https://virgool.ir/feed/@afjournal.irfa2026-11-11 06:38:21https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@afjournal.irhttps://virgool.ir/@afjournal.ir/httpafjournalircommunication-skills-mvxerwfhrmhzمدتی است با دوستانی که در حوزه هنر و صنایع دستی فعالیت می کنند، مرتبط شده ام. وقتی پای صحبت های آنان می نشینم به نوعی یک موضوع مشترک توسط همگی آنان مطرح می شود :مهارت های "دست" یا همان مهارت های فنی و سخت بسیاری از هنرمندان نسل جدید نسبت معکوس با مهارت های ارتباطی (نرم) آنان دارد.به عبارتی در طیف وسیعی از جامعه این عزیزان، این واقعیت مشاهده شده که هر چه میزان توانایی فنی و "مهارت دست" در این هنرمندان قوی می باشد، متقابلا مهارت های ارتباطی و مشتری مداری ایشان ضعیف است و بالعکس زمانی که مشاهده می کنیم مهارت ارتباط با مشتری در گروهی(1) از هنرمندان جوان و نسل جدید بسیار قوی و تحسین برانگیز است، با ضعف های فنی و نقصان در کارهای این گروه مواجه می شویم که نشان می دهد از مهارت های ارتباطی صرفا برای پوشش نقص فنی استفاده شده نه به عنوان یک مزیت و مهارتِ نرم در کسب و کار. این موضوع که در دنیای امروز، مهارت های سخت و نرم همواره دارای یک هارمونی موزون و متناسب می باشند(2) در نظام و سیستم های یادگیری ما متاسفانه امری مهجور و فراموش شده است و به صورت هدایت نشده بر اساس خصلت های فردیِ پرورش نیافته افراد، رشدی سازمان نیافته پیدا کرده است .اگر بخواهیم حرفه ای بودن در هرکاری را با فرمولی بسنجیم می توان از فرمول زیر تاحدی الهام گرفت:امتیاز یک فرد حرفه ای = امتیاز مهارت های فنی (33)+امتیار مهارت های ارتباطی(33)+هوش هیجانی و ذهن تجاری(17+17)=100(1) متذکر می شوم، موارد مذکور در بالا در گروه و طیف هایی مشاهده شده و قابل تعمیم به کل هنرمندان عزیر جوان نیست و صرفا با هدف توجه به مهارت های نرم به اندازه مهارت های سخت عنوان گردیده است.(2) مهارت های سخت برای ایجاد حرفه و شغل و مهارت های نرم برای نگهدای و حفظ طول عمر آن حرفه مورد نیاز است.ع.فرزانهع.فرزانهTue, 25 May 2021 12:54:59 +0430https://virgool.ir/@afjournal.ir/httpsiranteleworkir-z1wgcpkee8zyمدتی بود که میخواستم سامانه ای برای ارتباط علاقمندان به صنایع دستی و هنرمندان این حوزه ایجاد نمایم. چرا که شبکه های اجتماعی مانند اینستاگرام و تلگرام اگرچه رونقی دوباره به این حوزه بخشیده اند ولی فاقد یک سیستم منسجم و دایرکتوری محور بوده و سوابق مذاکرات، طبقه بندی استانداردی در حجم بالای مراودات نخواهد داشت. هدف من ایجاد محلی بود، که که در وهله اول هنرمندان با قراردادن سوابق و نمونه کارهایشان، بتوانند از زمان های آزاد خود برای دورکاری استفاده کرده و سفارش کار دریافت کنند و علاوه بر آن هنرمندان فرهیخته و ماهر ولی گمنام در یک بستر، تجمیع و دور هم گرد آیند. پلتفرم ایران دورکاری بر همین اساس تهیه شده و سفارش دهندگان در زمینه های تولید محصولات هنری و صنایع دستی ، آموزش مجازی در این زمینه ها و طراحی و مدل سازی مرتبط، سفارش های خود را ثبت و از هنرمندان دورکار، خدمات حرفه ای دریافت می کنند .کل مراحل ثبت سفارش توسط سفارش دهنده، ارائه پیشنهاد قیمت و زمان توسط دورکار و ... در این سامانه مکانیزه بوده و نیازی به ملاقات حضوری یا تماس تلفنی تا پایان انجام سفارشات و تحویل آنها نمی باشد . هنرمندان می توانند در سایت فوق به صورت رایگان ثبت نام و پروفایل اختصاصی خود را تکمیل نموده و بر اساس مهارت هایی که ثبت می کنند، سفارش دریافت و سپس بر اساس علاقمندی و توانمندی خود، پیشنهاد ارسال کنند . آدرس سامانه فوق www.irantelework.ir می باشد.ع.فرزانهع.