https://virgool.ir/feed/@alavinikمدیر محصول دیتا (همیشه در حال یادگیری) https://www.linkedin.com/in/nixon-alavinik/fa2026-11-11 14:05:55https://files.virgool.ir/upload/users/44240/avatar/wVkCq2.jpghttps://virgool.ir/@alavinikhttps://virgool.ir/@alavinik/قصر-حافظهقدم-زدن-روی-ماه-با-اینشتین-خلاصه-کتاب-pv73gyibbtpaهفته ی پیش کتابی با عنوان "قدم زدن روی ماه با اینشتین" با شعار "علم حافظه؛ هنر به یاد سپردن همه چیز" رو مطالعه کردم که تصمیم گرفتم بخشهای خیلی ارزشمند و مهم این کتاب رو که از دید خودم شاکله ی اصلی کتاب بود رو بنویسم تا دیگر دوستان از آن در کوتاهترین زمان بهره مند بشند و یاد بگیرند.همچنین مطالعه این کتاب رو بسیاری از افراد مشهور همانند بیل گیتس، پیشنهاد کردند.در خلاصه ی این کتاب سعی کردم بسیار فشرده و با ارزشترین بخشهای کتاب رو بیارم و از بداهه و زیاده گویی پرهیز کنم تا در کمترین زمان، بیشتر آورده را داشته باشید.کلیت کتاب در مورد یک گزارشگر روزنامه بنام "جاشو فوئر" هست که تونست بدون هیچگونه پیش زمینه نبوغ خاصی، در کمتر از یک سال به عنوان قهرمان حافظه آمریکا شده و یک ارزش آفرینی بسیار جدیدی بوجود بیاره.بخش اول کتاب به بخشی از داستان مرتبط با قرن پنجم قبل از میلاد اشاره میکنه که یک گروهی از افراد در یک سالن به ضیافت شام نشسته بودند و یکی از افراد که شاعر یونانی بنام سیموناید سئوس بوده، از ساختمان خارج شده و به محض خروج، ساختمان ریزش کرده و همه در جا فوت میکنند بطوری که شناسایی آنها نا ممکن میشود و این شاعر با تفکر و بازسازی ساختمان بطور ذهنی، میتواند مکان دقیق افراد داخل مجلس را شناسایی کرده و پایه گذار تکنیک قصر حافظه شود.بخش دوم کتاب به مسابقه ی حافظه یا قهرمانان حافظه اشاره میکنه که در آن نخبگان حافظه در چند سطح متفاوت مورد آزمون قرار میگیرند. از جمله اینها میتواند به موارد فوق اشاره کرد: حفظ ترتیب چند دست پاسور در کمتر از یک دقیقه و کلمات و شعر و شخصیت در دوران قدیم بدلیل نبود تکنولوژی و هزینه های بالای چاپ کتاب(دستی)، بالا بودن قدرت حافظه ارزش بالایی داشته حال اینکه در دنیای امروزی به مراتب با اهمیت کمتری مواجه شده است و شما در کمتر ازچند ثانیه میتوانید به اطلاعاتی کاملی از هر چه در ذهن خطور میکند دستیابید. اما این واقعیت ماجرا نیست و ارزش تقویت حافظه امروز نیز مورد توجه بسیاری از بزرگان قرار داشته و باعث افزایش خلاقیت و تصمیم گیری های بهتر میشود.همچنین با دانستن تکنیک های این کتاب در مورد حافظه، هر کس میتواند با سعی و تلاش و تمرکز، در کمتر از یک سال در مسابقات قهرمانی حافظه شرکت کرده و مقام بسیار بالایی بدست آورد و اینکه همه ی افراد در مسابقات دارای نبوغ خاصی هستند کاملا رد شده.در این کتاب، جاشو(نویسنده کتاب) جهت تهیه ی گزارش از مسابقات قهرمانی حافظه، به این مسابقه دعوت شده و با افراد آن مصاحبه میکند و طی مصاحبه متوجه میشود اکثر افراد، انسان های بسیار عادی هستند که با استفاده از یکسری تکنیکهای تکراری توانسته اند در این مسابقات شرکت کنند و به دعوت یکی از این قهرمانان، اون نیز تشویق میشود تا در این مسابقات خود را نشان داده و مقام کسب کند.قهرمانی جاشو در مسابقات قهرمانی حافظه آمریکابه همین دلیل آن قهرمان به او مشاوره و آموزشهای اولیه را ارایه میکند تا جاشو بتواند مقام خوبی را کسب کرده و رشد کند.اولین تکنیک، قصر حافظه است. فرض کنید لیست ۲۰ تایی از خرید لوازم منزل را بر روی کاغذ نوشته اید و قصد دارید آن را در ذهن جایگزاری کرده بطوریکه بعد از گذشت چند روز هم، فراموش نکنید.لیست اقلام: خیارشور، پنیر پوره شده، کالباس دودی، شش بطری نوشابه، سه جفت جوراب، سه عدد بادی هوپ، عینک شنا، ضد یخ ماشین، ایمیل زدن به سوفیا، دیدن فیلم پل نیومن (کسی آن بالا مرا دوست دارید) و ...در این روش ابتدا کافیه یک خانه ای که بطور کامل جزییات آن را را در ذهن بیاد میاورید را متصور شوید. مثلا خانه ی قدیمی که از بدل تولد در آن زندگی میکردید و میدانید ورودی پارکینگ و پله ها و ... در چه نقطه ای قرار دارند.سپس کافیست چشم ها را بسته و خانه را متصور شوید و تصور کنید دم درب ورودی پارکینگ هستید و خیارشور را در جلوی درب پارکینگ قرار میدهید. حال برای اینکه بهتر خیارشور را بیاد آورید، نیاز هست کمی بیشتر متمرکز شده و خیارشور را در سایز بزرگ در جلوی درب پارکینگ قرار دهید طوری که ماشین اگر قصد خروج از پارکینگ را دارد، نتواند.در مورد پنیر نیز میتوانید آن را بر روی پله ها قرار دهید و تصور کنید موش سفیدی آن را بو میکشد.کالباس را نیز بر روی جاکفشی قرارداده و تصور کنید گربه در حال نزدیک شدن به آن است و بقیه موارد به همین شکل.برای بخاطر سپاری بیشتر، بهتر است در ذهن خود موارد را متحرک و دارای طنر متصور شوید که یادآوری آن نیز ساده تر شود.بعد از چند دقیقه میتوانید خانه را متصور شده و با نگاه به پارکینگ، خودکار خیارشور را دم درب پارکینگ ببینید و بقیه موارد نیز همینطور.پس تکنیک خیلی ساده و خیلی جذاب است.قهرمانان حافظه به یک قصر حافظه اکتفا نکرده و از شهر حافظه و کتابخانه حافظه و ... نیز استفاده میکنند تا تعداد بیشتری از موارد را بتوانند ذخیره سازی و براحتی یادآوری کنند.بطور کلی هر چقدر بتوانیم پیوندهای بیشتری را برای موارد در ذهن بوجود بیاریم، باعث میشوند یادآوری سریعتر و ساده تر باشد.نکته ی جالبی که وجود داشت این بود هیچ خاطره ای از ذهن ما پاک نمیشود، مگر اینکه رد و پای آن را نتوانیم بدرستی پیدا کنیم.در بخشی از کتاب به اهمیت ذهن پرداخته و به این مهم اشاره میکنه که :مغز فقط دو درصد از وزن بدن را تشکیل میدهد اما یک پنجم اکسیژنی که ما تنفس میکنیم و یک چهارم گلوکز را مصرف میکند.در بخشی دیگر از کتاب در مورد راوی های قدیمی که شعرهای بسیار زیادی را حفظ میکردند پرداخته و متوجه شده طی گزاراشات و آزمایشات، حفظ کامل آنها وجود نداشته و بیشتر درک و وزن و ریتم آن شعرها نسل به نسل منتقل میشده و دست خوش یکسری تغییرات میشده مگر اینکه در کتابها ذخیره شده باشند.تکنیک دیگری که برای حفظ عددهای ۶ رقمی ارایه کرده، تکنیک PAO هست. Person, Action, Objectiveدر این تکنیک عدد شش رقمی رو به سه قسمت تقسیم کرده و دو عدد اول را به یک شخص خاص اختصاص میدهد و دو عدد بعدی را به یک حرکت خاص و دو عدد بعدی را به یک شی خاص. مثلا عدد زیر را متصور بشید:102235دو عدد اول که ۱۰ هست مرا یاد علی دایی(شخص) می اندازد. دو عدد بعدی که ۲۲ هست مرا یاد دو پا (اکشن یا عمل)می انداز و دو عدد دوم مرا یاد توپ(شی) میندازد.حال بر اساس این من یک جمله در ذهن میسازم. علی دایی با حرکت دو پا توپ را پرت کرد.نکته اینجاست که برای هر یک از این قسمت ها (PAO) بایستی ۹۹ مورد در ذهن ذخیره کرده باشید. مثلا اگر دو عدد اول بود ۲۸ سریع باید یاد آن شخصی که قبلا در ذهنات عدد ۲۸ را به آن مپ کرده بودید، بیافتید و همینطور برای بقیه موارد که این مورد نیاز به تمرین بالایی دارد ولی خیلی کمک کننده.در بخش دیگر کتاب در مورد افرادی که به بیماری هایی نظیر سرع و ... مبتدا شده و باعث شده حافظه ی متفاوتی داشته باشند اشاره شده که به مرور زمان این مورد را نیز به این مقاله اضافه خواهم کرد.خوشحال میشم با لایک و نظر و ذخیره این مقاله و اشتراک آن، مرا حمایت کرده و در جهت بهتر کردن دیگر مقالاتم به من کمک کنید. میتونید پروفایل من رو فالو کرده تا از دیگر مقالات و خلاص کتاب های دیگر آگاه شوید.مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکWed, 26 May 2021 11:14:14 +0430https://virgool.ir/@alavinik/تحلیل-uiux-اپیلکیشن-چیلیوری-gersk7jmhtseمن به عنوان مدیر محصول چابک، بهتر دونستم مطلبی مرتبط با این موضوع بنویسم و تقدیم دوستان خوبم در چیلیوری کنم تا شاید بتوانند برخی موارد را در نظر گرفته و باعث رشد بیشتر این کسب و کار شود. همچنین با توجه به اینکه جدیدا دو کسب و کار ریحون و چیلیوری در هم ادغام شدند، نشانه ی یک تحرک خوب و جدید است و امیدوارم انحصار طلبی هایی که بیش از این در این مدل کسب و کارها وجود داشت را از بین ببرند.توجه توجه: همه ی این موارد صرفا از روی تجربه و بدون هرگونه داده ی قابل سنجش و واقعیست و در جایگاه واقعی نیستم. بنابر این همه ی این مطلب صرفا یک دیدگاه و تجربه ی شخصیست و ممکن است در مقایسه با داده هایی که از تحقیقات کاربر و ... بدست میاوریم، دارای اشکالات اساسی باشد.مسلما یک کسب و کار فعالی چون چیلیوری در حال رفع مشکلات و یا حتی طراحی مجدد میباشد،و خیلی از این مواردی که در این مقاله به آن اشاره شده را آگاهی دارند، اما من بر اساس آن چیزی که در حال حاضر فعال و قابل دسترسی (قابل نصب از کافه بازار) میباشد نظرم رو اعلام میکنم. همچنین ممکن است بعضی از این ایرادات متوجه توسعه دهنده باشد و نه طراح.صفحه ی خانه به عنوان ویترین هر اپلیکیشن تلقی میشود و این ویترین عمدتا بایستی بر اساس خواسته های اکثر کاربران و مهمتر از آن، بر اساس خواسته های کاربر فعلی طراحی شود که با مشاهده این صفحه به این نتیجه میرسیم در این رابطه هیچ اقدام درست و موثری بوجود نیامده و این مورد دیده نمیشود. همچنین تعامل در این صفحه در سطح بسیار پایینی قرار دارد که خود مسیله بزرگیست. با بررسی دیگر اپلیکیشن های جهانی مانند Deliveroo و تجارب ناقصم، میتوان پیشنهاداتی در این رابطه ارایه کرد:مشاهده آخرین رستوران هایی که از آن سفارش ثبت شده (توسط خود کاربر)کتگوری های متفاوت غذاها (ایتالیایی، سنتی و ...)رستوران ها با پیشنهادات جدیدبخشی از صفحه خانه ی دلیوروهمچنین، چیلیوری از نظر UI نیز دارای اراداتیست از جمله تراز نبودن آیکنها و متون که وزن بصری رو تحت شعاع قرار میدهد (Optical Alignment) که در تصویر زیر نمونه ای آن مشهود است. همچنین با کمی دقت میتوجه میشویم آیکنها از یک خانواده نیستند. چراکه نه تنها ضخامت خطوط متفاوت هست، بلکه گوشه های آیکن ها یکنواخت نیستند.متون و آیکنها Align نیستندشاید بهتر بود صفحه ی خانه و رستورانها Merge شوند. از این نظر میگم شاید، چون من بر اساس داده و خیلی پارامترهای دیگر میتوانم به کمتر کردم عدم قطعیت برسم و بدون داده واقعی فقط حس و تجربه و نظر شخصیم را به شما میگویم.طراحی کلی صفحه خانه من رو یاد طراحی های ۴-۵ سال پیش که خیلی باب بود (آن زمان که در ایران واقعا مفاهیم UX اصلا اجرا نمیشد یا فقط اسمی از آن وجود داشت) میندازه و حس خوبی با آن برقرار نمیکنم.یکی از چیزهایی که آن دوره باب شد، استفاده از تب باری همانند اینستاگرام بود. خوب این تب بار درسته در اپلیکیشنی مانند انیستاگرام خیلی ارزشمند و کاربردیست، اما در اپلیکیشن سفارش غذا چطور؟ بیایم این تب بار رو در این اپلیکیشن بیشتر بررسی کنیم.بعضی دوستان ممکن است عنوان کنند که اینجا ایران است با کاربرای ایرانی و تو، کاربران ایرانی رو نمیشناسی و بیشتر با شرکتهای خارج از ایران کار میکردی این مدت و داری مقایسه اشتباه میکنی و خیلی ایده آل گرایی و ... . خوب تا حدی با این متن مخالف نیستم، ولی این نکته رو بگم که طراحی UI/UX یعنی چه؟ مگر غیر از این هست که کاربرت رو خوب بشناس و متناسب با آن و انجام تستهای A/B بیایم و تصمیم نهایی بگیریم و تعامل و نرخ های متعدد رو اصلاح کنیم؟ خوب بیاین همین کار رو انجام بدید. ولی اینو بدونید استفاده از نمونه های موفق در طراحی، احتمال ریسک کار رو به شدت کاهش میده. کاری که قبلا یک گروهی خیلی خوب انجام دادند رو بیاین تحلیل کنید و نقاط مثبت و منفی متناسب با کاربر خودتون رو ازش استخراج کنید و طرحهای بهتری رو ایجاد کنید.صفحه ی خانه و رستوران ها رو که براحتی میتوان ادغام (Merge) کرد. سبد خرید مسلما در این اپلیکیشن، مختص فقط و فقط یک رستوران هست. به عنوان مثال وقتی شما وارد یک رستوران بنام حسن میشوید و غذا ثبت میکنید(غذایی به سبد سفارش اضافه میکنید) و وارد رستوران محمد میشوید و مجدد غذا ثبت میکنید، متوجه میشوید در سبد خرید فقط غذاهای آخرین رستوران وجود دارد. و مسلما نمیتوان از چند رستوران همزمان سفارش داد (مگر اینکه این اتفاق بیافتد). پس سبد خرید وابسته به رستوران و در رستوران معنی میدهد و میتوانیم آن را به همان صفحه رستوران منتقل کنیم.بخش ثبت نام و ورود اما بسیار مهم و ارزشمند است. مخصوصا برای کاربر قدیمی که دارای آدرس از قبل تعریف شده و تاریخچه خرید و ... میباشد. ولی آیا فقط برای یک مورد، ما میتونیم یک تب بار به آن عریضی را در پایین همه ی صفحات نگه داریم؟ مسلما این منطقی نیست. بیایم یک سر به اپلیکیشن دلیورو بیندازیم.دلیوروآیکن ورود در بالا سمت راست قرار گرفته است. با کلیک بر روی آیکن، وارد صفحه ی جدیدی میشویم که علاوه ورود و خروج، سفارشات قبلی، آدرسهای قبلی و حتی تنظیمات اپلیکیشن و درباره دلیورو نیز قرار گرفته شده است. عملا صفحه ی ورود و خروج و صفحه ی بیشتر (در چیلیوری)، در این اپلیکیشن(دلیورو) Merge شده اند.با توجه به اینکه اکثر کاربران با آیکن ورود آشنا هستند(میشه از کاربران نظرسنجی کرد)، میتوان بدون در نظر گرفتن عنوان، آیکن را به تنها استفاده کرد. با این فرض که شاید بگید نه و داده ها و نظرسنجی ها و ... چیز دیگری میگند ، میتونید از OnBoarding tutorial یا موارد دیگر در آموزش کاربر استفاده کنید یا اینکه برای آیکن بصورت موقت، از عنوان استفاده کنیددر مورد لودینگها، نمیتونم نظر خاصی بدم. ولی شاید نگاهی به مدل skeleton screens و یا موارد دیگر شاید بد نباشه.YouTube’s home screen loading state in 2018بسته های چیلیوری VIPبه اینکه چقدر این بسته ها خوب و ارزشمند هستند(مسلما ارزشمند هستند)، ورود پیدا نمیکنم و به مباحث UI و UX آن میپردازم.با توجه به اینکه این ویژگی احتمالا جدید باشد، انتظار کاری متفاوت و ارزشمندتر را از چیلیوری داشتم. ولی اشتباهات بسیار غیر قابل باوری مشاهده کردم که به این نتیجه رسیدم احتمالا در تیم چیلیوری، نه طراح گرافیکی وجود دارد و نه طراح UI/UX . شاید هم اینقدر سرشون شلوغه که به این موارد اهمیت نمیدند.صفحه ی بسته های VIP چیلوریخوب این صفحه در نگاه اول کاملا دفع کننده است. نه تنها در درک آن، بلکه در نگاه به آن (چشم). چرا؟ اول اینکه متن این صفحه اصلا و اصلا بر پایه ی توانایی یک UX writer نوشته نشده و حتی یک کپی رایتر آشنا به کاربر هم ننوشته. مشخصه متن رو از روی طرح و مستندات مرتبط با این فیچر جدید، کپی پیست کردند. و این متن من رو یاد قوانین و شرایط خرید یک اینترنت ADSL میندازه که توسط شرکتهایی چون مخابرات و ... به کاربر نشون داده میشه.حتی فاصله بین پاراگراف ها و خطوط اصلا رعایت نشده. عملا تصورم من این هست که Android studio باز شده. وارد Layout مربوط به صفحه ی بسته ها شده و متن رو عیننا از ورد کپی پیست کردند.دوم اینکه از نظر گرافیکی، دارای ایرادات بسیاریست. به تصویر زیر نگاه کنیم.کیفیت تصویر استفاده شده رو ببینید."۱۰ خرید یک ماهه".سوم، چرا استفاده از رنگ خاکستری؟ رنگ خاکستری برای تصاویر و دکمه ها، عمدتا به معنای غیر فعال بودن و غیر قابل کلیک یا غیر قابل درخواست استفاده میشود. در نگاه اول تصور کردم که این بسته تمام شده. ولی با لمس دکمه آن، دیدم که نه، بلکه اشتباه طراحی بوده.همچنین رنگ بندی ها رعایت نشده. رنگ فونت سفید بر روی دکمه خاکستری به هیچ عنوان درست نیست و حداقل چند مورد اشکال دیگر در این صفحه قابل مشاهده هست. (رنگ شناسی)موارد از این دست بسیار بودند و باعث طولانی شدن این مقاله. تا اینجا مطلب رو تمام میکنم و در آینده به دیگر بخشها نیز میپردازم.منتظر نظراتتون هستم.اگر دوست داشتید مطالب من در مورد طراحی و مدیریت محصول و چابکی رو دنبال کنید، کافیه پروفایل من رو فالو کنید تا از آخرین مطالب من با خبر بشید. https://virgool.io/@alavinik مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکFri, 17 Jan 2020 18:06:46 +0330https://virgool.ir/@alavinik/طراحی-و-مدیریت-محصول-عشق-من-kwglorc9ejfnخیلی ها از من سوال میکنند چی شد وارد حوزه ی طراحی و مدیریت محصول شدم و چرا مثل قدیم شرکت تاسیس نمیکنم و چه و چه. جهت پاسخ به این سوال اول لازمه کمی با من آشنا بشید.من و من (؟) از سال ۸۴ فعالیت برنامه نویسی با زبان PHP و ملحقات وب(HTML, ...) شروع کردم و دوره ای هم برنامه نویس جاوا و اندروید بودم. سال ۸۷ اولین استارتاپ خودم رو با نام جومفا (جوملا فارسی) راه اندازی کردم و خیلی خیلی راضی بودم تا اینکه جوملا وارد مرحله ی سقوط رسید و مسلما ما هم به دلیل وابسته بودن به این سیستم، سقوط خوبی کردیم!سال ۹۰ تا ۹۱ در یک شرکت به عنوان مسیول فنی کارم رو آغاز کردم و بعد از اون شرکت خودم رو راه اندازی کردم. حدود سال ۹۵ هم استارتاپ اونار (پلتفرم واقعیت افزوده ) بوجود آوردیم (از اینجا سرم خورد به سنگ :دی )و پس از آن وارد یک شرکت ایرانی-انگلیسی شدم و ... . رزومه بروز شده ی من رو اینجا ببینید.اینجا بود که با واژه هایی قبیل طراحی و مدیریت محصول بیشتر آشنا شدم (قبلش هم کار میکردم ولی بصورت کلی و خیلی غیر تخصصی). این قضیه بر میگرده به زمان بوجود اومدن استارتاپ ناب و تفکر طراحی و ... . تصمیم گرفتم در این حوزه بیشتر ورود کنم و متخصص بشم. من همیشه از اینکه یک محصولی رو از صفر تا صد رو دنبال کنم و درگیرش باشم رو دوست داشتم و واقعا با انرژی و بالاترین توان سعی بر تولید محصول میکردم.وقتی وارد این حوزه شدم (بصورت تخصصی، حدود ۳سال)، تازه متوجه شدم خود طراحی و مدیریت محصول از اون چیزهایی که قبلا هم یاد گرفته بودم، پا رو فراتر میزاره و خیلی بیشتر جذبش شدم. از جمله موارد :۱- تحقیق و طراحی تجربه کاربری UX ۲- هک رشد (Growth hacking) و نورو مارکتینگ (Neuromarketing)۳- تفکر طراحی و دانشهای شخصیت و روانشناسی۴- مدل های قلاب و ...۵- معماری های جدید فنی۶- تصمیم گیری Data-driven۷- اندازه گیری و سنجش ها با استفاده از KPI ها۸- تعریف و سنجش فریم ورک هدف گذاری OKR و ده ها مورد دیگر که به موارد آن روز به روز افزوده میشه. هر روز که بیشتر در این حوزه کار میکنم و مطالعه میکنم، علاقه و اشتیاقم در این حوزه بیشتر میشه و شور و شوقم هم بیشتر .بصورت کلی ورود به طراحی و مدیریت محصول، شما رو به جاهایی میبره که فکرش هم نمیکردید. بطور کلی اگر از خلق یک محصول لذت میبرید و عاشق محصول هستید، وارد این حوزه ی جذاب بشید.حالا چرا خودم کسب و کار خودم رو راه نمیندازم؟در این مورد قصد دارم بعدا مفصل توضیح بدم ولی به چند مورد کوتاه اشاره میکنم:- محصول با تعداد کاربر زیر ۶۰-۷۰ هزار برام دیگه انگیزه ای بوجود نمیاره- کمبود نقدینگی برای شروع دوباره- دنبال چالشهای سنگین تر و ارزشمندتر در استارتاپ های بزرگتر در حال رشد هستم- آن حباب دات کام دیگر ترکید و نمیشود براحتی موج سواری کرد- شریک واقعی مثل خودم پر انرژی و جسور پیدا نکردم متاسفانه- پایداری و تمرکز بر روی یک محصول آینده دار و مطمین رو بیشتر ترجیح میدمامیدوارم این توضیحی که دادم باب آشنایی شما با طراحی و مدیریت محصول باشه. هر کدوم از این واژه هایی که میبینید، بایستی کتابها و مقالات متعدد بخونید تا بتونید بدرستی درک و پیاده سازی کنید. پس همین الان هر چیزی که باعث میشه وقتتون رو بگیره رو بزارید کنار و شروع به مطالعه کنید.اگر دوست داشتید مطالب من در مورد طراحی و مدیریت محصول و چابکی رو دنبال کنید، کافیه پروفایل من رو فالو کنید تا از آخرین مطالب من با خبر بشید. https://virgool.io/@alavinik مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکThu, 16 Jan 2020 17:04:30 +0330https://virgool.ir/DesignersCommunity/مراحل-طراحی-محصول-۱۱-قدم-از-بکلاگ-محصول-تا-توسعه-yhv21qad5jyfمقدمه ی مترجم : من به عنوان یک مدیر محصول که سالها در حال طراحی و مدیریت محصولات متفاوت بودم، به شما عزیزانی که طراحی محصول را دنبال میکنید، مطالعه این مطلب رو پیشنهاد میکنم. این مطلب مسلما یک مطلب قابل دیکته شدن و کامل کامل نیست،‌اما یکسری دید اولیه به شما خواهد داد که میتوانید در کارتان در اوایل از آن استفاده کنید و بعدتر آن را توسعه بدید. امیدوارم از این مطلب استفاده کنید و موفقیت روز افزون شما رو شاهد باشم.این مطلب توسط آقای Gytis Ceglys نوشته شده و توسط من ترجمه و کمی ویرایش شده است.طراحی یک محصول، کار ساده ای نیست. در حالی که ممکن است سازمانها برای محصول یا ویژگی جدید، ایده های مختلفی را ارایه دهند، اما همه ی این ایده ها منحصر به فرد یا سودآور نیستند و توجه به این موارد در هنگام ایجاد یک محصول جدید واقعا مهم است.مراحل طراحی محصول در شرکتهایی که بودم را در زیر شرح داده ام و امیدوارم این مطلب برای شما مفید و مورد نیاز باشد.مرحله اول. برنامه ریزی بکلاگ محصول (Product Planning Backlog)ما از کانسپت تم(Theme) و اپیک (Epic) در جهت طبقه بندی داستان های کاربر(User stories) زیر مجموعه ی یک برچسب (Label) استفاده میکنیم و آنها رو کنار هم و در بکلاگ برنامه ریزی محصول نگه میداریم. ما بطور کلی سه مجموعه و تم و اپیک در لیست زیر میتونیم معرفی کنیم:۱- مشکلات بزرگ کاربران۲- پیشنهادات و ایده ها۳- ویژگی های اشتباه در محصولهمه ی داده ها توسط مشتریان، کارمندان، طی جلسات و رویدادها بدست آمد و و به مدیر محصول ارسال میشود. طراح محصول طبقه بندی میکنه و اینها رو در اکسل بکلاگ برنامه ریزی محصول قرار میده.