https://virgool.ir/feed/@adwlgدنیایی که توش کد می‌نوشتم، اون‌قدر از خونواده‌ی جاوااسکریپت دوره که باید درباره‌ی اینکه «تو اوایل راه نیستی، تو دقیقاً پشت نقطه‌ی شروع ایستادی» با خودم به صلح می‌رسیدم!fa2026-11-11 03:56:51https://files.virgool.ir/upload/users/149488/avatar/nybr5h.pnghttps://virgool.ir/@adwlghttps://virgool.ir/@adwlg/۳-شکر-نعمت-از-کفت-بیرون-کند-y0k3ciovfdjnهمون لپ‌تاپ نیمه‌کاره‌م از کار افتاد تا معلوم بشه رئیس کیه! چندماه درگیرش بودم و درسته که برنامه‌نویسی که لپ‌تاپ نداره مثل راننده آژانسیه که ماشین نداره؛ ولی لابد یه آژانسایی‌ام هستن که آگهی می‌کنن به راننده‌ی خالی نیاز دارن! برنامه‌نویسی که قراره یه روز باغبون بشه.برنامه‌نویسی که قراره یه روز باغبون بشه.Fri, 11 Dec 2020 13:56:01 +0330https://virgool.ir/@adwlg/2-فتبارکالله-kij3gkcqhihoنمی‌دونم واقعیه یا نه ولی یه جایی خونده بودم که اگه می‌‍‌خوای مطمئن بشی تصمیمت درسته، ببین بعد از اینکه گرفتیش، جهان چه‌طوری باهات تا می‌کنه. اگه حس کردی همه‌چی داره طبق برنامه پیش می‌ره، یه کم به خودت شک کن! اما اگه سنگای ریز و درشت پیش‌پات می‌افته و یه قدرتی انگار می‌خواد جلوت بایسته، می‌تونی امیدوار باشی که قدمای اولو درست برداشتی!شبیه قصه‌ی من و یادگرفتنم! از روزی که بسم‌الله گفتم تا همین الان درگیر اتفاقایی بودم که قاعدتا نباید تو دو هفته می‌افتادن! صفحه‌کلید لپ‌تاپ بی‌مقدمه از کار افتاد و تو روزای آخر اسفند پیدا کردن کسی که بتونه درستش کنه یا حتی جایی که بشه صفحه‌کلید تازه خرید، اندازه‌ی کشف واکسن کرونا بعید به نظر می‌رسید! یه کیبورد قدیمی از کسی امانت گرفتم که اونم تازه دکمه‌ی اسپیس نداشت و مجبور شدم یه تیکه پاک‌کن توش کار بذارم که البته اونم خیلی زود از کار افتاد! بعدم که تعمیرکار پیدا شد و تا به خودم اومدم دیدم نه فقط کیبوردو تعمیر نکرده که حتی ویندوزمم پریده و الله‌اکبر از این‌ اقبال بلند! این شد که سعی کردم خونسردیمو حفظ کنم و به خودم بگم خیال نکنی دست برمی‌دارم! درسته که لپ‌تاپ حالش خوب نشد و بخش مهمی از اطلاعاتم از دست رفت، ولی عوضش یه کیبورد نو خریدم و الان با یه فلاکتی خوشم!برنامه‌نویسی که قراره یه روز باغبون بشه.برنامه‌نویسی که قراره یه روز باغبون بشه.Sun, 29 Mar 2020 22:15:22 +0430https://virgool.ir/@adwlg/1-باید-از-یه-جایی-شروع-میشد-kqwgzl4ee3wnاز یه جایی به بعد تصمیم گرفتم این اخلاق بدِ «یا همه یا هیچ» رو مثل اون ناخن عجیب انگشت شست پام، بکّنم و دور بندازم. همین اخلاق که می‌گه باید از یه جای خوبی شروع کنم یا وقتی شروع کنم که به جای خوبی رسیده باشم. از یه جایی به بعد تصمیم گرفتم «فقط انجام بدم» و برام مهم نباشه همه‌چیز تو بهترین حالتشه یا نه. اگرم مهم بود، لااقل یه مدت ادای اینکه برام مهم نیست رو دربیارم!به خاطر همین، گمونم الآن که حسش نیست، به سوالایی مثل «چرا جاوااسکریپت؟»، «نمی‌خوای بیشتر فکر کنی؟» و از این چیزا که «ممکنه یه وقت دلم بخواد ازشون بنویسم»، فکر نکنم و فقط شروع کنم. گمونم اگه دلم خواست ادامه بدم، ادامه می‌دم و اگرم نخواست، مثل میلیاردها کار دیگه که آدما نمی‌خوان یا نمی‌تونن ادامه بدن، همون‌جا نگهش می‌دارم و زندگی بعدش ادامه داره! چرا گفتم میلیاردها؟ احتمالاً چون الآن یادم نیست عدد گنده‌های بعد میلیارد کدومن!برنامه‌نویسی که قراره یه روز باغبون بشه.برنامه‌نویسی که قراره یه روز باغبون بشه.Sat, 14 Mar 2020 12:02:01 +0330