<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ali.deljavan</title><link>https://virgool.ir/feed/@ali.deljavan</link><description>علاقه مند به امور خیریه، فرهنگ و اجتماع ? بازمانده ای از عصر وبلاگ نویسان بلاگفا</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-13 01:01:29</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/162256/avatar/sfgMSJ.jpg</url><title>ali.deljavan</title><link>https://virgool.ir/@ali.deljavan</link></image><item><title>هوا بس ناجوانمردانه منفیست!</title><link>https://virgool.ir/@ali.deljavan/هوا-بس-ناجوانمردانه-منفیست-eczpidobsfpb</link><description>این روزا حسابی هوا گرمه!راستی سلام! یادش بخیر پونزده سال پیش که میخواستم یه مطلب توی وبلاگ بنویسم اینطوری شروع می کردم:سلام، سلامی به زیبایی طبیعت چشم نواز! یاسلام، سلامی به طراوت باران بهاری!اما حالا همون سلام! باحاله نه؟ آدما وقتی سن شون میره بالاتر، ناخودآگاه از خودشون فاصله می گیرن! مثلا الان من با اون علی که 10 سال پیش 20 سالش بود زمین تا آسمون فرق دارم! اما خوب یه چیزایی هنوز ثابت مونده!  بگذریم از این حرفا! همیشه موقع نوشتن اجازه می دم دلم هرجور که میخواد بنویسه! برای همینه که پراکندگی توی مطالبم زیاده! الان هوا گرمه! خیلی ام گرمه و منم حسابی کلافه ام! ( این یکی از همون چیزاییه که 10 سال پیش هم وجود داشت، کلافه بودن رو میگم) از وقتی از اینستاگرام فاصله نسبی گرفتم، کمتر در معرض اخبار بد و منفی هستم! این یکی خوبه! خیلی ام خوبه! اما خب بد ماجرا اینجاست که ما هر روزمون منفیه! صبح که چشم مون باز میشه تا آخر شب که بزور می خوابیم! اصلا آدم منفی نگری نیستم! ولی حقیقت جامعه مون همینه! منفی منفی! هرچند کارایی که میگم طعم مثبت زندگی رو با خودش به همراه داره اما حرف من اینجاست که من حس و حال مثبت رو برای خودم نمی خوام فقط! گیرم تا آخر عمر، حس و حالم همیشه مثبت بود! وقتی کل مردم منفیه حال شون، حس مثبت من به چه دردی می خوره؟ کلافه بودنم هم از همینه که آدما راحت می تونن حال و هوای مثبتی داشته باشن اما خب هیچ وقت نمی خوان خودشون رو از طناب هایی که اسیرشون کرده رها کنن! خودشون رو زنجیر کردن به حس و حال منفی! بگذریم، الان نیاز به تمرکز دارم چون یه جلسه مهم دارم! بریم به جلسه برسیم. فعلا رفقا!</description><category>ali.deljavan</category><author>ali.deljavan</author><pubDate>Tue, 27 Jul 2021 18:22:28 +0430</pubDate></item><item><title>مدیریت غازی</title><link>https://virgool.ir/@ali.deljavan/مدیریت-غازی-ncju5bhfujpr</link><description>سلاماحتمالا سیستم مدیریت غازی تاحالا به گوش تون خورده باشه! اگه هم نخورده، نگران نباشید، در این مطلب به طور خلاصه درموردش براتون توضیح میدم. زمانی که غاز ها تصمیم می گیرند به مناطق گرمسیر برای گذروندن فصل سرما مهاجرت کنند، به صورت عدد هفت فارسی یا V انگلیسی حرکت می کنند. با پرواز به صورت V  بهره وری و سرعت پرواز گروه نسب به غازی که به تنهایی پرواز می کنه  70 