اکسل برنامه ریزی بکلاگ محصولقبل از اینکه ما شروع به توسعه محصول یا فیچر کنیم، از پنج مرحله گذر میکنیم. این به پیچیدگی محصول بستگی داره و میتونه اصلاح بشه. همه ی این ۵ مرحله میتواند در ۵ تا ۱۰ روز طی بشه. این مراحل عبارتند از:۱- تصمیم گیری۲- تعریف MVP۳- اعتبار سنجی مسیر۴- پروتوتایپ MVP۵- اعتبارسنجی MVPتوجه : در هر مرحله اگر لازم باشد بایستی به عقب برگردید و اصلاح بدید.مرحله دوم. تصمیم گیریدر این فاز، ما یک جلسه طوفان فکری (BranStorming)با ذینعفان اصلی شرکت یا محصول برگزار میکنیم. هدف اصلی از این فعالیت، غربال کردن آنها و انتخاب سه آیتم از بکلاگ برنامه ریزی محصول به مرحله بعد است.فرآیند جلسه طوفان فکری با حضور ذینفعان اصلیشنیده شدن صدای شما در جلسات همیشه راحت نیست. مشارکت خوب در جلسات یک هنره و این فقط به معنای شنیده شدن صدای شما در جلسه نیست. این همچنین در مورد شواهد و ارزش و تاثیرگذاری است. بقول دکتر تریسی آدامز، صاحب ThriveOnبرای تشکیل یک جلسه سازنده، ما از فرآیند های زیر استفاده میکنیم :هر یک از اعضای اصلی این جلسه، سه کارت از بکلاگ برنامه ریزی محصول بر میدارد. بر روی اون یادداشت مینویسد و به دیوار میچسباند. (۵ دقیقه)گروه بندی یادداشت های تکراری (۲ دقیقه)هر عضو به هشت سوال بصورت کتبی پاسخ میدهد.پاسخها باید مختصر و مرتبط با پوینت باشد. هشت پرسش رو در زیر مینویسیم(۱۰ دقیقه):سوالات مرتبط با دیدگاه کاربر:چه کسی این مشکلات را دارد؟ (متنی)چه مشکلی رو حل میکنیم؟(متنی)چه چیزی رو بدست میاریم؟ (متنی)سوالات مرتبط از دیدگاه بیزینس و کسب و کار:آیا این با استراتژی و اهداف تعریف شده سازمان مطابقت دارد (بله/خیر)مناسب بود بازار محصول (بله/خیر)چیزهای منحصر به فردی که بفروش میرسد (لیست)پیاده سازی تجاری سازی برای بیزینس (متنی)درآمد بیزینس (متنی)۴. افراد پاسخها رو بخونند. (۱۵ دقیقه)۵. رای گیر پس بعد از اتمام خواندن پاسخ ها (۱۰ دقیقه)۶. در نهایت بر اساس رای ها، سه کارت به مرحله بعدی منتقل میشودمرحله سوم . تعریف MVPهدف MVP، سنجش فرضیه محصول، تست فرضیه های مرتبط با نیازهای بازار، اصلاح چشم انداز محصول و اولویت بندی کردن آنچه باید در آینده برای توسعه روی آن سرمایه گذاری کرد، میباشد. همچنین MVP ها یک رویکرد بسیار قدرتمند برای یافتن تناسب و اندازه بازار هستند.اشتباه تصور نکنید که منظور از Minimum یعنی ساده و راحت. تعیین حداقل ویژگی در MVP کار سختی است اما پرسیدن سوالات درست در بخش از فرآیند مهم هست.جهت تعریف MVP درست، ما این سوالات رو میپرسیم:نگهداری حداقل عملکرد با کیفیت بالاورود هر چه سریعتر به بازارگرایش داشتن به سمت بازارهای بزرگبخاطر داشتن یک مدل کسب درآمدبا یک برنامه و استراتژی بازاریابی که تعداد زیادی کاربر را میشود جذب کرد آشنا بشیدما باید هدف از محصول رو تدوین کنیم، این کمک میکنه به ما تا محدوده حداقلی از MVP تعریف شده را شناسایی کنیم. ما بر روی ویژگی های منحصر به فرد محصول متمرکز شده ایم.مرحله چهارم . سنجش مسیرما کانسپت MVP را به ۱۰ الی ۱۵ شرکت کننده (افراد عادی) ارایه کردیم. سریعترین راه امکان تماس تلفنی مستقیم است. در مورد فیچر جدید یا محصول به افراد توضیح بدید. حال بایستی یکسری سوالات از کاربر انجام شود:این محصول برای شما مفید هست؟این محصول حل میکنه مشکل شما رو؟آیا مایلید X دلار برای آن پرداخت کنید؟مرحله پنجم. پروتوتایپ MVPجهت دریافت فیدبکهای سازنده ی بیشتر از کاربران، ما شروع به ساخت پروتوتایپ - وایر فریم کردیم. ما بر اساس مستندات در مرحله سوم، وایر فریم های با راستی آزمایی بالا میسازیم. هدف از ساخت وایر فریم ها:با نشان دادن مسیری بین صفحات، معماری اطلاعات (IA) را به طراحی بصری متصل کنیدروش های سازگار برای نمایش انواع خاصی از اطلاعات در طراحی کاربری را روشن سازیدعملکرد مورد نظر در اینتفریس را تعیین کنیداولویت بندی مطالب را از طریق تعیین میزان فضای اختصاص دادن به یک آیتم مشخص و مکان مورد نظر را در آن قرار دهید.پیشنهاد مترجم : در این رابطه بهتر است دیگر مقالات مرتبط با ساخت پروتوتایپ ها را نیز بخوانید چراکه این بخش از مطلب بسیار خرد و ناقص هست.من پیشنهاد نمیکنم که بر روی وایر فریم های رنگی با مشتریان کار کنید - آنها به رنگها متمایل میشوند و دچار تردید میشوند و دیگر نمیتوانند روی جنبه های عملکردی که میخواهید در مورد آن صحبت و بحث کنید، تمرکز کنند.بهترین روش برای دستیابی به بهترین وایرفریم، استفاده از تست A/B هست.مرحله ششم . سنجش MVPجهت تعیین کردن دامنه دقیقتر، ما شروع به جمع آوری فیدبک از یوزرهامون میکنیم. تعداد مشارکت کنندگان در این بخش بین ۱۰۰ الی ۱۵۰ نفر هستند.چگونگی فرآیند به نظر میرسه اینطور باشند: ایجاد یک پرسشنامهارسال نظرسنجیجمع آوری دادهتحلیل دادهبعد از تحلیل نتایج، این کمک میکنه به ما تا دامنه رو تعیین کنیم و شروع کنیم فاز طراحی UI را.برای طراحی یک محصول موفق باید یک فرایند بهبود مستمر رو اتخاذ کنید.مرحله هفتم. طراحی UI و سفر کاربر(User journey)در این مرحله ما مطمین میشویم که المانهای در اینترفیس، دسترسی پذیری ساده دارد، قابل فهم هست و این اقدامات را سرعت ببخشید. در این مرحله ما همچنین در مورد تکمیل سفر کاربر فکر میکنیممرحله هشتم. فید بکما شروع به جمع آوری فید بک کاربران کردیم. این میتونه بصورت داخل سازمانی انجام شود. این باید به امضای صاحب بیزینس و دیگر ذینفعان برسه.مرحله نهم. پروتوتایپ تعاملیما متصل میکنیم همه ی طراحی ها رو به قالب های تعاملی. ما المان ها رو کلیک خور کرده و سفر کاربر رو میسازیم.مرحله دهم. تست کاربرما شروع به ارزیابی یک محصول طبیعی یا فیچری که در حال استفاده است میکنیم. از کاربر میخواهیم تا با محصول ما مثل همیشه و عادی کار کند و ما رصد میکنیم که در کجا با مشکلات روبرو میشوند و سردرگمی را تجربه میکنند. اگر تعداد بیشتری از کاربران با مشکلات مشابه ای روبرو شدند، توصیه هایی برای حل این موارد در قالب متفاوت ارایه شود. مزایای تجاری تست های کاربرد پذیری را میتوان در پایان پروژه دید:احتمال استفاده و تکرار استفاده را بیشتر میکندخطر عدم موفقیت محصول را به حداقل میرساندکاربران بیشتر به اهداف خود در استفاده از محصول میرسند و در نهایت بیزینس از این مورد، نفع میکندنمونه تست کاربرمرحله یازدهم . توسعهزمانی که ده مرحله ی قبلی رو کامل کردیم و به تایید ذینفعان رساندیم، کار اصلی توسعه و برنامه نویسی شروع میشود.چرا ما باید از این فرآیند استفاده کنیم؟حل خیلی سریع مشکلات طراحی اعتبارسنجی کاربر (سنجش کاربر)به شما امکان میدهد زودتر شکست بخورید(قبل از اینکه توسعه سنگین شروع کنید، بفهمید این کار خوب هست یا خیر.)منظر طراحی به چابکابزار همکاریاز این که این مطلب رو کامل مطالعه کردید خوشحالم. در صورتی که تمایل دارید با دیگر مقالات من در مورد طراحی محصول، مدیریت محصول، طراحی UI/UX ، هک رشد و ... آشنا بشید، پروفایل من رو مشاهده و آن را فالو کنید تا آخرین مطالب من را نیز بخوانید. https://virgool.io/@alavinik مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکThu, 09 Jan 2020 23:59:24 +0330https://virgool.ir/DesignersCommunity/۸-چیزی-که-در-دو-ماه-اول-به-عنوان-طراح-ux-در-google-یاد-گرفتم-ادامه-xwuzqcwm5qsqاز آنجا که بخش اول این مقاله مورد استقبال عزیزان قرار گرفت، در نظر گرفتم بخش دوم آن را نیز ترجمه و در اختیار شما بزرگواران قرار بدم.در صورتی که بخش اول این موضوع را مطالعه نکردید، بر روی این متن کلیک کنید. http://vrgl.ir/NzaZz در قسمت اول این موضوع، به سه مورد از این هشت مورد اشاره کردیم که عبارتند از :۱-طراحی =! طراحی محصول (عدم برابری)۲- گفتگو، گفتگو، گفتگو۳- در جلسات، شفاف و کوتاه(خلاصه) باشید ادامه :۴- طرح ریزی (تقسیم بندی) در فازهادر مدرسه، ممکن است شما به این عادت کرده باشید که بعد از چندین بار تکرار، بهترین راه حل ممکن را پیدا کرده و طرح نهایی را ارایه کنید. در صورتی که در شرکتهای بزرگ، برنامه ریزی و تفکر در فازها مهم خواهد بود. چه مواردی را باید در یک محصول با کمترین کمینه قابل عرضه (MVP) در نظر بگیریم؟ فاز یک؟ فاز دو؟برای یک محصول با میلیونها کاربر، انجام آزمایشات و جمع آوری داده بسیار مهم میشود، چراکه تغییر اندکی در استایل(ظاهر) میتواند به نتیجه عظیمی از تغییرات در انگیجمنت (Engagement) و تبدیل (Conversion) در یک اسکیل بالا شود. همچنین این مهم است که تغییرات را ایزوله (جداسازی و تفکیک) کنیم، طوری که دقیقا بدانید این ها چه تاثیراتی بر داده ها دارد.برای مثال من در حال کار بر روی بازسازی(بازآفرینی) صفحه ای در اپلیکیشنمان (محصول یک) بر اساس صفحات مشابه در محصول مرتبط (محصول دو ) هستم و کمی اصلاحاتی که کاربران به آن نیاز دارند را انجام میدهم. من در ابتدای کار طرحی رو پیشنهاد کردم که منجر به تغییر نیمه از یک صفحه میشد. حتی اگر کل تیم هم آن رو دوست داشته، توانایی تغییرات لحظه ای و کامل آن وجود نداشت. دلیل آن این است که ما بصورت واقع بینانه، برای لانچ بعدی هدف اینست که صفحه موجود را در محصول دوم تکرار کنیم و آن را محصول خودمان بیاوریم و در این مرحله برخی مشکلات و باگها به ناچار بوجود خواهند آمد. اجرای طراحی مجدد رادیکاری نیم صفحه، وقتی که باگها هنوز وجود دارند میتونه داده های ما رو منفعل کند. فرض کنید ما کاهش انگیجمنت کاربر رو متوجه میشویم و از طرفی طرح رو هم تغییر داده ایم. در این حالت ما متوجه نمیشویم که این کاهش دلیلش طرح جدید هست یا باگهای قبلی. و این مهم هست. فرض کنید ما کاهش انگیجمنت کاربر رو متوجه میشویم و از طرفی طرح رو هم تغییر داده ایم. در این حالت ما متوجه نمیشویم که این کاهش دلیلش طرح جدید هست یا باگهای قبلی. و این مهم هست.به همین دلیل هست که من بک قدم به عقب برگشتم و دو نسخه از طرح را برای دو فاز مختلف پیشنهاد دادم. مسلما نسخه ای ایده آل وجود دارد که من در نظر دارم در نهایت به آن برسیم. سپس نسخه موقتی وجود دارد که تجربه کاربری را کمی بهبود میدهد اما نیازی به تشکیلات مجدد رادیکای آن صفحه نیست.از آنجا که میدانیم در نهایت صفحه را طراحی مجدد میکنیم، من از این بابت که نسخه موقت خیلی سریع و راحت پیاده سازی میشه بطوریکه مهندسان ما کلی کار و زحمت نمیکشند برای طراحی که میدانیم در آینده قصد طراحی مجدد آن را داریم.