<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های اهزه</title><link>https://virgool.ir/feed/@ahz</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:05:09</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>اهزه</title><link>https://virgool.ir/@ahz</link></image><item><title>درد خاموش</title><link>https://virgool.ir/@ahz/درد-خاموش-xxlo2tdrier5</link><description>این قسمت: سواد سفید، سواد سیاهآموزش و پرورش قدمگاه توسعه و گذرگاهی برای رسیدن به یک جامعه انسانی و فرهنگی است.نهادی که قرار است شهروندانی با سواد و با فرهنگ و اخلاق مدار و مسولیت پذیر تربیت کند.اما گویی امروز سیستم آموزش، دچار یک بیماری و درد خاموش گشته وآن فقدان سوادسفید است.و می توان گفت آموزش و پرورش در عین باسواد کردن افراد،  افرادی  بی سواد را  تحویل  جامعه می دهدخواندن و نوشتن و گرفتن مدرک( سواد سیاه) که پایین نوع سواد است گویی مهمترین رسالت آموزش و پرورش شده در حالیکه اثربخش ترین سواد،سواد سفید است که دانش آموز همراه با گرفتن مدرک، درک و شعور اجتماعی و اخلاق انسانی و سواد فرهنگی را می آموزد.انباشتی از اطلاعاتِ فاقد ِدانش که نه تنها سواد ادراکی را افزایش نمی دهد  بلکه تنها قوه حافظه را تقویت می کند موجب شده دانش آموزانی مدرک گرا تربیت کنیم نه درک گرا.فاصله گرفتن بین علم و اخلاق، درد خاموشی است که امروز جامعه ما را فراگرفته و کار را به آنجا رسانده که ملاک برتری و سنجش افراد تنها براساس مدرک گرایی باشد نه درک گرایی.این نوع از سواد که باعث می شود افراد جامعه مسولیت پذیر و متعهد و اخلاق مدار نباشند و نه تنها موجب توسعه فرهنگی نخواهد شد بلکه جامعه را با یک عقب گرد و ( تاخر فرهنگی) مواجه خواهد کرد.امروز پیوند سواد سیاه با سواد سفید یک ضرورت اجتماعی است و اگر می خواهیم بهروری آموزش و پرورش افزایش یابد، باید تلاش شود تا با برنامه ریزی مناسب و کاهش کتب درسی شرایطی فراهم گردد تا دانش آموزان علاوه بر مدرک درسی ، درک اخلاقی را هم بیاموزند</description><category>اهزه</category><author>اهزه</author><pubDate>Mon, 19 Aug 2024 18:29:54 +0330</pubDate></item></channel></rss>