درصد افزایش پیدا می کنه. درس اول: در صورتی که همه یک هدف داشته باشید، کار گروهی شما را سریع تر و راحتر به هدف می رسانددر این مهاجرت در صورتی که یک غاز گروه رو ترک کنه! فشار هوا و دشواری های ناشی از پرواز انفرادی را حس خواهد کرد. در آن صورت سریعا به وضعیت اول برگشته تا بتواند از قدرت پرواز گروهی استفاده کند. درس دوم: با ماندن در گروه و متحد ماندن در کنار کسانی که هم مسیر  و هم هدف هستند، برای رسیدن به هدف، تلاش کمتری لازم است. وقتی لیدر گروه از پرواز خسته می شود، به انتهای V رفته و غاز دیگری جایش را می گیرد.درس سوم: برای انجام رهبری مشارکتی، همیشه باید مابین همه احترام متقابل باشد. تقسیم مشکل ترین مسائل و سخترین وظایف، گردهم آوری و ادغام همه ظرفیت ها و استعداد ها و منابع را می طلبد. غازهایی که به صورت V حرکت می کنند، هر از گاهی از خود صدای ( کوا) در می آورند تا غازهای جلوئی را تشویق به ادامه مسیر نمایند. با این روش سرعت گروه را همواره یکنواخت نگه می دارند. درس چهارم: وقتی که تشویق و ترغیب در کار باشد، پیشرفت با سرعت بیشتری روی می دهد. کلمات و مطالب تشویق آمیز در زمان درست، همواره ترغیب کننده است و به محکم شدن روابط کمک می کند.وقتی یک غاز مریض یا زخمی می شود و باید گروه را ترک کند، غازهای دیگری هم با او گروه را ترک می کنند تا از او مراقبت کرده و به وی کمک کنند. این امر تا زمانی که آن غاز بمیرد و یا قادر به پرواز مجدد باشد، ادامه خواهد داشت. پس از آن آنها به اسکادران خود ملحق شده و یا گروه دیگری را تشکیل خواهند داد. درس پنجم: صرف نظر از تفاوت هایمان در کنار هم بمانیم، به ویژه در زمان سختی ها و دشواری ها.نتیجه گیری:1- نقش لیدر گشودن راه است.2- جلودار بایستی قدرت تحمل فشار بیشتری را داشته باشد.3- با جا به جایی افراد تازه نفس و قوی برای از پا نیافتادن لیدر گاه به گاه جای او را می گیرند. 4- کل مجموعه در جلوگیری از خطا مشارکت دارند. 5- جلویی ها راهگشایی پشت سریها را می کنند و حرکت آنها را سهل و ساده تر می سازند.6- تمام اعضا گروه نه تنها به پائین و بالا بلکه به افق دور چشم انداز دارند.7- هر یک از اعضا گروه از هدف و مقصود خود آگاه اند، و برای حرکت نیازی به دستور ندارند. </description><category>ali.deljavan</category><author>ali.deljavan</author><pubDate>Fri, 23 Jul 2021 13:06:29 +0430</pubDate></item><item><title>سرطان</title><link>https://virgool.ir/@ali.deljavan/سرطان-lzgz1rqin1ft</link><description>سلامی دوباره!به بهانه جشن مرداد ماه بنیاد یاران عشق میخوام بنویسم!!بخشی از زندگی من طی ده سال گذشته صرف کودکان مبتلا به سرطان شده! چه اون زمان که عضو داوطلب کانون آینه بودم و چه اون زمانی که مدیر روابط عمومی خیریه قلب های سبز! طی این مدت با بچه های زیادی که به سرطان مبتلا بودن ارتباط داشتم، دختر و پسرهای گلی که درس های بزرگی رو بهم یاد دادن! تا اونجا که خیلی وقتا که کم میارم بهشون  فکر میکنم و از قدرتشون قدرت می گیرم! سرطان بیماری عجیب و غریبی نیست! مخصوصا این سالها که حداقل توی هر خانواده ای میشه افرادی رو دید که باهاش دسته و پنجه نرم میکنن! سرطان قابل درمانه به شرط اینکه به موقع متوجه این بیماری بشیم! از اینا که بگذریم میخوام یه خاطره بگم براتون.