<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های احمد شفیع زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@ahmadshafizadeh93</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:38:03</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/106376/avatar/JrAxZs.png</url><title>احمد شفیع زاده</title><link>https://virgool.ir/@ahmadshafizadeh93</link></image><item><title>از مصاحبه نترس، اون دوستته</title><link>https://virgool.ir/@ahmadshafizadeh93/از-مصاحبه-نترس-اون-دوستته-yqvrnvbtahfn</link><description>شاید با دیدن موضوع متن به خودت بگی که این دیگه چه مطلبیه چرا باید بخونمش مگه میشه مصاحبه دوست من باشه و بعدش هم یاد کلی استرس و بدبختی‌های مصاحبه بیفتی، اما من میخوام تجربه‌های خودم و دیدگاهم رو نسبت به مصاحبه برات بگم شاید روت تاثیر داشت و مصاحبه از یک جلسه‌ی پر‌ استرس به یک دوست تبديل شد.تقريبا چهار سال پیش بود که با ورود به دانشگاه با برنامه نویسی آشنا شدم و حس کردم دقیقا همون چیزیه که دوستش دارم و میخوام شغل آیندم باشه، بعد از مدتی هم رفتم سراغ برنامه نویسی اندروید و شروع کردم پروژه گرفتن و کار کردن تا اینکه چهار سال گذشت و حس کردم خب وقت اون رسیده که برم تهران و دنبال کار، قبل از اینکه بیام تهران فکر میکردم من به اصطلاح خدای اندرویدم و قطعا میتونم به یک شغل خوب برسم ( هر چی باشه چهار ساله که دارم کار میکنم) بخاطر همین شروع کردم رزومه دادن.رزومه ها یکی پس از دیگری رد شدن تا اینکه چند تا شرکت تماس گرفتن و دعوتم کردن برای مصاحبه، اولین مصاحبه بود که با کلی شوق و ذوق رفتم و حقوقم رو مبلغی که میخواستم نوشتم و بعد مدیر پروژه اومد و نسبت به من لطف داشت و بهم یادآوری کرد که اصلا اونقدر که فکر میکنم نمی ارزم راستش رو بخواید باورم نشد گفتم حتما درست متوجه توانایی‌های من نشده تا اینکه رفتم مصاحبه بعدی و بعدی و با سوالاتی که ازم شد خودم فهمیدم که واقعا هیچی نیستم و انگار تمام چهار سال داشتم کار هایی میکردم که الان اصلا به کارم نمیاد.بعد از این داستان چند روزی خودم رو باختم تا اینکه تصمیم گرفتم مصاحبه رو به دوست خودم تبدیل کنم از اونجا به بعد تمامی چیزهایی که از من پرسیده میشد بعد از جلسه یادداشت میکردم و سعی میکردم تمامی چیزهایی که بلد نیستم رو یاد بگیرم تا اینکه رفته رفته دیگه چیز زیادی تو هر جلسه مصاحبه نبود که من بلد نباشم و مصاحبه رفتن ها به بهترین چیز برای پیشرفت من تبدیل شد و در نهایت هم به چیزی که میخواستم رسیدم.خوب بیاید یه جمع‌بندی داشته باشیم۱) مصاحبه در هم شکننده ی غرور :شما تا در عمل به چالش کشیده نشيد نمیتونید متوجه توانایی های خودتون بشید۲) مصاحبه یک معلم خبره :واقعا مصاحبه میتونه به آدم جهت بده شاید خیلی سخت باشه تا خودمون بفهمیم دقیقا باید چی یاد بگیریم و روی چه موضوعاتی مسلط بشیم ولی مصاحبه به راحتی به ما میفهمونه دقیقا باید از کجا شروع کنیم و ضعف های ما کجاست۳) مصاحبه راهی برای سنجش :وقتی که مصاحبه میری به مرور با یه تعداد زیادی شرکت و مدیر پروژه برخورد میکنی که از نوع سوالات اونا میشه خیلی چیزها رو فهمید و با سطح کار شرکت آشنا شد و این میتونه در تصمیم گیری ها خیلی کمک کننده باشه.</description><category>احمد شفیع زاده</category><author>احمد شفیع زاده</author><pubDate>Sun, 26 Apr 2020 23:27:05 +0430</pubDate></item></channel></rss>