فرزانهSat, 01 May 2021 18:08:28 +0430https://virgool.ir/typewriter/httpafjournalirzob-xosdx5vlbwhyوقتی عنصری هر چقدر با ارزش و موثر به عنوان یک جزء با عنصرِ کلی ترکیب می شود، تجزیه و جداسازی به فرایندی سخت و در بسیاری از موارد غیر ممکن تبدیل می شود. زمانیکه من به عنوان پرسنل یک سازمان یا شرکت، تمام فکر و زمان خود را به محل کارم اختصاص بدهم و در خارج از محیط کار نیز به آن استمرار ببخشم، به مرور با سازمانم ترکیب و به اصطلاح در آن ذوب می شوم. پس از تکمیل این فرایند، تصمیمات شخصی، حرفه ای، اجتماعی و خانوادگیِ من نسبت به آینده ام تابعی از تصمیمات سازمان و مسیر آن می شود و کم کم استقلال فکری، اعتماد به نفس و توجه به توسعه فردی در من از بین می رود. دنیای من کوچک و محدود به اندازه سازمانم می گردد و آنچه به من افزوده می شود ترس از از دست دادن این دنیای کوچک و فقط محدود به آن می شود. کم کم مهارت های عمومی و نرم من ضعیف و ضعیف تر می شود و مهارت های تخصصی و سخت من صرفا بر اساس اهداف سازمانم (و نه بر اساس علاقه، توانمندی و استعدادهایم) پرورش یافته و تقویت می گردد و به عنوان جرئی از کل، صرفا در صورت قائل شدن ارزش از سوی کارفرما، برای خودم ارزش قائل می شوم و ... در نهایت در خوشبینانه ترین حالت آنچه برایم باقی می ماند یک شغل است و نه حرفه .چرا که من مدتهای زیاد این واقعیت را در نظر نگرفتم که شغل وابسته به سازمان و حرفه وابسته به خودم می باشد. حرفه آن موجودیتی است که می تواند در خارج از دایره پست ها و عنوان های شغلی نیز زنده مانده و به حیات خود ادامه دهد. شغلِ کسی که با این توصیف در سازمانش ذوب می شود، به محض خروج همیشگی از یک سازمان به سرعت میمیرد، گویی هیچوقت زنده نبوده است.کل آنچه در این جا بیان شد مثالی از ذوب شدن در سازمان یا شرکتهایی است که کارفرما یا مالکانِ آن به جای داشتن رویکردی سرمایه ای به منابع انسانی، نگرشی ابزاری به آنها دارند. ابزاری گاه یکبار مصرف و گاهی موقت و در بیشتر اوقات توام با "رها کردن آنان در تاریکی صندوق عقب خودرو خود، پس رفع مشکل و طی مسیری کوتاه".ترکیب و ذوب شدن در این گونه سازمانها را باید عملی مخرب و مانعی برای رسیدن به آرزوها در نظر گرفت و در نهایت، این ما هستیم که انتخاب می کنیم که با سندرم های "عشق ورزیدن به تشویق های کوتاه مدت" و "لذت از دیده شدن به هر بهایی"، زندگی شغلی کوتاه داشته باشیم یا یک زندگی حرفه ای طولانی در مسیری نه چندان آسان ولی منتهی به کامیابی و موفقیت پایدار.ع.فرزانهع.فرزانهTue, 02 Mar 2021 21:51:15 +0330https://virgool.ir/@afjournal.ir/httpafjournalirsoftskills-2-hi7ehusja1nuدر بسیاری از موارد شاهد آن هستیم که کارفرمایان و مدیران به مهارت های عمومی و نرم کارکنان مجموعه خود کم توجه هستند و نه تنها در جهت توسعه این مهارت ها اقدامی نمی کنند، بلکه در سیستم جذب نیز رویکرد آنها صرفا معطوف به مهارت های سخت و تخصصی کارکنان است . واقعیت این است که مهارت های سخت شرط لازم برای قرار گرفتن در یک جایگاه شغلی است و مهارت های نرم از شرط های کافی برای حفظ آن موقعیت شغلی و حرفه ای است . متاسفانه همسو کردن منافع کارفرما با پرسنل امروزه مد نظر مدیران نبوده و فقط مهارت های سخت است که ملاک تامین منفعت فرد یا سازمان در نظر گرفته می شود و به همین دلیل حفظ موقعیت کارکنان در جایگاههای شغلی شان، هیچ اولویتی در فرایند های سازمانی نداشته و این نکته پنهان می ماند که عواقب و مضرات تعویض و جایگزینی مستمر کارکنان صرفا متوجه پرسنل نخواهد بود و هزینه های زمانی و فرصت از دست رفته بسیاری نیز به کارفرمایان تحمیل می کند ومنجر به افزایش قیمت تمام شده فرایندها یا پروژه ها می شود .ع.فرزانهع.