سال 97 به مناسبت شب یلدا یه جشن فوق العاده برگزار کردیم توی بخش خون بیمارستان کودکان تبریز! همیشه مناسبت ها براشون برنامه داشتیم ولی اون شب یلدا واقعا موندگار شد! از شعبده بازی گرفته تا نمایش و موسیقی. بچه ها واقعا شاد بودن و خوشحال! یه دختر بود به اسم مهسا، اشتباه نکنم 5 یا شش سالش بود. اون موقع خیلی حالش بد بود. ولی با اون حال بد هم توی جشن مون شرکت کرد. جشن که تموم شد دو روز بعد مهسا فوت کرد. برای یه کاری رفته بودم بیمارستان که مادر مهسا رو دیدم. بهم گفت خدا خیرتون بده، مهسا دو روز اخر زندگیش رو شاد زندگی کرد. این جمله همیشه توی ذهنم حک شد! هم ناراحت بودم هم خوشحال! ناراحت از رفتن مهسا و خوشحال از اینکه حداقل بعد از اون همه درد و سختی بالاخره خوشحال از دنیا پر کشید. توی این سالها بچه های زیادی رو از دست دادم، از صبا گرفته تا مهسا و رضا و مهدی، اما خوب بچه های زیادی هم خوب شدن. امیدوارم هیچ کسی به سرطان دچار نشه اما شد میخوام بهش بگم که سرطان پایان زندگی نیست چون دیدم افراد زیادی رو که سرطان رو شکست دادن.الانم بنیاد یاران عشق جشن مرداد ماهش رو به بیماران مبتلا به سرطان اختصاص داده! من شرکت می کنم حتما! پیشنهاد میکنم شما هم حتما شرکت کنید. </description><category>ali.deljavan</category><author>ali.deljavan</author><pubDate>Fri, 23 Jul 2021 12:17:44 +0430</pubDate></item><item><title>شروع دوباره</title><link>https://virgool.ir/@ali.deljavan/شروع-دوباره-byivlrpiia4y</link><description>ده ماه پیش اومدم دوباره وبلاگ نویسی رو شروع کنم اما خب باز نشد! تا وقتی این دنیای پر زرق و برق اینستاگرام هست آدم فرصت نمی کنه بنویسه! ولی خب این سری دیگه اینستاگرام و جذابیت های واهیش رو گذاشتم کنار و اومدم توی بخش دیگه ای از دنیای مجازی که بهش بیشتر تعلق دارم! این روزا حسابی فکرم درگیره، درگیر آدما! آدمایی که کمبودها، سرخوردگی ها، ناملایمتی های روزگار رو با قضاوت کردن دیگران، توهین به بقیه و انتشار انرژی منفی میخوان جبران کنن. با سواد و بی سواد نداره! جوان و پیر هم نداره! چه بسا اهل قلم بوده و قلمش به ناحق نوشته! بگذریم از این حرفا! اونجارو ول کردم که از این حرفا دور باشم! اینجا نمیدونم چقدر بنویسم و یا درمورد چی! اما سعی میکنم روزمرگی هامو بنویسم! مثل قدیما!مثلا از امروز که خانمم یه فنجون شیرقهوه برام آورد و بهش گفتم، ممنونم! همین قدر ساده! همینقدر بدون اغراق و بدون جذابیت های بلاگرهای اینستاگرامی! راستی گفتم خانمم! خواستم بگم اون موقع ها که وبلاگ نویسی می کردم! با خانمم که اون موقع دوست معمولی بودیم وبلاگ مشترک داشتیم! کلی سر به سر هم می ذاشتیم! الان دیگه دوست معمولی نیستیم! مثل شعر محسن چاووشی که میگه:دوستی ساده ما غیر معمولی شد! نمیدونم اون روز تو وجودم چی شد…نمیدونم چی شد که وجودم لرزید؛ دل من این حسو