تاکنون چشیده ای؟ میخواهم پرواز کنم. اما چگونه؟پروازAli KhaleghianAli KhaleghianTue, 30 Jan 2018 16:07:18 +0330