۵- فرآیند را فراموش نکنیداز وقتی عضو گوگل شدم، نسبت به زمانی که در مدرسه طراحی میکردم، من در زمینه های کاملا متفاوتی کار کردم عملا. آنقدر تمرکز بر یادگیری و چگونگی کار در شرکت میشدم که فرآیند طراحی را که قبلا با آن آشنا (مسلط)بودم فراموش کردم.بنابر این من باید بطور مداوم، این مطلب رو که من متخصص تجربه ی کاربری هستم رو تکرار کنم. زمینه ای که ما به عنوان طراح کار میکنیم ممکن است تغییر کند، اما جوهره ی اصلی روند طراحی و طرز فکر طراح نباید تغییراتی کند. این نکته هم مهمه که با ایده های سطح پایینتر، کار شروع بشه تا فیدبکها از مردم جمع آوری بشه و تکرار این موارد انجام بشه تا نتیجه بخش بشه. این نکته هم مهمه که مقدار زیادی ایده ی طوفانی تولید کنیم بدون اینکه محدودیتهای تایم لاینی و نیازهای مهندسان را در نظر بگیریم که در نهایت این کمیت به کیفیت منتهی خواهد شد. این نکته هم مهمه که بپرسید چرا ریشه ی میشکل را پیدا کنید و با ظرافت از طریق طراحی آن را حل کنیم.من هنوز هم بصورت روزانه در حال یادگرفتن هستم و تلاش میکنم که کشف کنیم که چه طراحی در این زمینه انجام بشه بهتره. دوست دارم در این مورد بیشتر بگم و در مورد تجربیات شما یاد بگیرم.پیوستن به تیم جدید۶- زودتر بازخورد(فیلدبک) بگیریدچیزی که در اکثر کلاسهای طراحی درس داده میشه و پیشنهادات زیادی توسط دیگر بزرگان به تازه کاران طراحی شده، اینه که زودتر فید بک بگیرید. من میخوام دوباره تاکید کنم در مورد چرایی آن.زمانی که برای اولین بار به تیم پیوستم، من تلاش میکردم تا چگوگی چیدمان چند پیام تبلیغاتی مختلف در یک صفحه رو درک کنم. مشکل برای من خیلی حاد به نظر نمیرسید بنابراین من با تعداد زیادی گزینه های جایگزین، محدود سازی، جستجو در دیگر مسیرها، لیست های مثبت و منفی هرکدام و خلاصه کردن آنها در یک لیست مواجه بودم که بتونم اونها رو با تیمم در میان بگذارم.فیدبکی که گرفتم، باعث سوپرایز من شد و این حتی در طراحی من هم نبود. در عوض، مدیر محصول من چند محدودیت قانونی در مورد چگونگی کار پروموشن ها و آنچه که میتوانیم یا نمیتوانیم از اطلاعات ناشران (publishers) داشته باشیم رو جلوی پام گذاشت. در پشت هر نوع پرومشنی، یک داستان کاملا پشت پرده وجود داره که من قبل از این هیچ ایده در در موردش آن نداشتم. و با وجود این محدودیتها، تقریبا تمام گزینه های طراحی من نیاز به اصلاح داشت.فکر میکنم این یک حالت عادیست. گرچه ما تمام تلاشمون رو میکنیم تا در مورد هر چیزی در تیم جدید یاد بگیریم، با این حال نمیدونیم که چه چیزهایی رو نمیدونیم. از آن طرف، هم تیمی های ما ، همه چیزهایی که از قبل هم نمیدونیم رو نمیتونند یاد بدند یا یادآوری کنند. به همین دلیل عادیه که ما با فرضیات اشتباهی که در فکرمون هست، به اشتباهات نزدیک بشیم. این دقیقا همان جایی هست که فیدبک خودش رو نشون میده. هر چه زودتر بازخورد بگیرید، دیگران زودتر به فرضیات شما پی میبرند و کمک میکنند تا به مسیر درست هدایت بشید. زودتر گرفتن بازخورد میتونه در هدر رفت زمانتون بر روی فرضیات نادرست و کج فهمی ها کمک کنه.۷- زیاد سوال کنیدزمانی که در یک تیم به عنوان تازه وارد هستید، بهترین فرصته که کلی سوال بپرسید. چرا؟ چون افراد عمدتا تمایل دارند به تازه کارها کمک کنند p:پرسش سوالات همچنین ارزشمنده چون اولا شما نمیخواین چرخ رو دوباره اختراع کنید. برای همه ی ایده های جذاب و عالی که در ذهن شما هست، بیشتر از نصف اونها در حقیقا قبلا توسط تیم فکر شده و ارایه شده است. پرسیدن سوالاتی در مورد تصمیمات اتخاد شده و پیگیری اسناد مربوط به فرآیند قبلی میتواند به شما کمک کنم تا درک کنید که تیم در چه وضعیتی هست، چه بحثهایی شکل گرفته است، چه تلاشهایی شده و نقشه راه بعدا نیست.از طرف دیگر، به عنوان یک تازه کار همیشه خطور فکری و ایده های جدیدی رو خواهید آورد. بنابر این گاهی اوقات پرسیدن سوال میتواند به هم تیمی هاتون کمک کنه تا در مورد سوالاتی که پیش از این با آن روبرو نبودند فکر کنند. این سوالات میتونه به بحث های معناداری منتهی شود و تاثیرات بالقوه طولانی مدتی بر تمرینات تیم داشته باشد.پرسیدن سوالات زیاد به معنی پرسیدن هر چیزی از هر کسی نیست. برای بعضی سوالات شما میتونید پاسخ های عمومی را در جستجوی گوگل سریعتر پیدا کنید. برای سوالات گنگ و پیچیده تر بهتره قبلش در ذهن خودتون آن را تحلیل و پاسخهایی برای آن بوجود آورید - این نشون میده شما واقعا به مسیله فکر کردید و به زمان افراد احترام میزارید. (قبل اینکه چیزی رو تجزیه و تحلیل نکردید نرید سوال کنید)۸- با افراد گپ بزنیداین چیزیه که من هنوز هم دارم روش کار میکنم و بهبود میدم خودم رو، اما من مسلما به این نتیجه رسیدم که چقدر مهم و مفیده که با دیگر اعضای تیم گپ بزنیم وقتی تازه واردید. این یک راه حل خوب برای پیش بینی انتظارات و کسب اطلاعات در مورد اولویت ها و نحوه ی کار یکدیگر هست. حتی در یک گپ سی دقیقه ای، کلی اطلاعات در مورد چگونگی فیت شدن تیم با ساختار بزرگ سازمانی در مکان های مختلف که با هم کار میکنند، بدست میارید. از اولویت های کلی محصولات تجاری گرفته تا لیست فیلمهای ترسناکی که توسط دیگر عاشقان سینما درست شده میتونید گپ بزنید (حتما نباید بیزینسی باشه و میتونید مباحث متفرقه رو در جهت تعامل و حس خوب رو هم گپ بزنید.)بعلاوه اینها، خیلی در مورد شخص اطلاعات بیشتری میشه دریافت کرد نسبت به کاری که اون انجام میده. بطور معمولا شانس اینکه در مورد موارد خیلی متفرقه صحبت کنیم رو زیاد نداریم اما من معتقدم که درک بیشتر در مورد شخصیت افراد تیم میتواند به شما در همکاری تیمی کمک کنه و حس بهتری از کار کردن با یکدیگر بوجود بیاره. تازه کار بودن فرصت مناسبی برای برقرار گفتگوهای گاه بی گاه با افراد و آشنایی بیشتر با اونهاست.اگر دوست دارید مطالب دیگری که من(علوی نیک) منتشر کردم رو ببینید، یک سری به پروفایل من بزنید و اگر دوست داشتید من رو فالو کنید تا از آخرین نوشته های من هم باخبر بشید.با نوشتن نظراتتون در جهت رفع ایرادات به من کمک کنید. https://virgool.io/@alavinik مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکThu, 09 Jan 2020 14:07:43 +0330https://virgool.ir/DesignersCommunity/۸-چیزی-در-دو-ماه-اول-به-عنوان-طراح-ux-در-گوگل-یاد-گرفتم-r1axakug9oliاین مقاله که تنها حدود یک ماه از انتشار آن در سایت Medium میگذرد، یکی از مقالات منحصر به فرد و جذابی از تجربه یک طراح UX در شرکت گوگل بود. تصمیم گرفتم این مقاله رو ترجمه کنم تا دیگر عزیزان نیز از آن بهره مند و کسب تجربه و تخصص کنند.همچنین ممکن است بعضی بخشهای متن دارای چالش باشد. متاسفانه نویسنده اصلی خیلی غیر رسمی و خودمانی متن را نوشته و من هم تسلط کافی به این متن ها نداشتم و ممکن است نیازی به اصلاحاتی داشته باشد. از این رو از شما پوزش میخوام.این مقاله با نام اصلی 8 things I learned in my first 2 months as a UX designer at Google توسط آقای Tony jin نوشته شده است.دو ماه اولی که در گوگل بودم، حقیقا خیلی زود گذشت با کلی اطلاعات، تعداد زیادی جلسه، شروع چند پروژه جذاب و یک سفر آموزنده تحقیقاتی به ژاپن!من سعی کردم هر آنچه که در هر هفته یاد گرفتم را منعکس کنم و فکر میکنم جالب باشه که برخی از آموزه ها را در اینجا به اشتراک بگذارم تا دیگر طراحان هم یاد بگیرند در مورد : ۱) در هنگام شروع یک موقعیت طراحی در یک شرکت بزرگی مثل گوگل، انتظار چه چیزهایی را باید داشته باشید و ۲) چه کاری رو در هنگام پیوست به تیم جدید باید انجام بدید. این مطلب همچنین یک فرصتی برای خود من هست که بشینم و واقعا به چیزهایی که یاد گرفته بودم فکر کنم و چه کاری برای بهتر شدنم در آینده انجام بدم.من هنوز در حال یادگیری هستم و این مطلب فقط اندیشه های شخصی من بر اساس دو ماه هست. پرسشها و فیدبکها را میپذیرم و همیشه گفتگو در مورد طراحی را دوست دارم :)کار در گوگل / شرکتی بزرگطراحی =! طراحی محصول (عدم برابری)طرز فکر طراحی در مدرسه در مقایسه با یک شرکت بزرگ متفاوته. (مدرسته به عنوان کالج یا مدرسه کسب و کار هم معنا میدهد). در مدرسه، شما فرآیند طراحی کاربر-محور را دنبال میکنید، از جمله ساخت اسکچها، وایرفریم ها، طرحهای با وفاداری بالا و پروتوتایپ های تعاملی برای تستهای مختلف. این یک روند تکرار شونده است، اما نسبتا مرتب و تمیز. تیم کوچک شما، صاحب کل محصوله و در یک مسیر تا حدودی خطی و با یک سرعت مشخص جلو میرید.طراحی محصول در یک شرکت بزرگ، پیچیده گی هایی دارد. تقسیم کار وجود دارد که در سطح پروژه، سطح محصول و در سراسر شرکت اتفاق می افتد.اولا برای انجام پروژه خود(آنچه به شما محول شده است)،‌ با دیگر شرکای متقابل عملکردی (همکاران تخصص محور) از جمله مدیر محصول، مهندسان، تحقیق کننده تجربه کاربری، نویسنده تجربه کاربری، حقوقی، بازاریابی و غیره همکاری کنید. قطعا این موضوع را قبل پیوستند به گوگل میدونستم و من فکر میکنم هر طراحی میدونه که همکاری و تعامل بخشی جدایی نا پذیر از شغل ماست. اما این مستلزم چه چیزیست؟در چنین تیمی، هر یک از شرکا مسلما موفقیت پروژه را ببینند. با این حال، همه ی آنها همزمان چندین پروژه غیر همپوشانی دارند. این بدین معنیست که به عنوان مثال شما ممکنه هیچوقت مصاحبه های عمیق با کاربر یا مطالعات کاربرد پذیری(Usability studies) انجام ندید چون پژوهشهای شما با ۸ پروژه دیگر در آمیخته شده است. یا ممکنه شما یک تجربه ی ایده آل برای کاربراتون داشته باشید، اما بدلیل اولویت و پهنای باند(شلوغی) مدیر محصول و مهندسان، مجبور به سازش هستید و بدنبال گزینه ای نه چندان ایده آل برای تست و ساخت باشید.دوما، بجای طراحی یک محصول کامل نو، تقریبا همیشه روی چند ویژگی از یک محصول بزرگ کار خواهید کرد. همزمان، دیگر طراحان در حال کار بر روی ویژگی های دیگر محصول شما هستند و ممکنه همپوشانی بین پروژه هایی که کار میکنید بوجود آید. برای مثال شما ممکنه در حال آماده سازی آموزشی برای یک ویژگی مهم باشید، در حالی که هم تیمی های شما در حال جستجو و کاوش یک Onboarding tutorual برای کل اپلیکیشن هست. اگر شما هر رویکرد آموزشی رو در روشهای مختلف رادیکالی(غیر متعارف) داشته باشید، کاربران شما گیج شده و مهندسان شما نیاز به دوباره کاری هایی خواهند داشت. در این حالت شما به این نیاز خواهید داشت که به مسیرهایی که میتونه در پیشرفت کار همپوشانی داشته باشید فکر کنید و با دیگران تعامل داشته باشید و در مورد نحوه دستیابی به مشکلات متفاوت را ترجیح دهید آنچنان که تغییراتی که بوجود آوردید، تناسب با تصویر بزرگتری از محصول داشته باشد.