https://virgool.ir/feed/@ali.hosini0099گَرََت زِ دَست بَرآید چُو نَخل باش،کَریمfa2026-11-12 22:57:40https://files.virgool.ir/upload/users/46204/avatar/GSNz0a.pnghttps://virgool.ir/@ali.hosini0099https://virgool.ir/@ali.hosini0099/نشانه-جامعه-ای-مرده-j2gnr6svz0cd«يكي از دوستان ما كه مرد نكته‌سنجي است، يك تعبير بسيار لطيف داشت. اسمش را گذاشته بود منطق ماشين دودي، مي‌گفت: من يك درسي از قديم آموخته‌ام و جامعه را روي منطق ماشين دودي مي‌شناسم. وقتي بچّه بودم منزلمان در حضرت عبدالعظيم بود و آنوقتها قطار راه‌آهن به صورت امروز نبود و فقط همين قطار تهران ـ شاه عبدالعظيم بود. من مي‌ديدم قطار وقتي كه در ايستگاه ايستاده بچّه‌ها دورش جمع مي‌شوند و آن را تماشا مي‌كنند و به زبان حال مي‌گويند ببين چه موجود عجيبي است. معلوم بود كه يك احترام و عظمتي براي آن قائل هستند. تا قطار ايستاده بود با يك نظر تعظيم و تكريم و احترام و اعجاب به آن نگاه مي‌كردند تا كم‌كم ساعت حركت قطار مي‌شد و قطار راه مي‌افتاد. همين كه راه مي‌افتاد، بچّه‌ها مي‌دويدند سنگ برمي‌داشتند و قطار را مورد حمله قرار مي‌دادند. من تعجّب مي‌كردم كه اگر به اين قطار بايد سنگ زد چرا وقتي كه ايستاده يك ريگ كوچك هم به آن نمي‌زنند، و اگر بايد برايش اعجاب قائل بود، اعجابْ بيشتر در وقتي است كه حركت مي‌كند. اين معمّا برايم بود تا وقتي بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم. ديدم اين قانون كلّي زندگي ما ايرانيان شده كه هر كسي و هر چيزي تا وقتي كه ساكن است مورد احترام است، تا ساكت است مورد تعظيم احترام است؛ امّا همينكه به راه افتاد و يك قدم برداشت نه تنها كسي كمكش نمي‌كند بلكه سنگ است كه به طرف او پرتاب مي‌شود. و اين نشانة يك جامعة مرده است. ولي يك جامعة زنده فقط براي كساني احترام قائل است كه متكلّم هستند نه ساكت، متحركند نه ساكن، باخبرترند نه بي‌خبرتر. پس اينها علائم حيات و موت است.»✨منطق ماشین دودی به ما می فهماند چرا وقتی کسی میمیرد ناگهان عزیز میشود یا از ممنوع التصویری بیرون می آید یا اینکه چرا وقتی چرخ کسب و کار های جدید به زندگی و خیلی ها رونق می بخشد برخی ها سنگ پرانی و چوب لای چرخ زندگی مردم میکنند☹️ و خیلی از چراهای زندگیمان .shervin_hoseinishervin_hoseiniSat, 27 Jul 2019 13:34:04 +0430https://virgool.ir/@ali.hosini0099/دلم-یک-خانه-قدیمی-می-خواهد-yuzsoosafqkcدلم یک خانه‌ی قدیمی می‌خواهد...یک حال و هوای سنتی و اصیل...خانه‌ای با دری فیروزه‌ای، حیاطی چند ضلعی و دیوارهای کاه‌گلی، با حوضی پر از ماهی‌های قرمز و گل‌های شمعدانی، پنجره‌های چوبی و شیشه‌های رنگ رنگی...خانه‌ای که کلون و هشتی و پنج دری و مطبخ داشته باشد...که وقتی دلم گرفت به تالار آینه‌اش بروم، میان آینه کاری‌های زیبایش بنشینم و حال دلم خوب شود ...عصرهای تابستان، تمام دلخوشی‌ام یک کاسه آبدوغ خیار خنک و نان خشک باشد و شب‌های زمستان، تمام دلگرمی‌ام یک کرسی آتشی جانانه با یک سینی پر از آجیل و خشکبار!صبح‌ها با شیطنت و صدای گنجشک‌ها بیدار شوم، به حیاطش بروم و از عطر خاطره‌انگیز کاه‌گلش جان بگیرم.من از حصار آهن و فولاد خسته‌ام...دلم خانه‌ای می‌خواهد که هر غروب روی تخت قدیمی توی حیاط، روبروی حوض، کنار باغچه بنشینم، چای بنوشم و شعرهای زیبای فروغ را با شوقی بی وصف به روح و جانم تزریق کنم...shervin_hoseinishervin_hoseiniSat, 27 Jul 2019 13:25:42 +0430https://virgool.ir/@ali.hosini0099/قلب-من-گم-شد-yq5xtojxyt46درآیینه نگاه کردم..خُودم را نَدیدمدنبال خودم گشتمخود را پیدا نَکردم،ترسیدَم گُم شده بودم...به قَلبم نگاه کردم.نبود،دُنبالش گشتمپیدایش نَکردم،ترسیدم، گُم شده بود، برگشتم به جایی ک لحظه ای قبل در آنجا خاطره ای داشتمجعبه ای دیدم،آنرا برداشتم.دَرَش قُفل بود.جَعبه را شِکستم قَلبم را پیدا کردمهمینطور خودم را..تصمیم گِرِفتَم دیگر خودم را گُم نَکُنَم.shervin_hoseinishervin_hoseiniSun, 19 May 2019 16:25:03 +0430