https://virgool.ir/feed/@akidfa2026-11-11 03:56:35https://files.virgool.ir/upload/users/2014833/avatar/EQmNDT.jpghttps://virgool.ir/@akidhttps://virgool.ir/@akid/خوش-حالم-wr13ubkknwuxاز اینکه می‌تونم دوست داشته باشم، خوش‌حالم.از اینکه می‌تونم حسی رو توی اعماق وجودم لمس کنم، خوش‌حالم.از اینکه می‌تونم گریه کنم، خوش‌حالم.از اینکه در این لحظه و مکان وجود دارم، خوش‌حالم.از اینکه دنیا و همه‌ی موجودات ریز و درشت، همه آنچه که می‌بینیم وجود دارن، خوش‌حالم.از اینکه می‌بینم، می‌شنونم و حس می‌کنم، خوش‌حالم.از اینکه ناراحت می‌شم، خوش‌حالم.از اینکه زندگی می‌کنم، خوش‌حالم.و در نهایت از اینکه روزی می‌میرم، خوش‌حالم.خوش‌حالم که می‌تونم خوش‌حال باشم.یه بچهیه بچهSat, 07 Jan 2023 13:26:36 +0330https://virgool.ir/@akid/هیولای-ناخواسته-kftbjgesj6pv یهو به خودت میای می‌بینی تبدیل شدی به چیزی که همیشه ازش فراری بودی. ویژگی‌هایی رو داری ناخواسته تو ارتباط با بقیه نمایش می‌دی که اگر خودت از سمت یه نفر دیگه باهاشون مواجه می‌شدی واکنشی مشابه‌، چه بسا ناسنجیده‌تری رو نشون می‌دادی. اینجاست که تازه می‌فهمی چقدر اطرافیانت فهمیده و آدم حسابی هستن.آدمیزاد موجود جالب و عجیبیه. احساسات، ترکیبات شگفت‌انگیزی رو می‌سازن. ترکیباتی که تا حالا درکی ازشون نداشتی. نه اینکه کلا ندونی چی هستن ولی شناختت فقط در حد اسم بوده یا اون طور که باید فهم و تجربه‌ی زیسته‌ای تا اون لحظه از عمرت ازشون نداشتی.من که اکثر اوقات تلاش می‌کردم واکنش هیجانی نداشته باشم، الان که به یه سری از اتفاقات بهتر نگاه می‌کنم می‌بینم که دقیقا هیجانی‌ترین واکنش‌ها رو داشتم. واکنش و فکری که اون لحظه فکر می‌کردم از فکر فرد مقابل درست‌تره و حالا می‌بینی که نه، حق با اون بوده.میشینی یه گوشه با خودت مرور می‌کنی. می‌نویسی، می‌خونی و از بقیه کمک می‌گیری. وای که چقدر خوبه وقتی آدم‌هایی رو داری که تو این جور موقعیت‌ها می‌تونی راحت باهاشون صحبت کنی بدون اینکه نگران باشی قضاوتت کنن. حقیقتا نعمت بزرگیه. اگر این جور آدما دور و برتون دارید، قدرشون رو بیشتر از قبل بدونید.آره خلاصه، همیشه اون چیزی که شاید مدت زیادی هم بهش فکر کردی درست نخواهد بود. بعضی وقتا فکر زیاد می‌بردت تو یه سیاه چاله که مدام بیشتر توش فرو می‌ری. در حالی که اون بیرون شرایط به این بدی هم نیست. بعد یه مدت اگر خوش‌شانس باشی، میای بیرون می‌بینی یه حرفی که چند بار شنیدی و حتی خودت هم قبلا بهش رسیده بودی رو، داری دوباره بهش بی‌توجه‌ای می‌کنی و انگار کلا اون لحظه فراموشش کردی و چنین چیزی اصلا وجود نداره.امان از فراموشی. الان دوباره پس ذهنمه که، رها کن بزرگوار. رها کن! اینقدر سخت نگیر همه چیز رو. از این دنیای غیر واقعی که بعضا تو ذهنت می‌سازی بیا بیرون. به قول انگلیسی‌ها "Go touch grass". چرخی بزن. کاری بکن. مشغول باش.فاز نصیحت گرفت. خلاصه اینا حرف‌هایی بود با خودم بیشتر. اون بچه‌ای که همیشه از زنگ انشا گریزون بود حالا چند وقتیه که میشینه تو یه سری دفتر فکرا و احساساتش رو خط خطی می‌کنه. امروزم با خودش فکر کرد که بذار این یکی رو منتشرش کنم. شاید یه نفر دیگه هم تا اینجای متن رو خوند و باخودش فکر کرد که «عه! منم همین‌طور». سرت رو بیش از این درد نیارم. مرسی که خوندی و همراهی کردی.جمله آخر هم اینکه، ما به امید زنده‌ایم. زندگی ادامه داره. شد دو تا که... آره می‌دونم ولی دیگه جدی بای. :)یه بچهیه بچهTue, 03 Jan 2023 19:34:12 +0330