در نهایت در یک شرکت بزرگی مثل گوگل، اجزا و الگوهایی که در محصولی که شما روی آن کار میکنید، با دیگر محصولات،بخوبی مشترک میشوند. برای مثال اگر به اپلیکیشنهایی که زیر مجموعه گوگل پلی هستند نگاهی بندازید، به این نکته که صفحه ی جزییات و گردش پرداخت ها با گوگل پلی استور شبیه و مشترک هستند. همه ی اپلیکیشن هایی که تحت نظر گوگل پلی هستند، با دیگر اپلیکیشن هایی که در محیط محصول گوگل هستند، اشتراکاتی نظر نوار بالا و صفحه ی پروفایل دارند که توسط یک تیم اختصاصی مدیریت میشود. آنها تقریبا از دستور العمل های طراحی خوب متریال پیروی میکنند. اشتراک اقلام(کامپوننت ها)، ثبات را تضمین میکنند و کارهای تکراری را از بین میبرد اما این همچنین یکسری وابستگی های زیادی رو ایجاد میکنه نظیر: زمانی که نیازهای تیمهای مختلف، متفاوت میشود، به مقدار زیادی بحث و گفتگو و تاییدیه هایی نیاز هست تا در مورد شرایط سفارشی سازی صفحه/کامپوننت برای نیازهاشون به نتیجه رسید.تیم های مختلف، زمان بندی و اولویت بندی های متفاوتی دارند. زمانی که تیم مسیولیتی برای پیاده سازی کامپوننت مشترک دارد که با دیگر اولویت بندی ها مغایرت دارد، همه ی تیمهایی که به این کامپوننت نیاز دارند بایستی صبر کنند.این تقسیم کار برای نحوه کار برای نحوه عملکرد یک شرکت بزرگ برای ایجاد و ارایه تجربیات مداوم و در عین حال متنوع برای کاربران خود، اساسیست. این نگرانی ها، الزاما بخشی از فرآیند های طراحی کاربر-محوری که در مدرسه یاد گرفتیم نیستند، اما آنها برای درکی از موفقیت طراحان محصول، ضروری هستند.بنابر این برای نجات در این زمینه چه باید کرد؟۲. گفتگو، گفتگو، گفتگواین بخش ضروری از راهکاری برای ۳ مشکل بالا که توضیح داده بودم هست. (سه مشکل ... به سه بار گفتن گفتگو دقت کنید). صحبت کردن با همکاران سطح اول جهت دانستن انتظارات آنها برای پروژه،‌اولویتهای آنها و تایم لاین ها تا بتوانید روند همکاری و تعامل برای همه را راحت و آسان سازید. صحبت با دیگر طراحان در تیم تان که بدانید هر شخص روی چه پروژه ای کار میکنه و اگر کارتان با هم، همپوشانی دارد، برنامه ریزی برای کار بر روی مشکلات انجام دهید. اگر فکر میکنید چیزی که در حال جستجو و اکتشاف آن هستید ممکن است بر محصولات آنها نیز تاثیر بگذرد، خیلی سریع با دیگر تیمهای محصول گفتگو و تعامل کنید. قبل از اینکه هفته ها در حال کار روی چیزی باشید و بفهمید بدلیل محدودیت های تیم، دیگر کار نخواهد کرد یا شخص دیگری آن را انجام داده، ابتدا گفتگو کنید.این گفته ها آسانتر از آنچه که انجام شدند هست و من هنوز در حال یافت روشهای بهتری در جهت تعامل موثر با هر کس هستم. من دوست دارم از تجربه و بینشتون در این موارد هم بشنوم. پس کامنت بزارید!!!۳. در جلسات، شفاف و کوتاه باشید(مختصر صحبت کنید)هر پروژه ای در شرکتهای بزرگ معمولا ذینفعان زیادی را درگیر خود میکند. بدلیل شلوغی برنامه ی افراد، سخت هست که افراد را در یک اتاق داشته باشیم یا حتی ۳۰ دقیقه زمان پیدا کنیم تا همه با هم باشند. بنابراین بسیار مهم هست که در طول جلساتی که آنها هم هستند، خیلی شفاف و واضح و حول هدف اصلی جلسه برگزار شود.ذینفعان ما معمولا از تخصص های مختلفی هستند (مهندسان، مدیر محصول، UX ، مارکتینگ و غیره) و پروژه ی مشابه را از زوایای مختلفی بررسی میکنند. چالش در برقراری ارتباط با افرادی با بک گراندها (تخصص های) مختلف در پروژه این است ما تمایل داریم همیشه چیزها را تصور کنیم و فرضایتی در ذهن خودمون بسازیم.تصور کنید که از ۵ کارگردان خواسته شده که بخشی های مختلف یک کتاب مشخص را بخوانند و از روی آن یک فیلم بسازند. احتمالا ۵ فیلم کاملا متفاوت با دیدگاه ها و سبک و بازیگران مختلف که بسختی کنار هم قرار گرفته اند روبرو خواهید شد.این همان کاریست که ما که به عنوان انسان انجام میدهیم. بر اساس آن چه در طول جلسه میشنویم و آنچه اهمیت میدهیم آنچه از قبل میدانیم، نسخه های واقعی خود را در ذهن میسازیم. ما از همان اصطلاحات استفاده میکنیم و فرض میکنیم که هر کس دیگری هم دقیقا منظور ما رو متوجه خواهد شد، اما در واقعیت، تفسیر متفاوت، ممکن است مکالمه رو کلا گمراه کند. هرگز فرض نکنید که دیگران دقیقا به مواردی که اشاره میکنید، آگاهی دارند. آنها نمیدانند.به همین دلیل ارتباط و مکالمه شفاف و روشن و مختصر بسیار مهم است. وقتی شما یک جلسه را برنامه ریزی میکنید، با یک دستور کار روشن و مشخص شروع کنید. انتظارات خود را برای آنچه در این جلسه صحبت خواهید کرد و آنچه نیز صحبت نخواهید کرد اعلام کنید. وقتی به ایده هاتون اشاره میکنید، اونها رو تصویر سازی کنید و تجسمات را درست و شفاف و روشن نشان دهید. هیچوفت فکر نکنید که دیگران دقیقا آنچه شما اشاره میکنید را متوجه میشوند. اصلا!مختصر بودن به معنای هدف مند بودن در جهت مشخص است. از آنجا که داشتن ذینفعان مختلف در یک اتاق دشوار است، احتمالا باید بحثهایی که نیاز به حضور آنها در اتاق نیست را کنار بگذارید. شما همچنین باید چگونگی قرارگیری مشکل در چارچوب را در نظر بگیرید و فقط مقدار درستی از جزییات را ارایه کنید، تا همه مشکل را درک کنند، و در جزییات جزیی که مربوط به بحث اصلی نیست، گرفتار نخواهید شد.ادامه مطلب : http://vrgl.ir/EgQRS همچنین با فالو کردن من، میتوانید از آخرین مطالب بروز شده مرتبط با طراحی و مدیریت محصول و چابکی آگاه شوید. https://virgool.io/@alavinik چابک و موفق باشید.مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکMon, 06 Jan 2020 21:14:15 +0330https://virgool.ir/@alavinik/ترندهای-طراحی-uiux-در-۲۰۱۹-که-باید-بدونید-ibwvufotxyod به دلیل ارزش بالا و بروز بودن مقاله اصلی ( 2019 UI/UX Design Trends You Should Know )، سعی کردم یک ترجمه تقریبا استاندارد و غیر رسمی رو ارایه کنم تا دوستانی که در حوزه طراحی و تجربه کاربری فعالیت دارند، از آن بهره مند شوند.طراحان باید در صدر آخرین ترندهای طراحی بمانند و خود را حفظ کنند. سبک کاری باید تغییر و تکامل پیدا کند و با مشتریان و محصولات پیش روی کند و رشد کند. سال ۲۰۱۹ نه تنها ترندهای قبلی را حفظ کرده، بلکه یکسری ترند جدید را نیز به خود اضافه کرده است. بنابراین بیایم یک نگاهی به این ترندهای جدیدی که انتخاب کردم، بیاندازیم.ترندها در طراحی UIتصویرگری های (illustrations) رنگی و سفارشی سازی شدهتصویر گری های سفارشی بزرگ، رنگهای پر جنب و جوش و آدمهای شاد یکی از ترندهای ۲۰۱۹ شده اند. بر اساس آمار، این نوع از نوع محتوا میتواند تا ۷ برابر بهتر نسبت به دیگر محتویات بصری باشند. امروزه، شرکتها از تصاویر دلخواه بیشتری استفاده میکنند. شرکتها با استفاده از تصویرگری های سفارشی، منحصر به فرد بودن ارزش برند خود را به نمایش میگذارند. این دیدگاهی که در طراحی وجود دارد، به نزدیک شدن شرکتها به مشتریان بر اساس برندی سفارشی شده بر اساس تجارب کمک میکند. بدون شک این تصویر گری های سفارشی گران قیمت هستند اما با انتخاب آنها شما ارزش بیشتری را بدست خواهید آورد. بیشتر مسیرهای محبوب، تصویرگری با اشکال ساده و شکل ایزومتریک هستند (بیشتر بدانید)شکل سادهSource: Uran, Zak Steele-Eklund, Gal Shir, Tubikتصویر گری های ایزومتریکSource: Walid Beno, Rwds, Widelab گرافیک های روان (Liquid graphics) طراحی، دیجیتالی تر شده و طراحان و هنرمندان با پیروی از این ترندها، اشکال پیچیده ای از رنگ را در دنیای واقعی نشان میدهند. و طرحهای روان، هلوگرافیک، کروماتیک و زرق و برق در همه جا هستند. در طراحی UI هم این موارد مشهود است. این نه تنها به گرافیک، بلکه به تایپوگرافیک هم مرتبط و مانوس است.Source: ??????????????توجه : با توجه به اینکه تصاویر از نوع gif بوده و حجم آنها بالا بود، مجبور به ریسایزکردن آنها شدم تا ویرگول اجاره آپلود را بدهد.ادامه این مطلب را از اینجا بخوانیدجهت اطلاع، من را فالو کنید تا به محض بروز رسانی مطلع شوید. https://virgool.io/@alavinik مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکSun, 05 Jan 2020 21:53:47 +0330https://virgool.ir/DesignersCommunity/تصمیم-گیری-در-مورد-توسعه-کدام-ویژگی-و-چگونگی-اولویت-بندی-آنها-hjfz0tfewhn5Photo by Brendan Church on Unsplash این مطلب یکی از مطالب مهمی هست که هر مدیر محصول یا صاحب محصول بهتر است با آن آشنا شده و روزانه از آن پیروی کند. این مطلب ترجمه ی مقاله Deciding which features to build and how to prioritize them که توسط آقای David Pichsenmeister نوشته شده و توسط من ترجمه شده است.اغلب، خیلی از استارتاپ ها و تیم های محصول در مورد تصمیم گیری در مورد اینکه کدام ویژگی توسعه(ساختن) داده شود و چگونگی اولویت بندی آن ها برای قرارگرفتن در اولویت اول برای توسعه، دچار چالش و درگیری هستند. برخی دیگر، اغلب فکر میکنند با اضافه کردن ویژگی های جدید، محصول بهتری را توسعه میدند، در صورتی که برعکس آن بوجود می آید.افزودن ویژگی درست میتواند محصول شما را با نمایی بهتر نمایش دهد و افزودن ویژگی های نا کارآمد میتواند از محصول شما یک قرستان ویژگی بوجود آورد. اضافه کردن های بیش از حد، درک مشتری از محصولتان را با چالش جدی روبرو خواهد کرد. این خیلی مهمه که فکر کنیم که کدام ویژگی ها باید توسعه و کدام یک از آنها باید اولویت بندی شوند.پانوشت مترجم : استفاده از ماتریس 2X2 سود و هزینه و همچنین مطمین بودن از اینکه این موارد به عنوان یک ایده ی واقعا جدید هستند، میتواند در ابتدای امر بسیار مفید باشد(قبل از استفاده از مدل این مقاله)قبلا، من با تیم های متعدد محصول کار کرده ام و هیچ رویکرد درست و کاملی در مورد چگونگی تصمیم گیری و اولویت بندی آنها در جهت اجرای آنها وجود ندارد. چند نقطه شروع وجود دارد که کمک میکرد به من تا راحتتر تصمیم بگیرم. چندی قبل من شروع کردم به نوشتن لیستی از سوالاتی که با پاسخ به آنها بتوانم تصمیم راحتتری در مورد انتخاب ویژگی ها داشته باشم که در زیر آمده است:آیا این ویژگی برای اکثر کاربران مفید هست یا برای تعداد معدودی کاربر؟ (ارتباط کاربر - User Relevance)زمانی که با مشتریان صحبت میکنید، به این نتیجه میرسید که مشکل آنها مشابه مشکلی هست که دیگران نیز با آن روبرو بوده اند، در صورتی که در واقعیت این مشکل فقط ممکن است بر روی کاربران زیرین تاثیر گذاشته باشد. ویژگی ها موجب پیچیدگی میشوند، بنابر این بایستی ارزش آن را داشته باشد. هر چه برای کاربران بیشتری تاثیر گذار باشد، از اهمیت بیشتری پس برخورد خواهد بود.چند بار از آن استفاده خواهد شد؟ (استفاده مکرر - Usage frequency) استفاده چند باره از ویژگی، ارزش آن را برآورد میکند. آیا این ویژگی بصورت ساعتی، روزانه، هفتگی یا ماهانه توسط کاربران استفاده خواهد شد؟ حتی شاید کمتر؟ عمدتا در نظر داریم که بیشتر منابعمان را برای ساختن ویژگی هایی صرف کنیم که بیشتر کاربران در بیشتر اوقات از آنها استفاده خواهند کرد. (استفاده مکرر کاربر از یک ویژگی بیشتر باشد)میتواند ارتباط برقرار کند؟ (ارتباط - Communication)زمانی که ویژگی اضافه میکنیم، عملا میخواهیم تا ارتباطی با کاربران و ویژگی بوجود آید. ویژگی هایی با تاثیر گذاری بالا یا پایین وجود دارند. ویژگی ها با تاثیر گذاری بالا، چیزی هست که میتوانید داستانی در مورد آن بسازید. از خودتان بپرسید که این همان چیزیست که شما میتوانید توییت کنید یا در مورد آن پستی در بلاگ بنویسید؟ یا چیزی هست که نشریات و مجلات هم به آن علاقه مند هستند و دوست دارند در مورد آن بنویسند؟آیا موجب تقویت(تثبیت) موقعیت شما در بازار میشود؟ (تثبیت موقعیت - Positioning)هر ویژگی جدید باید گامی در ماموریتی که در آن کار میکنید باشد. ارزش فکر کردن به اینکه چه مقدار ویژگی جدید میتواند کمک کند به ارتباطاتی که بر روی آن کار میکنید و چه مقدار موجب تثبیت محصول شما در بازار میشود را دارد. افزودن ویژگی های خیلی زیاد مخصوصا آنهایی که به طور مستقیم مرتبط با چشم انداز شما نمیباشند، میتواند افراد کاربران در مورد محصولتان را به سمت ادراک آبکی هدایت کند. این امر باعث میشود که فرصتهایی برای رقبای شما بوجود آید که امکانات کمتر ولی ارتباطات کاملا واضحی در بازار دارند. آیا قدرت فوق العاده ای به کاربران میدهد؟ (ارزش - Value)قدرت فوق العاده آن چیزیست که تاثیر مثبتی زیادی در گردش کار کاربر (Workflow) داشته باشد. این همان چیزیست که کاربران میتوانند با استفاده از ویژگی جدید، به آن چیزی که قبلا وجود نداشت برسند یا راه حل جدیدی دست یابند.سوالات مشابه آن میتواند باشد مانند : "آیا میتوانیم از ابزارهایی که قدیمی شده اند(یا منسوخ) استفاده کنیم؟" یا "آیا این ویژگی کارایی رو بهبود میبخشد؟" باعث کاهش یا افزایش پیچدگی میشود؟ (پیچیدگی کم - Low Complexity)همه ی ویژگی هایی که اضافه میکنند باعث آسان تر شدن استفاده از محصولتان نمیشود. برخی از آنها باعث پیچیدگی بیشتر و برخی نیز کاهش پیچیدگی را بدنبال دارند. یک راه خوب این خواهد بود که این موارد رو از دیدگاه کاربرانی که میتوانند از آن استفاده کنند، کشف کنید. آیا این چیزیست که برای کاربران قوی تر(قدیمی تر) قابل استفاده هست یا کاربران جدید هم میتوانند سریع از آن استفاده کنند؟آیا روشی وجود دارد که با استفاده از ویژگی های فعلی، به کاربران پیشنهاد دهیم؟ (قابل تعویض - Substitutable)وقتی با کاربران صحبت میکنید،‌آنها درباره مشکلاتشات با محصول شما سخن میگویند و بعضی وقتها، ویژگی جدیدی را پیشنهاد میکنند که به آن نیاز دارند. بعضی اوقات این فقط یک ایرادی در گردش کار است که با پیشنهاد تغییر اندی در گردش کار و استفاده از ویژگی های فعلی، قابل حل میباشد. گرچه ممکنه افزودن پیچیدگی بیشتر در گردش کار، روند تعادلی خوبی برای ویژگی هایی که استفاده مکرر کمتری داشتند یا برای تعداد کمی از کاربران قابل استفاده بود، بوجود آورد.پیاده سازی آن چقدر ساده یا دشوار هست؟ (تلاش کم پیاده سازی - Low Implementation Effort)ویژگی های جدید میتوانند بعضی اوقات ساده و راحت و در زمان و با منابع کم قابل پیاده سازی باشند، بعضی اوقات هم به منابع زیادی نیاز داشته باشند. ویژگی هایی که منابع زیادی احتیاج دارند بایستی با دقت برنامه ریزی شده و ارزش کشف منابع جایگزین کمتر برای تست استفاده مکرر و ارتباط کاربر را دارند.آیا این ویژگی به رشد ما کمک میکند؟ (پتانسیل رشد - Growth potential)جمله ی "به ما کمک میکند"، نوعی توصیف ضعیف و درهم است، اما اینکه این ویژگی چگونه میتواند در رشد ما تاثیر بگذارد، ارزش فکر کردن دارد. این میتواند موارد متعددی باشد نظیر حذف دغدغه ی کاربرانی که میخواهند از محصول دیگر رقبا به محصول ما سوییچ کنند(کوچ کنند) یا پشتیبانی از یک پلتفرم ثالث دیگر (مثل اسلک) که از آن فایده برده شود یا فقط چیزی که راحتتر به محصول شما ارجاع بده یا کاربران دیگری را به محصولتان دعوت کنه.هزینه تاخیر (Cost of Delay)توجه : این مورد توسط مترجم (علوی نیک) اضافه شده است.محاسبه ی هزینه تاخیر، یکی از موارد مهمیست که میبایست در نظر گرفته شود. به این سوال پاسخ دهید که "اگر ارایه یک ویژگی را یک ماه به تاخیر بیاندازید، هزینه ی این تاخیر در سود چرخه ی عمر محصول چقدر خواهد بود؟" (برگرفته از کتاب Essential scrum نوشته شده توسط کنی اس. روبین)هزینه ی تاخیر یکی از مفاهیم بسیار مهمیست که بعضی سازمان ها همانند اسپاتیفای در جهت کاهش آن، کل ساختار خود را متناسب با آن اصلاح کرده اند. (مقاله مرتبط با مطالعه کنید)ارجاع : مقاله در مورد محاسبه ی هزینه تاخیر این لیست میتواند به عنوان روندی مداوم بجای مجموعه ای ثابت از سوالات در نظر گرفته شود که طی مراحل تصمیم گیری از طریق آنها کمک میکند تا درک بهتری نسبت به ساخت(توسعه) و چگونگی اولویت بندی آن داشته باشیم.من یک گوگل شیت ساده(مشاهده فایل) در جهت محاسبه امکان پذیری این موارد بوجود آوردم. هر ویژگی به عنوان یک ردیف از این فایل در نظر گرفته شده و هر پرسش به عنوان یک ستون. برای هر سلول یک مقدار بین صفر تا پنج که قابل انتخاب باشد در نظر گرفتم. مقدار صفر یعنی بدون ارزش و پنج هم بالاترین ارزش. هر ویژگی در نهایت یک مقداری بنام Score که بین ۰ تا ۴۵ است به عنوان مجموع ارزش های هر ویژگی در نظر گرفتم که ویژگی هایی که ارزش بیشتری دارند، زودتر بایستی پیاده سازی شوند.گوگل شیت ساده ای که مقایسه بین ویژگی ها را شفاف میکنددر صورت تمایل میتوانید من رو دنبال کنید تا آخرین مطالب مرتبط با مدیریت محصول، طراحی محصول و چابک را مشاهده کنید.جهت مشاهده دیگر مقالات منتشر شده توسط من، کلیک کنید.برخی مقالات مرتبط: http://vrgl.ir/cERtI http://vrgl.ir/sJyae مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکThu, 02 Jan 2020 14:52:14 +0330https://virgool.ir/@alavinik/خوب-و-بد-مستند-سازی-در-چابک-agile-ngnkkkxerxkaخوب در این مطلب کوتاه در نظر دارم کمی از مستند سازی فرآیند های چابک بنویسم که سوال زیادی هم در مورد آن مطرح شده بود.قبل از شروع، بیایم به چهار ارزشی که در بیانیه چابک(Agile Manifesto) مطرح شده یک نیم نگاهی بندازیم:افراد و تعاملات بالاتر از فرآیندها و ابزارهانرم افزار کارکننده بالاتر از مستندات جامعمشارکت مشتری در انجام کار بالاتر از قرارداد کارپاسخگویی به تغییرات بالاتر از پیروی یک طرحخوب در نگاه اول شاید خیلی عزیزان فکر کنند بر اساس این ارزشها، کلا مستند سازی به هر شیوه ای غلط هست. ولی اینطور نیست. با کمی دقت میبینیم که به چنین موردی در هیچ بخشی اشاره نشده و تنها از عبارت "فراتر" استفاده شده. به معنی اینکه اولویت بخش اول جمله بیشتر از بخش دوم هست. به عنوان مثال اولویت نرم افزار کار کننده یا کارا،بیشتر از مستندات جامع است. نه اینکه مستندات کلا خوب نیستند. خوبند ولی با اولویت پایینتر.خوب بیایم کمی بیشتر به این قضیه ریز بشیم و صحبت کنیم. چندی پیش در حال مطالعه شیوه ی Squad که توسط اسپاتیفای شکل گرفته، بودم و به نکات جالبی که در این ساختار استفاده میشد پی بردم.اول این رو بگم که مدل اسپاتیفای عملا یک هدف کلی داره،اون هم یادگیری سریع، شکست سریع و پیشروی هست.یعنی چی؟ عشق شکست خوردن داره؟ مریضه ؟ پولش از پارو بالا میره دیگه حتما.نه. نه مریضه نه عشق شکست خوردن دارن. ولی اعتقاد داره هزینه ی تاخیر ویژگی های جدید، خیلی خیلی بیشتر از هزینه ی توسعه و شکست هست. به عبارتی به این اعتقاد دارند که زودتر شکست میخوریم و مسیر جدید رو پیدا میکنیم در عوض هزینه تاخیر رو کم میکنیم. میدونید که در بازارهای جهانی که رقابت تنگاتنگ و بسیار سخت شده، شاید یک ویژگی کوچیکی که توسط یک محصول دیگه زودتر لانچ بشه، کلی اون محصول رو جلوتر حرکت بده و پیشتاز کنه.حالا چه ربطی به مستند داشت؟ربطش به اینجای مسیله بر میگرده که در این شرکت یک دیواری دارند بنام Fail Wall که هر تیمی که تجربه شکست داشته، یک استیکر کوچیک میچسبونه و خیلی کوتاه و ساده دلیل و راهکاری رو ارایه میکنه.یعنی این همه هزینه شده و شکست خوردند، بعد به اندازه ی یک صفحه A4 هم مستند نمیکنند این شکستها رو؟ ما اگر بودیم کتاب شکست براش مینوشتیم و صد ها جلسه براش برگزار میکردیم و چه و چه.ولی با عرض شرمندگی باید بگم نه، نمیکنند. چون اعتقادی به مستند زیاد از حد ندارند. مستندات وقتی کوتاه باشند، ارزش بیشتری رو دارند. ولی وقتی مستندات زیاد و طویل بشند، عمدتا یکجایی میزاریم که فقط خاک میخورند و آخر سر هم شاید کسی یکبار هم نخونه اونها رو.بقولی : کمش هم زیاده پس بیایم در فرآیند مستند سازی احتیاط کنیم و در حدی اینکار رو انجام بدیم خلق ارزش کنه و براحتی قابل انتقال باشه.دیگر منابعی که میتونه کمکتون کنه: Why we love failure - Spotify HR Blogآشنایی با چارچوب اسکواد در مدیریت محصول – قسمت اولچارچوب اسکوآد در مدیریت محصول Spotify (قسمت دوم)پایدار باشیدعلوی نیکمصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکWed, 01 Jan 2020 02:39:34 +0330https://virgool.ir/@alavinik/ویرگول-چه-خوبی-ها-و-بدی-هایی-داره-unazzdedipevقصد داشتم مطلبی در مورد باگهایی که بایستی رفع و ویژگی هایی که میتواند به بهتر شدن ویرگول کمک کند، بنویسم.اما تصمیم گرفتم این کار رو با کمک همه ی عزیزانی که به نوعی با ویرگول درگیر هستند انجام بدم.اگر باگ یا مشکل یا ویژگی ای را مد نظر دارید تا در جهت پروژه ویرگول میتواند مفید باشد، در بخش کامنت ها بنویسید و با هم بحث کنیم.توجه : من عضو گروه ویرگول نیستم و تنها یک نویسنده تازه کار به حساب میام.تشکرمصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکSun, 29 Dec 2019 19:51:59 +0330https://virgool.ir/@alavinik/نقشه-راه-محصول-چابک-چطور-به-نظر-میرسه-pwnw7ixkjldsاین مقاله (What does an agile product roadmap look like?) یکی از بهترین مقالات آقای Jeff gothelf (جف گودلف)در مورد نقشه راه محصول هست که ترجمه ی روان آن را مطالعه خواهید کرد و امیدوارم از آن بهره مند شوید.یکی از بزرگترین چالشهای مدیریت محصول، برنامه ریزی(Planning) کارها به روش خطی یا بصری(Visual) هست.