https://virgool.ir/feed/@akbarzadeh99روزنامه نگار و مشاور رسانه‌ایfa2026-11-11 05:48:56https://files.virgool.ir/upload/users/248858/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@akbarzadeh99https://virgool.ir/@akbarzadeh99/ای-شیطونا-xmdxqqy89qjjزمان دانشگاه رسم بود بعد از امتحان با بچه‌ها وسط حیاط جمع می‌شدیم و از دستِ گُل‌مان پای برگه‌ی امتحانی می‌گفتیم. از نامه‌ی دراماتیکِ سراسر دروغ به استاد تا پاسخ‌های وارونه به سوالات. اغلب بچه‌ها نگران بودند که استاد ۹ را ۱۰ می‌دهد تا پاس شوند یا نه؟ فردا که نُمره‌ها می‌آمد معلوم می‌شد هیچ‌کدام‌شان حتی نزدیک به ۱۰ هم نبودند؛ یکی ۱۸، یکی ۱۵ و دیگری در بدترین حالت ۱۳! هیچ‌وقت دلیل آن‌همه اشکِ تمساح بعد از امتحان را نفهمیدم. آنها اگرچه درس‌خوان بودند اما خودشان را جای احمق‌ها جا می‌زدند و دوست نداشتند زرنگی‌شان به چشم بیاید. حالا بعد از تمام آن سال‌ها، طبقه‌ی متوسط #اقتصادایران شبیه‌ترین کاراکتر به بچه‌های #دانشگاه است. دائم از وضعیت مالی و نداری و #اقتصاد گلایه می‌کند اما تمام آخر هفته‌ها را #شمال است. با قسط و #وام دست و پنجه نرم می‌کند اما #کافه رستوران بعد از کار‌ش ترک نمی‌‌شود. حتی دیده شده برای فراخوان #فروش خودرو به ‌قید قرعه ۷۰ میلیون ناقابل جور کرده اما باز از #حقوق ناعادلانه‌اش می‌نالد. طبقه‌ی متوسط اگرچه روزهای بدی را می‌گذراند و سخت پول در می‌آورد اما آن‌قدرها که وانمود می‌کند #فقیر نیست. فقط از اختلاف فاحش درامد با طبقات بالا افسردگی گرفته و کمی هم نگران است به طبقات پایین کشانده شود. به تعبیری #امنیت اقتصادی ندارد. طبقه‌ی متوسط بیشتر از آنچه فقیر باشد، فقیرنمایی می‌کند؛ چیزی شبیه سایر #خلقیاتما_ایرانیان که تنها مختص خودمان است.Ali AkbarzadehAli AkbarzadehSun, 16 Aug 2020 12:26:39 +0430https://virgool.ir/@akbarzadeh99/کیارش-کرونا-و-کمی-زندگی-ujexzu1uxfjlبستری بیمار کروناییاین را از زبان رفیقم‌ کیارش می‌نویسم که دو سه روزی می‌شود از بند #کرونا رها شده و حالا پاکِ پاک است. ‌‌#کیارش می‌گفت: «روزای اول خیلی گُنگ بود. نمی‌دونستم قراره بمیرم یا چی؟ دکترا گفتن که از روز چهارم به بعد احتمال داره درد از یه جایی بزنه بیرون! شاید از سر، یا از کلیه‌ها یا با #تنگی نفس از ریه‌ها شروع شه. اگه زد که پاشو بیا #بیمارستان اگرم نه که #قرنطینه بمون. وضع جالبی نبود. راستش انتظار برای درد که شاید منجر به مرگ بشه خیلی ترسناکه. سه روز گذشت ولی درد پیداش نشد. رفقا ترسیده بودن و جلو نمی‌اومدن. شاید اینم یه نوع #فاصلهگذاریاجتماعی بود. البته دورادور جویای حالم بودن. منم خوب بودم و از تمام حواشی کرونا فقط همون #خستگی و بی‌حالی رو داشتم، همون که قبلا هم داشتم. اصلا نمی‌شد از روی مبل بلند شم که این قبل کرونا هم خیلی برام سخت بود. صبح‌ها حس دوش گرفتن نداشتم که خب قبلا هم همین مدلی بودم. همه مثل فیلم #جهانبامنبرقص مشغول زندگی بودن و من مثل جهانگیر در انتظار مرگ. بدون درد و خون‌ریزی. به قول شما بی‌علائم اما ناقل. درست وقتی که فکر کردم کرونا رو شکست دادم و اوضاع روبه راهه یه دفعه ناغافل یه #عطسه همه چیزو بهم ریخت. ترسیدم، غرورم شکست. آخه آدم چقدر ناتوانه؟ البته عطسه مشقی بود. ولی هرچه بود تموم شد. تسلیم زندگی بودم و همچنان هستم. مثل اونجا که شاعر میگه: چو تخته پاره بر موج رها رها من.»‌‌این کیارش ما است یکی مثل خودمان که زمانه را به ساز خود رقصانده و گاهی هم به ساز زمانه رقصیده. #سیگار را کم کرده و بیشتر #پیاده_روی می‌رود، دو هفته‌‌ای عَرق #عزرائیل را درآورد اما بی‌خیال زندگی نشد. حالا بیشتر به آسمان نگاه می‌کند، مادرش را بیشتر می‌بیند و بعد از خوردن هر دانه گیلاس بلند می‌گوید: خدایا شکرت!Ali AkbarzadehAli AkbarzadehSun, 16 Aug 2020 12:18:06 +0430