فرزانهTue, 09 Feb 2021 12:41:06 +0330https://virgool.ir/@afjournal.ir/httpafjournalirkhodkamelpendari-jrrhpojbfci7اعتماد به نفس کاذب، خودشیفتگی، بیگانه شدن با تحقیق ومطالعه، عدم وجود مهارت در پروتکل سازی و اعتقاد نداشتن به آن، کوتاهی در خودشناسی، خودباوری بیش از اندازه، همه می توانند از عوامل منجر به خودکامل پنداری شوند و گاهی نیز خودِ اینها، نتایج فرایندخودکامل پنداری هستند. این پدیده  فرهنگی، سالهاست پس از رسوخ در جامعه ما، در وجود بسیاری از افراد، چه پیر و چه جوان نهادینه شده است. بسیار شنیده اید فردی می گوید : این کارِمن یا این محصولِ من در ایران یا جهان تک است ، ....بهترین است ، برای اولین بار است و ... این عبارات را در اکثر اوقات از اشخاصی می شنویم که سالهاست دچار یکی از موارد بالا هستند . اگر از آنها بپرسید در این مورد تحقیق کردی ؟ بیشتر با این پاسخ مواجه می شویم : بله انجام دادم اصلا این مورد نیست، وجودنداشت، موردِمن اولین بار است... مشابه نداردو غیره.علاقه شدید به مطرح شدن در یک رنکینگ ذهنی موجب می شود تحقیق و پژوهش را برابر با کپی برداری بدانیم تا الگوبرداری ! و حتی اگر کپی برداری نیز کنیم ، کپی بردار خوبی نخواهیم بود. دوری از مطالعه و عدم شناخت پروتکل های جهانی نیز به مرور مارا به سمت خودشیفتگی و اعتماد به نفس مجازی هدایت می کند. خودکامل پنداران در نهایت دنیایی می سازند محدود به زندگی با دانسته های موجودشان، و حس انزجار از توسعه فردی مطابق با معیارهای جهانی در آنها همانند یک ویروس، یا بیماری قانقاریا هرروزه بخش جدیدی از ذهن و وجودشان را درگیر می کند .یک واقعیت خاکستری: خودکامل پنداران اگرچه دچار توهم قرار گرفتن در رتبه های جهانی هستند ولی در حقیقت به مرور تبدیل به ضعیف ترین انسانها در دیپلماسی و ایجاد ارتباطات توسعه دهنده خواهند شد و این دقیقا مشکلی اساسی و از عوامل کلیدیِ عقب ماندگی امروزِ کشور به شمار می رود.آنان رابینسون کروزوئه ای گرفتارشده در جزیره ای به مدت شاید نیم قرن می باشند و تنها ارتباط شان به صحبت با "جمعه" خلاصه خواهد شد...ع.فرزانهع.فرزانهSun, 13 Dec 2020 10:15:57 +0330https://virgool.ir/@afjournal.ir/بهترین-نفرِ-دوم-کیست-ftojucjz0e7iبرای بسیاری از ما پیش آمده که با تلاش موجب موفقیت فرد یا سازمانی شده ایم یا حداقل سهم  و نقش زیادی در آن داشتیم ولی به تنهایی هیچگاه به موفقیتی مشابه نرسیدیم . آیا این یک نقطه ضعف یا یک نارسایی است ؟ نظر من کاملا برعکس این است ! این یک استعداد و یک نوع سبک در وجود و نهاد بسیاری از اشخاص می باشد که بهترین نفر دوم هستند . این اشخاص شاید هیچگاه یک استاد یا یک کارآفرین موفق نباشند ولی نقطه اتکاء همین افراد یا سازمان ها و شرکتهای خود به حساب می آیند . توانمندی این افراد بهترین نفر دوم بودن و حرکت در سایه هاست . کارشناسانی که موجب تکمیل روسای خود و تکیه گاهی برای آنان می باشند و رمز موفقیت خودرا صرفا در ایجاد منافع مشترک با سازمان متبوع می پندارند . حتما به شرکتها و سازمانهایی برخورد کردید که 90درصد کارهای تاثیر گذار و کلیدی، توسط 10درصد کارکنان و آن هم در پشت صحنه انجام می شود . این انسانها بهترین نفرِ دوم هستند ...ع.فرزانهع.فرزانهTue, 24 Nov 2020 19:08:21 +0330https://virgool.ir/@afjournal.ir/ترکیب-مهارت-های-عمومی-و-تخصصی-نیاز-آینده-محیط-های-کاری-zpmfrzbhqr19آینده محیط های کاری به سمت و سویی می رود که کارفرمایان ترجیح می دهند از متخصص هایی استفاده کنند که با ترکیب مهارت های فنی و غیر فنی برای سازمان و محیط، ارزش افزوده ایجاد کنند . ضمن اینکه پیش بینی شده است که از سال ۲۰۲۱ سالانه حداقل ۳۵ % مهارت های موجود در مشاغل فعلی جهان ، ازبین خواهند رفت و یا کارایی خود را از دست خواهند داد و تنها راهکار مورد استفاده در این خصوص، تعهد در یادگیری دائمی است . در اینجا ۷ مهارت نرم مورد نیاز (آینده)سازمانها که می بایست هر فرد، همراه مهارت های تخصصی اش به آنها تسلط کافی داشته باشد را در وبلاگ شخصی ام برای شما نوشته ام . http://afjournal.ir/softskills/ ع.فرزانهع.فرزانهFri, 13 Nov 2020 16:11:42 +0330