مطمینا مدتهاست که نقشه راه داریم ولی آنها به ماهیت واقعی توسعه نرم افزار خیانت میکنند(درست نیستند و با فرآیندهای مان مغایرت دارند). توسعه محصولات دیجیتالی خطی نیست. بلکه تکراریست (Iterative). ما بعضی چیزها را میسازیم و ارایه میکنیم. چگونگی تاثیر آنها بر روی رفتار مشتری رو میبینیم. ما تکرار میکنیم و مجدد ارایه میکنیم.مدل نقشه راه بصورت خطی و سنتی که در آن نقطه شروع روشن و نقطه پایان با ویژگی مشخص (که عمدتا دارای تاریخ ثابت میباشد ) از دور رفته است(منسوخ شده). این حالت متمرکز بر خروجی از فعالیتهای یک کسب و کار دیجیتال را نمایش میدهد.در صورتی که امروزه سازمانهای موفق محصول محور، بر روی نتایج نهایی(تاثیر محصولات بر موفقیت مشتریان و حس و رفتار آنها) تمرکز میکنند.نتایج همانطور که بارها و بارها به آن اشاره کردیم، همان تغییر در رفتار مشتریست که بر موفقیت کسب و کار ما تاثیر گذار هستند. آنها معیار درستی از تاثیر کار ما و نحوه ی چگونگی برخورد ما با نیازهای مشتریان و کاربرانمون هستند.هر چند مدیریت نتایج، خیلی سخت تر است. چون با ادعای پیش بینی آینده مخالفیم. اینکه دقیقا بدونیم نرم افزار ما چگونه به نظر خواهد رسید و کار میکنه و مشتریان ما با استفاده از آن چه کارهایی انجام میدهند. پس چگونه در دنیایی که در حال پیشرفت، یادگیری و چابکی مستمر هست بتوانیم نقشه را محصول ایجاد کنیم؟در تصویر زیر، نقشه راه محصول چابک را نشان دادیم: نقشه راه محصول بر اساس نتیجه برای تیمهای چابکدر این نمودار متوجه چند مولفه اصلی خواهید شد:۱- الگوی استراتژیک : اینها استراتژی محصول سازمانیست که توسط رهبران اصلی تعیین شده و تیمها را در یک جهت مشخص نشان میدهد. از جمله موارد میتوان به "گسترش سهم بازار ما در اروپا " اشاره کرد. میتوان چندین الگو را بصورت موازی برای سازمانهای بزرگتر، اجرا کرد.۲- اهداف OKR سه ماهه: قبلا در مورد شیوه هدف گذاری OKR (مقاله فارسی شده در مورد OKR) صحبتهایی داشتیم، اما ارزش تکرار آن(کوتاه) در اینجا را دارد. از رفتار مشتری به عنوان معیاری در قسمت معادله برای "نتیجه ی کلیدی یا Key Results" استفاده کنید. این اهداف سه ماهه بر اساس نتیجه، جاییست که هر تیم در تلاش برای کمک به دستیابی به الگوی استراتژیک تمرکز میکند. این هدفیست که تیمها برای دستیابی به آن تلاش بی وقفه(سر و دست شکستن) میکنند. این تعریف آنها از موفقیت و کار انجام شده است. آنها بایستی با همکاری رهبرشان کار کنند(همکاری کنند) تا از درست حرکت کردن در مسیر مطمین شوند.۳- فرضیه های محصول/امکان جدید:‌ چگونگی دستیابی به اهداف سه ماهه OKR، بهترین حدس های تیم هست. با نگاه به پیشرفتهای سه ماهه اخیر خود، یک تیم میتواند حدسهای دقیقتر و محکمتری نسبت به ایده ها یا محصول سه ماهه آینده خود بدست آورد. در صورتی که با پیش بینی سه ماه آینده، این حدسها با اعتماد به نفس و دقت کمتری دیده میشوند و تیم نتیجه کمتری از آن بهره خواهد برد. سه ماهه سوم و چهارم، حقیقتا تیم هیچ ایده و تصوری برای کار کردن ندارد تا زمانیکه حدسها و پیش بینی ها کمتر و کمتر میشود. این دقیقا همان چیزیست که میشود و باید بشود.(پیش بینی آینده هر چقدر دورتر میشود، سخت تر و غیر قابل تصور نیز میشود.)تیمها در سه ماهه اول یا دوم یاد میگیرند که تصوراتشان، خوب کار میکند (درست است) یا نه، چه کارهایی رو به جلو حرکت میکند و حدس های بعدی(پیش بینی) آنها چه چیزهایی باید باشد.بصورت کلی، سه ماهه سوم و چهارم از یادگیری ها و تجربیاتی که در سه ماهه اول و دوم داشتیم تکمیل میشود و قابل حدس میشود.بررسی مداوم:هر تیم موظف است نوعی نقشه راه نتیجه محور جهت بررسی کردن توسط دیگر رهبران را در اول سال ارایه کند. نقشه راه بایستی بر اساس اهداف استراتژیکی که رهبران تنظیم کرده بودند، همخوانی داشته و از معیارهای مرتبط با هدفی که در OKR تعریف شده تبعیت کند.(میخواین دربارش بیشتر یاد بگیرید؟ از اینجا شروع کنید)در حالی که وظیفه تیم است که کارهایی که انجام میدهد و یاد میگیرد و تصمیم میگرد را اعلام کند، بررسی های رسمی میتواند بصورت ماهانه انجام شود.تیمها با رهبرانشون در جهت تشخیص اینکه به چه میزان و درست بر اساس سیستم هدف گذاری OKR درست عمل کردند دیدار و صحبت میکنند، چه چیزهایی در سه ماهه آخر یاد گرفتند و چه برنامه هایی برای سه ماهه بعدی دارند. این عملا یک تایید مجدد در اعتبار سنجی حرکات و مسیر تیم جهت رسیدن به OKR مناسب است و اینکه بر اساس یادگیری های جدید، شرایط بازار یا هر فاکتور دیگری که در جهت مسیر شرکت تاثیر گذار هست،‌ چه تغییراتی اعمال کنند.اندازه گیری پیشرفت:در این نوع نقشه راه، پیشرفت بر اساس اینکه چند تا امکان جدید تحویل شده(لانچ) یا اینکه به موقع تحویل شده، اندازه گیری نمیشود. در عوض، پیشرفت بر اساس اینکه چقدر در رفتار مشتری در جهت بهتر شدن تاثیر داشته ایم اندازه گیری میشود. اگر ایده های ما منجر به موفقیت یا حس موفقیت در مشتری نشود، ما آن ایده ها رو میکشیم(متوقف میکنیم) و به سمت ایده های جدید دیگری حرکت میکنیم. این تجربیات، کمک میکنند برای بک لاگهای سه ماهه بعدی.نکته پایانی:اینها اسناد زنده هستند. ما این موارد رو در اول سال درست نمیکنیم که بعدش مثل سنگهای قیمتی رها کنیم و دستی بهش نزنیم(تو دکور یا تابلو نگهش داریم). در حوزه کسب کارهای دیجیتال و سرویسها، پیچیدگی ها و عدم اطمینان هایی وجود دارد. سازمانی های پیشروی محصول محور، بر موفقیت مشتریان یا تیمهای توانمندشان تمرکز میکنند و از اینکه در مسیر درست در حال حرکت هستند اطمینان حاصل میکنند. نقشه راه های نتیجه محور (مبتنی بر نتیجه) از شفافیت رهبران و تیمها با یکدیگر اطمینان حاصل میکند ، در مورد اهداف و هدف گیری های خود و از همه مهمتر،‌در مورد چگونگی اندازه گیری، واقع بینانه هستند.امیدوارم این مطلب در جهت آشنایی با نقشه راه به شما کمک کرده باشد.صفحه ی من در Linkedin<br/>دیگر مقالاتی که نوشته ام :شاخص کلیدی عملکرد (KPI) چیست؟ تفاوت KPI و OKRآشنایی با انواع گزارشات و نمودارها در اجایل اسکرامافزایش بهره وری و کاهش زمان جلسات با تکنیک شش کلاه تفکرمصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکMon, 16 Dec 2019 14:02:27 +0330https://virgool.ir/@alavinik/شاخص-کلیدی-عملکرد-kpi-چیست-تفاوت-kpi-و-okr-rgcmoqtckt8dمسلما خیلی پیش آمده که کاری رو بصورت عالی و در بهترین زمان انجام دادید، ولی مدیرتان یا همکارانتان از آن سر سری رد شده یا تلاش شما را نقض کرده اند. یکی از دلایل مهم این قضیه نداشتن شاخص کلیدی عملکرد برای کار(عملکردتان) هست. وقتی شما و مدیرتون دقیقا مشخص نکردید که انتظاری که مد نظر دارید از آن کار چیست و بایستی بر چه مقیاسی اندازه گیری شود، برداشت افراد از تلاش شما سلیقه ای و در مواردی نیز، بسیار ناراحت کننده میشود.مقالات بسیاری در مورد KPI به زبان فارسی میخوندم، ولی همه به نوعی دارای ایراد و کمی گنگ بودند و کاملا شفاف توضیح نمیدادند. تا اینکه امروز در حال مطالعه یک مقاله انگلیسی در مورد KPI بودم که به این نتیجه رسیدم که این مقاله که خیلی شفاف و ساده بهمراه مثال ها و تفاوتهای خوبی بود را ترجمه کرده و در اختیار همه ی عزیزان قرار بدم تا سریعتر به نتیجه برسید.در اصل KPI مخفف KEY PERFORMANCE INDICATOR به معنی شاخص کلیدی عملکرد میباشد.یک KPI، به معیار(اندازه گیری) عددی از عملکرد برای هر فعالیتی که برای کسب و کار شما مهم باشد، گفته میشود.گاهی اوقات به عنوان ارزیابی عملکرد هم شناخته میشود و بطور کلی و اغلب با متریک اشتباه گرفته میشود.کلمه Key به عنوان تنها تفاوت واقعی این دو هست. KPI ها معیارهای بسیار مهمی هستند که بایستی به آن اهمیت داده شود، اما متریک هر عددی هست که شما رصد میکنید. به عنوان مثال یک KPI میتونه چیزی شبیه به مشتریان جدید این ماه باشد در حالیکه متریک میتواند چیز کم اهمیت تری باشد.‍همچنین KPI حتما لازم نیست که ارزش مالی داشته باشند، به عنوان مثال انعکاس تجربه مشتری، عملکرد محصول یا مشابه این موارد را نیز میتوان به عنوان KPI در نظر گرفت.تفاوت بین KPI و هدف (Goal or objective) چی میتونه باشه؟ خوب هدف یعنی مقصد ما، چیزی که شما میخواین بهش برسید اما یک KPI به شما میگه چقدر به مقصد نزدیک هستید.چگونگی تعامل KPI ها با اهداف و مقاصدمزایای اصلی KPI ها چیست و چگونه استفاده میشوند؟شما میتوانید با استفاده از KPI ها، مقدار پیشرفت در سطوح بالای استراتژی هدف را اندازه گیری کنید همانند درآمد. همچنین تیم یا دپارتمان میتواند KPI های خاص خود را داشته باشد به عنوان مثال واحد پشتیبانی مشتری شاید بخواهد میزان رضایت مندی مشتری(CSAT) و زمان پاسخگویی را مانیتور کند.یا تیم فروش بخواهد هزینه جذب هر مشتری یا نرخ بازگشت سرمایه (ROI) با بررسی و مانیتور کندیا تیم محصول بخواهد کاربران فعال روزانه یا نرخ تبدیل اکانتهای رایگان به اکانتهای پرداختنی مشتری ها را بداند.هدف اصلی استفاده از KPI ها، کمک کردن به شما جهت گرفتن تصمیمات بهتر و بهبود عملکرد کسب و کار میباشد.با چه شیوه هایی؟شفاف سازی(روشن کردن) موفقیتاهداف میتونند بصورت گسترده و باز تعریف(تفسیر) شوند. "یک تیم جهانی بسازید" نمونه ی بارز باز بودن و گسترده بودن هدف میباشد. و اگر یک تعریف شفافی از موفقیت وجود نداشته باشد، میتواند نتایج پس از آن را پیچیده و وسوسه انگیزتر کند.با KPI ها، شما از ابتدا موفقیت را تعیین می کنید و دقیقاً تصمیم می گیرید که چگونه آن را اندازه بگیرید.این روش کار بسیار دقیق تری است و استانداردی را برای یک فرهنگ مبتنی بر شواهد تعیین می کندمتمرکز کردن همهبه اشتراک گذاشتن KPI ها با دیگر ذینفعان، اینکه شما تلاش میکنید و برایتان اهمیت دارد را شفاف تر میکند. سر و صدا ها را کاهش داده(کارهای اضافه ای که گاه و بیگاه مانع رسیدن به اهداف واقعی میشود) و توجه را به چیزهایی که واقعا مهم و دارای اهمیت هستند متمرکز میکند. و اگر استراتژی تغییری پیدا کند، KPI ها کمک میکند تا همه به مسیر جدید هدایت شوند.(pivot)پیگیری(رصد) پیشرفتوقتی که KPI ها را تعریف و تنظیم کردید، میتوانید پیشرفت در سراسر پروژه(کسب و کار) را پیگیری و رصد کنید. این به شما نشون میده چه زمانی، چیزها کار میکنند، کار نمیکنند یا منطبق هستند. به عنوان مثال ممکنه شما یک کمپین تبلیغاتی را راه اندازی کنید، و متوجه افت نرخ تبدیل شوید و به عامل مشکل کاربرد پذیری(Usability) پی ببرید.تیم های انگیزشیدر عمل KPI ها میتوانند انگیزه های ذاتی تیم ها را ترسیم کند بوسیله فراهم کردن تلاش های معنادار(قابل دیدن توسط دیگر مدیران) و نشان دادن پیشرفت هایی که انجام شده.چگونه KPI ها با دیگر فریم ورکها (مانند OKR یا MBO یا BSC) متناسب و مرتبط میشود؟