از تو زودتر فهمیداره یه 7 سالی هست رفیقم ! بهترین رفیقم شده خانمم و خدا میدونه چه قدر دوستش دارم! اون موقع ها من گل پسر بودم و اون گل دختر! الان بهش میگم گل بانو! بانوی رویاهای منه آخه! هرچند دیگه گل بانو مثل گل دختر فرصت وبلاگ نویسی نداره اما سعی می کنم از گل بانو هم بنویسم اینجا! از فداکاری هاش، از مهربونی هاش! برای مطلب اول بازم دارم پر حرفی میکنم! بریم که کلی کار داریم! فردا بازم می نویسم! </description><category>ali.deljavan</category><author>ali.deljavan</author><pubDate>Thu, 22 Jul 2021 20:41:16 +0430</pubDate></item><item><title>اندراحوالات این روزها</title><link>https://virgool.ir/@ali.deljavan/اندراحوالات-این-روزها-geqyegpvbrhd</link><description>چشم بهم زدیم و نصف سال گذشت! هرچند سالهای پیش هم همینطور زود گذشت اما خب امسال کرونا باعث شد خیلی از کارهایی که دوست داشتیم انجام بدیم رو انجام ندیم. این روز حسابی درگیرم، شاید همین باعث شده که مثل قبل برای وبلاگ نویسی وقت نتونم بزارم! جوونتر که بودم روزی یه مطلب رو توی وبلاگ هام قرار میدادم و این تاخیر دو هفته ای احتمالا نشانه پیریه... بالاخره سن و سالی داره ازمون میگذره! نصف عمرمون رو زندگی کردیم و نصف باقیش مونده! اینجا دوست دارم در مورد خیلی چیزا بنویسم!  روزمرگی ها، تجربه ها، دغدغه ها و خیلی چیزای دیگه! امیدوارم که لا به لای پر حرفی هام دو سه تا نکته مفید هم برای مخاطبینم پیدا بشه! </description><category>ali.deljavan</category><author>ali.deljavan</author><pubDate>Sat, 03 Oct 2020 11:27:39 +0330</pubDate></item><item><title>سخن اول</title><link>https://virgool.ir/@ali.deljavan/سخن-اول-swkcra2oatmz</link><description>اندر احوالات وبلاگ نویسینزدیک به پانزده سال پیش اولین وبلاگمو توی بلاگفا ثبت کردم، سال ۸۵ بود. قالب اول وبلاگم از همون قالب های پیشفرض بلاگفا، همون قالب صورتی بود. اولین پستی که با کلی شور و شوق گذاشتم لینک دانلود آلبوم هومن سزاوار بود! حالا چرا هومن سزاوار؟ چون داشتم یاد می‌گرفتم چه طور توی ۱۵ سالگی با دنیای مجازی ( بجز یاهو مسنجر) ارتباط برقرار کنم، پس اصلا مهم نبود پستی که میزارم چی باشه.مدت ها بعد بیش از سی چهل وبلاگ داشتم، هر کدوم با موضوعات مختلف، همشو حذف کردم و فقط همون وبلاگ اولم باقی موند. وبلاگ نویسی برای من نوشتن دفتر خاطراتی بود که لحظه لحظه اش رو زندگی کردم، اولین جایی بود که دنیای واقعی رو با دنیای مجازی پیوند زدم. هر از گاهی فیل ام یاد هندستون وبلاگ نویسی می‌کنه و میرم خاطراتمو میخونم. اما امروز به لطف یاران عشق، دوباره می‌خوام برگردم به روزای خوش وبلاگ نویسی و شروع کنم به نوشتن از روزمرگی ها، درد و دلام، شایدم اتفاقات و تجربه های خاص زندگیم.من علی هستمیک بهمن ماهی پر از تضادهای مختلفقلم من قلم دلم هست مرسی که در هستی هستین ?⁦?️⁩?</description><category>ali.deljavan</category><author>ali.deljavan</author><pubDate>Fri, 18 Sep 2020 17:44:28 +0430</pubDate></item></channel></rss>