https://virgool.ir/feed/@ahmad.rad4fa2026-11-12 02:49:08https://files.virgool.ir/upload/users/495410/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@ahmad.rad4https://virgool.ir/@ahmad.rad4/درخت-کنار-a35tc8qtspqtتو حیات خونمون یه درخت کنار داشتیم.دایی بابام کویت بود یه سری چند تا کنار کویتی با خودش میاره سوغات. کنارای کویتی خیلی بزرگ‌تر از کنارای محلی بودن؛ هرکی اون موقع کنار کویتی گیرش میومد حکمش کمتر از خوردن موز نبود. خلاصه هسته اون کنار رو میکارن تو باغچه حیاط خونه.درخت کنار پا به‌پای من تو حیاط بزرگ شد ... بعد از چند سال از ارتفاع یک‌متری به بعدش دوشاخه شد بطوریکه می تونستی وسط اون قاشش بشینی و ژست بگیری.درخت کنار و من در 5 سالگیدرخت کنارمون قد کشید و بزرگ شد. از دی‌ماه کم‌کم کنار می‌داد تا عیدنوروز. کنار خونمون مزه عجیبی داشت. خوشمزه‌ترین کنار دنیا رو داشت یه مزه خاص. نه ترش و نه شیرین و نه کاملا گس.چه روزهایی که من بعد از مدرسه به‌تبع کارتون دکتر ارنست هوس خونه درختی می‌کردم و می‌رفتم بالاتر از اون قاش می‌نشستم؛ گاهی مشق می‌نوشتم و کنار می‌خوردم. من هیچ‌وقت کنارِ رو زمین افتاده نخوردم همیشه باید خودم می‌چیدم تا به دلم مزه بده. هنوز هم همینطوره. درخت کنار شبیه ما آدماست دوتا یه جور محاله پیدا کنی.درخت کنارمون خونه‌ی حدود هفتاد، هشتاد شایدم صدتا گنجشک هم شده بود. گنجشک‌ها علاقه خاصی به درخت کنار دارن ... توی هیچ درختی به‌اندازه کنار مأوا نمیگیرن.بزرگتر که شد یه قسمتی از شاخه‌هاش از روی دیوار افتاده بود بیرون توی کوچه و همین شده بود که گوشه دیوار حیاط ما همیشه پر از سنگ و دمپایی بود که بچه‌های کوچه بابت کنار پرت می کردن سمت درخت. اون سالها ظهرهای زمستون اکثراً ابری بود . شب تا صبحش بارون زده بود. شاخه‌ها، برگ‌ها، کنارها همه شسته شده و تمیز. بچه‌های تایم صبحیِ مدرسه بعد از ناهار با دمپایی هاشون پای دیوار بودن. خوش شانس ترینشون کسی بود که بعد از پرت کردن لنگِ دمپایش، هم کنار میریخت زمین و هم لنگ دمپاییش بین شاخه و خارهای درخت گیر نمی کرد. برای اینکه بچه‌های کوچه رو پراکنده کنم می‌رفتم روی دیوار حیاط. عُجب و غرور وصف‌ناپذیری داشتم بابت حس مالکیت درخت کنار. من رو دیوار، بچه‌ها پایین تو کوچه؛ مثل شاه و رعیت بودیم. وقتی می‌گفتم سنگ نزنید به درخت، دمپایی پرت نکنید که اگه گیر کرد بهتون نمیدم میدونستم بی فایدس! مزه کناری که زیر زبونشون رفته بود کور و کرشون کرده بود. میگفتن خودت پس برامون کنار بنداز. منم در اوج بدجنسی کنارای سبز و نارس رو براشون می‌چیدم پرت می‌کردم تا شاید بی‌خیال بشن اما گول نمیخوردن میدونستن که واقعیت چیزی نیست که من بهشون القا میکردم! کُنار سبزا رو هم می خوردن و می گفتن: «کنار غُلبِه بندا » . غلبه به کنارای درشت و رسیده می‌گفتند. امان از این کنار غلبه ... مزه بهشت می‌داد. یه بار خونه رو رنگ آمیزی کردیم. نقاش یه پله چوبی بزرگ دو طرفه داشت. بعد از چند هفته که کارش تمام شد پله‌ش موند خونه ما و چون کار جدید نگرفته بود تمایلی به بردنش نداشت و ما هم اصراری به تحویل دادنش نداشتیم. با اون پله میشد به اون کنارای بالای بالای درخت که خیلی خوب آفتاب خورده بودن و غُلبه شده بودن دست پیدا کنیم.درخت کنار دیگه خیلی بزرگ شده بود جوری که تمام حیاط رو برده بود زیر سایش. و فضای خونه رو خفه کرده بود. برگ ریزون درخت ، عن گنجشک‌ها باعث می‌شد همیشه حیاطمون کثیف باشه. مادرِ من خسته از حیاط کثیف و منم تنبل از کمک در تمیز کردن حیاط، فکر بریدن درخت افتاد تو ذهن خانواده.یک روز جمعه درخت رو از کمی بالاتر از قاشش بریدند.کنار بریده شد.احتمالاً گنجشکا غروب اومدن و دیدن خونشون نیست و آواره شدن.اون سال ما خبر نداشتیم که در سالهای بعد گرد و خاکهای خوزستان در راهه... نمیدوستیم پاییز و زمستون چشممون به آسمونه و گوشمون به رادیو اورشلیم تا کِی ابرا از بالای مدیترانه بارور میشن و بیان خوزستان که ببارن.