گاهی اوقات از KPI ها به عنوان رقیبی برای دیگر فریم ورکهایی مانند OKR - Objective key results ، MBO - Management By Objectives، BSC - Balanced Scorecard یاد میشود. در واقع KPI با دیگر سیستم ها تناسب دارد.بیایم با هم یک بررسی کلی با یکی متداولترین فریم ورکها با نام OKR انجام بدیم و ببینیم چطور با هم در یک ساختار استفاده میشوند.در این ساختار، شما ابتدا هدف را تعریف میکنید، سپس شما یک یا چند Key Result یا KR دارید که مقدار پیشرفتی که به سمت مقصد(هدف) داشته اید را میسنجد. عمدتا این یک عدد هست و در واقع این همان KPI هست. تنها زمانی یک KR عملا KPI نیست که برای تکمیلی چیزی یا ارسال به شکل ساده باشد(از جنس عددی و دارای بازه نباشد).بیشتر درمورد OKR بدانید با مقاله ای از دوست خوبم، حامد حیدریان عزیز. مشاهده مقاله چگونگی متناسب کردن KPI ها با OKR هاخلاصهگم شدن در تعاریف و اصطلاحات مختلف آسان است، اما همه آنچیزی که باید در مورد KPI ها بدانید بصورت خلاصه عبارتند از:آنها معیارهای عددی عملکرد برای هر فعالیت مهم در کسب و کار شما هستندآنها میتوانند هر چیزی که اهمیت داشته باشند را اندازه گیری و مورد معیار قرار بدند حتی اگر اون موارد مالی نباشد.آنها میتوانند در کنار یا در دل دیگر فریم ورک ها و سیستم های دیگر نظیر OKR ها بکار برده شوند.لینک مقاله اصلی با عنوان "What is a key performance indicator (KPI)?"دیگر مقالاتی که میتواند برای شما مفید باشد: افزایش بهره وری و کاهش زمان جلسات با تکنیک شش کلاه تفکرآشنایی با انواع گزارشات و نمودارها در اجایل اسکراممصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکThu, 05 Dec 2019 20:55:09 +0330https://virgool.ir/@alavinik/آشنایی-با-انواع-گزارشات-و-نمودارها-در-اجایل-اسکرام-yi6yq9gv6t0yمهم: اگر با مفاهیم چابک (Agile) و اسکرام(Scrum) آشنایی زیادی ندارید، پیشنهاد میکنم این مقاله را مطالعه نکنید چراکه ممکن است باعث کج فهمی و خطای بیشتر شما در کارهایتان شود.مطالعه: اسکرام چیست؟مهم: این نمودارها و گزارشات برای اسکرام مفید هستند ولی الزام آور و وابسته کامل نیستند."Various projective practices upon trending have been used to forecast progress, like burn-downs, burn-ups, or cumulative flows. These have proven useful. However, these do not replace the importance of empiricism. In complex environments, what will happen is unknown. Only what has already happened may be used for forward-looking decision-making." -- Scrum Guideنمودار Burn Down:نمونه نمودار Burn Down بطوری کلی نمودار Burn Down به ما نشون میده که چه مقدار کار از هر Spring مونده و درک این نمودار بسیار ساده و راحت هست.نمودار Burn Down از دو خط تشکیل شده. اولی خط راهنما (Guideline) یا خط ایده عال و دومی خط کارهای مانده(Remaining values)توجه : مقدار کارها بر اساس تعداد Story point ها تعریف میشود.نمودار Burn Up:نمونه نمودار Burn Up نمودار Burn Up به ما میگه چه مقدار از کار نسبت به کل کار انجام شده(بهمراه جزییات بیشتر از تغییرات). درک آن کمی پیچیده تر ولی در عین حال شفاف تر میباشد.این نمودار مقدار کارهایی که اضافه یا حذف شده باشند را نیز به روشنی نمایش میدهد.نمودار Velocity:نمونه نمودار Velocityاین نمودار، سرعت تیم در انجام کارها در اسپرینت های مختلف رو نشون میده. بصورت کلی بر اساس این نمودار میتوان سرعت کلی تیم رو تشخیص داد و بر اساس آن، آینده محصول را از نظر اتمام کارها را پیش بینی کرد.نمودار Cumulative Flow Diagram یا جریان تجمعینمودار Cumulative Flow در Jiraاین نمودار بصورت کلی وضعیت issues (موضوعات) را نشون میده و تجمع موضوعات را بصورت خیلی خوب در یک ویو نمایش میدهد. وضعیت ها با رنگ، از هم تمایز داده شده است.به عنوان مثال اگر تعداد Issue های بدون وضعیت (To-do) به مرور زمان بیشتر از میانگین باشد، میتواند نشانه ی عدم بالانس و نیاز به نیروی توسعه یا افزایش بهره وری بیشتر تیم یا استاپ کردن درخواست های زیاد سمت مشتری یا PO باشد.اگر از این مطلب راضی بودید، در کامنت اعلام کنید تا بخش دوم آن را نیز منتشر کنم.مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکTue, 03 Dec 2019 21:34:48 +0330https://virgool.ir/@alavinik/افزایش-بهره-وری-و-کاهش-زمان-جلسات-با-تکنیک-شش-کلاه-تفکر-zpwjdqn1p54rیکی از چالشهای اکثر مدیران و کارشناسان رده بالا، هدر رفت زمان و عدم مدیریت درست جلسات است. تکنیک شش کلاه تفکر، یکی از تکنیک های بسیار خوب و کاربردی در جهت افزایش بهره وری و کاهش زمان جلسات و جلوگیری از شرایط ناخواسته خواهد بود.این تکنیک که توسط ادوارد دوبونو ارایه شده است، یکی از تکنیکهاییست که در بسیاری از شرکتهای بزرگ و کوچک جهان در حال استفاده و نتایج بسیار خوبی را نیز بوجود آورده است.بصورت کلی در این مدل با این مفهوم آشنا میشویم که چگونه افراد حاضر در جلسه، همه ی جوانب یک مسیله را در نظر بگیرند و آن را مطرح کنند بدون آنکه چالش نگرانی را تجربه کنند.عمدتا در جلسات که به شکل طوفان فکری مدیریت میشود، افراد سعی در تثبیت صحبتهای خود و مخالفت با دیگران به پا میخیزند و فعالیت میکنند. بر خلاف آن در شش کلاه تفکر این دیدگاه وجود ندارد و افراد در زمان های مشخص کلاه ها و طرز تفکر های متفاوت را بایستی ارایه کنند و این مورد به نتیجه گیری بهترین و کاهش زمان جلسات منتهی خواهد شد.به عنوان تجربه شخصی به دفعات شده که در مورد یک موضوعی، با توجه به اینکه دیدگاه مثبتی همیشه داشتم، تصمیم گیری اشتباهی را نیز اتخاذ کردم. برای درک موضوع یک مثال عمومی میزنم.فرض کنید قصد خرید یک خودروی دست دوم را دارید. به محل فروش خودرو رفته و خودرو را از نزدیک مشاهده میکنید. اگر دیدگاهتان همیشه مثبت باشد با مشاهده ی کلی ظاهر خودرو، ممکن است تصمیم به خرید و پرداخت هزینه بکنید ولی در اینده متوجه شوید خودرو از نظر فنی دارای ایراد بوده است.ولی اگر کمی دیدگاه منفی یا احتیاطی نیز داشته باشید، ترجیح میدهید ابتدا خود را به کارشناس رنگ و فنی نشان داده و در صورت تایید کارشناس، نسبت به خرید آن اقدام کنید.در این مثال شما ابتدا کلاه زرد و سپس کلاه مشکی را به سر کردید. مسلما استفاده ترکیبی از هر دو کلاه نتیجه بهتری خواهد داشت.تا به اینجای مطلب بصورت کلی در مورد موضوع اطلاعات کسب کردید. حال بیاییم با ذکر یک مثال این مدل را شرح دهیم.عنوان جلسه : افزودن ویژگی چند کاربری به وب سایت ایکستعداد افراد حاضر در جلسه سه نفر خواهند بود. علی که عمدتا دیدگاه مثبتی دارد. رضا که عمدتا دیدگاهی بیان(بدون دیدگاه) نمیکند و مرتضی که همیشه دیدگاه منفی و احتیاطی دارد.در این جا میبینیم هر شخص بصورت کلی یک از این کلاه ها را بصورت دایم بر سر دارد. ولی در این مدل ما این کلاه را از سر همه بر میداریم و کلاه های دیگر را به ترتیب بر سر افراد میکنیم.توجه داشته باشید حتما نیاز نیست کلاه ها فیزیکی باشند و میتوان صرفا کلاه ها را تصور کرد. اینکه چرا بجای اسم از رنگ ها استفاده شده، خود دلایل محکمی وجود دارد که بعدا ذکر میشود.هر کلاه به میزان زمان مشخصی بر سر میکنیم و نسبت به ابراز مطالب خود بدون هیچ چالش ونگرانی به بحث میپردازیم. بهتر است زمان کوتاهی تعیین و در صورت نیاز تمدید شود.کلاه سفید: تفکر بر اساس داده و اطلاعات واقعی و موجود میباشد و به عبارتی بصورت خنثی عمل میکندکلاه قرمز: تفکر بر اساس احساسات و واکنش های غریزی میباشد و به عبارتی شور و هیجان واقعی را نمایش میدهد.کلاه سیاه: تفکر بر اساس جوانب منفی و محتاطانه میباشد و به عبارتی دید منفی و ویژگی های ضعیف را نیز نمایش خواهد داد.کلاه زرد: تفکر بر اساس جوانب مثبت و خوش بینانه میباشد و به عبارتی دید مثبت و با انرژی را بیان خواهد کرد.کلاه سبز: تفکر بصورت خلاقانه و بلند پروازانه میباشد و به عبارتی تفکر آزاد نام گذاری میشود.کلاه آبی: کنترل و نظارت وظیفه آن است و عمدتا توسط مدیر جلسه پوشیده میشود تا جلسه را کنترل کند.در صورتی که به این موضوع علاقه مند شدید میتوانید کتاب کاملی که توسط دوبونو نوشته و چاپ شده است را خریداری نمایید.مثال کاربردی:مدیران یک شرکت املاک در حال بررسی اینکه آیا باید یک ساختمان اداری جدید بسازند، هستند. اوضاع اقتصاد خوب است و فضاهای دفتر خالی در شهرشان آماده است. آنها تکنیک شش کلاه تفکر را اتخاذ کردند.با پوشیدن کلاه سفید، آنها داده های خود را تجزیه و تحلیل می کنند.آنها می بینند که تعداد فضای اداری موجود در شهرشان در حال کاهش است و محاسبه می کنند تا زمانیکه یک ساختمان اداری جدید تکمیل شود، زمان زیادی را از دست داده اند. آنها همچنین یادآور می شوند که چشم انداز اقتصادی خوب است، پیش بینی می شود که این رشد پایدار، ادامه دار باشد.با یک تفکر از طریق پوشیدن کلاه قرمز برخی از مدیران می گویند ساختمان پیشنهادی، زشت و غیر ضروری به نظر می رسد. آنها نگرانند که کارمندان آن را یک مکان سرکوبگر یا نا امید کننده برای کار بدانند.وقتی آنها با کلاه سیاه فکر می کنند، تصور می کنند که پیش بینی های اقتصادی ممکن است اشتباه باشد. اقتصاد ممکن است در معرض رکود باشد، که در این صورت ساختمان می تواند خالی و یا فقط برای مدت کوتاهی تحت سکونت باشد. اگر ساختمان جذاب نباشد، سپس شرکت ها کار در مکان های جذاب دیگر را ترجیح می دهند.با استفاده از کلاه زرد و مثبت تفکر، با این حال، مدیران می دانند که اگر اقتصاد نابود شود و پیش بینی های آنها درست باشد، شرکت آنها می تواند سود سالم و خوبی را به دست آورد. اگر آنها خوش شانس باشند، شاید بتوانند قبل از رکود بعدی ساختمان را به فروش برسانند، یا به مستأجر با قرارداد های اجاره بلند مدت بسپارد.با تفکر از طریق کلاه سبز، آنها در نظر دارند که آیا برای جذابتر شدن ساختمان، باید ساختمان را مجدداً طراحی کنند یا خیر. شاید آنها بتوانند دفاتر شیکی را بسازند که مردم در هر شرایط اقتصادی اجاره کنند. در عوض، شاید آنها بتوانند پول خود را در حالت کوتاه مدت سرمایه گذاری کنند و سپس زمانی که رکود بعدی اتفاق می افتد، ملک را با هزینه پایین تر خریداری کنند.رئیس جلسه، کلاه آبی تفکر را می پوشد، تا بحث را متداوم کرده و ایده ها را رشد دهد و مدیران دیگر را به تغییر تفکرات خود به دیدگاه های مختلف تشویق کند.پس از بررسی گزینه ها از دیدگاه های متعدد، مدیران تصویر بسیار دقیق تری از نتایج احتمالی بدست خواهند آورد و می توانند تصمیم خود را بر اساس آن بگیرند.مصطفی علوی نیکمصطفی علوی نیکSat, 23 Nov 2019 17:03:28 +0330