<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Ahmad Hatami</title><link>https://virgool.ir/feed/@ahmad.hatami.74</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:47:03</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3945/avatar/Ffy3dg.png</url><title>Ahmad Hatami</title><link>https://virgool.ir/@ahmad.hatami.74</link></image><item><title>مورد تعریف قرار گرفتن</title><link>https://virgool.ir/@ahmad.hatami.74/مورد-تعریف-قرار-گرفتن-lds9fhq8sdgj</link><description>خیلی وقتا پیش میاد که تو ذهن خودم فقط منتظر اینم که ازم تعریف بشه.دوست دارم فردی که راجع به من صحبت میکنه خوبیامو بگه و وقتی گفت یه حس رضایت یا یه چیزی مثل غرور درون خودم حس میکنم.فکر نمیکنم فقط من اینجوری باشم.حالا راجع به حس بعدش شاید متفاوت باشن افراد ولی این حس مقبولیت باید تو اکثر آدما باشه.سوالی که مطرحه برام اینه که این طرز تفکر که کاراتو جوری انجام بدی که مردم ازت تعریف و تمجید کنن درسته یا باید تغییرش داد.البته میدونم اینکه صرفا کاراتو برای جلب توجه و جلب رضایت مردم انجام بدی درست نیست ولی نمیشه هم گفت که کلا نباید در نظر گرفت این حس و تفکراتی که تو ذهنمون هست راجبش.چون‌ آدم واسه انجام دادن کاراش نیاز به یه انرژی مثبتی داره شاید بشه انگیزه گفت بهش که البته نمیگم همه اون انگیزه رو از این حس گرفتا ولی یه قسمتیشو میشه.پس شخصا اگه بخوام به یه نتیجه ای برسم اینطوری میشه گفت که نباید صرفا رفتار آدم جوری باشه که به اصطلاح مردم خوششون بیاد و بگن آفرین چه آدم خوب و کلی صفت مثبت دیگه ازین قبیل.این قضیه شاید خیلی از منت هایی که سر همدیگه میزاریمم در بر بگیره.چون منت میزاریم که‌ بگیم من این کار رو برای تو انجام دادم تا نشون بدیم کار خوبی کردیم و آدم خوبی هستیم.اگه نظری دارید در این رابطه خوشحال میشم بهم بگید.</description><category>Ahmad Hatami</category><author>Ahmad Hatami</author><pubDate>Wed, 28 Mar 2018 12:43:05 +0430</pubDate></item><item><title>سیاه چاله</title><link>https://virgool.ir/@ahmad.hatami.74/سیاه-چاله-ioarqud4gp5o</link><description>مستند جالبی هست به اسم cosmos space time odynesiیه مستند علمی با ساخت فوق العاده خوبه.امشب یه قسمتشو دیدم.میگفت وقتی به آسمون نگاه میکنیم انگار داریم گذشته رو می بینیم.چون ما در واقع نوری رو میبینیم که از ستاره یا هر چیز دیگه ای بیرون کهکشان ساطع شده و زمانی رو سپری کرده تا به ما برسه.راجع به سیاه چاله قبلا تو کتاب تاریخچه زمان خونده بودم ولی دیدنش به فهمیدن قضیه خیلی کمک کرد.سیاه چاله وقتی به وجود میاد که یه ستاره خیلی بزرگ انرژی هسته ایش تموم بشه و در واقع عمر ستاره تموم شه.اینطوری جاذبه اون ستاره فقط باقی میمونه و ستاره رو از بین میبره و مثل سینک ظرفشویی میکشه تو ستاره رو.جاذبه باقی مونده اون ستاره باید خیلی زیاد باشه که سیاه چاله شکل بگیره.درون سیاه چاله چه خبره معلوم نیست هنوز ولی یه تئوری هست که درون سیاه چاله هم ممکنه بازم یه سیاه چاله دیگه وجود داشته باشه.و اینکه شاید ما خودمون درون یه سیاه چاله قرار داشته باشیم.</description><category>Ahmad Hatami</category><author>Ahmad Hatami</author><pubDate>Sat, 03 Feb 2018 22:20:06 +0330</pubDate></item></channel></rss>