نمیدونستم بعداً ممکنه دلتنگ بالا رفتن از تنه و کنارای غُلبَش بشم.نمیدونستم کنه‌کارپوسهای بی خاصیت که شبانه یک متر مربع رشد میکنن قراره احاطمون کنن.و هزار و یک نمیدونستم دیگه.برگ ردن کتاب تن تن میلو زیر درخت کنارهنوز که بعضی اوقات اتفاقاتِ بدِ عجیب غریب برام میوفته تو دلم میگم این آه یکی از اون گجشکاست!الان که فکر میکنم اگر تمامی دامنه زاگرس رو با دستام درخت بکارم شاید هیچ وقت بازم جایگزین درخت کنار خونمون نشه.درختای کنار شبیه ما آدمان.تکرار ناپذیرن.پیک زمین #پیک زمینAhmad RadAhmad RadTue, 20 Apr 2021 17:06:28 +0430https://virgool.ir/@ahmad.rad4/ماه-adasedirristماه‌ در‌ آسمان بود و من فکر میکردم: از کی و کجا اینقدر تنها شدم، خوشحالی هایم را کجا گم کردم.امشب بعد از هفت سال شبگردی کردم! تنها.یادم افتاد که مدتهاست از فکر کردن میترسم، از شب میترسم.امشب اما لذت بردم.سیاهی شب و نقطه روشن ماه: درون من بود که به وسعت آسمان، روبرویم اکران شده بود.درون من که احتمالا در سال‌های دور تلالو داشت الان سیاهی مطلق بود که زمان و خودم مسبب آن بودیم.حالا اما ماه : باقیمانده روشنایی گذشته و آن ستاره کوچک کنارش پاندورای من بود همان پاندورایی که انسان به آن دلخوش است:عشقتصمیم گرفتم راهم را عوض کنم،تصمیمی که مدتهاست به آن فکر میکنم.Ahmad RadAhmad RadFri, 01 Jan 2021 16:49:51 +0330https://virgool.ir/@ahmad.rad4/مرثیهای-سی-علی-طاهری-tzsy3rrw3osrکارت پروازی که رفتم شهرمیگن انسان با وجودی که سالیان سال بر اساس علم و تحقیق و اسطرلاب میشدونس زمین گردی، ولی تا اولین بار نره فضا و به چشم خوشی ندیت، خاطری امن نوبی. انسان رفت فضا ا پنجری سفینه‌ی سیل که و مخابره به ایستگاه زمين:ها.. زمین گردی. تمام.سه سال پیش جاسک بیدم... موقع واگشته حدود سعت 3 یها بی موبایلم زنگ خه...علی روشن بی... وقت زنگ زدنی سیم عجیبی بی ... جوابم دا:سلام... چخبر... خوبیه... ا علیت خبر هه!گفتم یه هفته ده روز پیش... نه... چطوگفتی گازی گرفته فوت کرده...باورم نکه... قطم کهزنگ زه سی امین:الو سلام... امین... چخبر... کجانه...بی مقدمه:ا علی چخبرگفتی : همونه که اشنفیدتن درستن...گفتم یعنی چه... یعنی چه...گفتی یعنی دیگه علی نیدیگه علی نی... دیگه علی نیو واقعانم دیگه علی نبیدی...یکروزم ا مرگی گذشته بیحس تعلیق و باورناپذیریم دیمم بی تا روزی که رفتم شهر سر خاکش.علی فوت که.تمامروز مراسم علی، خاکسون جدید بهبهو - دریزکواو روزی حدود 250 کیلومتر طول مسیر تا رسسیم بندر.. صندلی عقب... عینک سر چشمم... بی‌صدام گرییدقیقا مثل الان که یها مینویسم..اشکم بی اختیار جاری«ای خوش آن خسته که از دوست‌ جوابی دارد…» مه خسه ، دوست هم رفتهعلی طاهریدیگه نیسه که کشفیاتم سیت بفرستمدیگه نیسه که آهنگ سیت بفرستمدیگه نیسه که بشیم شنودیگه نیسه که بشیم شوخوسدیگه نیسه که وقتی نامجو میگو حبل المتین گیسَت... تو بگه سشووواررر سشوواردیگه نیسه که عرق بخوریم که زمی و آسمو جای عوضبودیگه نیسه که زنگ بزنم 25466 وُ مامانت گوشی ورگره و بوگو علی.... احمدندیگه نیسه که بشیم ت حیات خلوت سگار بکشیم و تو زنگ بزنه سی امین راد که نمیه بشیم بیلیارد؟حیاط خلوت خونه مامدونه آخرین بار که حسرت نبودنت خرده بعد دیتنه فیلم تنت بی؟ ! که مه بندر تنت ببینمُ تو یاسوج (لعنت بهش) وُ اَ شوقُ گیجی ماجرای فیلم نولان کیف کنیممیلیون‌ها خاطری دیگه ت ذهنم ثبتی وو دلم نمی بینویسم"دنیا خوش استُ مال عزیزستُ تن شریف لیکن لیکن رفیق بر همه چیز مقدم "رفیقی که ره.ما موندیم و یاد و خاطراتی که گاهی با اشک و گاهی هم با خنده مرور ومبو.شیراز آخرین دفی که باهم بیدیم گفتت یادم نمی آخرین بارم چگه ترسسه،کاش وقتی مرگ از دودکش بخوری امی سراغت ترسست بی وو بیارومبیده.Ahmad RadAhmad RadThu, 24 Dec 2020 13:01:00 +0330